..:: ارائه شده توسط وب سايت کیامووی ::.. .:: kiamovie.ir ::.
‫خیلی‌خب، دُب اکبر رو می‌بینی؟
‫حالا، به سمت این دو ستاره رو به بالا برو
‫روی همون خطی که شبیه دسته‌ی تابه‌ست
‫آها
‫همینطور ادامه بده. ‫اولین ستاره‌ای که می‌بینی.
‫- خیلی‌خب، فهمیدم ‫- خودشـه
‫اون دی‌ایکس3906ـه
‫اون دی‌ایکس3906 نیست
‫چرا، خودشه. انجمن نجوم ‫با تلسکوپ‌شون مشخصش کردن
‫نه. نه، این اون نیست
‫خودشه. وقتی مدارکش رسید
‫موقعیتش رو با چیزی که توی اتحادیه ‫بین‌المللی اخترشناسی ثبت شده مطابقت دادم
‫لعنتی. یعنی زاویه‌ی ژرف‌نمایی رو ‫در نظر نگرفتم؟
‫رفیق، آخه من از کجا بدونم کدومش ‫دی‌ایکس3906ـه؟
‫- عجب عوضی‌ای هستی ‫- نه، نه، نه
‫اون دی‌ایکس3905ـه!
‫عجب عوضی کثافتی هستی
‫وای لعنتی
‫چقدر فاصله داره؟
‫401/5 سال نوری
‫به نوری که الان ستاره‌ی جین ‫داره از خودش ساطع می‌کنه فکر کن
‫یعنی، تا برسه اینجا، ‫سان‌تی هم اینجاست
‫خرابش نکن
‫راستش یجورایی قرمزه
‫واسه همین انتخابش کردم
‫با چشم غیرمسلح هم دیده میشه
‫می‌خواستم بتونه به ‫آسمونِ شب نگاه کنه و بگه
‫«اون یکی مال منـه»
‫الان همچین کار دیوونه‌واری ‫انجام دادی، خوشحالی؟
‫19.5 میلیون خرج ِ...
‫19/5 میلیون
‫و آره، خوشحالم
‫واسه خرج کردن اون پول ‫جای بهتری پیدا نکردی؟
‫نه
‫می‌تونی بهش بگی کار تو بوده
‫- بهش نمیگم ‫- اگه می‌گفتی...
‫- بهش نمیگم ‫- ولی از کجا معلوم؟
‫تو هم حق نداری بهش بگی
‫باید قبلش از طرف ‫قول بگیری که رازداری کنه...
‫قول بده که هرگز بهش نمیگی
‫هر چی تو بگی، رفیق
‫ویل
‫ویل؟ آهای. بیدار شو رفیق. ‫یالا. بیدار شو.
‫ویل؟ ویل!
کیامووی سایت رسانه اینترنتی فیلم و سریال تقدیم می کند .:: kiamovie.ir ::.
‫الان اونجایی دیگه؟ ‫احوالش چطوره؟
‫- خوبه ‫- جدی؟
‫آره. راستش از خوب هم بهتره
‫آهای ویل. اینجا رو نگاه
‫ببین کی اینجاست. ‫الان از «ویلی نلسون» هم نشئه‌تره.
‫خودت از ویلی نلسون چـِت‌تری
‫سلام
‫سلام جین
‫سلام ویل
‫حالت چطوره؟
‫«هیچ خطر اضطراری‌ای نیست»
‫دکتر همین رو گفت
‫هیچ خطر جدی‌ای نیست
‫چند نفر با اطمینان می‌تونن این رو بگن؟
‫- قطعاً من که نه ‫- اوه!
‫- واقعاً اتاق خوبیـه ‫- آره
‫لعنتی
‫- اینجا رو نگاه ‫- نه. بهش دست نزن
‫- واو ‫- نگاه
‫- همه‌اش واسه منـه ‫- حقتـه
‫- خیلی‌خب. استراحت کن، باشه؟ ‫- آره
‫خودت استراحت کن
‫خیلی‌خب رفیق. ‫جین میره استراحت کنه.
‫آره. یه مدتی اینجا هستیم
‫احتمالاً بعداً ریک و مورتی ببینیم
‫- عالیه ‫- خب...
‫هر وقت تونستی بیا
‫آره، میام
‫ممنون، ساول
‫می‌بینمت
‫یه بسته برات اومده
‫پشمام. مگه اینا قیمت‌شون فضایی نیست؟ ‫[ستاره‌ی دی‌ایکس3906 به نام جین چانگ]
‫اصلاً معلوم نیست از طرف کیه؟
‫نه
‫خب، گمونم کلی خواستگار پولدار داری
‫آره
‫ولی هیچ‌کدوم همچین پولی ندارن
‫از جک به بعد همچین کسی نداشتم توی زندگیم
‫شاید وِید اینو بهت داده؟
‫اون‌وقت چرا باید همچین کاری بکنه؟
‫چون دلش رو بردی؟
‫- بیخیال ‫- نه، تو بیخیال
‫جین، انگار حالیت نیست ‫این چقدر عجیبـه
‫این عجیبـه؟
‫این شاید 28اُمین چیز عجیبی باشه ‫که این ماه دیدم
‫معیارهای عجیب دونستنت رو عوض کن
‫یه پولدار روانی برام یه ستاره خریده، ‫یا یکی داره سر به سرم می‌ذاره.
‫تقریباً مطمئنم یکی داره ‫ایستگاهم رو می‌گیره
‫به هر حال، وقت ندارم نگرانش باشم
‫این مسخره‌ست. هیچکس ‫صاحبِ یه ستاره نیست.
‫خب، طبق این اسناد
‫تو مالکِ قانونی ستاره‌ی ‫دی‌ایکس3906 هستی
‫الان چندین ساله که دکتر دمیکوف ‫موفق شده
‫تحت شرایط سخت، موجودات رو ‫زنده نگه داره
‫- دکتر چانگ؟ ‫- ها؟
‫حرفی داری؟
‫خب...
‫برامون سؤال بود جای ما ‫توی این جلسه‌ هست یا نه
‫اگه با یک درصدِ سرعتِ نور سفر کنیم
‫چقدر طول می‌کشه «کاوشگرِ پلکان» ‫به ناوگانِ سان‌تی برسه؟
‫200 سال
‫اون‌وقت در این مدت چه اتفاقی ‫برای سرنشین کاوشگر میفته؟
‫- مرگ ‫- می‌بینی؟
‫توی این جلسه بهتون نیازه
‫این مدت چالش‌های زیادی داشتیم و ‫بارها شکست خوردیم، ولی موفق شدیم
‫زنده‌ست؟
‫نمُرده. زنده هم نیست
‫یه جایی اون وسطاست
‫الان یه ماه شده
‫تا چه مدت می‌تونه اینطوری بمونه؟
‫تا وقتی که بخوایم
‫سلول‌های کولیا با محافظ بافت و ‫ضد یخ شسته شدن
‫و تا منفی 150 درجه سانتی‌گراد سرد شدن
‫سرعت ضربانش تا هزار برابر ‫پایین اومده ولی متوقف نشده
‫اگه روی کولیا جواب بده، ‫روی آدمیزاد هم جواب میده
‫سلام، کولیا
‫اوهوم
‫سلام کن، کولیا
‫پسر خوب
‫کولیا
‫مربع نارنجی رو لمس کن
‫آه
‫هنوز نه
‫دایره‌ای که داخل چهارتا ‫مربع هست رو لمس کن
‫پسر خوب، کولیا
‫عوارض جانبی رایجشـه
‫اینم از این
‫بلیت‌مون به آخرالزمان
‫قطار روز قیامت به ایستگاه رسید
‫می‌تونید همگی پشت سرم صف بایستید
‫فکر می‌کردم مسئله سرِ مسافر کاوشگره
‫- قراره خودت به خواب زمستونی بری؟ ‫- به محض اینکه بتونم
‫- کی اینجا رو مدیریت می‌کنه؟ ‫- خودم
‫هر سال یه هفته بیدار میشم، گندکاری‌ها رو ‫جمع می‌کنم، یه سری به مامان می‌زنم
‫نیرو استخدام می‌کنم، اخراج می‌کنم، میرم ‫مسابقات ویمبلدون و بعدش برمی‌گردم به خواب
‫واسه 400 سال؟
‫وقتی می‌رسن اینجا باید یکی باشه ‫که ازشون استقبال کنه
‫ضمناً باید یکی باشه که ‫نذاره برنامه منحرف بشه
‫می‌تونی یکی رو آموزش بدی که ‫پلکان رو مدیریت کنه
‫پلکان پروژه‌ست، برنامه که نیست
‫حتی تو هم می‌تونی مدیریتش کنی
‫کلی آدم هست که می‌تونن ‫روی پروژه نظارت داشته باشن
‫فقط یه نفر روی زمین هست که ‫می‌تونه روی برنامه نظارت کنه
‫روی زمین؟ یه‌کم زیاده‌روی نکردی؟
‫به نظر ارسطو تواضع ِکاذب ‫دست کمی از غرور نداره
‫ارسطو خیال می‌کرد سنگ‌ها به پایین ‫سقوط می‌کنن چون زمین رو دوست دارن
‫چرا فقط تو؟ چرا کس دیگه‌ای نه؟
‫هیچکس دیگه‌ای از پسش برنمیاد
‫این طرح بی‌نظیر چیه که ‫هیچکس جز تو از پسش برنمیاد؟
‫فقط پیشرفت
‫- نمی‌دونم معنیش چیه ‫- به وقتش می‌‌فهمی
‫آینده مثل قبل دور نیست
‫نه واسه ما
‫کاوشگر پلکان به یه بادبان نیاز داره
‫یه بافت نانو الیاف، شبیه به هیچ کدوم ‫از چیزهایی که تا الان ساختیم نباشه
‫خیلی پیچیده‌تره
‫باید تحمل گرما و فشار رو هم در نظر بگیریم
‫الیاف باید کاوشگر رو به بادبان وصل کنه و...
‫اون‌وقت می‌تونی موفق بشی؟
‫آره می‌تونم با موفقیت انجامش بدم
‫خوشحالم اینجایی
‫می‌دونی چرا این کار رو شروع کردم؟
‫آدمایی که اطرافم دیدم، ‫خانواده‌ی مادرم...
‫دیدم دنیا چه بلایی سرشون آورد
‫می‌خواستم یه چیزی براشون بسازم
‫از طرف اشتباهی سر در آوردم
‫توی طرف اشتباه نیستی
‫به زودی ممکنه با یه انتخاب روبرو بشیم
‫بریم یا بمیریم
‫400 سال شد به زودی؟
‫یه چشم به هم زدنـه
‫و اگه زحماتِ ما نباشه، ‫اصلاً انتخابی در کار نیست
‫داریم یه چیزی برای همه می‌سازیم. ‫واسشون یه آینده می‌سازیم.
‫خودت به این باور داری؟
‫تو نداری؟
‫دلم می‌خواد. یه روزهایی ‫فکر می‌کنم امکانش هست
‫و یه روزهایی، فکر می‌کنم آدم‌هایی که ‫کیر می‌خورن همیشه بازم قراره کیر بخورن
‫اونا همیشه توی صف آخرن
‫و هیچ‌کدومشون نمی‌تونن ‫با سفینه سفر کنن
‫ویل؟
‫ویلبر؟
‫ویل، صدام رو می‌شنوی؟
‫ویل؟
‫خوبی عزیزم؟
‫از کجا فهمیدید اینجام؟
‫از بیمارستان باهامون تماس گرفتن
‫رکسان جزو بستگان درجه اولت بوده
‫حالت چطوره؟
‫خب دارم می‌میرم. قضیه اینه
‫خیلی وقت بود ندیده بودم‌تون
‫همینطوره. می‌دونم. ‫ما هم ناراحتیم.
‫آره
‫می‌دونی ویل، شغلم باعث شد ‫بریم اسپانیا و بعدشم دوبی
‫زندگی خارج از کشور رو دوست نداشتی؟
‫خب، توی دنیای بازاریابی دیجیتال، ‫اوضاع می‌تونه خیلی سریع سیاسی بشه
‫یعنی، مسئله مهارت‌هات نیست. ‫موضوع بازی کردنـه.
‫آره، احتمالاً توی شغل تو ‫هم همینطوره، ویل
‫فیزیک و این چیزا
‫تو همیشه باهوش‌ترین بودی
‫واسه همین بابا و مامان تو رو فرستادن مدرسۀ ‫خصوصی و بعد هم دانشگاه و بازم دانشگاه
‫ولی هیچ‌وقت به جایگاهی که حقت بود ‫نرسیدی چون اهل بازی نیستی
‫دقیقاً به جایی که حقم بود رسیدم
‫جلوتر از این نتونستم برم ‫چون به قدر هوش کافی نداشتم
‫خب، اونقدری باهوش بودی که ‫تقریباً همه کاری بکنی
‫می‌تونستی توی شهر مشغول به کار بشی
‫می‌تونستی کسب و کار خودت رو راه بندازی. ‫تو باهوش‌ترین آدمی بودی که می‌شناختیم.
‫من نتونستم فیزیک بخونم
‫مجبور شدم برم پیش‌خدمتی کنم ‫یا توی بایگانی کار کنم و...
‫خب
‫می‌خوایم تشکیل خانواده بدیم، ویل
‫می‌خوایم بتونیم خونه بخریم
‫ببین، درسته توی روزای سخت ‫کنار همدیگه نبودیم
‫می‌دونم و سهم خودم رو ‫از تقصیراتش می‌پذیرم
‫اتفاقی که برات افتاده اصلاً انصاف نیست
‫و خیلی وحشتناکـه
‫ولی شده دیگه
‫و خودت گفتی که داری می‌میری
‫پس ما اومدیم که ازت بخوایم، ‫از اونجا که کسی رو نداری...
‫کی میگه کسی رو ندارم؟
‫- خب، داری؟ ‫- شاید داشته باشم
‫- اگه یکی رو دوست داشته باشم چی؟ ‫- خب، اون دختر هر کی که هست...
‫شاید پسره
‫هر چی. من...
‫برام مهم نیست کیه
‫اگه کسی رو هم داری، ‫خیلی وقت نیست که داریش
‫و ما خانواده‌ات هستیم، ویل
‫شاید چندان خانواده‌ی خوبی نباشیم، ولی...
‫همینه دیگه
‫و هر چی که مامان برات باقی گذاشته،
‫باید به ما برسه
‫حق با توئـه
‫زندگی من چندان پر بار نبوده
‫هیچ‌وقت کسی رو دوست نداشتم که ‫اون هم منو دوست داشته باشه
‫هر چی مامان برام گذاشته واسه شماست
‫به یه قرونش هم دست نمی‌زنم
‫هزارتا بمب واسه پلکان لازم داشتیم
‫فقط 300 و خورده‌ای تا داریم. ‫بیشتر از این نمیشه.
‫کوچیک‌ترین دستگاه خواب زمستانی‌ای ‫که می‌تونم آماده کنم وزنش بالای یک تُنـه
‫اگه بخوایم کاوشگر رو ‫به سرعت مورد نیاز برسونیم
‫با پیشرانه‌ای که در دسترس‌مونـه...
‫سنگین‌ترین باری که می‌تونه ‫حمل کنه، زیر دو کیلوگرمـه
‫آخه آدم دو کیلویی میشه؟
‫از نظر من، انسان یعنی ‫الگوهای نورون‌های عصبی
‫داخل مغزشـه، که مدام در حال تغییره
‫اگه اون الگو وجود داشته باشه، ‫اون انسان هم وجود داره
‫هر چند مجبوریم اون مغز رو ‫از جمجمه‌شون جدا کنم
‫براشون اونقدری هست که ‫بقیه‌شو از نو بسازن
‫اگه این کار رو بکنن، ‫یه جاسوس بین‌شون داریم
‫ببخشید. داریم راجع به کُشتن یه نفر ‫سر این قضیه صحبت می‌کنیم؟
‫مگه قبل از این موضوع همین نبود؟!
‫سان‌تی
‫بیرونی، سلام
‫داخلی، سلام
‫سوفون‌هات هر جایی که هستن
‫ویکی‌پدیا رو که خوندی
‫کل ماجرای چنگیز خان و جنبش کیو اِنان ‫و داستانِ گِنجی رو می‌دونی
‫رسوایی رئیس‌جمهور بولیوی ‫و باب سیگر
‫ولی نمی‌دونی جای ما بودن چه حسی داره
‫همه‌ی وجود ما توی مغزمونـه
‫بشریت همون افکاریـه که توی ذهن‌مونـه
‫می‌خوای ما رو بفهمی؟
‫باید دست، شاخک یا ‫هر اندام کوفتی دیگه‌ای که داری رو
‫بذاری روش
‫نگران نباش. یه آدم باهوش برات می‌فرستیم
‫یکی رو لازم داری که واقعاً ‫افرادِ تصمیم‌گیرنده‌ی زمین رو بشناسه
‫یکی که بتونه تو رو درک کنه. ‫یکی مثل افراد داخل این اتاق.
‫چطوره؟
‫من میرم
‫- تو کی هستی؟ ‫- ادگار
‫خنگ‌بازی در نیار، ادگار. ‫منظورم آدمای جدیـه.
‫نظرتون چیه، اصل کاری‌ها؟
‫کی می‌خواد با دشمن ملاقات کنه؟
‫هان؟ البته که قبول نمی‌کنید
‫چیزای زیادی واسه از دست دادن دارید. ‫نمی‌خواید برید.
‫من هم اجازه‌اش رو نمیدم. ‫زیادی باارزش هستید.
‫ولی یکی رو می‌خوایم که فیزیک و ‫شیمی و هوافضا حالیش باشه
‫یکی که حاضر باشه بمیره. ‫به احتمال زیاد واسه هیچ و پوچ.
‫که احتمالاً یعنی یکی که ‫الان هم در حال مُردنـه
‫هیچ‌کدوم‌تون یه نفر رو ‫با این مشخصات نمی‌شناسید؟
‫وحشیانه‌ست لامصب!
‫ما به پروژه‌ی پلکان نیاز داریم
‫پیشرانه، سرد شناسی، علوم مواد...
‫این پروژه ما رو توی ‫همه‌شون دو نسل جلوتر می‌بره
‫حتی اگه شکست بخوره
‫ولی ما یه دلیل برای وجود ‫داشتنِ پروژه می‌خوایم
‫و شخصی که داخل کاوشگره...
‫کله‌ی کوفتی جدا شده‌ای که داخلشـه
‫دلیلش همون شخصی‌ـه که داخلشـه
‫دوست‌تون ویل همون دلیلـه
‫و اگه پیداش کنن، می‌تونه چیزایی رو بفهمه ‫که ما فقط در صورتی می‌فهمیدیم که اونا
‫پاشون به اینجا برسه و کار از کار بگذره
‫فقط پیشرفت
‫«فقط پیشرفت»؟ این دیگه چجور ‫حدس شعبده‌واریـه؟
‫مهم نیست ویل چی می‌فهمه. ‫چطور می‌خواد به کسی بگه؟
‫به نظر که به قدر کافی باهوشـه
‫اونا دارن به همه چی گوش میدن
‫نمی‌تونی پیش‌دستی کنی. ‫نمی‌تونی علیه‌شون توطئه کنی.
‫شاید اون بتونه
‫- نه، نمی‌تونه. همچین آدمی نیست ‫- به هر حال یه گپی باهاش می‌زنم
‫خدا می‌دونه توی مغز ظریفِ ‫یک و نیم کیلوییش چی می‌گذره
‫تو نه. نمی‌شناسیش
‫درسته. تو هم همینطور. ‫یا سان‌تی.
‫فقط ویل داونینگ واقعاً ‫ویل داونینگ رو می‌شناسه
‫چیه؟
‫دارم به یه عدد بین یک تا هزار فکر می‌کنم
‫می‌دونید اون عدد چیه؟
‫- نه ‫- درسته. نمی‌دونید
‫اونا هم نمی‌دونن
‫باید یه تماس بگیرم
‫نمی‌تونی به زور مجبورش کنی
‫اگه به زور بیارمش که فایده نداره
‫- ما بهش می‌گیم قبول نکنه ‫- حتماً این کار رو بکنید
‫بهش می‌گیم این کار رو نکنه. ‫حرفمون رو گوش میده.
‫به حرف تو گوش میده. ‫نیازی به من نداری.
‫- البته که بهت نیاز دارم ‫- نمی‌تونم بمونم
‫اصلاً نباید می‌اومدم واسه اون مرد کار کنم. ‫یا هر کدوم از این مردها.
‫گند زدم. خودم هم باید درستش کنم
‫من دارم میرم
‫خداحافظ، رئیس
‫وِید هستم
‫چه کمکی ازم برمیاد، آقای وید؟
‫یه پروژه‌ی جدید دارم که قراره ‫به مشارکت همه نیاز داشته باشه
‫همه
‫می‌خوام این پروژه رو رهبری کنی و ‫همه رو دور هم جمع کنی
‫سرم خیلی شلوغه، آقای وید
‫آره. این روزا همه سرشون شلوغه
‫از پروژه‌ات برام بگو
‫با اصطلاح «والفیسر» آشنا هستی؟
‫«هارت اسنچر» تو بودی پس؟
‫فقط داری الکی دکمه می‌زنی. ‫باید فنون ترکیبی یاد بگیری.
‫اوهوم
‫چه خبرا؟
‫«فرار بزرگ» دیگه چیه؟
‫شرکتِ من. شرکت من و الی
‫قانونیـه. یه شرکت مسئولیت ‫محدود خصوصی تأسیس کردیم.
‫چطور این کار رو کردی؟ ‫پول به وکیل‌ها دادی؟
‫یه یارویی توی یوتیوب توضیح داد. ‫برو توی وبسایت.
‫داریم روی بخش ارائه کار می‌کنیم
‫آینده‌ای امن برای فرزندان شما در مریخ
‫یا سایر سیارات قابل سکونت.»
‫ایده‌های برندینگ هم صفحه‌ی بعده
‫این...
‫طراحیش خیلی خوبه
‫درجه یکه، نه؟
‫آره
‫چطور قراره یه نفر با ‫ماهیانه 40 پوند بره فضا؟
‫مثل یه حساب بازنشستگیـه
‫هر ماه توش پول می‌‌ذاری و ‫سود میده و پول بیشتری ایجاد میشه
‫پس ماه بعدش، پول بیشتری هست ‫که روش سود میاد
‫و می‌دونی، خودت دو دو تا چهار تا کن
‫- خودت دو دو تا چهار تا کردی؟ ‫- داریم ترتیب ملاقات‌ها رو می‌دیم
‫یه بابایی به اسم دنیس پورلاک علاقه‌منده
‫طرف کار درستـه. اسمش رو سرچ کن. ‫دنیس با س.
‫انگشت به دهن شدم، رج، ‫که همه‌ی این کارها رو تنهایی کردی.
‫انگشت به دهن شدم
‫جدی؟
‫ولی کسشعره
‫واقعی نیست
‫کمکم کن واقعیش کنم
‫بلد نیستم چطور
‫پس این، همه‌ی اینا، واقعیـه؟
‫چون اگه واقعیت اینـه، علاقه‌ای بهش ندارم
‫در هرصورت، با این دنیای ‫جدیدی که توش هستیم
‫متأسفانه دیگه نمی‌تونم بیش از این صبر کنم
‫می‌خواستم رو در رو بهت بگم. ‫حس می‌کنم این رو بهت مدیونم.
‫ممنونم، دنیس. لطف داری
‫حتماً متوجه هستی دیگه. ‫من در این مورد حق انتخابی نداشتم
‫همه حق انتخاب دارن
‫تا به‌حال انقدر از یه تصمیم کاری ‫ناراحت نشده بودم،
‫ولی پتانسیل کار برای آینده...
‫مجبورم این کارو انجام بدم
‫توییت‌زدنت تموم شد، بگو
‫منم دارم کاری که مجبورم رو می‌کنم
‫کاری که از روز اول باید انجام می‌دادم
‫و پروژه‌ام رو هم با خودم می‌برم
‫اون پروژه مال تو نیست، آگی
‫آره نیست
‫نبایدم باشه، نه؟
‫اون می‌تونه زندگی رو برای آدمایی که ‫بهش نیاز دارن بهتر کنه
‫نباید متعلق به یک آدم خاص باشه
‫باید مال همه‌ی مردم باشه
‫متأسفانه سیستم کار ما این‌جوری نیست
‫اگه من بهشون بدمش، این‌جوری میشه
‫تمام تحقیقات‌مون، مشخصات تجهیزات‌مون
‫پژوهشات‌مون روی بزرگ‌نمایی و کاربری،
‫همه‌شونو روی ویکی‌لیکس و آرکایوز ‫و چندتا پلتفرم اوپن‌سورسِ دیگه آپلود کردم
‫همچین کاری نمی‌کنی
‫دیگه کردم
‫هیچکی نمی‌تونه ازش استفاده کنه
‫مالکیت اون برای شرکت ماست، ‫و سرمایه‌گذارامون ازشون شکایت می‌کنن
‫خب می‌تونن از «طراحی اتاق تمیز» استفاده کنن ‫[نوعی مهندسی معکوس برای دور زدن کپی‌رایت]
‫طراح‌هاشون رو از آی‌پی شما جدا می‌کنن،
‫و حق نشری رو نقض نمی‌کنن
‫دستورالعمل این کار رو هم براشون گذاشتم
‫جواب نمی‌ده
‫جلوی آی‌بی‌ام که جواب داد. ‫و جلوی اَپل و همین‌طور سونی
‫ولی هر طور راحتی. از همه شکایت کنید
‫از تمام دولت‌های در حال توسعه شکایت کنید
‫خیلی معروف می‌شید
‫شاید از خود تو شروع کنم
‫میفتی گوشۀ هلفدونی
‫پس بهتره که زودتر دستگیرم کنن. ‫چون پروازم سه ساعت دیگه می‌پره
‫پس برنامه‌ات برای پروژۀ مهم زندگیت اینه؟ ‫و برای کل زندگیت؟
‫با خاک یکسانش کنی و بری بشینی مست کنی؟
‫برای خودم نیست
‫ولی...
‫اینو برات گرفته، ها؟
‫آره
‫نگفت که... کجا داره میره؟
‫نه
‫پس همه‌ش واقعیت داره؟
‫- آره ‫- دهنشو
‫چی بود اسمش؟ ‫«پلکانی به بهشت»؟ (آهنگ معروف لِد زپلین)
‫«پروژۀ پلکان». آره
‫بهش نمی‌خوره واقعی باشه
‫به هیچ‌کدوم از این اتفاقا نمیاد واقعی باشن
‫یه چشم بزرگ توی آسمون که ‫ماها رو حشره خطاب می‌کنه
‫علمی‌تخیلیـه
‫هوم
‫قصۀ پریون
‫[قصۀ پریان]
‫- اینو هنوز داری؟ ‫- معلومه
‫کِی بهت دادمش؟
‫دهم ژوئن ۲۰۱۵، چهار روز بعد از روز تولدم
‫خب... این پروژۀ پلکان ‫منو مثل کی می‌کنه؟
‫شاید مثل یکی از کاراکترهای داستان زیبای خفته؟
‫بی‌خیال، کاری نداره
‫به وید میگی که نمی‌خوای این‌کارو بکنی
‫یک درصدِ سرعت نور؟
‫چیزی حدود سه هزار کیلومتر بر ثانیه می‌شه
‫همیشه کارای بزرگ می‌کردی
‫نه، کار من نبود
‫من فقط حساب‌کتابش رو انجام دادم
‫آها، همین پس
‫ولی دستاورد شگفت‌انگیزی می‌شدا
‫یه دستاورد تاریخ‌ساز
‫آره
‫آره همین‌طوره
‫ولی نیازی نیست نگران این قضیه باشی ‫چون یه نفر دیگه رو پیدا می‌کنیم
‫چه گزینۀ دیگه‌ای دارید؟
‫چندتا گزینه داریم
‫می‌دونم اصلی‌ترین ویژگیم که ‫منو واجد شرایط می‌کنه اینه که دارم می‌میرم،
‫ولی هرکسی رو که نمی‌شه فرستاد
‫پس...
‫دیگه کی رو دارید؟
‫متأسفانه محرمانه‌ست
‫و بقیه چیزایی که بهم گفتی محرمانه نبود؟
‫اجازه ندارم درموردش صحبت کنم
‫هیچکسی رو ندارید
‫پس اگه مسافری ندارید، ‫جواب نمی‌ده، مگه نه؟
‫تو همیشه کارای بزرگ می‌کردی
‫من نتونستم
‫خیلی دلم می‌خواست، ولی نتونستم
‫- ابزار مناسبش رو نداشتم ‫- بس کن
‫اشکالی نداره. با این قضیه کنار اومدم
‫ولی الان هردومون می‌تونیم ‫یه کار بزرگ انجام بدیم
‫نه این‌جوری
‫چیه؟
‫چرا زل زدی بهم؟
‫زل نزدم
‫دارم تو رو می‌بینم
‫بعضی‌وقتا که خیلی نشئه‌ای، ‫آدما رو می‌بینی
‫یا شایدم وقتی که داری می‌میری
‫ولی دارم می‌بینمت
‫و خیلی دوستت دارم
‫و عیبی نداره
‫اگه تو بگی این کارو نکنم، نمی‌کنم
‫طوری نیست
‫[نظریۀ بازی]
‫[پارادوکس فرمی]
‫دکتر یی هستم
‫می‌دونم که نمی‌خوای منو ببینی
‫ولی باید باهات صحبت کنم
‫راهشو گم کرده
‫چه اهمیتی داره؟ یه حشره‌س
‫[یک فرزند عزیز - ورا یی]
‫ورا می‌دونست تو چی‌کار کردی
‫می‌دونست که تو اونا رو کشوندی اینجا
‫اصلاً با عقل جور در نمیومد. ‫این‌که سر اون پروژه خودکشی کرده باشه
‫حتماً یه چیزی دیده، نمی‌دونم، ‫یه ایمیلی یا پیامی چیزی
‫و بعد تحقیق کرده
‫همیشه می‌گفت که تو از همه باهوش‌تری
‫سعیمو کردم که ازش مخفی کنم
‫می‌خواستم ازش محافظت کنم، ولی نتونستم
‫اونم مثل تو باهوش بود
‫به ماجرا پی برد
‫تو ناامیدش کردی
‫من آدمای بی‌شماری رو ناامید کردم
‫چطور می‌تونی تحمل کنی؟
‫یکم دیگه تحمل کنم تموم می‌شه
‫برای چی به‌جای تأسیس آزمایشگاه خودت ‫داشتی وردست ورا کار می‌کردی؟
‫من فیزیکم خوب بود، ولی هیچ‌وقت عاشقش نبودم
‫فکر کنم به همین خاطر ‫آخرشم به جایی نرسیدم
‫درآخر، همه‌مون به یک‌جا می‌رسیم
‫دوست داری یه جوک بگم برات؟
‫اینشتین می‌میره
‫می‌بینه که رفته بهشت، ‫ویولن‌اش هم همراهشـه
‫کِیف می‌کنه. چون عاشق ویولن‌شه
‫بیشتر از فیزیک
‫حتی بیشتر از خانم‌ها
‫مشتاقـه که ببینه تو بهشت ‫چقدر حرفه‌ای می‌تونه ویولن بزنه
‫خیال می‌کنه که عالی بنوازه
‫خلاصه شروع می‌کنه به کوک‌کردن سازش، ‫و فرشته‌ها با عجله میان پیشش
‫بهش میگن: «داری چی‌کار می‌کنی؟»
‫میگه: «دارم آماده می‌شم ویولن بزنم»
‫«این کارو نکن. خدا خوشش نمیاد»
‫«ایشون نوازندۀ ساکسوفون‌ـه»
‫بعد اینشتین دست از ساز می‌کشه
‫نمی‌نوازه، ولی براش سخته
‫اون عاشق موسیقیـه، ‫و توی بهشت هم سرگرمی خاصی وجود نداره
‫و کمی بعد، از عرش صدای ساکسوفون می‌شنوه
‫داشت ترانۀ «قطار آ رو سوار شو» ‫رو می‌نواخت. بلدیش؟
‫آره. شنیدمش
‫اینشتین هم بلد بود. با خودش گفت:
‫«الان می‌نوازم. باهاش هم‌نوازی می‌کنم»
‫«هم‌نوازی‌مون خیلی قشنگ میشه»
‫بعد اونم شروع می‌کنه به نواختن ‫ترانه «قطار آ رو سوار شو»
‫صدای ساکسوفون قطع میشه ‫و خداوند ظاهر میشه
‫بدو بدو میاد سراغ اینشتین ‫و صاف می‌ذاره تو تخم‌هاش،
‫که درد هم داره، حتی توی بهشت
‫بعدش ویولن عزیزِ اینشتین رو ‫برمی‌داره و پودرش می‌کنه
‫محروم از موسیقی تا ابد
‫بهشت برای اینشتین جهنم می‌شه
‫و درحالی‌که از درد روی زمین به خودش می‌پیچید ‫و تخم‌هاش رو گرفته بود،
‫یه فرشته میاد بالا سرش ‫و بهش میگه: «بهت هشدار داده بودیم»
‫«هرگز با خدا بازی نکن» (با خدا هم‌نوازی نکن)
‫هرگز با خدا بازی نکن؟
‫خوشت نیومد؟
‫نه، نه که خوشم نیاد. فقط...
‫هرگز با خدا بازی نکن
‫طنز، خیلی شخصیـه
‫بعضی‌ها متوجه‌اش می‌شن، بعضی‌ها هم نه
‫بعضی جوکا انقدر شخصی‌ان که ‫فقط دو نفر می‌فهمنش
‫ولی جوک خیلی مهمه
‫ما بدون جوک زنده نمی‌مونیم
‫موافق نیستی؟
‫من باید برم
‫مراقب خودت باش، ساول
‫امیدوارم جوکم اذیتت نکرده باشه
‫خب، جواب آزمایش‌هات خوبه، ‫هم از نظر دانشی، و هم ذهنی
‫تعجبی هم نداره
‫یه مورد دیگه،
‫یه چیز... فرمالیته
‫سوگند وفاداری
‫باید اینو امضاش کنی
‫«بدین‌وسیله، سوگند یاد می‌کنم که تمام تلاش‌هایم
‫در جهت تحکیم وفاداری‌ام به گونۀ انسان باشد،
‫هم‌اکنون و تا به ابد، ‫و این وفاداری نسبت به بقیه ارجح باشد
‫اینجانب هرگز دانسته کاری انجام نخواهم داد
‫یا اطلاعاتی را فاش نخواهم کرد ‫که به بشر آسیبی وارد شود»
‫نه. من اینو امضا نمی‌کنم
‫چرا؟
‫چون‌که من وفاداری‌ای به نژاد بشر حس نمی‌کنم
‫پس چرا داری این‌کارو انجام میدی؟
‫خب، درهرحال دارم می‌میرم دیگه
‫کسی چمیدونه؟
‫شاید بعداً معلوم شد اونا از ما بهترن
‫چرا باید سوگند وفاداری به بشر بخورم
‫اگر بعداً کاشف به عمل بیاد ‫که اونا برتر از مان؟
‫اونا به خاک ما تجاوز کردن
‫دارن میان سیاره‌مون رو فتح کنن. ‫و احتمالاً ما رو ریشه‌کن کنن
‫این‌طور میگن
‫و تو نمی‌خوای بهمون کمک کنی ‫جلوی این فاجعه رو بگیریم؟
‫جین صلاح می‌دونه که من باید این‌کارو انجام بدم
‫و من به اون اعتماد دارم
‫اگه بخواین می‌تونم سوگند وفاداریم ‫به اون رو امضا کنم
‫ولی وفاداری به بشر؟
‫نه
‫از زمانی که در اختیار من گذاشتید متشکرم، آقای داونینگ
‫شما برای پروژۀ پلکان عالی‌ای
‫مراحل بعد رو به‌زودی باهاتون هماهنگ می‌کنیم
‫هی!
‫واسه چی برای این پروژه عالیه؟ ‫سوگندنامه رو امضا نکرد
‫اون آدم ماست چون‌که آدم ما نیست
‫واقعاً احتمال داره که نباشه
‫بله می‌دونم. واقعاً احتمالش هست
‫برای همین هرطورشده اونو به خدمت می‌گیرن
‫هجوم زنجره‌واران امسال در آمریکا
‫گمان می‌رود که...
‫
‫سلام، تاتیانا
‫شنیده بودم دیگه با ما حرف نمی‌زنی
‫گفتن که گذاشتی اوانز بمیره
‫ما دیگه صحبتی با اون نداشتیم
‫اما هنوز با تو صحبت داریم
‫چی.. مگه من کی‌ام؟
‫من هیچی نیستم
‫یه حشره‌ام
‫ما خوب می‌دونیم تو چی هستی
‫تو جزوی از یک برنامۀ بزرگ‌تر از خودت هستی
‫تو جزوی از ما هستی
‫و ما بهت احتیاج داریم
‫پرواز هواپیماییِ کاتای پاسیفیک به پکن
‫به شماره پرواز سی‌ایکس۲۵۲، ‫آمادۀ پذیرش مسافران است
‫مسافران محترم لطفاً به گیت سی۱۱ مراجعه نمایند
‫سلام. من دکتر یی هستم
‫ببخشید. شما رو می‌شناسم؟
‫من صندلیم رو تغییر دادم که ‫بغل شما بشینم
‫امیدوارم ایرادی نداشته باشه
‫بد نیست یه هم‌صحبت داشته باشیم
‫آره. پروازش طولانیـه
‫خب، جناب داونینگ، ما باید ۵ مرتبه ‫اجازۀ شما رو برای این عمل بگیریم
‫سؤالات طوری طراحی شدن که ‫احتمال دادن رضایتِ تصادفی به صفر برسه
‫[مایلید به زندگی خود پایان دهید؟ ‫اگر بله، کلید ۵ را فشار دهید ‫اگر خیر، کلید ۲ را فشار دهید]
‫اصلاً عجله نکنید
‫ممنونم
‫اینجا چقدر...
‫جای خوبیه
‫آره
‫جین...
‫خودم بهش گفتم نیاد
‫دارم میرم «دماغه کاناورال»
‫اولین موشک بالستیک قاره‌پیمامون ‫جمعه پرتاب میشه
‫از اونجا، و همین‌طور شهرهای بایکونور و جیوچوان
‫بمب‌های پلکانی هم چند روز دیگه ‫در موقعیت قرار می‌گیرن،
‫و آماده می‌شیم که داوطلب‌مون رو ‫راهیِ سفرش بکنیم
‫روزهای هیجان‌انگیزی در پیشه
‫میرم که به کارت برسی
‫راستی، هی یادم میره بپرسم... ‫فرصت کردی ازش تشکر کنی؟
‫یعنی، شخصاً
‫برای ستاره‌ات
‫ویل ستاره رو داده به من؟
‫عه، بهت نگفته
‫بله، یه‌مقدار پول به ارث برده
‫یه تیکه کاغذ بی‌ارزشـه
‫قیمت رو بیار پایین و بفروشش، ‫وگرنه پشیزی دستتو نمی‌گیره
‫- نه‌خیر. کافه «کینگز آرمز» بود ‫- نه، مؤسسه‌ی «عقاب و کودک» بود
‫باور کن. آخه اون موقع...
‫ببین. تو داشتی با اون ‫داف بلوند مسیحی صحبت می‌کردی،
‫که داشت حاضر می‌شد بخاطر تو ‫خیلی غیرمسیحی بشه،
‫تا لحظه‌ای که بهش گفتی ‫بنظرت سی.اس. لوئیس نویسندۀ تخمی‌ایه
‫آها. و احساس کرد توهین کردم
‫چون ما توی اتاقی بودیم که ‫قبلاً لوئیس با تالکین مشروب می‌خوردن
‫- باشه، حق با توئه ‫- ممنونم
‫همون «عقاب و کودک» بود
‫و اونم واقعاً نویسندۀ مزخرفی بود
‫خب...
‫وقت زیادی ندارم
‫ویل
‫[مایلید به زندگی خود پایان دهید؟ ‫اگر بله، کلید ۵ را فشار دهید ‫اگر خیر، کلید ۲ را فشار دهید]
‫اوکی، ولی حالا جدی...
‫باید خوب به این موضوع فکر کنی، ‫به اینکه چه اتفاقی قراره بیفته
‫قراره توی یک فضای منجمد بی‌انتها غوطه‌ور شی
‫نه زنده، و نه... مُرده
‫شاید تا هزاران سال. شاید برای همیشه
‫و در تمام این مدت خودم خبر ندارم
‫پس عملاً فرقی با مُردن نداره، ‫که بهرحال قراره به‌زودی برام اتفاق بیفته
‫نه، ویل این...
‫این تازه بهترین حالتشـه
‫چون اگه تو رو پیدات کنن، بازسازیت می‌کنن
‫و شاید... شاید اونا... ‫به یه پروژه تبدیلت کنن،
‫و از طریق یک رابط کاربری ‫باهات ارتباط برقرار کنن
‫تو چیزی نمی‌بینی. چیزی... ‫چیزی نمی‌شنوی. چیزی هم حس نمی‌کنی
‫مثل یه محفظه‌ی ایزوله. ‫سؤال وارد، و جواب خارج میشه.
‫چه خوشت بیاد، چه نیاد
‫اونا ذهنت رو می‌خونن
‫یعنی رمان «خاطرات هیچکس» رو می‌خونن
‫بعدش منو خاموش می‌کنن ‫و برمی‌گردم به دنیای مُردگان
‫باشه، ولی.. شاید یه محفظۀ ایزوله نباشه
‫ویل، اونا می‌خوان صفر تا صدِ ‫انسان‌بودن رو درک کنن
‫و شاید تنها راهش این باشه که ‫با تو تعامل داشته باشن
‫برای همینم برت می‌گردونن
‫روت آزمایش انجام میدن تا متوجه بشن
‫احساسات ما چطور کار می‌کنه
‫- چی خوشحال‌مون می‌کنه ‫- داره جالب می‌شه
‫چی ناراحت‌مون می‌کنه
‫چی انقدر ناراحت‌مون می‌کنه که ‫میشه ازش علیه‌مون استفاده کرد
‫چطوری احساس خستگی می‌کنیم؟
‫چطوری احساس ترس می‌کنیم؟
‫چطور درد رو احساس می‌کنیم؟
‫چطوری عذاب رو احساس می‌کنیم؟
‫آستانۀ تحمل‌مون چقدره؟
‫هرکاری بخوان می‌تونن باهات بکنن
‫می‌تونن تا آستانۀ تحملت و حتی فراتر ‫بهت فشار بیارن، ولی حتی نمی‌تونی بمیری
‫اگه مُردی، به راحتی دوباره زنده‌ات می‌کنن
‫و می‌تونن یک ماهِ تمام این‌کارو ادامه بدن
‫یا تا یک قرن، یا حتی تا ده هزار سال ‫می‌تونن این‌کارو ادامه بدن
‫ساول، برای چی باید همچین کاری بکنن؟
‫خب.. من چمیدونم...
‫ما نمی‌دونیم اونا چه موجوداتی‌ان
‫و شاید اصلاً نتونیم اینو کشف کنیم
‫ولی در مقایسه با ما، ‫دقیقاً همون‌جوریه که بهمون گفتن
‫ما حکم حشره رو داریم
‫حشره‌ها که نمی‌دونن اتفاقات بد ‫چرا براشون پیش میاد. حشره‌ان دیگه
‫درسته؟ شاید مأمور سم‌پاشـه. ‫شاید کلاس علوم باشه
‫اصلاً شاید یه پسربچۀ بی‌رحمه ‫که داره برای خوش‌گذرونی بال‌هاشونو می‌کَنه
‫سعی نکن کشف‌شون کنی
‫فقط ازشون دوری کن
‫[مایلید به زندگی خود پایان دهید؟ ‫اگر بله، کلید ۲ را فشار دهید ‫اگر خیر، کلید ۴ را فشار دهید]
‫چند رو زدی؟
‫چهار
‫بعدی سؤال آخره
‫شاید اصلاً اون‌قدرا بد نباشه
‫شاید مثلاً براشون... ‫حکم حیوون خونگی رو داشته باشم
‫یا شایدم براشون سرگرم‌کننده باشم
‫تو برای سرگرم‌شدن چی‌کار می‌کنی؟
‫فیلم موردعلاقه‌ت چیه؟
‫فیلم «درخشش»
‫چنین فرصتی گیرِ چند نفر میاد؟
‫این‌که بتونی درست‌وحسابی ‫با رفیقت خداحافظی کنی
‫افراد کمی
‫من هیچ‌وقت دوستای زیادی نداشتم
‫ولی به لطف شما بچه‌ها، ‫هیچ‌وقت احساس کمبود نکردم
‫ویل، من.. دلم برات تنگ میشه، داداش
‫خوبه
‫اگه منو برگردوندن، دل منم برات تنگ می‌شه
‫[مایلید به زندگی خود پایان دهید؟ ‫اگر بله، کلید ۶ را فشار دهید ‫اگر خیر، کلید ۱ را فشار دهید]
‫اینجا رو پیاده میرم
‫اگه اشکال نداره، می‌شه چند دقیقه تنها باشم؟
‫آره، باشه
‫- ممنونم ‫- ده دقیقه دیگه میام بالا
‫سلام، دکتر یی
‫تاتیانا
‫خوشحالم می‌بینمت
‫مأمور کالینز کجاست؟
‫اسمش این بود؟
‫فکر می‌کردم کارِ «پروردگار» با ما تموم شده
‫با همه‌مون، نه
‫ببخشید که مجبور شدی این همه راه برای ‫انجام کاری بیای اینجا، که خودم قرار بود انجامش بدم
‫نه
‫نمی‌شه
‫این سقوط خیلی وحشتناکـه
‫شاید حتی فوری اتفاق نیفته
‫خواهش می‌کنم
‫من می‌تونم گزینۀ بهتری پیش روت بذارم
‫یه راه بدون درد
‫یه راه قشنگ
‫میشه یه دقیقه بشینیم؟
‫بله حتماً
‫وقتی هم‌سن تو بودم، اینجا ‫یکی از زیباترین کشورهای جهان بود
‫وقتی «پروردگار» برسه اینجا همه‌چیز بهتر میشه
‫حتماً همین‌طوره
‫پروردگار بهت گفته که چرا ‫تو رو فرستاده سراغ من؟
‫تو اطلاع داری؟
‫شاید زمانت فرا رسیده
‫وظیفه‌ات رو انجام دادی
‫خب...
‫خوشحالم که پروردگار فراموشم نکرده
‫بله. منم همین‌طور
‫دلم می‌خواست یک بار دیگه ‫غروب آفتاب رو از اینجا تماشا کنم
‫می‌شه باهمدیگه تماشاش کنیم؟
‫خیلی هم عالی
‫تو مدت‌هاست که
‫داری زحمت می‌کشی
‫حق داری استراحت کنی
برای دانلود فیلم های بیشتر به وب سایت کیامووی مراجعه کنید .:: kiamovie.ir ::.