‫- « آنچه گذشت... » ‫- والا!
‫بدون اون کتاب
‫ همه چی بی‌اهمیتـه.
‫این هم صرفاً یه کتاب نیست، ‫بلکه انجیل این آقاست.
‫حالا
‫هیچکس فراموشت نمی‌کنه.
‫بندازش.
‫دلم می‌خواست اونی که جلوم ‫رو می‌گیره تو باشی، الکس.
‫یکی از گذشته‌ام افتاده دنبالم.
‫،نظر حرفه‌ایِ من رو بخواید
‫اون قابل‌درمان نیست.
‫- این چیـه؟ ‫- پرونده‌ی کسی که گفتی.
‫پیتر لنکس.
‫برو دنبال زندگیت، خب؟
‫زندگی من که تموم شد.
‫عذاب وجدان سر تا پای این یارو رو گرفته، ‫خودش رو بابت اتفاقی که
‫سه دیردره افتاد سرزنش می‌کنه.
‫سالها تمرکز، سالها نقشه کشیدن.
‫همچین آدمی، هیچوقت کوتاه نمیاد.
‫بیا جلو ببینم!
‫الکس، چرا هنوز توی تخت‌اتـی؟
‫نمی‌خوای بری با سمپسون بازی کنی؟
‫بیرون منتظرته‌ها.
‫حوصله ندارم مامان‌بزرگ.
‫می‌فهمم.
‫می‌دونی، منم وقتی بچه بودم از رعد و برق می‌ترسیدم.
‫قشنگ از ترس سکته می‌کردم.
‫تا وقتی طوفان تموم شه درست ‫مثل تو توی تخت‌ام قایم می‌شدم.
‫اما بیرون که بارون نمیاد...
‫نه اما تو این چند وقته طوفان‌های خیلی ‫سختی رو پشت سر گذاشتی.
‫از دست دادن مامانت و الان هم بابات...
‫برای یه بچه خیلی سخته.
‫اما باید این رو بدونی که طوفان‌ها ‫همیشگی نیستن.
‫خدا همین الان‌ش هم تو رو ‫زیر بال و پر خودش قرار داده عزیزم.
‫برای همین هم از الان به بعدش قراره آسون باشه.
‫بهت قول می‌دم.
‫و وقتی که نور خورشید رو دیدی...
‫این یعنی وقتشه دوباره بری بیرون.
‫اما اگه برای تو هم اتفاق بدی بیفته چی؟
‫من چیزی‌ام نمی‌شه الکس.
‫قول می‌دی؟
‫قول می‌دم.
‫من پیشت‌ام مامان‌بزرگ.
‫حالت خوب می‌شه مامان‌بزرگ. ‫چیزی نیست.
‫من پیشت‌ام.
‫پیداش می‌کنم.
‫کسی که این‌کار رو باهات کرد رو پیدا می‌کنم.
‫نگران نباش مامان‌بزرگ. پیداش می‌کنم.
عجله کنید. ببریدش روی تخت شماره‌ی 3.
‫مامان‌بزرگ من پیشتم. همین‌جام.
‫فقط پرسنل می‌تونن وارد بشن.
«‌ننه‌بزرگ»
‫بابایی!
‫سلام، سلام.
ننه‌بزرگ کجاست؟ حالش خوبه؟
‫دکترها می‌گن وضعیتش پایدارـه ‫ولی خطر هنوز رفع نشده.
‫باید فعلاً این‌جا بمونه تا کامل حالش خوب بشه.
‫می‌شه ببینیمش؟
‫نه هنوز دخترم؛ ‫دارن ازش آزمایش می‌گیرن.
‫- می‌خوام ننه‌بزرگ رو ببینم! ‫- بچه‌ها...
‫اون دستگاه خوراکی‌فروشی رو می‌بینید؟
‫نظرتون چیه بریم چندتا خوراکی بخریم؟
‫شاید خوراکی‌های موردعلاقه مامان‌بزرگ ‫رو هم داشت...
‫ال، واقعاً ممنونم که اومدی. من...
‫چیزی‌ش نمی‌شه.
‫کارِ پیترـه.
‫همون یارویی که افتاده دنبالم.
‫نیروی پشتیبانی خبر کردم؛ ‫اما دیمون و جین...
‫اون‌ها نباید برگردن به اون خونه.
‫باید ببریم‌شون یه‌جای امن.
‫خودم باید برم دنبال اون مرتیکه.
‫می‌تونن بیان خونه‌ی من.
‫واقعاً ازت ممنونم ال اما الان ‫نمی‌دونم کجا می‌تونه امن باشه.
‫این مرتیکه‌ همه‌چیز زندگی من رو می‌دونه.
‫ببینید؛ نمی‌خوام دخالت کنم اما...
‫خانواده‌ی من توی «گـوس گریک» یه کلبه دارن.
‫و اگه به‌ یه‌جای امن نیاز دارید...
‫می‌تونم اون‌جا رو ردیف کنم.
‫جای خاصی نیست، ‫ولی دور از دیده.
‫و بعید می‌دونم به ذهن کسی ‫برسه شما اون‌جا باشین.
‫خانم نانسی، اصلاً دوست ندارم شما رو قاطی ‫این ماجرا کنم ولی این واقعاً کمک بزرگیه.
‫بی‌خیال بابا؛ خودم پیشنهاد دادم ‫شما که درخواست نکردین، پس...
‫منم می‌رم.
یکم هم از این اوضاع فاصله می‌گیرم.
‫بعدش هم، توی این شرایط بهتره یکی که می‌شناسن هم پیش‌شون باشه
‫خوراکی موردعلاقه‌ی ننه‌بزرگ رو خریدیم.
‫«رد واینز»
‫آخرین بسته‌ش بود. ‫عجب شانسی داشتیم. مگه نه؟
‫حتماً همین‌طوره.
‫بهتره تو همچین شرایطی تو شهر نباشید بچه‌ها.
‫یه هوایی تازه کنید؛ ‫یکم تو طبیعت بچرخید.
‫- چقدر فاصله داره؟ ‫- آهای!
‫«گوس گریک» همین نزدیکی‌هاست.
‫راه‌ش مستقیمه.
‫مطمئنم اگه زود برسین، می‌تونین ‫گله‌های آهو جنگل رو ببینید.
‫عالیه. مشق‌هامون رو چیکار کنیم؟
‫مشق‌هاتونم باید کامل انجام بدین خانم خانم‌ها.
‫بله.
‫به معلم‌هاتون می‌گم درس‌هاتون رو ایمیل کنن.
‫راستش رو بخوای...
‫من «وای‌فای» ندارم.
‫آنتن گوشی هم درست کار نمی‌کنه.
‫به سبک مدرسه‌های قدیمی پیش می‌ریم.
‫اصلاً اینترنت نیست؟
‫اینترنت نیست اما زنگ می‌شه زد.
‫شماره‌ی تلفن‌ثابت خونه.
‫ممنونم. می‌دونم
‫هیچ‌کدوم از این موارد توی قراردادمون نبود...
‫اصلاً این حرف رو نزن؛ بچه‌های خودم که ‫بزرگ شدن و رفتن...
‫شما و رجینا... ‫حضورتون توی زندگی‌ام مثل یه نعمتِ بزرگه
‫برای همین واقعاً خوشحال می‌شم که ‫کمک‌تون کنم.
‫واقعاً لطف می‌کنید خانم نانسی.
‫قبل از این‌که برید، باید یه‌چیزی رو نشون‌تون بدم.
‫همون یاروئـه؟
‫همونی که این بلاها رو سرمون آورده؟
‫ازتون می‌خوام اگه این مرد رو دیدید، ‫فقط فرار کنید. باشه؟
‫- کمک خبر کنید. ‫- فکر می‌کردم یه ردِ زخم بزرگ
‫روی صورت‌ش داره یا یکی ‫از چشم‌هاش کور باشه.
‫همه‌چی درست می‌شه.
‫باشه؟ قول می‌دم.
‫قول می‌دم.
کیامووی سایت رسانه اینترنتی فیلم و سریال تقدیم می کند .:: kiamovie.ir ::.
‫کاراگاه کراس.
‫من کت‌ام؛ مسئول پرونده‌ی پیتر لنکس.
‫ممنون که قبول کردید هم رو ببینیم.
‫خب چه اطلاعاتی دارین؟ ‫چیزی دارین که به‌درد من بخوره؟
‫هیچ اطلاعات تماس معتبری طی نُه سال ‫گذشته ازشون در دسترس نیست، برای همین...
‫آره؛ حدس می‌زدم.
‫خانواده‌ش چی؟ هرچی باشه به‌کارم میاد. ‫واقعاً ضروریه.
‫با توجه به سوابق‌ش...
‫همه‌ی اقوام نزدیک‌ش یا مُردن یا توی زندان‌ان.
‫چی شده؟ پیتر توی دردسر افتاده؟
‫داره یه خانواده کامل رو ترور می‌کنه.
‫خانواده‌ی من رو!
‫متاسفم...
‫خیلی‌خب، این توی پرونده‌ش نیست
‫و احتمالاً هم به‌دردتون نمی‌خوره اما...
‫یادمه پیتر یه «قَیم» داشت...
‫بعضی وقت‌ها همراه‌ش می‌اومد ‫و توی کاغذبازی‌ها کمک‌ش می‌کرد.
‫فامیل‌ش نبود؟
‫پیتر بهش می‌گفت «پریِ مهربان»
‫زن خوبی بود. ‫یکی دیگه هم باهاشون می‌اومد.
‫یه دختر سفیدپوست با موهای سیاه. ‫اسمش چی بود...؟
‫فکر کنم «دی‌دی» بود. ‫یه همچین چیزایی...
‫- دیردره. ‫- دیردره.
‫البته اونم توی زندانه...
‫قیم...
‫- چطور می‌تونم پیداش کنم؟ ‫- واقعاً نمی‌دونم.
‫خودش هیچوقت این‌جا ثبت‌نام نکرد، ‫برای همین اطلاعاتی ازش نداریم.
‫حتی اسمش. واقعاً متاسفم.
‫خیلی‌خب پس ممنونم. ‫ممنونم که وقت گذاشتید.
‫اگر چیزی بود که فکر کردید به‌کارم میاد، هرچیزی ‫خبرم کنید.
‫چشم.
‫این‌جا خیلی قشنگه...
‫آروم و ساکت.
‫آره.
‫مکان مورد علاقه‌ی دختر کوچولو ام بود.
‫سال‌هاست دست خانواده‌مونه.
‫مهم نیست چقدر اوضاع به‌هم‌ریخته باشه...
‫این‌جا همیشه حکم یه پناهگاه رو داره.
‫وقت‌هایی که این‌جام خیلی راحت می‌خوابم.
‫من‌که به شهر عادت دارم...
‫یعنی خب...
‫تو همچین جای اینقدر ساکتی، ‫اصلاً نمی‌تونم بخوابم.
‫پسرم هم همینطوری بود.
‫برو سراغِ کابینت داروها، ‫هرچی بخوای هست...
‫اونطوری تو هم می‌تونی راحت بخوابی.
‫سگ دارین؟
‫بچه‌هام داشتن.
‫آره.
‫چند وقت پیش از دنیا رفت.
‫اما خب قلاده‌ش رو نگه داشتیم.
‫دل کندن از بعضی چیزها واقعاً سخته...
‫این چیـه؟
‫عزیزم به اون دست نزن.
‫مال پشه‌هاست...
‫با یک بار کشیدن اون ماشه می‌تونی ‫یک دسته‌ی بزرگ‌شون رو پودر کنی.
‫به‌خاطر همین برای بچه‌ها خطرناکه.
‫شاید برای محافظت از خودمون به‌درد بخوره.
‫دیمون تو نگرانِ این چیزها نباش.
‫هیچکس نمی‌تونه این‌جا رو پیدا کنه.
‫چرا اون مرد از ما متنفره؟
‫- نمی‌دونم عزیزم... ‫- گمون کنم...
‫بعضی وقت‌ها آدم‌ها اینقدر توی زندگی‌شون ‫اذیت می‌شن که...
‫می‌خوای بقیه رو هم اذیت کنن.
‫خیلی‌خب حالا کافیه.
‫کی هات‌چاکلت می‌خواد؟
‫ایول. ایول. ایول.
«الکس»
‫- دقیقاً همینطوره. ‫- سلام.
‫- شنیدم دارین به کراس کمک می‌کنین
‫پیتر لنکس رو پیدا کنه.
‫- آره. همه دارن کمک می‌کنن. ‫- خبری نشده؟
‫نه هنوز. باید یکم صبر کنیم.
‫خوبه پس.
‫بچه‌هاش چی؟
‫- حال‌شون خوبه؟ ‫- آره.
‫تا وقتی که پیتر رو پیدا کنیم فرستادشون ‫پیش یکی از دوستاش.
‫فعلاً نگرانِ حال ننه‌بزرگیم.
‫آره. آره. منم.
‫همین یکم پیش از بیمارستان برگشتم...
‫حالش زیاد خوب نیست، اما اون زن قوی‌ایه.
‫اگه کمکی نیاز داشتین من رو خبر کنید.
‫به کراس بگیم بهت زنگ بزنه؟
‫نه. اگه خودش بخواد زنگ می‌زنه.
‫- ممنون تانا. ‫- خواهش می‌کنم.
‫می‌گم الکس، تو و «توو جان» چه‌تون شده؟
‫منظورت چیه؟ خودش حرفی زده؟
‫یکم پیش این‌جا بود. ‫ازش پرسیدم کراس کجاست و گفت نمی‌دونم.
‫اولین باریه که ازش می‌پرسم کجایی می‌گه نمی‌دونم!
‫بدترین حرف ممکن رو توی ذهنم آماده کرده بودم...
‫و بهش زدم.
‫بعدش عذرخواهی کردی؟
‫آره اما بعید می‌دونم چیزی رو عوض کنه.
‫حق با توئه. اما...
‫اگه من بودم باهاش حرف می‌زدم تا ‫ببینم معذرت خواهی‌ام تاثیری داشته یا نه.
‫الـو؟
‫خانم نانسی. الکس‌ام.
‫زنگ زدم ببینم حال‌تون چطوره و چیزی نیاز ندارید...
‫آهان. همه‌چی روبه‌راهه...
‫اما خداروشکر که زنگ زدی...
‫چون ال و بچه‌ها داشتن یکم نگران می‌شدن...
‫خب، اون مرد رو پیدا کردی؟
‫نه؛ نه هنوز. ‫می‌شه یه‌لحظه با ال صحبت کنم؟
‫حتماً. ‫ال؟
‫ممنونم.
‫درست وسطِ یه‌بازی خیلی حساس زنگ زدی!
‫بچه‌هات، قابلیت این رو دارن که ‫یه دنیا رو روی انگشت‌شون بچرخونن.
‫آره، دیمون و جین واقعاً همینطوری‌ان.
‫از ننه‌بزرگ خبری نشد؟
‫چرا، وضعیت‌ش پایداره اما همچنان خونریزی داخلی داره.
‫تا وقتی که خون‌ریزی داخلی بند نیاد ‫نمی‌تونن کار خاصی بکنن.
‫چیزی‌ش نمی‌شه الکس.
‫می‌دونم.
‫اگه بابا زنگ زده همین الان باید باهاش صحبت کنم.
‫یه‌لحظه.
‫بابایی، این‌جا خیلی باحاله!
‫شومینه و تخت‌های دوطبقه داریم،
‫من و دیمون دوتامون می‌خوایم ‫طبقه بالا بخوابیم و هیچ مشکلی نیست
‫- اما ال گفت می‌تونیم نوبتی اون‌جا بخوابیم. ‫- واقعاً؟
‫خاله نانسی هم گفت اگه کمک‌ش کارای ‫خونه رو انجام بدیم به‌مون پول می‌ده.
‫دیگه شد «خاله نانسی» ؟
‫آره. فکر دیمون بود.
‫اما خودِ خانم نانسی گفت دوست داره ‫«خاله نانسی» صداش کنیم.
‫اون می‌گه آدم‌ها برای خانواده بودن ‫نیازی نیست که هم‌خون باشن.
‫بلکه عشق و محبتی که به‌هم داریم مهمه.
‫پس آدم‌هایی مثل اون و عمو جان هم ‫جزوی از خانواده‌مون هستن درسته؟
‫آره دخترم درسته. ‫برای خانواده بودن نیازی نیست هم‌خون باشیم.
‫«برای خانواده بودن نیازی نیست هم‌خون باشیم»
‫بابایی؟ صدام رو می‌شنوی؟
‫آره. آره. آره. می‌شنوم.
‫خیلی‌خب، از طرف من دیمون رو ببوس. باشه؟
‫دیمون رو نمی‌بوسم اما بهش می‌گم سلام رسوندی.
‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم عزیزم.
‫الکس؟ کراس؟
‫سلام؛ الان اصلاً وقت ندارم
‫تو که نمی‌دونی می‌خوام چی بگم...
‫رمزی این کتاب رو برام فرستاد.
‫- می‌خوای باهاش چیکار کنی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫یعنی خب؛ کُلی کار توی ذهنم هست...
‫تانیا، من واقعاً الان وقت ندارم. جدی می‌گم.
‫پشمام.
‫مطمئنم یه اتفاق خیلی بد افتاده. ‫چی شده؟
‫اگه می‌تونی چند روز صبر کنی، ‫درموردش صحبت می‌کنیم.
‫اگه هم نه، ازت خواهش می‌کنم اون آدم رو گُنده نکنی.
‫تو مادرت رو از دست دادی.
‫از دست دادن یکی از اعضای خانواده‌ت ‫چه حسی داره؟
‫برای خانواده بودن نیازی نیست هم‌خون باشیم.
‫بلکه عشق و محبتی که به‌هم داریم مهمه.
‫نمی‌تونی پیدام کنی!
‫هزار و یک، هزار دو،
‫هزار و سه، هزار و چهار...
‫هزار و پنج، هزار و شش...
‫هزار و هفت...
‫اون دوتا خانمی که گفتی به پیتر کمک می‌کردن،
‫اگه عکس‌شون رو ببینی می‌شناسی؟
‫آره، فکر کنم.
‫الان برات یه لینک می‌فرستم.
‫- اومد؟ ‫- اینترنت این‌جا یکم ضعیفه....
‫اومد.
‫اون همون زنیه که با پیتر بود؟
‫آره، خودشه.
‫یکم پیر شده،
‫اما این زن همون قیمِ پیتر لنکس‌ـه که گفتم.
‫واقعاً عجیبه...
‫از کجا فهمیدی؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫داشتیم بازی می‌کردیم خانم نانسی.
‫قایم موشک.
‫با خودم گفتم این‌جا جای خوبی برای قایم شدنه.
‫راستش اونقدرها هم خوب نبود ‫چون من پیدات کردم.
‫خیلی‌خب، برو دیگه دست‌هات رو بشور.
‫کم کم وقتِ شامه.
‫دیمون عزیزم حالت خوبه؟
‫شما بچه‌ها واقعاً تحت فشارید...
‫امیدوارم این اوضاع زودتر تموم شه.
‫با شناختی که من از الکس دارم، ‫خیلی زود تموم می‌شه.
‫و تا اون موقع...
‫نیازی نیست نگران چیزی باشید.
‫این‌جا دست هیچکس به‌مون نمی‌رسه.
‫ببخشید.
‫الـو؟
‫سلام خانم نانسی، ببخشید که دوباره مزاحم‌تون شدم...
‫می‌شه یه‌لحظه با ال صحبت کنم؟
‫ال داره لباس بچه‌ها رو می‌پوشونه،
‫چون قراره بریم بیرون مارشمالو و شکلات کباب کنیم.
‫هر حرفی داری بگو من بهش می‌زنم.
‫نه، خب، یه‌دقیقه بیشتر طول نمی‌کشه.
‫واقعاً باید باهاش صحبت کنم.
‫خیلی مهمه.
‫اتفاقی افتاده؟
‫نه...
‫نه، نه. آخه جین یه مریضی خیلی خاص داره و من...
‫یادم رفت که داروهاش رو بذارم
‫اما هنوز هم می‌شه بدون دارو
‫کنترل‌ش کرد؛ فقط باید با ال صحبت کنم ‫و بهش بگم چیکار کنه.
‫این همه مدت توی اون خونه بودم و یه‌بار ‫ندیدم جین دارویی بخوره.
‫رجینا هم هیچ حرفی در این‌باره نزده بود.
‫واقعاً عجیبه که تا حالا شاهد همچین چیزی نبودید اما...
‫می‌شه با ال صجبت کنم؟
‫واقعاً مشکلی پیش اومده الکس؟
‫یا فهمیدی؟
‫ببخشید؟
‫فهمیدی من کی‌ام؟
‫فهمیدی قضیه از چه قراره؟
‫با بچه‌های من کاری نداشته باش. فهمیدی؟
‫عاشقِ این لحنِ «این‌جا کُت تن منه»ات شدم.
اما بعید می‌دونم واقعاً اینطور باشه، درسته؟
‫ببین، اگه یه مو از سر بچه‌هام کم بشه...
‫- قسم می‌خورم... ‫- جین؟ جین؟
‫عزیزم؟ یه‌لحظه بیا.
‫بیا ببینم...
‫می‌دونی چی شده؟ یه‌جای خیلی قشنگ یادم اومد
‫که دلم می‌خواد بهت نشون بدم.
‫دخترم عاشق اون‌جا بود.
‫مطمئنم تو هم عاشقش می‌شی.
‫- کجا؟ ‫- سورپرایزه!
‫یا خدا.
‫اون مامانشه؟
‫الان چیکار کنیم؟
‫خب، نظرت چیه
‫بریم یه گشت و گذاری توی جنگل داشته باشیم؟ ‫من و تو.
‫- نه. ‫- خیلی خوب می‌شه.
‫می‌شه بعد از کباب کردن مارشمالو و شکلات بریم؟
‫معلومه که می‌شه. بعد از اون می‌ریم.
‫خیلی‌خب؛ الان برو و شامت رو تموم کن.
‫- چی شده؟ هیچی؟
‫می‌شه بری یکم کره بیاری؟
‫آره. ممنونم. ممنون عزیزم.
‫باشــه.
‫- بهش بگیم؟ ‫- نه!
‫نه. ازت می‌خوام که کاملاً طبیعی رفتار کنی.
‫باید یه‌کاری برام انجام بدی.
‫می‌تونی کلیدهای خانم نانسی رو برام بیاری؟
‫خوبه.
‫بقیه کارها با من.
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم، ‫خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم با بچه‌هام کاری نداشته باش.
‫حالا این شد طرز صحیح صحبت کردن.
‫همه فکر می‌کنن تو بهترین کاراگاه دنیایی...
‫اما برای من، یه پسر کوچولوی ‫احمق مثل بقیه‌شونی!
‫چرا، چرا، چرا این‌کار رو می‌کنی؟
‫تو توی این چیزها تخصص داری،
‫تو بگو!
‫- چی از جون‌مون می‌خوای؟ ‫- ممنون عزیزدلم.
‫ازت می‌خوام بیای این‌جا.
‫بدون هیچ اسلحه‌ای، ‫هیچکس رو با خودت نمیاری،
‫به هیچکس هم چیزی نمی‌گی.
‫اگه این شرط‌هایی که گذاشتم رو رعایت نکنی،
‫قسم می‌خورم که هیچوقت دیگه ‫رنگ بچه‌هات رو نمی‌بینی.
‫می‌خوام برات مدت زمان تعیین کنم.
‫چهار ساعت چطوره؟
‫یکم بیشتر از حالت عادی چون شاید ‫توی ترافیک گیر کنی.
‫امیدوارم موستانگ جدید و خوشگل‌ت...
‫سروقت برسونتت!
‫سفر خوبی داشته باشی.
‫خیلی‌خب. کجا بودیم؟
‫داشتی این غذای خوشمزه ‫رو از دست می‌دادی!
‫نظرت چیه؟
‫خیلی خوشمزه‌ست.
‫ببین چی می‌گم عوضی.
‫تو...
‫راست می‌گفتی.
‫تمام این مدت حق با تو بود.
‫این چند مدت اصلاً رفتار درستی نداشتم.
‫نه فقط این مدت...
‫از وقتی ماریا مُرد...
‫و از این‌که این رو یادآوری ‫کردی عصبانی شدم.
‫حتی وقتی سعی کردی بهم کمک کنی ‫بیشتر عصبانی شدم.
‫رفاقت و برادری‌مون رو زیر پا گذاشتم...
‫و حرفی زدم که مثل سگ پشیمونم.
‫و الان، الان، جان...
‫حتی واسه نیت درستی نیومدم این‌جا.
‫باید زودتر می‌اومدم توی چشم‌هات نگاه می‌کردم
‫و مثل یه مرد می‌گفتم واقعاً متاسفم ‫و دوستت دارم داداش.
‫اما غرورم اجازه نداد. ‫و الانم جون خانواده‌ام...
‫جون خانواده‌مون در خطره.
‫عزیز بس کن.
‫همون‌جا که گفتی عوضی کافی بود.
‫نه. نه ال. جدی می‌گم.
‫من با کسی قرار نمی‌ذارم.
‫فقط دوست و آشنا زیاد دارم.
‫می‌دونی، فقط آشنا می‌شم...
‫بعدش هم سریع می‌رم پی کارم.
‫می‌گه قرار...
‫یعنی هیچوقت به فکر ازدواج کردن نبودی؟
‫نه.
‫ظاهراً تو هم به‌فکرش نیستی.
‫رجینا گفت الکس یه‌حرکت‌هایی زده اما ‫تو اصلاً خوشت نیومده...
‫اما بذار یه‌چیزی رو بگم...
‫جوری که بهت نگاه می‌کنه و ‫باهات حرف می‌زنه واقعاً بوداره.
‫جدی می‌گم. ‫بد نیست یه تلاشی کنی.
‫شاید یه‌روزی بچه‌ آوردی و تو هم عضوی ‫از خانواده‌ی کراس شدی!
‫از الان داریم به اونجاش فکر می‌کنیم؟
‫خب پس، خانم نانسی
‫واسه اون قضیه باید یه چیزی قوی‌تر چایی برام بیارین.
‫از صبح منتظرم ببینم کی می‌گی برم مشروب بیارم.
‫چون این ویسکی، واقعاً حرف نداره.
‫روال‌مون توی این کلبه همینـه
‫می‌خوریم و می‌نوشیم و ‫توی همچین جای گرم و نرمی سَر می‌کنیم
‫بفرما
‫ممنونم
‫به سلامتی رابطه‌ی موفق تو و الکس
‫نوش
‫باورم نمیشه تموم مدت جلو چشم‌مون بوده
‫پسر، این زن دیوونه‌ست
‫می‌دونی چندوقتـه که ‫مشغول نقشه کِشیدن بوده؟
‫برای اینکه پاش به خونمون وا بشه، ‫باید داوطلبانه وارد «ارلی موتسارت» می‌شد،
‫مدرسه بره، دیمن رو انتخاب کنه و ‫متقاعدش کنه...
‫لعنتی. تصور کن هزاربار پیش اومده که
‫بغل دست خودت نشسته
‫چرا همون موقع زهرش رو نریخت؟
‫نمی‌دونم، جان. ‫فهمیدنش لرزه به تنم می‌اندازه.
‫جنی؟ جنی، عزیزم. جنی
‫پاشو، بیا اینجا
‫- چی شده؟ ‫- وقتشـه بریم، عزیزم. پاشو
‫بیا. مراقب سرت باش
‫آفرین. بریم. بریم، بریم
‫من هیچوقت نمی‌خوابم
‫موضوع تو نیستی
‫اینا هم بچه‌های تو نیستن
‫از سر راهم برو کنار
‫فرار کنید!
‫برید!
‫برید پشتِ ماشین
‫پشت، پشت ماشین. ‫مراقب سرت باش. مراقب باشید
‫دیمن، سوئیچ
‫نه، نه، نه
‫نه، نه. فرار کنید
‫فرار کنید! فرار کنید!
‫یک و نیم کیلومتر مونده
‫چقدر وقت لازم داری؟
‫به محض اینکه رسیدی،
‫ده دقیقه منتظر بمون، ‫بعد وارد عمل شو
‫اون طرف می‌بینمت
‫- نشونم بده ‫- مسلح نیستم
‫کجان؟
‫می‌خوای بچه‌هات رو ببینی یا نه؟
‫الکس
‫حالشون خوبـه...
‫البته فعلاً
‫ببند
‫بشین
‫نخیر
‫صندلی کنار پنجره
‫سعی کردم فراری‌شون بدم
‫شرمنده پای تو رو به این قضایا باز کردم
‫سوال‌های اشتباهی می‌پرسی، الکس
‫موضوع تویی، نه این بچه‌ها
‫پس برای چی اینجان؟
‫دیمن و جنی کار اشتباهی نکردن
‫دیردره هم کاری نکرده بود
‫ولی تو گفتی دیوونه‌ست
‫گفتی قابل درمان نیست
‫اون‌موقع که من دیدمش، ‫اوضاعش وخیم بود
‫ولی هیچوقت نباید می‌گفتم ‫نمی‌تونه درمان بشه، شرمنده
‫واقعاً شرمنده‌ام، خانم نانسی
‫اگه فقط دنبال معذرت‌خواهیت بودم، ‫خوب می‌شد، نه؟
‫چیز دیگه‌ای هم بود؟
‫بفرما، بهم بگو
‫چرا هی به ساعتت نگاه می‌کنی؟ ‫قرار داری؟
‫تنها نیومده بود
‫راست گفتی
‫رفیقت مُرده، کراس
‫عین یه گوزن افتاده روی زمین و ‫داره ازش خون می‌ریزه
‫نه
‫خواستی بعداً برو
‫شاخ‌هاش رو جمع کن
‫نه
‫الکس!
‫یه عمره منتظر همچین لحظه‌ای بودم
‫پیتر، صبر کن
‫نقشه عوض شده
‫بدش به من
‫اینو بگیر
‫برگردونش سر صندلیش
‫خب، الکس،
‫زنت رو از دست دادی
‫بهترین رفیقت رو از دست دادی
‫مادربزرگ پاش لب گوره
‫ولی هنوز هم مثل من درد نمی‌کِشی
‫هنوز نمی‌دونی دردِ از دست دادن بچه چیـه
‫چی؟
‫خدای من. خواهش می‌کنم نانسی. تو رو خدا!
‫خفه‌خون بگیر
‫بچه‌ها رو بیار
‫خبر خوش اینـه که
‫فقط یکی‌شون رو می‌خوایم و
‫تو حق انتخاب داری
‫خب، کدومشون، جنی...
‫نه، نه
‫یا دیمن؟
‫نه، خواهش می‌کنم
‫نه، نانسی. من نمی‌تونم بین‌شون انتخاب کنم
‫تو دنبال انتقامی، خب منو بکش! منو!
‫من نمُردم
‫غرق رنج و عذابم
‫هر دقیقه و هر ساعت از زندگیم
‫می‌خوام تو هم حسش کنی
‫پس انتخاب کن
‫میگم پیتر به اون یکی شلیک کنه
‫- نه، تو رو خدا ‫- چی؟
‫سریع تموم میشه
‫ولی ببین، اگه انتخاب نکنی،
‫می‌برم‌شون بیرون و
‫مجبور میشی تماشا کنی با زجر و
‫آروم آروم تلف میشن
‫این بچه‌ها که گناهی ندارن
‫باید یکی رو انتخاب کنه
‫چرا؟
‫باید یکی رو انتخاب کنه
‫چشم در برابر چشم،
‫می‌خواد یکی‌شون رو بکُشه
‫این عدالتی نیست که دنبالشـه. ‫بهش قانع نمیشه.
‫انتخابه‌ست
‫انتخابه. مجبورم کنه ‫از بین پاره‌های تنم یکی رو انتخاب کنم.
‫ولی چرا انقدر مهمـه؟
‫مگر اینکه...
‫فعلاً پیتر مظنونـه،
‫ولی مایلیم باهاش صحبت کنیم
‫اگه دیدینش، بهم اطلاع بدید
‫به روی چشم. ممنونم
‫- هی، چی می‌گفت؟ ‫- دنبال پیترن
‫خدای من، می‌اندازنش پشت میله‌های زندون
‫کار خودشـه دیگه؟
‫می‌دونم، می‌دونم. خدایا
‫با سابقه‌ای هم که داره،
‫تا ابد باید اون تو آب‌خنک بخوره
‫شاید هم حکم اعدام بدن
‫خدایا، خدای من
‫شاید هم یه راهی باشه که ‫بتونیم بهش کمک کنیم
‫شاید تو بتونی کمکش کنی
‫چطوری؟
‫اگه پای یه مظنون دیگه‌ای ‫درمیون باشه چی؟
‫اگه یکی بره و اعتراف کنه چی؟
‫یه دختر سفیدپوست جوون،
‫بدون هیچ سابقه‌ای،
‫که اشتباه کرد و
‫ترسید و
‫اوضاع از کنترلش خارج شد
‫هیئت منصفه هیچوقت ‫به همچین آدمی سخت نمی‌گیره
‫شاید حتی توی یه سال آزاد بشه
‫شاید هم حتی کمتر
‫باشه
‫باشه، انجامش میدم
‫برادرمـه، باید این کار رو بکنم
‫خدایا، ممنونم
‫خونواده کسیـه که ‫بهت عشق و محبت می‌ورزه
‫پیتر، هیچوقت بهت نگفت
‫بخاطر مادرتـه که دیردره افتاد زندون
‫- دروغـه، دروغ ‫- از چی حرف می‌زنه؟
‫نامه‌های بین تو و دیردره رو خوندم
‫دیدم چقدر احساس گناه می‌کنی، ‫چون می‌دونستی بخاطر کار تو...
‫- به حرف‌هاش گوش نکن ‫- افتاده زندون
‫- بهش گوش نده ‫- التماسش رو می‌کردی اعترافش رو پس بگیره
‫خودت رو مقصر مرگش می‌دونستی
‫درصورتی‌که همچین اعترافی ‫فکر خود دیردره نبود، نه؟
‫خفه‌خون بگیر!
‫مامان
‫راستـه؟
‫چاره‌ی دیگه‌ای نداشتم
‫وگرنه برات حبس ابد می‌بُریدن
‫تصمیمش با تو نبود
‫باید ازت محافظت می‌کردم
‫مادر بودن یعنی همین
‫دیردره همچین چیزی رو نمی‌خواست
‫نمی‌خواست این بچه‌ها اینجا باشن
‫بیا اینجا
‫نه! نکن...
‫نذار بازیت بده
‫چیزی عوض نشده
‫نه، نه، نه!
‫باید من باشم
‫باید من می‌افتادم زندون
‫باید الان من زیر خروار خروار خاک باشم
‫نه، هیچکس نباید زیر خروارها خاک باشه
‫نقشه‌ام عملی می‌شد،
‫اگه این آقا نمی‌گفت از دست رفته
‫اون نابودش کرد
‫من که دیدمش نابود شده بود
‫زندون رفتن خردش کرد
‫کار تو بود
‫چرا، مامانی؟
‫ترجیح میدم بیفتم گوشه‌ی زندون تا ‫اینکه بدونم بخاطر من مُرده
‫نذار مثل خواهرت، تو رو هم خُرد کنه
‫نه، نه پسرم. به من نگاه کن
‫من مادرتم
‫من کسی‌ام که دوستت داره
‫من کسی‌ام که نجاتت داده
‫نیاز دارم که کمکم کنی ‫این قائله رو ختمش کنم
‫ولی دیردره نمی‌خواست این بچه‌ها آسیبی ببینن
‫نه، دیردره الان اینجا نیست که ‫بهمون بگه چی می‌خواد
‫می‌خوای بدونی چرا؟
‫چون اون نابودش کرد
‫توی اون سلول زندون حلق‌آویز شده بود
‫احتمالاً هم بخاطر همین آقا ‫طناب رو انداخت دور گردنش
‫خونواده‌مون رو از هم پاشوند و
‫حالا نوبت ماست خونواده‌اش رو از هم بپاشونیم
‫بچه‌ها رو بگیر
‫از این طرف برید
‫خوبی، جان؟
‫بهتر از این نبودم
‫بچه‌ام رو اذیت نکن. تقصیر اون نیست
‫باید تقاص پس بده
‫تو هم همینطور
‫نمی‌تونم الان برم
‫بچه‌هام بهم نیاز دارن
‫چاره‌ی دیگه‌ای نداری
‫آخرین حرف‌های ماریا هم همینا بودن، الکس
‫حدأقل اینجوری بهم رسوندن
‫تقاص این کارت رو میدی
‫توی جهنم آره
‫نه! مامان!
‫عزیز، بیا بریم! بجنب!
‫نه! مامان!
‫عزیز، بیا بریم!
‫حالت خوبـه؟
‫سرحال و قبراق
‫بیا اینجا
‫اینو بذار رو میز، دیمن
‫کی دونات می‌خواد؟
‫صبحونه آماده‌ست
‫می‌خوام همه‌ی خامه‌ها رو بریزم رو وافل‌ها
‫پسر، اگه یکم به من ندی ها...
‫راستش...
‫می‌خوای بیای و...
‫آره بابا
‫- ممنونم ‫- یالا، یکمی هم
‫بذار روی تخم‌مرغت
‫نه
‫به به
‫چرا انقدر لِفتش دادی؟
‫چیزی می‌خوری؟
‫پاپی‌ون‌وینکل تازه‌مون تموم شده،
‫ولی آب لوله‌کشی اداره هم گواراست
‫خیلی لطف داری، الکس. ‫اما ممنونم، میل ندارم.
‫بیخیال، بچه‌ها
‫حقت بهتر از این شرایطـه
‫اینجوری بهم میگی که ازم می‌ترسی؟
‫می‌خوای مکالمه رو از یه جایی ‫شروع کنی یا خودم شروع کنم؟
‫خواستی من بیام. چرا؟
‫بهترین راه برای خاتمه دادن به ‫افسانه‌ی هواخواه همینـه
‫گمونم عملاً آخرش برخلاف میلم ‫همچین لقبی رو پذیرفتم
‫حالا دیگه به طریقی به ‫الکس کراسِ افسانه‌ای مرتبطم
‫کدوم افسانه؟
‫بامزه‌ست
‫کاری که از دستت برنمیاد، الکس، ‫بازنویسی تاریخـه
‫یازده‌تا قتل من رو در زُمره‌ی خدایان قرار میده
‫حالا می‌خوای از یه جایی شروع کنی
‫یا خودم پیشقدم بشم؟
‫یازده‌تا؟ نه
‫فقط به یه فقره قتل متهم شدی
‫امیر گودسپید
‫یکی هم آدم‌ربایی، شانون ویتمر
‫به همه‌ی جنایاتم اعتراف می‌کنم
‫تموم ۱۱تاش،
‫با تک‌تک جزئیات کثیفش
‫صبر کن
‫صبر کن ببینم، گمونم فهمیدم نقشه‌ات چیـه
‫فهمیدی قراره حالا حالاها آب‌خنک بخوری، ‫شاید هم حبس ابد بخوری،
‫با خودت گفتی:
‫«هی، ضرری که نداره، ‫بذار یه شهرتی هم دست و پا کن» نه؟
‫طاقتش رو نداری، نه؟ ‫انقدر به بُرد عادت کردی که
‫نمی‌تونی بپذیری پادوی منی ‫و بشینی اعترافاتم رو بنویسی
‫وقتی اسمم رو توی تاریخ ثبت می‌کنم
‫چی... کتاب تاریخ؟
‫داری به قتل امیر گودسپید اعتراف می‌کنی؟
‫نمی‌دونم چجور بازی‌ای در پیش گرفتی، الکس
‫ولی ثبت نکردن اظهاراتم ‫باعث نمیشه که حقیقت برملا نشه
‫یا که آلبومم رو یادت رفته؟
‫کدوم آلبوم؟
‫منظورت کتاب بابی تریـه؟
‫نه، نه، نه
‫اون کتاب مال منـه
‫تا حالا ندیدم دستت باشه
‫من که فقط دیدم دست بابی بود، ‫تا یه ساعت دیگه هم
‫یه کنفرانس مطبوعاتی دارم که قراره
‫اونجا اعلام کنم بابی تری ابلرد
‫همون هواخواهـه
‫کسشعره!
‫به تموم ۱۱ قتل اعتراف می‌کنم،
‫همونای که مو به مو ثبت کردم،
‫تک‌تک تغییرات ظاهری‌شون ‫توی آلبومم مکتوب شده
‫می‌تونی آلبومه رو برام توصیفش کنی؟
‫کیرم دهنت
‫هی، تو عاشق پخش زنده‌ای، نه؟
‫از سرگرمی‌هاتـه؟
‫اینجا رو باش
‫هی، جان
‫هی
‫میشه یه نگاهی به آلبومـه بندازیم؟
‫دنبال چی‌اید؟
‫همینجاست
‫این شکلیـه؟
‫تو جان
‫آره
‫برو تو کارش
‫خیلی‌خب پس
‫وای چه داغـه
‫خب از کجا شروع کنم؟ بذار ببینم...
‫- اینجاش قطعاً باید بسوزه ‫- نه
‫نه!
‫نه، نه، نه!
‫نه! نمی‌تونید همچین کاری کنید!
‫باید نگهش دارید، ناسلامتی مدرکـه!
‫نه! اون مدرکـه!
‫اون قتل‌ها کار من‌ان!
‫پاول دیوید هریس، کار منـه!
‫پاتریشیا بنت، کار منـه!
‫چارلز اندرسون، کار منـه!
‫دونالد کلارک، کار منـه!
‫کار بزنی خونِ این حروم‌لقمه درنمیاد
‫انگار که واقعاً
‫به حرف‌هاش باور داره
‫ولی همه‌مون می‌دونیم که مردک روانیـه
‫اسمم جاودانه میشه! ‫اسمم جاودانه میشه!
‫سر پُست نظارتی؟
‫با نوه‌ام اومدیم دنبال پری دریایی بگردیم
‫حقیقت رو درمورد بابانوئل بهش گفتم
‫ولی واقعاً باور داره که هرآن ممکنه ‫اریل سرش رو از زیر آب بیاره بیرون
‫خونواده چطورن؟ رجینا؟
‫رو به بهبودیـه
‫همه‌مون همینطوریم
‫می‌خواستم تو رو در جریان دادرسیت قرار بدم
‫تبرئه میشی
‫- چطوری؟ ‫- شاکی یه توافقنامه امضا کرد و
‫همه‌ی اتهامات رو پس گرفت
‫بنابراین می‌تونی بیخیال اون ویدیو بشی و
‫به زندگیت ادامه بدی
‫خب، اگه خوشحال میشی قیافه‌ات این شکلی میشه، ‫حتماً روی خودت کار کن، الکس
‫تبرئه شدنم، ‫کاری که کردم رو از بین نمی‌بره
‫کسی نمی‌خواد ببینه ‫نشانت رو از دست دادی
‫همون پلیسی هستی که قاتل سریالیِ ‫پُرکارِ واشنگتن رو از پا درآوردی
‫یه روز ازم تشکر می‌کنی
‫اینو به عنوان یه هدیه از ‫رئیس سابقت بپذیر
‫پس قراره نامزد شهرداری بشی؟
‫احتمالاً عدم حضور من هم توی ‫کمیته‌ی انضباتی به نفعتـه
‫خب، معلومه که کمک می‌کنه و ‫خودت هم یه فرصت دوباره گیرت اومده
‫البته خودت به دستش آوردی
‫دلم نمی‌خواد توی همچین دنیایی زندگی کنم
‫اما همینـه که هست، زندگی واقعی همینـه
‫چه پلیس باشی چه نباشی
‫ولی اگه نباشی، چطوری می‌خوای ‫دنیا رو دستخوش تغییر کنی؟
‫تو یه قهرمانی، الکس
‫ولی فقط خودت می‌تونی ‫بهش معنا ببخشی
‫ببین، نمی‌دونم بهت گفتن یا نه،
‫اما اینجا تف کردن ممنوعـه
‫راستش، کل دور و برم باید
‫همیشه به دور تف بمونه
‫بهم زنگ زدن بیام ‫وسایل شخصی امیر رو ببرم
‫مدارک طبقه‌ی پایینـه
‫می‌دونم
‫من
‫اومدم ازت تشکر کنم
‫صبر کن ببینم
‫داریم متمدنانه باهم صحبت می‌کنیم، مالیکا؟
‫هنوز هم هیچ پُخی نیستی
‫مراقب خودت باش، دخترجون
‫ممنون که اومدی
‫بخاطر تو نیومدم
‫چرا کتکم زدی؟
‫چرا من
‫همسرم نزدیک بازار اتحادیه
‫کشته شد
‫تو تنها پرسنلی بودی که ‫سابقه‌ی خشونت داشت
‫اون روز رفتی مرخصی و
‫قاتل هم
‫با کارت ورودت
‫از طریق تونل‌های زیرزمینی فرار کرده بود
‫من گزارش داده بودم که ‫کارتم رو دزدیدن
‫الان می‌دونم
‫اما اون‌موقع خیال می‌کردم
‫یا خودت کشتیش یا که قاتل رو می‌شناختی
‫- از هیچی خبر نداشت ‫- لطفاً بذار حرفش رو بزنه
‫بعدش هم که پا به فرار گذاشتی...
‫معلومه که فرار می‌کنم، پسر
‫خیال کردی نمی‌دونم وقتی یهویی
‫سروکله‌ی یه پلیس پیدا میشه، یعنی چی؟
‫اصلاً نیازی به سابقه هم نیست
‫هیچی لازم نیست
‫فقط رنگ پوستمـه که مهمـه
‫رنگ پوستمون
‫انقدری پلیس بودی که ‫رنگ پوستت یادت رفته
‫نه، اینطور نیست
‫پس مثل یه سیاهپوست رفتار کن
‫کاملاً حق با توئـه و
‫خیلی خیلی متأسفم
‫باید دوباره شکایت‌نامه‌ات رو تنظیم کنی
‫به صورت عمومی، تا سازمان ‫نتونه ماستمالیش کنه
‫نیازی به نشانت ندارم
‫فقط می‌خوام قانونی که شامل حالِ ‫پلیس‌هاست، شامل حال ما هم بشه
‫ولی دفعه‌ی بعدی که
‫دیدی یه برادری داره می‌دوئـه،
‫امیدوارم خودت رو بین اون و
‫تموم اتفاقاتی که قراره بیفته بذاری
‫حتماً
‫بهت قول میدم
‫بریم، دیمن!
‫از پسش برمیای، ‫از پسش برمیای
‫الان برمی‌گردم
‫خب، بالأخره اومدی
‫از کجا شروع کنیم؟
‫ماریا
‫خب،
‫یعنی کراس‌جونی واقعاً خیال کرده ‫می‌تونه من رو هواخواه جا بزنه؟
‫شاید تا ابد نه
‫می‌خواد با اون آلبوم
‫کاری کنه که کل آمریکا بیفتن دنبالت
‫ولی می‌خواد یه راه فرار جلوی پات بذاره
‫خبر داره که تاویو لمونز و ‫ونسا نوریس رو کشتی
‫دونستنش که دلیلی بر اثباتش نیست
‫ناسلامتی کراسـه ها
‫می‌خوای به چالش بکشیش؟
‫می‌خوام بدونم پیشنهادش چیـه؟
‫منطقیـه
‫خب، کلی از اعضای خونواده‌های
‫قربانی‌های رمزی هنوز دنبال یه جواب‌ان و
‫در این مورد، تو می‌تونی کمک کنی
‫ازت می‌خوایم اطلاعاتی رو ‫در اختیارمون بذاری که
‫مستقیماً ما رو به کشف اجساد و ‫شناسایی هویت‌ دست‌کم ۶ نفر از
‫قربانی‌های هواخواه کمک کنه
‫به نظرت از پسش برمیای؟
‫در اِزای چی؟
مصونیت کامل با
‫۲۴‏ ماه حبس
‫می‌دونی ۲۴ ماه برای یه سگ چقدر ‫طول می‌کِشه؟
‫بیخیال، از ریاضی متنفرم
‫گمونم کمتر از یه عمره
‫اگه مصونیت رو مکتوب بنویسه
‫می‌تونی به کراس‌جونی بگی که قبولـه
‫فردا ساعت ۱۰ صبح ‫خودم رو تحویل میدم
‫امروز
‫بعد از تموم شدن غذات
‫این بال‌ها ارزش‌شون تغییر می‌کنه،
‫- ولی باشه ‫- باشه
‫یه چیز دیگه
‫بدک نیست که
‫خواستی از زندون آزاد بشی
‫یکم پول بیرون داشته باشی، نه؟
‫ببین، ببین
‫می‌دونستم برنامه‌ی خودت رو داری. ‫بگو بهم.
‫رمزی از آدم‌هایی که باید، ‫آتوهای زیادی داشت
‫آره، آره، همینطوره
‫اگه می‌دونستم کجاست،
‫چرا همش رو نمی‌زدم به جیب خودم؟
‫اگه می‌خوای با اون الدنگ‌های ‫خرده‌فروشی کپیتال هیل کار کنی، بفرما
‫اما گمونم ترجیح میدی پولت رو یه جا بگیری و ‫بری پی زندگیت
‫پیشنهاد توئـه یا که دولت فدرال؟
‫مهم نیست پولش از کجاست
‫گمونم اطلاعاتـه که منبع جدید ثروتـه
جهت معرفی فيلم هاي جديد و بروز به پيج اينستاگرام ما مراجعه نماييد .:: kia__movie ::.