‫[آنچه گذشت]
‫گوش کن.
‫سرزمین پریان سالیان سال آزاد بود،
‫ولی بعدش امپراتوری‌های انسان‌ها ‫قد علم کردن.
‫دو شخص در دل مبارزات این دو جناح،
‫عشقی غیرمنتظره رو تجربه کردن.
‫همون پیکسه است ‫که چند وقته شیفته‌اش شدی.
‫فقط خودم راز ندارم، مگه نه؟
‫حاضره برات بمیره.
‫عاشقته.
‫من وقایع آینده رو دیدم.
‫اگه خودت هم عاشقش باشی،
‫بهش حق انتخاب مردن نمی‌دی.
‫[هفت سال بعد]
‫کجا می‌رین بازرس؟
‫می‌رم «خیابون»، ‫آخه قاتلی اونجا فعالیت می‌کنه.
‫خانم‌هایی که پیداش کردن، ‫گفتن اشلین کورله.
‫موجود خبیث قدرتمندی گرفته بودش.
‫نه انسان بود، نه پری.
‫واسه چی این‌قدر اهمیت می‌دی؟
‫واسه چی این‌قدر غیرعادی ‫بهشون احساس نزدیکی می‌کنی؟
‫خودت هم می‌دونی که لزومی نداره ‫هر روز بیای اینجا.
‫احتمالش خیلی زیاد بود ‫که خودم جای تو زندانی بشم.
‫داریوس!
‫حالت خوبه؟
‫خوبم.
‫خیلی‌خب، در اختیار خودتم.
‫جلوش رو بگیرین ‫آشغال‌های عوضی!
‫اسمت چیه؟
‫وینیت هستم. وینیت استون‌ماس هستم.
‫تورمالین هستم.
‫یا خدایان، خبر نداری، مگه نه؟
‫از چی خبر ندارم؟
‫زنده‌ای.
‫اصلا نمی‌خواستم بهت آسیب بزنم.
‫تو نابودم کردی.
‫نمی‌تونم به اون خراب‌شده برگردم.
‫تو هم نمی‌ذاری اینجا کار کنم.
‫دیگه چیکار کنم؟
‫خودشون رو «غراب سیاه» خطاب می‌کنن.
‫خودمون قوانین شهر رو تعیین نکردیم.
‫قوانینش در راستای محافظت از ما نیست.
‫فقط بگو چیکار کنم ‫که برم تو کارش.
‫اگه این جریانات «غراب سیاه»...
‫به کشتنت ختم بشه، ‫اصلا خودم رو نمی‌بخشم.
‫کجا بودی؟
‫گمون نکنم «خیابون کارناوال» بوده باشی؟
‫خب، معلومه که نبودم.
‫تو پسر رئیس مجلسی جونا.
‫اصلا نباید واسه دشمنان پدرت ‫امکاناتی فراهم کنی.
‫ایشون کیه؟
‫سوفی، دختر لانگربینه.
‫موج خشم عظیمی داره ‫تو این شهر شکل می‌گیره.
‫طاقت مردم خوب این شهر ‫دیگه طاق شده!
‫تو جونا بریک‌اسپیری.
‫گمون کنم بالاخره قرار بود...
‫همدیگه رو ببینیم.
‫من رو آوردن که مربی خصوصیت باشم.
‫نمی‌دونم چقدر بهت می‌دن، ‫ولی من دو برابرش رو می‌دم.
‫خیال نکن...
‫می‌تونی بهم پول بدی ‫که به خاطرت دروغ بگم.
‫آقای خونه تشریف دارن؟
‫آقای خونه خودم هستم.
‫حس کردم جامعه اینجا...
‫زیاد ازت خوششون نمیاد.
‫واسه همین حس کردی ‫می‌تونی به توافقی برسی.
‫خواسته‌هاش از شما ‫باید حد و حدودی داشته باشه!
‫معلومه.
‫تو اصلا شبیه افرادی...
‫که به عمرم دیدم نیستی آقای آگرئوس.
‫از تخت‌خواب بیا بیرون.
‫ایموجن.
‫آگرئوس، باید بریم، ‫باید همین الان بریم.
‫- دارن بهمون اشاره می‌کنن. ‫- نادیده‌شون بگیرین.
‫بذارین اگه دوست دارن، ‫تعقیبمون کنن.
‫کجا بریم؟
‫جای خیلی دوری بریم.
‫من می‌دونم کی هستی.
‫هنوز زنده است؟
‫فرصتمون رو به اتمامه. برو.
‫جای زخم‌هات معلومه.
‫تو نیمه‌پری هستی.
‫هنوز هم باورم نمی‌شه.
‫دورگه است.
‫دقیقا بغل گوشمون بود.
‫دستگیرش کنین.
‫رایکرافت فیلوستریت،
‫جناب‌عالی بازداشتی.
‫اصلا به یاد تریناناک نمی‌افتی؟
‫همیشه می‌افتم.
‫کاش اصلا نرفته بودم.
‫وایستین.
‫من مادرم رو نکشتم.
‫حتی نمی‌شناختمش.
‫می‌تونم از خودت بپرسم پدر.
‫تو که کریک نیستی.
‫تصمیم گرفتم که دیگه ‫مربی خصوصی هنر و نوشتار...
‫لازم ندارم.
‫درک می‌کنم جناب.
‫ولی آدم صادقی لازم دارم.
‫جناب؟
‫مشاور مخصوص رئیس مجلس بشو.
‫ممنون.
‫ای رهبر شریف اپوزیسیون،
‫- باهام متحد می‌شی؟ ‫- می‌شم.
‫- باید برگردی «خیابون». ‫- واسه چی؟
‫کل کریچ‌ها باید تو «خیابون» منزوی بشن.
‫فقط کریچ‌ها رو راه می‌دیم رفیق، برو.
‫من هم کریچم.
‫- تو هم شنیدی؟ ‫- آره. صدای چی بود؟
‫نمی‌دونم.
‫چیزی تکون خورد.
‫اِم...
‫کبوترن بابا. ‫بیا بریم.
‫خیلی‌خب! خیلی‌خب!
‫آروم باشین وحشی‌ها!
‫عمو بوز عزیزتون امشب براتون ‫برنامه ویژه‌ای تدارک دیده.
‫کی دلش می‌خواد شاهد ‫تنبیه شدن یه پلیس کوفتی باشه؟
‫این شما و این رایکرافت...
‫فیلوستریت!
‫ای پلیس کوفتی!
‫خب، وایستین. یه لحظه وایستین ببینم.
‫قهرمانانمون خسته شدن.
‫منصفانه نیست که بگیم ‫خودشون تنهایی...
‫با یه پلیس مبارزه کنن، مگه نه؟
‫رفتی ترو آوردی؟ ‫چنین توافقی نکرده بودیم.
‫نه؛ ولی از نظر فنی ‫جزو قوانینمونه.
‫قوانینمون هم هنوز ‫شامل حالت می‌شه پلیس خان.
‫ولی اگه احساس ضعف می‌کنی، ‫می‌تونی کنار بکشی و جریمه‌اش رو بدی.
‫بگو دیگه. ‫چیکار می‌کنی؟
‫مبارزه می‌کنی ‫یا فرار می‌کنی؟
‫مبارزه کن! مبارزه کن!
‫آهای!
‫وینیت!
‫حالت خوبه؟
‫پس بیا.
‫وایستین! بی‌حرکت.
‫آخ!
‫آهای آشغال!
‫دورگه عوضی!
‫این بالان!
‫بجنبین!
‫- اعضای «غراب سیاه»ـن. ‫- باید جلوش رو بگیریم.
‫نذارین فرار کنه! ‫بهش شلیک کنین.
‫آخ!
‫[صندوقچه دارو ‫ارسالی به حوزه بیمارستان ارتش]
‫- اینجا باز هم هست. ‫- هرچقدر می‌تونین بردارین.
‫من واگن بعدی رو می‌گردم.
‫ای کریچ عوضی!
‫ای آشغال عوضی بزدل.
‫- نه. ‫- می‌خواست از پشت بهم شلیک کنه.
‫توافق کرده بودیم ‫کسی رو نکشیم.
‫فدرا.
‫با چنگت به خدمتش برس دیگه گزا!
‫وای، خاک بر سرم!
‫ایول
‫آشغال عوضی!
‫آخ!
‫باید جایزه‌ام رو بدی. ‫حساب حسابه.
‫ما که سر پول شرط نبسته بودیم.
‫این کیسه گیلدر رو بگیر ‫و بزن به چاک.
‫ما قرار گذاشته بودیم.
‫قرارمون از این قرار بود...
‫که اگه برنده شدم، ‫لطفی در حقم بکنی.
‫لطف بزرگی بکنی.
‫یا نکنه بوز گایدوس...
‫الان دیگه زیر قول و قرارش می‌زنه؟!
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب. ‫برنامه تموم شد.
‫اِم، فیلوستریت برنده شد.
‫من هم به قرارمون عمل می‌کنم.
‫حساب حسابه.
‫فردا ظهر می‌بینمت بازرس سابق.
‫«خیابان کارناوال» ‫«فصل دوم، قسمت یکم»
‫تکون نخور!
‫به نظرت وقتی دالیا بفهمه ‫بدون اطلاعش...
‫بهشون دستبرد زدیم، ‫چیکار می‌کنه؟
‫نمی‌دونم. حواسم رو جمع کرده بودم که نمیرم.
‫- خوشش نمیاد. ‫- می‌دونی چیه؟
‫اصلا برام مهم نیست ‫دالیا خوشش بیاد یا نه.
‫ملت دارن درد می‌کشن، ‫دارو لازم دارن،
‫ما هم رفتیم داروشون رو جور کردیم.
‫اگه می‌خواد بزرگش کنه، ‫گور باباش.
‫درسته. کار درستی کردیم.
‫درک می‌کنه.
‫من بهش می‌دمش.
‫اِم،
‫من باید برگردم.
‫شرمنده، شرمنده.
‫کارت امروز خوب بود دختر.
‫باید بهتر می‌بود.
‫بس دوب که با چند کیسه مسکن ‫درمان نمی‌شه، مگه نه؟
‫دردشون رو تسکین می‌ده.
‫امروز همین کافیه.
‫چند نفر دیگه‌شون اومدن؟
‫از دیروز پنج نفر دیگه هم اومدن.
‫شما پیکس‌ها زیاد از این شرایط ‫خوشتون نمیاد، مگه نه؟
‫خب، باید پرواز کنیم.
‫نباید عین تخم‌گذاران ‫تو کثافت بغلتیم.
‫دور از جون خودت.
‫همین که فقط خودتون به این بیماری ‫دچار می‌شین، رحمتی جزئیه.
‫اگه فائون‌ها داشتن زجر می‌کشیدن،
‫شما هم ازمون مراقبت می‌کردین. ‫خودم می‌دونم.
‫- نه. نه. ‫- بیا دیگه.
‫بیچاره‌ها.
‫قراره با هم ازدواج کنن؟
‫کین و اونا قراره با همدیگه ‫و سه نفر دیگه ازدواج کنن.
‫یه ماه پیش داشتن پنج‌تایی می‌گفتن...
‫قراره چندتا بچه بیارن.
‫بدجوری رو اعصابمی. ‫می‌دونی دیگه؟
‫تو هم همین‌طور.
‫الان دوتاشون بیشتر نموندن.
‫اونا که از دنیا بره، ‫کین تنها می‌شه.
‫شنیدم دیشب کمی پرواز کردی.
‫حالت چطوره؟
‫خوبم، خوبم.
‫ولی دوستانم دارن بدون من ‫بهشون دستبرد می‌زنن.
‫تو هم به زودی ‫که بهتر شدی، میای.
‫خوبه. اینجا خیلی احساس بدبختی می‌کنم.
‫دراز می‌کشم و کاری ندارم.
‫نمی‌خوردشون.
‫چی؟ واسه چی؟
‫آخه اگه یادت رفته، ‫باید بهت بگم...
‫از اعضای «غراب سیاه»ـم.
‫در نتیجه، وقتی دارومون به همه نمی‌رسه،
‫می‌تونم کمی درد رو تحمل کنم.
‫حال خیلی‌ها از من بدتره. ‫چیزیم نمی‌شه.
‫اگه به ذهن هر کدومتون خطور کرده باشه ‫که بهم بگین شجاعم،
‫به خدمتتون می‌رسم.
‫عشقم، رحم کن.
‫دیشب کلی کار کردیم.
‫از قطاری سرقت کردیم.
‫خیلی‌خب.
‫به خدمتت نمی‌رسم.
‫فعلا نمی‌رسم.
‫حالت خوبه؟
‫فقط چند خراش برداشتم.
‫وای، ولی وضع تو بدتره.
‫- ببین چقدر زخمی شدی. ‫- به هدفم رسیدم.
‫اگه داریوس می‌دونست ‫داری به خاطرش چیکار می‌کنی...
‫بهش مدیونم.
‫یعنی دیگه مبارزه نمی‌کنی؟
‫اگه بوز به قولش عمل کنه.
‫داروها رو گرفتین؟
‫پس کار جفتمون به اتمام رسید.
‫اون داروها واسه یه هفته هم کافی نیستن.
‫یه قطار باری دیگه هم ‫دو روز دیگه حرکت می‌کنه.
‫اگه بخواین باز هم دستبرد بزنین، ‫آمادگیش رو دارن.
‫از چنین شرایطی خوشم نمیاد.
‫چند تن پیکس به خاطر حرف من ‫که گفتم تو برگ در امانیم،
‫اومدن اینجا؟
‫دنیا داره از هم می‌پاشه، ‫من هم نمی‌تونم...
‫همین‌جوری تو خونه ‫دست رو دست بذارم.
‫خودم می‌دونم.
‫خوبه.
‫حالا اگه اشکالی نداشته باشه،
‫بدم نمیاد برم حموم.
‫باشه.
‫نمی‌خواستم چیزی بگم، ولی...
‫وای، خفه شو. ‫خودت که از من کثیف‌تری.
‫- آره، احتمالا باشم. ‫- نه، جدی می‌گم،
‫واقعا بوی گند می‌دی. ‫برو تو حموم دیگه.
‫خانم‌ها مقدم‌ترن.
‫هوم.
‫باید بیای بال‌هام رو بشوری.
‫[افزایش وخامت رکود اقتصادی]
‫خواهش می‌کنم، ‫خواهش می‌کنم چنین کاری نکنین.
‫خونه‌ام. خونه‌ام.
‫کارتون خیلی شنیعه.
‫مسلما نباید همه‌اش رو ببرین.
‫چطوری می‌خوایم زندگی کنیم؟
‫دوستان من،
‫شما امروز اومدین اینجا ‫که شاهد اجرای عدالت باشین.
‫ایول، عدالت!
‫من که اینجا ایستادم،
‫صرفا رئیس مجلستون نیستم،
‫بلکه پسری سوگوار هم هستم.
‫این پاک‌ها...
‫ابشالوم و پایتی بریک‌اسپیر رو کشته بودن.
‫والدینم رو کشتن.
‫پدرم آدم خیلی خوبی بود.
‫آدم متمدن و سخاوتمندی بود.
‫اون هم عین خیلی‌هامون،
‫کریچ‌های پناهنده به شهرمون رو ‫با آغوش باز پذیرا بود.
‫حتی تو خونه خودش راهشون داد.
‫بهشون غذا، کار...
‫و سرپناه داد.
‫معتقد بود هر موجود زنده‌ای...
‫ذاتا نجیبه.
‫ولی جواب مهربونیش رو...
‫با خیانت و قتل دادن.
‫ای سگ کثافت!
‫این کریچ‌های افراط‌گرا...
‫مادر و پدرم رو ازم گرفتن.
‫ولی چیز مهم‌ترین رو ‫از شما گرفتن.
‫رئیس مجلستون رو ازتون گرفتن.
‫رهبر بزرگی رو ازتون گرفتن.
‫همسرش،
‫مادرم رو هم...
‫که قلب تپنده مملکتمون بود ‫ازتون گرفتن.
‫امکان نداره من مادرت رو کشته باشم.
‫- من زندانی بودم! ‫- ایشون همسر و مادری...
‫- با محبت بود که آزارش به کسی نرسیده بود. ‫- جونا، خودت هم می‌دونی...
‫امکان نداره این‌طور باشه!
‫با خشونت...
‫- به قتل رسوندنش. ‫- ای «غایب بزرگ»،
‫جلوی خادمینت پدیدار شو.
‫فقط «شهید بزرگ» می‌دونه ‫چه بلایی سر جسدش آوردن.
‫حتی نمی‌تونم به خاک بسپارمش.
‫با این که پسری سوگوار ‫و فرزند پدرم هستم،
‫غریزه‌ام حکم می‌کنه ‫سعی کنم پاسخ وحشیگری...
‫با رحم رو درک کنم.
‫خواهش می‌کنم رحم کن.
‫ولی چون رئیس مجلسم، ‫موظفم مجری قانون باشم.
‫- نه! ‫- موظفم از مملکت عزیزمون محافظ کنم.
‫- ایول! اعدامشون کنین! ‫- موظفم به هر کریچی...
‫که دنبال اغتشاشه، پیغامی برسونم.
‫هنوز هم تو «خیابون» خوش‌گذرونی می‌کنی؟
‫از داخل و بیرون...
‫به مملکتمون حمله کردن.
‫آهای! اگه راست می‌گی، ‫جریان اون پیکسه رو بهشون بگـ...
‫ایول! آفرین!
‫آفرین! ‫شاخ‌هاشون رو بکنین!
‫حیوانات کثافت!
‫زنانمون رو می‌دزدن!
‫زنانمون رو می‌دزدن رئیس مجلس!
‫پدرم آدم بخشنده‌ای بود.
‫ولی به قیمت جونش تموم شد.
‫پسرش اشتباهش رو تکرار نمی‌کنه.
‫زنده باد رئیس مجلس!
‫رئیس مجلس، اگه می‌شه ‫یه لحظه صحبت کنیم.
‫- دیگه چی شده آقای میل‌ورثی؟ ‫- سخنرانی تندی کردین.
‫اگه پدرتون شاهد می‌بود، اِم...
‫خب...
‫صرفا می‌خواستم بدونم ‫فرصت داشتین به مکالمه...
‫دیروزمون فکر کنین؟
‫نه. فرصت نداشتم.
‫سفیر «معاهده» فردا از راه می‌رسه.
‫تروریست‌های کریچ دارن ‫روز به روز پرروتر می‌شن.
‫یه گروهشون اخیرا ‫به قطاری باری دستبرد زدن.
‫چند هفته است ‫که درست و حسابی نخوابیدم.
‫الان هم با اندک امیدی ‫که پیغامم به گوششون برسه،
‫دارم دستور می‌دم سرشون رو قطع کنن.
‫اصلا حوصله ندارم ‫باز هم نصیحتم کنی.
‫نه، نه. نصیحت نمی‌کنم.
‫اِم، صرفا خواستم به اطلاعتون برسونم...
‫که هماهنگ کردیم...
‫بسه دیگه! ‫اصلا به طور رسمی...
‫از «خیابون» بازدید نمی‌کنم.
‫خب، احترامتون واجبه، ‫ولی چندین هفته است...
‫که نگهبانانمون دارن بی‌وقفه کار می‌کنن.
‫در نتیجه، اِم، اگه رئیس مجلسشون ‫بازدید مختصری داشته باشه،
‫روحیه‌شون افزایش پیدا می‌کنه.
‫آقای میل‌روثی، معلومه...
‫که من عین خودت باهوش نیستم.
‫ولی اگه باهوش بودم،
‫با خودم می‌گفتم ‫یعنی داری نیرنگ می‌زنی...
‫که من رو به «خیابون» بکشونی...
‫تا خودم شاهد شرایطش باشم یا نه؟
‫شاید حتی تحریک بشم ‫تجدید نظر کنم؟
‫- هوم؟ ‫- نه.
‫نه، اصلا این‌طور نیست.
‫اِم، من اصلا قصد ندارم...
‫- نداری؟ ‫- نه.
‫خوبه.
‫اگه روحیه‌شون تضعیف شده،
‫جیره برندیشون رو ‫دو برابر کنین.
‫[هتل تتربی]
‫- تورمالین. ‫- عه.
‫- حالت چطوره؟ ‫- آره، خوبم.
‫خوبم. هنوز اندک ذخیره‌ای دارم،
‫اینه که از پس خودم برمیام.
‫ظاهرا تو هم کار جدیدی پیدا کردی.
‫در کمال تعجب، استون هم دیگه مشغول نیست.
‫به کوچولوها خوندن یاد می‌دم.
‫درآمدش در حد کار قبلیم نیست،
‫ولی حالا که اون‌طرف دیوار...
‫این‌همه سخت‌گیری می‌کنن، ‫چه کاری از دستم برمیاد؟
‫هوم. یعنی دلشون برامون ‫تنگ شده یا نه؟
‫- بی‌مغزها. ‫- واقعا هم «بی‌مغز» هستن.
‫ببخـ... عذر می‌خوام.
‫می‌شـ...
‫جریان از چه قراره؟
‫هدیه است.
‫رئیس مجلس به ساکنین گرامی...
‫«خیابون» هدیه دادن.
‫حالمون به هم خورد!
‫نمی‌تونین بیاین اینجا...
‫گفتی «نمی‌تونیم»؟
‫به من نگو «نمی‌تونیم» کریچ.
‫خواهش می‌کنم...
‫سرکار، بچه‌هامون اصلا نباید ‫شاهد چنین صحنه‌ای باشن.
‫ببینین خانم، اگه شکایتی دارین،
‫اگه هر کدومتون شکایتی دارین،
‫می‌تونین با ایشون مطرحش کنین.
‫لانگربین...
‫هنوز داریم از دختربچه‌ای...
‫دستور می‌گیریم مارلو.
‫من تحمل نمی‌کنم.
‫لانگربین سه ماه پیش...
‫رفته بود پیش «شهید بزرگ».
‫به زودی عزاداریش تموم می‌شه.
‫اون موقع واسه انتخاب رهبر مناسبه.
‫- حالا می‌بینی. ‫- احسنت.
‫قصد داری خودت نامزد بشی؟
‫البته اگه سیاست‌های بریک‌اسپیر جوان ‫قبلی همه‌مون رو نابود نکنه.
‫یکی باید جلوش رو بگیره.
‫فرد باثباتی باید در قدرت باشه.
‫در نهایت، سیاست کار مردونه است.
‫احتمالا اون دخترک نق‌نقو ‫خوشحال بشه که باز هم...
‫با عروسک‌هاش بازی کنه.
‫رئیس مجلس، باید حتما...
‫راجع به تعرفه‌های جدید ‫صحبت کنیم.
‫بندرهامون توان پرداخت ‫مالیات اضافه رو ندارن.
‫آقایون، می‌شه یه لحظه...
‫با رهبر اپوزیسیون تنها صحبت کنم؟
‫مطمئنین نمی‌خواین کسی ‫همراهتون باشه جناب؟
‫ظاهرا آماده است ‫که با کیفش بهتون حمله کنه.
‫ممنون وینتراوت، مطمئنم از پسش برمیام.
‫خیلی خوب خودت رو کنترل کردی.
‫ولی دروغ گفتم.
‫اون پاک‌ها والدینم رو نکشته بودن.
‫خب، قطعا قصد کشتنشون رو داشتن.
‫کارم خیلی کثیف بود سوفی. ‫احساس خوک بودن بهم دست داده بود.
‫داشتی قدرتت رو نشون می‌دادی.
‫قدرتت رو قاطعانه نشون دادی.
‫به موقع هم نشون دادی.
‫سفیر «معاهده» فردا از راه می‌رسه...
‫و همین الانش دارن تو جفت...
‫حزب‌هامون پچ‌پچ می‌کنن.
‫پچ‌پچ می‌کنن؟
‫هیچ‌کدوممون در امان نیستیم جونا. ‫خودت که می‌دونی.
‫ما جایگاهمون رو به ارث بردیم، ‫ولی قدرتمون رو به ارث نبردیم.
‫حزب من وقتی سوگواریم به اتمام برسه،
‫رهبریم رو زیر سوال می‌بره.
‫حزب تو هم چنین کاری می‌کنه.
‫شاید بهتر باشه بکنن.
‫من که اصلا نمی‌خواستم ‫چنین مقامی داشته باشم.
‫باور داری که هنوز می‌تونی ‫از پدرت هم...
‫آدم بهتری بشی؟ من باور دارم.
‫بهتر بود اصلا اون پیش‌گویی رو ‫باهات در میون نمی‌ذاشتم.
‫تازه، من که پسر واقعیش نیستم، مگه نه؟
‫ابشالوم بریک‌اسپیر پدرت بود.
‫کل خصوصیات لازمه پدر بودن رو داشت.
‫عین مادرم صحبت می‌کنی!
‫بزرگ‌منشی تو وجودته جونا.
‫خودم شاهدشم.
‫بقیه‌شون هم وقتی آماده باشی،
‫مشاهده‌اش می‌کنن.
‫راه خودت رو برو.
‫آها.
‫عذر می‌خوام جناب.
‫اِم، از افراد رئیس مجلسه. ‫بذارین رد بشه.
‫ممنون.
‫بذارین کمکتون کنم.
‫عه، ممنون.
‫بفرمایین.
‫سلام.
‫سلام آقای ارودان. ‫از دیدار مجددت خوشحالم.
‫نه! وایستین.
‫نه!
‫فایلو.
‫- نمیاد. ‫- سعیم رو کردم.
‫اگه خودش می‌تونست شاهد...
‫خسارات وارده از سیاست‌هاش باشه...
‫یهو تجدید نظر می‌کرد؟
‫دیگه کار از این حرف‌ها گذشته.
‫برادر ناتنیت هنوز هم می‌تونه کار خیر کنه.
‫اگه خودم خبر نداشتم،
‫خیال می‌کردم واقعا از اون عوضی خوشت میاد.
‫آدم توانایی تغییر داره فایلو، ‫من هم هنوز ازش قطع امید نکردم.
‫نه. باید کاری کنیم.
‫خیلی‌خب. چه فکری به ذهنت خطور کرده؟
‫صرفا چون بزرگ‌ترین پسر بریک‌اسپیره، ‫به چنین جایگاهی رسیده، مگه نه؟
‫ولی بزرگ‌ترین پسرش نیست، مگه نه؟
‫خودم هستم.
‫منظورت این نیست که می‌خوای به همه بگی؟
‫دیوانه‌ای فایلو.
‫کسی حرفت رو باور نمی‌کنه. ‫به‌علاوه، عمرا اگه حرومزاده‌ای...
‫نیمه‌پیکس رو به ریاست مجلس برگزینن.
‫معلومه.
‫ولی همین خفت...
‫نابودش می‌کنه.
‫احتمالش خیلی کمه ‫که رئیس بعدی بدتر باشه.
‫خب، من اگه جات بودم، ‫چنین احتمالی نمی‌دادم.
‫فایلو، اعلام هویتت ‫احمقانه و انتحاریه.
‫دیوانه‌واره، خـ...
‫خیلی‌خب.
‫تصمیم گرفتی که می‌خوای ‫چطور اعلامش کنی؟
‫پیشنهاداتت رو قبول می‌کنم.
‫خب، یه راه‌حل محتمل بیشتر نداره.
‫باید به جماعت مناسبی بگی.
‫در نتیجه...
‫آها.
‫«شهید بزرگ.»
‫حکومت به افتخار حضور...
‫سفیر «معاهده»، ‫ضیافت شامی ترتیب داده.
‫- کی برگزار می‌شه؟ ‫- فردا.
‫کمکم می‌کنی؟
‫نمی‌خوام به خاطر من تو دردسر بیفتی.
‫همین الانش هم تو دردسر افتادم.
‫حداقل این‌طوری می‌تونم انتخاب کنم...
‫تو چه دردسری بیفتم.
‫پس فردا می‌ریم تو کارش.
‫بفرمایین!
‫بجنب، بجنب. برو دیگه!
‫کافیه به درش دست بزنی.
‫از چی این‌قدر می‌ترسی؟
‫- من نمی‌ترسم. ‫- پس دست بزن.
‫نه!
‫دست بزن، دست بزن، دست بزن!
‫برگرد اینجا ببینم آشغال عوضی کوچولو.
‫می‌رم خونه پیش همسرم.
‫همسرت خودمم، احمق بدبخت.
‫خب، تو کجا بودی؟
‫سرم شلوغ بود. تو چیکار داری؟
‫خب، دالیا نیست،
‫بقیه هم می‌خوان با دخ‌نوس...
‫مفتخرت کنن.
‫بزن به چاک.
‫با سرقت از قطار قهرمان شدیم،
‫پیشنهاد خودت بود.
‫حقته.
‫من؟ دخ‌نوس؟
‫دالیا اگه بود، اصلا اجازه نمی‌داد.
‫خب، همون‌طور که گفتم، الان نیست.
‫وقتی مفتخر بشی ‫هم دیگه نمی‌تونه پسش بگیره.
‫اینه که...
‫می‌خوای بهت ادای احترام کنیم یا نه؟
‫مور میاخ میته.
‫اگه دوباره بدون اطلاعم کاری کنی،
‫بال‌هات رو می‌چینم زنیکه.
‫ببین کی گفتم.
‫تکون نخور!
‫درد می‌کنه.
‫آره، خب، عضویت تو «غراب سیاه»...
‫همین شکلیه دیگه.
‫کسی که مجبورت نکرده بود.
‫خودت معرفیم کرده بودی.
‫آره، چون خودت خواسته بودی.
‫روش ادای احترام بامزه‌ایه، مگه نه؟
‫آیین شکنجه است. با این حال...
‫اگه به نظر خودشون حال می‌ده،
‫قضاوتشون نمی‌کنم.
‫چرا، داری می‌کنی.
‫خیلی‌خب، شاید مقداری بکنم.
‫خب، به نظر خودت این روزها چی حال می‌ده؟
‫- هوم؟ ‫- منظورم اینه که...
‫حس می‌کنم خیلی وقته ندیدمت.
‫تا حالا حس بدی بهت دست داده...
‫که قراره اتفاق به شدت وحشتناکی رخ بده؟
‫هوم. هوم.
‫آره، مثلا نمی‌دونم وقتی فایلو این رو ببینه، ‫چه بلایی سرم میاره.
‫آره، دقیقا.
‫شرمنده. نمی‌خواستم بی‌شعوربازی دربیارم.
‫بگو دیگه، جریان از چه قراره؟
‫ای بابا، همون احساسات شوم، غم‌انگیز ‫و عذاب‌آور درونیه.
‫تموم شد.
‫حالت خوبه؟
‫من رو می‌گی؟ حرف ندارم.
‫هوم.
‫اگه یادت رفته، باید بگم ‫که حالت رو خوب تشخیص می‌دم.
‫پس بهم بگو چه مشکلی پیش اومده، ‫وگرنه نگران می‌شم.
‫من که به قطارها دستبرد نمی‌زنم، ‫پس شاید بهتر باشه...
‫نگران خودت باشی.
‫هوم.
‫یکی دیگه می‌خوری؟
‫اِم...
‫دیگه دیر شده. ‫شاید بعدا خوردیم.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫مور فیلار ایستیاگ میت.
‫آهای آندرز!
‫خیلی‌خب.
‫دارم میام.
‫چت شده؟
‫جانم؟ چیه؟
‫- گربه‌ام! ‫- چی؟
‫واسه چی چنین کاری کردی؟
‫نمی‌دونم...
‫- این دیگه چه کاریه؟ ‫- رایکرافت فیلوستریت تویی؟
‫- چیه؟ ‫- باید باهامون بیای.
‫- به چه اتهامی؟ ‫- به اتهام کریچ کثیف بودن.
‫دروازه رو باز کنین!
‫ممنون بچه‌ها. ‫می‌تونین برین.
‫ای دیدار مجددت خوشحالم...
‫بازرس.
‫شرمنده که به زور آوردنت.
‫نه. نه، خودت که من رو می‌شناسی برویک.
‫عاشق غافلگیر شدنم.
‫امکان نداره.
‫مگه دیوانه شدی؟
‫اگه اجازه بدین، رد بشیم.
‫ای کریچ‌دوست کثافت.
‫همیشه از دیدارتون خوشحال می‌شم بچه‌ها.
‫خب، جریان از چه قراره؟
‫مشکلی برامون پیش اومده.
‫- با خودم گفتم شاید کمکی از دستت بربیاد. ‫- در چه زمینه؟
‫- بیاین از اینجا بریم. ‫- بیاین به خودشون بسپاریمش.
‫خب، این یکی جدیده.
‫سیم خارداره.
‫سیم خاردار هواییه.
‫همین رو دور «خیابون» کشیدن.
‫قربانی ستوان آندرز ‫از گروهان پنجم مهندسین بود.
‫- اسمش رو شنیده بودی؟ ‫- باید می‌شنیدم؟
‫تو قطاری باری ‫که دیشب بهش دستبرد زدن...
‫مستقر بود.
‫که این‌طور؟
‫نمی‌دونم کار کی بوده، ‫ولی حتما چهره‌اش رو به خاطر سپرده...
‫و برگشته که کارش رو تموم کنه.
‫من فقط یه نوع کریچ می‌شناسم ‫که بتونه پرواز کنه و تا اون بالا ببردش.
‫به نظرت کار یه پیکس بوده؟
‫در واقع کار اعضای «غراب سیاه» بوده.
‫دیگه می‌خواد کار کی باشه؟
‫دارن به رخمون می‌کشن.
‫بهمون می‌خندن.
‫ممکنه.
‫احتمالش خیلی زیاده.
‫ولی واسه چی؟
‫بازرس درست و حسابیمون خودتی. ‫خودت بهم بگو.
‫خب، خودت از آوردن من...
‫- چه هدفی داری؟ ‫- هدفی ندارم.
‫تو رو به خاطر هویتت بیرون کردن.
‫به نظر من تو بازرس نابغه‌ای هستی.
‫بهترین بازرسی‌ای ‫که به عمرم باهاش همکاری کردم.
‫واسه من همین مهمه.
‫به نظرت اگه خبرچینی کنم،
‫چقدر تو «خیابون» دوام میارم؟
‫خب، شنیدم می‌تونی ‫گلیمت رو از آب بیرون بکشی.
‫اون لباس فرم قبلا تن خودت بود.
‫شرمنده‌ام برویک.
‫- یه همسر و دو فرزند داره. ‫- کمکی از دستم برنمیاد.
‫اگه نفهمیم کار کی بوده،
‫ارتش کم‌کم گردن کل ساکنین ‫«خیابون» رو می‌زنه.
‫من هم اصلا نمی‌تونم جلوشون رو بگیرم.
‫از کی تا حالا به فکر پریانی؟
‫از وقتی یکی از عزیزانم پری شد.
‫حتما شوخیتون گرفته.
‫واسه چی اومده اینجا؟
‫تنها فرد مطلعی ‫که اون طرف دیوار داریم، ایشونه.
‫«داریم»؟ طرف کریچ کثافته.
‫- از ما نیست. ‫- از اولش هم نبود.
‫از محوطه‌اش بیرونش آوردی؟
‫دیوانه شدی.
‫به نفعته حواست رو جمع کنی.
‫خب دامبی،
‫می‌بینم هنوز هم مایه افتخار ‫اون لباس فرمی.
‫- آهای! آهای! ‫- آروم باشین.
‫می‌تونه کمکمون کنه ‫عاملش رو بگیریم.
‫آهای! بیاین اینجا.
‫بیاین اینجا!
‫این کریچ رو برگردونین محوطه خودش.
‫بیا ببینم، بیا بریم.
‫♪ همه‌چی آرومه، ♪
‫♪ همه‌چی خوبه، ♪
‫♪ از تاریکی شب نترس، ♪
‫♪ تک و تنها... ♪
‫♪ چرت نزن. ♪
‫♪ من تا سپیده‌دم... ♪
‫♪ همین‌جام. ♪
‫ازرا؟
‫♪ عشق یک‌طرفه... ♪
‫♪ خیلی از چاقو تیزتره. ♪
‫♪ خون قلب‌های خودمون ‫تو زندگی سحرآمیز بعدیمون... ♪
‫♪ جاری می‌شه. ♪
‫آگرئوس!
‫همه‌چی مرتبه خواهر عزیزم؟
‫ببخشید، بهت لگد زدم؟
‫نه.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره. خوبم.
برای دانلود فیلم های بیشتر به وب سایت کیامووی مراجعه کنید .:: kiamovie.ir ::.
‫امروز پیراهن صورتیم رو بپوشم ‫یا پیراهن سبزم رو بپوشم عشقم؟
‫خانم ایموجن، خواهش می‌کنم.
‫آگرئوس، این‌قدر غر نزن.
‫خودت که قبلا لباس زیرم رو دیدی.
‫خب، می‌دونم خودم دیدم، ‫ولی خدمه کشتی که ندیدن.
‫اگه پیشکارمون بیاد تو چی می‌شه؟
‫ترجیح می‌دی صورتی بپوشم یا سبز؟
‫ترجیح می‌دم...
‫هوم.
‫لباس جدیدی بپوشی.
‫لباس‌هات دارن مقداری نخ‌نما می‌شن عشقم.
‫- برام مهم نیست. ‫- وقتی به خشکی رسیدیم،
‫می‌دم برات کلی لباس جدید تهیه کنن.
‫به بهترین خیاط می‌سپاریم.
‫- هرچی بخوای برات تهیه می‌کنه. ‫- نمی‌خوام لوسم کنی.
‫خب، خودم می‌خوام لوست کنم.
‫لباسم برام مهم نیست.
‫کسی که از تنم درمیاردش مهمه.
‫خانم ایموجن، باید یکی از همین روزها...
‫تو بندری توقف کنیم.
‫ما که تا حالا تو چهار بندر ‫توقف کردیم.
‫- ولی اصلا به خشکی نرفتیم. ‫- خب، لزومی نداره.
‫کل مایحتاجمون رو با قایق برامون میارن.
‫ولی وقار و شأنمون رو نمیارن.
‫ایموجن.
‫از فرار کردن خسته شدم.
‫متوجه شدم.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫آخه به نظر من ‫تو خانم خوبی هستی،
‫من هم آدم ثروتمندی‌ام.
‫کاملا حق داریم با همدیگه ‫زیر یه سقف زندگی کنیم.
‫زیر سقفی واقعی زندگی کنیم ‫که بتونم کلی زلم‌ریمبو برات تهیه کنم.
‫می‌تونیم هرجایی که بخوای زندگی کنیم.
‫خودت بگو تا بریم همون‌جا.
‫خیلی خوب پیش می‌ره.
‫شاید وقتی تنها باشیم خوب پیش بره.
‫بیش از حد به نظر غریبه‌ها اهمیت می‌دی.
‫نه. نه، نمی‌دم، ولی...
‫زندگیمون اینجا ساده است ‫و ازش خوشم میاد.
‫- تو که خدمتکاری نداری. ‫- برام مهم نیست.
‫- لباس‌های خودم لکه‌دار شدن. ‫- برام مهم نیست.
‫نونمون سوسکچه داره.
‫ولی اینجا رهاییم آگرئوس.
‫انگار کل عمرم تو هزارتویی...
‫زندگی می‌کردم...
‫و دیوارهایی نامرئی احاطه‌ام کرده بودن.
‫ولی یه روز همین‌جوری...
‫ازشون رد شدم.
‫می‌شه یه کم دیگه ‫تو دریا بمونیم؟
‫یه کم دیگه می‌مونیم.
‫هرچقدر دوست داشته باشی می‌مونیم.
‫اگه بخوای، تا ابد می‌مونیم.
‫خب...
‫صبحانه بخوریم؟
‫آره.
‫مرگ بر سوسکچه‌ها.
‫بادبان دکل رو بکشین!
‫- جریان از چه قراره؟ ‫- کشتی هواییه! دارن میان!
‫ناخدا!
‫یا «شهید بزرگ»...
‫علائمش عادی نیست،
‫ولی شرط می‌بندم ‫از دریدنوت‌های «معاهده» است.
‫کشتی هوایی «معاهده» تا اینجا اومده؟
‫آره آقای آسترایون، ‫دارن بهمون می‌گن دنبالشون بریم.
‫می‌تونیم از دستشون فرار کنیم؟
‫سرعتش دو برابر ماست!
‫حمله کردن!
‫- برین سمت راست کشتی! ‫- پناه بگیرین!
‫تغییر مسیر بدم ‫که دنبالش بریم جناب؟
برای دانلود فیلم های بیشتر به وب سایت کیامووی مراجعه کنید .:: kiamovie.ir ::.