..:: ارائه شده توسط وب سايت کیامووی ::.. .:: kiamovie.ir ::.
‫تو به اندازه کافی خوب نیستی.
‫خیلی خنگی.
‫خیلی زشتی.
‫تو بی ارزشی.
‫اینا رو اون بهم گفت، و منم باور کردم.
‫حالا، دستتونو بالا ببرین ‫اگه اون صدایی که تو سرتونه
‫تا حالا یکی از این چیزا رو بهتون گفته.
‫آره.
‫هشت سال پیش، من تو یه وافل هاوس کار می کردم
‫و تو ماشین تویوتا کرولام زندگی می کردم.
‫خیلی با کلاس، می دونم.
‫و اون صدا هر دقیقه هر روز با من بود.
‫هر وقت می خواستم یه چیز بهتر رو هدف بگیرم، ‫ اون منو قانع می کرد که بی خیال شم.
‫اون کیه؟
‫مطمئنا من نیستم.
‫من می خوام بهتر بشم، می خوام موفق شم.
‫اون صدا یه انگلی بود تو ذهنم،
‫و منم یه میزبان خیلی زیادی مهربون بودم.
‫اون داره بهترین خودت رو گروگان می گیره
‫در حالی که خود معمولی تو ‫داره زندگی معمولیشو می کنه،
‫روز به روز، هیچ وقت ‫به پتانسیل واقعیت نمی رسه.
‫ولی همه اینا همین جا تموم می شه.
‫من می خوام نشونتون بدم ‫چطوری برا همیشه خفش کنین،
‫و با هم، می خوایم بهترین نسخه از خودتونو
‫که دنیا تا حالا دیده، آزاد کنیم.
‫آماده ایم؟
‫یکی دیگه گیر آوردی.
‫چی شده؟ چیه؟
‫سالگرد مامانم آخر این هفته است.
‫فکر می کردم ماه بعده.
‫- می خوای کاری انجام بدیم؟ ‫- مثلا چی؟
‫می تونیم، می دونی، بریم ادای احترام کنیم.
‫بریم باباتو ببینیم.
‫کاش می تونستم. ‫به تیم یه پیش نویس جدید بدهکارم.
‫فکر می کردم آخریه محکم بود. ‫به خودت استراحت بده.
‫ولی به اندازه کافی خوب نیست.
‫- شوخی می کنی، درسته؟ ‫- آره، کاش شوخی بود،
‫ولی چین خیلی رو کاغذ بازی حساسه.
‫میشه اینو حذف کنیم؟ حس می کنم بی احترامیه.
‫ولی اونا گواهی تولد منو می خوان؟
‫فکر می کنن من کیم؟ یه جاسوس خوابیده داعشی؟
‫درسته؟ این هیچ وقت برای
‫- یه مرد سفید پوست سیس اتفاق نمی افتاد. ‫- منظورم این نبود.
‫فکر می کنی تور تونی رابینز کنسل میشه
‫چون فرم های درست رو نداره؟
‫- هیچ وقت اتفاق نمی افتاد. ‫- صبر کن، ممکنه تور رو کنسل کنن؟
‫یعنی، فرضی، آره، ولی این کارو نمی کنن.
‫هی، شاید خانوادت یه کپی داشته باشن.
‫مثلا، مامان من هنوز ‫همه نقاشی های مهد کودکمو داره.
‫ملکه من، نگرانش نباش.
‫ببین، معلومه که خیلی کار داری.
‫دفتر من یه راه حل پیدا می کنه.
‫بدترین حالت، چند روز رو کم می کنیم ‫و فعلا آسیا رو بی خیال میشیم.
‫چی؟ نه.
‫نه کم کردن، نه تغییر.
‫پیداش می کنم.
‫همه ما در حال جستجو هستیم.
‫یه کششی رو حس می کنی، ‫یه هوسی که یه جایی بری،
‫ولی معلوم نیست کجا.
‫داری تو تاریکی دست و پا می زنی،
‫دنبال یه نور تو فاصله می گردی ‫که راهنماییت کنه.
‫ولی داری جای اشتباهی رو نگاه می کنی.
‫نوری که دنبالشی، درون خودته.
‫تو خودت نوری، و انتخاب می کنی کجا بدرخشی.
‫آماده ای قدرت درونت رو آزاد کنی؟
‫کتاباش ذهن هامون رو باز کرد.
‫سخنرانی هاش قلب هامون رو باز کرد.
‫و حالا، برای اولین بار در هفت سال،
‫ملکه عادت های خوب، ‫درس های متحول کننده زندگیش رو
‫به سراسر دنیا می بره.
‫شانس دیدن والری نگوین رو از دست ندین
‫به صورت زنده در شهرتون، ‫و غیر قابل توقف بشین.
‫خب؟
‫خب، فکر می کنم شروع خیلی خوبیه.
‫باشه.
‫باشه، بگو ببینم.
‫آهنگش یه کم زیاده،
‫ریتمش تیکه تیکه است، و متن رو دوست ندارم.
‫اون خط ملکه؟ خیلی چندشه.
‫و این کلیپ، خیلی قدیمیه.
‫میشه یه چیز جدید فیلمبرداری کنیم؟
‫میشه.
‫ولی این باید هفته بعد پخش بشه، درسته؟
‫- و؟ ‫- و اگه رو هر فریم وسواس به خرج بدی،
‫اونوقت نمی تونیم به موقع پخشش کنیم.
‫می دونی، نباید اینطوری با رئیس ات حرف بزنی.
‫باید منو اخراج کنی.
‫اوه، بی خیال!
‫چطوری هنوز داری این آشغالا رو می خوری؟
‫چون طعم آشغال رو دوست دارم.
‫اولش، یه عادت خوب مثل تنبیه حس میشه.
‫داری خودتو از یه چیزی محروم می کنی، درسته؟
‫چرا نمی تونم فقط یه گاز از کیک بخورم؟
‫فقط یه پک از اون سیگار؟
‫ولی تنبیه نیست.
‫دقیقا برعکسشه.
‫هر بار که بند کفش های دویدنمون رو می بندیم،
‫دفتر خاطراتمونو باز می کنیم،
‫هر بار که با قصد و نیت ‫عمل می کنیم نه با زیاده روی،
‫داریم یه سیگنال به مغزمون می فرستیم.
‫داریم به ناخودآگاهمون می گیم که ما مهمیم،
‫که ذهن و جسممون ارزش توجه و مراقبت رو دارن.
‫به همین دلیله که یه عادت خوب، ‫نهایتِ عملِ خوددوستیه.
‫هی ملکه، کریستال ام.
‫ببین، می دونم سرت شلوغه ‫ولی واقعا به اون گواهی تولد نیاز دارم.
‫باید برنامه رو قطعی کنیم و یه سری ‫اسپانسر دارم که دوست ندارم از دستشون بدم.
‫پس تونستی با خانواده صحبت کنی، ‫ببینی کپی شو نگه داشتن یا نه؟
‫ببین، تنها چیزی که می دونم ‫اینه که اوضاع فقط قراره دیوونه تر بشه...
‫آره.
‫والری ام.
‫اینجا دقیقا همونطوریه که یادم میاد.
‫وقتی کوچیک بودی، مجبور بودم ‫خیلی کوتاه کوتاه کوتاه کنم،
‫چون اونقدر پوست های کناره ‫ناخنتو می کَندی که خون می اومد.
‫بهت می گفتیم...
‫اونو یادم نمیاد.
‫تموم شد. خوشت اومد؟
‫اون جعبه های خونه قدیمی رو داری؟
‫چرا؟
‫یه سری یادگاری هست که می خوام.
‫اون پشتن، اگه می خوای چک کنی.
‫ولی...
‫یه جعبه گم شده.
‫- می دونی کجاست؟ ‫- بابات بردش.
‫رجی.
‫به نظر میاد... رجی تا بزرگتر نشه ‫کار نمی کنه، فکر نکنم.
‫رایلی، دوست دارم. باحاله.
‫اوم... ران رو دوست دارم.
‫برای یه دختر، خوبه.
‫یا رونالت، با ت.
‫- رودریگو چی؟ ‫- صبر کن. مگه اسپانیایی نیست؟
‫آره، می تونیم اسپانیایی یاد بگیریم.
‫نمی خوای یه مرد اسپانیایی خوشگل ‫به عنوان بچه داشته باشی؟
‫بتونه برای ما گیتار فلامنکو بزنه.
‫رودریگو.
‫وَل، چی شده؟
‫ببین، می دونم که خیلی طول کشیده
‫و حس می کنی که قرار نیست اتفاق بیفته.
‫اتفاق می افته.
‫کاملاً.
‫یعنی، جوری نیست که تور رو کنسل کنن.
‫من داشتم راجع به حامله شدن حرف می زدم.
‫- متاسفم. ‫- اشکالی نداره.
‫- ذهنم خیلی درگیره و... ‫- آره.
‫اوه، می دونی، می خواستم
‫- راجع به... باهات حرف بزنم. ‫- اوه، عزیزم، دوباره داری این کارو می کنی.
‫- واقعا باید بری پیش یه نفر راجع به این موضوع. ‫- اوه، نه.
‫فقط یه خارش ساده است، باشه؟
‫فقط یه خارش ساده.
‫یازده ماهه اینو داری،
‫حالا زنگ زدی به من؟
‫ببخشید، دکتر، کارم خیلی شلوغ بوده.
‫از کورتیکواستروئید استفاده می کردم، ‫ولی جواب نداده.
‫میشه یه بتامتازون برام تجویز کنید؟
‫والری، اول باید حضوری معاینه‌ت کنم.
‫فقط یه داروی قوی تر نیاز دارم.
‫به این سادگی ها نیست.
‫تشخیص خارش مزمن کار سختیه.
‫می تونه پسوریازیس باشه، رزاسه.
‫ممکنه اصلا ربطی به بدنت نداشته باشه.
‫یعنی چی؟
‫یعنی باید به روش های ‫تشخیصی دیگه هم فکر کنی.
‫من روانشناس نیستم، ‫ولی با توجه به سابقه خانوادگیت،
‫شاید بیشتر به جنبه های ‫روانی ربط داشته باشه.
‫شاید ارثی باشه؟
‫به مادرت احترام بذار
‫خسته به نظر میای.
‫امیدوارم خیلی سخت کار نکنی.
‫برای آدم های بد استراحتی وجود نداره.
‫- رابین چطوره؟ ‫- رابی.
‫خوبه.
‫سال پیش ازدواج کردیم.
‫اوه.
‫بچه؟
‫اوم، هنوز نه، ولی داریم تلاش می کنیم.
‫هوم.
‫اون چیزی نیست که فکر می کنی.
‫هر چند نمی تونم سرزنشت کنم ‫که اینطوری فکر می کنی.
‫و من تو رو به خاطر هیچ چیز ‫سرزنش نمی کنم، وی.
‫پس، اینه.
‫این زندگی الان توئه.
‫مفهوم عجیبیه، دست کشیدن ‫از هر چیزی که آدم براش عزیزه.
‫انتظار ندارم بفهمی.
‫تو همیشه چیزای قشنگتو دوست داشتی.
‫اوه، ولی من می فهمم. واسه همینه که اینجام.
‫یه سری وابستگی های دنیوی از سالن برداشتی.
‫اومدم پسشون بگیرم.
‫بار کیهانیت رو سبک کن.
‫و من فکر کردم اومدی به مادرت احترام بذاری.
‫فقط جعبه ها رو بده ‫و من از سر راهت میرم کنار.
‫از سر راه مجازیت.
‫چه جعبه هایی، وی؟
‫- داری به تمام دارایی هام نگاه می کنی. ‫- من وقت بازی های تو رو ندارم، با.
‫- من نیاز دارم... ‫- تو به هیچ چیز نیاز نداری!
‫تمام ثروت و شهرتت، خوشبختت کرد؟
‫یا داره سنگینت می کنه،
‫وقتی داری تقلا می کنی که نگهش داری
‫و نذاری از بین انگشتات سر بخوره؟
‫همش داری به اون نگاه می کنی.
‫چیه؟
‫- سانشی. ‫- باشه.
‫و چرا تنها چیزیه که اینجا آویزون کردی؟
‫ترسناکه.
‫یه یادآوریه.
‫سانشی ترجمه میشه به روح گرسنه،
‫یا انگل گرسنه.
‫تو زمان های مصیبت بزرگ، سانشی می تونه ‫کنترل یه میزبان انسانی رو به دست بگیره
‫و با... چی بود اسمش؟ مسمومش کنه؟
‫ولع بی‌پایان
‫میزبان ضعیف میشه و سانشی قوی تر میشه،
‫تا اینکه یه روز...
‫اون رو از درون می‌خوره
‫بدن و روحش
‫باشه، با، داری منو می ترسونی.
‫فقط... جعبه ها رو بده و من...
‫وی! وی! حالت خوبه؟
‫صبر کن، آب میارم.
‫نه، خوبم، حالم خوبه.
‫معلومه.
‫انبار چروکی؟
‫ببخشید، اوم، شما والری دِ-جو-یِن هستید؟
‫- آره. ‫- وای خدای من!
‫شما، قهرمان مامان منید.
‫اون 30 سال سیگاری بود، کتاب شما رو خوند...
‫...و، بوم، یهویی ترک کرد.
‫شما، جونشو نجات دادین.
‫- وای. ‫- وای خدای من،
‫باید یه عکس بگیرم. سکته می کنه!
‫لبخند!
‫- میشه یکم پایین تر بیارین؟ ‫- اوه، آره، باشه.
‫- فقط یه زاویه دیگه، ببخشید. ‫- اوه، آره.
‫ انبارهای عمومی
‫سلام؟
‫حالت خوبه؟
‫بهت آسیب نمی زنم.
‫- ترسوندی منو. ‫- این کمد توئه؟
‫اوم...
‫- نه، باز بود، فقط شنیدم... ‫- خانم، مدارک شناسایی همراهتونه؟
‫تو نوری. نور تویی.
‫تو نوری. و نور تویی.
‫حالا، از کسی که اونجا بوده بشنو.
‫زندگی سخته.
‫یه قرص کوچولو و ‫یه مربی زندگی اونو تغییر نمیدن.
‫به خودت بستگی داره.
‫بهونه تراشی رو تموم کن، ‫شروع کن به عمل کردن.
‫اگه یه موقعیت از کنترل تو خارجه،
‫نحوه واکنش نشون دادنت رو کنترل کن.
‫تو مسیرت بمون و حقیقت خودت رو به یاد بیار.
‫تو یه نیروی غیر قابل توقفی.
‫لعنتی.
‫خب، حالش چطوره؟
‫همون جوری که همیشه بوده.
‫می دونی، اگه می دونستم می خوای بری،
‫می تونستم بیام، پشتت باشم.
‫یه تصمیم لحظه آخری بود.
‫- من... من می تونم کمکت کنم. ‫- نه، خودم از پسش برمیام.
‫باشه.
‫دوست دارم بچه هامون بدونن از کجا اومدن.
‫فکر می کنم باید یه روزی پدربزرگشونو ببینن.
‫اگه تا اون موقع زنده مونده باشه.
‫خدایا، وَل، این خیلی مزخرفه.
‫چ... من فقط دارم واقع بینانه نگاه می کنم.
‫اون مرد نیم قرنه که معتاده.
‫معجزه است که هنوز می تونه صاف وایسه.
‫اون هنوز پدرته.
‫می دونم.
‫و می دونی که اتفاقی که ‫برای مادرت افتاد یه تصادف بود؟
‫تقصیر اون نبود، تقصیر تو هم نبود.
‫می دونی، درسته؟
‫تقصیر تو نیست، وَل.
‫وای خدای من.
‫الان داری منو مثل ویل هانتینگ خوب می کنی؟
‫اون یه فیلمه، عزیزم.
‫تو زندگی واقعی، هیچ درمانگر جادویی ‫وجود نداره که درد رو با بغل کردن از بین ببره.
‫سال ها کار سخت می خواد ‫که خودت باید انجام بدی.
‫در واقع یه کتاب خوب در این مورد وجود داره.
‫قربانی نباشید ‫هفده راهکار برای قوی ماندن ‫والری نگوین ‫انگیزه دهنده دره
‫تماس شما به یک ‫سیستم پاسخگوی خودکار منتقل شده...
‫نمی خوامش! نمی خوام امضاش کنم!
‫وی، چرا اینو سفارش دادی؟
‫بابت این معذرت می خوام.
‫رنگش کلا اشتباهه. من جا ندارم برای این.
‫عاشقش میشی. ‫همه سالن های جدید از اینا دارن.
‫تور جدیدم شنبه شروع میشه.
‫دوست دارم تو هم باشی...
‫چای داره سرد میشه.
‫ببین، وقتی مامان فوت کرد ‫خیلی کوچیک بودم، به زور یادم میاد.
‫می خوام بدونم اون کی بود.
‫کی بهتر از تو می شناختش؟
‫زن خوبی بود.
‫باهوش.
‫و مثل تو لجباز.
‫اون... خوشحال بود؟
‫خوشحال؟
‫آره.
‫چرا به خودش آسیب می زد؟
‫مشکلش چی بود؟
‫می خوای به یادش تهمت بزنی؟
‫آستین بلند می پوشید که روشونو بپوشونه،
‫ولی بعضی وقتا یادش می رفت.
‫چی بود؟ بیماری روانی؟
‫مواد مخدر؟
‫ببین، باید بدونم.
‫لطفا؟
‫بعد از جنگ... ‫یه چیز وحشتناک اونو تسخیر کرد.
‫لعنت بهش.
‫دیگه سوال نپرس.
‫پدرم چی؟
‫ازش دور بمون، وی.
‫بیا منو زنده ببین و غیر قابل توقف شو.
‫میشه یه بار دیگه انجامش بدم؟
‫- آره، آره. ‫- باشه.
‫بیا منو زنده ببین و غیر قابل توقف شو.
‫باشه، کات.
‫فکر کنم گرفتیمش. بریم سراغ عکس های ثابت.
‫هی، وَل، عزیزم، میشه کلاه رو ‫برای چند تا عکس برداریم؟
‫کلاه می مونه.
‫به سمت چپت بچرخ.
‫تا حالا ندیدم این کارو بکنه.
‫ریلکس کن، فقط استرسه.
‫فقط استرس نیست. مگه ندیدی چی شد؟
‫- باید تور رو به تعویق بندازیم یا یه همچین چیزی. ‫- آره، اون عاشق این کار میشه.
‫کریستال،
‫یه مشکلی داره.
‫رابرت، این فرصت وال برای ارتقا سطحشه.
‫داره براش تلاش می کنه.
‫واقعا اینقدر از یه زن قوی می ترسی؟
‫خودتو جمع کن.
‫کریستال، جدی میگی؟ ‫باید در مورد این موضوع صحبت کنیم.
‫آماده ای صحبت کنی؟
‫اوه، چی؟ اذیتم نکن. ‫ماه هاست لب به مشروب نزدم.
‫وَل، من...
‫اوه.
‫اوه، باشه.
‫صبر کن، باید، اوه، ‫تخمک گذاریتو چک کنیم، باشه؟
‫اوه، عزیزم.
‫آره؟
‫همینجوری می خوای؟
‫باشه.
‫اوه، لعنتی.
‫آخ، لعنتی.
‫آروم باش.
‫آخ، وَل. بسه.
‫اوه، لعنتی! وَل، چه خبرته؟
‫گفتم بسه، درد داره.
‫آخ، چه خبرته؟ دارم خونریزی می کنم؟
‫حواسم پرت شد. متاسفم.
‫آره. تو... می تونی ‫یه حوله یا یه چیزی بیاری؟
‫عزیزم. من هیچ وقت بهت آسیب نمی زنم.
‫نه، وَل، این جواب نمیده.
‫باشه، این جواب میده. باشه، لعنتی.
‫آره، همینجوری خوبه.
‫وَل، چی؟
‫وَل، چه خبرته؟ وَل، وَل.
‫اوه، خدا.
‫عزیزم؟
‫ببین، با دکتر صحبت کردم، باشه؟ ‫گفت چیز مهمی نیست.
‫گفت چیز مهمی نیست؟ ‫بیا، بذار ببینمش.
‫من فقط دارم سعی می کنم کمکت کنم، باشه؟
‫باشه، من به کمک تو نیاز ندارم!
‫ببین، این مشکل تو نیست. ‫دست از تلاش برای کنترل اوضاع بردار.
‫وَل، من سعی نمی کنم چیزی رو کنترل کنم.
‫تو بزرگترین کنترل باز لعنتی تو کل جهانی.
‫وقتی با اغراق حرف می زنی، جدی گرفتنت سخته.
‫با من مثل یکی از ‫مشتری های لعنتیت حرف نزن، وَل.
‫پس مثل یه بچه لعنتی رفتار نکن.
‫داری یه سوراخ لعنتی تو سرت ایجاد می کنی،
‫وَل!
‫جدی میگم.
‫- باشه! ‫- بهم دست نزن.
‫اگه نمی تونی از خودت مراقبت کنی، ‫چطور انتظار داری از یه بچه لعنتی مراقبت کنی، وَل؟
‫اگه نمی تونی از خودت مراقبت کنی، وَل؟
‫من رو کاناپه می خوابم، باشه؟
‫تو می تونی تو صحنه جرم لعنتی بخوابی.
‫رابی!
‫وَل؟ وَل، چه خبره، چی شده؟
‫حالم خوبه. فقط یه خواب بد بود.
‫وَل...
‫خوبه، حالم خوبه.
‫در رو باز کن!
‫چه خبره؟ وَل، در رو باز کن.
‫دارم میام، دارم میام.
‫وَل، در رو الان باز کن.
‫- وَل، در لعنتی رو باز کن! ‫- فقط یه کابوس بود.
‫هی، گرسنه ای؟
‫صبحونه درست کردم.
‫متاسفم.
‫باشه؟ من... من داشتم...
‫از تو دوری می کردم و این منصفانه نبود.
‫فقط، اوم...
‫مشکل از سر منه.
‫معلومه که هست، درسته؟
‫یه چیزی...
‫داخل سرمه، و فکر می کنم، اوم...
‫همیشه اونجا بوده...
‫از وقتی بچه بودم، ولی...
‫ولی داره مجبورم می کنه کارایی انجام بدم، ‫و نمی تونم جلوی خودمو بگیرم.
‫همش دارم این کارا رو می کنم، رابی، من...
‫این...
‫من نیستم، باشه؟
‫تو منو می شناسی. این من نیستم.
‫عزیزم؟
‫رابی.
‫باشه.
‫لعنتی.
‫چه خبرته؟ چه خبرته؟
‫عزیزم.
‫ببین، همه اینا فقط یه سوء تفاهم بزرگه.
‫ببین، من همیشه بچه می خواستم. ‫خودت می دونی.
‫ببین، اگه فقط برگردی خونه، ‫می تونم توضیح بدم...
‫صندوق پستی پر است ‫و نمی تواند هیچ پیامی را بپذیرد.
‫لعنتی!
‫لعنتی، لعنتی، لعنتی!
‫واقعا چی می خوای؟
‫خودِ ابتداییت روی سطح گیر افتاده.
‫اون فقط برای لحظه زندگی می کنه.
‫وَل ابتدایی، سیگار و ‫یه کیسه کرم ژله ای می خواد.
‫و یه کیسه کرم ژله ای می خواد.
‫اما خودِ واقعیت، عمیق تر شیرجه می زنه.
‫اون برای آینده زندگی می کنه.
‫و چطور به اونجا می رسه؟
‫با انجام کار روزانه اش.
‫حالا، کوچیک شروع کن. آروم شروع کن.
‫با عادت های ساده و قابل مدیریتی شروع کن ‫که می تونی هر روز بهشون پایبند باشی.
‫و بعد، روی اون پایه بنا کن، ‫هر هفته، هر ماه، هر سال.
‫به زودی، پیشرفت ها رو می بینی.
‫احساس شادی و اعتماد به نفس بیشتری می کنی.
‫و وقتی که سرعت می گیری، بهت قول میدم...
‫...دیگه هیچ وقت نمی خوای متوقف بشی.
‫وی؟
‫درت باز بود.
‫سلام، با.
‫- چای چطوره؟ ‫- خوبه.
‫- رابین کجاست؟ ‫- رابی.
‫سر کاره.
‫با، اینجا چیکار می کنی؟
‫اوم...
‫وی، وقتی کوچیک بودی، همیشه کنارت نبودم.
‫دختر قوی و خیلی معمولی بودی.
‫مطمئن بودم که ازش ارث نبردی.
‫اشتباه می کردم.
‫تو آلوده شدی، وی، تو خونته.
‫آلوده؟ به چی؟
‫سانشی.
‫تو تو دوره ترکی؟ واسه همینه اینجایی؟
‫این در مورد من نیست.
‫دیگه بهت پول نمیدم.
‫این در مورد چیزیه ‫که درونت هست.
‫تو اون چای چی بود؟
‫متوقف نمیشه.
‫- بهم دارو خوروندی؟ ‫- چی؟
‫مدام به خودت آسیب می زنی، ‫هی، هی، هی.
‫باید بری.
‫جدی میگم.
‫به کمک من نیاز داری.
‫باید از خونه من بری بیرون، روانی معتاد.
‫مراقب باش، وی.
‫وگرنه آخرش میمیری.
‫مثل مادرت.
‫باشه.
‫دارن بهت دارو میدن.
‫تو دیوونه نیستی.
‫خانواده‌ات دیوونه‌ان.
‫چه جعبه هایی، وی؟
‫فکر کردم اومدی به مادرت احترام بذاری.
‫باشه، میدونم این حرفا ‫دیوونه وار به نظر میاد، ولی اوم،
‫بابام همین الان اومد اینجا ‫و فکر می کنم شاید...
‫وَل، آروم تر. به زور صداتو می شنوم.
‫رابی؟ الو؟
‫- آنتن اینجا خیلی بده. ‫- رابی، من نمیتونم...
‫- الو؟ ‫- لعنتی.
‫مخفیگاهتو پیدا کردم.
‫جواب می خوام، با، و اگه یه ذره هم ‫چرت و پرت تحویلم بدی،
‫مستقیم میبرم پیش رئیس صومعه.
‫این کارو می کنم. نابودت می کنم.
‫چرا این کارو کردی؟
‫جواب بده!
‫نمی دونم در مورد چی حرف می زنی.
‫حالا یه نفس عمیق بکش.
‫روتو برم!
‫اون مال منه!
‫تکون نخور لعنتی.
‫چی بود، با؟
‫اون از عادتت خبردار شد؟
‫می ترسیدی آبروتو ببره؟
‫چرا مامان رو کشتی؟
‫مجبور بودم نجاتت بدم.
‫به خودم گفتم تو نداریش، ‫ولی اون حقیقت رو می دونست.
‫تو باهاش به دنیا اومدی، ‫و همش تقصیر منه.
‫من احضارش کردم.
‫من اونو به مادرت منتقل کردم.
‫مثل یه انگل تو وجودمون رشد کرد،
‫و هر چی بیشتر به خودمون آسیب می زدیم، ‫قوی تر می شد.
‫سعی کردیم متوقفش کنیم، ولی سانشی...
‫صبوره، ذره ذره، روز به روز، ‫فرسوده ات می کنه،
‫سال به سال، تا اینکه هیچی ازت باقی نمونه.
‫می خواست تو رو ازش نجات بده.
‫ولی اون بخشی از وجودته.
‫اون خودِ توئه. می فهمی؟
‫فقط یه راه برای کشتنش وجود داره.
‫اون می خواست نجاتت بده.
‫نه.
‫- داری دروغ میگی. ‫- نه.
‫اون هیچ وقت بهم آسیب نمی زد.
‫راه دیگه ای نبود.
‫نجاتی وجود نداشت.
‫راه فراری نبود.
‫بسه!
‫هیچ شیطانی وجود نداره، با.
‫فقط تو وجود داری.
‫و تو لعنتی رقت انگیزی.
‫رابی؟
‫کدوم گوری هستی؟
‫- سلام، کریستال. ‫- حدود 50 بار بهت زنگ زدم.
‫وَل، 30 دقیقه دیگه نوبت توئه.
‫- گندش در اومد. ‫- زودتر خودتو برسون اینجا.
‫تمام تلاشتو بکن، 10 دقیقه وقت داریم.
‫- اوه! کلاه می مونه. ‫- اوه، بی خیال.
‫تو نمی تونی با اون کلاه جلوی ‫ 2000 نفر بری رو صحنه، باشه؟
‫امشب مهمونای خیلی مهمی داریم، والری.
‫- رابی. ‫- والری.
‫والری، کجا داری میری؟!
‫گمشو کریستال!
‫جویی کلی تماشاچی آورده، ‫ولی من ازت می خوام که...
‫- رابی، عزیزم، خواهش می کنم، خواهش می کنم. سلام. ‫- ...تمام مدت فیلم پشت صحنه می گیره.
‫فقط یه لحظه بهمون وقت بده، ببخشید.
‫- چی شده، وَل؟ ‫- دوستت دارم.
‫دوستت دارم، و هر کاری که ازم بخوای،
‫انجام میدم، باشه؟
‫- وَل... ‫- هی.
‫جدی میگم، باشه؟
‫تور رو کنسل می کنم، ‫قسم می خورم، فقط بگو.
‫بذار بهت نشون بدم. بذار درستش کنم.
‫ببین، دیگه گول نمی خورم.
‫باشه، شاید اونا بخرن.
‫پس...
‫موفق باشی.
‫خانم ها و آقایان،
‫لطفا به والری نگوین روی صحنه خوش آمد بگید!
‫امشب کی احساس شجاعت می کنه؟
‫ها؟ کسی هست؟
‫اوم، نظرت در مورد تو چیه؟
‫می دونی اون کیه؟
‫اوم، من؟
‫اون کسیه که قراره زندگیتو ‫برای همیشه عوض کنه.
‫نه من، نه شوهرت، نه روانپزشکت، نه کشیشت.
‫اون.
‫ببینید رفقا، قضیه از این قراره.
‫هیچ بلیط طلایی وجود نداره.
‫هیچ نیروی کمکی ای در راه نیست.
‫شما در دنیایی بی تفاوت تنهایید.
‫هیچ کس نمی تونه نجاتتون بده.
‫و هیچ کس نمی تونه جلوی قدرتتون رو بگیره.
‫بهش نگاه کنید.
‫اون ورق ها رو دستشه.
‫اون نیروی محرکه سرنوشت خودشه،
‫و اون تنها کسیه که همیشه پشتتونه،
‫مهم نیست چه اتفاقی بیفته.
‫چون...
‫وَل! وَل!
‫- وَل! ‫- وَل، صبر کن.
‫- وَل! ‫- وَل، داری خونریزی می کنی!
‫بیدار شو.
‫من دیدمش.
‫و واقعیه، و حق با تو بود.
‫متاسفم.
‫می تونیم درستش کنیم. ‫می تونیم با هم درستش کنیم.
‫هنوز وقت هست.
‫با. با.
‫اینجا، تو نیمکره چپ، آسیب دیده،
‫که باعث از دست دادن کنترل حرکتی ‫در سمت راست بدنش شده.
‫اما امیدواریم که با گذشت زمان بهتر بشه.
‫چطوری؟
‫خب، وقتی قشر مغز آسیب می بینه،
‫اوم، حرکت می تونه ‫به طور موقت یا دائم کم بشه.
‫نه، چطوری یه نفر یه سوراخ ‫تو جمجمه لعنتیش ایجاد می کنه؟
‫یه عفونت باکتریایی
‫احتمالا بافت جمجمه رو نرم کرده،
‫و بهش اجازه داده ‫استخوان آهیانه رو سوراخ کنه.
‫داریم در مورد ماه ها، حتی سال ها ‫آسیب آهسته صحبت می کنیم، مثل...
‫...مثل فرو کردن سر یه سوزن ته گرد تو سنگ.
‫حرکتت داره برمی گرده.
‫خیلی زود دوباره راه می افتم.
‫آره.
‫شونه هاتو بالا نگه دار ‫و تمرکزت رو به جلو باشه.
‫تو می تونی، وَل.
‫هی، من هواتو دارم. باشه، باشه.
‫حالا، لوب پس سریش سالمه،
‫اما آسیب به لوب پیشانی
‫ممکنه منجر به توهم یا هذیان بشه.
‫حالا، وَل، چیزی غیرعادی دیدی یا شنیدی؟
‫وَل.
‫نه.
‫هیچ چیز غیرعادی.
‫- من... من نمی بینم... ‫- اوه.
‫ببخشید.
‫خب، می خواستم در مورد...
‫این خیلی تنگه، یا...؟
‫نه.
‫هی، اگه اینقدر گند نبود، ‫یه جورایی شهوانی می شد.
‫شب بخیر.
‫اوه، بی خیال. وَل، چه خبرته؟
‫داری چاقو یا یه چیزی قایم می کنی؟ چی...
‫نه، نه، من نبودم.
‫پس کی بود؟
‫کی بود؟
‫اوم،
‫رابی، باید به حرفم گوش کنی، باشه؟
‫ببین، بابام اومد اینجا، ‫و فکر می کنم یه چیزی بهم داد،
‫و اوم، حالا فکر می کنم ‫یه چیزی تو وجودم هست.
‫- باشه، وَل... ‫- و نمی تونم جلوی خودمو بگیرم.
‫- بی خیال. ‫- نمی تونم.
‫کجاست؟
‫رابی؟ رابی، به حرفم گوش کن، باشه؟ ‫من داشتم...
‫- چه کوفتیه؟ ‫- نه.
‫من... من اون کارو نکردم، ‫من نبودم، باشه؟ باید باورم کنی.
‫بهت دروغ نمیگم، رابی، باشه؟ ‫یه چیزی تو وجودمه.
‫- خواهش می کنم، تو باید... ‫- تو یه دروغگویی.
‫رابی، باید باورم کنی.
‫رابی!
‫وضعیت ذهنی شما واقعیت شما را تعیین می کند.
‫اگه فکر می کنی شکست می خوری، ‫حدس بزن چی میشه؟
‫شکست می خوری.
‫نگرش خود را تغییر دهید، ‫به موفقیت متعهد شوید، باور کنید.
‫هیچ کس جز خودت ‫نمی دونه چه توانایی هایی داری.
‫هیچ کس دیگه نمی تونه داخل ذهنتو ببینه.
‫و خدا رو شکر، درسته؟
‫چون اگه اونا بفهمن واقعا کی هستی،
‫از تو متنفر میشن.
‫اون فهمیده، وَل، و وقتی بهشون بگه،
‫تو رو تو تیمارستان بستری می کنن.
‫این واقعا به مسئله رسیدگی نمی کنه، ‫دکتر. من...
‫اون داره خوب میشه، مطمئنا.
‫مطمئنم به زودی دوباره رو ‫پاهاش وایمیسته. این...
‫اگه بدنش خوب بشه ‫ولی ذهنش نه، چه فایده ای داره؟
‫باشه، یه لحظه صبر کن.
‫اون دیگه مثل قبل نیست! یه چیز دیگه ای...
‫شب بخیر، عشق من.
‫بیا بشین.
‫این بون بو هوئه، دستور پخت مادربزرگمه.
‫یادته برای سومین قرارمون درست کردم؟
‫آره.
‫بخور. من قبلا خوردم.
‫وای خدا.
‫- خوبه، نه؟ ‫- خیلی خوبه.
‫به خوردن ادامه بده.
‫هی.
‫واقعا بابت همه چیز متاسفم.
‫لعنتی. آره.
‫منم همینطور. اون...
‫واقعا، واقعا عصبانیم کرد.
‫از عصبانی بودن خوشم نمیاد، و...
‫- ولی... ‫- وقتی گفتم بچه می خوام، منظورم واقعا همین بود.
‫باشه، ولی یه چیزی نمیذاشت انجامش بدم.
‫رابی، یه چیزی تو وجودمه ‫و باید از شرش خلاص بشم.
‫این خیلی مسخره اس.
‫هی.
‫عیبی نداره، عیبی نداره.
‫فقط چند روز بهم فرصت بده تا حلش کنم،
‫و همه چیز می تونه ‫به حالت عادی برگرده، باشه؟
‫عزیزم، عزیزم، هی، هی.
‫می دونم این خیلی بده.
‫ولی قراره حسابی راحتت کنم، باشه؟
‫- دیدی؟ ‫- فصل پنج،
‫قدرت انتخاب.
‫دوستت دارم.
‫مسیر تو رو امتحان می کنه، اما دیر یا زود،
‫با چالشی روبرو میشی که خیلی سخته،
‫جوری که تقریبا غیرممکن به نظر می رسه.
‫احساس درماندگی ‫و گیر افتادن می کنی، اما تنها نیستی.
‫مردان و زنان بزرگ دقیقا ‫در همون نقطه ایستادن،
‫اما آیا تسلیم ترسشون شدن؟
‫نه.
‫اونا باور رو انتخاب کردن... باور به خودشون،
‫به مسیرشون، به چیزی خیلی بزرگتر
‫از اون لحظه سخت.
‫پس... به چی باور داری؟
‫ببین، نمی دونم دنبال چی هستی، ‫ولی اگه بهم بگی، شاید بتونم کمکت کنم.
‫منظورم اینه، ‫یه جورایی به من نیاز داری، درسته؟
‫نمی تونیم یه توافقی پیدا کنیم ‫که منجر به مرگ جفتمون نشه؟
‫بی خیال. می دونم اونجایی.
‫چی می خوای؟
‫جواب بده!
‫این کارو بس می کنی؟
‫نمی تونم.
‫نمی تونم. نمی تونم.
‫تو خیلی رقت انگیزی، ‫که دلم می خواد بالا بیارم.
‫جای تعجب نیست که هیچ کس دوستت نداره.
‫نمی تونم متوقفش کنم.
‫پس می دونی باید چیکار کنی.
‫مثل این. دیدی؟
‫سریع و آسونه.
‫نگران نباش.
‫هیچ کس...
‫دلتنگت نمیشه.
‫وَل؟
‫وَل، داری چیکار می کنی؟
‫وَل!
‫- وَل، داری چیکار می کنی؟! ‫- همه چیز درست میشه!
‫وَل!
‫وَل، داری چیکار می کنی؟ بس کن!
‫لعنتی!
‫نه!
‫زود باش!
‫اورژانس 110، چه اتفاقی افتاده؟
‫اورژانس 110. الو؟
‫لطفا جواب بدید. می تونید جواب بدید؟
‫می تونیم یه نفر رو به محل شما بفرستیم.
‫اورژانس 110. الو؟
‫بدون دست؟
‫مغزمون رو به گوشه تیز بکوبیم
‫فلج شدی؟
‫زبونتو گاز بگیر
‫تو خون خودت غرق بشی
‫از هر چی ازت باقی مونده استفاده می‌کنیم
‫تا وقتی هیچی نمونه
‫گیر افتادی
‫تمام وجودم
‫تیکه تیکه
‫تا وقتی هیچی نمونه
‫باشه.
‫خیلی ضعیفم
‫لطفا... کمکم کن.
‫نه!
‫چرا با من می‌جنگی؟
‫من جزئی از توام
‫نتونستی نجاتشون بدی
‫نیمتونی خودت رو نجات بدی
‫تمومش کن
‫هیچکدوممون راه فرار نداریم
‫
‫اون صدا، هر دقیقه هر روز باهام بود.
‫هر وقت برای یه چیز بهتر تلاش می کردم، ‫اون منو متقاعد می کرد که بی خیال بشم.
‫اما اون کیه؟
‫مطمئنا من نیستم.
‫اون صدا یه انگل تو ذهنم بود.
‫و من یه میزبان خیلی سخاوتمند بودم.
‫اما حتی الان، سال ها بعد از اینکه ‫خودم رو تمرین دادم تا ساکتش کنم،
‫هنوزم صداش تو سرم اکو میشه.
‫آیا این یعنی حق با اون بود؟
‫من هنوز تنهام؟
‫من هنوز... دوست داشتنی نیستم؟
‫آیا کسی می تونه نجاتم بده؟
‫هواتو دارم.
‫هواتو دارم، هواتو دارم، ‫هواتو دارم، هواتو دارم.
‫اون چیه؟ اون چیه؟
‫اون چیه؟
‫منم.
‫لعنتی. ترسوندی منو.
‫ببخشید.
‫من اوم،
‫یه سخنرانی کامل برنامه ریزی کرده بودم، اما...
‫اوم...
‫ببخشید، میشه تو این کمکم کنی؟
‫مثلا، موندنت دیوونگی محضه، ولی...
‫به هر حال دارم ازت می خوام.
‫نمی دونم دارم چیکار می کنم.
‫فکر نمی کنم تا حالا بدونم ‫دارم چیکار می کنم. من...
‫عزیزم...
‫می دونم می خوام این کارو با تو انجام بدم.
‫آره.
‫این انتخاب خودمونه.
برای دانلود فیلم های بیشتر به وب سایت کیامووی مراجعه کنید .:: kiamovie.ir ::.