..:: ارائه شده توسط وب سايت کیامووی ::.. .:: kiamovie.ir ::.
کیامووی سایت رسانه اینترنتی فیلم و سریال تقدیم می کند .:: kiamovie.ir ::.
ممنون
...آره، می‌شینم بازی رو ببینم دیگه
اما واتسون؛ ] [ کتاب‌فروشی کتاب‌های دست‌دوم - شهر لندن
متیو لوئیس؛ ] [ تاکسی مشکی - مانده در ترافیک
رابی کالترین؛ ] [ کافی‌شاپ - شهر چلسی
با احترام به استحضار می‌رساند که شما به مراسم ] [ بیستمین سالگرد هری پاتر: بازگشت به هاگواترز» دعوت شده‌اید»
[ بازگشت فارغ‌التحصیلانِ سابق به هاگوارتز ]
چی؟
[ تام فلتون ]
[ گری اولدمن ]
!سلام
اما واتسون؛ ] [ هرماینی گرنجر - گریفندور
روپرت گرینت؛ ] [ ران ویزلی - گریفندور
تام فلتون؛ ] [ دریکو مالفوی - اسلیترین
بانی رایت؛ ] [ جینی ویزلی - گریفندور
متیو لوئیس؛ ] [ نویل لانگ‌باتم - گریفندور
رابی کالترین؛ ] [ روبیوس هاگرید - گریفندور
رالف فاینز؛ ] [ لرد ولدمورت - اسلیترین
هلنا بونهام کارتر؛ ] [ بلاتریکس لسترنج - اسلیترین
گری اولدمن؛ ] [ سیریوس بلک - گریفندور
...و
دنیل ردکلیف؛ ] [ هری پاتر - گریفندور
« بیستمین سالگرد هری پاتر: بازگشت به هاگوارتز »
اون روح‌شم خبر نداشت که دقیقاً در همین لحظه
افرادی که مخفیانه سراسر کشور جمع شده بودن
گیلاس‌هاشون رو بالا آورده بودن :و زیر لب زمزمه می‌کردن
«به‌سلامتی هری پاتر، پسری که زنده ماند»
«پسری که زنده ماند»
:بخش یک «پسری که زنده ماند» هری پاتر و سنگ جادو - هری پاتر و تالار اسرار
دن - سلام حاجی -
خوشحالم می‌بینمت
چطوری پسر؟ - تو چطوری داداش؟ -
کریس کلمبوس؛ ] [ کارگردانِ دو قسمت اول
خیلی خوشحالم که می‌بینمت واقعاً عالیه
این حرف نداره - آره -
،آخرین باری که اینجا بودیم قدّت کوتاه‌تر بود
خب.. فقط یه‌ذره
دفتر آلبوس دامبلدور؛ ] [ مدرسه علوم و فنون جادوگری هاگوارتز
واقعاً لطف داری
بالأخره اومدیم - بعد از بیست سال -
آره - ولی عجیبه هـا -
چطور شد که به تو رسید؟ ...خب من
هیچ‌وقت فرصت نشد این سؤال رو ازت بپرسم
چی شد که کارگردان «هری پاتر» شدی؟
به‌خاطر این شد که
دخترم النور متقاعدم کرد
کتاب‌هاشـو بخونم
و من سه‌بار ساز مخالف زدم
پس وقتی که کتاب «زندانی آزکابان» منتشر شد ...گفتم
مرسی النور
«گفتم: «باشه می‌خونم‌شون.. بالأخره
و بعد بلافاصله فیلم‌ها رو تصور کردم
تونستم کامل تجسم‌شون کنم و این اتفاق دیگه برام تکرار نشد
بعد باید می‌رفتم ادینبرو که «جو رولینگ» رو ببینم
و در کل بهش گفتم که «ایدۀ من اینه»
و اون گفت: «منم دقیقاً «همچین تصوری از فیلمش دارم
زمانی که کتاب‌هاش منتشر شد
...صف بچه‌ها تو خیابون‌ها
خب هزاران بچه رو می‌دیدی که همه منتظر آخرین نسخه بودن
خیلی‌ها داشتن عاشق قلمِ جی. کی. رولینگ می‌شدن
فکر کنم من اون‌موقع ۸ سالم بوده
وقتی که اولین کتاب منتشر شد
واسه ما یه سنت خونوادگی شده بود
یادمـه بابام ادای تمام شخصیت‌ها ،رو درمی‌آورد
و من و داداشم دیوونه‌ش شده بودیم
و هی بهش التماس می‌کردیم که باز ادامه بده
و هر بار که یه فصل از کتاب تموم می‌شد
ما می‌گفتیم: «یه فصل دیگه، تو رو خدا
فقط یه فصل دیگه تو رو خدا، لطفاً لطفاً
«یکی دیگه، یکی دیگه، یکی دیگه
یکی از هم‌کلاسی‌هام
دو تا کتاب اول رو داشت
و من رفته بودم شب خونه‌شون بمونم :و بهم گفت
«خب، سنگ جادو اونجا تو قفسۀ کتاب‌هاست»
کل اون شب همین‌کارو کردیم
همین‌طوری تو سکوت نشستیم
و اون «تالار اسرار» رو می‌خوند
و من «سنگ جادو» رو
.و همین دیگه دیگه هم بهش فکر نکردم
موقعی که کتاب رو می‌خوندیم
،فوراً با فرد و جورج همزادپنداری کردیم
چون دو قلوهای زیادی تو کتاب و رمان نیستن
تالار اسرار اولین کتابی بود
که من واقعاً تا دیر وقت بیدار می‌موندم که بخونمش
.قلم نویسنده زنده و واضح می‌شد با شخصیت‌ها ارتباط برقرار کرد
دنیای فوق‌العاده تو در تویی بود که بی‌نقص طراحی شده بود
فکر کنم همه اینو زود یادشون میره که
مردم اون زمان داشتن از مرگِ کتاب‌خوانی حرف می‌زدن
به‌نظر من دید زیبا و خلاقانه‌ای به زندگی داشت
اعتقاد به فرصت‌ها و احتمالات بی‌شمار
یکی از دلایلی که من انقدر جی. کی. رو ستایش می‌کنم
اینه که امروز میلیون‌ها نفری کتاب‌خوان شدن
که اگه اون نبود، کل عمرشون سمت کتاب خوندن هم نمی‌رفتن
و بعد یک‌دفعه متوجهِ قدرت نویسندگی می‌شید
!هیپ هیپ، هری
،و بعد درمورد تیم بازیگری
خب.. گشتن به‌دنبال هری پاتر دیوانه‌وار بود
«دست‌اندرکاران فیلم جدید «هری پاتر به‌دنبال بازیگران کودک
برای سه نقش اصلیِ این فیلم مولتی‌میلیون پوندی هستند
،یادمه اولین بار که.. رفتیم تست بدیم
صدها یا حتی هزاران نفر اومده بودن
و بعد متوجه شدیم که
ما اونجا تنها دوقلوهایی بودیم
که لباس‌های یکسان نپوشیده بودن
پس آخرش بلند شدیم رفتیم
دوتا پیراهنِ عین هم خریدیم
از روی ویترین - آره از روی ویترین -
«گفتیم: «آره همین‌ها خوبن
و بعدم اومدیم
،ما رو گذاشته بودن اونجا بچرخیم یعنی مثلاً جمع شده بودیم
،تا وقتی که «مثلاً» دور شدن
و البته که هنوز یه آقایی اونجا
بوم صدابرداری رو گرفته بود بالای سرمون
:بعد یه دختر بچه‌ای ازم پرسید «این چیه؟»
:فکر کنم که گفتم «میکروفونـه دیگه، اسکل»
گفتم دارن ازمون فیلمبرداری می‌کنن
«این حقه‌شونـه
انگار که قبلاً تجربۀ بازیگری داشتم
و از اونجایی اینو یادمه که اون دختره «اما» بود
من کاملاً مسحورِ
هیجاناتِ دور و بر اون تست بازیگری شده بودم
و از اولم می‌دونستم که نقش هرماینی رو می‌خوام
طوری که فکر کنم مادر و پدرمـو ترسونده بود
:چون پیش خودشون می‌گفتن
اگه این نقش رو نگرفت» «باهاش چی‌کار کنیم؟
من فقط کلی هیجان داشتم
اصلاً نگران نبودم
یا بخوام به این فکر کنم که یعنی چند قسمت قراره ازش بسازن
:نه اصلاً. با خودم می‌گفتم «چقدر خوش بگذره»
فکر می‌کنم اولش بیشتری فشاری که رومون بود
این بود که کی می‌خواد نقش هری پاتر رو بازی کنه
هری رو پیداش نمی‌کردیم
اصلاً هیچ‌جوره پیداش نمی‌کردیم
و کم‌کم داشت یه‌جوری می‌شد
داشتیم وحشت می‌کردیم
من یه شب تو یکی از هتل‌های لندن بودم
«و داشتم «دیوید کاپرفیلدِ ساخت بی‌بی‌سی رو می‌دیدم
بعد بلافاصله ،یه چراغ بالای سرم روشن شد
و گفتم: «هری پاتر همینه
این همون بچه‌ایـه که «چند ماهه دنبالشیم
واسه همین به مسئول انتخاب بازیگر گفتم
گفتم که باید این پسره رو بیاریم تست بده
اونم گفت: «اصلاً راه نداره
پدر و مادرش نمی‌خوان پای اون به این دنیا باز بشه
«نمی‌خوان اون این نقش رو بازی کنه
فکر می‌کنم قرارداد برای
هر هفت‌تا فیلم بود که همه تو لس‌آنجلس ضبط می‌شدن
:واسه همین مامان و بابام می‌گفتن نه، این»
«خلل بزرگی تو زندگیش ایجاد می‌کنه
خوش‌بختانه، دیوید هیمن (تهیه‌کنندۀ هری پاتر)
چند هفته بعد رفت سینما
ردیف جلویی‌مون، دو نفر
یهو برگشتن
دیوید هم که انقدر تهیه‌کنندۀ بزرگیـه
پدر دن رو راضی کرد که دن رو واسه یه تست بیاره
و ما همون موقع عملاً هری پاترمون رو گیر آوردیم
و اکشن
این یه تخم اژدهاست - چیه؟ -
همینه دیگه - چیه؟ -
تخم اژدها
آها - آره -
من بچۀ شادی بودم که
ظاهراً قیافۀ نگرانی داشتم
می‌گفتن: «تو بی‌نظیری، ولی انگار
«یه‌سری مشکلات جدی داشتی
،والا وضعیت احساسی‌ای بود که این بچه رو می‌دیدم
که همین‌طوری سر جاش نشسته بود و حرف می‌زد و با خودم می‌گفتم
«آره خودشه. خداروشکر که پیداش کردیم»
روپرت و اما رو راحت انتخاب کردیم
چون انگار از خود کتاب پریده بودن بیرون
یه سکانس آزمایشی از سه‌تاشون با هم گرفتیم
که مطمئن شیم با هم هماهنگ‌ان
که تو همون سکانس اول به‌سرعت معلوم شد
،یادتون باشه بچه‌ها همین که اِما
اطلاعات رو به‌دست آورد بهش نزدیک‌تر شید
و اکشن
به ذهنم نرسیده بود توی اینو بگردم
ترم اول یه‌دور محض تفریح خوندمش
اینو تفریحی می‌خونی؟ - خفه شو -
،اگه فیلچ همین‌الانا سر و کله‌ش پیدا بشه
گریفندور حداقل ۵۰ امتیاز از دست می‌ده
می‌دونستم! ایناهاش
نیکلاس فلامل تنها سازنده‌ی
شناخته‌شدۀ سنگ جادو ـه
چی چی؟ - چی چی؟ -
ای خدایا، شما دوتا اصلاً کتاب نمی‌خونید؟
کات. آفرین بهتون
خیلی خوشحالم که می‌بینم‌تون
آره، واقعاً باورنکردنیـه، مگه نه؟
چه حسی دارید که برگشتیم داریم درمورد این‌چیزا صحبت می‌کنیم؟
[ سالن عمومی گریفندور ]
خب، اولاً که خیلی احساساتی شدم
و ثانیاً، من حس می‌کنم انگار همین دیروز بوده
و در عین حال، زمان زیادی هم گذشته
آره، منم یه‌جورایی همین حس رو دارم خیلی رؤیاییـه
آدم حس نمی‌کنه زمان زیادی گذشته باشه
حس نمی‌کنم هنوز وقتِ ویژه برنامه‌مون رسیده باشه
آره - آره والا -
من سنگ کلیه گرفتم و بچه‌دار شدم
پس قطعاً یه‌مقدار زمان گذشته
آره گفته بودی - دارم پیر می‌شم -
ولی در عین حال، انقدر
خاطره و این‌جور چیزا با هم داریم
که باهمدیگه انجام می‌دادیم
...که خیلی برامون راحته
دوباره برگردیم به همون حال و هوا
،اولین تست بازیگری‌مون ..روزی که با هم آشنا شدیم
وای خدا، آره - فکر کنم اولین بار بود که -
من داشتم از اتاق پُرُو می‌اومدم بیرون
و یه پسر مو خرماییِ دیگه‌ای رو دیدم که داشت به سمت مخالف می‌رفت
:نشد صورت‌شـو ببینم، ولی تو ذهنم گفتم
تو حتماً یه هری دیگه‌ای»
«که اومده امروز تست بده
...و اونا - آره آره آره -
با ترکیب‌های مختلفِ ران و هری و هرماینی ازمون تست می‌گرفتن
یه باری رو یادمـه که
ما سه‌تا رو با هم انداختن
من یادمـه که وقتی ما سه‌تا رو با هم انداختن
یه حس و حال دیگه داشت - آره. دقیقاً -
.و انگار درست و راحت بود یادمـه که قشنگ با هم مَچ شدیم
رفته بودیم استودیو
بهمون گفتن نقش‌ها به ما رسیده و گفتن که: «باشه
قراره اعلام کنیم که نقش‌ها به شما رسیده
و حالا خبرنگارهای زیادی دم در خونه‌تون سبز می‌شن
«پس خونه نرید
تا الان که همچین
همه‌چی رو زیر و رو کرده
،خب.. نمی‌دونم
اولین‌باره همچین اتفاقی برای من میفته
هرماینی کاملاً با عقل من جور در می‌اومد
خودم بودم
یعنی من همون دختر بودم
،خب، اِما مسلماً باهوش‌ترین آدم پشت‌صحنه بود
و منظورم همه‌ست
اون واقعاً.. دختر باهوشی بود
من فکر می‌کنم به شکل ترسناکی شبیه شخصیت‌امم
چون خانوادۀ ما هفت نفره‌ست
و من یه خواهر مو قرمز دارم
و تو یه «پناهگاه» زندگی می‌کنم [ نام خانۀ خانوادۀ ویزلی هم هست ]
روپرت اون‌موقع آماده‌ترین پسر ۱۲ سالۀ دنیا جلوی دوربین بود
یعنی اون واقعاً... نمی‌دونم نترس بود
روپرت همون ران بود، می‌دونید
و دن هم یه‌جورایی خود هری بود
مشهور شدن چه حسی داره؟
باحال می‌شه
داشتیم درمورد این موضوع صحبت می‌کردیم
که شما توی تست‌ها چه فضای راحتی برامون محیا کرده بودید
...و این‌که چطور
همین راحتی به پشت‌صحنۀ فیلم هم منتقل شد
من این‌طور یادمـه که واسه شما خیلی آسون بود
،خب، سر فیلم اول من همیشه قلبم تو دهنم بود
ولی خب.. اعتقادم اینه که
نباید همچین اضطرابی رو منتقل کنی
من می‌خوام همه راحت باشن
همه احساس کنن عضو یه خونواده‌ان
می‌خوام همه حس کنن تو خونۀ خودشونن
«سال اول در هاگوارتز»
خب بچه‌ها، توجه کنید
به اولین درس پروازتون خوش‌اومدین
می‌خوام دست‌تون رو بیارید بالای جارو
،تو چند هفتۀ اول فیلمبرداری
بچه‌ها عملاً هنوز تو شوک‌ان
حالا که بهش فکر می‌کنم واقعاً متعجب‌ام
که اون‌موقع کاملاً گیج نشده بودم
هیس هیس هیس - دن، این دفعه که -
...ازش رو برگردوندی ،وقتی رو برگردوندی
اینو بگیر
و بالا رو نگاه کن انگار می‌خوای برش داری، خب؟
ولی فکر می‌کنم اونم تا حدی لطفِ کریس
و کل دست‌اندرکاران بود که
کمک می‌کردن تمام‌مدت به ما خوش هم بگذره
مسلماً ما یه‌مشت بچه بیشتر نبودیم و همه‌مون
دنبال مسخره‌بازی بودیم
کریس کلمبوس جوّ صحنه رو
شبیه کارناوال‌ها کرده بود
ما عملاً یه‌سری بچه بودیم که سر صحنۀ فیلمبرداری کارای بچگونه می‌کردن
اوهوم - خاطره‌ای که -
...از فیلم اول از قسمت «سنگ جادو» دارم
این بود که تازه بازیِ «اسلم» رو یاد گرفته بودم [ یک نوع بازی با ورق ]
اتفاقاً یه کار دیگه‌ای هم که زیاد می‌کردیم این بازی بود
خدای من - دست‌دست -
چقدر دست می‌زدیم - وای دست‌دست -
...و دست‌های همه‌مون سرخ
قشنگ دست‌هامون سرخ می‌شد
از بس محکم همدیگه رو می‌زدیم - فکر کنم آپگریدشـم کرده بودیم -
با بند انگشت‌هامون - و ساق پاهامون -
آره - نسخۀ ساق پا رو یادمـه -
هوم - آره آره آره -
ببخشید. باید جبران کنم
!من قهرمان شدم
احتمالاً کار خودشون رو خیلی سخت‌تر کرده بودن
که گذاشتن ما تا می‌تونیم خوش بگذرونیم
چون حواس‌مون از
کاری که باید می‌کردیم پرت شده بود
،و برای بیننده‌های دیگه‌مون تلۀ موش بگیرید
عزیزم، اونو نمال روی دماغت
گریمت پاک می‌شه
خب یکی از مشکلات اصلی این بود که
،وسط یه برداشت ...توجه ما یهو
به یه‌چیز دیگه جلب می‌شد و می‌رفت و می‌اومد
یه دیالوگ می‌گفتن بعد به دوربین لبخند می‌زدن
و انقدر خوشحال بودن که دارن تو فیلم هری پاتر بازی می‌کنن
که نمی‌تونستن انقدری هیجان‌شون رو کنترل کنن
که واسه کل سکانس تمرکزشون رو جمع کنن
بچه‌ها بچه‌ها بچه‌ها
کلمبوس زیاد با بچه‌ها کار کرده بود
و رفتارش با بچه‌ها محشر بود حرف نداشت
کنارشون زانو می‌زد و باهاشون حرف می‌زد
و نزدیک هم می‌شدن که کسی حرف‌هاشونـو نشنوه
اون خیلیم مثل باباها بود
،و.. قشنگ می‌شد اینو حس کرد
انگار که عضوی از خونواده‌ش بودی
یه‌کم شل‌تر اینو بگیر
،و راحت حرف بزن می‌دونی چی میگم؟
آره - تو این‌طوری -
،سفت می‌گیریش دستت ...ولی می‌تونی
...فکرشـو بکنی»
«معلومه که می‌تونم ازش استفاده کنم این‌شکلی، خب؟
آره - ولی بازم آفرین -
،ولی کار راحتی نیست چون تو رفتار
،با بچه‌ها خیلی باید صبور باشی
مخصوصاً بچه‌هایی که بیش‌فعال
و تحریک‌پذیر بودن مثل ما
[ بانک جادوگران گرینگوت ]
تو آسمون‌ها دنبال‌تون می‌گشتم رو زمین پیداتون کردم
سلام - پیچیده بودیم -
دوتا گریفندور واسه خودتون خلوت کردین
بیا بغلم ببینم - خوشحالم می‌بینمت، داداش -
کریس کلمبوس چطوری روحیه‌شـو انقدر بالا نگه می‌داشت؟
همین‌طوری می‌چرخیدیم فکر کنم همه‌مون تقریباً ۱۱ سال‌مون بود
شاید می‌تونستی کاری کنی سه نفر کارشونـو درست انجام بدن
ولی این دلیل نمی‌شد که پنج نفر دیگه
تو پس‌زمینه کارشونـو درست انجام بدن
...نه. نه. روپرت هم که کسی جلودارش نبود
همین که شروع می‌کرد ...وقتی سیلش راه می‌افتاد
وای آره - ولی مسئله همینه -
واسه همین جواب داد، مگه نه؟
چون کلمبوس اجازه داده بود
که خودمون باشیم - آره. درسته -
اصلاً یادم نمیاد یه‌موقع حس کرده باشم که سر کارم
ولی این خیلی مهمه، نه؟ ...که ما
آره. به‌نظر من اصلاً همینه که وقتی نگاش می‌کنی
این حس رو منتقل می‌کنه ...که انگار
بچه‌ایم - آره درسته -
...ولی جای خنده‌دارش این بود که
...دورمون تمام
بزرگان صنعت بازیگری بریتانیا بودن
و ما هیچکس رو نمی‌شناختیم
من.. تا یه مدت فکر می‌کردم
ریچارد هریس» اینجا راهنمای تورـه» [ هنرپیشۀ ایرلندی ]
فکر نکنم هیچ‌کدوم از بچه‌ها اون‌موقع
متوجه اهمیت و سنگینیِ
افرادی که باهاشون کار می‌کردن بوده باشن
اون کسی که هاگرید تو روستا دیده، غریبه نبوده
اسنیپ بود، که یعنی
اون می‌دونه چطور می‌تونیم از فلافی رد بشیم
...و حالا که دامبلدور هم رفته
عصر شما بخیر
خاندان سلطنتی انگلیسی دنیای بازیگران
چه توضیحی داری؟
!به‌خدا من نمی‌دونم چطور شد
وقتی به کسانی فکر می‌کنم که تونستم
کنارشون بزرگ بشم و به صحبت‌هاشون گوش بدم
و تیزیِ همه رو ببینم
بازیگرهای بزرگ‌تر که اومدن
همچین شر و شیطون بودن به‌شکل بامزه‌ای
خیلی عالیه
مثلاً رابی کالترین
اون خیلی بچه بود
یعنی قشنگ نابالغ
و خیلی.. بامزه بود
خیلی دوست داشت ما رو بخندونه
و کارشـم خوب بلد بود
هر چی بگین رو امتحان کردم
انواع کرم‌ها انواع ژل‌ها
اصلاح‌کردن رو امتحان کردم
..هر لحظه.. بیدار که می‌شم انگار
شوهرم تهدید می‌کنه که ترکم می‌کنه
اگه واقعاً منو دوست داشت
یه‌خرده ریش براش چیزی نبود
ولی خیلی آدم چِغریـه
[ سالن عمومی گریفندور ]
...اون حجم از محبت و گرمی از طرف شما
آخی - همه‌چی رو عوض کرده بود -
خب ما کلی با هم وقت می‌گذروندیم
آره می‌دونم من یه زمانی با تو بیشتر از
بچه‌های خودم وقت می‌گذروندم
آره. باورنکردنی بود
وای می‌دونم
،فکر کنم بیشتر سکانس‌های موردعلاقه‌م اگه راست‌شـو بخوای
،حالا که فکرشـو می‌کنم با تو و بچه‌ها توی کلبۀ هاگرید بود
همه‌ش به اون سکانسی فکر می‌کنم
که بهم گفتن لجن‌خون - آره -
و اون روز خیلی باهام مهربون بودی
چون که خب روز اولم بود
و سکانس مهمی بود
«به من گفت «لجن‌خون
نگو
لجن‌خون چیه؟
یعنی خون کثیف
لجن‌خون در واقع لقب بدی برای مَشَنگ‌زاده‌هاست
کسی که پدر و مادرش قدرت جادویی ندارن یکی مثل من
شما سه‌تا هنرپیشه‌های بزرگی شدید
سر ضبط این فیلم
حس می‌کردی واقعاً وارد دنیاشون شدی
آره
تو تمام صحنه‌هایی که استوارت کریگ ،طراح‌شون بود
توجه به دقت و ظرافت مثال‌زدنی بود
«خلقِ غیرممکن»
من همیشه اصرار داشتم که هاگوارتز نباید این حس رو منتقل کنه
که انگار نمی‌تونه تو دنیای واقعی وجود داشته باشه
به من آزادی خلاقیت زیادی داده بودن
واسه همین می‌تونستیم این دنیا رو از بیخ بسازیم
بعضی از صحنه‌های فیلمبرداری هری پاتر ،واسه منم باورنکردنی بودن
منی که ۳۵ ساله این کار شغل‌مـه
«می‌دونی چیه؟ «عجبیاً غریبا [ تکه‌کلام ران ویزلی ]
،اولین باری که رفتم پشت صحنه رو ببینم
،سرسرای بزرگ» رو نشونم دادن»
که واقعاً دیوانه‌کننده بود
کف زمین تماماً ماسه‌سنگ‌ـه
تو خیلی از صحنه‌ها ۲۵۰ تا سیاهی‌لشکر بودن
همه‌شون حدود ۱۸ سال‌شون بود و موقع راه رفتن زمین رو می‌لرزوندن
نمی‌شه کف زمین از جنس پلاستیک باشه
باید اصل جنس باشه
و این شمع‌های روشنی که با سیم بالا و پایین می‌شدن
یکی از لحظات موردعلاقه‌م تو کل دوران فیلمبرداری
لحظه‌ای بود که تمام اون شمع‌های شناور
داشتن طناب‌هایی که باهاشون وصلِ سقف شده بودن
رو می‌سوزوندن و دونه دونه می‌افتادن
گوشه گوشۀ سرسرای بزرگ - صدها شمع واقعی -
...که واقعاً هم روشن بودن - «وای خدا» -
روی ریسمان آویزون از سقف
خیلی‌هاش الان جلوه‌های تصویری به حساب می‌اومد
همین که ما تونستیم ...تو اون صحنۀ فیلمبرداری باشیم
واقعاً درسته خیلی باحال بود
ممنونم، استوارت کریگ - آره -
خیلی دوسِت داریم، استوارت کریگ -
ضبط سکانس مسابقۀ کوییدیچ از همه سخت‌تر بود
و حضّار باید خیلی سریع
قوانین بازی رو یاد می‌گرفتن
یاد گرفتن کوییدیچ خیلی سخت نیست
هر تیم ۷ بازیکن داره سه‌تا مهاجم، دو مدافع
یه دروازه‌بان و جستجوگر.. که تویی
آره، جو رولینگ عملاً یه دفترچۀ راهنما برامون نوشت
دفترچه‌ای از قوانین بازی کوییدیچ
که تمام جزئیات بازی توش توضیح داده شده بود
،بعد استوارت کریگ، طراح تولیدمون
نمای زمین کوییدیچ رو طراحی کرد
و جداً زمینی ساخت که حس می‌کردی اصلی و واقعیـه
اونم برای بازی‌ای که کاملاً تخیلی بود
شور و انرژیِ زیاد
!آماده، اکشن
!و گل می‌زنه - !آنجلینا جانسون گل می‌زنه -
ده امتیاز برای گریفندور
همیشه می‌خواستم اینو بهت بگم
ولی یه جا بود
تو روز دوم یا سوم
،دوربین میاد تو صورتت و میگی
«ما قرار نیست بریم خونه، نه واقعاً»
برگشتن به خونه حس عجیبی داره، نه؟
من قرار نیست برم خونه
نه واقعاً
...اشک تو چشمام جمع شد هنوزم وقتی بهش فکر می‌کنم
اشکم در میاد ...با خودم می‌گفتم: «این پسره
«این بچه چه بازیگر معرکه‌ایـه
...وای - و همون موقع بود که -
اون یه‌جورایی یه دنیای کاملاً جدید به رومون باز کرد
و قسمت اول مجموعه فیلم‌ها خیلی کتاب‌داستانی و جذاب بود
...آره، خیلی دوست‌داشتنیـه و
«مثل «به هاگوارتز خوش‌آمدید
تا وقتی به آخر فیلم می‌رسی
...اونجا که من صورت یه مَردی رو ذوب می‌کنم
آره دقیقاً
فیلم اول خیلی گرفت - آره -
و وقتی بازخورد خوبی گرفت و مردم خود فیلم رو
،قبول کردن که هیچ
...بازیگرها رو هم پذیرفتن - آها آره -
،سر فیلم دوم خیلی بهم خوش گذشت
«تالار اسرار» چون دیگه.. آزاد بودم
«اصول خانوادگی خاندان ویزلی»
خب، یالا. هیس هیس
باشه، بیاید
هیس، بیا
صبح بخیر، ویزلی‌ها
صبح بخیر، بابا
من عاشق سکانس‌هایی بودم که بچه‌های ویزلی
جمع‌شون جمع بود «مثل سکانس‌های «پناهگاه
یه حال و هوای آشفته‌ای داشت
[ پناهگاه ویزلی ]
همه یه‌جورایی فی‌البداهه بازی می‌کردن
نکتۀ جالبِ پناهگاه تا جایی که یادمـه این بود که
مدام عوض می‌شد
یه‌جورایی منقبض و منبسط می‌شد
یه لحظه می‌دیدی یه شومینۀ بزرگ پر از پودر پرواز دارن
...و بعد یهو کوچیک‌تر شد
آره، مثل یه صحنۀ زنده و جاندار بود که تغییر می‌کرد
حس می‌کنم عضو خونوادۀ ویزلی بودن
بهترین بخش تجربه‌م تو هری پاتر بود
،خب ما خانوادۀ هاگوارتزمون رو هم داشتیم ولی من واقعاً
حس خاصی داشتم از این‌که یه خونوادۀ جدا داشتیم
بی‌نظیر بود - و سکانس‌هایی که -
جدا گرفتیم
کار با جولی فوق‌العاده‌ست
:ما.. ران می‌گفت «سلام مامانی. سلام بابایی»
جولی والترز که نقش مادر من رو ،بازی می‌کرد، همون خانم ویزلی
خیلی.. خیلی به من لطف و محبت داشت
اون حتی یه‌جورایی منو زیر بال و پرش گرفت
و قشنگ عین یه مادر بود برام
دوقلوها کسایی بودن که من واقعاً باهاشون صمیمی شده بودم
واقعاً عین برادرهای بزرگ خودم بودن
،جولی والترز و مارک ویلیامز
مثل خونوادۀ دومم بودن
اونا همیشه تقریباً تو نقش‌شون می‌موندن
...و یه‌جورایی
با هم بازی می‌کردن
دامبلد.. دوم.. میت
کی؟ کی رو میگی عزیزم؟
دامبلدور حتماً می‌دونه که تو اینجایی، هری
!کات
وایسا، وایسا
این درست نیست
باورم نمی‌شه
چه خوشتیپ شدین - سلام -
چطوری؟ چقدر عالی
شماها چطور مطورید؟ - خیلی خوبیم، ممنون -
تو چطوری؟ - منم خوبم -
این چقدر هیجان‌انگیزه - آره -
بعد از آزکابان، اولین باره که برمی‌گردم
نمی‌دونستیم قراره برگردی یا نه
اصول خانوادگی ویزلی‌ها !فکر، ملاحضه و خوش‌گذرونی بود
خب هری، تو که باید خوب مشنگ‌ها رو بشناسی
بگو ببینم، اردک پلاستیکی دقیقاً چه کاربردی داره؟
موقعی که دور هم جمع می‌شدیم خیلی طبیعی بود
واقعاً به‌جز نام‌مون همه‌جوره یه خانواده بودیم
باحالیش به همین بود و این‌که می‌بینی
هر نوع آدمی توشون هست
و بعد دقیقاً نقطۀ مقابل اینو توی خاندان مالفوی می‌بینی
آره، همیشه مقایسۀ این دو خانواده در کنار هم مقایسۀ خیلی خوبیه
مثل کارد و پنیر بودن
الان نه، دریکو. مؤدب باش
آقای پاتر «آشنایی با مالفوی‌ها»
لوسیوس مالفوی هستم
بالأخره آشنا شدیم
اولین‌بار وقتی با هری پاتر آشنا شدم
که هر جا می‌رفتم، همه تو مترو
کتاب‌هاشـو می‌خوندن
فکر می‌کنم برای این نقش لوسیوس به من رسید
چون‌که اون نقش رو نمی‌خواستم
من رفتم برای نقش گیلدروی لاکهارت تست بدم
و کریس گفت: «خیلی خوب بود
«ممکنه برای یک نقش دیگه هم تست بدین؟
قرار بود من نقش کاپیتان هوک تو فیلم «پیتر پن» رو بازی کنم
:و با خودم می‌گفتم خب دوست ندارم نقش»
«دوتا از شخصیت‌های شرور کودکان رو بازی کنم
و در حال دندون‌قروچه کردن فیلمنامه رو می‌خوندم
شدیداً گوش‌تلخ شده بودم
که البته دقیقاً هم همین لازم بود
و ازم خواستن نقش لوسیوس رو بازی کنم و دم‌شون گرم که این‌کارو کردن
چطور جرئت می‌کنی؟
نقش لوسیوس توی این داستان به‌نظر من این بود که
توضیح بدیم چرا دریکو همچین بچۀ زورگوی
بی‌رحم و سادیستی بود تو مدرسه
موهای قرمز و شنل دست‌دوم
حتماً از خاندان ویزلی هستی
دریکو» دست‌پروردۀ مادر پدرشـه»
و واقعاً هم مادر و پدر داغونی داره
‫اگه هاگرید اولین تأثیر گذار روی تربیتت باشه،
‫به احتمال زیاد ‫اینطوری حرف می‌‍‌زنی...
‫"خیلی‌خب، رفیق"
‫دوست داشتنی ‫و خیلی با عاطفه میشی
‫خوشگل نیست؟ ‫اوه، بنده خدا
‫ببینین، مامانیش رو می‎شناسه
‫اووه!
‫اگه بابات یه روانی باشه...
‫که همش یه عصای کبری دستشه
‫احتمالا آدم دوستانه‌ای از آب در نمیای
‫37، برداشت اول. ‫نشان دوربین
‫تام، یادت باشه، آروم. ‫داری داستانی رو تعریف می‏کنی
‫ولی شیطانی، با لطافت. ‫آماده و حرکت
‫ من لحظه‎‏ای که تام رو دیدم ‫ ازش خوشم اومد
‫اون فقط همیشه خیلی دوست داشتنی بود
‫کار کردن با جیسون واقعا لذت بخش بود
‫درواقع، کار کردن با جیسون ‫همیشه لذت بخش نبود
‫فوراً میشد یه آدم خُشک...
‫بد رفتاری که تا به حال ‫تو عمرم دیده بودم
‫ فقط یادمه که دستش رو گرفتم ‫ و فقط...
‫ و تا جایی که تونستم بد رفتار کردم
‫ و صورت کوچولوش رو می‌دیدم که ‫ دائما دنبال رضایت من بود
‫اولین صحنه‏ای که من بازی کردم ‫درواقع بُرش خورد...
‫و الان بین صحنه‏های حذف شده‏ست
‫ دریکو به یه چیزی دست زد، ‫ و من از این عصا استفاده کردم
‫ و این کارو کردم
‫به هیچی دست نزن، دریکو
‫ولی نمی‌دونستم دندون‌هاش چقدر تیز بودن
‫و رفتن تو دست‌های تام
‫و اون بهم نگاه کرد ‫و چشم‏هاش پر از اشک شد
‫بله، پدر
‫و من گفتم، "تام، خیلی عذر می‏خوام، ‫نمی‎‏‌دونستم...
‫چقدر دندون‏ها تیز بودن ‫و عصا چقدر سنگین بود"
‫و اون گفت، ‫"نه، نه، اشکال نداره
‫واسه صحنه خوب بود"
‫نقش یه پدر خبیث رو بازی می‏کرد،
‫و بعد که می‌گفتن "کات"
‫بعدش میومد و بغلت می‏کرد ‫و می‌گفت،
‫"اوه، زیاد محکم زدمت؟ ‫زیاد محکم زدمت؟"
‫اون واقعا آدم دو رویی هستش
‫آره! آره!
‫ووهو! آره!
‫هری پاتر
‫دیدنت باعث افتخاره
‫یادمه به یکی از دوستام گفتم،
‫"می‌دونی، یه نقش رو گرفتم. ‫نقش یه الف تو هری پاتره"
‫و جیغ‎های از روی شادی ‫و ناامیدی کامل...
‫از درک نکردنم، ‫می‎دونی،
‫که این شخصیت چقدر مهم بوده
‫یه صحنه رو گرفتیم ‫و اون گفت،
‫"ممنون، فعلا کافیه، ‫و من یه لگد تو هوا زدم
‫و رفتم پایین ‫و یه ضربه با چوبم زدم
‫و کریس گفت، "کات
‫میشه جایی که جیسون لیز خورد ‫رو تمیز کنیم، لطفا؟"
‫و من گفتم، ‫"نه، لیز نخوردم"
‫گفت، "پس چی شد؟"
‫منم گفتم، ‫"با لگد دابی رو انداختم پایین پله‎‏ها"
‫و با خودم فکر کردم، ‫"این قراره...
‫بدجور باحال بشه"
‫آقای مالفوی
‫آقای مالفوی!
‫یه چیزی که مال شماست ‫دست منه
‫جوراب رقت‌انگیزه، ‫مگه نه، از یه جهت؟
‫ ولی از جهت دیگه حکم همه‏چی رو داره
‫ و به نظرم همین، ‫ زیبایی شخصیته
‫ارباب به دابی جوراب داده؟
‫چی؟ ‫من چیزی...
‫ارباب به دابی لباس هدیه داده
‫دابی آزاده
‫یکی از موضوعات اصلی اتحادی...
‫از دوستانیه که پایدارن
‫پس من و تو یکی از بهترین ‫خنده‏هامون رو...
‫- آره ‫- همراه با ریچارد هریس باهمدیگه داشتیم
‫ و یه نسخه رباتی...
‫ از فاکسِ ققنوس داشتیم
‫و یه پرنده گنده‎‏ی قرمز بود
‫- که تو زندگی واقعی وجود نداره ‫- که وجود نداره
‫یعنی... ‫غیر واقع گرایانه نبود
‫یعنی، به گمونم امکانش بود
‫ ریچارد اومد داخل و به ققنوس نگاه کرد ‫ و گفت،
‫ "عجب، این روزها خیلی عالی ‫ این پرنده‏ها رو تربیت می‏کنن"
‫ چون تو چشم‏هاش یه دوربین کار گذاشته بودن،
‫ پس می‏تونستن ببینن که ریچارد ‫ داره بهش نگاه می‏کنه،
‫ و بعد با خودشون می‏‎گفتن،
‫ "خب، نمی‌خوایم که خرابش کنیم،
‫پس می‌ذاریم پرنده همینطوری واکنش نشون بده ‫و تکون بخوره"
‫و بعد البته، می‏دونی، ‫وارد یه چرخه شدیم
‫که ریچارد می‏گفت، ‫پرنده داره بهم واکنش نشون میده"
‫آه، ققنوس‏ها حیوانات شگفت‎انگیزی هستن
‫می‌تونن بارهای سنگینی رو حمل کنند،
‫و اشک‏هاشون قدرت شفابخشی دارن
‫- هیچوقت بهش نگفتیم ‫- نه، اصلا بهش نگفتیم
‫- نه ‫- اون فکر می‏کرد که...
‫- یه پرنده واقعیه ‫- آره
‫دیوونه‏وار بود که ‫ما بخشی ازش بودیم
‫می‏دونی، من کس دیگه‏ای ‫رو نمی‌شناسم...
‫که می‏تونست مثل تو ‫این مجموعه فیلم‌ها رو شروع کنه
‫خب، این حس عالی‏ای بهم میده
‫همیشه بخاطر رفتن احساس گناه می‏کردم
‫- واقعا میگم ‫- احساس گناه نکن
‫وقتی باهاتون خداحافظی کردم، ‫با خودم می‏گفتم...
‫"باورم نمیشه که دارم اینا رو ول می‏کنم"
‫و خدایی به نظرم تو هیچوقت...
‫بخاطر چیزی که از دو فیلم اول ‫با ماها...
‫بدست آوردی ‫به اندازه کافی ازت تقدیر نشد
‫پس بخاطرش ازت خیلی ممنونم
‫بهترین تجربه زندگیم بوده
‫ نمی‌تونی تشخیص بدی که ‫ مهم نیست...
‫ یه شخص چه چیزی به دنیا میاد
‫ بلکه مهم اینه که به چه چیزی تبدیل میشن
‫بخش دو: ‫«به بلوغ رسیدن» ‫هری پاتر و زندانی آزکابان - ‫هری پاتر و جام آتش
[ گری اولدمن در نقش سیریوس بلک ]
‫سلام
‫اوه، ممنون که اومدی
‫ممنون که حرف می‎زنی
‫اون کیه؟ ‫اون مَرد
‫اون کیه؟
‫ اون سیریوس بلک‌ـه
‫ سیریوس بلک یه شخصیت ضروری واسه هری هستش
‫بخشی از مضامین جوئه...
‫که میگه "کتاب رو از رو جلدش قضاوت نکن، ‫می‏‎دونی؟
‫برای هری سیریوس بلک به عنوان یه تبهکار...
‫تفسیر میشه
‫یه قاتل فرار کرده
‫منظورت سیریوس بلک هستش؟
‫ولی اون چه ربطی به من داره؟
‫ ولی وقتی هری اونو...
‫ تو فیلم سوم می‎بینه
‫می‌فهمه اون کسی نیست ‫که بهش گفتن
‫اون یه آدم خیلی متفاوته
‫ و گری هم بازیگر خیلی فوق‌العاده‏ای هستش
‫یکی از دلایلی که اونو انتخاب کردیم ‫اینه که خب...
‫اون پتانسیل تاریکی رو داره
‫ولی روح و گرمای وجود عالی‎ای داره
‫میشه بپرسم، اولین بار..
‫کِی بود که واسه نقش سیریوس ‫باهات حرف زدن؟
‫من از هری پاتر اطلاع داشتم،
‫ولی بیشتر واسه بچه‏ها بود
‫آدما بهم می‏‎گفتن که کتاب‏ها رو بخونم ‫و منم بچه داشتم
‫پس بالاخره گذرم بهش می‏‎خورد
‫و بعد داشتن رویه یکم تاریک‏‎تری ‫رو در پیش می‎‏گرفتن
‫- آره ‫- کتاب جالب بود
‫با آلفونسو آشنا شدم، ‫و فکر کنم اون زمان،
‫اون بیشتر از همه سر زبون‏ها بود
‫حالا یادتون باشه، بچه‏ها ‫که باید...
‫- از قورباغه‌تون مراقبت کنین ‫- آره. نگران نباش
‫برای "آزکابان"، ‫به سن بلوغ رسیدنه
‫ اونا در آستانه عبور بین دوران بچگی...
‫ و سال‌های نوجوونی‎شون هستن
‫در دو فیلم اول، ‫هری هنوز بچه‎‏ست
‫ خوش بینی بیشتری دور و بر ‫ خود لحن وجود داره
‫ با اینحال، وقتی 13 سالش میشه
‫ یه ابر بزرگ هست
‫ که روی هرچی که اطراف هری وجود داره ‫ سایه می‌ندازه
‫و ما نیاز داشتیم که اون رو ‫از نظر سبکی هم بیان کنیم
‫قضیه چیه؟
‫نمی‏دونم، شاید قطار خراب شده
‫ فیلم "زندانی آزکابان" ‫ واقعا حس یه عصر جدیدی داشت
‫داستان خیلی تاریک‎تری داشت
‫کلی موضوعات بالغانه‎ای توش داشت
‫ توصیفاتی که جی. کی. رولینگ....
‫ از دیوانه‌ساز‌ها داره ‫ خیلی ترسناکن،
‫ و واقعا می‏خواستم اینو نشون بدم ‫ که دیوانه‌ساز‎‏‏ها...
‫کاری که می‏کنن اینه که ‫همه خوشی رو ازت می‌بلعن
‫ که داشتن ذات هری رو می‌مَکیدن
‫ ولی به نظرم مهم‎ترین مهره...
‫ برای رسیدن به این ‫ اجرای دن بود
‫"آزکابان" کِی بود... ‫چند سالت بود؟
‫14
‫- واقعا؟ ‫- آره
‫- بار اولی که همدیگه رو دیدیم؟ ‫- آره
‫فکر کنم من یه‌جور خصوصیت پدرانه ذاتی داشتم
‫می‏خوای منو بکشی، هری؟
‫اولین کسی که...
‫موقعی که اونا اومدن رو یادمه ‫گری بود
‫یادم میاد. یادمه...
‫یادمه تو درمورد گری باهام حرف زدی
‫آره، می‏گفتی "گوش کن، اما ‫باید خونسردیت رو حفظ کنی
‫چون گری اولدمن ‫بازیگر بزرگیه
‫و تو باید خونسردیت رو حفظ کنی، ‫و منم می‏‎گفتم "باشه"
‫که درواقع داشتم...
‫ترس‏های خودم رو تجسم می‏کردم ‫چون من با خودم می‏گفتم...
‫"دن، باید خونسردیت رو حفظ کنی. ‫این آدم بازیگر بزرگیه"
‫ دن اولش کمی دلهره داشت
‫و گری فوق‌العاده سخاوتمند بود ‫هم به عنوان یه شخص،
‫و هم به عنوان یه بازیگر، ‫و بلافاصله از اون استقبال کرد
‫ و تو روند بازیگری سهیمش کرد
‫واقعا دیدن اون دو نفر قشنگ بود
‫و تقریبا انگار اون رابطه داشت ‫تقلید میشد...
‫ چون از جهات زیادی، ‫ هری از سیریوس بلک...
‫ یه توتم ساخته بود
‫توتمی که یه جورایی کناره گیره...
‫و از جهات زیادی ترسناکه
‫ و توی فیلم خلاف این نبود
‫ که وقتی بفهمن واقعا کی هستن
‫ اون موقع‌ست که یهو ‫ پیوند فوق‌العاده‎ای بوجود میاد
‫بین برداشت‌ها می‏‎دیدیشون...
‫که کنار همدیگه نشستن، ‫باهم حرف می‎زنن و می‎‏خندن
‫ و می‌تونستی ببینی که دن ‫ چطور به گری نگاه می‏کرد...
‫ ستایش و احترامی که براش داشت
‫تمام چیزهای آخر کار ‫تو شیون آوارگان،
‫حس می‌کنم که من و روپرت ‫و ما فقط...
‫تو اون صحنه داشتیم تنیس تماشا می‏کردیم ‫و فقط می‌‍‌گفتیم...
‫"به این میگن بازیگری، بچه‏ها
‫این چیزیه که توش باید پیشرفت کنیم"
‫ تیم اسپال بود
‫- آلن ریکمنِ بی‌همتا ‫- آره
‫دیوید تیولیس، تو، ‫اما، روپرت
‫واقعا لطف داری که من، ‫اما و روپرت رو...
‫شامل این گروه کردی
‫ اینکه بازیگری شما رو ببینیم ‫ و همینطورم...
‫ شما رو به چشم آدم عادی ببینیم
‫و فقط این بازیگرهای فوق‎العاده رو ببینیم...
‫که اینطوری بودن، "اوه آره، نه
‫شما آدمین ‫و بین کار خوش گذرونی هم می‎کنین
‫و کل روند کار نیازی نیست ‫دردآور باشه"
‫ می‌تونه دشوار باشه ‫ و بعضی وقت‏ها تو...
‫ عجایب اینو هم بهم نشون دادی ‫ و اون واقعا مهم بود
‫- بیا بکشیمش! ‫- صبر کن
‫من صبرم رو کردم! ‫12 سال صبر!
‫تو آزکابان!
‫من توی عمرم با همچین...
‫مجموعه بازیگرهایی ‫صحنه‏ای رو نگرفته بودم
‫ صحنه خیلی طولانی‏ای هستش
‫ صحنه‌ای هستش که توش ‫ کلی پیچش داستانی داره
‫ و خیلی خوش می‏گذشت
‫صحنه دشواریه که ریسک‏های زیادی تو کاره
‫نه! من بهت اعتماد کردم!
‫ و میشه دید که روپرت ‫ و اما و دن...
‫ بطور کامل به صحنه دل دادند
‫عاشقشم. ‫خاطره خیلی عالی‏ای ازش دارم
‫به دامبلدور گفتم که داشتی ‫به یه دوست قدیمیت کمک می‌کردی...
‫که وارد قلعه بشه، ‫و حالا اینم مدرکش
‫عالیه، اسنیپ. ‫یه بار دیگه،
‫تو ذهن مایل و فراگیرت ‫رو به کار گرفتی،
‫و طبق معمول، ‫به نتیجه اشتباه رسیده
‫ من همیشه عاشق شخصیت سیریوس بودم
‫عاشق رابطه‌ام که هری و سیریوس دارن
‫اون مثل یه عموی باحال می‌مونه ‫که حکم یه برادر بزرگ‏تر رو هم داره
‫ اونو یه آدم شرور توصیف کردن
‫و بعد دکمه‏ای داره که ‫که میگی،
‫"اوه، براش پاپوش دوختن ‫و اون آدم خوبیه"
‫ و خیلی مهربون ‫ و خیلی دل‏گرم...
‫- و دل‏گرم و مهربون... ‫- و باحاله
‫- و یه جورایی خفنه ‫- آره
‫کاش من کل داستان رو می‏دونستم
‫می‌دونی، ما داستان رو ‫کتاب به...
‫آره، کتاب به کتاب می‎فهمیدیم
‫- نمی‏دونم تو... ‫- اصلا
‫چون تو هری پاتر بودی، ‫شاید تو...
‫فقط ریکمن. ‫ریکمن می‏دونست. فقط اون
‫- ریکمن؟ ‫- دید کامل رو داشت
‫چه خوب تظاهر کرد
‫همون اوایل به جو گفت،
‫گفته بود، فکر کنم باید بدونم که چی میشه"
‫باید بدونم
‫بهم یه دلیل بده. ‫بهت التماس می‏کنم
‫ ریکمن واقعا می‌دونست، مگه نه؟
‫می‏دونست، آره
‫و هیچوقت نه به کریس گفت ‫و نه به کس دیگه‌ای
‫کریس بهش می‏گفت،
‫"چرا این کارو می‏کنی؟"
‫اونم می‎‏‏گفت، "بعداً بهت میگم"
‫آره، "وقتی زمانش رسید ‫خودت می‏فهمی"
‫یه دهه صبر کن
‫دن یه بازیگر بچه نبود. ‫یه بازیگر دیگه بود
‫آلفونسو گفت، ‫"حالا شما نوجوونین،
‫و منم مثل نوجوون باهاتون رفتار می‏کنم"
‫و اون اولین کسی بود که...
‫- بهمون تکالیف خونگی داد ‫- آره
‫آروم باشین، آروم باشین
‫ می‌خواست ما رو بشناسه،
‫پس ترتیب یه تمرینی رو داده بود ‫که ازمون خواست...
‫از زبون شخصیت‌مون انشاء بنویسیم
‫ اون می‏گفت، ‫ شما دیگه تا الان این شخصیت‏ها رو...
‫ بهتر از حدی که من ممکنه بفهمم...
‫ اونا کی هستن، می‏شناسین ‫ پس شما بهم بگین
‫ و حدوداً...
‫ نصف یه برگه A4 که رسید، ‫ با خودم گفتم،
‫حس می‏کنم همه‎چی رو نوشتم
‫یعنی، جو یه 500 صفحه‏ای ‫در این مورد نوشته،
‫ولی حس می‏کنم این یه برگه ‫کامل خلاصه‌اش می‌کنه
‫عالیه، خیلی‏خب. آره، ایول. ‫بهش افتخار می‏کنم. می‌برمش
‫معلومه که اِما 12 صفحه می‎‏نویسه،
‫اونم به قشنگی کامل
‫روپرت چیزی رو تحویل نداد
‫من انجامش ندادم
‫و گفتم، "روپرت، انشات کجاست؟"
‫اونم گفت، "خب، با خودم گفتم ‫که ران این کارو نمی‏کنه..."
‫پس منم انجامش ندادم
‫یعنی، خوشبختانه ‫آلفونسو یه‌جورایی فهمید...
‫اینکه انجامش ندادم
‫خیلی به شخصیتم می‏خورد
‫روپرت، ران هستش
‫ صددرصد ران هستش
‫اما فقط بازیگر خیلی بی‌زحمتیه
‫ اون خیلی آماده می‏کنه
‫وقتی داری صحنه رو می‏گیری، ‫انگار همه‏چی...
‫داره ازش جاری میشه
‫ حقیقت اینه که اونا ‫ بازیگرهای عالی‎ای هستن
‫ سیریوس بلک بخاطر اینکه...
‫ هری می‌فهمه اون واقعا کیه ‫ به رستگاری میرسه
‫ لحظه‎‏ای از رهایی بزرگی هستش،
‫ از آزادی‌ای بزرگ
‫و همه اینا به صورت نمادین ‫در پرواز دو نفری اونا...
‫در شب زیر ماه نقره‌ای بیان میشه
‫ مثل یه خانواده می‏موند، مگه نه؟
‫آره
‫بیشتر از هر تجربه دیگه‎ای بود
‫هیچوقت تو فیلم‏ها ‫همچین چیزی نصیبت نمیشه
‫چون با یه سری آدما کار می‏کنی
‫و باهاشون دوست میشی
‫و بعد بیشترشون رو دیگه ‫هیچوقت نمی‌بینی
‫ولی با "پاتر" برمی‏گردی...
‫و همین اینطوریش کرد ‫که چیزهای دیگه‌ای هم بود...
‫- ولی اون خیلی خاصش کرد ‫- آره
‫فقط این حس رو داره ‫می‎دونی، با تو اینا بودن...
‫می‏تونی بخشی از تاریخچه فیلم بشی
‫«عصر جدید بزرگ»
‫هاگوارتز انتخاب شده که...
‫میزبان مسابقات سه جادوگر باشه
‫"جام آتش"
‫طی تمام چیزهای مسابقات سه جادوگر،
‫ خیلی دوست داشتنی بود ‫ که سورپرایز بشی و تحت تاثیر قرار بگیری
‫و با جادوی صحنه‌ها ‫مات و مبهوت بشی
‫و متعجب بشی
‫ مثلا، یادمه بوبتان‏ها رو دیدم...
‫ که اومدن و ورودشون رو انجام دادن
‫ و درامسترنگ‏ها
‫خیلی خفن بود
‫با چهارمین فیلم، ‫یه کارگردان بریتانیایی می‏خواستیم
‫یه چیزه کاملا تئاتری می‏خواستیم
‫کات، خیلی ممنون
‫مایک فقط یه مَرد...
‫پر سر و صدا و پرشوره
‫ اون واسه اون فیلم ‫ کارگردان بی‏نقصی بود
‫واقعا فیلم قلمبه سلمبه،
‫ پر اکشن، شگفت‎‏انگیز ‫ و غیر عادی‌ای بود
‫من مایک رو دوست دارم. ‫آدم معرکه‏ای بود
‫ یعنی، تقریباً انگار خودش ‫ از تو کتاب اومده بود
‫مثل یه شخصیت هاگوارتز می‏موند
‫چهارمین کتاب، بزرگ‏ترین‎شونه
‫حدود 900 صفحه‏ست. ‫میشه در رو باهاش نگه داشت
‫یه آجر کار می‏مونه
‫حرکت!
‫ و با خودم می‏گفتم، ‫ اگه واقعا قراره...
‫بچه‏ کوچولوها رو غرق در فیلم کنه
‫پس باید انرژی فوق‌العاده‏ای داشته باشه
‫ اون یه‏جورایی یه فشفشه انرژی بود
‫ سر چیزها خیلی هیجان‏‎زده می‎شد
‫و اون واقعا یه خصوصیتِ...
‫بچه‏گونه دوست داشتنی‏‎ای داشت
‫ شوخ طبعی رو هم دوست داشت ‫ و همیشه...
‫ سعی می‏کرد تو هر صحنه پیداش کنه
‫احتمالا بعد از دوتا فیلم بود
‫که یه‏جورایی کم کم استرسم گرفت
‫- و یادمه... ‫- تغییر مایک بود
‫موقعی که کلمبوس رفت
‫بدون شک یکم فرق ایجاد کرد
‫آره، حال و هواش فرق می‏کرد
‫- مایک نیوول ‫- مایک مثل آدمای بالغ باهامون رفتار می‏کرد
‫- بخاطر همین بود ‫- آره
‫- به گمونم واقعا اونطوری باهامون رفتار می‏کرد ‫- آره
‫سر صحنه بهمون خوش می‏گذشت
‫ دوقلوهای ویزلی ‫ که خیلی دوستشون داشتم،
‫ باید دعوا می‏کردن
‫داشتیم صحنه‏ای رو انجام می‏‎دادیم ‫که فِرِد و جورج...
‫از مسابقات سه جادوگر رد شده بودن
‫ و کلاه‏گیس و ریش پوشیده بودیم
‫ که عین پیرمردها بود
‫ و مایک گفت، "خیلی‏خب، پس فکر کنم ‫ شما واقعا...
‫ از دست همدیگه کلافه می‏شید. ‫ به نظرم باید...
‫ بخاطرش باهم یه دعوای ‫ درست و حسابی بکنید
‫این دو نفر یه‏جورایی داشتن ‫همدیگه رو فشار می‎‏دادن
‫کات!
‫و من گفتم، "نه، بیخیال پسرا، ‫خدایی مثلا دعواست"
‫ مایک اومد پیش‎مون. ‫ گفت،
‫نه، نه، نه، نه، ‫نه، نه، نه
‫خیلی‏خب، کی می‏خواد دعوا کنه؟
‫و مثل یه احمق، ‫من گفتم، "اوه آره، باشه"
‫خب البته، ‫من سر اون صحنه یه مَرد چاق...
‫60 ساله بودم
‫و واقعا نباید اون کارو می‏کردم
‫پس شیرجه زدم روم و...
‫و منم اینطوری کردم
‫که گفتم، "باشه" ‫منم همون کارو باهاش کردم
‫ یادم میاد که دور کمرش رو گرفتم
‫ و سعی می‏کردم اینور و اونور تابش بدم
‫و دوتا از دنده‏هام ترک برداشتن
‫و از اونجا به بعد بدجور درد می‏کشیدم
‫ولی البته، نقطه فوق‏العاده‎اش اینجا بود که...
‫که اونقدر خودم رو خجالت زده کردم
‫که همه بخاطرش خیلی حالشون بهتر شد
‫می‏دونی کِی نباید دنده کارگردان رو بشکونی؟
‫«جادوی در هوا»
‫ تو "جام آتش"،
‫اون فیلم همش درمورد نوجوون‌هاست،
‫می‌دونی، واسه اولین بار ‫به یکی علاقه پیدا می‌کنی
‫از یکی درخواست قرار می‌کنی، ‫که باهم به مراسم یول برین
‫ اونا همه اون مراحل یه‏جورایی ‫ ضایعی که...
‫تو دوران نوجوونیت می‏گذرونی ‫رو منعکس کرده بودن
‫و واقعا هم همچین حسی داشتن
‫چون به معنای واقعی داشتیم ‫همینا رو تجربه می‏کردیم
‫میزانِ آماده‌سازی و مربی‌گری‌ای...
‫که من و اما به همدیگه می‏کردیم
‫یعنی به جنس مخالف‎مون پیامکی می‏گفتیم ‫مثلا...
‫اگه اون به یه پسر پیام می‌داد ‫یا من به یه دختر پیام می‌دادم
‫من می‏گفتم، ‫"اون اینقدر برام بوس فرستاده
‫چیکار کنم؟ ‫این یه کابوسه"
‫ما یه‏جور رابطه برادر بزرگ‏تر، ‫خواهر کوچیک‏تر داشتیم
‫ فیلم خیلی جالبی بود
‫از این نظر که هورمون‏های زیادی ‫تو فضا پخش بود
‫ علاقه‏‎های به همدیگه بود،
‫ و آدما باهم بیرون می‎رفتن
‫و بهم می‏زدن ‫درست همونطوری که...
‫همونطور که من تو مدرسه ‫این کارها رو می‏کردم
‫دقیقا همون محیط بود
‫ ولی فقط تو یه کلاس دفاع در برابر هنرهای تاریک بود
‫اون فیلم احتمالا اوج هورمون بود، ‫حداقل واسه من که بود
‫ دقیقا همون چیزی بود که ‫ انتظار داشتی
‫و مخصوصاً چهارمین فیلم که...
‫بوبتان‌‏ها و درامسترنگ‌‏ها توش بودن
‫ پس درکل یه عالمه...
‫ نوجوانان هورمونی داشتی
‫و بعد، دو گروه بزرگ از ‫آدم‏‎های جدید هم اضافه شدن
‫و همه‌شونم از عمد ‫واسه فیلم جذابن
‫پس، آره... ‫همون...
‫اون فیلم، آره ‫همش رو فعال کرده بود
‫اونا چرا باید گروهی جایی برن؟
‫ اون فقط یه پسر نوجوونِ ‫ یکم معذبه...
‫ به طرز خیلی غیر قابل توجهی
‫که به گمونم یه‏جورایی ‫واسه شخصیتِ...
‫یه قهرمان توی چیزی ‫حس قابل توجهی داره
‫تو اژدها می‏کُشی
‫اگه تو نتونی دختر تور کنی، ‫پس کی می‏تونه؟
‫فکر کنم الان حاضرم پیش اژدها باشم
‫جو طی اون سال‏ها ‫با عزت از اون نوشته بود،
‫و حس می‏کنم خیلی زور بازیگری‌ای نیاز نبود
‫که وارد جنبه بچه مثبتیِ ضایع ‫نوجوونیم بشم
‫- چو ‫- بله؟
‫فقط می‌خواستم بدونم که...
‫شاید بخوای باهام به مجلس رقص بیای؟
‫ببخشید، نشنیدم
‫بدون شک یه داستان به بلوغ رسیدن بود
‫یکی از بزرگ‏ترین مجموعه صحنه‏ها...
‫مراسم کریسمس بود
‫مراسم یول، ‫اول از همه، یه رقصه
‫ صحنه‏‌ای که دانش‎آموزها ‫ قراره رقصیدن یاد بگیرن،
‫تقریباً یه رقص مدرسه‎ای معمولی...
‫در اون سن بود
‫دخترها یه طرف، ‫پسرها یه طرف
‫ ما تو یه اتاق بزرگ ‫ توی آکسفورد بودیم
‫مگی دقیقا وسط بود ‫و گفت،
‫خیلی‏خب، من رقصیدن رو یادتون میدم
‫ معلومه که روپرت رو انتخاب می‏کنه ‫ و میگه،
‫دست راستت رو...
‫- دور کمرم بگیر ‫- چی؟
‫بچه 14 سالشه، و خوب بده ‫چطور آدما رو به خنده بیاره
‫عالیه
‫ و بطور عجیبی، حس خیلی...
‫خودآگاه بهم دست داد... ‫واقعا نمی‏دونستم...
‫ تا به حال با یه خانوم نرقصیده بودم
‫پس یه‏جورایی خیلی برام جدید بود
‫عمراً بذارین فراموشش کنه، مگه نه؟
‫عمراً
‫و آره، البته ‫جیمز، اولیور، دوقلوها
‫یه کله داشتن مسخره‏ام می‏کردن
‫ اذیتش می‏کردیم...
‫ در هر صورت اذیتش می‏کردیم
‫قبل از اینکه اصلا فیلم‌برداری شروع بشه
‫یه‏جورایی متقاعدم کردن
‫قبل از اینکه فیلم‏برداریش کنیم
‫که یه روتین رقص کامل برنامه‏ریزی شده بود
‫بهش گفتیم، ‫"قدم‏هات رو بلدی؟
‫می‏دونی دیگه، درسته؟ ‫نه می‏دونی، روتین رو می‏گیم
‫یعنی، ما الان 6 هفته‏ست...
‫که داریم یه روتین رو تمرین می‏کنیم ‫یا همچین چیزی"
‫فقط سعی می‏کردن ‫بیشتر بهم فشار وارد کنن
‫و این طرف
‫حالا، در نهایت تو باید رقص رو پیش ببری
‫فهمیدی؟
‫کات!
‫ یکی از لذت‏‎بخش‏ترین روزها ‫ مجلس رقص بزرگ بود
‫چون یه عالمه آدم‌‎ جوون...
‫فوق‏العاده زیبا ‫بطور بی‌نقصی لباس پوشیده بودن
‫لعنتی
‫اونا چی‏ان؟ ‫اونا چی‏ان؟
‫روپوش لباسم
‫ لباس‏هایی که تن‏مون بودن
‫ یقه‌های خیلی پهن...
‫و یه‏جور دم‎‏های بلند داشتن ‫و آره،
‫و اصلا به هیچ‏وجه...
‫احساس خفن بودن نمی‏کردی
‫شبیه خواهر مادربزرگم تسی شدم
‫بوی اونو هم میدم
‫فقط یادم میاد که یه یقه شش لایه...
‫ خیلی زمخت تنت کرده بودی
‫ اوه، حاشیه چین‌دار رو میگی، آره
‫ولی راستش، یه‏جورایی دوستش داشتم
‫یه‏جورایی خیلی ویزلی‏ای بود
‫- آره، حرف نداشت ‫- حس کردم که ترکوندم
‫آدم‏های زیادی نیستن که ‫از پسش بربیان
‫مشخصه که اما خوشگل شده بود...
‫و لباس فوق‏العاده‏ای تنش کرده بود
‫و من و روپرت انگار...
‫نمی‏‌دونم، رفقای "آستین پاورز"
‫یا همچین چیزی ‫از بغل‌مون آویزونن
‫اون خیلی خوشگل شده
‫ فکر کنم واسه اولین بار، ‫ هری و ران...
‫ مخصوصاً ران...
‫هرماینی رو به عنوان یه زن جوون دیدن
‫ نه فقط به عنوان یار و همراه که دارن
‫اون هرماینی گرنجر هستش؟ ‫با ویکتور کرام؟
‫نه، اصلاً و ابداً
‫یعنی، همه می‏تونن یه‌جورایی ‫باهاش ارتباط بگیرن
‫من یه‏‏جورایی از همینِ ‫این داستان‏ها خوشم میاد
‫ که خیلی برابر زندگی همه قرار می‏‎گیرن
‫مثل اولین مراسم رقص مدرسه ‫و اون جور احساسات
‫ اون اضطراب‌ها، نداشتن اعتماد بنفس
‫می‌دونستم خیلی مهمه، ‫و وضعم افتضاح بود
‫من...
‫ فقط می‏دونستم که مثل...
‫ یه لحظه‏ای می‏مونه که جوجه اردک ‫ تبدیل به قو میشه
‫ می‌دونستم که یهو کلی فشار ایجاد شده
‫حالا، دست‌هات رو تکون نده، خب؟
‫مایک نیوول راهنماییم کرد...
‫تا توی اون لباس ‫از پله‏ها پایین بیام
‫"دست‏هات زیادی دارن تاب می‏خورن
‫خیلی سریع داری راه می‎ری. ‫باید آروم‏تر راه بری"
‫ یعنی اون یه میلیون جهات مختلف...
‫ سر اینکه چطور از پله پایین برم ‫ بهم گفت
‫و معلومه خب، ‫از پله‏ها افتادم
‫ ما نوجوون‏های خیلی معذبی بودیم
‫ اونا گفتن...
‫"باید واسه این یه سری قدم‏های رقص یاد بگیرین"
‫بهم اعتماد که داری، مگه نه؟
‫ من رقاص نیستم، ‫ و عمراً بتونم برقصم
‫آره، حس می‏کنم ‫تو اون صحنه رقص...
‫خیلی خُشکم
‫اوه، اونجا رو باش. اونجا رو باش. ‫حیرت‏زده‏ست
‫مَرد خوش شانسیه. ‫مَرد خوش شانسیه
‫من و اِما همیشه همدیگه ‫رو دوست داشتیم، واقعا میگم
‫رفتم تو اتاقی که بهمون درس می‎دادن
‫ تکلیفی که مدرس داده بود...
‫ این بود که تصورت از خدا رو بکِشی
‫و تام یه دخترِ روی اسکیت رو کشیده بود ‫که کلاه برعکس پوشیده
‫ و والا نمی‏دونم چطور بگم...
‫ عاشقش شدم دیگه
فکر کنم روی صندلی گریم نشسته بودم
و یکی یه چیزی گفت توی این مایه ها که
"آره، اون روت کراش داشت"
قبلاً هر روز میومدم
و دنبال شماره‌ش توی لیست تماس‌ها میگشتم
شماره ی 7 بود
و اگه شماره‌ش توی لیست تماس‌ها بود
هیجان اون روز بیشتر میشد
اون 3 سال از من بزرگتر بود
:پس برای اون اینجوری بود مثلا که "تو مثل خواهر کوچکتر منی"
من خیلی روش حساس شده بودم
آره، همیشه نقطه ضعف داشتم بهش
و این هنوزم ادامه داره
فکر کنم حقیقت این بود که، تام
کسی بود که معمولاً میتونستم باهاش آسیب پذیر باشم
همیشه رابطمون یه جورایی مثلاً
نمیدونم، شبیه نسبت فامیلی بود
هیچوقت، هیچوقت، هیچ اتفاق
رومانتیکی بینمون نیفتاد
فقط همدیگه‌رو دوست داشتیم
فقط همینو میتونم بگم
...باهمدیگه! یک
دو، سه
«توی «جام آتش دنیا تغییر حالت میده
و یهویی، ولدمورت ظاهر میشه
«اسم‌اش را نبر»
نقش رو به ریف فاینز دادم، چون
اون یکی از قوی‌ترین هنرپیشه‌های نسل خودش‌ـه
میدونستم که اون قدرت بزرگی داره
یه جور شخصیت حساس، دقیق و نافذ
بچه‌های خواهرم اون موقع
حدوداً 10، 11، 12 ساله بودن
گفتم "مارتا، درمورد هری پاتر "مطمئن نیستم
"ولدمورت، چی هست؟"
"چی؟"
ازت خواستن نقش ولدمورت‌رو" "بازی کنی؟
"باید انجامش بدی"
و بعد به من چندتا نقاشی نشون دادن
ایده‌های طراحی شده از گریم
انتظارشو نداشتم
و با خودم فکر کردم "عجب گریم قوی‌ایه"
ولدمورت اصلا برام حس انسان بودن نمیداد
حس کردم ماهیت شیطانی داشت
میدونم قبلاً انسان بوده
اما به یه چیز مار مانندی تبدیل شد
مسئله‌ی بعدی صداش بود
یه جورایی مار مانند نجوا گونه، خشن و گرفته
....یه چیزی که باید صدای نجوا گونه‌ای بود
نفس روی نفس
"...آه، هری پاتر"
برای مردن جلو بیا
ریف میخواست کاملاً شیطانی
و فرازمینی باشه
و بهترین راه برای انجامش
این بود که دماغش‌رو بکنیم
اون دماغ داره «خطر لو رفتن داستان»
با برچسب پوشیده شده بود
تا یکم از چیزی که توی فیلم بود ترسناک بودنش کمتر شه
به جز مواقعی که میگفتن "حرکت"
و به دلایلی ازش وحشت داشتم
میتونم لمس‌ت کنم
گریم حدوداً سه ساعت طول می‌کشید
گریم دست، ناخن، دندون
و حتی دماغم
...احساس
قوی بودن می‌کردم، احساس قدرتمندی و شیطانی داشتم
مسئله‌ی بزرگ این بود که یکی از کسایی که تصور می‌کردی
قراره خیلی توی داستان مهم باشه سدریک دیگوری‌ـه
توی اون رویارویی سدریک کشته میشه
اون یکی رو بکش
!آوادا کداورا - !سدریک -
و هری موفق میشه که جنازه رو برداره
و برش گردونه به خط پایان مسابقه
و پدر سدریک دیگوری فکر می‌کرد پسرش برنده شده
و بعد میفهمه که پسره مُرده
و مثل سگ زوزه میکشه
"اون پسر منه"
!اون پسر منه
یهویی، یه چیز کاملاً غیر منتظره
و جدی اتفاق میفته
و یهویی متوجه میشی این فیلم در مورد زندگی نیست
در مورد مرگ‌ـه
خیلی صحنه‌ی بزرگی‌ـه
چون برای اولین بارم هست که
هری یه جورایی مرگ رو حس می‌کنه
مرگ یه شخص جوون که بهش نزدیک‌ـه
این صحنه‌ای بود که یادمه متفاوت بود
...اوه، این آره این فیلم بچه‌هاست
اما خدای من، چیزای چالش برانگیزی توش هست
اون برگشته، اون برگشته ولدمورت برگشته
لحظه‌ی مرگ سدریک دیگوری
لحظه‌ایه که مجموعه فیلم‌ها به بلوغ میرسه
و حالا بچه‌ها دوران بچگی‌رو پشت سر گذاشتن
و قراره با خطرهای بزرگسالی
رو به رو شن
و همه‌ی اینا از اون لحظه‌ی مرگ شروع شد
سدریک دیگوری کشته شد
توسط لرد ولدمورت
هر سه تاشون توی بدبختی سیر می‌کنن
و همونطور که میدونیم این باعث ایجاد دوستی میشه
خلاصه بگم، تو توسط
توانایی عشق ورزیدنت محافظت میشی
دامبلدور با صدای بلند گفت
این تنها محافظتی‌ـه که احتمال داره
در برابر وسوسه‌ی قدرتی مثل ولدمورت جواب بده
با وجود همه‌ی وسوسه‌ها
وقتی همه‌ی سختی‌هارو تحمل کنی
قلبت پاک میمونه
:بخش سه «نور و تاریکی درون» هری پاتر و محفل ققنوس - هری پاتر و شاهزاده‌ی دورگه
چقدر مهربونی که اجازه دادی این کارو توی خونه‌ت انجام بدیم
میدونم، خیلی مهربونم
میدونی همیشه میخواستم چیکار کنم؟
...بذار ببینیم میتونیم اینه که برم این بالا
اون، ببین، اونا واقعاً خوب به نظر نمیان
هنوز اینجان - واقعاً هنوز اینجان -
کسی بهشون غذا داده؟ خیلی ناراحت کننده‌ست
خب، حالا تو میتونی هری پاتر باشی
باشه، ممنون
من از راست میرم پایین تو از چپ برو
آره، بیا مسابقه بدیم، باشه؟ برو سر جات، آماده، برو
اوه، خدایا
ما داریم این پایین ماچ و بوسه میکنیم
فراموشش کن - میدونی چیه؟ -
از یه چیزی عکس گرفتم
دیشب، فکر کردم این چیزارو پیدا کنم
و ازت امضا خواسته بودم
خدایا، واقعاً؟
نه، بلند بخون
خیلی خوشحالم دیدمت چی نوشته؟
اچ بی سی عزیز - آره -
مایه‌ی خوشحالی‌ـم بود که همبازی" "و زیرلیوانی‌ـت بودم [شباهت زیرلیوانی و همبازی در انگلیسی]
عجب بازی با کلمات هوشمندانه‌ای
هنوزم یه جورایی راضی‌ـم ازش
شاعر بودی آره، آره
چون همیشه آخرش مجبور بودم"
لیوان قهوه‌ـت رو نگه دارم "دوست دارم
چی نوشته؟
میتونی درمیون بذاریش - میتونم -
الان میتونیم درمیون بذاریمش نوشتم "دوست دارم
و کاش 10 سال زودتر به دنیا میومدم
"شاید یه شانسی داشتم
الان اشکالی نداره
با کلی عشق" "و ممنون که باحال بودی
قشنگ نیست؟
باید همیشه با دقت ازش نگه داری کنم
ممنون - توی دستشویی‌مه، دن -
یه طوفان در راهه، هری
بهتره وقتی میرسه هممون آماده باشیم
من توی فیلم پنجم بودم «محفل ققنوس»
آره - ببین، دندونامو دارم -
هلنا دندوناشو آورده - دندونام -
بهم اطمینان داده که
اینارو هیچ نوع تمیزکاری‌ای نکرده
نه، اینا عتیقه‌ی واقعی‌ـه یازده سال زمان این توئه
...آره بوی بدی میده، ولی
همینجوری میذاریش توی دهنت، آره؟
نه، ولی دندونا کمک کننده بودن
آره - خب، رفتن تو -
نظرت چیه؟ - آره، یادم رفته بود -
منو یادت میاد؟
اینو...یادمه...آره
دندونا کمک کننده بود - واسه شخصیت؟ -
فکر کنم میخواستم دیده نشم
وقتی اولش پیشنهاد بهم داده شد، جو برام
یه پیام مخفیانه نوشته بود که میگفت
شاید چیز زیادی توی این صفحه نباشه
ولی اون قراره یه کار مهمی بکنه
بازی نقش بلاتریکس سرگم‌کننده بود
چون پرورش دادن یه شخصیت بچه‌گونه بود
و شیطون
و کاملاً آشوب طلب - و روانی، آره -
یه حالت بازیگوشی داشت
بازیگوشی داشت
که حتی آزار دهنده‌ترش می‌کرد
معلومه که بلاتریکس فکر نمی‌کنه شیطان‌ـه
فکر می‌کنه برعکس‌ـشه - نه، درسته -
پس باید یه دلیلی برای
صدمه زدن به آدما براش میساختم
و دلیلش برای اون اینه که اون بی احساس‌ـه
این باعث میشه احساس قدرتمندی کنه
!ها
پاتر کوچولو، موچولو
بلاتریکس یه چیز وحشی بود
که قابل کنترل نبود
هیچوقت نمیدونی
حرف بعدی‌ای که از دهنش میاد بیرون چیه
برای یه هنرپیشه خیلی هیجان انگیزه، چون مثلا
هرکاری که توی یه سکانس می‌کنه دلیل نمیشه که
توی سکانس بعدی هم بکنه
یادمه سعی می‌کردم مسئولیت صحنه‌رو داشته باشم
و اون داشت بهش خوش میگذشت
اجازه داشت هرکاری میخواست بکنه
میتونست وراجی کنه میتونست بالا پایین بپره
آروم باش
و هرچی میخواد بگه
...و ندونستن این که سعی کنم کنترلش کنم
!دورگه‌ی کثیف
اشکال نداره، اون فقط یه پسر بچه‌ی کنجکاوه، مگه نه؟
همش میخواستم بگم "خفه شو"
دریکو
من کشتمت، مگه نه؟ - ...کشتی، ولی -
آره، متاسفم
باید انجام میشد
یادمه روی یه عالمه وِرد و این چیزا کار می‌کردیم
چون تو جادوگر خیلی خوب بودی
من جادوگر خوبی بودم
و یه دوئل واقعی داشتیم و اونا خیلی جاهاشو کات کردن
و این خیلی بده
چون فکر می‌کردم که
من هفته‌ها رفتم مدرسه‌ی چوب‌دستی
و چند روز روی اون صحنه بودیم
چند روز داشت فیلمبرداری میشد
فکر کنم یکی از اولین کارهام بود
و تو افتادی توی پرده پرده بود؟
آره، آره
رفتم توی پرده
بعد یه حدس و گمانی بود که آیا اون برمیگرده؟
میشه از پرده اومد بیرون؟
نه، نمیشه - نه، نمیشه -
!آوادا کداورا
...میخوام بگم که
این برای هممون چیز جالبی بود
یعنی برای بازیگرای جوون‌تر
چون یه گروه خاصی بودن ...مثل مگی
آره - دیوید بردلی و اَلن -
مارو از وقتی 11 یا 12 سالمون بود میشناختن
و وقتی تو اومدی من 15 یا 16 سالم بود
پس تو، گری و دیوید
با ما بیشتر مثل آدم بزرگا رفتار میکردین، دوس داشتم
اینو توی ما دیدین ...که چندتامون
یه جورایی آماده‌ایم "میشه بهمون فشار بیارین؟"
ما هم میخوایم سعی کنیم" "بازیگر بشیم
«بزرگ شدن»
وقتی به «محفل ققنوس» رسیدیم
دنیا داشت سیاسی‌تر میشد
و من حس کردم کارگردانی لازم داریم
که بتونه اینو به طرز سرگرم‌کننده‌ای مدیریت کنه
دیوید ییتس خیلی با بازیگرا خوب کار می‌کنه
به بهترین روش بهشون فشار میاره
از پیشرفتی که صرفاً برای پیشرفت باشه
باید جلوگیری کرد
دیوید آدم مهربون و آرومی بود
که واقعاً به همه‌ی شخصیت‌ها اهمیت میداد
و همینطور من کلی دیدارهای دونفره
با دیوید ییتس داشتم
من رفتم سر فیلم "محفل ققنوس"
توی فکرم بازیگرای جوون بودن به این که
کل داستان رو بزرگ کنیم فکر می‌کردم
اینکه یکم بالغانه‌ترش کنیم
و یه جورایی ریشه‌ای و یکم تاریک‌تر
باید رشد می‌کرد و بزرگ‌تر میشد
ترسناک و ترسناک‌تر میشد
!اه
یه افزایش بزرگی توی حجم و پیچیدگی داشتیم
از بچه‌گونه بودن رسیدیم به اتفاقات تاثیرگذار
و جزئی از دنیای بزرگ بودن
اون فقط یه بچه‌ست
یکم دیگه بگی باعث میشی
یکراست به عضویت محفل دربیاد
خوبه، من میخوام عضو شم
اگه ولدمورت ارتش درست می‌کنه پس من میخوام بجنگم
وقتی شروع کردم چیزی که دیوید و استودیو
راجبش باهام حرف زدن این بود که
اِما مطمئن نیست بخواد برای یه قسمت دیگه برگرده
اوه، هری
مردم حتماً کاری که اون کرد‌ رو فراموش می‌کنن
و اینکه چقدر خوب انجامش داد
دن و روپرت اونا همدیگه‌رو داشتن
منم دوستای صمیمی خودم‌رو داشتم
ولی اِما نه تنها جوون‌تر بود
اون...تنها بود
یه قسمت دفتر خاطراتمو ...پیدا کردم که یه جورایی
میتونستم ببینم که اون زمان، تنها بودم
هیچوقت توی فیلم راجبش حرف نزدیم
چون هممون بچه بودیم
به عنوان یه پسر 14 ساله
هیچوقت برنمی‌گشتم به یه 14 ساله‌ی دیگه
:بگم هی، چطوری؟"
"همه چی خوبه؟
«پس «محفل ققنوس
وقتی بود که اوضاع داشت برای هممون جالب میشد
اما تو داشتی به کنار کشیدن فکر می‌کردی
هیچوقت درست راجب این باهات حرف نزدم
آره... فکر کنم
فکر کنم ترسیده بودم - آره -
نمیدونم، تاحالا شده فکر کنی
به یه نقطه عطفی برسی ...وقتی که بگی
آره، کاملاً
این یه جورایی همیشگی‌ـه
آره، منم همچین لحظه‌هایی داشتم
یه جورایی کل مدت
میتونم بگم منم احساساتی شبیه اِما داشتم
یه جورایی به این فکر می‌کردم که اگه تمومش کنم
...زندگی چطوری میشه، ولی
هیچوقت راجبش ...حرف نزدیم، فکر کنم
داشتیم با روش خودمون باهاش کنار میومدیم
هممون یه جورایی توی لحظه بودیم
توی اون زمان به فکرمون نرسید
که هممون یه جورایی احساسات مشابه داریم
...آره
مسئله‌ی مشهوریت بالاخره محکم ضربه‌شو زد
کسی مجبور نبود منو قانع کنه که ادامه بدم
طرفدارا خالصانه میخواستن ما موفق شیم
و ما خالصانه هوای همدیگه‌رو داشتیم
این خیلی عالی‌ـه
جالبه که اینجور فیلم‌ها
...چقدر براشون مهم‌ـه، چون
اونا کنار ما بزرگ شدن و بهشون کمک کرده
با مسائل سخت زندگیشون کنار بیان
و من افتخار می‌کنم که جزئی از چیزی باشم که
برای خیلی‌ها اهمیت زیادی داره
داشتم به چیزی که
دامبلدور بهم گفت فکر می‌کردم
چی بود؟
که با اینکه یه جنگ در انتظارمونه
یه چیزی داریم که ولدمورت نداره
آره؟
چیزی که ارزش جنگیدن داره
با پسرم، بیلی عادت داشتیم هرشب اونارو ببینیم
اگه شنبه شب‌ها افسردگی می‌گرفت
فیلم هری پاتر میدید
مکان امن‌ـش بود
خیلی مشتاقم یه روزی با
بچه‌های فرضی‌ـم فیلم‌هارو ببینم
تاثیرش خیلی زیادـه فوق العاده‌ست
باورنکردنی‌ـه
از وقتی 11 سالم بود واسه جی کی رولینگ نامه مینوشتم
تا ازش تشکر کنم که بگم
که زندگی بدون هری پاتر یکم برام نا امید کننده بود
خوشبختانه، نامه‌رو خوند
و جوابشو داد
پس من یکی از آدمای خوش‌شانسی هستم که میتونن بگن
جی کی رولینگ دوستِ نامه‌ایم بود
اولین قسمت تست بازیگری
به طرز دیوونه کننده‌ای عمومی‌ـه
عملاً همه میتونن بیان
این بلیط من‌ـه برو که بریم
بریم لندن
پرواز می‌کنیم، معلومه
و هزاران نفر صف میبندن
خیلی واضح دَن رو یادمه
توی تست صحنه‌ـم بود
گیاه دارواش
یادمه باهام حرف میزد
و من هی یادم میرفت جوابش‌رو بدم
چون عادت داشتم توی صفحه‌ی تلویزیون ببینمش
...پس اینجوری بودم
فکر کنم همین یه جورایی با
فاز لونا لاوگوود همخونی داشت چون یه ذره تو فضا بود
سلام همگی
قیافه‌ـت وحشتناکه، رون
و بعد اون یه دنیای مخفی از آدمای عجیب پیدا کرد
وصله‌های ناجور، آدمایی که قدرت‌های عجیبی داشتن
ولی هنوزم به شدت انسانیت داشتن
عمیق و آسیب پذیر بودن
فیلم‌ها یه جورایی به آدما اجازه میداد
قسمت‌هایی از وجودشون رو بپذیرن
پس یکم حس آزادی میداد که ببینی عجیب بودنت
به عنوان یه ابرقدرت توی تلویزیون نمایش داده بشه
اولین باری که دیدمتون‌رو یادمه
ناجورترین گروهی که تاحالا چشمم بهشون افتاده
و حالا هممون اینجاییم
هنوزم یه گروه وصله‌ی ناجوریم
خب، شاید ولی همدیگه‌رو داریم
توی مدرسه خوب نبودم
راهنمای گیاهان دارویی» گوشاک» برات بهتره
من دوستای زیادی نداشتم
جلوی پاتو نگاه کن لانگ‌باتم
فکر کنم وصله‌ی ناجور بودن خیلی خوبه
و فکر کنم احتمالاً به خاطر همین انقدر معروفه
همه میخوان بدونن که به جایی تعلق دارن
یه احساس خوب راحتی نسبت به تنها بودن‌ـه
من بچه‌ی خجالتی‌ای بودم
با این حس که ندونم جایگاه‌ـم کجاست
میتونستم همذات‌پنداری کنم
سخت تلاش کردن مهم‌ـه
اما یه چیزی از اونم مهم‌تره
!استوپفای - باور داشتن به خودت -
همه با دیدن این شخصیت ها که به جایی
تعلق نداشتن، بیشتر احساس تعلق کردن
«وقتی هری، جنی رو دید» بانی، وقتی اومد
فقط 9 سالش بود، شاید
مامی، پولیورم رو دیدی؟
آره، عزیزم روی گربه بود
سلام
همیشه برام هری، جنی رابطه‌شون
این که چطور به آرومی پیشرفت کرد
و درگیر شدن با کل خانواده‌ی ویزلی
و اینکه خودِ هری تبدیل به یه ویزلی شد
چیزی بود که هیچوقت انتظارشو نداشتم
مخصوصاً با خوندن کتاب‌ها
بانی جوون‌ترین بود
:پس اینجوری بودم که "چی؟ این عجیبه"
چشمات‌رو ببند
و یه جور فشاری بود
که عشق قهرمان داستان باشی
پس همه‌ی آدمای صحنه شش یا هفت ساله
که تو رو میشناسن شاهد بزرگ شدنت بودن
و حالا قراره بوسیدنت رو ببینن
ایول، خوبه
خیلی شخصیت‌های خانم عالی‌ای بودن
که جو خلق کرد و فکر می‌کنم این خیلی مهم‌ـه
من خیلی افتخار می‌کنم به شخصیت بانی، ایوانا و کیتی
و اینکه چجور آدمایی شدن
همشون فعال‌های اجتماعی فوق‌العاده‌ای شدن
هرکدوم از این دخترها ...انسان های
دوست داشتنی و عالی‌ای بودن
دلم برای همنشینی باهات تنگ شده بود
واقعاً؟ ممنون - معلومه -
چیزی برداشتی؟ چون من خیلی چیزا دزدیدم
واقعاً؟ - آره، آره -
من برنداشتم
باید بهت میگفتم - یکم خیالم راحته -
چون واقعاً سعی کردم چوب‌دستی‌ـم رو بدزدم
و نگرانم که اگه میدزدیدم
احتمالاً تا الان یه جایی گمش کرده بودم
میدونی که کار نمی‌کنه، تام
خب، به من قول داده بودن
که در طول زمان ...با تمرینات کافی
کار می‌کنه - آره -
ولی الان که بهش فکر می‌کنم بامزه بود
که این حرکات پیچیده‌ی شگفت انگیز رو انجام میدادیم
و هیچ اتفاقی نمیفتاد
به جز یه بار که برای من یه اتفاقی افتاد
اونا گفتن، این دفعه قراره هاگوارتز رو بترکونیم
آره، تونستی انجامش بدی، مگه نه؟ آره، آره، آره
و اونا گفتن با حرکتِ تو انجامش میدیم
وقتی وِرد رو بخونی میترکه
و من واقعاً با عکس العمل خودم
ترسیدم و سورپرایز شدم !چون با خودم فکر کردم، وای
یه هیجانِ قدرتِ وحشتناکی بود
درسته
فقط چوب‌دستی‌ـم رو
نشونه میگرفتم و اون میترکید
آره لذت بخش تر از این بود که
یه پَر رو به پرواز دربیاری
آره
پس دریکو با اون قفسه‌ی عجیب
داشت چیکار می‌کرد؟
و اون آدما کی بودن؟ متوجه نیستین؟
اون یه مراسم بود مراسم عضویت
بس کن، هری
میدونم منظورت از این حرفا چیه
این اتفاق افتاده اون یکی از اوناست
یکی از کیا؟
هری فکر می‌کنه که
دریکو مالفوی الان یه مرگ خوار‌ـه
«دریکو»
بچه‌ای که محبت و عشق
والدین یا یه بزرگسال‌رو دریافت نکرده
ممکنه حس خشم و نفرت نسبت به دنیا پیدا کنه
و بره به سمت تاریکی
چطور جرئت می‌کنی توی خونه‌ـم اینجوری باهام حرف بزنی؟
!لوسیوس
بیشتر مسیر زندگی دریکو
صرف این میشه که
سعی کنه پدرش‌رو راضی کنه یا نه
توی فیلم ششم مجبورش می‌کنن که
بدترین کار ممکن رو بکنه یا سعی کنه بدترین کارو بکنه
یعنی کشتن دامبلدور و مشخصاً می‌بینیم که از درون خرد میشه
دریکو، سال‌ها پیش پسری‌رو میشناختم
که تمام تصمیمات اشتباه‌رو گرفت
لطفاً بذار کمکت کنم - کمکت‌رو نمیخوام -
متوجه نیستی؟
مجبورم این کارو بکنم
مجبورم تو رو بکشم
وگرنه اون منو می‌کشه
درمورد تام، چیزی که «شاهزاده‌ی دورگه» رو عالی می‌کرد
این بود که یهو این پسر بد
که توی فیلم‌های قبلی
همیشه یه شخصیتی سطحی داشت
تونستیم بهش این فرصت‌رو بدیم
که مسیر جالب و پیچیده‌تری رو طی کنه
و باهاش ملاقات کردم و گفتم "ببین، تام
این فرصت‌رو داری "که واقعا بدرخشی
یادمه دیوید ییتس گفت اگه بتونیم
فقط 1% همدلی یا دلسوزی برای اون بگیریم
یعنی کارمون رو انجام دادیم
انجامش بده
از نظر من، دریکو قهرمان‌ـه
هری همیشه کار درست‌رو انجام میده
هری همیشه انتخاب درست می‌کنه
هیچوقت براش دوراهی نبوده
دریکو زنجیره‌ی این خانواده‌ی افتضاح رو میشکنه
دربرابر مسئولیتی که داره و کاری که ازش انتظار دارن انجام بده
و دیدن اینکه تام چطوری این کشمکش‌رو جلوی دوربین نشون میده
اشاره کردن به اون تفاوت‌های ظریف
اون همه پیچیدگی
اون میدون مین‌گذاری شده‌ی اخلاقی
که یواش از توش رد شد واقعاً تاثیرگذار بود
نه
سورس
لطفاً
!آوادا کداورا
مشخصاً خیلی عالیه که برگشتیم اینجا
...ولی این حس رو دارم که
شوکه کننده‌ست که این همه آدم
زودتر از اون چیزی که فکر می‌کردیم
از پیشمون رفتن
مثل هلن، اَلن و ریچارد
آره...مثل خانواده بودن برامون
همونجوری میشد براشون سوگواری کرد
آره - خیلی زود بود -
آره
دلت واسه مُرده‌ها نسوزه، هری
واسه زنده‌ها دلسوزی کن
و بیشتر از همه، کسایی که بدون عشق زندگی می‌کنن
آدم نباید توی رویاها غرق شه، هری
و زندگی کردن‌رو فراموش کنه
ریچارد هریس خیلی آدم خاص و گرمی بود
خیلی مهربونی بود
ریچارد کلاسیک بود
احتملاً یکی از بامزه‌ترین آدمایی که دیده‌ـم
یه پسر شیطون 11 ساله بود
که توی بدن یه مرد 70 و خورده‌ای ساله گیر کرده
یه چرخِ دیگه برامون میزنی؟
اون یه برقی توی چشماش داشت
که باعث میشد دامبلدور خیلی خوبی بشه، درضمن
به طرز وحشتناکی بامزه بود
جِرم گوش
ریچارد گریفیس به اندازه‌ی آقای دورسلی جذاب بود
چیزی به اسم جادو وجود نداره
اون شرارت خودش‌رو پذیرفته بود
با شور و شوق زیاد
مرگ اون بیشتر از همه روی من تاثیر گذاشت
چون توی اطلاعات دادن بخشنده بود
میخواست همه‌چی رو باهات درمیون بذاره
برام سوال بود که کی قراره ببینمتون، آقای پاتر
خیلی احساس خوش‌شانسی میکنم
که یه ذره تماس داشتم
با این آدمای فوق‌العاده‌ای که فوت کردن
روزی که خیلی پیر میشم میگم
"من این اسطوره‌رو میشناختم"
میدونم که نباید اینجا باشم
خود لرد سیاه حرف زدن راجب‌ـش رو برام قدغن کرده
هلن مک‌کروری نقش همسر من‌رو بازی می‌کرد
...گفتم، "فکر کنم من
"بهترین بازیگر زندگیم‌رو دیدم
بیا
خیلی خوش‌شانسم که باهاش کار کردم
و پشت صحنه‌ها باهم
کلی هرهر و کرکر راه مینداختیم
اون خیلی چیزا بهم یاد داد
ببین حتی نمی‌تونم مثل آدم بگم
اون یه توانایی‌ای داشت، آره
که می‌تونست همدردی زیادی رو از چشماش نشون بده
و.. کار کردن با اون واقعاً از شانس خوبم بود
من می‌تونم بهتون یاد بدم
چطوری ذهن رو طلسم و حواس پنج‌گانه رو به دام بندازید
آلن ریکمن هیچ‌وقت مثل بچه‌ها با من حرف نمی‌زد
همیشه نظرها و فکرهای منو
،خیلی جدی می‌گرفت که همین منو مجذوب خودش کرده بود
آلن از دوستان خوب من بود و وقتی اون سکانس آخر رو گرفتیم
آخرین سکانس اون
به شما جواب پس می‌ده
فقط و فقط شما
مطمئنی؟
یه‌کمی ازش می‌ترسیدم
،از دقت عملش از دیالوگ‌گوییِ ماهرانه‌ش
و ما یه‌جورایی به‌طرز جالبی شاخ به شاخ پیش می‌رفتیم
می‌دونید، اسنیپ و ولدمورت رو میگم
دوتا بازیگر می‌تونن لذت زیادی
از رقابت استعاری با هم ببرن
آلن از این نظر در قامت یک بازیگر واقعاً یه جادوگر بود
کسایی که ما رو دوست دارن هیچ‌وقت کاملاً از پیش‌مون نمی‌رن
و همیشه می‌تونی پیداشون کنی
اینجا
«...به یادِ»
این رو به‌خاطر بسپار
تو تنها نیستی
چوب‌دستی ارشد
قدرتمندترین چوب‌دستی تمام دوران
سنگ رستاخیز
شنل نامرئی
کنار همدیگه، "یادگاران مرگ" رو تشکیل میدن
کنار هم یک ارباب مرگ ایجاد می‌کنند
پسری که زنده موند
!هری
بیا و بمیر
!نه
!آوادا کداورا
پیشگیری‌هایی که برای محافظت از خانواده‌هاشون کرده بودن
باعث شد بیشتر از هرچیز دیگه‌ای متوجه بشه
که اونا واقعا می‌خواستن باهاش بیان
و اینکه کاملا می‌دونستند قضیه چقدر قراره خطرناک باشه
می‌خواست بهشون بگه اینکار ،چقدر براش ارزش داشته
ولی نتونست کلمه‌هایی که اهمیتش رو برسونه رو پیدا کنه
:بخش چهار «چیزی که ارزش جنگیدن دارد» هری پاتر و یادگاران مرگ، بخش ۱ و ۲
هم خیلی باحاله
،هم واقعا خیلی... خیلی عجیب و غریبه مثلا، اینجا قدم زدن
،دیدن وسایل صحنه فیلمبرداری ،که تو بچگیامون توش بودیم
که با همه‌چیز جوری رفتار می‌کردیم که
که بچه‌های اون سنی دارن فقط میای خوش می‌گذرونی
آره - عجیب و غریبه -
من دارم یک سری، لحظات عجیب و نوستالژیکی تجربه می‌کنم
همستر منو یادته؟
کسی همتسر منو یادش هست؟
آره - میلی -
آره. اسم اون همستر رو یادم نبود
متأسفم - آره، آره، آره -
.اشکالی نداره روحت شاد، میلی
یادمه که یه همستر داشتی
و بطور خیلی مبهمی یادمه حسودیم شده بود بهت
که سر سحنه با خودت حیوون داشتی - براش یه تابوت درست کردن -
بخش نجاری‌مون - آره راست میگی -
،وقتی میلی مرد دیزاینرهای صحنه‌مون
تابوت چوبی دستساز براش درست کردن
داخلش رو با مخمل تزیین کرده بودن
خیلی قشنگ بود - !اوه -
و... اسمش رو هم روش حک کرده بودن
،چونکه من، منظورم اینه که من خیلی ناراحت بودم
براش ادای احترام هم کردیم؟
حس می‌کنم چندتا جمله به یادش گفتیم
همه‌اش می‌خواستم میلی مرده رو ،بردارم، و، مثلا
میلی مرده رو فشار بدم و بهش دست بزنم
،و اونم اینجوری بود که، "اما
،میلی دیگه الان، میدونی "باید توی تابوتش بمونه
من بخش‌های بزرگی رو از این قضیه فراموش کردم
حس نمی‌کنم از اون موقع خیلی گذشته باشه
می‌دونم
قیافه‌مون هنوزم از قسمت آخر بهتره
آره - منم می‌خواستم بگم -
،که خب خیلی خوبه. یعنی قبل اون اتفاق فیلمبرداریش کردیم
کیف‌ات پیشته؟ - آره -
پلیور؟
من که فقط یه پیشونی بودم با یه لباسی که چاق نشونم بده
...آره، من خیلی، من - ...فکر می‌کنم که یه جورایی -
آره، تا ته قضیه رو رفتی
،اینجوری بودی که "...هرچی دارین رو کنین، اون"
.آره، همینطوره همه‌شو بهم بدین
آره، کم نذاشتی
آره - خیلی بهت افتخار می‌کردم -
هیکس دیگه‌ای واقعا نمی‌تونه درک کنه
چیزی که تجربه کردیم: چیز واقعا منحصر به فردیه
فکر می‌کنم دیوید ییتس قبلنا ما رو یه جور فضانورد توصیف کرده بود
چونکه واقعا کس دیگه‌ای همچین چیزی رو در این مقیاس تجربه نکرده بود
و ما تا همیشه گریبان گیرش خواهیم بود
چندا از شیرین‌ترین خاطراتی که دارم
از سه‌تامون اینه که هرکدوممون
یه جورایی می‌دونستیم که باید هوای همدیگه رو داشته باشیم
همون به شکل‌های کوچولو
،اینجوری که مثلا خیلی هوا سرده
...مثلا، همه‌مون قراره همه باهمدیگه وای می‌ایستیم
یا اینکه من خیلی خسته باشم
،اشکالی نداره، دن ،اگر که من، مثلا، رو شونه‌ات خوابم ببره
،مثلا، بین این دوتا سکانس ...چونکه خیلی خسته‌ام یا
فکر می‌کنم که همه‌مون ...خوابمون برده توی شرایط
مثلا روی... روی همدیگه
توی، مثلا، چندتا کلیساهای خیلی بزرگ
و چیزمیز توی انگلیس
میزان اعتمادی که من داشتم
و توی اون ۱۰ سال باهمدیگه ساختیم ،اینجوری بود که
،اگر که می‌خواستیم بدلکاری انجام بدیم
اطمینان داشتم که یکی‌تون قراره منو بگیره
حس می‌کنم که اون قدر اعتماد و تکیه داشتن
و اون خودش، می‌دونین
محل‌های کاری زیادی نیستش که
اونقدر زمان داشته باشی این اعتمادهارو بدست بیاری
.و جوری نبود که بکلام بیاریش ،انگاری
سه‌تایی‌مون می‌تونستیم ارتباط برقرار کنیم
بدون اینکه لازم باشه چیزی بهم بگیم
از قبل می‌دونستیم چه اتفاقی باید بیافته
خیلی قوی پشت همدیگه رو داشتیم
باید لباسم رو عوض کنم
چطوری، هرماینی؟
تلسم غیر قابل تشخیص گسترش
چقدر تو خارق‌العاده‌ای واقعا
همیشه با لحن متعجب این حرفو می‌زنی
این فیلم‌ها واقعا حس و حال‌شون فرق می‌کرد
از هاگوارتز دور بودیم
اکثر اوقات در جاهای مختلف کمپ می‌زدیم
تن‌اش خیلی تاریک‌تر بود
انگاری یه فیلم متفاوت بود
دامبلدور شمارو فرستاده همه‌ی این ،جان‌پیچ‌ها رو پیدا کنین
ولی بهتون نگفته چطوری نابودشون کنین؟
،چیز خوب و متفاوتیه ،بنظرم
چونکه تونستیم کلی کارهای جدی دیگه انجام بدیم
و فرصت واقعی‌ای بود
تا این کاراکترها رو بصورت عمیق‌تری بشناسیم
میای یا می‌خوای بمونی؟
اون شب دیدم‌تون
ران، اونکه... اونکه چیزی نبود
...ران
صحنه‌ای که من فکر می‌کردم خیلی قراره ضایع باشه
و اصلا بابتش مطمئن نبودم
همونی بود که باهم می‌رقصیدیم
آره - مثلا من... حالا شده یکی از -
،محبوب‌ترین صحنه‌هام از کل سری فیلم‌ها
چون اون مقدار صمیمیتی که من و تو
،باهمدیگه داشتیم اون موقع، فکر نمیکردم
بتونم با بازیگر دیگه‌ای اون صحنه رو انجام بدم
،خب، صحنه‌ی جالبی هم هست چونکه انگار
اولش داشتیم فیلم‌های هری پاتر بازی می‌کردیم
،بعدش تو فیلم آخر ،کارگردان اومد و گفت که
هی، چطوره که با آهنگ نیک کیو پنج دقیقه"
"آهسته برقصید؟
ما هم اینجوری بودیم که، "وایسا ببینم "چه فیلمیو داریم روش کار می‌کنیم؟
"اینجوری که، "عالی شد، ولی باشه
توی اون صحنه خیلی چیزا گفته میشه
به کلام نیومد. خیلی اونشو دوست داشتم
،و همچنین اونطور که برای کارکتر‌ها
تونستن یه لحظه استراحت کنن و خوش بگذرونن
حس می‌کنم که من و تو هم تونستیم یه لحظه خوش بگذرونیم
آره صددرصد - ...که ماهم مطمئنا -
در اون لحظه بهش نیاز داشتیم
می دونی؟ - آره، کاملا -
.ای کثافت عوضی یعنی کسی نیست بهش بتونیم اعتماد کنیم؟
اون ماجرای... اون سکانس فیلم آخری بودش
که ما داشتیم توی جنگل می‌دوییدیم
داشتیم توی جنگل‌ها با سرعت می‌رفتیم
سعی می‌کردیم از دست قاپ‌زن‌ها فرار کنیم
و حرکت
.خب، بیکار نباشین دیگه بقاپین‌شون دیگه
،راستشو بخواین، من یادمه من و تو، اِما
...شدیدا رقابتی شده بودیم باهم
بطرز مسخره‌ای رقابتی
در رابطه با اینکه کی سریع‌تر می‌تونه بدو ـه
!بزن قدش. خیلی خفن بود !وو-هوو
،حس می‌کنم روپرت اینجوری بود که همه‌اش
یکمی زیادی اینجوری بود که "هرکاری عشق‌تونه بکنید"
،و اینطوری بود که "شما کار خودتونو بکنین"
...آره - منم اینجا وایمی‌ایستم -
برای من، دویدن خودش بدلکاریه
راه رفتن هم بدلکاریه
اوفف
من به هیچ عنوان دوست ندارم
،صحنه‌های زیادی از خودمو تو اون حالت ببینم
ولی شما دوتا رو تماشا کردم و بنظرم فوق‌العاده‌این
ولی یادمه که خیلی چیز خوب و شیرینی بود
من راستیتش یادمه سه‌تامون بهم دیگه می‌گفتیم
که داشتیم کارمونو خوب انجام میدیم یا اینکه صحنه‌ای رو خوب اجرا کردیم
مخصوصا چونکه از بچگی شروع کرده بودیم
و واقعا نمی‌دونستیم داریم چیکار می‌کنیم
برای همین وقتی که دیدیم خودمون
داریم بازیگری واقعی انجام میدیم "می‌گفتی، "اوه، ایول
"اون... چه باحاله" - "آره، "آفرین -
انگاری، آره اونجوری که... گمونم همه‌مون داریم بهتر میشیم
ترکوندی - عالیه. آفرین -
آره، آره - منظورم اینه که -
مشخصا، بوسیدن ما دوتا ترسناک‌ترین چیز ممکن بود
...که ما دوتا- اوه -
آره - می‌تونستیم بهش بخوریم -
«انتظار»
من هرماینی گرنجر هستم
و شما کی باشین؟
من ران ویزلی هستم - خوشبختم -
"درستش لوی-اوووو-سا ـه" "لوی-او-ساه که نه"
کابوسه به خدا
تعجبی نداره دوستی پیدا نکرده
فکر کنم شنید چی گفتی
تو کل سری فیلم‌ها خیلی بهش اشاره شده بود
هشت‌تا فیلم
من عاشق رابطه‌ی عاطفی ران و هرماینی‌ام
و اینکه چطور دائما تحت داستان‌های فیلم
محو میشه و میره
...اه... ام
این رابطه برای مدت خیلی طولانی‌ای جلوش گرفته میشد
...یه خرده خمیر دندون
اسلاگهورن هم کریسمس رو برگذار می‌کنه، میدونی
و باید دوتایی رفت
گمونم به مکلاگن میگی باهات بیاد؟
بیننده‌ها بی‌صبرانه منتظر بوسیدن این دوتا هستن
،راستش می‌خواستم به تو بگم
واقعا؟
...یه صحنه‌ای هست که ما باید خیلی شیرین و خوبه
که باید وقتی خوندینش راجع بهش حرف بزنیم
چونکه قراره این هفته بوسه بین
ران و هرماینی رو فیلمبرداری کنیم - چی؟ -
...بوسه بین ران و هرماینی رو توی
این هفته؟ - این هفته؟ -
توی تالار اسرار
،تو این لحظه‌ای که به شدت توی خطر هستند
برمی‌گردن به سمت همدیگه و همو می‌بوسن
هفت‌تا فیلم منتظر این لحظه بودیم
،توی واگن‌هاشون با جفتشون حرف زدم
مطمئن شدم که هرجفتشون با این کار راحتن
انگاری داشتم برای یه مسابقه‌ی بزرگ ورزشی آماده‌شون می‌کردم
،می‌دونی، اینکه بگی خیلی خب بچه‌ها، شما می‌تونید"
"خیلی قراره عالی باشه
قرار بود این، مثلا، یک لحظه‌ی بوسیدن خیلی دراماتیکی باشه
...چونکه من و تو هی خرابش می‌کردیم
همه‌اش می‌زدیم زیر خنده - آره، آره -
و منم خیلی ترسیده بودم
...که هیچوقت نمی‌تونیم انجامش بدیم چونکه
نمی‌تونستیم قضیه رو جدی بگیریم
من قضیه رو بهتر نکردم چون بطرز قابل ملاحظه‌ای
بهم گفتن که داشتم عن بازی در می‌آوردم
،و اینجوری بودم که
من میاو روی صحنه و" "بوسیدن‌تون رو تماشا می‌کنم
خب، همه می‌خواستن برای اون صحنه اونجا باشن
چون همه اینجوری می‌گفتن که "قراره خوب باشه بچه‌ها"
...انگاری که ما نیاز داریم - واقعا بابتش متأسفم بچه‌ها -
آره، آره، آره
می‌دونستم یه جورایی که من باید
کسی باشم که این کارو عملی کنه
،چونکه روپرت قرار نبود اینکارو بکنه برای همین من باید دلو می‌زدم به دریا
رحم هم نکرد
یه جورایی نیاز به حرکت قبلی داشتم تا بتونم بوسه رو انجام بدم
و روپرت، تو اون برداشت اول ،می‌تونستم تقریبا ببینم
،دیدم صورت روپرت از شدت تعجب منفجر شد
،چونکه فکر کرد "تازه برداشت اول بود"
.یه جورایی فکر کنم چشمم سیاهی رفت فقط یادمه
صورتت داشت نزدیک‌تر و نزدیک‌تر میشد به من
،هربار که راجع به این حرف می زنی
انگاری یه داستان ترسناکه واقعا
توی ذهنت
اونقدرا بد نبود، می‌دونم
بوسیدن روپرت یکی از سخت‌ترین کارهایی بود که
من باید انجام می‌دادم
،حس درستی نمی‌داد
از همه نظر حس غلطی داشت
چونکه دن، روپرت، و من خیلی مثل برادر خواهریم
هری؟
،هر سه‌تامون فکر کنم، خیلی مشابه بودیم
در اینکه چه معنایی برامون داشتش
،اون صحنه رو یادمه که تو برگشتی گفتی ،نه، بچه‌ها"
من کسی‌ام که باید برم تکی سراغ کارهای خودم
توی این... این یکی"
و من بغلت کردم که خداحافظی بکنم
منم باهات میام - نه، مار رو بکشین -
می‌دونستم دارم با سری فیلم‌ها خداحافظی می‌کنم
می‌دونستم که دارم با تو خداحافظی می‌کنم
و من باید این قضیه رو به نمایش می‌کشیدم که
من واقعا چه حسی داشتم راجع به اینکه همه‌چیز قرار بود تموم بشه
آره
«نبرد آخر»
تصویر خیلی حماسی‌ایه
حمل شدن هری از روی پل
اگر که از جو یا هرکسی که خیلی ،تو ماجراش هست بپرسین
بهتون می‌گن که نبرد بین خوبی و بدیه
به همین سادگیه
من خیلی مدیون نویل‌ام به عنوان یه کاراکتر
،من خیلی، خیلی خجالتی بودم ...نمی‌تونستم
هیچوقت نمی‌تونستم تو کلاس حرف بزنم
سر هیچی دستم رو بالا نمی‌بردم
چونکه میشه گفت همون کاراکتر هستم
داستان عالیه نویل اینه که اون قهرمانه‌ست
اون تیکه‌ی فوق‌العاده‌ی آخرش
اون سخنرانی عالی متیو، می‌دونید
خوبی باید پیروز بشه، البته
این مهم نیست که هری مرده
بیخیال شو، نویل
هر روز آدما می‌میرن
امشب هری رو از دست دادیم
هنوزم با ماست، این تو
مرگش برای هیچی نبوده
،ولی کاری که هری پاتر برای من کرد
هم... هم به عنوان یه داستان ...و هم یه بازیگر داخلش
ولی مرگ تو قراره پوچ باشه
اول اینکه بهم کمک کرد اول چیزی که نیستم رو پیدا کنم
.قلب هری برای ما تپید برای همه ماها
،که، بنابر این در نهایت، چیزی که هستم رو پیدا کردم
!کانفرینگو
،به کتاب نگاه می‌کنیم و آخرین رویارویی
بین ولدمورت وهری
توی سرسرای بزرگ برگزار میشه
با مقدار خیلی زیادی تماشاگر
و من واقعا چیز خاکی‌تر و قوی‌تر
و غریزی‌تر از اون می‌خواستم
چونکه این دو دشمن انگاری باهم ارتباط
،روحی، میشه گفت داشتند ،به این روش عجیب، جان پیچانه‌ای که بود
پیش خودم گفتم، عالی نمیشد اگر که
اگر که دن رالف رو بگیره و از این برج اونو بکشونه پایین؟
بجنب تام، بیا همونطوری که ماجرا رو شروع کردیم تمومش کنیم
باهمدیگه
،وقتی که باهم پرت میشن در هم آمیخته میشن
اون رابطه‌ی عمیقی که ما میشه گفت
،بین داستان‌ها و فیلم‌ها حس‌اش می‌کردیم
در اون لحظه به نمایش در میاد
قبل از اینکه بخورن زمین و تو حیاط غلت بزنن
یادمه خیلی از لحاظ فیزیکی خسته بودم
تمام توان‌مون رو گذاشتیم
دیگه آخرش فکر می‌کنم داشتیم از خستگی می‌مردیم
چندین ماه توی سرما داشتیم فیلم‌برداری می‌کردیم
و آسمون‌ها هم خاکستری بودن
ساعد دستم خیلی گرفته بود
،چونکه اینو داشتیم ،این جریانی که درونت هست
...باید
برش می‌گردوندی سمت اون
،علاوه بر چالش فیزیکی ساختن فیلم‌ها
،اون فشار کوچیک بودش که با خودت می‌گفتی
تو کسی هستی که اینو تموم می‌کنه"
.باید به خوبی تموم بشه باید معنا دار باشه
.باید به دل بیننده بشینه "باید معنا رو برسونه
«شروعی تازه»
تو کی هستی؟ - سلام، اسم من اما واتسون هستش -
نقش هرماینی گرنجر رو بازی می‌کنم
خیلی ترسیده‌ام - نه، هرگز -
چی؟ - بیخیال هیچی -
دوست نداری اینطوری دیده بشی؟
آره - چرا؟ -
چون اون کلیپس توی موهاش رو دوست نداره
آره - آقای ردکلیف -
بله. آه - آه؟ -
!دوربین، آه
تو از مطبوعاتی؟
.من از طرف مطبوعاتم، دقیقا از کجا فهمیدی؟
.امروز روز اولته چه حسی داری؟
حسه واقعا فوق‌العاده‌ای داره
هیجان زده‌ای؟
خیلی زیاد. بی‌صبرانه منتظرم
،بعد از همه‌ی این آمادگی‌ها بلاخره داره اتفاق می‌افته
.خیلی خب، برگرد سر کار یه سریا باید آرایشت کنن
آره - خیلی خب -
حالا که راجع بهش فکر میکنی، نظرت چیه، روپ؟
...اینکه برگردی بهش نگاه کنی
،مثلا، برای من خاطرات خیلی خوبیه
مثلا، برای تو چطوریه؟
خیلی افتخار می‌کنم که بخشی ازشون بودم
فکر می‌کنم اون آخراش ،یه جورایی عجیب و غریب بود
مخصوصا تموم کردنشون
حس می‌کنم دیگه از دستم در رفته بود
که من کی بودم کاراکتره کیه
واقعا نمی‌دونستم کجا تموم می‌شدن و کجا شروع می‌شدن
،آره، یه سری چیزا هست که من مثلا می‌گفتم
من... من کی‌ام؟
مثلا، خودم چیا دوست دارم؟
چی... چی برام اهمیت داره؟
مثلا، چیزای عجیب و غریب دیگه
حتی اسمم هم حس اینکه اسم خودم باشه رو نداشت
آره - حس می‌کردم که من تنها -
واقعا یه کاری رو بلد بودم انجام بدم
آره - بلد بودم چطور نقش ران رو بازی کنم -
،ران کاراکتر مورد علاقه‌ام بود
برای همین خیلی باحال بود که توی فیلم نقش اون باشم
میشه گفت انگاری ما
شدیدترین حالت متد اکتینگ رو داشتیم
همیشه باید یه‌جایی تموم میشد دیگه
هیچوقت قرار نبود تا ابد اینکارو بکنیم
،اون احساسی که الان نسبت بهش دارم
مثلا، تورو اینجا می‌بینم ...اینکه یه مدت پیش هم نبودیم
بذار سعی کنم احساساتی نشم
حس می‌کنم انگار تو یه ستونی از زندگی من هستی
،چیز واقعا قدرتمندیه
چونکه من شاهد بزرگ شدنت بودم
ما بزرگ شدن همدیگه رو دیدیم
باهمدیگه بزرگ شدیم
.ما یه خانواده‌ایم همیشه همینطور خواهیم بود
...لازم نیست همدیگه رو ببینیم اوه، خدای من
با اینکه همیشه همدیگه رو نمی‌بینیم
...آره، اون یه
...قوی‌ایه...
پیوند قوی‌ایه که ما همیشه قراره داشته باشیم
و ما همیشه بخشی از زندگی همدیگه خواهیم بود
اوه، خیلی از دیدنت خوشحالم - خیلی خوشحالم دیدمت -
دوست دارم
به عنوان یه دوست
محض اطلاع - محض اطلاع -
برای بینندگان
.ولی واقعیته خیلی عشق و علاقه هستش
اوه، ممنونم، روپس
بیاید یه دور تمرینی بریم
،و می‌تونیم برش گردونیم می‌خوام که برگرده از اول
هروقت آماده بودین، و حرکت
وقتی داشتیم فیلمبرداری ،اون صحنه‌های آخر رو تموم می‌کردیم
یکی از آخرین صحنه‌هایی که اون جلسه فیلمبرداری کردیم
داشتیم از کنار دوربین شیرجه می‌زدیم
و روی این تشک خیلی بزرگی که بود می‌افتادیم
،آخر سر به اون خطم شدش اون یدونه برداشت
پریدن توی شومینه بود
میشه گفت خیلی کنایه از چیزی که واقعا داشت می‌افتاد بود
،باید می‌پریدیم روی یه تشک، دیگه
که به یه دنیای دیگه سفر کنیم
مجموع احساساتمون واقعا قابل لمس بودش
و... و برای افرادی که ازشون حمیات می‌کردن
و تو کل مسیر در کنارشون بودن
همه کسایی که شاهد بزرگ شدن‌شون بودن
،توی اون روز آخر دیگه رد داده بودم
خب، یادمه که همه‌مون همدیگه رو بغل کرده بودیم
،هر سه‌تامون یه جورایی، میشه گفت بطور کلی نابود شده بودیم
فکر کنم اولین بار بود که به خودمون اجازه داده بودیم
که اصلا پردازش کنیم یا متوجه بشیم که انجامش دادیم
تونستیم تمومش کنیم
،خیلی هم میشه گفت در من ریشه پیدا کرده
یعنی من زندگی‌ام رو با این فیلم‌ها می‌سنجم
،مثلا یکی میگه "اوه کی گواهینامه‌ات رو گرفتی؟"
،منم میگم "تو فیلم محفل ققنوس"
تمام بخش‌های زندگی‌ام به هری پاتر متصله
وقتی آدمایی رو می‌بینم که بخش خیلی مهمی
از زندگی‌شونه، یا کتاب‌ها ،یا فیلم‌ها به هر نحوی
،مثلا، بخشی از وجودشونه
،اون، آره باعث میشه خیلی احساس افتخار کنی
هری پاتر یه چیزی داره که
باعث میشه زندگی حس غنی‌تری پیدا کنه
مثلا، وقتی اوضاع خیلی تیره و تار میشه و شرایط خیلی سخت می‌شن
داستان‌ها به ما جاهایی می‌دن که می‌تونیم بریم
جایی که می‌تونیم استراحت کنیم و حس کنیم در بر گرفته شدیم
فکر نمی‌کنم کامل متوجه‌اش شده بودم
که این فیلم‌ها چقدر تأثیر گذار بودن وقتی که توشون بودیم
،تعداد آدمایی که مثلا اومدن گفتن
اینا تنها فیلم‌هایی هستند که" من و بابام باهمدیگه تماشا کردیمشون
مثلا، ما نمی‌تونیم راجع به چیز دیگه‌ای حرف بزنیم
،و مثلا باهمدیگه هری پاتر رو می‌بینیم
"و این چیز مشترک بین‌مون بوده
خیلی فوق‌العاده‌ست که... که یه جور بخش کوچیکی از اون باشی
،و این که ببینی مثلا دوباره زنده میشه ،رسانه‌های جدیدی پیدا می‌کنه
مثل اون برنامه‌ی تئاتر "موجودات شگفت انگیز"
،میشه گفت یه جورایی تا ابد پایداره
و دیدنش چیز فوق‌العاده‌ایه
!هری پاتر! هری پاتر
هیچ‌چیزی مثل داستان‌های هری پاتر نیست
داستان‌هایی که درونشون گفته میشه،
ماجراجویی‌های فردی کاراکتر‌ها
فکر می‌کنم که اون خیلی
تأثیر دگرگون شونده‌ای روی مردم داره
اون جادو ـه
چه خوشگله اینجا
هر بچه‌ای با خودش می‌گه که چطور قراره با بقیه اخت بگیره
و مسیر شگفت‌انگیزیه که هر بچه‌ای توش پا می‌ذاره
دابی همیشه هوای هری پاتر رو خواهد داشت
،خیلی الهام بخشه که افراد جوون بگن
اوه، اون می‌تونم من باشم" اون لحظه شک و تردید رو داشته باشم
یا اونجوری خراب کنم یا اونجوری "با پدر مادرم اون بحث رو داشته باشم
نزدیک من بمون
تا آخرش
من متوجه شدم که اون دنیای خیلی شگفت‌انگیزیه
بخوای توش دخیل باشی
...و اون یه دنیای قشنگیه
هری
و همین‌شه که خاصیت درمانی
و خوبی داره، جوری ساخته شده
افرادی که در غیر این صورت ،احساس تنهایی می‌کردن
حس کنن به جایی تعلق دارن
نده بهش هری - هیس -
بیشتر طرفدار‌ها که... میان سمت من
و الان باهام سلام می‌کنن
موقع فیلم‌ها حتی بدنیا هم نیومده بودن
برای همین خیلی سریع باعث میشه حس کنی یکم پیرتر شدی
همچنین حس قدرشناسی میده به آدم
اینکه به نسل‌های بعدی هم منتقل شده
خودتو برای باله آماده کردی، پاتر؟
یکی از چیزهای منحصر به فرد ،هری پاتر
جدا از تخیلات خارق‌العاده‌ی کلمات
و کاراکترهایی که جو رولینگ اونها رو خلق کرد
این بود که می‌تونید چندتا بچه‌ی کوچیک رو ببینید
تبدیل به آدم‌های بالغ می‌شن
و این داستان رو روی فیلم ببینین
فکر نمی‌کنم تاحالا همچین چیزی رو دیده باشیم
فکر هم نمی‌کنم بازم شاهدش باشیم
من حس می‌کنم خیلی خوششانسم تونستم بخشی از
دنیایی باشم که مردم انقدر دوست دارن و باعث خوشحالیشون میشه
...اون حسی که بهت داده میشه
که تو می‌تونی خودتو توش غرق بکنی
اون شکل سالم فرار از واقعیت
اون، فکر می‌کنم، کاریه که هری پاتر می‌کنه
و داستان‌ها هم برای همین هستند
اونا یک راهنمایی برای چجوری زندگی کردنن
فکر می‌کنم پایان یک دورانی بود
اون ده... ده سال از عمرم بود
من... بچه‌های من در طولش بزرگ شدن، البته
،و این هم اتمام داستان رابی کالترین ،بهترین جنگلبان در هاگوارتز
آخرین روزش در هری پاتر
،میراث این فیلم‌ها، اینه که، بنظرم
نسل بچه‌های من
اونو به بچه‌هاشون نشون می‌دن
برای همین می‌تونید ۵۰ سال دیگه هم میشه راحت تماشاشون کرد
...متأسفانه من اینجا نخواهم بود، ولی
یه دقیقه‌ام بهش فکر نکنید
ولی هگرید پیشتون می‌مونه، آره
،حالا که یه جورایی بهش نگاه می‌کنم
خاطرات خیلی خوبی‌ان
.خیلی راجع بهش فکر می‌کنم دوران خیلی خوبی بود
...واقعا همینطور بود، اون
خیلی فوق‌العاده بود
،میشه گفت بهترین و شگفت‌انگیز ترین تجربه بود
...و من واقعا نمی‌تونم براتون توصیفش کنم
آخه، اونا خیلی آدمای خوبی‌ان
...خیلی مهربون بودن، و
هر جفتشون مسئولیت رو خیلی جدی بدوش کشوندن
و من خیلی بابتش ازشون ممنونم
واقعا مثل یک خانواده می‌مونه
میشه گفت بطور خیلی ذاتی‌ای باهم متصلیم
آدمای خیلی مهمی برای من هستن
دست‌اندرکاران این فیلم‌ها فوق‌العاده بودن
...آدم‌هایی توی این فیلم‌ها هستند که
بنیاد چیزی‌ان که من الان هستم
به عنوان یه آدم به عنوان یه بازیگر
خیلی خوش‌شانسم تبدیل شدم به آدمی که الان هستم
و اینکه این زندگی الانم رو دارم
و اینکه دارم با این افراد اطرافم الان کار می‌کنم
ولی بدون این هیچکدومش امکان پذیر نمی‌بود
پس آره، خیلی... اون خیلی
ده سال خیلی خوبی بود
اکسپکتو پترونوم
بازم بعد این همه سال؟
تا همیشه
جهت معرفی فيلم هاي جديد و بروز به پيج اينستاگرام ما مراجعه نماييد .:: kia__movie ::.