..:: ارائه شده توسط وب سايت کیامووی ::.. .:: kiamovie.ir ::.
‫گورستان،
‫قبرستان،
‫مجموعه‌ی کاملی‌ـست.
‫لایه‌های زمین گورهای ‫باستانی رو از هم جدا می‌کند،
‫چه کافر و چه مومن.
‫جادوگر،
‫ساحر،
‫باتقوا.
‫و خاک سرشار از اسرار
‫و گنجینه‌ها‌س.
‫برای حشرات که لاقید ‫به جان چوب یا استخوان می‌افتن،
‫منبعی از مواد مغذی‌ به شمار می‌رود.
‫و برای بشر، جایزه و غنیمتـه.
‫داستان امروزمون «موش‌های گورستان» نام دارد،
‫به کارگردانی وینچنزو ناتالی.
‫«موش‌های گورستان»
‫«قفسه عجایب گیرمو دل تورو» ‫«فصل اول، قسمت دوم»
‫وای!
‫خیلی معرکه‌ست.
‫معلومه که هست.
‫لابد بانوی باشخصیتی بوده.
‫حتی در این حالت، از ظاهرش پیداست
‫زیبارو هم بوده.
‫میگم عمراً همچین خانم باکلاسی مثل این
‫زنده گیرت بیاد.
‫من هر چی باشه شکایتی ندارم.
‫منم همینطور.
‫لطفاً کیسه رو رد کن بیاد.
‫اسمم ماسون ـه.
‫بنده مسئول نگهداری از این باغ یادبود هستم
‫که شما با بی‌شرمی ازش سرقت کردید.
‫- حرفی برای دفاع از خودتون ندارید؟ ‫- به ما رحم کنید.
‫- حماقت کردیم و بیشتر از این عقلمون نمی‌رسید. ‫- آره.
‫اجازه بدید یه چیزی رو براتون روشن کنم.
‫شما می‌دونید که پایه و اساس این جامعه
‫بر خاکسپاری محترمانه‌ی مردگان بنا شده؟
‫وقتی انسان اولین گور رو برای خود کَند ‫از میمون‌ها تمایز پیدا کرد.
‫سرآغاز تمدن بود.
‫و اگه گذشتگان و اجدادمون رو تکریم نکنیم ‫پایانش خواهد بود.
‫حالا،
‫برید رد کارتون.
‫ما رو به مقامات محلی تحویل...
‫چه رقت‌انگیز.
‫بذار یه نگاهی بهت بندازم.
‫بازش کن.
‫آره. آره!
‫خودشه.
‫حقاً که پایه و اساس جامعه‌س!
‫خیلی‌خب.
‫زود باش دیگه...
‫تویی، ناکس!
‫صبح بخیر.
‫بیا بریم.
‫آره، برو اونجا.
‫خب؟
‫- فقط همین؟ ‫- منظورت چیه؟
‫از پول قسط این ماه بیشتره.
‫حتی پول سودش هم نیست.
‫گردنبنده از جنس نقره‌س.
‫از جنس پیوتر ـه. ‫(آميزه‌ى قلع‌ و سرب‌ و مقداری آنتيموان‌ و مس‌)
‫نقره‌س.
‫پیوتر.
‫این سومین باره دست خالی میای.
‫چشم‌بسته بهت اعتماد کردم،
‫ولی ارباب‌هام به خیرخواهی من نیستن.
‫کم کم به این فکر می‌کنن
‫نکنه چیزای نفیس رو برای خودت نگه می‌داری.
‫شرافتم رو زیرسوال بردی، جناب.
‫ما ماسون‌ها همیشه بدهی‌مون رو پرداخت کردیم.
‫من صرفاً بداقبالی آوردم،
‫و قصد دارم دین‌ـم رو ادا کنم.
‫مشکل موش‌هان.
‫- موش‌؟ ‫- بله، موش‌ها.
‫تو گورستانم لونه کردن. ‫جونورای موذی اجساد رو می‌دزدن
‫قبل از اینکه بتونم ‫چیزای باارزش‌شون رو بردارم.
‫اکثر اوقات، بعد از ساعت‌ها کَندن
‫تو یه شب محنت‌بار سرد و مرطوب، ‫وقتی به پاداشم می‌رسم
‫با یه تابوت خالی روبرو میشم.
‫یعنی میگی موش‌ها اجساد رو ‫از تو تابوت‌ها می‌دزدن.
‫الان چی گفتم؟ همه جاهستن.
‫عایدی ماهانه‌م خیلی کمتر از گذشته شده.
‫خب... نمی‌تونه کار موش‌ها باشه.
‫رفیق شفیقم، معلومه که کار خودشونه.
‫موش‌های سیلم موش‌های معمولی نیستن.
‫نه، از سرزمین‌های دور اومدن. ‫صدها سال قدمت دارن.
‫از زمان ساخت بندر،
‫این مسافران قاچاق سوار بر کشتی‌های تجاری بودن ‫که از مالزی، چین، ساحل عاج
‫و سایر مناطق بیگانه به اینجا بازگشتن ‫و این موجودات
‫الهام‌بخش مذاهب کل اون مناطق بودن.
‫هر چی نباشم، تاریخ رو خوب بلدم.
‫بر همگان واضح است که در روزگاران قدیم،
‫وقتی «کاتن ماتر» فرقه‌های ‫شیطانی سیلم رو شکار کرد،
‫شبکه‌ای از غارهای زیرزمینی در زیر ‫این خیابون‌های خوش‌منظر وجود داشت.
‫کلیساهای شوم
‫که پذیرای مجالس عیاشی و بی‌بندوباری بودن
‫و به موجودات هولناک پیشکشی ارزانی می‌داشتن.
‫فقط خدا می‌دونه اون پایین چی زاد و ولد کرده.
‫موش هستن.
‫بکششون.
‫هم از طریق نیرنگ و هم نیروی کُشنده ‫خواستم نابودشون کنم.
‫تله، سم، حتی گاز. ‫هیچی جلودارشون نیست.
‫سوراخ‌هاشون پیچیده‌س ‫و به خوبی مستحکم شده.
‫حالا بماند که من تنگناهراسی دارم. ‫جاهای کوچیک برای غیرقابل‌تحملـه.
‫به‌خاطر یه حادثه از دوران کودکیم ‫در صندوق یخی بود.
‫البته به شما مربوط نیست. ‫ولی حرفم اینه که من نمی‌تونم
‫به دالان‌هایی که تجمع می‌کنن نفوذ کنم.
‫و هر بار اون جونورا جسورتر میشن.
‫اینم نتیجه‌ی گازگرفتی موشه
‫وقتی سعی داشتم اینا رو براتون بردارم.
‫از دردش برات نگم که غیرقابل‌تحمل بود،
‫ولی در مقایسه با درد سوزن‌های بیشماری
‫که دکترم برای واکسینه‌کردنم ‫به بدنم فرو کرد ناچیز بود.
‫همونطور که می‌بینی، جونم به لب رسیده
‫و از شما و ارباب‌هات التماس می‌کنم
‫یه ذره رحم و مروّت نشون بدن،
‫یا حداقل صبوری کنن تا وقتی با این ‫مشکلات عدیده دست و پنجه نرم می‌کنم.
‫همین حالا کاسه‌ی صبرم رو لبریز کردی،
‫اینجا وایسادی و یکسره آه و ناله می‌کنی.
‫ارباب‌هام
‫یه هفته بهت فرصت میدن،
‫پس اگه جای تو بودم، آقای ماسون
‫بدهیم رو صاف می‌کردم.
‫در غیر اینصورت،
‫دیگه مسئول مرده‌های گورستان نیستی.
‫یکی از خودشونی.
‫گردنبند پیوتر هم مال خودت.
‫برو پی کارت.
‫دولی!
‫- طرف هست؟ ‫- گفتم دیگه اینجا نیا.
‫خب، هست یا نیست؟
‫نه، خدا رو شکر، ‫رفته دنبال یه کاری،
‫ولی الانه که برگرده، ‫پس سریع حرفت رو بزن.
‫باید بدونم چیز به دردبخوری داری.
‫این هفته هیچی. ‫هیچ چیز باارزشی دستم نرسیده.
‫- میشه ببینم؟ ‫- مسلماً نه.
‫متوجه نیستی، پای مرگ و زندگی وسطه.
‫من فقط تو کار اوّلی هستم،
‫و در این خصوص، ‫فقط با مفلس‌ها و ولگردها سر و کار دارم.
‫هیچ کدوم‌شون چیز باارزشی ندارن.
‫شاید یه نگون‌بختی مثل خودم ‫روزگار بهتری داشته
‫و قبل از اینکه از عرش به فرش برسه ‫دندون طلا گذاشته باشه.
‫- فقط یه دقیقه طول می‌کشه چک کنم. ‫- نه.
‫بیخیال، دولی،
‫رفیق شفیقم.
‫قدیما چند بار کمکت کردم؟
‫ناگفته نماند که چقدر جیبات رو پر کردم
‫که بیشتر از مبلغ توافق‌مون بود.
‫فقط یه چیز می‌تونه متقاعدم کنه ‫اجازه بدم این نعش‌ها رو بگردی.
‫دولی.
‫ازت انتظار بیشتری داشتم.
‫اکسیر ابلیس.
‫اگه اراده‌ت قوی باشه ‫می‌تونی ازش پرهیز کنی.
‫خیلی‌ها تو لذت‌های شوم‌ـش می‌میرن.
‫خدا کنه هیچ وقت بین اونا نباشی.
‫علیرغم این،
‫آماده و مهیا اومدم.
‫شروع می‌کنم.
‫هنوز داریم دنبال سرش می‌گردیم.
‫تو حمام پیدا شده.
‫مثل گوشتابه می‌مونه.
‫عوق.
‫به نظر میاد این زنه به دندوناش می‌رسیده.
‫دندون مصنوعی چوبی.
‫کیفیت ساخت خوبی داره.
‫- متاسفانه تو بازار آزاد زیرقیمت واقعیه. ‫- خدا لعنتشون کنه.
‫بهت که گفتم.
‫تنها چیزی که ازشون ‫تو این دنیا مونده جسم‌شونه.
‫- اون چیه؟ چی اونجاست؟ ‫- چیزی نیست که برات گرانبها باشه.
‫زود باش. اجساد رو دیدی. ‫بیا بریم.
‫باشه.
‫این یکی رو بیخیال شو. ‫تازه آوردنش.
‫پزشک قانونی فرصت نکرده معاینه‌ش کنه.
‫- خدایا صد هزار مرتبه شکر! ‫- زده به سرت؟
‫آدم مهمیه.
‫- تاجر ثروتمندیه. ‫- آره.
‫یه خط بهش بیفته ‫پزشک قانونی متوجه میشه.
‫بعدش شروع می‌کنه به سوال پرسیدن، ‫و می‌دونی خیلی زود
‫به توافق‌مون پی می‌بره؟
‫- دندوناش رو لازم دارم. ‫- تا فردا صبر کن، و بعدش می‌ذارم...
‫فردا شاید خیلی دیر باشه.
‫وقتی خاکش کنن، ‫موش‌ها میرن سراغش.
‫از این طرف، خانم.
‫خدایا!
‫وینستون عزیزم.
‫آروم باش، مادر.
‫منو ببخشید، ولی اون...
‫به نظر میاد زنده‌س.
‫انگار داره چرت بعدازظهرش رو می‌زنه.
‫هر کاری باید بکنید انجام بدید، ‫ولی لطفاً به ظاهرش دست نزنید.
‫برای روز خاکسپاری، ‫می‌خوام بهترین لباساش رو پوشیده باشه.
‫تمام مدالاش رو به سینه زده باشه، و...
‫شمشیری رو
‫به دست گرفته باشه ‫که شاه جورج بهش هدیه داده،
‫گرانبهاترین مال و منالشه.
‫مطمئنید، مادر؟
‫خیلی نفیس ـه. ‫وقتی دفن بشه، برای همیشه از دستش می‌دید.
‫خجالت بکش، فرزندم.
‫در هر صورت باید دست پدرت باشه.
‫هیچ چیز از اَدای احترام پایانی ارزشمندتر نیست.
‫♪ گذران شبی در شهر ♪
‫♪ ضرری به ما نمی‌رسونه ♪
‫♪ گذران شبی در شهر ♪ ‫♪ ضرری به ما نمی‌رسونه ♪
‫♪ و همه پشت سرت میاییم ♪
‫♪ و همه پشت سرت میاییم، ارابه‌ی جنگی ♪
‫شب شما به خیر و خوشی، خانم.
‫و آقا.
‫گمشو بابا.
‫«راه دراز و صعب‌العبوره
‫و از جهنم به نور منتهی می‌شود»
‫حق‌تر از این نداریم.
‫قبل از اینکه برم سروقتش ‫فقط چند ساعته که زیر خاک بوده.
‫مطمئنم... اون جونورای موذی ‫نمی‌تونن زودتر برن سراغش.
‫خدا جون.
‫خواهش می‌کنم...
‫به من رحم کن.
‫اگه فقط همین یه بار باشه.
‫نه! نه! خدا!
‫«عشق‌مان با تو به خاک سپرده می‌شود.»
‫چنین سوگ‌نگاره‌ی موثری
‫برای همیشه با ایشون باقی می‌مونه.
‫خانم،
‫اسمم ماسون ـه.
‫من متصدی آرامگاه ابدی شوهرتونم.
‫خودم شخصاً مطمئن میشم
‫که تا ابد از ایشون حفظ و نگهداری کنم.
‫بفرمایید.
‫پروردگار، خداوندا، تو منبع حیات هستی.
‫زندگی، حرکت و هستی از توست.
‫ما را بواسطه‌ی پسرت، عیسی مسیح ‫به ملکوتت رهنمون ساز.
‫ما را در زندگی و مرگ،
‫عشقت،
‫و لطف و مرحمتت حفظ کن.
‫آمین.
‫تقریباً رسیدم.
‫همینه. رسیدم.
‫نه، نه، نه، نه.
‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫خدا کنه دیر نشده باشه.
‫چی؟
‫نه، نه! چی؟ نه!
‫وای! نه!
‫نه، نه، خواهش می‌کنم.
‫نه!
‫نه، خدا، نه.
‫نه، نه، نه، خواهش می‌کنم!
‫نه! نه!
‫نه!
‫وای خدا.
‫زود باش، ماسون. ‫پای غرور و پاداشت وسطه، بجنب.
‫آره.
‫گرفتمت! گرفتمتون!
‫یا خدا!
‫سرده، چه سرده!
‫سرما! تاریکی! ای خدا. ای خدا!
‫ای خدا!
‫ای خدا! ای خدا! نه، نه!
‫باشه، نفس بکش، نفس بکش.
‫جون سالم به در می‌بری.
‫موفق میشی. موفق میشی.
‫کجایید؟
‫انتقامم رو ازتون می‌گیرم!
‫این خط این نشون!
‫با آتش جهنم بر می‌گردم ‫و روزگار تک تک‌تون
‫و قوم‌ موذی‌تون رو سیاه می‌کنم.
‫نفس بکش، نفس بکش، نفس بکش.
‫ذکاوت به خرج بده، ماسون.
‫تسلیم نشو. هرگز تسلیم نشو!
‫اینطور می‌تونی شکست‌شون بدی. ‫اینطوری شکست‌شون میدی.
‫چی؟
‫ای خدا، نه! ای خدا، نه!
‫نه! وای خدا!
‫ای خدا! نه!
‫خدا جون! نه!
‫چی؟ نه، نه!
‫ای خدا! نه! نه!
‫چی...
‫نه!
‫ای خدا!
‫یا پیغمبر!
‫ماسون، ماسون! ای حرومزاده‌ی خوش‌شانس.
‫کلیسای شوم.
‫خدایا شکرت!
‫آره.
‫بیا پیش خودم، عزیزم.
‫باشه.
‫زود باش، زود باش، زود باش.
‫باز شو دیگه!
‫ستایش باد بر خدا!
‫گیرت آوردم!
‫مال منه.
‫مال خودمی.
‫مال خودمی!
‫وای خدا! ای خدا!
‫خدایا، عیسی مسیح! ‫قسم می‌خورم تا ابد آدم باتقوایی باشم!
‫خودمو وقف خدمت به تو می‌کنم!
‫لطفاً به این ماسون بدبخت رحم کن!
‫آره!
‫زود باش، یالا!
‫زود باش، کَند شو دیگه!
‫مال خودمی. مال خودمی.
‫مال خودمی!
‫نور!
‫وای خدای من!
‫وای...
‫ازت ممنونم، مسیح! توبه می‌کنم!
‫یه ماسون جدید بر می‌خیزه!
‫«راه دراز و صعب‌العبوره،
‫و از جهنم به نور منتهی می‌شود.»
‫«راه دراز و صعب‌العبوره،
‫و از جهنم به نور منتهی می‌شود.»
‫«راه دراز و صعب‌العبوره،
‫و از جهنم به نور منتهی می‌شود.»
‫«راه دراز و صعب‌العبوره، ‫و از جهنم به نور منتهی می‌شود!»
‫[روحت شاد]
‫نه!
‫نه، نه، نه!
‫نه، نه، نه، نه، نه!
‫نه، نه، نه!
‫نه، نه!
‫نه، نه، نه!
‫نه!
‫نه! نه!
‫نه!
‫نه، نه، نه!
‫وای خدا!
‫هی.
‫این همون...
‫جلل الخالق.
‫خودشه.
برای دانلود فیلم های بیشتر به وب سایت کیامووی مراجعه کنید .:: kiamovie.ir ::.