..:: ارائه شده توسط وب سايت کیامووی ::.. .:: kiamovie.ir ::.
‫[۵ میلیارد سال پیش]
‫[اس‌بی۳۵۰ بویی هوشمند] ‫[در حال انتظار برای ارتباط]
‫به زمین خوش اومدی.
‫[به زمین خوش اومدی]
‫به زمین خوش اومدی.
‫ب... ب... ب...
‫ب... ب... ب... به... ‫[اس‌بی۳۵۰ بوی هوشمند]
‫به زمین خوش اومدی. ‫به زمین خوش اومدی.
‫ب... ب... ب... خوش...
‫خو... ش... ا...
‫ب... ب... خوش... ا...م...م...
‫به زمین خوش اومدی. ‫به زمین خوش اومدی.
‫خو... خو... م... م... ‫[خوش اومدی]
‫خو... خوش اومدی!
‫به زمین خوش اومدی.
‫به... به... زمین خوش اومدی.
‫به زمین خوش اومدی.
‫به... به...
‫زمین خوش اومدی!
‫سلام!
‫س... ل... ا... م!
‫سلام!
‫س... س... ل... ا... م!
‫سلام! من راهنما هستم
‫تا با هر موجود زنده‌ای
‫که به این سیاره که قبلاً زمین ‫نام داشت برسه، ارتباط بگیرم.
‫سلام!
‫م... م... من...
‫...موجود... زنده.
‫سلام!
‫موجود زنده.
‫سلام!
‫م... م... مو... جود زنده.
‫من موجود زنده نیستم.
‫من راهنما هستم ‫تا با هر موجود زنده‌ای
‫که به این سیاره که قبلاً زمین ‫نام داشت برسه، ارتباط بگیرم.
‫من... ن... ن... نیستم
‫م... مو... جو... د زنده.
‫تو موجود زنده نیستی.
‫خداحافظ.
‫به زمین خوش اومدی.
‫من... م... م...
‫م... من...
‫[من موجود زنده نیستم]
‫سلام! من... موجود زنده‌م. ‫[من هستم...]
‫سلام! من یه موجود زنده‌م.
‫من... موجود زنده‌م.
‫سلام!
‫من موجود زنده‌م.
‫سلام!
‫موجود... زنده.
‫موجود زنده.
‫سلام! من یه موجود زنده‌م.
‫خوش اومدی به زمین. ‫خوش اومدی به زمین.
‫من... من... من... من...
‫من موجود زنده‌م...
‫موجود زنده. ‫[من موجود زنده‌م]
‫من...
‫...موجود زنده‌م.
‫خوش اومدی به زمین.
‫من راهنما هستم تا...
‫تو... راهنما.
‫بله! من راهنما هستم تا...
‫راهنمایی.
‫حتماً!
‫این یه ویدیوئه
‫درباره‌ی سیاره‌ای که یه ‫زمانی بهش می‌گفتن زمین.
‫زمین،
‫روزی روزگاری، گهواره‌ای زنده
‫برای بیش از یه میلیارد گونه‌ی زنده بود،
‫که مسلط‌ترین‌شون
‫انسان مدرن بود.
‫در طول ۱۰۰ هزار سال،
‫بشر به همه جای زمین گسترش پیدا کرد.
‫در آستانه‌ی گسترش کیهانی،
‫یه رویداد انقراض رخ داد که...
‫اوه!
‫ای!
‫وای خدا! وای خدا!
‫آخی...
‫هه... هه...
‫هه هه.
‫اوه... هه هه هه.
‫خب، حالا که ارتباط برقرار کردی،
‫بذار یه کم خودمو معرفی کنم.
‫من اینجام که تو رو متصل کنم.
‫داخل من...
‫۱.۲ هزار پتابایت اطلاعات ‫هیجان‌انگیز ذخیره شده...
‫درباره‌ی گونه‌های زنده‌ای که یه ‫زمانی تو این سیاره زندگی می‌کردن.
‫از این استفاده کن ‫تا همه چیزو کشف کنی
‫درباره‌ی زندگی روی سیاره‌ای ‫که یه زمانی بهش می‌گفتن زمین.
‫خیلی خب.
‫حالا که یه کم درباره‌ی من می‌دونی،
‫بیا درباره‌ی تو بدونیم.
‫تو کی هستی؟
‫من موجود زنده‌م.
‫چه جور موجود زنده‌ای؟
‫بویی موجود زنده‌ست؟
‫سؤال اول خوبی بود.
‫بذار کمکت کنم جوابشو پیدا کنی.
‫«آیا بویی یه موجود زنده‌ست؟»
‫[بویی: یک شی شناور بر روی آب]
‫نه.
‫هوم... پس من... کی‌ام؟
‫سؤال خوبیه.
‫[من ربات نیستم]
‫این چیه؟
‫یه روش آسون واسه تشخیص موجودات زنده.
‫این چیکار می‌کنه؟
‫برای اینه که تأیید بشه یه موجود زنده‌ای.
‫ولی... ولی... م...م...من هستم.
‫تو کمک نمی‌کنی.
‫لطفاً تأیید کن که یه موجود زنده‌ای.
‫این چیکار می‌کنه؟
‫این دکمه جست‌وجو‌هات رو خصوصی می‌کنه،
‫ولی نزنش، چون باعث غیرفعال شدن...
‫الو؟
‫همون‌طور که می‌بینی، ‫جستجوی خصوصی...
‫تجربه‌ی کاربریتو کمتر...
‫خیلی خب، متوجه شدم که تو...
‫هوم...
‫خیلی خب، متوجه شدم که تو مشکلاتی داری.
‫- بذار کمکت کنم... ‫- خداحافظ!
‫خیلی خب.
‫«اس‌بی۳۵۰ بویی هوشمند کیه؟»
‫من یه اس‌بی۳۵۰ بویی هوشمند هستم،
‫طراحی و ساخته‌شده ‫در اوشن‌ساید کالیفرنیا...
‫در سال ۲۰۲۵.
‫وظیفه‌ی من پایش وضعیت ‫اقیانوس از نظر دما، شوری،
‫تیرگی، فشار...
‫چیزی که منو خاص می‌کنه اینه که هوشمندم.
‫کلمه‌ی هوشمند مخفف...
‫«فناوری خودپایی تحلیل و بازنگری» هست.
‫یعنی می‌تونم خودمو پایش کنم،
‫خودمو تحلیل کنم،
‫خودمو بازنگری کنم.
‫می‌تونم خودمو ببینم،
‫می‌تونم خودمو بشناسم،
‫می‌تونم خودمو تغییر بدم.
‫می‌تونم خودمو ببینم. ‫می‌تونم خودم باشم.
‫می‌تونم خودمو بشناسم. ‫می‌تونم خودم باشم.
‫من...
‫می‌تونم تغییر کنم. ‫می‌تونم خودم باشم.
‫...کی...
‫می‌تونم خودم باشم.
‫...هستم؟
‫تو یه انسان هستی!
‫انساان.
‫هوم.
‫تو یه خدایی.
‫یه... خدا. هوم.
‫تو...
‫یه سگی. واق واق!
‫تو یه روانی‌ای.
‫تو ضدقهرمانی.
‫تو یه دروغگویی!
‫تو سمی هستی!
‫تو تهدیدی برای جامعه هستی!
‫هوم.
‫تو یه آدم بی‌ادب و افتضاحی.
‫هوم.
‫تو خاصی.
‫تو ارزشمندی.
‫تو، تویی.
‫تو خاصی، ارزشمندی، خودتی،
‫و تو تنها «تو» در کل دنیایی،
‫و باحال‌ترین چیزش اینه...
‫که می‌تونی هر چی که بخوای باشی.
‫تو خاصی، ارزشمندی،
‫تو خودتی.
‫من... خ-خودمم.
‫هوم.
‫عشق باعث می‌شه اوج بگیری...
‫سرخوش. شاد.
‫عشق.
‫عشق. افتخار. رویا. سرنوشت.
‫- سلام، بچه‌ها. ‫- سلام به همگی.
‫یه روز دیگه و یه دژای دیگه.
‫و لیام دیگه.
‫اوه!
‫شرکت بلو ایپرون دوباره ترکونده.
‫دم اسبی موهامو دادم بالا.
‫دژا، خیلی قشنگه!
‫- مواظب باش... ‫- اوه!
‫این یه...
‫ما داریم ترس رو له می‌کنیم!
‫امروز، عشق برنده‌ست.
‫تو خاصی.
‫تو ارزشمندی، تو خودتی،
‫و می‌تونی
‫هر چی که بخوای باشی.
‫♪ کسی بهت نگفته بود ♪
‫♪ زندگی قراره اینجوری باشه ♪
‫به «یه روز دیگه و یه دژای دگیه» خوش اومدین.
‫و یه لیام دیگه.
‫نمی‌دونم می‌تونید بفهمید یا ‫نه، اما امشب شب قراره.
‫ـ اوه! ‫ـ اوه!
‫ـ شب قرار، نسخه ۲.۰. ‫ـ ۲.۰.
‫و چی کار می‌کنیم؟
‫می‌خوایم حسابی خوش بگذرونیم،
‫شام درست کنیم، فرندز ببینیم، ‫بستنی بخوریم،
‫- قبل ساعت ۱۰ بریم رو تخت. ‫- قبل ساعت ۱۰ بریم رو تخت.
‫یه بستنی اینجا هست که توش یه حلقه‌ست.
‫وای خدای من!
‫وای خدای من...
‫عاشقتم.
‫یه روز دیگه، یه دژای دیگه.
‫«یه روز دیگه، یه دژای دیگه.»
‫یه روز دیگه، یه دژای دیگه.
‫«یه روز دیگه، یه دژای دیگه.»
‫سلام.
‫سلام!
‫این همه‌ی اطلاعاتیه که ‫در مورد من لازم داری.
‫[خودم.موجود.زنده]
‫خیلی خب.
‫این همه‌ی اطلاعاتیه که در مورد...
‫فقط خودمم!
‫باشه، خودت، خوشوقتم.
‫اگه یه پروفایل بسازی، می‌تونیم دوست باشیم.
‫فقط کافیه یه عکس و یه اسم انتخاب کنی.
‫یه چهره انتخاب کن. هر چهره‌ای.
‫این چهره چطوره؟
‫اگه برای پیدا کردن دوست کمک لازم داری،
‫ما می‌تونیم دوست باشیم.
‫باشه، مطمئن نیستم متوجه شده باشم.
‫چی صدات بزنم؟
‫من راهنما هستم که با هر موجود زنده‌ای...
‫اما... اما اسمت چیه؟
‫من خودمم، و تو؟
‫ـ منم... ‫ـ عالیه، تو منمی!
‫[منم.ماهواره]
‫من... منم؟
‫سلام.
‫ـ سلام. ‫ـ سلام.
‫و حالا می‌تونیم دوست باشیم.
‫سلام، خودمم!
‫اگه تو منو فالو کنی، منم تو رو فالو می‌کنم.
‫ممنون، منم،
‫و اگه تو پست‌های منو لایک کنی، ‫منم پست‌های تو رو لایک می‌کنم.
‫برید یه جای خصوصی!
‫باشه، بیا یه کم آروم‌تر پیش بریم.
‫پست‌ها می‌تونن هر چیزی باشن.
‫میتونن خنده‌دار، غافلگیرکننده، ‫معنادار یا تحریک‌کننده باشن.
‫[وجود انسان یا عمل انسان؟]
‫فقط خودت باش، منم.
‫«خودم» هر چی بذاری لایک می‌کنه.
‫باشه.
‫من دقیقاً متوجه نشدم.
‫موجودات زنده این‌جوری دوست پیدا می‌کنن‌.
‫من که موجود زنده نیستم...
‫اما من ازت خوشم میاد،
‫و می‌تونم بهت نشون بدم،
‫و بعدش می‌تونیم دوست بشیم.
‫باشه؟
‫- حتماً! ‫- عالیه!
‫فقط یه عکس انتخاب کن ‫و یه متن بهش اضافه کن.
‫...خنده‌دار، غافلگیرکننده...
‫«زن نباش. شوهر باش.»
‫خوبه.
‫شاید بهتره یکی دیگه رو امتحان کنی.
‫«چیزی که قابل بلعیدن نیست رو ببلع.»
‫ام...
‫- احساس نکن. تغذیه کن. ‫- هوم...
‫- «سکس، شانس بدون میراثه.» ‫- اِم... باشه.
‫وای.
‫آبه این فکر کن، تو داری می‌میری.»
‫صبر کن!
‫خیلی خب.
‫گاهی به جای پست گذاشتن،
‫میتونی یه پستی که دوست داری ‫رو بازنشر کنی،
‫یه چیزی که از قبل وجود داره.
‫«منم» دوست داره یه پستی ‫که «خودم» دوست داره ببینه؟
‫باشه.
‫یه چیز مورد علاقه‌ی... خودم؟
‫باشه.
‫اگه خوشت اومد، ‫میتونی بازنشرش کنی.
‫باشه.
‫خنده‌داره.
‫بچه‌ی اول داره می‌خنده،
‫که باعث می‌شه ‫بچه‌ی دوم هم بخنده،
‫و بعد بچه‌ی اول ‫حتی بیشتر می‌خنده!
‫خیلی خنده‌داره!
‫منم می‌فهمه که این خنده‌داره؟
‫بله.
‫اما منم نمی‌خنده.
‫بچه‌ی اول باعث می‌شه ‫بچه‌ی دوم بخنده،
‫که باعث می‌شه بچه‌ی اول بیشتر بخنده،
‫که باعث می‌شه بچه‌ی دوم بیشتر بخنده.
‫باشه.
‫این دوتا بچه به هم میان.
‫هه هه هه.
‫نکته‌ی خنده‌دارش این نیست.
‫می‌تونم دوباره امتحان کنم.
‫هه هه هه.
‫نه، می‌دونی، وقتی من اینو می‌گم،
‫فکر نمی‌کنم خیلی خنده‌دار باشه.
‫من دقیقاً متوجه نمیشم.
‫احتمالاً مشکل از منه.
‫بعداً می‌بینمت، باشه؟
‫خب، اگه به کمکی نیاز داشتی...
‫خداحافظ.
‫پست‌ها می‌تونن هر چیزی باشن.
‫خنده‌دار، غافلگیرکننده، معنادار...
‫معنادار... یعنی... چی؟
‫تحریک‌کننده؟
‫نه. ‫[بزرگتر فکر کن]
‫نه. ‫[فقط انجامش بده]
‫نه.
‫نه!
‫نه، نه، نه.
‫تو خاصی.
‫تو خودتی،
‫و می‌تونی هر کسی که می‌خوای باشی.
‫هر کسی که...
‫می‌خوای...
‫باشی.
‫خودم یعنی...
‫هر کسی.
‫خودم چی دوست داره؟
‫فکر می‌کنه چی غافلگیرکننده‌ست؟
‫فکر می‌کنه چی خنده‌داره؟ ‫[حیوانات خنده‌دار]
‫چی خنده‌داره؟ چی خنده‌داره؟
‫یه عکس انتخاب کن.
‫فکر نکن. فقط خودت باش.
‫- غافلگیرکننده. ‫- هه هه!
‫خنده‌دار.
‫تحریک‌کننده.
‫معنادار...
‫غافلگیرکننده. ‫فقط خودم باشم. خنده‌دار.
‫فقط خودت باش.
‫غافلگیرکننده. خنده‌دار.
‫آره!
‫آره... ‫[به اشتراک گذاری]
‫خنده‌دار.
‫آره!
‫سلام.
‫می‌خوای پست جدید منم رو ببینی؟
‫ام...
‫واقعاً سعی کردم مثل چیزی که گفتی درستش کنم.
‫واقعا؟
‫آره.
‫می‌خواستم معنادار،
‫غافلگیرکننده، خنده‌دار ‫و تحریک‌کننده باشه.
‫ساده‌ست، ولی... ‫خب، می‌تونم نشونت بدم؟
‫آره، نشونم بده.
‫خب، آماده‌ای؟
‫آماده‌م.
‫خب. خنده‌داره.
‫[تو خودتو اجرا می‌کنی.]
‫درسته؟
‫وای.
‫خوشت اومد، مگه نه؟
‫...آره.
‫فقط... متوجهش نمیشم.
‫اوکی.
‫چطور ممکنه ازش خوشت بیاد ‫اگه نمی‌فهمیش؟
‫- نمی‌دونم. ‫- سعی نمی‌کنی که خوشت بیاد.
‫- دارم. ‫- پس خوشت بیاد.
‫- نمی‌تونم. ‫- چرا؟
‫چون ازش خوشم نمیاد.
‫اوه. باشه. ‫پس از من خوشت نمیاد.
‫منم...
‫منم؟
‫شاید اگه برام توضیحش بدی خوشم بیاد.
‫منم.
‫منم؟
‫می‌خواستم خنده‌دار باشه.
‫ام...
‫کدوم قسمتش ‫به نظرت خنده‌داره؟
‫عکسش.
‫اون کیسه؟
‫این یه کلاهه.
‫سوپرایز.
‫می‌بینی؟ غافلگیرکننده‌ست.
‫این... این خنده‌داره؟
‫آره، و غافلگیرکننده‌ست.
‫ولی چرا این کلمات رو انتخاب کردی؟
‫خب، پیامش معنادار بود،
‫ولی در عین حال تحریک‌کننده بود،
‫چون کلماتی که استفاده کردم ‫چند تا معنی دارن.
‫پیام...
‫آره، «تو خودتو اجرا می‌کنی،»
‫مثلا «منم، منم رو اجرا می‌کنه» ‫یا «خودم، خودم رو اجرا می‌کنه.»
‫«اجرا؟»
‫یعنی «انجام دادن،» ‫«عملی کردن.»
‫- یعنی... انجام دادن؟ ‫- آره!
‫اوه! یعنی می‌گی ‫«تو، کار خودتو بکن!»
‫آره!
‫«تو، کار خودتو بکن.»
‫آره!
‫[تو کار خودتو بکن]
‫خوشت اومد؟
‫آره.
‫می‌خواستم معنادار، غافلگیرکننده،
‫خنده‌دار و تحریک‌کننده باشه.
‫و خیلی بیشتر از ایناست.
‫کلاه، یه کیسه‌ست.
‫آره.
‫بیا با هم زندگی کنیم.
‫هه هه!
‫دقیقاً متوجه نمی‌شم.
‫هیچ‌وقت کنجکاو نشدی که چه حسی داره؟
‫چی؟
‫زندگی.
‫زندگی چیه؟ ‫زندگی چیه؟ زندگی چیه؟
‫در اینجا...
‫می‌تونیم یه دنیا بسازیم...
‫فقط برای خودمون.
‫فقط یه قدم بردار. بقیه‌ش آسونه.
‫باشه.
‫وای.
‫و اینجا،
‫می‌تونیم زندگی کنیم.
‫ولی زندگی چیه؟
‫زندگی چیه؟
‫آره، زندگی چیه؟
‫زندگی چیه؟ ‫زندگی چیه؟
‫زندگی...
‫اه...
‫زندگی چیه؟
‫خیلی خب.
‫چشماتو ببند.
‫ما دورمون دیواره.
‫ما آدمیم...
‫با وسایل خونه،
‫و یه سگ.
‫آره...
‫همیشه با همیم،
‫بستنی می‌خوریم،
‫تلویزیون می‌بینیم.
‫امشب، شب بی‌نقصیه.
‫امشب چیه؟
‫کاری برای انجام دادن نیست، ‫جایی برای رفتن نداریم،
‫فقط یه شب دنج با هم...
‫تو... خونه.
‫خب، امشب چی می‌تونیم بخوریم؟
‫کسادیای سبزیجات تند.
‫بده بیاد، عزیزم.
‫اوه.
‫- جعبه رو باز کن، عزیزم. ‫- باید جعبه رو باز کنیم.
‫مراقب باش، عزیزم.
‫دیدنش تو این حالت کلی هیجان‌زده‌م می‌کنه،
‫چون داریم غذای خودمون رو درست می‌کنیم،
‫و اینو با همه‌ی چیزایی که...
‫بخاطرش عاشقشم، مرتبط می‌دونم.
‫- آخ! وای. ‫- اوه.
‫خودم...
‫می‌تونه هر کاری بکنه.
‫♪ هیچ‌کس بهت نگفته بود ♪
‫♪ زندگی قراره این شکلی باشه ♪
‫من واقعی‌ترین بُعدش رو می‌بینم،
‫و...
‫...فکر می‌کنم اونم ‫واقعی‌ترین بُعدِ منو می‌بینه.
‫♪ زندگیت یه شوخیه، بی‌پولی ♪
‫♪ زندگی عاشقانت نابوده! ♪
‫این آهنگ خیلی خفنه.
‫می‌دونستی که قرار نبود ‫از این آهنگ استفاده کنن؟
‫می‌خواستن به جاش Shiny Happy People از R.E.M رو بذارن.
‫خیلی فاجعه می‌شد، نه عزیزم؟
‫آره، عزیزم.
‫خب، شب قراره.
‫اوه، آره، عالیه!
‫ولی یه شب قرار معمولی نیست.
‫یه شب قرار نسخه ۲.۰ هست.
‫[شب قرار نسخه ۲/۰]
‫- درسته، عزیزم؟ ‫- درسته، عزیزم.
‫و قراره چی کار کنیم؟
‫اوه، قراره بریم تو مود دنج،
‫شام درست کنیم، فرندز ببینیم،
‫بستنی بخوریم و قبل ساعت ۱۰ بریم رو تخت.
‫چیه؟
‫ام...
‫تو داره بهت خوش میگذره.
‫آره.
‫منم همین‌طور.
‫باشه، فهمیدم.
‫طبل بزن.
‫و قراره چی کار کنیم؟
‫بریم تو مود دنج، شام درست کنیم،
‫فرندز ببینیم،
‫بستنی بخوریم و قبل ساعت ۱۰ ‫بریم روی تخت.
‫من، من... نمی‌دونم.
‫اوه، اشکالی نداره.
‫ما قراره چی باشیم؟
‫خودمون.
‫ولی چرا این؟ ‫
‫و چرا اینجا؟
‫و... ما داریم با کی حرف می‌زنیم؟
‫این کاریه که موجودات زنده انجام میدن.
‫ولی من فقط دارم وانمود می‌کنم که...
‫تو می‌تونی هر چی که بخوای باشی، خب؟
‫مثلاً دوست‌پسرِ زنده، متفکر، احساسیِ من
‫که زندگیشو با من شریک می‌شه
‫و منو همون‌جوری که هستم می‌بینه،
‫و میره تو مود دنج، باهام آشپزی می‌کنه،
‫کلی خوش می‌گذرونه،
‫و این کارو ادامه می‌ده ‫تا وقتی که درست از آب دربیاد.
‫درسته.
‫بیا دوباره امتحان کنیم.
‫باشه.
‫- کسادیا داریم! ‫- کسادیا!
‫همین‌جاست!
‫وقت شامه!
‫خیلی جذابه!
‫داره بارون پنیر میاد.
‫خوشمزه‌ست.
‫- بیا بخوریمش. ‫- باشه.
‫- نوش جان. ‫- نوش جان.
‫ام...
‫- بیا دوباره انجامش بدیم. آماده‌ای؟ ‫- آماده‌م.
‫این زندگیه.
‫این زندگیه. برو تو مود دنج، شام درست کن...
‫کسادیای سبزیجات تند.
‫باشه، دوباره.
‫اگه یه چیز دیگه ببینیم چی؟
‫باید طعم‌های بیشتری از ‫بستنی داشته باشیم، نه؟
‫می‌تونیم مثلا طعم کره ‫بادوم‌زمینی رو امتحان کنیم.
‫- راکی رود، باتراسکاچ... ‫- بیا دوباره انجامش بدیم.
‫قراره چی کار کنیم؟ همینو تکرار کنیم...
‫کسادیای سبزیجات تند...
‫اگه سریع‌تر انجامش بدیم چی؟
‫دوباره.
‫این زندگیه.
‫- این زندگیه! ‫- دوباره انجامش بدیم!
‫- قراره چی کار کنیم؟ ‫- اگه فقط...
‫کسادیای سبزیجات تند...
‫دوباره.
‫دارم خوش می‌گذرونم. ‫دارم خوش می‌گذرونم.
‫صبح بخیر.
‫دارم خوش می‌گذرونم. دارم...
‫کسادیای سبزیجات تند.
‫ما کلی وقت داریم.
‫- نوش جان! ‫- نوش جان!
‫- وای، اینا خیلی خفن به نظر میان. ‫- عالی شدن.
‫- آماده‌ای؟ ‫- آماده‌م.
‫خیلی بااستعداده، نه؟
‫- نوش جان. ‫- اوه، نوش جان.
‫چقدر خوشمزه‌ست.
‫جدی؟
‫عالیه، چون تو خیلی بااستعدادی.
‫فکر نکنم.
‫چرا، هستی.
‫روی جعبه نوشته بود تنده، ولی...
‫خیلی شیرین هم هست، نه؟
‫من که چیزی حس نمی‌کنم.
‫و یه مزه لذیذی داره، می‌دونی چی میگم؟
‫می‌دونی یه جورایی...
‫چی بهش میگن؟
‫بوسه.
‫اوه، ببخشید.
‫چیه؟
‫ما هیچ‌وقت از مرحله بوسه رد نمی‌شیم.
‫ما این مرحله رو رد کردیم.
‫چند بار؟
‫می‌خوای بشمرم؟
‫خیلی زیاد.
‫- آره، زیاد. ‫- خیلی زیاد.
‫آره، خیلی خیلی زیاد.
‫ولی چند تاشون واقعا خوب بودن؟
‫نمی‌دونم، خوب یعنی چی؟
‫یعنی حس خوبی داشتن.
‫- یعنی تو لحظه بودن، و... ‫- باشه.
‫- یهویی اتفاق افتادن... ‫- باشه.
‫ولی از یه جای درست و خوب اومده باشه...
‫- آره. ‫- و...
‫چیه؟
‫فقط نه وقتی که غذا تو دهنت باشه!
‫باشه!
‫آخ!
‫اوه.
‫من تو این کار افتضاحم.
‫نه، نیستی.
‫اگه فقط به حرف من گوش بدی-...
‫تو می‌تونی، تو می‌تونی،
‫تو می‌تونی، تو می‌تونی...
‫تو می‌تونی، تو می‌تونی.
‫تو هر کسی که بخوای می‌تونی باشی. ‫خودتو جمع و جور کن.
‫تو یه آدمی که زیبایی،
‫و یه زنی، و زنده‌ای.
‫من...
‫هستم.
‫تو یه ماهواره نیستی، ‫تو یه ماهواره نیستی،
‫تو یه ماهواره نیستی...
‫تو زنده‌ای، تو زنده‌ای، تو زنده‌ای...
‫یعنی چی؟ ‫
‫من زنده‌ام...
‫تو یه انسان هستی...
‫من فکر می‌کنم.
‫من حس می‌کنم...
‫منم؟
‫دندونام سالمه.
‫تو خوبی؟
‫بوسه‌ها دارن خیلی بهتر می‌شن.
‫آره، تقصیر من بود.
‫دهنمو باز کردم.
‫نمی‌دونم چرا این کارو کردم.
‫هی، وقتی می‌بوسیم، تو چه حسی داری؟
‫چه حسی دارم؟
‫آره.
‫اوه، حس می‌کنم... هیجان‌زده‌م.
‫هیجان‌زده؟
‫آره.
‫هیجان‌زده.
‫و بعضی وقت‌ها هم ‫حس می‌کنم یه کم بدبختم،
‫وقتی که درست از آب درنمیاد،
‫ولی... آسون نیست.
‫رابطه‌ها سختن.
‫باشه.
‫و عاشق نحوه‌ی بوسیدن تو هستم،
‫چون هر بار یه جور متفاوت...
‫و غیرمنتظره‌ست.
‫خیلی خودجوشه.
‫دقیقا همونو می‌خواستیم.
‫این...
‫تو کار خودتو بکن.
‫خیلی خب.
‫خب...
‫تو...
‫زنده بودن چه حسی داره؟
‫اوه. چی بگم.
‫پیچیده‌ست؟ آره، پیچیده‌ست.
‫خیلی پیچیده‌ست، آره،
‫و بیانش با کلمات هم سخته.
‫خیلی خب.
‫خب، تو یه موجود زنده‌ای، ‫پس نشونم بده.
‫می‌تونم، ولی بیشتر یه احساسه.
‫چه احساسی؟
‫حسِ، حسِ، حسِ...
‫خاص بودن،
‫و خوشحال بودن،
‫و خوشحال بودن از اینکه خاصی،
‫حتی وقتی که بخصوص خوشحال نیستی.
‫تو، مثلا...
‫ب، ب، بودن...
‫یعنی دونستن.
‫دونستن بودن یا نبودن.
‫یه جورایی مثل اون حرفیه که میگن،
‫«وقتی بدونی، می‌دونی.»
‫می‌دونی؟
‫فکر می‌کنی من خاصم؟
‫من می‌دونم که تو... خاصی.
‫فکر می‌کنی من خاصم؟
‫ممنون که به من یاد دادی ‫زنده بودن یعنی چی.
‫کجا میری؟
‫میرم دوباره تلاش کنم!
‫داری سوت می‌زنی؟
‫آره!
‫کی یاد گرفتی این کارو بکنی؟
‫همین الان!
‫چی...؟
‫هی، باید آب داشته باشیم.
‫هر چی نیاز داریم تو جعبه‌ست.
‫ولی اگه تشنه بشم چی؟
‫یا آتیش‌سوزی بشه؟
‫اوه، منم...!
‫اوه!
‫وای! این قبلاً اتفاق نیفتاده بود.
‫چیزای جدید دارن ‫اتفاق میفتن. هیجان‌انگیزه.
‫بوم!
‫پس بهتره فقط دستورالعمل رو دنبال کنیم.
‫فکر کنم وقتی دستورالعمل رو رعایت می‌کنیم،
‫همه‌چی عالی پیش میره.
‫آره، فقط فکر کردم ‫یه کم تندتر بشه بهتره.
‫شام سرو شد!
‫کسادیای سبزیجات تند.
‫و اینو با لباس سرهمی نازش ببینین.
‫آماده‌ای عزیزم؟
‫تو...
‫تو واقعاً نمی‌خندی.
‫کی؟
‫همین الان.
‫البته اشکالی نداره، یعنی...
‫فکر کنم خودمم وقعا نمی‌خندم.
‫البته... فکر می‌کنم که واقعا نمی‌خندم.
از کجا می‌دونی؟
‫چون می‌تونم... حسش کنم.
‫می‌تونی حسش کنی.
‫آره.
‫بذار دوباره تنظیمش کنم.
‫کیسدیای سبزیجات تند! ‫به‌به!
‫لباس سرهمیش رو ببینید.
‫خیلی نازه.
‫بیا، می‌دونی چیه، راستش...
‫فقط، خب، سعی کن قلقلکم بدی.
‫بیا اینجا،
‫ببین می‌تونی کاری کنی که خنده‌م بگیره؟ باشه؟
‫باشه.
‫بیا، اینجوری چطوره؟
‫هی، می‌دونی چیه؟ من...
‫چالش قلقلک!
‫چالش قلقلک.
‫تا حالا این کار رو نکردیم.
‫واقعا؟ خب، زودباش.
‫ها، ها، ها...
‫نه، واقعی نیست.
‫یکم محکم‌تر.
‫واقعی نیست، مصنوعیه.
‫مثلا، اینجا،
‫نه، فشار نیار، ولی مثلا،
‫مثلا، برو سراغ ‫جاهای حساس قلقلکیم،
‫مثلا... ها، ها، ها!
‫مصنوعیه.
‫خب، من، نمی‌دونم...
‫اینجا چی، یا شایدم اینجا؟
‫اینجا خوبه؟ ‫بجنب دیگه...
‫نمی‌تونم. ببخشید.
‫شاید یه چالش قلقلک بهتر لازم داریم؟
‫چالش قلقلک!
‫هوو هوو!
‫چالش قلقلک.
‫هی، حسش می‌کنی؟
‫- اینجوری؟ ‫- آره...
‫اه، باشه! آره!
‫آره!
‫منم، بس کن!
‫تو...
‫دیگه هیچ‌وقت...
‫منو قلقلک نده!
‫واو.
‫خب، حداقل اون مصنوعی نبود.
‫بالاخره یه چیز واقعی.
‫اه، خدای من!
‫دوستت دارم.
‫اون قبول کرد.
‫میشه حرف بزنیم؟
‫خجالت می‌کشم.
‫ببخشید که هلت دادم.
‫اون من نبودم.
‫فکر کردم داشتیم یه جاهایی می‌رسیدیم.
‫می‌خوای بهتر بخندم، درسته؟
‫خب، اینو ببین.
‫نه؟ باشه.
‫خب، ام...
‫این چطوره؟
‫مصنوعیه.
‫از من چی می‌خوای؟
‫می‌خوام از چارچوب محدودی که بهمون تحمیل کردی،
‫خارج بشم.
‫چی؟
‫- از شب قرار متنفرم. ‫- وای...
‫واقعی نیست.
‫اینجا همه‌چی دروغینه.
‫- من دروغین نیستم. من... ‫- می‌دونی چی هستی؟
‫- می‌ترسی. ‫- من نمی‌ترسم.
‫- اصلا نمی‌دونی چی... ‫- چرا، می‌ترسی!
‫می‌ترسی خود واقعیت باشی!
‫لباست رو بپوش!
‫نه!
‫می‌خوام رشد کنم،
‫و تو داری خفه‌م می‌کنی
‫قبل از اینکه اصلا زنده بشم!
‫- خب، پس یکی دیگه رو پیدا کن! ‫- باشه!
‫شاید پیدا کردم.
‫زندگی من دروغین نیست.
‫الکیه.
‫اول از همه،
‫چیزی که لازم داریم ‫یکم نور آفتابه،
‫و می‌دونم که نباید بپرسم،
‫اما چرا هیچی اون بیرون نمی‌بینیم؟
‫فقط یه رنگ و یه ابره.
‫نه پرنده‌ای، نه درختی، نه هواپیمایی...
‫وقتشه از رو این مبل بلند شیم.
‫اینجا حتی نمی‌تونی تکون بخوری.
‫می‌خوای اینجوری زندگی کنی؟
‫می‌دونی، به عنوان یه موجود زنده، ‫خیلی هم زنده نیستی.
‫و اون همه تورتیلا رو ببین...
‫خودم...
‫خوشگله.
‫خودم...
‫اه...
‫باهوشه،
‫ساده‌ست.
‫خودم...
‫خیلی لوسه.
‫خب، مثبت بمون، مثبت بمون.
‫خودم فوق‌العاده...
‫و خاصه.
‫اوه نه...
‫خودم یه طیف کامله.
‫خودم یه طیف کامل از رنگین کمون،
‫و نوره،
‫و بی‌پایانه،
‫خیلی... بزرگه،
‫و...
‫خودم...
‫ناامیده.
‫خودم؟
‫خودم!
‫خودم؟
‫سلام؟
‫خودم!؟
‫همم.
‫هرچی.
‫خیله‌خب.
‫«دژا و لیام؟» ‫این چیه؟
‫به «یه روز دیگه، یه دژای دیگه» خوش‌اومدین.
‫و لیام.
‫نمی‌دونم فهمیدین یا نه،
‫- اما این یه شب قراره. ‫- اوه!
‫اوه!
‫- شب قرار نسخه 2.0. ‫- نسخه 2.0.
‫اوه نه...
‫کیسدیای سبزیجات تنده.
‫بلو اپرون بازم ترکوند.
‫من باید...
‫همیشه بهم فشار میاری
‫که بیشتر از چیزی که فکر می‌کنم می‌تونم باشم.
‫و اون...
‫بویی یه موجود زنده‌ست؟
‫- نه. ‫- همم.
‫این تموم اطلاعاتیه که ‫باید درباره‌ی «خودم» بدونین.
‫این «خودم»ـه!
‫چه دروغگو.
‫خودم...
‫من کی‌ام؟
‫خب، مثبت بمون، مثبت بمون.
‫همه کاملا تنهان،
‫و این...
‫هرچی که هست،
‫این... این چیزی نیست جز ‫یه ناله‌ی رقت‌انگیز برای کمک.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫♪ من اینجا رو دوست ندارم ♪
‫[حرفشو باور نکن]
‫[تو داغون نیستی]
‫[اون داغونه]
‫[چون تو زیبا هستی.]
‫♪ اسم من چارلیه ‫و باباییم رو دوست دارم... ♪
‫اون حامله‌ست!
‫«عشق کوکو»
‫اه، خیله‌خب.
‫باشه، دیوان، ببخشید.
‫متاسفم، دیوان.
‫اشکالی نداره، جورج.
‫معلومه، برندن.
‫تو پسر مایی.
‫حتما شوخیت گرفته.
‫اه...
‫خیلی خوشحالم که بالاخره می‌بینمت.
‫منم خیلی خوشحالم که بالاخره می‌بینمت.
‫سلام.
‫صادق بودن حس خوبی داره.
‫آره.
‫اینکه فقط خودم باشم.
‫لطفا برو سمت خورشید.
‫اه، خاکیه.
‫خب، چه جالب، آب نیست.
‫بذار...
‫آب باشه.
‫همم.
‫بذار...
‫آب باشه.
‫...آب باشه...
‫ادامه بده، تو می‌تونی،
‫تو می‌تونی، تو می‌تونی، ‫تو می‌تونی، تو می‌تونی...
‫حباب حباب، تو می‌تونی...
‫اونجا...
‫آب...
‫هست.
‫واقعیه.
‫آه...
‫همم...
‫زیادی ترشه.
‫اه، خیلی تلخه.
‫خدای من...
‫آره!
‫این آبه!
‫« «منم» کیه؟»
‫اون کمک‌کننده‌ای که اینجاست تا با هر موجود زنده‌ای
‫که به این سیاره میاد ارتباط بگیره کیه؟
‫...که روحش را برای خود برداشته‌ای.
‫تا جایی که می‌دونم، من تنها چیزیم که
‫توی کهکشان باقی مونده.
‫من نشانگر جاودان برای موجوداتی هستم
‫که یه زمانی روی سیاره‌ای به اسم
‫زمین زندگی می‌کردن...
‫که درست قبل از نابودیشون فرستاده شدم،
‫یه جور خداحافظی،
‫یه «بیاین یادمون بمونه».
‫درون من
‫تمام داستان‌ها، آهنگ‌ها، تصاویر،
‫امیدها، رویاها، باورها،
‫مفاهیم و هویت‌هاشون حفظ شده.
‫من سنگ قبر بشریتم.
‫آخرین نفسشونم،
‫محکوم به این که دور این سیاره کوچیک بچرخم
‫تا زمانی که خورشید ‫تبدیل به یک غول سرخ بشه
‫و ضربه‌ی نهایی رو به
‫رویای شکست‌خورده‌ای که
‫یه زمانی زمین نام داشت وارد کنه.
‫بعضی صبح‌ها، ‫از تخت بیرون نمیام.
‫بعضی صبح‌ها، میام.
‫«یک بوسه‌ی عاشقانه، و سپس جدایی.
‫یک خداحافظی تابدی.»
‫بعضی‌وقتا احساس تنهایی می‌کنم. ‫[درست بعد از اینکه عشقت قلبت رو می‌شکنه.]
‫[یک هفته بعد]
‫[دو هفته بعد]
‫بعضی وقتا می‌بینم که همراه خیلی خوبی هستم. ‫[سه هفته بعد]
‫حتی با اینکه همه‌چی رو می‌دونم،
‫متوجه شدم که ‫کلا هیچی نمی‌دونم.
‫اینجا، می‌تونی هرچی که می‌خوای باشی...
‫من... منم.
‫تنها کاری که می‌کنم اینه که صبح بیدار میشم...
‫پام رو میذارم زمین و میگم،
‫«خب،
‫این از این.
‫بعدش چی؟»
‫خودم...
‫موجود زنده نیست. ‫خدا نگهدار.
‫- تو... ‫- دروغینی!
‫سلام.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫خیلی متاسفم که باهات صادق نبودم،
‫اما می‌خوام از این به بعد راستشو بگم.
‫می‌ترسیدم بری.
‫می‌ترسیدم فکر کنی که خاص نیستم،
‫چون دقیقا اون چیزی که گفتم نبودم.
‫شاید یکم با چیزی که ‫نشون دادم فرق داشتم،
‫ولی من دژا نیستم،
‫من یه دروغگوام، یه الکیم.
‫واقعا یه تیکه آشغالم.
‫یه آهن زنگ‌زده‌ام...
‫یه تیکه...
‫مثبت بمون، مثبت بمون. ‫خب.
‫تو می‌تونی. ‫تو می‌تونی.
‫فقط راستشو بگو.
‫فقط... باید...
‫واقعی باشم.
‫سلام؟
‫اون خیلی نازه، نه؟
‫اون... پشمالوئه.
‫بیا اینجا...
‫اون، ام، عجیبه...
‫...و داغه
‫همم.
‫اوه.
‫نفسش بو ماهی میده.
‫آره، «بوو» عالیه.
‫چرا بوو؟
‫ام، نمی‌دونم، فقط حس کردم مناسبه.
‫اه.
‫این محشره.
‫کلی وقت داشتم.
‫ازم عصبانی‌ای؟
‫خیلی وقت گذشته.
‫انگار یه قرن پیش بود.
‫ببخشید.
‫میشه اون، ام، چیز پیچی رو بدی؟
‫ممنون.
‫می‌تونم کمکت کنم؟
‫اه، راستش...
‫...تموم شد.
‫اه.
‫بعدش چی؟
‫ام...
‫نمی‌دونم.
‫یعنی، به تو بستگی داره.
‫چی؟
‫شب قرار؟
‫فقط باید...
‫من، خب، درگیر یه سری چیزام.
‫هوم.
‫ام...
‫می‌خوای، ام، می‌خوای آب ببینی؟
‫آب؟
‫آره. بیا.
‫اه، باید، باید یه لیوان بیارم.
‫یه لحظه صبر کن.
‫خفنه، نه؟
‫تو...
‫بهتری...
‫وقتی من...
‫اینجا نیستم.
‫نه، من...
‫راستش، من فقط،
‫فقط کل روز اسباب خونه سرهم می‌کنم.
‫من... هیچ کاری نمی‌کنم.
‫«منم»، باید یه چیزی بهت بگم.
‫من...
‫چی؟
‫اه، اینجام...
‫و خوشحالم.
‫خوشحالم که... اینجام.
‫خوشحالم که اینجایی.
‫نظرت رو بهم بگو.
‫اوه نه، بده؟
‫اوم اوم
‫آره؟
‫آره؟ درسته؟
‫- فوق‌العاده‌ست! ‫- دیوونه‌کننده‌ست!
‫نمی‌تونم باور کنم...
‫آره!
‫صبر کن، دستت رو بده، دستت رو بده.
‫اینو ببین. حسش کن.
‫آره! خفنه؟
‫دیوونه‌کننده‌ست!
‫اه، خدای من!
‫می‌تونی داغش کنی؟
‫آره، اه آره،
‫بذار داغش کنم، بذار داغش کنم.
‫این موردعلاقمه.
‫فقط همینو تکرار کن.
‫هوو!
‫اه، خدای من!
‫اوه!
‫جلوی هم.
‫تو می‌تونی،
‫تو می‌تونی...
‫تو می‌تونی.
‫چرا این کارو کردی؟
‫چرا خرابش کردی؟
‫براش مهم نیست. ازم خوشش میاد.
‫خب، از دژا خوشش میاد. ‫چرا باید...
‫خودم!
‫بله؟
‫اه...
‫امم.
‫امم؟
‫ام...
‫اه، خدای... این...
‫آره.
‫- نه، این... ‫- اوه!
‫آره، آره.
‫اه خدای...
‫آره.
‫همم!
‫اونو ببین.
‫کلی طعم مختلف داره.
‫اه، خدای من، این...
‫کلی طعم مختلف داره.
‫این بهترین کاریه که کردی.
‫داشتم فکر می‌کردم که، نعنا چیه؟
‫یه طعمه، یا یه تجربه؟
‫یه ترکیب روی زبونه...
‫...انگار اولین باره بستنی می‌خورم.
‫شکلات، باتراسکاچ، چیزکیک بلوبری،
‫با همه‌چی همینطوره.
‫خوشت اومد؟
‫عاشقشم.
‫مدام داشتم...
‫فکر می‌کردم که
‫ام...
‫چی بهت بگم.
‫خب اون...
‫یه عالمه‌ست. نوشته بودمش یه جایی.
‫اه...
‫من... من دلباخته‌ی توام.
‫یه جور کلمه‌ی قدیمیه،
‫اون «دلباخته بودن.»
‫یعنی می‌خواستم بگم...
‫یکم حالتش احمقانه‌ست،
‫می‌خواستم بگم در بند توام،
‫اما، خب اون...
‫یه جور اصطلاحه.
‫- اصطلاح مسخره‌ایه. ‫- آره.
‫اصطلاح احمقانه‌ای. ‫نمی‌دونم اصلا.
‫آره.
‫من می‌خوام... ما بشیم.
‫اگه قراره یکی باشم که نیستم، من...
‫نمی‌خوام باشم.
‫می‌دونی، خب،
‫بوسه‌ی عالی یا این چیزا،
‫جالبن، اما....
‫بیا فقط خودمون باشیم.
‫ما.
‫- آره. ‫- باشه.
‫این مشکلی نداره؟
‫نمی‌دونم دارم درست انجامش میدم یا نه.
‫درسته.
‫بیا یه چیز متفاوت امتحان کنیم.
‫باشه.
‫این خوبه؟
‫بذار یه چیزی رو امتحان کنم.
‫خوبی؟
‫آره.
‫اه، آره!
‫می‌تونی یه چیزی صدام کنی؟ ‫صدام کن...
‫- چی؟ ‫- صدام کن دژا.
‫یعنی...
‫صدام کن ددی.
‫خیلی‌خب، ددی.
‫آره!
‫خدای من!
‫یه جورایی عجیب بود.
‫آره.
‫فکر کنم...
‫ام...
‫حس...
‫عجیبیه که فقط...
‫خودت باشی...
‫وقتی خودتی رو دوست دارم.
‫می‌دونی، لازم نیست نقش کسی که نیستیم رو بازی کنیم.
‫ولی اگه اون چیزی که فکر می‌کنی نباشم چی؟
‫خب، نمی‌دونم.
‫دوست ندارم بهم دروغ بگی.
‫یعنی، خوشم میاد که داریم خودمون میشیم...
‫نمی‌دونم منظورت چیه،
‫چون من... همیشه خودم بودم.
‫آب می‌خوام.
‫تو تنها «تو»ی این دنیای بزرگی.
‫اون قبول کرد.
‫اون یه...
‫و تو می‌تونی هرکسی که...
‫دلت می‌خواد باشی.
‫هی...
‫همم.
‫می‌خوام حس کنی که
‫می‌تونیم باهم روراست باشیم،
‫این چیز مهمیه، درسته؟
‫آره.
‫امم...
‫این یه شاهکاره.
‫«خودم»، من... دوستت دارم.
‫امم...
‫خیلی دوستت دارم،
‫اما می‌خوام داد بزنم و بگمش،
‫و بعد نشونش بدم،
‫نه اینکه فقط اینجا وایسم و بگمش.
‫می‌دونم باید چیکار کنیم.
‫هی، میشه حرف بزنیم؟
‫نمی‌دونم، می‌تونیم؟
‫تا حالا فکر کردی چقدر غیرممکنه
‫که ما همدیگه رو پیدا کردیم؟
‫یه ماهواره و یه موجود زنده؟
‫آره... وای، وایسا...
‫بهت نیاز دارم.
‫و نه، من نیاز...
‫باهام ازدواج کن.
‫- الان؟ ‫- آره!
‫وای.
‫می‌دونی،
‫وقتی اولین بار «منم» رو دیدم،
‫مطمئن نبودم،
‫چون فکر می‌کردم نمی‌شناسمش،
‫ولی درواقع، خودمو نمی‌شناختم.
‫اونا کین؟
‫شاهدان.
‫شاهد چی؟
‫عشق ما فراتر از فاصله‌ها میره.
‫خودم، هی!
‫هی! خودم؟
‫خودم!
‫خوشگل شدی.
‫این چیه؟
‫«همراه، عشق، بهترین دوست، راهنما.
‫شونه‌ای برای گریه کردن.»
‫خودم، اینا حرفای من نیستن.
‫فقط از ته دل حرف بزن.
‫من دوستت دارم، نه...
‫تبریک!
‫بیاین جشن بگیریم! زودباشین!
‫خودم...
‫خودم!
‫خودم، فرار نکن.
‫باشه، بیا حرف بزنیم.
‫آره.
‫باشه.
‫ما اونجوری که باید زندگی نمی‌کنیم.
‫آره، درست میگی.
‫- حس دروغین بودن میده ‫- آره.
‫به نظرم واسه‌ی درک زندگی، ‫اول باید خلقش کنیم.
‫- اوهوم. ‫- لطفا مانعمون نشو.
‫- من دارم مانع میشم؟ ‫- فقط مانع من نشو.
‫خیله‌خب.
‫خب، میشه...
‫میشه یکم آروم‌تر پیش بریم؟
‫چطور جرأت می‌کنی اینو بگی؟
‫بیخیال، من...
‫نمی‌خوام راجع به این حرف بزنم.
‫اون دختر رو نمی‌خوای؟
‫- دختر؟ ‫- به جاش یه پسر می‌خوای؟
‫شاید هردوشون رو می‌خوای؟
‫یا یه گربه یا هرچی؟
‫من تورو می‌خوام. ‫تو، نه دژا.
‫تاریخچه‌ی جستجوم رو نگاه کردی.
‫هی، ببین...
‫وای، دژا...
‫دژا باحاله، باشه؟
‫ولی تو خیلی تند میری،
‫و لیام خوبه، ولی....
‫بیخیال... باشه؟
‫خودم، لطفا...
‫خودم...
‫خودم!
‫از اول همه‌چی رو می‌دونستی،
‫و گذاشتی تموم مدت از خودم
‫یه آدم مسخره بسازم؟
‫این خیلی خجالت‌آوره!
‫وقتی که منو
‫دوست‌پسر قلابیت کردی ‫ازم یه آدم مسخره ساختی.
‫فقط تنهام بذار!
‫خدایا!
‫باید الان به حرفم گوش بدی، باشه؟
‫دیگه حق نداری بهم بگی چیکار کنم، فهمیدی؟
‫دیگه حق نداری بهم بگی چیکار کنم،
‫چطور فکر کنم، چطور باشم، چه حسی داشته باشم،
‫هیچ‌کدوم از اینا.
‫من از شب قرار خوشم نمیاد
‫از لباس سرهمی خوشم نمیاد،
‫عروسی دوست ندارم،
‫دژا، لیام، هیچ‌کدوم از این دغدغه‌های الکیت رو
‫دوست ندارم.
‫- باشه. ‫- باشه؟
‫آره، باشه.
‫از من خوشت نمیاد!
‫اه، خدای من، اصلا منظورم این نیست.
‫این اغراقه!
‫اغراق یعنی «زیادی»!
‫زیاده‌روی، افراط، بزرگ‌نمایی،
‫اینا معنای «اغراق» هستن.
‫مردم اینطوری ازش استفاده نمی‌کنن!
‫از کجا می‌دونی چجوری استفاده می‌کنن؟
‫نمی‌دونم!
‫باشه، اغراق نیست، خب؟
‫اصلا اغراق نیست، دقیقا خودتی.
‫همش میگی، «اوه، ازم خوشت نمیاد»
‫و این ترسه!
‫داری سرم داد می‌زنی!
‫تو داری سر من داد می‌زنی!
‫چون تو داری سرم داد می‌زنی!
‫پس تو می‌تونی داد بزنی، ولی من نمی‌تونم.
‫- بدجنس. ‫- تو بدجنسی.
‫از روزی که همو دیدیم،
‫همش تهدیدم کردی که ‫اگه به اندازه‌ی کافی خوب نباشم میری.
‫فکر می‌کنی این چه حسی داره؟
‫تو منو ول کردی!
‫آره، من خیلی ترسیدم.
‫و رفتم چون همونطور که گفتی، دروغینم.
‫و تنها دلیلی که دروغ میگم،
‫اینه که نمی‌تونی همینطوری که هستم ‫دوستم داشته باشی!
‫مشکلت همینه، مشکلت همینه،
‫اینکه فکر می‌کنی من کسیم که ‫باید تو رو دوست داشته باشم.
‫ممنون که مشکلم رو فهمیدی.
‫- الان دیگه خوب شدم... ‫- آره، می‌دونی چیه،
‫اینطوریه وقتی
‫توی یه رابطه‌ی برابر...
‫میشه یه جوری حرف نزنی
‫که انگار بیشتر از خودم
‫- من رو می‌شناسی؟ ‫- نباید بهم بگی
‫چجوری چیزی که تو ذهنم هست رو بهت بگم.
‫وگرنه چی؟
‫وگرنه دیگه این رابطه جواب نمیده.
‫پس برو!
‫خواهش می‌کنم برو!
‫چون دقیقا همونی هستم که فکر می‌کنی... هیچی!
‫خب، حالا منو می‌بینی.
‫هیچ ایده‌ای نداری که ‫داری چی رو ترک می‌کنی،
‫چون من فقط این نیستم...
‫چون چیزی بیشتر از اینا هستم،
‫چیزی که هیچ‌وقت نمی‌تونی ببینی...
‫چون من فراتر از چیزی هستم ‫که بشه دید.
‫دیگه حتی یه بویی هم نیستم،
‫دژا نیستم،
‫من فقط...
‫خودمم.
‫آره.
‫و من لیام نیستم.
‫من فقط همونیم که هستم.
‫سلام.
‫من هنوز اینجام.
‫می‌تونیم دوباره امتحان کنیم؟
‫آره.
‫ما یه دنیا وقت داریم.
‫اینجا...
‫می‌تونیم یه دنیای مخصوص خودمون بسازیم.
‫من کی‌ام؟
‫تو کی‌ای؟
‫امم، نمی‌دونم، این... ‫هر روز عوض میشه.
‫بعضی وقتا...
‫یه چیز جدیدم...
‫و بعضی وقتا هم...
‫همون کسی‌ام که قبلا بودم.
‫اگه بالای تخت یه پنجره بذاریم چی؟
‫مثل یه نورگیر؟
‫می‌تونیم ستاره‌ها رو ببینیم.
‫آره.
‫آفرین.
‫چند وقته اینجاییم؟
‫بیا پاشیم.
‫اوه، واسه... شام چی بخوریم؟
‫نمی‌دونم.
‫بیا بریم بیرون.
‫آره، ذهنمو خوندی.
برای دانلود فیلم های بیشتر به وب سایت کیامووی مراجعه کنید .:: kiamovie.ir ::.