..:: ارائه شده توسط وب سايت کیامووی ::.. .:: kiamovie.ir ::.
‫من بچه‌ی برگم.
‫ته ته جنگل افسون شده زندگی می‌کنم،
‫از دنیای بیرون پنهون، که هیچی ازش نمی‌دونم.
‫جنگل خیلی بزرگه.
‫می‌تونه قورتت بده.
‫هنوز آماده نیستی که ‫ببینی اون بیرون چه خبره.
‫اون ور مرزهای ما.
‫بابا.
‫بابا! بابا!
‫یه آهو.
‫دفعه بعد می‌گیرمش.
‫نشون بده.
‫با دو تا دستت بگیر.
‫محکم‌تر.
‫ "M" مال خزه است.
‫ "M" مال مهه.
‫ "M" مال جادوعه.
‫ "M" مال مارکوئه.
‫گوش نمی‌دی.
‫همیشه گوش بده. همیشه.
‫هیچوقت صدایی در نیار.
‫ ،وقتی ساکتی.
‫یکی با جنگل می‌شی
‫اینطوری از شرارت بیرون ‫در امان می‌مونی.
‫نمی‌تونیم بذاریم شرارت
‫یهو غافلگیرمون کنه.
‫هنوز ضعیف و کوچیکی.
‫اگه الان بری بیرون، تبدیل به خاک می‌شی،
‫دیگه وجود نخواهی داشت.
‫ولی چی بهت یاد دادم؟
‫کتاب عکسیت چی می‌گه؟
‫یه روزی،
‫بچه-برگ قوی می‌شه.
‫جنگل آزادش می‌کنه
‫تا بتونه پریشو پیدا کنه.
‫بچه-برگ
‫جنگل افسون شده منو پناه می‌ده.
‫همش برام قصه هایی از پری تعریف می‌کنه.
‫پری خوشگل، که با جادوهاش ‫به برگ‌هام جون بخشیده.
‫ولی خیلی وقته که رفته. ‫الان خیلی دوره،
‫یه جای دور و مرموز به اسم ‫دره سنگی.
‫"جنگل افسون شده منو از ‫باد شیطانی در امان نگه می‌داره.
‫باد می‌خواد برگ‌هامو خشک ‫و پخش و پلا کنه.
‫من هیچوقت نمی‌ذارم باد ‫شیطانی بهت آسیب بزنه،"
‫جنگل اینو برام زمزمه کرد.
‫من بچه-برگم.
‫وقتی می‌خوابم، خواب پریمو می‌بینم.
‫هیچوقت منو اینجا پیدا نمی‌کنی.
‫سلام. سلام. یه دوست ‫جدید پیدا کردم.
‫بریم یه سفر خیلی خیلی دور.
‫مامانم بهم تیکه های جدید داده. اونو دیدی؟
‫دیگه مثل منو دیدی؟
‫ها، ها. خیلی حس تنهایی می کنم.
‫ها، ها. خیلی حس بی حوصلگی می کنم.
‫من مارکو هستم.
‫مارکو.
‫تو چی؟
‫میکو.
‫اسم تو هم با میم شروع میشه!
‫من اینجا، رو دستم دارم، ببین؟
‫میم مثل مارکو.
‫حالا تو هم یه میم داری.
‫مثل میکو.
‫اون بدجنسارو دیدی؟
‫نه ندیدم.
‫بابا میگه اونا از جنگل میترسن.
‫جنگل...
‫ولی جنگل تو رو راه داد.
‫پس تو نمیتونی بد باشی.
‫من خوبم.
‫جلوی چشمام... بذارید خشم بگیره...
‫بدون اینکه بدونن... ‫از مرزهای خودشون رد میشن...
‫اونا خیس شدن... خون... ‫کسایی که دنبال کمک بودن...
‫بعد، اون بیدار شد...
‫اونا میخواستن...
‫من خوبم.
‫هی، هی! هی!
‫وایستا، تکون نخور!
‫من همینجا وایمیستم، ببین؟
‫یه قدمم برنمیدارم.
‫یه قدمم نه.
‫میکو اینو بهت داد؟
‫پس تو کر نیستی.
‫و فکر میکردم گوشاتو سنجاب ها خوردن.
‫مردی که تو جنگله، باباته؟
‫کسی دیگه هم به جز شما دو نفر هست؟
‫مادر داری؟
‫یه لحظه وایستا.
‫یه هدیه.
‫کجا بودی؟
‫سر چشمه نبودی.
‫صدامو نشنیدی؟
‫حتی یه بارم؟
‫کجا بودی؟
‫میم برای مادر.
‫همه تازه متولد شده...
‫اونایی که قدرت دارن...
‫نمیفهمیدن...
‫بهشون میرسه...
‫کسایی که دنبال امنیت بودن... ‫خشم رو تو خون پیدا کردن...
‫اونا *باید* دیگه وجود نداشته باشن...
‫بخور.
‫چی شده؟
‫من مادر دارم؟
‫برو بخواب.
‫جنگل افسون شده میدونه که من تنهام.
‫سعی میکنه بهم دلداری بده.
‫"تو خاصی،"
‫جنگل زمزمه کرد.
‫"وقتی با بقیه فرق داری، ‫همیشه سخته کسی مثل خودتو پیدا کنی."
‫وقتی با بقیه فرق داری همیشه ‫سخته کسی مثل خودتو پیدا کنی.
‫من بچه برگی هستم.
‫و نمیخوام خاص باشم.
‫برگرد.
‫خیلی نزدیک بودن. خیلی نزدیک.
‫از من چی میخوای؟
‫همه چیو گرفتی.
‫اونم میخوای؟
‫منو ول کردی.
‫قرار بود کمک کنی.
‫اونا نمیتونن اونو داشته باشن.
‫اونو نه!
‫اونو نخواهی داشت.
‫نه!
‫حمله! دنبالش!
‫بارون میخواستی، نه؟
‫نه، وایستا، نه...
‫بالا ببر. یه عکس بگیر.
‫داداش میخوای یا خواهر؟
‫- داداش. ‫- بفرمایید!
‫یه لحظه وایستا.
‫فقط مستقیم نگاه کن. مستقیم. حواست باشه...
‫مارکو...
‫باید بدونی که...
‫من هیچوقت نمیخواستم تنهات بذارم.
‫ایرینا!
‫خیلی دوستت دارم.
‫ایرینا!
‫- پدرت... ‫- ایرینا!
‫در رو باز کن، میکو!
‫مارکو!
‫مامان کجاست؟
‫رفته آهو بگیره.
‫مارکو، وایستا!
‫من مامانمو میخوام.
‫اون رفته.
‫بابام الان شیطانیه.
‫اون اونو تبدیل به خاک کرد.
‫من مامانمو میخوام.
‫مارکو! مارکو!
‫مارکو!
‫زخمی شدی؟
‫کاری کردن باهات؟
‫مارکو!
‫میکو!
‫الان میبینی؟ میبینی؟
‫- همشون بدن. ‫- تو خودت بدی!
‫تو هم مثل همونایی!
‫مادر میکو رو کشتی.
‫این درست نیست.
‫من دیدمت.
‫برو کنار!
‫مادر منم تو کشتی؟
‫چی؟
‫این...
‫به حرفم گوش کن، مارکو.
‫- مادرت... ‫- من اونو دیدم!
‫از تو میترسید!
‫تو هیچی نمیفهمی. بریم!
‫نه!
‫همینجا بمون.
‫ساکت باش.
‫بیا بریم.
‫اون در امانه.
‫- مارکو! ‫- میکو.
‫من مادرشو نکشتم.
‫اونا گرفتنش.
‫اونم مثل اونا بد میشد.
‫من نجاتش دادم.
‫به من اعتماد داری؟
‫داری، مارکو؟
‫مادر رو هم نجات دادی؟
‫ایرینا...
‫اونم الان خاک شده؟
‫مرده؟
‫نه، نه. نه.
‫اون یه پریه.
‫یه پری سفید.
‫ببین؟
‫پری های سفید هیچوقت خاک نمیشن.
‫هیچوقت بد نمیشن.
‫به عکسش نگاه کن.
‫نگاه کن...
‫داره لبخند میزنه. لبخندش بدی رو دور میکنه.
‫بریم خونه، بابا.
‫پسرم، چی بهت یاد دادم؟
‫یه روزی...
‫بچه برگی...
‫اونقدر قوی میشه که...
‫پیدا میکنه...
‫- پریشو. ‫- پریشو.
‫نه!
‫برو دور شو!
‫نکن...
‫پشت سرتو نگاه نکن.
‫تو بد نمیشی، مگه نه؟
‫نه.
‫مامان میگه نه.
‫من مثل بقیه نیستم.
‫پس چطوری هستی؟
‫مثل تو.
‫یه روزی، باد شیطانی آورد
‫هیولاهای ترسناک با نیش های فولادی.
‫شروع کردن به خوردن درختای جنگل.
‫جنگل با ناراحتی به پسرک زمزمه کرد:
‫"وقتشه از هم جدا بشیم.
‫برای همیشه.
‫من تبدیل به خاک میشم.
‫تو باید منو ترک کنی.
‫تو به اندازه کافی قوی هستی.
‫"برو و دیگه هیچوقت برنگرد."
‫"اونو پیدا کن.
‫پریتو پیدا کن."
‫من اونو پیدا میکنم، بابا.
‫اونقدر دور شدم که تونستم.
‫هیچوقت برنگشتم، هیچوقت وای نایستادم.
‫هنوزم میتونستم صدایی ‫که از دور میومد رو بشنوم:
‫به دره سنگی برس.
‫اونجا پری تو هست.
‫همیشه چیزی که بهت یاد دادم رو یادت باشه.
‫مراقب کسایی که تو سفرت ‫باهاشون روبرو میشی باش.
‫میدونی چطور.
‫شجاع باش. ایمان داشته باش.
‫و یه روزی، اونو پیدا میکنی.
‫من الان بزرگ شدم.
‫به اندازه کافی قوی هستم.
‫من بچه برگی هستم،
‫و جنگل افسون شده رو پشت سر گذاشتم.
‫دل شکسته، تو وحشت زندگی کردم.
‫نگاه میکردم وقتی که اونا رفتن...
‫دیوارهاشونم همینطور.
‫اونا تو خون و خشم جنگیدن ‫تا از خودشون محافظت کنن
‫از کسایی که دنبال نجات بودن.
‫اون موقع بود که پرده فریب افتاد،
‫و حقیقت خودشو جلوم نشون داد.
‫ویروس، بیدار میشه...
‫بچه هام، اونا...
‫بچه ها.
‫ما گرسنه ایم.
‫کجا میرین؟
‫به دره سنگی.
‫مادرم اونجاست.
‫خودم میبردمتون،
‫ولی نمیتونم همینجوری برم...
‫ارنا، ویکتور،
‫و مایا کوچولو رو پشت سر بذارم.
‫مایا! نگاه کن! مهمون داریم.
‫شما گرسنه اید...
‫هی، کوچولو،
‫شما دوتا به نظر من نرمال میاید.
‫پس...
‫یه لحظه، مایا.
‫بچه های این دوره زمونه...
‫پس یعنی درمانی هست. درسته؟
‫بچه ها...
‫بد... جای بد.
‫من مارکو هستم.
‫چه پدیده جالبی.
‫خالص. مثل یه فرشته.
‫اینجور فرشته ها نمیتونن ویروس بگیرن.
‫اه...
‫اون یکی... مارکو. هوم؟
‫یه ناهنجاری.
‫شاید بیشتر از اینجور آدما ‫اون بیرون باشه. هوم؟
‫امید.
‫امید کور.
‫این آخرین چیزیه که بهش نیاز داریم.
‫فردا.
‫اون برادرته؟
‫نه.
‫پس چرا اونو دنبال خودت میکشی؟
‫اون تنهاست.
‫منم تنهام.
‫ولی مادرم از ما محافظت میکنه.
‫هر دومون.
‫اون یه پریه. باید پیداش کنم.
‫وقتی بچه هام دزدیده شدن،
‫اونا رو بدون هیچ سوالی اعدام کردن.
‫بدون اینکه بگن چرا.
‫اون موقع بود که پرده فریب افتاد،
‫و حقیقت خودشو جلوم نشون داد.
‫بچه هام فقط میخواستن من پیششون باشم.
‫که بیدارم کنن.
‫ویروس به ما هدیه بیداری رو میده.
‫الان دشمن ما فقط ‫یه پژواک گمشده از رژیم گذشته است.
‫ناامیدیشون اونارو به یه جنگ پوچ میکشونه
‫علیه بیداری.
‫اونا همش تو جنگاشون شکست میخورن. ‫حمایت ما روز به روز بیشتر میشه.
‫بقایای عفونی سیستم داره فرو میریزه.
‫اونا فقط میجنگن که چرخه تاریخ رو تکرار کنن...
‫و خود نابودیمون.
‫طبیعت یه راهی پیدا کرد ‫که کی هستیم رو تغییر بده.
‫که دنیا رو با بیداریمون نجات بده.
‫بچه هامون امیدمون بودن ‫که اوضاع رو درست کنن.
‫ولی بچه ها بزرگ میشن.
‫اونا مدام تکرار میکنن
‫چرخه درد و رنج رو، بارها و بارها.
‫همه نوزادها ویروس رو دارن.
‫این یه نشونه واضحه از جانب خداوند
‫که دوره ما تموم شده.
‫ما باید خودمونو تسلیم ‫یه دنیای بدون بچه کنیم.
‫وقتش رسیده که بیداری رو بپذیریم.
‫به ما بپیوندید. میفهمید چرا.
‫ما تنها نیستیم.
‫بقیه، اونا تو خودشون بدی دارن.
‫ولی نه تو. هیچوقت.
‫تو خاصی.
‫میخوام میکو رو ببرم.
‫برو.
‫بدَو!
‫امید.
‫آب!
‫آب میخوام.
‫باید تنهات میذاشتم.
‫برات آب پیدا میکنم.
‫مارکو!
‫اونو ول کرد.
‫ما داخل رو چک میکنیم.
‫متاسفم، پسرم.
‫مراقب کسایی که تو سفرت ‫باهاشون روبرو میشی باش.
‫هنوزم صدای بابامو میشنوم.
‫باد شیطانی جلوتر ‫فقط هیولاهای ترسناک جا میذاره.
‫تاریک. ترسناک. پر از نفرت.
‫باد شیطانی از بچه هایی مثل من متنفرِ.
‫میخواد منو تبدیل به خاک کنه. چون من خاصم.
‫مارکو!
‫برگای من شروع به پژمرده شدن کردن.
‫هیچ اثری از دره سنگی نیست.
‫من بچه برگی هستم.
‫و خیلی میترسم.
‫تو بد نمیشی، مگه نه؟
‫من مثل بقیه نیستم.
‫پس چطوری هستی؟
‫من خوبم.
‫مثل تو.
‫من مامانمو میخوام.
‫مثل تو...
‫هیچ اثری از دره سنگی نیست.
‫برگای بچه شروع به پژمرده شدن کردن.
‫یه زوزه وحشتناک پیچید.
‫اون باد شیطانی بود، دشمن قدیمی بچه.
‫باد تمام خشمشو روی بچه برگی خالی کرد.
‫بچه برگی یه شکاف تو صخره ها دید.
‫با آخرین ذره از قدرتش،
‫بچه برگی خودشو داخل شکاف پرت کرد.
‫باد نتونست داخل بره.
‫همه جا ساکت شد.
‫جنگلش حالا دور و بی صدا بود.
‫دیگه با بچه برگی حرف نمیزد.
‫یه روزی...
‫بچه برگی...
‫اونقدر قوی میشه که...
‫پیدا میکنه...
‫- پریشو. ‫- پریشو.
‫کمیته ها بهشون میگن پناهنده.
‫ولی بذارید بهتون بگم، این کمیته های ‫به اصطلاح بشردوستانه دروغ میگن.
‫اونا از چیزی فرار نمیکنن.
‫این مهاجرت نیست.
‫این یه حمله است!
‫حمله به فرهنگمون،
‫به جامعهمون،
‫به خونه هامون، به دنیامون.
‫این به اصطلاح پناهنده ها دارن میان اینجا
‫تا آیندمونو نابود کنن،
‫تا نسل های آیندمونو لکه دار و نابود کنن.
‫من آدم ظالمی نیستم.
‫حزب های متحد غرب به عدالت ایمان دارن.
‫ما به انسانیت ایمان داریم.
‫نمیخوایم رنجشونو ببینیم.
‫من عمیقا برای زندگی های ‫از دست رفته بچه هاشون متاسفم،
‫ولی ما جنگاشونو شروع نکردیم.
‫باید از بچه های خودمون محافظت کنیم.
‫باید به این حمله پایان بدیم.
‫دیوارایی که میسازیم کافی نیست!
‫پس باید از راه حل نهایی، ‫نهایی استفاده کنیم!
‫راه حل نهایی!
‫ما با خشم به خشم پاسخ میدیم!
‫این غاصبان کثیف از قدرت
‫خشم برحق ما هیچ تصوری ندارن!
‫من پریمو صدا زدم
‫برای آخرین بار
‫تا جایی که میتونستم بلند.
‫بابا...
‫بابا یه بار بهم گفت،
‫حتی اگه مجبور باشم یه روزی جنگلمو ترک کنم،
‫اون هیچوقت واقعا منو ترک نمیکنه.
‫و راه پریمو بهم نشون میده.
‫و برج های سنگی غریدن.
‫دیوارهاشونم همینطور.
‫زمینی که زیر پام بود میلرزید.
‫بعد یه نسیم ملایم شروع به وزیدن کرد.
‫اون باد شیطانی نبود،
‫یه نسیم شیرین و لطیف،
‫که با بوی شکوفه های بهاری جریان داشت.
‫همه جا آروم شد.
‫تو یه درخشش طلایی میدرخشید،
‫اونجا ایستاده بود،
‫پری.
‫درخشندگیش از خورشید هم بیشتر بود.
‫آتش بس!
‫دلتا، دستور عقب نشینی میده. ‫نیروی دلتا، دستور عقب نشینی میده.
‫تایید شد، نیروی دلتا، به تخلیه ادامه بدید.
‫تکرار میکنم، به تخلیه ادامه بدید.
‫سلام، بلوند.
‫فیلیپ منم دقیقا شبیه تو بود.
‫تایید کنید، نیروی دلتا. ‫به تخلیه ادامه بدید.
‫تکرار میکنم، به تخلیه ادامه بدید.
‫ببخشید، بچه جون.
‫این به نفع خودته.
‫"عزیزم، چی سرت اومده؟"
‫با یه صدای ابریشمی حرف زد.
‫"جنگل،" زمزمه کردم...
‫"جنگل رفته.
‫حالا من تنهام."
‫ستوان!
‫"کاملا تنها.
‫پس اومدم تو رو پیدا کنم."
‫ستوان گرگوریو، برو کنار!
‫به هر حال هممون رو میگیره.
‫وضعیتتون چطوره، نیروی دلتا؟
‫ستوان، منطقه سقوط کرده!
‫پری با ناراحتی زمزمه کرد،
‫"جنگل رفته، آره،
‫ولی تو منو پیدا کردی."
‫اسم من مارکو هست.
‫این "م" مال مارکو هست.
‫کاملا تنها...
‫ستوان، ما از قرارگاه فرماندهی دستور داریم.
‫باید تخلیه کنیم...
‫اون نشونه رو داره!
‫به همه واحدها، درخواست نیروی کمکی.
‫داره دستورات رو انجام میده.
‫تو پری من میشی؟
‫به همه واحدها، منطقه رو ‫به هر قیمتی که شده امن کنید.
‫با من میای، مارکو؟
‫سریعا وسیله حمل و نقل امن کنید.
‫بیا بریم.
‫بعد پری لبخند زد.
‫"با من بیا، کوچولو،
‫و دیگه هیچوقت تنها نخواهی بود."
‫برگای من دوباره سبز شدن و پر از زندگی شدن.
‫"دیگه هیچوقت تنها نخواهم بود،" تکرار کردم،
‫و پری رو محکم تو بغلم گرفتم،
‫وقتی که دنیای اطرافمون
‫تو رنگای رنگین کمون محو شد.
‫اسم من مارکو هست.
‫من بچه برگی هستم.
‫و من پریمو پیدا کردم.
برای دانلود فیلم های بیشتر به وب سایت کیامووی مراجعه کنید .:: kiamovie.ir ::.