..:: ارائه شده توسط وب سايت کیامووی ::.. .:: kiamovie.ir ::.
‫احتمالا دارن می‌رن کلوب.
‫مگه می‌شه این‌قدر آروم باشی؟
‫اصلا چطوری اون کار رو کردی؟ ‫چشمت...
‫لطف می‌کنی آهنگ رو زیاد کنی؟
‫پرواز هم می‌کنی؟
‫نه. فقط می‌تونم اشیا رو تکون بدم، ‫بهت گفتم دیگه.
‫- ببخشید که باور نکرده بودم. ‫- اشکالی نداره.
‫- باید روایتمون رو هماهنگ کنیم... ‫- چیزی نیست.
‫یعنی چی که «چیزی نیست»؟
‫وقتی رسیدیم، ‫لباسم رو عوض می‌کنم،
‫می‌رم کلانتری و خودم رو تحویل می‌دم.
‫حتما بهشون می‌گم تو قربانی بودی.
‫- اصلا خودت رو تحویل نمی‌دی. ‫- من آدم کشتم.
‫ای خدا، تو که آدم نکشتی، ‫آدم‌ها پرواز نمی‌کنن.
‫اگه به موقع نرسیده بودی...
‫یکی نگرانش می‌شه و پیگیری می‌کنه.
‫کشف ارتباطش با ما سخت نیست.
‫همه دیدن پیشش نشسته بودیم ‫و تو کل شب باهاش حرف می‌زدی.
‫ما که نمی‌دونیم ملت چی دیدن.
‫می‌خواست ما رو بکشه. ‫از خودمون دفاع کردیم.
‫تو عین همیشه ازم محافظت کردی.
‫نباید خودت رو تحویل بدی.
‫نمی‌دونم بدون تو چیکار کنم.
‫خیلی‌خب. ببین، من از جریانات ‫آینده خبر ندارم. خب؟
‫فقط می‌دونم بهم پیام دادی، ‫گفتی دو خوشه می‌خوای،
‫تو پارک قرار گذاشتی، ‫من اومدم پارک...
‫و دیدم یه موجود کلاه‌دار ‫داره بهم آتش پرتاب می‌کنه، خب؟
‫به نظرم برام تله گذاشته بودی.
‫می‌دونم. خب؟ ‫می‌دونم بد جلوه می‌کنه.
‫تو آینده دیده بودمش، ‫ولی الان اومده همین‌جا.
‫به خاطر قدرتت دنبالته. ‫همون یکی نیست. بیشترن؛
‫ولی قبلا هم گفتم، اگه پنج‌تایی با هم باشیم، ‫می‌تونیم جلوشون رو بگیریم.
‫نه، نه. به نظرم این جریانات ‫مشکل خودته.
‫- خب؟ ‫- نه.
‫این‌طور که من فهمیدم، دنبال توئن.
‫ممنونم که اونجا نجاتم دادی، ‫ولی این حرفت زیاده‌خواهیه.
‫ببین، اوبرم رسیده.
‫- عه، عه، گوش نمی‌دی چی می‌گم. ‫- عه، عه، آروم باش.
‫- آروم باش. ‫- خواهش می‌کنم گوش کن. خواهش می‌کنم.
‫اگه قدرتم برگرده، اصلا برام مهم نیست.
‫- خیلی‌خب. ‫- اصلا همه‌شون بیان.
‫- دور همه‌شون می‌چرخم. ‫- فهمیدم.
‫- برو کنار. ‫- راد، رادنی، راد، راد...
‫خواهش می‌کنم رادنی.
‫- کمک نمی‌خوای بابا؟ ‫- نه، خودم می‌بندم. بلدم.
‫- خیلی ممنون. ‫- هوم. خیلی‌خب.
‫بذار کمکت کنم دیگه، ‫آخه خیلی اضطراب داری.
‫- می‌دونستی خیلی رو اعصابی؟ ‫- تو هم بلد نیستی.
‫- راستی، بابا؟ ‫- چیه؟
‫زنـ...
‫زندان چطوریه؟
‫اِم...
‫آدم رو عین حیوان می‌اندازن تو قفس.
‫بهش دستور می‌دن و مجبوره عمل کنه. ‫خیلی وحشتناکه.
‫می‌دونی بدترین بخشش چیه؟
‫غذاشه.
‫وایستا ببینم، نه. ‫اونجا دختر نیست، مگه نه؟
‫بدترین بخشش تو بودی.
‫آره، تو رو نمی‌دیدم پسر.
‫کم سن و سال بودی. ‫مامانت به دوئین علاقمند شده بود.
‫خیال می‌کردم تا آزاد بشم، ‫گمون می‌کنی بابات اونه.
‫راستش، بدترین بخشش واسه من همین بود.
‫نه بابا. از دوئین بدم نمیاد، ‫ولی همیشه می‌دونستم بابا...
‫خب؟
‫- دیگه مرد شدی، مگه نه؟ ‫- از اولش مرد بودم بابا.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫بهتره زودتر بری مدرسه، ‫وگرنه مامانت بهم فحش می‌ده.
‫خیلی‌خب. بهت پیام می‌ده.
‫خیلی‌خب. راستی، ای‌جی.
‫واسه اون فیلم جدید مارول که می‌خواستی ببینی ‫بلیت گرفتم.
‫- چهاربعدیه، صندلیش تکون می‌خوره. ‫- ایول بابا.
‫- واقعا؟ خیلی‌خب. ‫- واقعا.
‫- وسایلت رو بردار. بجنب. زود باش. ‫- باشه. خداحافظ بابا.
‫خب؟
‫خداحافظ.
‫امروز آدم حسابی باش. خب؟ ‫مایه افتخارم باش.
‫ایول بابا. خیلی‌خب. بد نیست.
‫ای بابا.
‫چی جا گذاشتی پسر؟
‫ها؟ یادم بنداز برات کلید بسازم.
‫آقای سیمپسون؟
‫عه، چیکار می‌کنـ...
‫- از خونه من برین بیرون. ‫- از گروه قانونی نیومن اومدیم.
‫چند بار بهتون ایمیل دادیم ‫که بدهی سنگینی دارین.
‫پیام‌هاتون برام مهم نیست. ‫از خونه من گم شین بیرون.
‫اگه بخشی از بدهیتون رو ندین، نمی‌ریم.
‫می‌تونین این رقم هنگفت رو پرداخت کنین؟
‫برام مهم نیست.
‫اتاق کناری رو می‌گردی؟ ‫من اینجا رو می‌گردم.
‫گفتم از خونه من برین بیرون، ‫خودتون گوش نمی‌دین.
‫لطفا حواستون باشه ‫اگه حس کنیم در خطریم،
‫می‌تونیم زور به خرج بدیم.
‫واقعا؟
‫- واقعا؟ ‫- آقای سیمپسون، بهتون هشدار می‌دیم.
‫به من هشدار می‌دین، ها؟
‫بابا؟
‫- تو اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- کاپشنم جا مونده بود.
‫- جریان چیه؟ ‫- نگران نباش.
‫ببینین، می‌تونم اینترنتی پرداخت کنم. ‫می‌تونم ردیفش کـ...
‫شرمنده، اون‌جوری نمی‌شه. ‫باید نقد تحویل بگیریم.
‫- کلی فرصت داشتین. ‫- چقدر بدهی داری؟
‫ای‌جی، گفتم خودم حلش می‌کنم. ‫تو نگران نباش. خب؟
‫این رو ببرین. نوئه. ‫همین چند روز پیش گرفتمش.
‫چیکار می‌کنی؟
‫- عه... ‫- رسیدش با یه سری لباس هست.
‫- اون‌ها رو واسه تو خریدم. ‫- کتونی دارم.
‫- گوشی پسرم رو پس بده. ‫- متأسفانه نمی‌شه آقا.
‫مگه کری؟ گفتم گوشی پسرم رو پس بده.
‫بدهیمون رو بدین. ‫ما هم می‌ریم. خلاص.
‫بذار ببرنش. من که لازمش ندارم.
‫به حرف پسرتون گوش بدین.
‫خیلی‌خب.
‫گمون کنم حسابمون ‫با این صاف بشه.
‫حالا گوشی و وسایل پسرم رو ‫بهش پس بدین...
‫و گورتون رو از خونه من گم کنین!
‫رسیدش رو براتون می‌فرستیم.
‫حالت خوبه بابا؟
‫[شار]
‫امرتون؟
‫راجع به جرمی که دیشب...
‫تو میخونه‌ی اونیکس رخ داده ‫اطلاعاتی دارم.
‫چه جرمی رخ داده؟
‫قـ...
‫قتل.
‫تو میخونه‌ی اونیکس؟
‫همونی که تو بریکستونه؟
‫بله سرکار.
‫خانمی اومده و می‌گه ‫راجع به قتلی که دیشب...
‫تو میخونه‌ی اونیکس رخ داده ‫اطلاعاتی داره.
‫- قتل تو میخونه‌ی اونیکس؟ ‫- آره.
‫من همین الان از اونجا اومدم.
‫فقط چند نفر مست با هم بحثشون شده بود.
‫- با کی صحبت کردی؟ ‫- با همون خانمه...
‫از مغازه من برین بیرون!
‫خانم جانسون، فقط باید ‫چند سوال دیگه ازتون بپرسیم.
‫- مگه کرین؟ ‫- تری.
‫خیلی شرمنده‌ایم خانم جانسون. ‫نمی‌خوایم ناراحتتون کنیم.
‫فقط می‌خوایم کمکتون کنیم ‫جازمین رو پیدا کنین.
‫کمکی از دست شما برنمیاد.
‫برمیاد. ما یه سری...
‫برنمیاد. مددکار اجتماعی هستین. ‫هیچ نفوذی ندارین.
‫اگه کمکمون کنین، ‫کمک زیادی از دستمون برمیاد...
‫تری، باید بریم.
‫خانم جانسون، باز هم عذرخواهی می‌کنم.
‫نمی‌خوایم ناراحتتون کنیم.
‫فقط می‌خوایم کمکتون کنیم.
‫آهای، در مغازه‌ام رو ببند!
‫- خودشه؟ ‫- [کار]
‫آره.
‫مایکل، ایشون اسپاده. ‫اسپاد، ایشون مایکله.
‫- خوش‌وقتم. ‫- خوش‌وقتم.
‫می‌شه بریم یه‌جایی ‫خصوصی صحبت کنیم؟
‫ردیفه. همه‌چی رو بهم گفته.
‫مرسی که نجاتش دادی.
‫ببین، باید ازش تشکر کنی، ‫آخه خودش قانعم کرد بیام اینجا.
‫- می‌دونم اولش بد شروع کردیم. ‫- معلومه.
‫می‌دونم گفتی نمی‌خوای ‫همکاری کنی، ولی اون...
‫اون موجود ولت نمی‌کنه.
‫راد گفت موجودی که بهش حمله کرد ‫صورت نداشت.
‫نه، گفتم صورتش معلوم نبود اسپاد.
‫به نظرت از طرف حکومت بوده؟
‫نمی‌دونم از طرف کی بوده،
‫ولی می‌دونم برمی‌گرده ‫و تنها برنمی‌گرده.
‫واسه همین می‌خوام ‫رادنی کمکت کنه.
‫اگه بقیه رو پیدا کنین، می‌تونین ‫عین انتقام‌جویان باهاشون بجنگین.
‫ناراحت نشو. ‫زیاد کتاب مصور می‌خونه.
‫آینده چه شکلی بود؟ ‫قیافه رادنی فرق می‌کرد؟
‫قدرت جدیدی نداشت؟
‫نه، همین شکلی بود.
‫خیلی سریع می‌دوید ‫و برق پرتاب می‌کرد.
‫شنیدی راد؟ ‫برق پرتاب می‌کردی.
‫آره، آره، داستان باحالیه، ‫ولی قدرتم هنوز برنگشته.
‫شاید یه‌کم بیشتر طول بکشه. ‫ولی من دیدم همراهشونی.
‫آره، تو آینده دیدی.
‫- شاید اثر پروانه‌ای باشه. ‫- باز شروع نکن.
‫چی؟
‫ساده بگم، ممکنه سفرت به آینده...
‫کل اتفاقات رو تغییر بده.
‫ممکنه مسیر زندگی کل اطرافیانت ‫و هر کسی که دیدی...
‫الان عوض شده باشه.
‫مثلا اگه به آینده سفر نکرده بودی، ‫من الان اینجا ننشسته بودم.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫احتمالا الان مشاور نخست‌وزیر بودی، مگه نه؟
‫- آره، اصلا معلوم نیست. ‫- آها، آفرین رفیق.
‫اگه یکی قرار باشه تو آینده بمیره چی؟
‫- ممکنه الان نمیره. ‫- همه می‌میرن.
‫آره، یعنی ممکنه زمان مرگش ‫زودتر یا دیرتر از قبل باشه.
‫من در همین حد می‌دونم ‫اگه اون موقع کمکت نکرده بودم،
‫امروز اینجا نبودی.
‫در ازاش فقط می‌خوام کمکم کنی ‫بقیه رو پیدا کنم...
‫که وقتی اون موجودات برگشتن، ‫توان مقابله داشته باشیم.
‫ببین رفیق، بهت میاد آدم خوبی باشی،
‫من هم واقعا عذر می‌خوام...
‫که دیشب بی‌ادبی کردم، متوجهی؟
‫بی‌خیال بابا. ‫گذشته‌ها گذشته.
‫ولی نمی‌تونم تو کارت کمکت کنم رفیق.
‫ببین، من فعلا مشکلات خودم رو دارم؛
‫ولی امیدوارم موفق بشی.
‫واقعا جدی می‌گم.
‫بیا اسپاد.
‫بفرما.
‫خوشحال شدم.
‫مرسی.
‫باید کمکش می‌کردی.
‫[شار]
‫شار، بلند شو.
‫بلند شو. جسدش نیست.
‫- منظورت چیه؟ ‫- کدیم رو می‌گم. جسدش نیست.
‫معلومه که نیست. ‫پلیس‌ها بردنش دیگه.
‫نه. ‫اثری از صحنه جرم نیست.
‫از کجا می‌دونی؟
‫برگشتم اونجا.
‫واسه چی باید به صحنه جرم ‫برگردی سابرینا؟
‫گوش نمی‌دی؟ جسدی در کار نیست، ‫یعنی جرمی در کار نیست.
‫- اصلا شاید نمرده باشه. ‫- تو که گفتی مرده.
‫نبض نداشت.
‫پس یا یکی اومده و جسدش رو برده،
‫یا دی‌ان‌ای امثال من فرق می‌کنه.
‫نمی‌دونم.
‫اگه زنده باشه، ‫چی جلوش رو می‌گیره که دوباره...
‫نیاد سراغمون و کارمون رو تموم نکنه؟
‫شار، ببین. ببین من رو.
‫اگه زنده باشه و اون‌قدر خنگ باشه ‫که بیاد سراغمون،
‫بهت قول می‌دم این‌دفعه ‫از مرگش اطمینان حاصل می‌کنم.
‫اصلا نباید جریان دیشب رو ‫واسه کسی تعریف کنیم.
‫- خب؟ ‫- باشه.
‫- دره هستم، بفرمایین؟ ‫- دارم از صبح زنگ می‌زنم.
‫چرا جواب نمی‌دی؟
‫شرمنده پسر، مشغول یه سری کار بودم.
‫فقط زنگ زدم ببینم ردیفی یا نه.
‫- می‌دونم مأمورها کل پولت رو گرفتن... ‫- ولی نگرفتن.
‫هنوز تو بانک کلی پول دارم. خب؟ ‫نگران این چیزها نباش.
‫نیستم. آخه قرار بود ‫امروز بریم سینما.
‫اگه نریم، عیبی نداره. ‫می‌تونیم بعد از کار پیدا کردنت بریم.
‫ببین، من که بهت گفتم ‫هنوز هم قراره بریم، خب؟
‫خیلی‌خب. ‫تو بازار می‌بینمت دیگه؟
‫خیلی‌خب. ببین، باید قطع کنم.
‫- راستی، بابا؟ ‫- چیه؟
‫امیدوارم مصاحبه کاریت رو بترکونی.
‫مرسی پسر.
‫ببین، باید قطع کنم، خب؟ ‫خیلی‌خب، خداحافظ.
‫خب آندره، بگو ببینم،
‫چرا باید مدیر جدیدم باشی؟
‫خب، تو کار قبلیم چندین بار ‫مدیر گروه شده بودم.
‫خیلی زحمت می‌کشم.
‫با کمال میل خیلی زود میام سر کار ‫و خیلی دیر می‌رم خونه.
‫به هر قیمتی شده ‫کارم رو انجام می‌دم.
‫تو زمینه خدمات مشتری ‫کلی تجربه داری.
‫ظاهرا همه‌جا کار کردی، ‫ولی همه‌شون کوتاه بودن.
‫دلیلی داره که هیچ‌جا ‫زیاد نموندی؟
‫آره، اِم...
‫سابقه دارم.
‫بهشون نمی‌گم...
‫و معمولا وقتی می‌فهمن، اخراجم می‌کنن.
‫می‌شه بپرسم سابقه‌ات چیه؟
‫به جرم قصد تأمین مواد کلاس الف.
‫ببینین، می‌دونم چه فکری می‌کنین.
‫خب؟ ولی بهتون قول می‌دم، ‫قول می‌دم...
‫نه الان، نه هیچ‌وقت ‫موادفروش نبودم.
‫هجده ساله بودم، ‫داشتم با ماشین می‌رفتم سر کار...
‫و هم‌مدرسه‌ای سابقم رو دیدم ‫که چند سال ندیده بودمش.
‫خلاصه پنجره رو دادم پایین. ‫سلام کردم. اون هم سلام کرد.
‫بعدش گفت می‌شه تا یه کم جلوتر ‫برسونمش یا نه.
‫خلاصه سوار ماشین بودیم ‫و به ایست پلیس خوردیم.
‫تصمیم گرفتن من، اون و ماشین رو بررسی کنن.
‫بررسی کردن و گفتن می‌خوان بگردن.
‫با خودم گفتم: «مشکلی نیست، باشه.»
‫بعدش... گشتن...
‫و کلی مواد زیر صندلی عقب پیدا کردن.
‫خلاصه بگم، مال همون بابایی بود...
‫که سوار کرده بودم.
‫طرف انکار کرد.
‫من هم انکار کردم، ولی چون ماشین خودم بود ‫محکوم شدم و حبس کشیدم.
‫می‌دونم با خودتون می‌گین چرا ‫به پلیس‌ها نگفتم مال طرفه.
‫ببینین، از من بشنوین، ‫یه دلم می‌گفت بگم؛
‫ولی به فکر قانون نانوشته...
‫خبرچینی نکردن بودم.
‫با خودم گفتم من که بیگناهم،
‫واسه همین خیال می‌کردم ‫تهش درست می‌شه، متوجهین؟
‫ولی درست نشد؟
‫ببینین، تا حالا این حرف‌ها رو ‫به هیچ‌کس نزدم...
‫چه برسه به صاحب‌کار بعدیم؛
‫ولی می‌دونین چیه؟ ‫از انتظار اخراج خسته شدم.
‫بهتون میاد آدم خوبی باشین.
‫می‌خواستم این‌دفعه صادق باشم، متوجهین؟
‫چی شده؟
‫کار رو بهم نداد پسر.
‫داداش، تو عین هالک سیاه‌پوست می‌مونی.
‫ناراحتی که نمی‌ذارن ‫قفسه‌هاشون رو بچینی؟
‫بالاخره یه کم پول درمی‌آوردم پسر. ‫از هیچی بهتر بود.
‫می‌دونی پدر بودن ‫و پول نداشتن...
‫واسه خرج‌های پسرت چه حسی داره؟
‫ای‌جی چند روز پیش گفت ‫می‌خواد بره سر کار.
‫آره، پسر ۱۵ ساله‌ام ‫می‌گه می‌خواد بره سر کار...
‫که پول دربیاره، ‫آخه من پول ندارم.
‫راستی، پول خودپردازه چی شد داداش؟
‫تموم شد پسر. تموم شد.
‫- پس یه خودپرداز دیگه رو خرد کن. ‫- نمی‌کنم.
‫آره، دوباره زندانی نمی‌شم.
‫دیگه تنهاش نمی‌ذارم پسر. ‫این‌دفعه تنهاش نمی‌ذارم.
‫خب، بگو پسر.
‫گفتی این همه راه تا اینجا بیام. ‫چی شده؟ چی می‌خواستی بگی؟
‫آها، آها. ببین، آها، ‫می‌خوام به چیزی بهت بگم.
‫اِم...
‫خیلی‌خب، خودت که می‌دونی ‫هر از گاهی تفریحی مواد مصرف می‌کنم،
‫ولی خیلی به ندرت.
‫خیلی به ندرت؟
‫بگذریم، آشنای همیشگیم نبود، خب؟
‫واسه همین از رفیقِ رفیقم ‫شماره یکی دیگه رو گرفتم.
‫بهش زنگ زدم. ‫بهم رمز عبور داد داداش.
‫دقیقا. من هم شوکه شده بودم.
‫بهش بهم آدرس داد.
‫من هم رفتم.
‫دره، اگه می‌دیدی چه بند و بساطی ‫به هم زده بود،
‫خیال می‌کردی فروش مواد قانونیه داداش.
‫تو یه اتاق کلا کتامین بود.
‫- تو یه اتاق دیگه کلا ماری‌جوآنا بود. ‫- خیلی‌خب، منظورت چیه پسر؟
‫خیلی‌خب، جنسی که من می‌خواستم رو ‫نداشتن، خب؟
‫من هم صبر کردم تا بیارن.
‫عین همیشه کارشون رو ‫تماشا کردم.
‫رفتن تو اتاق پشتی ‫و گاوصندوقشون رو باز کردن.
‫داداش، کلی پول و مواد توش بود.
‫قشنگ ۳۰ هزار دلار ‫پول نقد توش بود.
‫خلاصه با خودم گفتم داداش، ‫تو با قدرتت...
‫می‌تونی راحت بری اونجا و برداریش.
‫می‌خوای از پاتوق موادفروش‌ها دزدی کنم؟
‫آره.
‫ببین داداش، خودت همیشه می‌گی ‫خیلی از موادفروش‌ها متنفری.
‫الان فرصت داری به خدمتشون برسی ‫و پول به جیب بزنی.
‫[ای‌جی: مصاحبه‌ات چطور بود؟]
‫اگه تفنگ داشته باشن چی؟
‫من تفنگی ندیدم.
‫ولی داداش، مگه الان ضدگلوله نیستی؟
‫نمی‌خوام امتحانش کنم پسر.
‫نه، معلومه. آره، نه، منطقیه. ‫منطقیه.
‫آخه از رفتارشون خوشم نمی‌اومد داداش.
‫انگار هیچ‌کس کارشون نداره داداش.
‫انگار کسی جرئت نداره ‫کاریشون داشته باشه.
‫معلومه آدم عادی جرئت نداره، ‫ولی تو که عادی نیستی.
‫می‌رم مستراح داداش. ‫برمی‌گردم. یه لحظه وایستا.
‫خب.
‫- خب، چی گفت؟ ‫- نمی‌خواد کمک کنه.
‫چی؟ حتی حالا که جونش رو نجاتت دادی؟
‫وایستا ببینم. تو که جریان دیون رو ‫براش تعریف نکردی، ها؟
‫خیال کردی خنگم؟
‫منظوری نداشتم داداش.
‫ببخشید.
‫باشه، نه. اشکالی نداره پسر.
‫- ببین، می‌دونم اعصابت خرده. ‫- [کار]
‫ممکنه هر جای دنیا باشن، ‫حتی پیدا کردن دوتاشون...
‫نه، نه. گمون کنم اهل لندن باشن.
‫مخصوصا جنوب لندن.
‫رو چه حساب؟
‫خب، تیز و رادنی بچه جنوبن.
‫فقط اسم کوچکشون رو بهم گفت.
‫اون که نمی...
‫اگه همه‌جای دنیا پخش بودن، ‫این‌جوری نمی‌گفتم.
‫هوم.
‫خب؟ حتما دور و بر خودمن.
‫خب، ببین...
‫ببین، تو پیکی و مسیرت جنوبه.
‫ببین، چرا اسمشون رو ‫تو پایگاه داده کارت نمی‌زنی...
‫و نمی‌ری دم خونه‌شون ‫که ببینی کی در رو باز می‌کنه؟
‫- آره، می‌دونم اجتمالش کمه، ولی... ‫- پایگاه داده نداریم.
‫فقط بسته رو تحویل می‌گیریم ‫و تحویل می‌دیم.
‫خود بسته‌ها آدرس دارن،
‫اکثر اوقات اسم کامل ندارن، ‫فقط مخفف اسمشونه.
‫خب، پس چیکار کنیم؟
‫مایکل، من خیلی درکت کردم، ‫ولی دیگه بسه.
‫اگه تا یه ساعت دیگه نیای اینجا ‫و ونت رو بار نزنی،
‫می‌تونی بری یه کار دیگه پیدا کنی.
‫- آها، باید برم سر کار. ‫- باشه.
‫دیر کردی.
‫مامانت همیشه چی می‌گفت؟
‫اگه به وقت ملت احترام نذاری،
‫به خودشون بی‌احترامی کردی.
‫قبل این که دیوانه بشه،
‫زن خیلی خوبی بود پسر؛
‫ولی گمون نکنم از من خوشش می‌اومد.
‫نمی‌اومد.
‫وقتی گم شد، ‫واقعا دلم برات سوخت.
‫واسه همین داداش بزرگت شدم ‫و هوات رو داشتم.
‫چیه؟ هنوز بابت داداشت عصبانی‌ای؟
‫- دکتر گفت ممکنه دیگه راه نره. ‫- نفس می‌کشه.
‫خودت که بازی رو بلدی. ‫یکی باید مسئولیت قبول کنه.
‫اون که کاری نکرده بود.
‫ولی تو کرده بودی.
‫ردیفه. مشر ردیفش می‌کنه.
‫به نظرم از این به بعد ‫اون جریانات رو فراموش کنیم.
‫بذار رک و راست بهت بگم.
‫رفیقم باید همراهم باشه.
‫قراره کلی پول دربیارم.
‫نظرت چیه داداش؟ ‫آماده‌ای دنیا رو بگیریم؟
‫تو داداش من نیستی.
‫فقط کارهایی که بدت می‌اومد رو ‫به من می‌سپردی.
‫عیبی نداره. درک می‌کنم.
‫بازی همینه دیگه.
‫به داداشم شلیک کردی.
‫- نمی‌تونم ببخشمت. ‫- بخشیدن و نبخشیدنت چه فرقی می‌کنه؟
‫فقط اومدم اینجا بهت بگم...
‫دفعه بعد که ببینمت، می‌کشمت.
‫شاید خودم زودتر بکشمت.
‫بابا، کجایی؟ ‫من تو بازار منتظرم.
‫هنوز ول نکردی. ‫همیشه شیرینی می‌خوری.
‫چطوری پسر؟
‫- چه خبر؟ ‫- هیچی. تازه از مدرسه اومدم.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫آها، دارم می‌رم سمت خونه شما. ‫می‌خوای برسونمت؟
‫- نه، ردیفه؛ ولی مرسی. ‫- مطمئنی؟
‫آره.
‫خیلی‌خب. ردیفه.
‫دره هستم، بفرمایین؟
‫بابا؟ اگه نجنبی، به فیلم نمی‌رسیم.
‫ای وای. اِم، ببین پسر... ‫می‌شه بعدا بریم؟
‫آخه راستش سرم یه کم شلوغه.
‫ولی خودت گفتی همچنان می‌ریم.
‫آره، می‌دونم. ‫یه مشکلی پیش اومد پسر...
‫- ببین، جبران می‌کنم، قول می‌دم. ‫- خب حالا.
‫- آره. حرف نداره. ‫- واقعا؟
‫- باشه، از من بشنو دیگه. ‫- سلام.
‫- هنوز هم می‌رسونی؟ ‫- آره، معلومه. بپر بالا پسر.
‫ببین، به رفیقم پیام بده ‫و بگو میام تحویل بگیرم، خب؟
‫نظرت چیه؟ می‌خوای پول دربیاری؟
‫- آره. ‫- واقعا؟
‫خیلی‌خب، فقط باید سر راه بزنم کنار، خب؟
‫ردیفی؟
‫آره. بجنب پسر، بریم.
‫تقاطع.
‫یه کم طول می‌کشه.
‫این رو بگیر.
‫- سلام، چه خبر؟ ‫- چی شده؟
‫همون همیشگی؟
‫آره، آره، آره.
‫- می‌شه از اون هم بیشتر بذاری؟ ‫- یه گرم بیشتر نیست.
‫باشه. ‫همین؟
‫ایول.
‫این رو بگیر.
‫اصلا توش رو نگاه نکن.
‫خب، نظرت چیه؟
‫- داداش، خیلی کار و بار داشتن. ‫- داداش، بهت که گفتم.
‫- من که تفنگی ندیدم. ‫- نه، من هم ندیدم.
‫من هم ندیدم.
‫- ولی گاوصندوقشون رو دیدی؟ ‫- آره.
‫آره، متوجه شدم خودشون ‫از ورودی ما نیومدن،
‫پس حتما یه ورودی دیگه هم دارن پسر.
‫حتما دارن داداش. حتما دارن.
‫خب، نظرت چیه؟
‫می‌تونیم امشب بیایم.
‫آره، آره.
‫آره، آره، ردیفه.
‫آره، ردیفه.
‫[آقای ای وودز] ‫[شکستنی]
‫سلام.
‫اینجا رو امضا کنین.
‫نه.
‫[سابرینا کلیفتون]
‫عه، خیال نمی‌کردم این‌قدر زود بیای.
‫- باید امضا کنم؟ ‫- آره. اِم...
‫آره.
‫ببخشید.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫- لطفا اینجا رو امضا کنین. ‫- باشه.
‫مرسی.
‫- خیلی‌خب، خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫ای بابا.
‫الو؟
‫سلام.
‫صبح خیلی زود رفتی.
‫آره... امروز خیلی کار داشتم.
‫حرف دیگه‌ای نداری؟
‫منظورت چیه؟
‫منظورم اینه که بی‌احترامی کردی،
‫عذرخواهی نکردی ‫و بعدش همین‌جوری رفتی.
‫یعنی قراره... ‫قرار نیست...
‫کجا رفتی مایکل؟
‫رفته بودم خونه گیبریل.
‫جدی می‌گی؟
‫آره، ولی اون‌جوری که خیال می‌کنی نیست.
‫واقعا می‌دونستی چه حالی‌ام ‫و رفتی عشق و حال؟
‫اِم...
‫مایکل!
‫می‌دونی چیه؟ من... من...
‫من الان حوصله این حرف‌ها رو ندارم. ‫سر کارم، پس...
‫هر وقت از سر کار اومدی صحبت می‌کنیم،
‫البته اگه نری خونه گیبریل. ‫فعلا.
‫دی. دیو...
‫سلام، با دیون اوفوری تماس گرفتین.
‫لطفا پیغام بذارین تا در اسرع وقت ‫تماس بگیرم. مرسی.
‫حتما کار برگزه داداش.
‫فقط می‌تونه کار برگز باشه.
‫من دنبال بهونه نیستم.
‫یکی باید مسئولیت قبول کنه ‫و راه‌حل ارائه بده.
‫گفتی کارم داری؟
‫به پول‌ها دست‌درازی کردی داداش؟
‫اصلا.
‫- بی‌خیال بابا. خودت که می‌دونی اهلش نیستم. ‫- پس چرا درآمدت این‌قدر کمه؟
‫داداش، یکی اومده که مشتری همه رو قاپیده.
‫می‌گه اگه پنج دقیقه‌ای تحویل نداد، ‫اصلا پول نمی‌گیره.
‫الان رفتن ببینن چطوریه.
‫خب که چی؟ می‌ذاری یکی ‫همین‌جوری بیاد...
‫و کل مشتری‌هات رو بقاپه؟
‫این‌جوری آدمی هستی؟
‫خودشه. بجنب. تندتر برو.
‫- متوسط بود. ‫- ای بابا.
‫بجنب. طاقت بیار. باز هم ببرم.
‫داداش، داریم کلی خسارت می‌دیم.
‫- گل شو. ‫- ای بابا.
‫- ایول! ‫- شانسی بود، مگه نه؟
‫نه، از این حرف‌ها نزن راد. ‫برد حق من بود.
‫تف به این بازی داداش.
‫خیلی خسارت دادیم. ‫اگه زود یه فکری نکنیم،
‫کل مشتری‌هامون رو از دست می‌دیم.
‫اگه سرعتم برنگرده،
‫بهتره خودمون کل جنس‌ها رو بکشیم.
‫به نظرم بهتر بود به مایکل کمک می‌کردی. ‫ظاهرا آدم خوبی بود.
‫بس کن دیگه.
‫مایک مرموز. «تو آینده...» ‫داستانش چرت و پرت بود.
‫به نظر من چرت نبود. به نظرم راست می‌گفت ‫و به کلی آدم کمک می‌کردی.
‫آها، پس خودت برو کمکش کن.
‫سلام، امروز طرح تحویل ‫پنج دقیقه‌ای نداریم.
‫چقدر می‌خواین؟
‫ده خوشه؟
‫خیلی‌خب، کجایین؟
‫آره، آره، بلدم. باشه.
‫خیلی‌خب، ۲۰ دقیقه‌ای می‌رسم اونجا.
‫خیلی‌خب. آدرس رو بفرستین، ‫الان راه می‌افتم.
‫باشه.
‫خیلی‌خب، فعلا.
‫داره میاد.
‫خوبه.
‫[مایکل]
‫[کارت کی تموم می‌شه؟] ‫[باید یه چیزی بهت بگم.]
‫[خیلی مهمه.] ‫[دارم کارم رو تموم می‌کنم.]
‫- دیون. ‫- چیه؟
‫اگه گفتی همین الان ‫با کی صحبت کردم؟
‫- با کی؟ ‫- با جازمین جانسون.
‫چی؟ از کجا؟
‫درست می‌گفتی. ‫مامانش نقشی نداشت.
‫خود جازمین رفته بود ‫و نمی‌خواست پیداش کنن.
‫رفتم اونجا که بابت امروز صبح عذرخواهی کنم.
‫ظاهرا هر هفته، سر روز و ساعت مشخصی ‫به خونه زنگ می‌زنه...
‫تا والدینش بدونن حالش خوبه.
‫- من که اونجا بودم، زنگ زد. ‫- نگفت کجاست؟
‫خیلی سعی کردم ‫از زیر زبونش بکشم.
‫مثلا بهش اطمینان دادم ‫اصلا تو دردسر نیفتاده...
‫و دل همه براش تنگ شده،
‫ولی فقط می‌گفت حالش خوبه.
‫جازمین یه حرفی زد که به نظرم ‫یه مقدار عجیب بود.
‫چی گفت؟
‫من گفتم اگه بیاد خونه،
‫می‌تونیم کمکش کنیم ‫مشکلش رو حل کنه،
‫ولی گفت هر وقت عادی شد، برمی‌گرده.
‫[پروفایل جازمین جانسون]
‫یه چیزی دنبالمه.
‫گمون کنم به خاطر این قدرتم دنبالمه.
‫سرش کلاه انداخته ‫و از دستش باد میاد...
‫- جلو نیا! جلو نیا! ‫- نیا تو!
‫ولم کنین! آزادم کنین!
‫بخواب رو زمین!
‫- بیا اینجا! ‫- نه!
‫- بخواب رو زمین! ‫- ولم کن!
‫نه! نه! ولم کن!
‫چطور شدم؟
‫- کجا می‌ری؟ ‫- می‌رم جنس بگیرم.
‫چرا نمی‌تونی ولش کنی؟
‫خیلی ازش سرتری.
‫آخه...
‫بذار برم بالا ببینم کیه. ‫در رو باز نکن.
‫عذر می‌خوام.
‫سابرینا؟
‫آره. بسته منه که همین‌جوری ‫رو زمین ول کردی.
‫تو قدرت داری.
‫چی؟
‫آره، پرواز می‌کنی.
‫نه، نمی‌کنم. نمی‌کنم.
‫آره، خودم دیدمت. اشیا رو ‫از دور تکون می‌دی.
‫از کجا می‌دونی؟
‫تو آینده دیدمت.
‫- پس می‌خواستی تنهام بذاری؟ ‫- نه شار...
‫ببخشید، می‌دونم بدموقع اومدم، ‫ولی حتما باید باهات صحبت کنم.
‫خواهش می‌کنم. دو کلام حرف بزنیم.
‫شار، وایستا.
‫ببخشید.
‫می‌خواستم درست‌کار باشم.
‫تنها گذاشتن من درست‌کاریه؟
‫نمی‌تونستی به خودم بگی؟ ‫باید نامه می‌نوشتی؟
‫نه، واسه همین نتونستم ‫عملیش کنم.
‫- سلام، عذر می‌خوام. ‫- به من دست نزن.
‫با خواهر من کاری نداشته باش پدرسگ.
‫ببخشید، منظوری نداشتم. خب؟ ‫حتما باید باهات صحبت کنم.
‫خیلی مهمه. پای مرگ و زندگی وسطه. ‫خواهش می‌کنم.
‫من اصلا این قدرت رو نمی‌خوام،
‫اون‌وقت می‌گی یه عده ‫می‌خوان بابتش من رو بکشن؟
‫واقعا به حرف این بابا گوش می‌دی؟ ‫چرت و پرت می‌گه.
‫به خدا دروغ نمی‌گم.
‫خیال کردی از کجا می‌دونم قدرت داری؟ ‫خیال کردی اسمت رو از کجا بلدم؟
‫پیکی دیگه. ‫رو بسته نوشته بود.
‫من رو باش که می‌خواستم ‫دل این بابا رو ببرم.
‫من می‌رم جنس بگیرم. من رو می‌رسونی؟
‫نه، من اونجا نمی‌برمت.
‫اگه واقعا می‌خوای بکشی، ‫به یکی زنگ بزن برات بیاره.
‫قبوله، تنها می‌رم، تو که می‌خواستی ‫تنهام بذاری.
‫خیلی‌خب، می‌رسونمت.
‫نه، نه، نه سابرینا. ‫وایستا، وایستا، وایستا.
‫- کلی سوال دارم. ‫- خیلی‌خب.
‫- شماره‌ات رو بده، بهت زنگ می‌زنم. ‫- نه.
‫می‌دونم حرف‌هام به نظرت ‫خیلی مسخره است، خب؟
‫ولی باید باور کنی.
‫چطوره باهاتون بیام؟ ‫کل سوالاتت رو جواب می‌دم. قول می‌دم؛
‫ولی باید ببینی چی می‌گم.
‫خواهش می‌کنم.
‫آره، خوبه.
‫فقط یه کم ترسیده، ولی آرومه.
‫چیزیش نمی‌شه.
‫دیگه چی گفت؟
‫می‌خواد بهش سر بزنین.
‫من هم می‌خوام ببینمش پسر.
‫من می‌گم فردا که مامانش نیست ‫یه سر بهش بزنیم.
‫دیگه طاقت مامانش رو ندارم.
‫آره، مامان تاینی شوخی نداره.
‫راستی، هنوز خون اهدا می‌کنی تیز؟
‫- گاهی اوقات. چطور مگه؟ ‫- ایول. ببین چی می‌گم.
‫تازه یه مرکز سلول داسی‌شکل باز کردن.
‫بابت اهدای خون ۲۰۰ پوند می‌دن.
‫- دویست پوند؟ ‫- وای بر من.
‫من با این قیمت کل خونم رو می‌دم.
‫خب؟ به تو چقدر می‌دن؟
‫- هیچی. ‫- سرت کلاه می‌ذارن.
‫- سرش کلاه می‌ذارن. ‫- امان از دست تو.
‫دارن سرش کلاه می‌ذارن پسر.
‫این کیه؟
‫سلام اسکوئیکس. چی شده؟ ‫به همین زودی باز هم می‌خوای؟
‫باشه.
‫مطمئنی؟
‫خب، چند نفرن؟
‫خیلی‌خب، باشه. ردیفه. عشقی.
‫بچه‌ها، کریزی رفته پاتوق اصلی.
‫چند نفرن؟
‫مشر و سه نفر دیگه پشتن،
‫باقی اتاق‌ها هم دست چهار نفره.
‫- نه بابا. ‫- وای! بالاخره جور شد.
‫کم‌کم داشتم خیال می‌کردم ‫این‌ها رو الکی جور کردیم.
‫عه، جمعش کن پسر.
‫چه مرگته پسر؟
‫- خیلی‌خب. ‫- ای بابا.
‫بریم.
‫ببین تیز، تیز. ‫خیلی خطرناکه داداش.
‫مطمئنی قدرتت کار می‌کنی؟ ‫آخه نمی‌شه همین‌جوری بریم و...
‫می‌گم برو اونجا...
‫جان، ازت می‌خوام اگه بلایی سرم اومد، ‫مواظب ای‌جی باشی.
‫داداش، یعنی چی ‫که بلایی سرت بیاد؟
‫چیزیت نمی‌شه. ‫فهمیدی؟ از پسش برمیای.
‫- کارت که تموم شد بهم زنگ بزن، خب؟ ‫- باشه.
‫ببین، خودم دیده بودم. ‫تو آینده دیدم پرواز می‌کنی.
‫- من پرواز نمی‌کنم. ‫- رفیق کدیمی؟
‫- کی؟ ‫- بس کن شارلین.
‫به نظرت عادیه که بعد از جریان دیروز ‫پیداش بشه...
‫و بگه پرواز می‌کنی؟
‫ببین، نمی‌دونم با خودت ‫چه خیالی کردی، ولی اگه خطا کنی،
‫عین اون آشغال لاشی به خدمتت می‌رسیم.
‫شارلین.
‫آره، اینجا بپیچ چپ، ‫بعدش برو راست.
‫برو راست سابرینا.
‫من آندره نمی‌شناسم.
‫- خب، شاید بهتر باشه باهام بیای... ‫- با تو جایی نمیاد.
‫ما نمی‌شناسیمت.
‫ببخشید، راست می‌گه. ‫نمی‌تونم کمکت کنم.
‫الو؟
‫مامان؟
‫- مایکل! مایکل! ‫- مامان؟
‫- مامان، اتفاق بدی افتاده؟ ‫- مایکل...
‫مامان، اتفاق بدی افتاده؟
‫خیلی‌خب، طاقت بیار. دارم میام. ‫دارم میام.
‫ای بابا.
‫مامانت کم‌خونی داسی‌شکل داره؟
‫بابای ما کم‌خونی داسی‌شکل داشت. ‫درک می‌کنیم...
‫یهو چی شد...
‫سلام راد، یکی ده خوشه می‌خواد.
‫گفتم امروز فروش نداریم. ‫گفت صبر می‌کنه.
‫تو انبار لینفورد باهاش قرار گذاشتم، ‫با ماشین می‌رم.
‫می‌دونم باید استراحت کنی ‫که سرعتت برگرده.
‫خودم ردیفش می‌کنم ‫که بتونی بری دنیا رو نجات بدی.
‫احمق.
‫بزدل عنتر. ها؟ خیال کردی می‌تونی ‫بدون اجازه بچه‌های من ماری‌جوآنا بفروشی؟
‫دیگه تکرار نمی‌شه. ببخشید.
‫خیال کردی می‌تونی بدون اجازه ‫بچه‌های من ماری‌جوآنا بفروشی؟
‫کفشم رو کثیف نکنی.
‫خیلی سبکه.
‫اذیت نکن، می‌دونم بهتر هم داری.
‫می‌شه بجنبی؟ ‫می‌خوام از اینجا برم.
‫ایول.
‫خیلی بهتر شد.
‫خب، خودش کجاست؟ اینجاست؟
‫خیلی‌خب، ببین، بذار پرستار رو بیارم، خب؟
‫شرمنده‌ام، خب؟ نفس بکش، خب؟ ‫نفس بکش، نفس بکش. کمک کنین!
‫سلام رفیق.
‫خیال کردین اینجا کجاست؟
‫بشین سر جات بزدل.
‫جریان چیه؟
‫صدای چی بود؟
‫احتمالا دعواشون شده. ‫به کارت برس داداش.
‫نگاهش کن.
‫خیلی دوست دارم ‫یه سری به خانواده‌ات بزنم.
‫گور بابای خودت و...
‫من می‌رم سراغ کریزی.
‫دیوانه شدی؟
‫- خاک بر سرم! ‫- دیوانه شدی؟
‫ای وای، ای وای!
‫وای! وای! وای! وای!
‫چی شده داداش؟
‫- داداش، یه نقشه ریختم. ‫- چیه؟
‫تو اول برو، خب؟
‫به درک.
‫بزدل.
‫بیا برگز، بیا بریم.
‫- حرومزاده. ‫- آهای، بیا. بجنب.
‫کی داره شلیک می‌کنه؟
‫معلوم نیست، ولی من تیر ندارم.
‫حتما مأمور ریخته داداش.
‫مشر!
‫«تو آشغال‌ها رو ببر.»
‫«من؟ آشغال ببرم؟»
‫«نه، ممکنه به قتل برسم.»
‫«به قتل برسی؟»
‫«کی تو رو می‌کشه؟» ‫«زباله‌گرد قاتل؟»
‫ضمنا...
‫[اسپاد]
‫مشترک مورد نظر در دسترس نمی‌باشد.
‫لطفا بعد از صدای بوق پیغام بذارید.
‫اسپاد، کجایی رفیق؟ ‫باید خیلی زودتر برمی‌گشتی.
‫اگه هنوز همون‌جایی، ‫وایستا تا بیام.
‫الان دارم میام اونجا، خب؟
‫وای. وای.
‫از کدوم طرفه؟
‫نمی‌دونم.
‫باید بریم!
‫ای وای.
‫بدبخت شدیم.
‫کرگ!
‫کرگ! باید ببینم سالمه یا نه.
‫- بیا. ‫- باید ببینم سالمه یا نه.
‫شارلین، بیا دیگه!
‫- ای وای! اسپاد! ‫- شارلین.
‫- کجاست؟ کرگ کجاست؟ ‫- برگرد.
‫اینجا نیست.
‫- تا مطمئن نشم سالمه نمی‌رم. ‫- بیا بریم.
جهت معرفی فيلم هاي جديد و بروز به پيج اينستاگرام ما مراجعه نماييد .:: kia__movie ::.