..:: ارائه شده توسط وب سايت کیامووی ::.. .:: kiamovie.ir ::.
‫از من هم زودتر اومدی تروجان.
‫آوردیش؟
‫نزدیکه.
‫چرا پشتیبانی آوردی؟
‫رانندمه. گواهینامه‌ام رو از دست دادم.
‫پول؟
‫اون هم نزدیکه.
‫باید بریم بانک؟
‫چهل تا رو روی میز که نمی‌ذارم. ‫متوجه هستی دیگه؟
‫باشه.
‫اول جنس.
‫اون اینجا می‌مونه.
‫نشونم بده.
‫خودت ببین.
‫همون‌جا بمون!
‫دستت رو از جیبت در بیار!
‫پاکت! بندازش اونجا.
‫[راهبرد زمین سوخته]
‫خیلی خفن بود...
‫بقیش باشه توی هتل.
‫جنس‌های خوبین.
‫ولی دیگه چنین چیزهایی نمی‌خرم.
‫یعنی چی؟
‫فقط می‌تونم توی بازار سیاه بفروشمشون.
‫آسون نیست.
‫واسه تو که مشکل نیست.
‫هست.
‫کم پیش میاد از با از این ‫مشتری‌ها سر و کله بزنم.
‫خطرش زیاده.
‫ده هزار تا.
‫چون تویی، تروجان.
‫بخاطر قدیم‌ها.
‫می‌دونی که خیلی هم کمه.
‫بعد مجبور می‌شی جاهای دیگه رو امتحان کنی.
‫- چان! ‫- تروجان!
‫وای! چه خبر؟
‫یه رابط نیاز دارم.
‫دنبال کار می‌گردی.
‫و بین این همه آدم اومدی سراغ من.
‫قبلا من بودم که ازت از این چیزها می‌خواستم.
‫رابط‌های قدیمیت چی شده؟
‫یا دیگه وجود ندارن و یا نابود شدن.
‫من کشیدم کنار تروجان. ‫ببین من رو.
‫الان دیگه خانواده دارم، ‫و یه شغل معمولی...
‫و وقت آزادم رو صرف مربی‌گری فوتبال می‌کنم.
‫خوبه.
‫ربکا چی؟ چند باری باهاش کار کردی.
‫آره. خیلی وقت پیش بود.
‫شماره تلفن فعلیش رو ندارم.
‫باید برم تروجان.
‫خوشحال شدم دیدمت.
‫سمت کارهای بد نرو.
‫باشه. ممنون.
‫مشاوره‌ی کاری؟
‫بد نیست آدم هر از گاهی ‫ یه تغییر شغلی داشته باشه.
‫مال خودته؟
‫من به درد کارمندی نمی‌خورم.
‫چطور پیش می‌ره؟
‫راضیم.
‫همچنان توی کاری؟
‫سرسختی. تحسینت می‌کنم.
‫گمونم در همین حین ‫با بقیه واسطه‌ها کار می‌کردی.
‫با یه چند نفری.
‫مشخصا افراد بهتری پیدا کردی.
‫- دلیلش تو نبودی. ‫- ولی؟
‫باید ناپدید می‌شدم.
‫مثل همیشه پرحرفی.
‫همچنان می‌تونستی زنگ بزنی. ‫می‌تونستی خبر بگیری.
‫در هر صورت حالا برگشتی...
‫و بهم نیاز داری.
‫خیلی‌خب، ممکنه یه کاری واست داشته باشم.
‫- چی هست؟ ‫- یه کار معمولی.
‫راجع به یه نقاشیه. ‫یه کار چهار نفره.
‫قضیه‌اش چیه؟
‫تو ترجیح می‌دی افرادت رو خودت انتخاب کنی. ‫ ولی این بار این‌طور نیست.
‫سه نفر قبلی از قبل انتخاب شدن.
‫- آشنا هم بینشون هست؟ ‫- لوکا.
‫نمی‌دونستم هنوز کار می‌کنه.
‫بعد این که زنگ زدی باهاش حرف زدم.
‫موافقه. می‌خواد که باهات همکاری کنه.
‫دو تای دیگه چی؟
‫اون‌هام خوبن.
‫مشتری چی؟
‫کلکسیونره. اسمی ازش نیست. ‫قرار نیست باهاش در ارتباط باشید.
‫- چقدر پولشه؟ ‫- 1.4 میلیون. ده درصدش مال من می‌شه.
‫یعنی هر کدومتون 315 هزار تا.
‫20 هزار تا رو اول دریافت می‌کنید، ‫باقیش رو بعدا.
‫هستم.
‫ولی اول باید با لوکا حرف بزنم و ‫اون دو تای دیگه رو هم بررسی کنم.
‫برو باهاشون آشنا شو. ‫ولی نمی‌تونم خیلی وقت بدم که سرش فکر کنی.
‫اگه همچنان شک داشته باشی ‫ یکی دیگه جات رو می‌گیره.
‫خیلی‌خب.
‫- تروجان. ‫- لوکا.
‫بیا ببینمت.
‫خوشتیپ شدی.
‫بیا.
‫بیا پیشمون.
‫دیانا رانندگی می‌کنه، ‫کریس کارش با کامپیوترها خوبه...
‫این هم تروجانه، یه دوست قدیمی.
‫ازت زیاد شنیدم. ‫لوکا یه چند چیزی تعریف کرده.
‫البته فقط چیزهای خوب‌ها.
‫شروع کنیم لوکا.
‫نقاشی اینه.
‫«بانوی جلوی غروب آفتاب» ‫ از کاسپار داوید فریدریش.
‫بیست و دو سانت در سی سانت. ‫بدون قابش.
‫کوچیکه ولی خیلی باارزشه.
‫معمولا یه شهر دیگه‌ست. ‫ولی الان به صورت قرضی در برلینه.
‫باید قبل برگشتنش که شش هفته ‫دیگه‌ست انجام بشه.
‫یعنی به اندازه‌ی کافی وقت داریم.
‫نقاشی توی یه موزه‌ی متروکه ‫در دالم قرار داده می‌شه.
‫انبار اونجا همچنان استفاده می‌شه.
‫وقتی ما حرکت می‌کنیم که ‫ نقاشی آماده‌ی انتقال باشه.
‫اطلاعات داخلی زیادی داری. ‫از کجا شنیدی؟
‫ربکا.
‫با احتیاط در موردش تحقیق شده. ‫نمی‌تونید خلاف نقشه پیش برید.
‫ولی یه مشکلی هست.
‫مکانش رو از قبل نمی‌تونید ببینید.
‫کریس وارد سیستم نظارتی موزه ‫می‌شه و بهمون تصویر می‌ده.
‫باید تستش کنم ولی گمونم جواب بده.
‫خیلی‌خب.
‫خوبه.
‫پس می‌بینیم چی می‌شه.
‫به زودی می‌بینمتون.
‫گمونم کارمون واسه امروز تمومه.
‫تروجان.
‫فکر کردم زدنت یا زندانی.
‫این همه وقت چیکار می‌کردی؟
‫کار همیشگی.
‫گاهی‌اوقات بهتر، ‫گاهی‌اوقات بدتر. تو چی؟
‫من هم همین.
‫زود تمومش کردم. ‫یه وقتی بالاخره تموم می‌شه دیگه.
‫اون دو تا، از کجا می‌شناسیشون؟
‫قبلا با دیانا کار کردم. ‫کاملا می‌شه روش حساب کرد.
‫کریس رو از طریق ربکا باهاش آشنا شدم. ‫بررسیش کردم، خوبه.
‫بهشون به اندازه کافی اعتماد داری؟
‫آره وگرنه قاطی قضیه نمی‌شدم.
‫به این کریس نیاز داریم؟
‫درکت می‌کنم، مثل ما نیست. ‫همچنان...
‫بهش نیاز داریم.
‫وقتی وارد موزه می‌شیم اونجا نیست.
‫عوض نشدی تروجان. ‫دائما شکاکی.
‫داره دیر می‌شه. ببخشید.
‫امشب چطور پیش رفت؟
‫خوب.
‫به سفارش رسیدگی کردی؟
‫کردم.
‫ما یه توافقی داریم لوکا.
‫یادم نرفته.
‫ما اینجا یه چیز خوبی ساختیم. ‫و داره بهتر و بهتر می‌شه.
‫نریزش دور.
‫نادیا.
‫این آخرین باره، قول می‌دم.
‫بعد این دیگه بدهی‌ای نداریم.
‫بدون کارهات هم می‌تونیم ‫ بدهی‌ها رو پرداخت کنیم.
‫گروه جمع کردی؟
‫آره.
‫چه مدل افرادی هستن؟
‫حرفه‌این.
‫امیدوارم همین‌طور باشه. ‫مشتری خیلی مشتاق نقاشیه.
‫قابل اعتماد هستن.
‫اگه تو می‌گی همین‌طوره.
‫دوست دارم خودم تصمیم بگیرم.
‫راجع بهشون واسم بگو.
‫از مشتری‌هام اطلاعات نمی‌دم. ‫قانون کاریمه.
‫صرفا جزئیات رابطشون رو بگو.
‫واسه محافظت.
‫واسه پولی که می‌دیم من انتظار ‫ همکاری بیشتر دارم.
‫متاسفم. کمکی از دستم برنمیاد.
‫حیف شد.
‫مشتری خوشحال نمی‌شه.
‫اگه نظرش عوض شد من مشکلی ندارم.
‫پیش پرداخت. هشتاد هزار تا.
‫همون‌طور که توافق کردیم.
‫نمی‌خوای بشمریش؟
‫اگه اینجا مشکلی پیش بیاد ‫کل قضیه تموم می‌شه دیگه.
‫یه جاهاییش دقیق نیست. ‫ولی کمک می‌کنه راهت رو پیدا کنی.
‫بخش امنیتیشون کارمند کم داره. ‫فقط دو نگهبان به صورت همزمان دارن.
‫یکی گشت می‌زنه و اون یکی ‫ پشت کامپیوتر می‌شینه.
‫کارگاه ترمیمشون همچنان فعالیت می‌کنه، ‫ آخر هفته‌ها هم فعالیت می‌کنه.
‫باید انتظارش رو داشته باشین.
‫- چند نفرن؟ ‫- آخر هفته‌ها کمترن. معمولا دو نفر.
‫چطور باید وارد موزه شد؟
‫از طریق نگهبان دوم.
‫شب چندین بار میاد بیرون که سیگار بکشه.
‫- خیلی دقیق انجامش می‌ده. ‫- و اگه نیاد؟
‫بخاطر تغییر شیفت یهویی یا مریضی‌ای چیزی؟
‫پس از یه پنجره می‌ریم.
‫وقتش که برسه من کامپیوترهاشون ‫ رو به هم می‌زنم.
‫متوجه نمی‌شن.
‫مسیر فرار مشخصه. ‫من ترتیب وسیله نقلیه رو می‌دم.
‫اسلحه‌ها رو من میارم.
‫پس می‌ریم داخل...
‫ترتیب دو تا نگهبان رو می‌دیم، ‫همچنین مسئولین ترمیم رو.
‫و بهد می‌ریم توی انبار امن.
‫ یارو کجاست؟
‫وقتشه.
‫دریافت شد.
‫- آروم باش. ‫- چیکار می‌کنی؟
‫بیا، برو داخل.
‫زود.
‫طبقه بالا.
‫وایسا.
‫مقاومت نکن.
‫اونجا. بخواب روی زمین. ‫صورت به سمت زمین.
‫برو پایین، زودتر.
‫- به من نگاه نکن. سرت پاییت. ‫- ولشون کن.
‫ سر پایین!
‫دست‌ها پشتتون. ‫همه‌تون!
‫آروم باشید چیزی نمی‌شه. ‫فهمیدید؟
‫متوجه شدید؟
‫خوبه.
‫الان دستتون رو می‌‌بندم.
‫وحشت نکنید. چند دقیقه دیگه می‌ریم.
‫آروم. کار احمقانه‌ای نکن.
‫به سمت انبار. برو.
‫بازش کن.
‫روی زمین. رو به زمین، ‫دست‌هات پشتت.
‫همین‌جا بمون و کاری نکن. ‫زودی برمی‌گردیم.
‫رابط ویکتوره. واسه مشتری کار می‌کنه.
‫همه‌چیز رو از طریق اون سازماندهی می‌کنی.
‫- از ویکتور چی می‌دونی؟ ‫- چیز زیادی نمی‌دونم.
‫فقط در موردت خیلی کنجکاو بود.
‫- بهش چی گفتی؟ ‫- چی فکر می‌کنی.
‫بگو.
‫من رو می‌شناسی دیگه.
‫ویکتور تویی؟
‫ممکنه باشم.
‫باید اسمت رو بدونم.
‫مهم نیست.
‫موضوع چیه؟
‫دستور رسیده.
‫کدوم دستور؟
‫می‌دونی چی می‌گم.
‫کی می‌تونم ببینمش؟
‫به زودی. بعد پرداخت.
‫چطوره فرداشب هم رو ببینیم؟ ‫مثلا...
‫روز هم رو می‌بینیم. تنها بیا.
‫وقت و مکانش رو بهت می‌گم.
‫تحویل در حال انجامه.
‫در موردشون چی فهمیدی؟
‫محتاطن.
‫من نقاشی رو می‌خوام.
‫و پول کثافت‌ها رو نمی‌دم.
‫پول نمی‌دی؟
‫قصد هم نداشتم بدم.
‫- صرفا کثافت‌کاریم رو می‌کنن. ‫- پس تحویلی درکار نیست.
‫نقاشی رو دستشون می‌مونه.
‫- این‌طوری وقت می‌کنیم گیرشون بندازیم. ‫- چطور قراره جواب بده؟
‫یه فکری بکن.
‫واسه همین بهت پول می‌دم.
‫خیلی‌خب.
‫توی موقعیتیم.
‫دیر کردی.
‫یه مشکلی پیش اومد.
‫خب؟
‫یه مشکل کوچیکه.
‫یعنی چی؟
‫یعنی باید کل قضیه رو به تعویق بندازیم.
‫تا کی؟
‫نمی‌تونم با اطمینان بهت بگم.
‫باید دقیق‌تر بیان کنی.
‫داستان چیه؟
‫داستانی درکار نیست. ‫یکم بیشتر وقت لازم داریم.
‫واسه چی؟
‫نگران نباش. همه‌چیز مرتبه.
‫باهات تماس می‌گیرم.
‫لغوش می‌کنیم. یه مشکلی هست.
‫- چه خبره؟ ‫- برو. بعدا هم رو می‌بینیم.
‫گفتی می‌خوای باهام حرف بزنی. ‫مشکلی پیش اومده؟
‫گفتم شاید تو بتونی جواب این سوال رو بدی.
‫چی شده؟
‫از چیزی خبر نداری؟
‫در مورد چی؟
‫بهت نگفته؟
‫برو سر اصل مطلب تروجان. ‫کی قرار بوده چیزی بهم بگه؟
‫ویکتور.
‫- چی شده؟ ‫- تحویل به مشکل خورد.
‫چی؟
‫ویکتور نیومد یا نخواست بیاد.
‫متوجه نمی‌شم. همه‌چیز حل شده بود که.
‫زنگ زد و گفت که زمان بیشتری نیاز داره.
‫به نظر خوب نمیاد.
‫و حالا چی می‌شه؟
‫و اگه باهات تماس بگیره...
‫نمی‌گیره.
‫می‌تونم سعی کنم یه خریدار دیگه پیدا کنم. ‫ولی آسون نیست.
‫این رو پیش‌بینی نکرده بودم. ‫ببخشید تروجان. من از معامله خارج می‌شم.
‫باقیش با خودتونه.
‫قرار داریم دیگه درسته؟
‫- قراره اینجا در موردش حرف بزنیم؟ ‫- نه.
‫خب؟
‫- گوشیت رو به هتل تحویل دادی؟ ‫- همون‌طور که گفتیم.
‫خوبه.
‫در هر صورت باید بگردمت.
‫دست‌هات رو ببر بالا.
‫- شوخیت گرفته؟ ‫- بعدا شوخی هم می‌کنیم.
‫- میکروفون ندارم. ‫- بیا.
‫کجا می‌ریم؟
‫به زودی می‌بینی.
‫نقاشی در چه حاله؟
‫تلاش خوبی بود.
‫نقاشی خیلی حساسه.
‫موزه می‌خواد در شرایط خوبی پس بگیرتش.
‫همین‌طور می‌شه.
‫حالا از این مسیر برو.
‫یه نفر منتظرته.
‫قراره چشمم رو ببندن و با هلیکوپتر ‫ من رو ببرن یه جای مخفی؟
‫صبر کن ببینی.
‫و حالا چی می‌شه؟
‫بیا حرف بزنیم.
‫اینجا؟
‫خوبه.
‫اول مدرک می‌خوام که واقعا نقاشی رو داری.
‫می‌شه نگهش دارم؟
‫- موزه نمی‌تونه 1.7 میلیون پول بده. ‫- پس واسه چی اومدی؟
‫که مذاکره کنم. 1.7 میلیون دیگه زیاده.
‫مخارجش با خود موزه‌ست.
‫توی آلمان نقاشی‌های توی موزه بیمه نیستن. ‫خیلی گرونن.
‫عمرا اگه بتونن 1.7 میلیون پول بدن.
‫اصلا نمی‌خوان پولی بدن.
‫پیشنهادتون اینه؟
‫من صرفا وکیل موزه هستم، ‫شغلم اینه که شما رو منصرف کنم.
‫- بیشتر از پونصد هزار تا امکان نداره. ‫- مسخره‌ست و خودتون هم می‌دونید.
‫صرفا خواستم بهتون اطلاع بدم.
‫تمام انتظاری که می‌شه از ‫اهداکنندگان خصوصی داشت همین مقداره.
‫اگه نقاشی واسشون مهمه بهتره دست بجنبونن، ‫ وگرنه راهی جلومون نمونده.
‫مجبور می‌شیم به یه نفر دیگه پیشنهادش کنیم.
‫- می‌دونی که آسون نیست. ‫- دیگه اونش به شما مربوط نیست.
‫مبلغ پایین‌ترتون چقدره؟
‫حرف زیر یک میلیون رو نزن.
‫مبلغ نهاییتونه؟
‫- اطلاع می‌دم. ‫- خوبه.
‫باهاتون تماس می‌گیریم.
‫واسه کار اومدی برلین؟
‫کجا زندگی می‌کنی؟
‫توی هتل‌ها و آپارتمان‌ها.
‫- جای ثابتی نداری؟ ‫- واسه یه مدت طولانی نه.
‫دلت واسش تنگ نمی‌شه؟
‫گاهی‌اوقات می‌شه.
‫وقتی کار نمی‌کنی چیکار می‌کنی؟
‫توی یه کشور گرم کنار استخر دراز ‫ می‌کشی و نوشیدنی می‌خوری؟
‫خب یه جورهایی درسته.
‫سعی می‌کنم سالی یکی دو تا کار بزرگ بکنم.
‫و اگه مجبور بشم چند کار کوچیک ‫ هم بینش می‌کنم.
‫وقتی کار نمی‌کنم خیلی خودم ‫ رو درگیر نمی‌کنم.
‫چشم و گوشم بازه، توی کافه و ‫رستوران‌ها می‌شینم و مردم رو می‌بینم.
‫و مجلات معماری می‌خونم.
‫مجلات معماری؟
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫جالبه که پولدارها می‌دن از ‫خونه‌شون عکس بگیرن.
‫از داخل و بیرون. با کلی جزئیات. ‫واسه من سود داره.
‫متوجه‌ام.
‫تو چی؟ زندگی دیگه‌ای داری؟
‫خیلی دارم.
‫راننده آزمایشی هستم.
‫ارلکونیگ رو آزمایش می‌کنم.
‫ارلکرونیگ؟
‫ماشین‌هایی که هنوز در دست ساخت هستن.
‫به نظر خوب میاد. پس کارت تمومی نداره.
‫سلام ربکا.
‫قراره دستم رو بردارم.
‫ولی مودب و ساکت بمون. ‫فهمیدی؟
‫چی شده؟ چی می‌خوای؟
‫آخرین باری که حرف زدیم خیلی سازگاری نکردی.
‫بیا دوباره امتحان کنیم. ‫من اطلاعات گروه رو می‌خوام...
‫و همچنین جای نقاشی رو.
‫نمی‌دونم نقاشی کجاست.
‫شنیدم قرارداد لغو شده چون ‫نمی‌تونی پولش رو پرداخت کنی.
‫از دید من جمله‌بندی درست نیست.
‫من دیگه باهاش کاری ندارم. ‫ولش کردم.
‫دیگه بهتر.
‫دیگه دلیلی نداره ازشون دفاع کنی. ‫الان نقشه‌شون چیه؟
‫می‌خوان به یه نفر دیگه پیشنهادش بدن.
‫- به کی؟ ‫- به من نگفتن.
‫گمونم موزه باشه.
‫واسه بار آخر می‌پرسم. ‫کجا پیداشون کنم؟
‫انقدر شرایط رو سخت نکن.
‫به شیوه‌های مختلفی می‌تونیم ‫به قضیه رسیدگی کنیم.
‫یکی از احتمالات اینه.
‫توی این پاکت سی هزار تا هست. ‫پیش پرداخته.
‫اگه من رو ببری پیش نقاشی ‫هفتاد هزارتای باقی‌مونده رو می‌گیری.
‫آخرین دفعه از محله‌ی پیش ‫پرداخت جلوتر نرفتیم.
‫روالش همین بود.
‫اگه پیشنهاد رو قبول نکنی به ‫ شیوه‌ی دیگه‌ای...
‫اطلاعات رو ازت می‌گیرم.
‫همچنان حق انتخاب داری.
‫هشتصد هزار تا. ‫از این بیشتر نمی‌تونن جور کنن.
‫- کی پرداخت می‌کنن؟ ‫- حداکثر تا همین هفته.
‫هفته ممکنه طولانی باشه.
‫باید قبول کنیم. ممکن بود کمتر باشه.
‫بیشتر از این گیرمون نمیاد.
‫موافقم. احمقانه‌ست که ردش کنیم.
‫بیایید تمومش کنیم.
‫دوباره با دیانا انجامش می‌دم، خب؟ ‫لزومی نداره همه بیان.
‫بعد تحویل اینجا هم رو می‌بینیم ‫ و پول رو تقسیم می‌کنیم.
‫اگه اشتباهی نکنیم...
‫تا هفته‌ی دیگه هممون ‫ 200 هزار تا گیرمون میاد.
‫یه چیزی که اذیتم می‌کنه اینه که ‫ویکتور دیگه خبری نداده.
‫گمونم هنوز واسشون بی‌اهمیت نشده.
‫حق با تروجانه. باید احتیاط کنیم.
‫- چه خبره؟ ‫- فقط وقتی گفتم حرف بزن. برو!
‫آروم، آروم...
‫همه چیز رو باید بهت بگم؟ ‫چراغ‌ها و موتور رو خاموش کن!
‫دستت رو با دستبند ببند به فرمان.
‫پلیسی؟ من حرفی با تو ندارم.
‫اه، کثافت.
‫- غذاهای سالم‌تری بخور داداش. ‫- یعنی چی؟
‫یه سری چیز هست که می‌خوام ‫بدونم و تو باید بهم بگی.
‫- نمی‌دونم موضوع چیه. ‫- خوب می‌دونی.
‫بی‌خیال شو. از من چیزی نصیبت نمی‌شه.
‫چرا، می‌شه.
‫کاملا مطمئنم.
‫[لوکا]
‫بله.
‫چیه؟
‫این چیه؟
‫- گوشی کریس رو از کجا آوردی؟ ‫- به زودی می‌فهمی.
‫چی می‌خوای؟
‫الان دقیقا قراره در مورد همین حرف بزنیم.
‫می‌تونی شروع کنی.
‫پول‌ها بدون رد و نشانن. سریالشون هم به ‫ترتیب نیست. همون‌طوری توافق کردیم.
‫این 700 هزار تاست. 800 نیست.
‫فقط همین رو تونستن جور کنن.
‫نمی‌خواستم پشت تلفن ‫در موردش حرف بزنم.
‫فقط همین رو تونستن پرداخت کنن.
‫باشه.
‫برو توی اتاقت.
‫آروم و ساکت. مضطرب نشو.
‫- کجاست؟ ‫- اینجا، اینجا...
‫بشین.
‫نقاشی.
‫- واسه موزه‌ست. ‫- دیگه نیست. چمدان رو بده.
‫حرفم رو تکرار نمی‌کنم.
‫گوشیت.
‫این چیه؟
‫وکیل.
‫سعی می‌کنه حقوقش رو زیاد کنه.
‫باهات چیکار کنم کلیر؟
‫وقتی رفتم بیرون زنگ خطر رو می‌زنی. ‫نمی‌تونم اجازه‌اش رو بدم.
‫می‌خوای من رو بکشی؟
‫توی دوربین امنیتی هتل چهره‌ات افتاده.
‫می‌تونن شناساییت کنن و ردت رو بزنن.
‫اگه جات بودم احتیاط می‌کردم.
‫هر چیزی می‌خواستی رو گیر آوردی.
‫نقاشی، پول.
‫دیگه چی می‌خوای؟
‫برو دیگه.
‫خیلی حرف می‌زنی وکیل. ‫حرف‌هات واسم مهم نیست.
‫حالا خوب گوش کن.
‫بعد این‌که رفتم تا پونزده دقیقه ‫ از جات تکون نمی‌خوری.
‫اگه گوش نکنی و واسم دردسر درست کنی ‫ میام دنبات و پیدات می‌کنم.
‫فرقی نمی‌کنه کجا باشی.
‫فهمیدی؟
‫اگه تا 5 دقیقه دیگه برنگشتم می‌ری.
‫تروجان.
‫بالاخره اومدی.
‫فقط 700 هزار تاست.
‫گفتن فقط همین‌قدر داشتن.
‫همچنان واسه هر کدوممون 175 ‫ هزار تا هست. واسه من کافیه.
‫بیا شروع کنیم.
‫کریس کجاست؟
‫نمی‌دونم. به زودی میاد.
‫همه‌چیز مرتبه لوکا؟
‫چی؟
‫آره حتما.
‫پول رو برگردون توی چمدون.
‫چی؟
‫پول...
‫توی چمدون.
‫خودشه.
‫خوبی؟
‫نتونستم چمدون پول رو بگیرم...
‫ولی تونستم این رو بگیرم.
‫حتما ویکتور از وکیل گرفتتش.
‫صد هزار تا رو.
‫از هیچی بهتره.
‫به نظر بد میاد.
‫چیزی نیست.
‫حالا برنامه‌ات چیه؟
‫اول از اینجا برم.
‫با این وضع؟
‫کجا می‌ری؟
‫یه جایی پیدا می‌کنم.
‫می‌تونی بیای خونه‌ی من.
‫واسه چند روز.
‫تا وقتی آب‌ها از آسیاب بیفته.
‫خیلی خطرناکه.
‫حیف شد.
برای دانلود فیلم های بیشتر به وب سایت کیامووی مراجعه کنید .:: kiamovie.ir ::.