..:: ارائه شده توسط وب سايت کیامووی ::.. .:: kiamovie.ir ::.
‫ وقتی که ماه هلالی ‫روی آسمون آبی دیده میشه
‫ ما رو با عشق لبریز میکنه ‫و دلتنگمون میکنه
‫ ای کاش یه یار، یه عاشق پیدا بشه
‫ که بتونه خواسته‌های قلبو سیراب کنه
‫ وقتی که ماه هلالی ‫روی آسمون آبی دیده میشه
‫ ما رو با عشق لبریز میکنه ‫و دلتنگمون میکنه
‫رایان، امروز بازم دیر بیدار شدی!
‫اگه فردا سر وقت بیدار نشی، مریض میشی!
‫نه مامان. امروز فقط پنج دقیقه دیر بیدار شدم.
‫بخاطر اما دیر کردیم
‫رایان، می‌زنمت!
‫ منو مقصر نکن، باشه؟
‫اما، ما داریم اتوبوسو از دست می‌دیم، عزیزم!
‫تو مگه دختر خوبی نیستی؟
‫حتی بابا اینجا نیست که اگه اتوبوس رو از دست بدی برسوندت.
‫اوه نه! یادم رفت صبح بخیر به بابا بگم!
‫عیبی نداره. امشب بهش زنگ می‌زنیم و شب بخیر می‌گیم.
‫بیا عزیزم!
‫خداحافظ. خداحافظ.
‫-خداحافظ مامان. ‫-خداحافظ.
‫رایان، می‌زنمت!
‫منو مقصر نکن، باشه؟
‫اوه نه! یادم رفت صبح بخیر به بابا بگم!
‫رما!
‫بله، خانم؟
‫بچه‌ها کجان؟ رفتن مدرسه؟
‫آره، رفتن.
‫بده به من.
‫کی فرستادشون؟ تو یا من؟
‫تو بودی.
‫ده دقیقه پیش رفتن.
‫آها!
‫برو دوش بگیر بیا. باید صبحونه بخوریم
‫"ریشه‌ها - ریتو، این در مورد ریشه‌های تو است. ‫بخونش و بذارش برگرده."
‫"نام: ریتو، همسر: دکتر رویس توماس ‫بچه‌ها: اما و رایان، خانواده همسر: هیچ"
‫"مشکلات حافظه‌ات از ‫'فراموشی رتروگرید' به‌خاطر تصادف ماشینمونه."
‫ ای فراموشی، با من حرف بزن
‫ آیا سنجاقک‌های ‫خاطرات پر از غم من
‫ آرامش پیدا می‌کنند ‫روی گلبرگ‌های بوگنویلیا؟
‫ ای زخم‌ها، جواب منو بدین
‫ آیا شعله‌هایی که در نور ماه می‌درخشند
‫ از سایه‌هاشون جدا می‌شن؟
‫ دنبال اسمم می‌گردم ‫روی گلبرگ‌های این گل‌ها
‫ دنیا به متنی ناشناخته تبدیل می‌شود
‫ سایه فرو می‌ریزه، ‫در تاریکی ناپدید میشه
‫ وقتی صفحات به دنیای دیگه‌ای می‌چرخند، ‫خطوط مرموز می‌شوند
‫ برگ‌های ریخته این راه‌ها رو می‌خورند
‫ خاکستر، ردپای محو شده رو می‌پوشونه
‫ زمان بدون هیچ صدایی می‌گذره
‫ وقتی بارون تموم میشه، ‫برگ‌ها در جریان نور خورشید می‌درخشند
‫ ای فراموشی، با من حرف بزن
‫ آیا سنجاقک‌های ‫خاطرات پر از غم من
‫ آرامش پیدا می‌کنند ‫روی گلبرگ‌های بوگنویلیا؟
‫ ای زخم‌ها، جواب منو بدین
‫ آیا شعله‌هایی که در نور ماه می‌درخشند
‫ از سایه‌هاشون جدا می‌شن؟
‫رویس: هر روز، وقتی که به بیمارستان می‌رم،
‫اون از دروازه منو نگاه می‌کنه.
‫اگه وقتی برمی‌گردم منو نشناسه،
‫می‌دونیم که حافظشو از دست داده.
‫اون‌وقت چند روز طول میکشه تا به حالت عادی برگرده.
‫همه چی درست میشه، آقا.
‫امیدوارم اینطور بشه.
‫تازه داشتیم از مرگ والدینم خارج می‌شدیم،
‫که این تصادف اتفاق افتاد،
‫و منجر به وضعیت فعلی ریتو شد.
‫ناامید نشو، آقا.
‫میگن 'در ناامیدی بسی امید است' درسته؟
‫چند وقت اینجایی؟
‫سه چهار سال شده.
‫اولین سمتت اینجاست، دکتر؟
‫نه. من قبلاً تو بیمارستان است. ماری در کوتا‌یم بودم.
‫نسبت به اونجا، اینجا خیلی کسل‌کننده‌ست.
‫خب، اگه فردا وقت داری، بریم کوتا‌یم آی‌ام‌ای؟
‫ببخشید، نه. فقط روز یکشنبه‌ست که می‌تونم به مزرعه‌مون سر بزنم.
‫باید یه سری میوه و سبزیجات از اونجا بیارم.
‫چون بدون سم هستن، زود خراب می‌شن.
‫پس تو و خانمت صبح‌ها می‌رید اونجا؟
‫نه، ریتو معمولاً با من نمیاد. خودم می‌رم.
‫تا وقتی که اون از دومین مراسم مقدس برگرده،
‫خدمتکارمون اونجاست.
‫من اغلب بعدش می‌رم.
‫این تنها جاییه که دارم...
‫و تنها آرامش آخر هفته‌م.
‫من نمی‌خوام آمپول بزنم!
‫اوه‌نه! کی داره گریه می‌کنه؟
‫نمی‌ذاره بهش آمپول بزنم.
‫-چی شده عزیزم؟ ‫-نه.
‫نمی‌خوای آمپول بزنی؟ ‫باشه.
‫بدش من.
‫بیا اینا رو بذاریم کنار.
‫لطفاً برید کنار، پرستار.
‫بیا!
‫-اسمت چیه عزیزم؟ ‫-آلانکریتا.
‫آلانکریتا؟
‫چه اسم قشنگی!
‫می‌تونم ببینم تب داری یا نه؟
‫لطفاً نفس بکش.
‫یه بار دیگه.
‫خب.
‫تو تب نداری.
‫و هنوز می‌خواستی بهش آمپول بزنی؟
‫یه کار دیگه می‌کنیم.
‫اون ببر رو می‌بینی؟ ‫بیایید به پرستار حمله کنیم؟
‫بیا. ببر رو با خودت ببر.
‫-ولی من بی‌گناهم! من کاری نکردم! ‫-نه، تو بی‌گناه نیستی!
‫یا بهتره، بریم گاو ماده رو بهش حمله کنیم؟
‫گاو ماده رو بیار.
‫هیچ‌کدوم رو نمی‌خوای؟
‫باشه. تموم شد. همینه!
‫بیا بزن قدش.
‫همینطوری بهتره!
‫-امروز خیلی بیمار داریم؟ ‫-نه، آقا. فقط پنج شیشتا.
‫شش...
‫امیدوارم بتونم تا ساعت دو برم، مگه نه؟
‫حال خانم چطوره، دکتر؟
‫نمی‌تونم بگم حالش خوبه.
‫ولی وقتی من هستم، خوشحاله.
‫بعضی وقتا فکر می‌کنم
‫از این کار استعفا بدم ‫تا همیشه باهاش باشم.
‫پس بیماران رو صدا کنم؟
‫مطمئنی قبل از تصادف مشکلات حافظه‌ای نداشته؟
‫بله. مطمئنم.
‫ولی چرا اینو می‌پرسی؟
‫ریتو داره علائم فراموشی رو نشون می‌ده.
‫داره علائم
‫هم 'رتروگراد' و هم 'آنتروگراد' فراموشی رو نشون می‌ده.
‫نمی‌تونم بگم جای نگرانی نیست.
‫نه فقط این.
‫ممکنه ریتو حتی به مراقبت مادام‌العمر نیاز داشته باشه.
‫هنوز آماده نشدی؟
‫باید بریم
‫رژتو درست نزدی؟
‫بذار کمکت کنم.
‫اگه این کارا رو نکنم،
‫آقا دعوام می‌کنه.
‫راستش خیلی خوش‌شانسی.
‫آقا خیلی مراقب هستش.
‫چرا موهات رو بلند نمی‌کنی؟
‫آقا هر بار برات کوتاه می‌کنه،
‫بذار موهات به این بلندی برسه،
‫بعد برو آرایشگاه کوتاهش کن.
‫خیلی شیکه.
‫واقعاً؟
‫آره!
‫بیجوی اومده. بریم.
‫چرا اینطوری سیگار می‌کشی بی‌جو؟
‫می‌خوای با سیگار خودت رو بکشی؟
‫من مرگ رو به این بودن با تو ترجیح می‌دم.
‫-صبح بخیر، خانم. ‫-صبح بخیر.
‫اوه! خانم اینجاست!
‫اگه امروز نمی‌اومدی، می‌خواستم بهت زنگ بزنم.
‫دیروز هم از اون تفریحگاه تماس داشتم.
‫امسال هم فقط ۳۰۰۰ روپیه به ما می‌دی؟
‫وضع کار خیلی خرابه، خانم.
‫پس اون تماس از تفریحگاه چی بود؟
‫خانم، نقاشی‌هاتون خیلی طرفدار داره.
‫ولی حس می‌کنم داره سعی می‌کنه سر قیمت کلاه‌مون رو برداره.
‫فقط ۳۰۰۰ روپیه پیشنهاد داده.
‫نه، اون این کارو نمی‌کنه.
‫باورت نمی‌شه، ولی یقین دارم این شیاده!
‫به چی فکر می‌کنی؟
‫خب، رما...
‫هی دارم فکر می‌کنم کی اینقدر داره برای نقاشی‌های من خرج می‌کنه.
‫امسال کاساوا درجه‌یک داریم، آقا.
‫همه‌چیز به خاک برمی‌گرده، تمبی.
‫مری، مادرت چطوره؟
‫اون توی تخت خوابیده، آقا. خیلی حالش بده.
‫اون قبلاً خیلی سرحال بود، آقا.
‫اونو بردن به دعای معجزه که شفا بگیره،
‫ولی سر از مریضی درآورد.
‫می‌گه هفته بعد می‌خواد بره پیش مادرش.
‫مگه هفته پیش نرفتین؟
‫ولی اون مادرم هست، آقا. باید برم.
‫" گل کاغذی "
‫این خیلی عالیه.
‫آقا، این با دانه‌های فلفل سبز تازه درست شده.
‫- می‌تونم یه نوشیدنی بریزم برات؟ ‫- اگه اصرار می‌کنی.
‫- بریم، تمبی؟ ‫- بله، آقا.
‫فلفل‌ها رو توی آفتاب خشک کن، باشه؟
‫چشم، آقا.
‫- هفته بعد می‌بینمت. ‫- باشه.
‫خوب برید بسلامت.
‫زمانش خیلی طولانی شد. برای همین بهت زنگ زدم، آقا.
‫این رو بگیر.
‫هی...
‫ریتو...
‫بیا، پاشو.
‫چی شده؟
‫رویِس...
‫هر چقدر هم که تلاش می‌کنم، فقط این لعنتی بوگن‌ویلیا رو می‌کشم.
‫دیگه خسته شدم از این.
‫دیگه نمی‌خوام نقاشی بکشم.
‫همینه؟
‫پاشو.
‫بیا.
‫گریه نکن، باشه؟
‫خوبه.
‫گریه رو تموم کن.
‫همه چیز خوبه.
‫دوباره توی وان لیز خوردی؟
‫لیز خوردم و افتادم، رویس.
‫بیا، بذار موهات رو خشک کنم.
‫چرا همیشه وان رو پر از آب میکنی؟
‫چند بار جلوتو گرفتم؟
‫الان حالت خوبه؟
‫بیا، داروهاتو بگیر.
‫دعا کن و بعد برو بخواب.
‫هیچ‌کدومشون نخوابیدن.
‫دارن می‌گن وقتی بزرگ شدن، چی می‌خوان بشن.
‫به نتیجه‌ای هم رسیدن؟
‫نه اصلاً!
‫حتی خلبانی هم در نظر گرفتن.
‫شاید به چشمشون یه الگو باشی.
‫پزشک بودن حتی تو لیستشون نیست!
‫پزشک بودن چی داره مگه؟
‫هیچی هم نیست، به خدا!
‫هوم؟
‫انگار تو هم داری نشون می‌دی سنت داره می‌ره بالا، آره؟
‫داری می‌گی من پیرم؟
‫پس وقتشه ثابت کنم که اشتباه می‌کنی!
‫چی شده؟
‫کابوس دیدی؟
‫نگران تو و بچه‌هامونم.
‫خونه‌های تک مثل اینجا، هدف دزدهاس.
‫تو اخبار شنیدم.
‫آه، پس مشکل اینه.
‫خب بیا این کارو کنیم.
‫یه دوربین مداربسته نصب کنیم
‫و یه سیستم امنیتی اینجا بذاریم.
‫تو روز، فقط تو و رما اینجایین.
‫نترس.
‫بخواب حالا.
‫دعاتو بخون و بخواب.
‫جفتتون سریع حاضر شید.
‫مامان، امروز واقعاً باید برم کلاس یکشنبه؟
‫آره، باید بری.
‫میگن یکشنبه تعطیله،
‫ولی بازم میگن بریم کلاس!
‫بس کن، راه بیفت.
‫نباید بچه‌هارو ببریم؟
‫بعد از کلاس یکشنبه میرم دنبالشون.
‫زود باش.
‫چرا عجله داری، رویس؟
‫یادت میاد گفتم چند روز پیش در مورد
‫نصب دوربین و سیستم امنیتی تو خونه؟
‫یادته؟
‫قراره امروز بیان.
‫امروز رما مرخصیه، به هر حال.
‫بفرمایید داخل.
‫آقا سلام، من امالا کوریان هستم. ‫مدیر فروش.
‫این کارت منه.
‫یه چیزی بهشون بدید بخورن.
‫بفرمایید داخل.
‫الان برمی‌گردم.
‫ریتُو...
‫عیب نداره.
‫ریتُو.
‫ریتُو، ترس به دلت راه نده. ‫مشکلی نیست.
‫مشکلی نیست. آروم باش.
‫ریتُو!
‫برو به کارت برس.
‫این خوبه.
‫طبیعیه.
‫آقا، خانمتون چیشد؟
‫یه خورده ترسید که یهویی همتون رو دید.
‫الان خوبه.
‫ما هم ترسیدیم.
‫کار نصب دوربین تقریباً تموم شده.
‫تو دو سه روز آینده سیستم امنیتی رو هم نصب می‌کنیم.
‫باشه. فاکتورو برام بفرستید.
‫چشم، آقا.
‫خیلی بد نیست.
‫ولی بهتر که زخمشو ببندیم.
‫لازم نیست.
‫می‌ترسه اگه ببینتش.
‫برای همین اون روز هم نبستمش.
‫ به پلیس شکایت نکردی؟
‫ولی دزد هیچی ازمون نبرد.
‫پس بهتره شکایت نکنیم تا دردسر بیشتر نشه.
‫آره؟! جالبه.
‫خانم چطورن الان؟
‫خیلی ترسیده بود.
‫ولی دیگه خوبه.
‫یه مدت اخیر رفتارش عوض شده بود.
‫انگار که سعی می‌کنه خاطرات قدیمی رو به یاد بیاره.
‫این که خوبه، نه؟
‫آره.
‫رویس...
‫ماشینمون؟
‫یه تعمیر جزئی لازم داره. ‫دادمش تعمیرگاه.
‫چی شده براش؟
‫هیچی نشده، ‫فقط بردمش برای سرویس.
‫خانم، من رفتم.
‫جودا رو تو یخچال گذاشتم برای آقا.
‫باشه.
‫بیا.
‫ماشین ما؟
‫یه تعمیر کوچیک لازم داشت. ‫دادمش نمایندگی .
‫چه مشکلی داره؟
‫فقط دادمش سرویس بشه.
‫'یادت نره بعد از نقاشی عکس بگیری'
‫خانم...
‫بچه‌ها از مدرسه اومدن؟
‫نه، هنوز وقت ناهاره.
‫سردرد داری؟
‫بذار برات یه قهوه بیارم.
‫ ‫یه شکایت ثبت شده درباره
‫دختر گمشده کارثیکین،
‫رهبر سیاسی برجسته تی ام کی از تنَی.
‫چایا کارثیکین، ‫دانشجوی سال آخر بی بی ای
‫از کالج ماریان کوتیکانام، ‫ناپدید شده.
‫یه شکایت ثبت شده درباره
‫دختر گمشده کارثیکین،
‫رهبر سیاسی برجسته تی ام کی از تنَی.
‫چی شده، خانم؟ ‫مشکلی هست؟
‫این دختری که دارن درباره‌ش حرف می‌زنن رو دیده‌م.
‫حالا غیبش زده، فکر کنم!
‫کاملاً مطمئنم این دختر رو می‌شناسم.
‫حتی باهاش حرف زدم.
‫آره، یادته اون روز که بازار بودیم؟
‫یه پلیس زن بهمون عکس این دختر رو نشون نداد؟
‫ازمون خواست اگه دخترو دیدیم گزارش بدیم؟
‫از من پرسید؟!
‫معلومه که!
‫قهوه‌ت رو بخور، بعد برو دوش بگیر.
‫پاشو، بیا بریم.
‫بیا دیگه.
‫من چی گفتم؟
‫گفتی نمی‌شناسیش.
‫چایا کارثیکین، دختر کارثیکین، ‫رهبر برجسته تنَی،
‫گم شده.
‫دانشجوی بی بی ای در کالج ماریان بود...
‫من این دختر رو می‌شناسم!
‫ولی کجا رفته؟
‫دیگه جایی واسه جستجو نمونده.
‫خیلی ناراحت‌کننده‌س!
‫این همون دستبندیه که رویس بهم داده بود!
‫'میشه زودتر بیای؟'
‫امروز خیلی خوشحالی! ‫چی شده؟
‫- ناهار خوردی، رویس؟ ‫- نه.
‫میتونم قبل از اینکه بخوری یه سورپرایز بدم بهت؟
‫آره، حتما.
‫با من بیا، رویس.
‫عالیه!
‫عالی!
‫آیتم‌های جدید، هان؟
‫وقتی رنگ خشک شد، بذاریمشون تو اتاق بچه‌ها.
‫- وای! ‫- عجب!
‫بتمن برای رایانه ‫و خرگوش برای اما، باشه؟
‫باشه.
‫- خدافظ. ‫- خدافظ.
‫- رویس توماس؟ ‫- بله.
‫من سورش راجان از پلس کوتیکانام هستم. و ایشون--
‫صبح بخیر، دکتر.
‫من دیوید کوشی هستم. ‫معاون کمیسر، تنَی.
‫صبح بخیر.
‫این شخص رو می‌شناسید؟
‫بله، آقا. ایشون همسرمه.
‫این خونه خودتونه؟
‫نه، ما اینجا مستأجریم.
‫چند ساله اینجایین؟
‫حدود پنج شیش سال.
‫پنج یا شش؟
‫پنج.
‫میشه لطفاً همسرتون رو صدا کنید؟
‫چی شده آقا؟
‫نباید بپرسی که چی شده باهاش تماس بگیر
‫من دیوید کوشی هستم. معاون کمیسر، تنی.
‫شما توی این عکس نیستین؟
‫بله، خودمم.
‫این جا کجاست؟
‫شما باید بهمون بگین خانم.
‫کسی رو که تو مارین کالج درس می‌خونه می‌شناسین؟
‫نه.
‫پس کی منتظرش بودین
‫جلوی خوابگاه مارین کالج؟
‫من؟!
‫آقا تازه عکستونو که اونجا وایساده بودین نشون داد.
‫سورش!
‫صورتت چرا اینجوری شده؟
‫لیز خورده
‫این دختر رو می‌شناسی؟
‫یه جا دیدمش.
‫یادم نمیاد.
‫مدت زیادیه که گم شده.
‫آخرین بار کجا دیدیش؟
‫دارم با شما حرف میزنم خانم.
‫آقا، لطفاً.
‫می‌تونین لطفاً یه لحظه با من بیاین؟
‫فیلم‌های مداربسته رو کپی کن، سورش.
‫آقا.
‫اون به مدت ۸ سال بیمار دکتر مانو فیلیپ بوده،
‫روان‌پزشک توی کاتایام.
‫هر چقدر هم بپرسید،
‫همین چیزا رو میگه.
‫ببخشید دکتر.
‫دختر گمشده دختر کارته‌کیان، رئیس منطقه تنی هست.
‫پرونده حساسی هست.
‫پس تحت فشاریم.
‫می‌تونین لطفاً فردا خانمتون رو به اداره پلیس بیارید؟
‫چیز زیادی نیست. فقط یه گفتگوه.
‫باشه.
‫فیلم‌ها رو کپی کردم، آقا.
‫باشه.
‫-خوبه، ممنون دکتر. ‫-باشه.
‫دکتر، لطفاً فردا گزارش‌های پزشکی خانمتون رو بیارید.
‫حتماً.
‫باشه.
‫اینجا صبر کنین.
‫بفرمایید خانم.
‫بفرمایید بشینید.
‫من دیوید کوشی هستم.
‫تونستین به یاد بیارید چرا جلوی خوابگاه کالج بودین؟
‫اوه، ببخشید.
‫لطفاً قهوه بخورید.
‫این دختر رو یادتون میاد؟
‫اون چیزی که یادم میاد
‫زنی بود که جلوی خوابگاه با این دختر صحبت می‌کرد.
‫کی؟
‫آقا...
‫فکر کنم زنی که با اون دختر بود...
‫رما بود.
‫آقا، رماست.
‫رما کیه؟
‫مدتیه که تو خونه‌امون کار می‌کنه.
‫ریتو عزیزم...
‫با توجه به مشکل حافظه‌ات، چطور اسم رما رو بردی؟
‫اون تنها پشتیبانت بود و تو اونو به پلیس معرفی کردی؟
‫چطور چایای می‌شناسی؟
‫متوجه هستی اصلاً چی کار داری می‌کنی؟
‫بارها بهت گفتم
‫چیزایی رو که مطمئن نیستی نگو.
‫نمی‌دونی که حالت خوب نیست؟
‫گوش کن دکتر. اینجا پاسگاه پلیسه، نه خانه شما.
‫سورش راجان آقا؟
‫منم.
‫اینجا صبر کن.
‫رما، بیا.
‫عروسی دخترعموی شوهرم همون روزی بود که شما گفتید.
‫ما از روز قبل به تریسور رفتیم.
‫اگه به حرفام اعتماد ندارین،
‫شوهرم بیرون منتظره.
‫می‌تونی ازش بپرسی.
‫چرا دیروز وقتی ما رو دیدی فرار کردی؟
‫من از پلیس‌ها می‌ترسم، قربان.
‫رما و مادرم رابطه خوبی ندارن.
‫اولش قبول نکرد بره عروسی.
‫بعدش وقتی دستبندی که گرو گذاشته بودم رو براش آوردم، قبول کرد.
‫این عروسی دختر خاله منگالا، امبیلی بود، توی مالا.
‫قبلاً شغلت چی بود؟
‫راننده بودم.
‫الان می‌تونی بری، بیجو.
‫بعد از اون تصادف،
‫حافظه و رفتارش یه کم مشکل پیدا کرد.
‫رما پیش ما اومد برای کمک به ریتو.
‫حدود چهار سال پیش.
‫می‌تونه رما، بیجو و چند نفر دیگه رو
‫بدون سختی بشناسه.
‫کسانی که زیاد نمی‌بینه رو یادش می‌ره.
‫و وقتی نمی‌تونه چیزی رو به یاد بیاره،
‫جواب‌هایی که براش قانع کننده‌ست رو می‌سازه.
‫تا جایی که می‌دونم،
‫گفتن اسم رما توسط اون می‌تونه یکی از اون موارد باشه.
‫یه دزد خونه‌تون رو زد؟
‫تصاویر دوربین مداربسته رو دیدیم.
‫بله.
‫چرا اون موقع به پلیس خبر ندادید؟
‫چیزی دزدیده نشد.
‫برای همین شکایت نکردیم.
‫دکتر...
‫قبلاً بهتون گفتم.
‫ما به خاطر فشار سیاسی شدید در این پرونده گمشده هستیم.
‫تنها سرنخی که داریم،
‫فیلم دوربین مداربسته از همسرته که چایا رو دنبال کرده.
‫فقط این نیست.
‫ما به گفته های همسرتون اکتفا میکنیم.
‫ولی نباید هیچ احتمالی رو نادیده بگیریم.
‫شما اینطوری فکر می‌کنید چون از شرایط جسمی او زیاد خبر ندارید.
‫در این صورت، چطور؟
‫فردی رو که شرایط او رو خوب بلده، بیاریم،
‫شاید یه جرم‌شناس، بیاد و همسرتون رو بازجویی کنه؟
‫باشه.
‫قراره همین امروز باشه، قربان؟
‫بذارید برای فردا.
‫فردا ساعت 10 صبح اینجا باشید.
‫این بار اجازه می‌دیم برید چون همسرتون نگران
‫بچه‌ها بود که از مدرسه برگردن.
‫ممنون، قربان.
‫قربان.
‫می‌خوام یه چیز دیگه بگم.
‫ما...
‫ما بچه نداریم.
‫اون فقط توهم اونه.
‫الو؟
‫الو، ویدیا.
‫ حالتون چطوره؟
‫غذا خوردی؟
‫چی شده؟
‫چرا صدات گرفته؟
‫هیچی.
‫حالم خوبه.
‫از صدات معلومه.
‫فقط بگو چی شده.
‫نه، ویدیا. درباره پرونده هست.
‫چهار روز شده.
‫تا حالا نتونستیم هیچ سرنخی پیدا کنیم.
‫تحت فشار زیادی هستیم.
‫فکرم هم کار نمی‌کنه.
‫سردرگمی کامل.
‫سیگار کشیدی؟
‫نه، ویدیا. قسم می‌خورم.
‫باشه، باشه.
‫برو همون وقتت سیگار بکش.
‫همه چیز درست می‌شه.
‫شوخی می‌کنی، نه؟
‫انقدر ناراحتی که این‌جوری حس می‌کنی.
‫قطع کن، بذار برم سیگار بکشم.
‫شب خوش.
‫شب خوش، ویدیا.
‫یه سیگار داری؟ ‫یعنی یه سیگار؟
‫آره.
‫- بفرما، قربان. ‫- ممنون.
‫چه کسیو توی خانواده‌ت داری؟
‫زنم و یه دختر، قربان.
‫- دخترت چه کار می‌کنه؟ ‫- داره فارغ‌التحصیل میشه.
‫باید حدوداً ۱۷-۱۸ سالش باشه؟
‫می‌تونی لیست دخترهایی که به کرلا اومدن،
‫مثلاً به عنوان توریست به این منطقه اومدن و بعد مفقود شدن رو بگیری؟
‫حتماً، قربان.
‫برای این کار یه کم زمان می‌خوام.
‫حدود دو نیم میلیون توریست گذشته به اینجا اومدن.
‫.از دیوالی قبلی تا الان
‫میرا یاشودارا رو می‌شناسی، که 'مرکز سلامت خوشحال' رو اداره می‌کنه
‫در کاتیکانام؟
‫بله، قربان. ‫او روان‌شناس جنایی نیست؟
‫درسته.
‫باید با او تماس بگیریم. ‫او قبلاً تو یکی از پرونده‌ها بهم کمک کرده.
‫بعد از مرگ مادرش،
‫به همراه پدرش به کاتیکانام نقل مکان کرد ‫و الان از املاک خانوادگی‌شون مراقبت می‌کنه.
‫لطفاً با او تماس بگیر.
‫حتماً، قربان.
‫میرا؟
‫دارم میام.
‫دیر کردی، عزیزم؟
‫عیبی نداره. به لاکشمی اطلاع دادم.
‫مثل اینکه چیزی کم شده.
‫واقعاً؟ منم همین حس رو داشتم.
‫ خردل نزدی .
‫ای وای! یادم رفت!!
‫اگر پنج دقیقه بهم فرصت بدی، آماده‌ش می‌کنم.
‫قرص‌هات رو مثل این دفعه فراموش نکن.
‫یه روزی توی یتیم‌خونه پام صدمه دید،
‫و رفتم بیمارستان. ‫اونجا با رویس آشنا شدم.
‫وقتی رویس مادرم رو دید، ‫همون مدیر یتیم‌خونه،
‫و علاقه‌ش به ازدواج با من رو گفت،
‫اونم موافقت کرد.
‫از صحبت‌های رما و رویس فهمیدم که
‫من این بار، بعد از مدت‌ها یه چیز جدید نقاشی کردم.
‫رویس توی نقاشیم از گل افتابگردون تعریف کرد
‫چایا کارتیکین ناپدید شد
‫در یازدهم نوامبر.
‫ما نتونستیم هیچ ضبطی از اون روز ‫یا بعد از اون پیدا کنیم.
‫شاید من اون وقایع رو ضبط نکردم.
‫اما گفتی چایا رو می‌شناسی.
‫نه‌تنها اون. توی تصاویر دوربین مداربسته،
‫دیده شده که دور و بر خوابگاهاش بودی ‫و دنبالش کردی.
‫نمی‌دونم.
‫تو که هر روز ضبط صدا نمی‌کنی؟
‫نه.
‫این کار رو هر روز نمی‌کنم.
‫ریتو، تو دفتر خاطرات می‌نویسی؟
‫چیزای مهم رو یادداشت می‌کنم.
‫می‌تونی چیزی درباره چایا به یاد بیاری؟
‫چیزی به یاد میاری که به چایا مربوط باشه؟
‫خبر مفقود شدنش رو...
‫یادمه توی تلویزیون دیدم.
‫پس نقاشی گل آفتابگردان رو بعد از اون کشیدی؟
‫این موضوع به پرونده ناپدید شدن ربط داره؟
‫خودت باید بهمون بگی.
‫من نمی‌تونم به خاطر بیارم، قربان.
‫چرا هر بار فقط گل نقاشی می‌کنی؟
‫نمی‌دونم چرا.
‫چرا
‫چندین بار به اون خوابگاه رفتی؟
‫چرا رفتی اونجا؟
‫چندین بار رفتم اونجا؟
‫به طور مشخص، هفت بار.
‫در زمان دیدار هفتم بود
‫که تو چایا رو دنبال کردی.
‫اونجا بود که
‫ چایا کارتیکین رو برای آخرین بار دیدیم
‫بله.
‫خودتی، ریتو.
‫همون روز که گفتی دیدی چایا و رما صحبت می‌کنن.
‫می‌تونی دوباره امتحان کنی و به یاد بیاری، ریتو؟
‫چیزی که می‌تونی بهش فکر کنی؟
‫هر بوی خاص یا صدا؟
‫ما مطمئنیم که اون رما نبوده.
‫رما و بیجو در راه تریشور بودند
‫تا روز بعد به عروسی دخترخاله‌شون برسن.
‫این عکس عبور اونا از عوارضی پالی‌کارا است.
‫خوبه، ریتو.
‫بعداً می‌بینمت.
‫مراقب خودت باش.
‫فرار کردیم به این تپه لعنتی
‫که از مشکلات پلیسی تو شهر فرار کنیم.
‫اگر همون داستان اینجا هم پیش بیاد چی؟
‫بیجو... اون...
‫ریما...
‫از وضعیتش خبر داری، نه؟
‫من هیچ وقت مجبور نشدم برم کلانتری،
‫حتی برای دردسری که اون درست کرده.
‫می‌دونی چه چیزایی ازم پرسیدن؟
‫آقا، واقعاً از خانم ترسیده.
‫منم از پلیس می‌ترسم.
‫تو پول و آشنا داری.
‫اگر چیزی اشتباه بشه، تو فرار می‌کنی،
‫ولی ما گرفتار می‌شیم.
‫لطفاً کسی دیگه رو برای کمک درخواست کن.
‫هیچ کدوم از اینا دیگه پیش نمیاد، بیجو.
‫لطفاً فکر کن این نتیجه یه سوءتفاهم بوده.
‫اون تو موقعیت سختیه چون ریما نیست پیشش.
‫تو ماشین نشسته چون نمی‌تونه با ریما روبرو بشه.
‫سه روزه نرفتم بیمارستان.
‫تصمیم با خودته.
‫اگر دوباره یه همچین چیزی پیش بیاد،
‫دیگه برنگردید اینجا دنبال کمک.
‫خوبه،؟
‫خیلی خوبه.
‫از کجا خریدی؟
‫آنلاین سفارش دادم.
‫آدرس خونه‌ت رو برای تحویل دادم.
‫منم می‌خوام چیزی آنلاین بخرم.
‫یه دستبند جدید؟
‫دستبندم کجاست؟
‫گم شده.
‫خیلی گشتیم اون روز ولی پیدا نشد.
‫تو بیمارستان گم کردی وقتی رفتی اونجا؟
‫تو ماشین هنوز دنبالش نگشتیم.
‫ماشین...
‫آقا وانت رو نبردن مزرعه؟
‫اینجا نیست.
‫بعد از بیمارستان ماشین رو نفرستادن برای سرویس؟
‫یادت میاد؟
‫اگر اونجا گم شده باشه چی؟
‫بریم اونجا چک کنیم؟
‫به بیجو زنگ بزن.
‫اگر فراموش کردم، لطفاً یادآوری کن.
‫همچنین نمی‌گیم به رویس ‫که دستبند گم شده.
‫فهمیدم. هرطور شده ‫دستبندت رو پیدا می‌کنیم!
‫خانم، لطفاً...
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫می‌تونم کمکتون کنم؟
‫خب...
‫یه چیزی...
‫باشه.
‫هفته پیش، ‫وقتی ماشینش برای سرویس اینجا بود،
‫یه دستبند توش بود.
‫الان گم شده.
‫می‌تونید از کارکنانتون بپرسید ‫که دستبندی پیدا شده یا نه؟
‫امکانش نیست، خانم!
‫حتماً امکانش هست! ‫برای همین اینجاییم.
‫از اونایی که ماشین رو سرویس کردن بپرسید!
‫اون وقت دقیق می‌شه متوجه شد.
‫صدات رو پایین بیار، بیجو.
‫نمی‌تونن فقط چک کنن؟
‫می‌تونید بهم تاریخ آوردن ماشین رو بگید؟
‫هفته پیش بود.
‫تاریخ دقیقش رو یادم نیست.
‫اشکالی نداره. شماره ماشین رو بدید.
‫KL 5AZ 6842
‫بله.
‫صاحبش، رویس توماس...
‫بله.
‫این ماشین این ماه برای سرویس اینجا نبوده، خانم.
‫چهار ماه پیش برای سرویس معمولی آورده شده.
‫بریم؟
‫متشکرم.
‫دردسرهای جدید هی سر می‌زنه!
‫امروز شیفت داری؟
‫من این چند روز پشت سر هم شیفت شب بودم.
‫با این همه برف و سرما حالم دیگه داره بهم می‌خوره!
‫بی‌خیال شو.
‫همون روز دکتر رویس و زنش اینجا نیومدن برای یه مورد اضطراری؟
‫هفته‌ی پیش بود، نه؟
‫-آره، هفته‌ی پیش. ‫-چه مشکلی بود؟
‫دستبندش ممکنه یه جایی این اطراف افتاده باشه.
‫پیداش کردی؟
‫چرا از من می‌پرسی؟
‫باید از خودش بپرسی، نه من!
‫اون بود که اون روز ماشینو روند.
‫اون نمی‌تونه ماشین برونه.
‫چی؟ اون نمی‌تونه ماشین برونه؟!
‫اون راننده خیلی خوبیه.
‫اون روز من بودم که فرستادمش به تصادف!
‫شاید بخاطر مستی، چیزها رو قاطی می‌کنی!
‫من نه مست بودم و نه چیزها رو قاطی میکنم!
‫اگه شکی داری، بیا با من بریم ‫تا نشونت بدم.
‫-چی؟ ‫-کی اون روز ماشینو رونده بود! بیا.
‫-برگرد عقبش! ‫-بیا، برگرد عقب.
‫-این یکی؟ ‫-آره.
‫ریما...
‫من رانندگی بلدم؟
‫منم تعجب کردم.
‫رانندگی بلدی؟!
‫کمربند صندلی رو ببند.
‫-ریتو کجاست؟ ‫-تو اتاقه.
‫پس من برم دیگه؟
‫ریتو...
‫چی شد؟
‫ماشینمون رو کجا بردی برای سرویس؟
‫تو همونجا که همیشه می‌بریم، ‫مرکز خدمات ایندوس.
‫ماشین اصلاً اونجا نرفته بود.
‫چرا به من دروغ می‌گی، رویس؟
‫دروغ نمی‌گفتم.
‫ماشین رو نبردم اونجا چون لکه‌های خون روش بود.
‫دادم به یه تعمیرگاه محلی این اطراف.
‫من رانندگی بلدم؟
‫چی؟
‫بگو! من بلدم رانندگی کنم؟
‫-آره، بلدی. ‫-چطوری؟
‫چطوری رانندگی بلدم؟!
‫داد نزن، ریتو.
‫آره، رانندگی بلدی.
‫من یادت دادم چطور رانندگی کنی.
‫الان مشکل چیه؟
‫رفتم بیمارستان دنبال دستبندی که بهم دادی.
‫فیلم دوربین مدار بسته رو دیدم که ‫اون شب من داشتم ماشین رو می‌روندم.
‫اون شب چه بلایی سرمون اومد؟
‫رویس، بگو! اون شب چه گندی زدیم؟!
‫وقتی چشمامو باز کردم،
‫دیدم تو رو تخت بیهوش افتادی.
‫نمی‌دونستم چیکار کنم،
‫برای همین لامپ کنار تخت رو برداشتم زدمش.
‫ببین، این یه لامپ جدیده.
‫شاید یادت نیاد.
‫بعد از این که زدمش، فرار کرد،
‫و ما با ماشین دنبالش کردیم.
‫اون دوید و از یه پل پرید پایین.
‫بعدش شروع کردم به سرگیجه داشتن.
‫پس تو ماشینو گرفتی،
‫و رفتیم بیمارستان.
‫همین اتفاق اون شب افتاد.
‫حتی اینو چند بار بهت گفتم،
‫ولی تو هی یادت میره.
‫رویس...
‫ببخشید!
‫ببخشید، رویس.
‫اشکالی نداره.
‫چایا کارتیکین رو یادته دیدی؟
‫آره، یادمه.
‫جلوی خوابگاه دیدیش؟
‫آره، همینه که یادمه.
‫ولی گفتی که کارگر خونت ریما بود که دیدش؟
‫اینکه...
‫شاید اون روز با من بود.
‫ببین، ریتو،
‫سخته که چیزی که می‌گی رو باور کنم.
‫اول گفتی که ‫چایا کارتیکین برات آشنا به نظر می‌اومد.
‫بعدش گفتی ریما اونو دیده بود.
‫بعدش گفتی که تو تلویزیون دیدیش.
‫حالا میگی دیدی و رما هم باهات بود.
‫شک دارم که عمداً میخوای ما رو گمراه کنی.
‫سورش!
‫بگو بره و با شوهرش تماس بگیر.
‫آقا.
‫خانم...
‫لطفاً بیا.
‫بیا دکتر.
‫ریتو داره چیزی رو پنهون می‌کنه، رویس.
‫اون فقط می‌تونه چیزا رو پنهون کنه ‫اگه یادشون باشه.
‫اینطور نیست.
‫یه ارتباطی بین ‫ریتو و چایا هست.
‫شاید جایی چایا رو دیده باشه.
‫شاید حتی باهاش یه گفتگوی عادی داشته.
‫بعد از اینکه من میرم بیمارستان، ‫ریتو اغلب با رما بیرون میره.
‫اونا خرید میکنن و کارای روزمره رو ‫تو خیابون کالج و اینا انجام میدن.
‫شاید جایی اونجا چایا رو دیده باشه.
‫، ممکنه هم هیچ‌کدوم از اینا نباشه
‫ممکنه هم همه چیو قاطی پاتی زده باشه
‫بعد از اینکه چایا رو تو خبر دید.
‫گوش کنید دکتر...
‫ریتو می‌دونه چه اتفاقی برای چایا افتاده.
‫ما کاملا مطمئنیم از این.
‫خانم...
‫میشه لباسای شسته شده اتاقتو بیاری؟
‫لطفاً لباسای بچه‌ها و ملافه‌ها رو هم بیار.
‫الان میام.
‫همه لباسا رو برداشتی؟
‫اونم بیار، لطفاً.
‫'رویس دزد رو که وارد خونه شده بود ‫بیرون کرد.'
‫'من چایا کارثیکیان رو می‌شناسم.'
‫- ریتو خونه نیست؟ ‫- بله. صداش کنم؟
‫نیازی نیست. آیا اتاقشه؟
‫سلام؟
‫سلام. امروز سر کار نرفتید، دکتر؟
‫نه.
‫ریتو کجاست؟
‫تو اتاقش. احتمالا داره نقاشی می‌کشه.
‫چرا این اتاق اسم داره؟
‫فقط این اتاق نیست،
‫ریتو برای همه اتاقا اینجا اسم گذاشته.
‫وقتی حالش خوبه خیلی خلاقه.
‫- صداش کنم؟ ‫- نه.
‫ممکنه ملاقات شما رو فراموش کرده باشه.
‫نمی‌تونیم پیش‌بینی کنیم چطور ممکنه واکنش نشون بده.
‫من دیوید کوشی هستم.
‫معاون کمیسر، تنی.
‫می‌خواستم یه اطلاعاتی از ریتو بگیرم.
‫تا حالا این مرد رو تو عکس دیدی؟
‫به همین زودی هر چی به ذهنت میاد نگو
‫خوب فکر کن و بگو.
‫نه، آقا. نمی‌شناسمش.
‫کیه؟
‫اون یه جنایتکار معروف ‫تو منطقه کامبام-تنی بود.
‫الان دیگه مرده.
‫همچنین،
‫دستبندت گم شده بود؟
‫دستبند؟
‫این یکی.
‫اما دستبندم اینجاست.
‫چرا اینو پرسیدید؟
‫آه. هیچی.
‫بچه‌ها اومدن.
‫لطفاً منتظر باشید. الان میام.
‫این روال روزانه‌ است؟
‫بله.
‫ریتو تو دنیای خودش زندگی می‌کنه.
‫فقط خودش می‌دونه چی می‌بینه.
‫ما دو تا سقط جنین داشتیم.
‫بعد از اون شروع کرد به همچین توهم‌هایی.
‫دکتر...
‫ماجرای اون دستبند چیه؟
‫اون مردی که قبلاً نشونمون دادی ‫همون بود که وارد خونه‌مون شد.
‫اما فکر کردیم چیزی دزدیده نشده.
‫دستبند ریتو اون روز گم شد.
‫این هدیه من بهش بود برای اولین سالگرد ازدواجمون.
‫وقتی دیدم دنبال اون می‌گرده و وحشت‌زده شده،
‫براش یه نمونه مشابه خریدم.
‫حالا خوبه.
‫فراموش کردم دفعه قبل ازت یه چیزی بپرسم.
‫بعد از اینکه دزد رفت،
‫شما دو نفر سوار ماشین شدید و رفتید. کجا رفتید؟
‫اون روز یه کم زخمی شدیم.
‫واسه همین رفتیم بیمارستان.
‫باشه.
‫نه، می‌تونستی منو صدا کنی.
‫یه کم سردرد دارم.
‫فکر کردم یه فنجون قهوه بخورم.
‫بذار برات درست کنم.
‫رما...
‫میتونی این آدم رو صداش کنی؟
‫خانم، همه چی خوبه؟
‫مشکلی نیست
‫بله، بله. همه چی خوبه.
‫یه تلاش دزدی بود.
‫وقتی رویس رو دید فرار کرد.
‫بازم تو وان حموم لیز خوردی؟
‫بله، رویس...
‫چرا همیشه وان رو پر می‌کنی، هان؟
‫اشکالی نداره. بذار موهات رو خشک کنم.
‫حالا خوبه؟
‫آقا.
‫قبلاً به شما درباره وضعیت ریتو گفتم.
‫چرا می‌خواید برا همون موضوع دوباره اذیتش کنید؟
‫ببین، دکتر.
‫ما از عمد نمی‌خوایم همسر شما رو اذیت کنیم.
‫این فقط یه دختر نیست که گم شده.
‫این تحقیق مربوط به چندین دختر گمشده‌س.
‫ولی، ما شما و همسرتونو تحت فشار نمیزاریم فقط همکاری کنید
‫به خاطر توجه به او.
‫لطفاً، دکتر. لطفاً صداش کنید.
‫اینا دو دختر دیگه‌ای هستن که مثل چایا کارثیکیان گم شدن.
‫تریشیکا،
‫جنیفر.
‫تریشیکا از ۱۹ آگوست گم شده،
‫و جنیفر از ۲۸ سپتامبر مفقوده.
‫این دخترا رو دیدی، ریتو؟
‫نه.
‫هیچ چیزی درباره ملاقاتشون یادت نمی‌آد؟
‫نه.
‫لطفاً برو بیرون، ریتو.
‫وقتی وضعیت ریتو بدتر میشه،
‫می‌بریدش یه جایی برای درمان، درسته؟
‫به دکتر مانو فیلیپ، فکر کنم؟
‫کجا این مرکز هست؟
‫چند پیرمرد با مشکلات حافظه در این خونه زندگی می‌کنن.
‫همراه با درمانشون،
‫پدر فرانسیس پیشنهاد داد
‫درمان افراد با مشکلات روانی در این منطقه رو هم کمک کنیم.
‫من از ایده خوشم اومد.
‫کاردینال هم کاملاً حامی بود.
‫اینطور این مرکز شروع شد.
‫ریتو هر وقت میاد اینجا تو این اتاق می‌مونه.
‫تقریباً هر ماه میان اینجا.
‫آیا سابقه‌ای هست که ریتو اینجا خشن بشه؟
‫نه.
‫بیشتر مواقع به خاطر قرصا خوابیده‌س.
‫و وقتی نیست، مشغول خوندن یا نقاشیه.
‫پس، نقاشیاش کجان؟
‫نقاشیا...
‫باید یه جایی همین اطراف باشه.
‫یا اونا رو با خودشون بردن.
‫هیچ‌کدوم از این دخترا رو اینجا دیدی؟
‫نه. هیچ کدوم رو اینجا ندیدم.
‫هرگز؟
‫غیر از اینکه تو خبرها دیدمشون،
‫هیچوقت شخصاً ندیدمشون.
‫احتمالش هست که ریتو با یکی از اونا ملاقات کرده باشه؟
‫نمی‌دونم.
‫شما از هیپنوتیزم روی ریتو استفاده می‌کنی، دکتر؟
‫فقط وقتی که وضعیت خیلی بحرانه.
‫ریتو یا بیماران دیگه رو می‌بری بیرون؟
‫بعضی وقتا می‌برمشون قدم زدن.
‫فقط برای اینکه باهاشون حرف بزنم و این جور چیزا.
‫خب بریم؟
‫- ممنون دکتر. ‫- ممنون.
‫باشه.
‫چی شده خانم؟
‫احساس می‌کنم یکی دنبال منه، رما.
‫نه، فقط خیالاتته.
‫چرا خواستی منو ببینی؟
‫می‌خوام یه تحلیل روان‌پزشکی برای ریتو انجام بدم.
‫منظورم، یه درمان ای ام دی ار.
‫ریتو یه چیزی درباره دخترا مفقود شده می‌دونه.
‫وضعیت سلامتی‌اش یکم ضعیفه.
‫می‌دونم.
‫ولی چاره‌ای ندارم.
‫علاوه بر این، نه جسدی پیدا شده،
‫نه سرنخی، نه تماسی برای باج‌خواهی.
‫پلیس کاملاً گیج شده که چیکار کنه.
‫هر چیزی که بتونه اون دخترا رو نجات بده، خیلی کمک می‌کنه.
‫به من اعتماد کن. من پشتیبانتم.
‫لطفاً مراقب یه چیز به خصوص باش.
‫لطفاً بهش نگو که ما بچه‌ای نداریم.
‫اون باورشه که بهش زندگی می‌ده.
‫خب، شروع کنیم؟
‫قراره چیکار کنیم؟
‫درمان کاهش حساسیت و پردازش مجدد حرکت چشم.
‫استرس نگیر، ریتو.
‫این یه روشی برای بیرون آوردن خاطرات گیر کرده تو ذهن ناخودآگاهته.
‫چرا فقط هیپنوتیزمم نمی‌کنی؟
‫اگر این کارو بکنم، تمام چیزی که می‌گیرم خاطرات ساختگی‌ات خواهد بود.
‫میشه لطفاً عینکت رو دربیاری؟
‫به چیزی که خوشحال‌ت می‌کنه فکر کن.
‫به این نور متحرک نگاه کن تا ذهنت آروم بشه.
‫در همین حین چندتا سوال ازت می‌پرسم.
‫فقط جواب بده.
‫ساده.
‫چه احساسی داری وقتی اسم چایا کارثیکین رو می‌شنوی؟
‫تریشیکا؟
‫جنیفر؟
‫فکر کنم توی یک قصر ذهنی‌یه.
‫اون برکه‌ای که گفت رو می‌شناسی؟
‫هیچ اطلاعی از چنین برکه‌ای ندارم.
‫شاید برکه‌ای از کودکی‌اش باشه.
‫باید ریتو رو به جاهایی که دخترها ناپدید شدند ببریم.
‫ببینیم چیزی از اون جاها یادش میاد یا نه.
‫اون یه چیزی می‌دونه.
‫وقتی درباره هر یک از اون دخترا سوال می‌کنم،
‫ریتو خیلی ناراحت می‌شه.
‫و این طبیعی نیست.
‫باشه. این کارو می‌کنیم.
‫تصاویر دوربین‌های مداربسته نشون می‌ده
‫که تریشیکا از اینجا رفته.
‫رفته به اینجا بودی، ریتو؟
‫نه.
‫اینجا آخرین باریه که جنیفر دیده شده.
‫من میرا یاشودارا، جرم‌شناس هستم.
‫خانم؟
‫اون‌ها رو می‌شناسی؟
‫بله، خانم.
‫گفتند که افرادی از یک هتل نقاشی‌هاشون رو می‌خرند.
‫کدوم هتل؟
‫کی می‌آد نقاشی‌هارو می‌خره؟
‫خانم، در واقع...
‫این افراد هتل نیستن که نقاشی‌ها رو می‌خرن.
‫یه دکتره که نقاشی‌ها رو می‌خره.
‫به من برای هر نقاشی حدود 1000 روپیه می‌ده.
‫مشکلی هست، خانم؟
‫ریتو.
‫دکتر رویس الان کجا می‌تونه باشه؟
‫سلام.
‫سلام دکتر.
‫ماجرای تو با پسر گالری هنری چیه؟
‫اون برای نقاشی‌های ریتو ۳۰۰۰ روپیه می‌پردازه.
‫من ۴۰۰۰ روپیه بهش پیشاپیش می‌دم.
‫یه معامله صد روپیه‌ای.
‫می‌تونم نقاشی‌های ریتو رو ببینم؟
‫این ملک مال خودته؟
‫پدربزرگم، ‫ماداتانی پوتنپارامبیل دواسیه،
‫این ملک رو به من واگذار کرد.
‫قهرمان هر بچه‌ای معمولا پدرشونه.
‫ولی برای من، پدربزرگم بود.
‫شب‌ها اینجا می‌مونی؟
‫نه.
‫وضعیت ریتو رو که می‌دونی، مگه نه؟
‫می‌خوای یه نوشیدنی برات بیارم؟
‫نه، مرسی. باید برگردم رانندگی کنم.
‫باشه.
‫این همون گل کاغذی نیست که تو نقاشی‌های ریتوعه؟
‫شاید باشه.
‫یه جورایی با گل کاغذی عجین شده.
‫اوایل ازدواجمون، زیاد اینجا می‌اومدیم.
‫حالا همه چی تو نقاشی‌ها خلاصه شده.
‫اون صدا چیه؟
‫اینجا خوک داری؟
‫فقط خوک که نیست،
‫بز، مرغ، و همه دار و دسته‌شون رو داریم.
‫خب پس. می‌بینمت.
‫"لوگوی بتمن، خرگوش و نقاشی گل آفتابگردون رو به میرا دادم."
‫"۶ دسامبر - میرا اومد خونه. قرار فردا بیاد منو ببره به مزرعه."
‫"میرا گفت که ما هیچ بچه‌ای نداریم."
‫"لوگوی بتمن، خرگوش و نقاشی گل آفتابگردون رو به میرا دادم."
‫"۶ دسامبر - میرا اومد خونه. قرار فردا بیاد منو ببره به مزرعه."
‫ شماره‌ای که تماس گرفته‌اید خارج از دسترس است--
‫شماره‌ای که تماس گرفته‌اید خارج از دسترس است--
‫رویسی...
‫اینجا چکار می‌کنی؟
‫همینجوری.
‫رویسی، دنبال چی می‌گردی؟
‫هیچی.
‫وقتی بچه‌ها بزرگ می‌شن، نباید اونا رو تو اتاق‌های جداگانه بذاریم؟
‫آره.
‫چندتا چیز از خونه‌مون گم شده، ریتو.
‫واقعاً؟
‫گم شده؟!
‫چی گم شده؟
‫آره.
‫طرح‌هایی که توی اتاق بچه‌ها گذاشته بودی—
‫خرگوش سفید
‫و لوگوی بتمن—
‫نیستن.
‫میرا هر دو رو برداشته.
‫آها!
‫چرا اونا رو لازم داره؟
‫آه! هرچی!
‫برو یه دوش سریع بگیر.
‫بعد بریم غذا بخوریم.
‫باشه؟
‫بیا.
‫-صبح بخیر، دکتر. -صبح بخیر.
‫سورش، تصاویر دوربین‌های امنیتی رو چک کن.
‫بله قربان.
‫صبح بخیر، ریتو.
‫من دیوید کوشی هستم، معاون کمیسر تنی.
‫می‌دونم.
‫آخرین بار کی میرا رو دیدی؟
‫فکر کنم روز آخر بود.
‫چه روزی بود؟
‫تو بعدازظهر.
‫توی... شب.
‫یادت میاد میرا چی گفت بهت؟
‫نه، یادم نمیاد.
‫ریتو گفت سعی کرد با میرا تماس بگیره، ولی موفق نشد.
‫چی شده، آقا؟
‫میرا گم شده.
‫طبق گفته‌های پدر میرا،
‫اینا دیشب صدای بوق ماشین شنیدن،
‫و میرا همون موقع رفت بیرون.
‫بعد از اون کسی اونو ندیده.
‫آقا.
‫بله، سورش
‫مطمئنید میرا هیچی به شما نگفته بود؟
‫یادم نمیاد، آقا.
‫وقتی میرا از اینجا رفت، چی دستش بود؟
‫فکر کنم یکی از نقاشی‌هام بود.
‫پس شما بعد از رفتن میرا اومدید خونه، دکتر؟
‫بله، آقا.
‫شب شما دو نفر کجا رفتید؟
‫رفتیم بیرون شام بخوریم.
‫کجا؟
‫رستوران اوپن کیچن تو کوتیکانام.
‫سورش، همه این فیلم‌ها رو کپی کردی؟
‫آقا.
‫بیا.
‫- خب، دکتر. باهات تماس می‌گیرم. ‫- باشه.
‫چرا رما هنوز نیومده؟
‫یه روز مرخصی گرفتم چون
‫قرار بود کسی بیاد فلفل سیاه رو ببره.
‫رما به زودی میاد. می‌تونی بری رویس.
‫من تنهایی میتونم بمونم
‫نه، مرد.
‫هی، من خوبم. می‌تونی بری بدون نگرانی.
‫به زودی میاد.
‫عیبی نداره. تا وقتی بیاد منتظر می‌مونم.
‫فکر کنم اومده.
‫بلا...
‫وایسا
‫خوبه.
‫بیا تو، دختر.
‫از کی اجازه گرفتی قبل از ورود به اینجا؟
‫بندازش بیرون و دروازه‌ها رو قفل کن.
‫پ... پسر...
‫کیه اونجا؟
‫ درد می‌کنه؟ ‫- آره.
‫خوب میشی.
‫بهت هشدار دادم که اینجا نیای، نه؟
‫بلند شو، تو! بیا!
‫چند بار گفتم، ولی نفهمیدی!
‫زخمت بهتر شده الان؟
‫آره.
‫همه اینا مال توئه.
‫فقط مثل پدرت نباش.
‫لطفا بزارید برم!
‫چرا گریه می‌کنی؟
‫گفتم بزارید برم!
‫نه، لطفا!
‫- بیا اینجا! ‫- نه! نه!
‫لطفا، نه!
‫بزارید برم!
‫بیا اینجا، تو!
‫فقط از اینجا ببرش!
‫هی!
‫برو تو میدون و اجاره‌ها رو جمع کن.
‫چی شده؟ ‫چی مشکل داره؟
‫مگه دیروز عصر میرا نیومده بود اینجا؟
‫نمی‌دونم.
‫دیروز عصر زود رفتم خونه.
‫واقعاً؟
‫بیجو زود اومد دنبالم،
‫پس به آقا گفتم زودتر از مزرعه برگرده.
‫سعی کن به‌یاد بیاری، خانم.
‫وقتی آقا اومد و من پرسیدم می‌تونم برم، شما اجازه دادید.
‫هر وقت سعی می‌کنم به‌یاد بیارم، حس می‌کنم بیشتر فرو می‌رم.
‫شما که فعالیت‌های روزانه‌تون رو تو گوشی ثبت می‌کنید،؟
‫هیچ‌کدوم از ضبط‌ صداهامو پیدا نمی‌کنم.
‫عکس‌هایی که می‌گیرم هم گم شدن.
‫اینقدر ناراحت نباش.
‫اگه می‌خوای بدونی اینجا چه خبره،
‫فقط فیلم‌های دوربین مداربسته رو چک کن.
‫چطوری می‌تونیم چکش کنیم؟
‫دختره رو یادت می‌یاد که اومد نصبش کنه اینجا؟
‫اسمش بود... مالا کوریان.
‫نه مالا کوریان،
‫آمالا کوریانه!
‫همه‌ی چیزی که میرا بهم گفته بود رو نوشتم ‫و یادداشت‌ها رو زیر تشک گذاشتم.
‫صبح اینجا بود، دیدمش.
‫رویسم دیروز کی برگشت؟
‫خانم میرا بعد ما اومد اینجا،
‫پس احتمالاً آقا بعدش اومده.
‫الان رویس کجاست؟
‫آقا کامیون رو برداشت و رفت، ‫پس احتمالاً تو مزرعه است.
‫از بیجو بخواه بیاد اینجا.
‫بیجو، ماشین رو بزن وا!
‫چی شده؟
‫ماشین رو دنده‌عقب بزن.
‫این خونه‌ی میراس.
‫بذار برم چک کنم.
‫خانم...
‫بابای خانم میرا گفت که
‫صدای بوق ماشین شنید و رفت چکش کنه.
‫رویس؟
‫-رویس! ‫-چی شده؟
‫میرا هیچ جا نیست! ‫می‌گن گم شده.
‫کجا می‌تونه رفته باشه؟
‫شما دوتا برید تو بشینید.
‫بشین.
‫بیا تو.
‫بشین.
‫میرم بیجو رو ببینم و برمی‌گردم.
‫رما، برو!
‫فرار کن!
‫منو می‌شناسی؟
‫روییس...
‫روییس خودت.
‫بیا...
‫بریم تو بشینیم.
‫اینجا خیلی سرده.
‫بشین.
‫خوبی؟
‫دراز بکش.
‫دعا بکن و بخواب.
‫امیدوارم کارهایی مثل دوخت و دوز،
‫موسیقی، شطرنج یا چیزای مشابه دیگه انجام بده
‫که فعالیت مغزش رو افزایش بده.
‫فقط به نقاشی علاقه نشون می‌ده.
‫اگه اینو دوست داره، بزار انجام بده.
‫این هم یه فعالیت مربوط به نیمکره راست مغزه.
‫فقط مطمئن شو که
‫لعنت به نقاشیش!
‫چرا همش اون اتاق رو یادته؟
‫دوباره تو وان لیز خوردی؟
‫سلام، من تریشیکا هستم.
‫می‌تونی منو تو ایستگاه بعدی پیاده کنی؟
‫به نظر میاد
‫می‌خوای جایی برسونیمت؟
‫چه راهی می‌ریم.
‫چرا این موقع شب اینجایی، ریتو؟
‫بیا، میرا.
‫بلا!
‫بلا، نکن!
‫بمون!
‫فکر کردم
‫هرچی هم بشه، فردا همشو فراموش می‌کنی.
‫بشین اونجا.
‫اما جالبه که بدونی
‫هرگز نتونی از شوک دیدن این چیزا برا بیای.
‫این‌رو بگیر و به خودت تزریق کن.
‫هرچی گفتم انجام بده، ریتو!
‫بگیرش، آشغال!
‫به خودت تزریق کن.
‫بیا دیگه!
‫گفتم انجامش بده!
‫ریتو... فرار کن!
‫به پلیس زنگ بزن!
‫شماره چی؟
‫100 رو بگیر.
‫ریتو...
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫ریتو، بهش شلیک کن!
‫اون دیوانه‌ست!
‫اون یه روانیه!
‫اون...
‫اومده بود من و بچه‌هامون رو بکشه.
‫حرفای من راست بود، ریتو.
‫تو هیچ بچه‌ای نداری.
‫هیچ وقت یه اتاق بچه‌ها این‌قدر مرتب دیده‌ای؟
‫میرا گفت که ما هیچ بچه‌ای نداریم.
‫ریتو!
‫من هیچ بچه‌ای ندارم، رویس!
‫همش همین بود، خانم.
‫میرا: وقتی رفتم به مزرعه رویس
‫و اطراف رو دیدم،
‫مشکلاتی به ذهنم رسید.
‫احساس کردم بین اتاق‌ها،
‫گل‌های کاغذی بیرون پنجره،
‫نقاشی‌های ریتو، ‫و دختران ناپدید شده،
‫یه ارتباط عجیب وجود داشت.
‫یه چیزی هم توی رفتار رویس عجیب بود.
‫داشتم به شما زنگ می‌زدم ‫تا پیشنهاد جستجوی مزرعه رو بدم
‫که صدای بوق ماشین رو شنیدم ‫و رفتم بیرون.
‫چی شده، عزیزم؟
‫انتظار نداشتم ریتو اونجا باشه.
‫زود برمی‌گردم.
‫ریتو بود که این پرونده رو حل کرد.
‫ببخشید، میرا.
‫ما واقعاً ناتوان بودیم.
‫بازم متاسفم.
‫هیچ وقت به رویس شک نکردم.
‫داشتیم به حافظه و هذیون‌های تو توجه می‌کردیم.
‫و همیشه فکر می‌کردیم ‫اون می‌خواد تو رو نجات بده.
‫اون به عنوان دکتر خیلی قانع‌کننده بود...
‫و به عنوان...
‫شوهر.
‫شاید اون تصادف وقتی اتفاق افتاد ‫که ریتو خواست از دستش فرار کنه.
‫یا شاید اون تصادف واقعا اتفاق افتاده باشه.
‫ما لوازم
‫13 قربانی رو که به عنوان یادگاری نگه داشته بود پیداکردیم.
‫بین 13 دختری که ربود،
‫ریتو تنها کسیه که زنده موند و اونو نکشت.
‫شاید به خاطر این بود که
‫اون فراموشی تو رو به نفع خودش می‌دید.
‫تو طعمه همه‌ دزدی‌ها بودی.
‫طعمه‌ای که اون استفاده کرد ‫تا قربانیاش رو به دام بندازه.
‫اون فکر می‌کرد که ‫اگه تو رو تو وان حموم فرو کنه،
‫هیچ‌وقت حافظه‌ت برنمی‌گرده.
‫شاید خیلی وقت توی مزرعه‌اش گذرونده باشی.
‫احتمالا به همین خاطر ‫فقط می‌توانستی گل‌های کاغذی بکشی.
‫رویس یه دنیای جعلی دور و برت ساخته بود
‫همه رو درگیر کرده بود.
‫رما، بیجو،
‫دکتر مانو فیلیپ، و بقیه ‫دروغ‌های اون رو باور کرده بودند
‫و حرفاش رو تکرار می‌کردند.
‫واقعیتش اسم تو ریتو نیست.
‫تو اِستری.
‫استر امانوئل.
‫خب، سورش. می‌بینمت.
‫ممنون، آقا.
‫ممنون.
‫دیوید کوشی: ‫رویس هیچ‌وقت مظنون معمولی نبود.
‫بزرگترین حقه‌ای که شیطان کشید این بود که
‫دنیا رو قانع کرد که اصلا وجود نداره.
‫این کسی است که گفتم.
‫اوه.
‫سلام،
‫استر امانوئل.
‫سلام حرومزاده!
‫دعا میکنم فراموش کنی!
‫دعاتو بخون و بخواب.
‫ تو توی رگ‌هام جاری هستی
‫ تو همه جا هستی
‫ تو بادی، سایه‌ای
‫ زخم سوخته درون من هستی
‫ تو راست و غلط منی
‫ رویای من، افسانه منی
‫ همه هیچ جز تو نیست
‫ وقتی بدنت و روحم رو در بر می‌گیری
‫ نفس کشیدنم سخت میشه، می‌لرزم
‫ حرف‌ها و نگاهت ‫آهسته ازم زندگی رو می‌گیره
‫ آب میشم
‫ خستم—چی می‌تونم در عوض بدم؟
‫ با عشق تورو بکشم
‫ بزار یه گلوله از لبام شلیک کنم. آمین!
‫ یادی که تا مرگ باقی بمونه
‫ ستایش می‌کنم خداوندی رو ‫که این دنیا رو خلق کرده
‫ ستایش می‌کنم خداوندی رو که عشق رو خلق کرده
‫ اون کسی که گلهای بوگنویلیا و یادگاری‌های من رو درون تو زنده نگه می‌داره
‫ ستایش می‌کنم اون خدا رو
‫ ستایش می‌کنم خداوندی رو ‫که این دنیا رو خلق کرده
‫ ستایش می‌کنم خداوندی رو که عشق رو خلق کرده
‫ اون کسی که جنگل‌های آرام، چمنزارهای سبز، آسمان‌های پاک و تو رو آفریده،
‫ ستایش می‌کنم اون خدا رو
‫ وقتی بدنت و روحم رو در بر می‌گیری
‫ نفس کشیدنم سخت میشه، می‌لرزم
‫ حرف‌ها و نگاهت ‫آهسته ازم زندگی رو می‌گیره
‫ آب میشم
‫ خستم—چی می‌تونم در عوض بدم؟
‫ با عشق تورو بکشم
‫ بزار یه گلوله از لبام شلیک کنم. آمین!
‫ یادی که تا مرگ باقی بمونه
جهت معرفی فيلم هاي جديد و بروز به پيج اينستاگرام ما مراجعه نماييد .:: kia__movie ::.