‫[آنچه گذشت]
‫داریوس؟
‫نقشه‌ای واسه باز کردن «خیابون» ریختم.
‫تویی که حرومزاده‌ای دورگه‌ای؟
‫من پسر حرومزاده دورگه...
‫ابشالوم بریک‌اسپیرم.
‫حمله کردن!
‫می‌تونی لئونورا صدام کنی.
‫واسه چی من رو اینجا ول کردن؟
‫مطمئنم خودت به زودی می‌فهمی.
‫آرگئوس؟
‫تفنگ به دست! خبردار!
‫شما سرگرد ویر هستین، درسته؟
‫خب، ترجیح می‌دم خصوصی صحبت کنیم.
‫گمون کنم بتونم رئیس مجلس رو ‫قانع کنم در نبرد «معاهده»...
‫با «سپیده‌دم نو» براشون کمک بفرسته.
‫سهمتون از مالکیت...
‫شرکت من با این قرارداد...
‫خیلی بیشتر می‌شه.
‫جادوی شومیه.
‫چیزی رو با نفسش به من منتقل کرد.
‫انگار یهو تو بدن یکی دیگه بودم.
‫از نقشه «غراب سیاه» خبر داشتی؟
‫نقشه خودم بود.
‫باید زود بیای.
‫دالیا و بولرو رو کشتن.
..:: ارائه شده توسط وب سايت کیامووی ::.. .:: kiamovie.ir ::.
‫«خیابان کارناوال» ‫«فصل دوم، قسمت سوم»
‫چطوری اون بالا آویزونشون کردن؟
‫پس هنوز کارآگاه بازی درمیاری.
‫جنایتی رخ داده. ‫پلیس‌ها باید تحقیق کنن.
‫باز هم سر ملت رو به نیزه کشیدن.
‫احتمالا کار پلیس‌ها باشه.
‫فایلو!
‫بیاین، نذارین جلو بیان بچه‌ها.
‫وای، چه کار زشتی کردن.
‫خیلی افتضاحه.
‫خب، نظرت چیه؟
‫بین سه تا چهار صبح رخ داده.
‫احتمالا نگهبانان شاهد وقایعی بودن، ‫ولی با من که صحبت نمی‌کنن.
‫- درسته. ‫- برویک!
‫به همین زودی طرف رو دستگیر کردی؟
‫چندین ساعت پیش فرستادیم دنبالتون.
‫یعنی قبل از صبحانه می‌اومدیم؟
‫اینجا رو بچه‌ها، ‫یکی دیوار قشنگمون رو کثیف کرده.
‫کسی اصلا نزدیکش نشده.
‫صحنه جرم دست‌نخورده است.
‫همین صحنه رو می‌گی؟ ‫همین صحنه جرم رو می‌گی؟
‫مواظب باشین گروهبان.
‫بهتره مدرک مهمی رو از بین نبرین،
‫مگه نه؟
‫خبرش تا دو ساعت دیگه ‫تو کل «خیابون» می‌پیچه.
‫خب، نباید بذاریم بپیچه، مگه نه؟
‫وقتی خبرش پخش بشه ‫که پلیس‌ها اومدن و کاری نکردن،
‫اوضاع وخیم می‌شه.
‫خب، «غراب سیاه» باید قبل ‫از اقدام به قتل رئیس مجلس...
‫فکر اینجاش رو می‌کردن.
‫- چی؟ ‫- دیشب رخ داد.
‫عده‌ایشون سعی کردن ‫گلوی بریک‌اسپیر جوان رو ببرن.
‫من که این‌طور نشنیدم.
‫خب، خودم اونجا حضور داشتم.
‫یکیشون رو خودم کشتم.
‫در نتیجه، نمی‌دونم کار کی بوده، ‫ولی بهمون لطف کرده.
‫گور باباشون.
‫بزن به چاک.
‫بریم بچه‌ها.
‫فیلوستریت خیال کرده کیه؟
‫فقط کریچی خوبه که مرده باشه.
‫مگه نه بچه‌ها؟
‫مگه نه؟
‫بپا!
‫خودشه.
‫- خودش اونا رو کشته بود. ‫- نه. اینجا نمی‌شه.
‫انگار باز هم فرصتش پیش میاد.
‫فقط خودت رو به کشتن می‌دی.
‫اگه زنده بود، ‫نمی‌خواست بمیری.
‫بیاین بچه‌ها.
‫تاچ!
‫- منظورت رو رسوندی. ‫- شرمنده فایلو.
‫ولی نمی‌شه با پیروی از قوانین ‫این شرایط رو درست کرد.
‫قوانین رو واسه ما وضع نکردن.
‫برو.
‫بیارشون پایین.
‫حق دارن مراسم درست و حسابی ‫براشون برگزار کنیم.
‫پریان دارن عصبانی می‌شن. ‫اینجا دیگه برات امن نیست.
‫افراد رئیس مجلس اومدن؟
‫آره، ولی باید باهات صحبت می‌کردم.
‫ببین. الهه نیک‌بختی دیشب ‫بهمون موهبتی اهدا کرد.
‫- شانس آوردیم. ‫- چه شانسی آوردیم؟
‫رئیس مجلس تحقیر شد.
‫آبروش رفت.
‫حتی شاید بدون قد علم کردن تو،
‫از قدرت برکنار بشه، پس بیا صبر کنیم.
‫دیگه نمی‌خواد به فکر فاش کردن هویتت باشیم.
‫فرصت صبر کردن نداریم.
‫آره.
‫ولی دیشب فکر جدیدی به ذهنم خطور کرد.
‫حتی شاید این‌طوری ‫دروازه‌های «خیابون» رو زودتر باز کنن.
‫- توضیح بده. ‫- نه.
‫نمی‌خوام دخالت کنی.
‫اگه موفق بشم، ‫خودت نتایجش رو می‌بینی.
‫ولی...
‫اگه شکست بخورم ‫و بازداشتم کنن،
‫همون نقشه خودت رو عملی می‌کنیم.
‫پس این همه راه اومدی ‫که بهم بگی دهنم رو ببندم.
‫نه.
‫اومدم ازت بخوام بهم اعتماد کنی.
‫دهنم رو می‌بندم.
‫فعلا می‌بندم.
‫آدم خوبی هستی. ممنون.
‫بیا ببینم. بریم تو.
‫دیشب متعصبان به حریم شخصیمون حمله کردن.
‫ولی با این که روش خشن ‫و ناشیانه‌ای رو پیش گرفته بودن،
‫ما رنج و سختی پریان ‫«خیابون کارناوال» رو...
‫نادیده نمی‌گیریم.
‫غذا و دارو آوردیم.
‫برگ همیشه به ناتوان‌ها...
‫محقران کمک می‌کنه.
‫بیماری انسانی نیست.
‫فقط پیکس‌ها مبتلا می‌شن.
‫به هر حال، ترجیح می‌دم خطر نکنم.
‫از دنیا رفت.
‫بفرمایین. امیدوارم این‌ها ‫به کارتون بیاد.
‫ممنون.
‫بهتون اطمینان می‌دم...
‫باز هم هست.
‫ممنون عزیزم.
‫انگار «شهید بزرگ» تو رو برامون فرستاده.
‫این کارت رو فراموش نمی‌کنیم.
‫برگ تمام توانش رو به کار می‌گیره...
‫تا رنج و سختیتون کاهش بیابه.
‫خانم، خواهش می‌کنم.
‫- می‌شه به بچه‌ام کمک کنین خانم؟ ‫- نه.
‫- اون هم دارو لازم داره. ‫- شرمنده‌ام.
‫خواهش می‌کنم. ‫اِم...
‫شرمنده‌ام، اِم...
‫خواهش می‌کنم خانم، خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم نذارین بچه‌ام بمیره.
‫خانم، لطفا تکون نخورین.
‫باید این لحظه رو ثبت کنیم.
‫خب...
‫فایلو؟ فایلو.
‫بیا اینجا.
‫الان با خودت می‌گی روانی شدم.
‫چی شده؟
‫تو اخیرا...
‫خواب‌ها یا الهامات عجیبی نداشتی؟
‫چی؟
‫نه.
‫ای بابا.
‫جفتمون موقع آخرین نفس ‫هاروسپکسه اونجا بودیم،
‫واسه همین با خودم گفتم شاید...
‫نداشتی؟
‫ولش کن.
‫بگو دیگه.
‫خیلی‌خب.
‫همه می‌دونستن اون جادوگر پیر ‫بصیرت فرابشری داره.
‫درسته؟ ‫گمون کنم...
‫الان که از دنیا رفته،
‫بلایی سرم آورده.
‫من شاهد مرگ اعضای «غراب سیاه» بودم.
‫بهم الهام شد.
‫الهام شد؟
‫گمون نمی‌کردم واقعی باشه.
‫ولی امروز صبح که سرشون رو ‫روی دیوار دیدم،
‫فهمیدم مشاهداتم واقعـ...
‫دیده بودم رو منار کلیسا...
‫بهشون حمله کرده بودن.
‫گارگویل خیلی زشتی...
‫حضور داشت.
‫بعدش هم که بیدار شدم،
‫دستم به دل و روده خرگوش آغشته بود.
‫تازه، اگه همین خیلی چندش نیست،
‫دیروز به دل و روده ‫یه گربه بیچاره آغشته بود.
‫قبلش شاهد حمله به یه ارتشی بودم.
‫حمله به یه ارتشی ‫بهت الهام شده بود؟
‫ممنون فایلو.
‫خودم فهمیدم کلا روانی شدم.
‫سرباز ارتش بود.
‫کنار سربازخانه‌ای آجری...
‫اون‌طرف رود بود؟
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫کل مشاهداتت رو بهم بگو.
‫[سفارت «معاهده»]
‫سلام سرگرد ویر.
‫ممنون که تشریف آوردین.
‫سلام جناب میل‌ورثی.
‫بذارین خلاصه بگم.
‫دولتتون می‌تونه به سلاح‌های...
‫مد نظرش برسه.
‫اگه لازم باشه، ‫به چند ماه هم نمی‌کشه،
‫چند هفته‌ای می‌رسن.
‫صرفا کافیه بخواین.
‫شما هم آماده‌این ‫این توافق رو جوش بدین؟
‫سفیرتون گفته بود حتما باید...
‫از اتحاد غیرطبیعی فرهنگ ‫پریان و انسان‌ها جلوگیری کنیم.
‫متوجه شدم باهاش موافقم...
‫و می‌خوام کمکتون کنم.
‫جالبه.
‫به اطلاعم رسوندن...
‫که شما طی فعالیت سیاسی کوتاه‌مدتتون،
‫حامی حقوق پریان بودین.
‫وای بر من، مگه نه؟
‫باید جاسوس‌های بهتری پیدا کنم.
‫بهتون اطمینان می‌دم...
‫نیت دیگه‌ای ندارم.
‫احترامتون واجبه جناب میل‌ورثی،
‫ولی اگه قصد دارین ‫تو سیاست دوام بیارین،
‫پیشنهاد می‌کنم نیت دیگه‌ای هم داشته باشین.
‫ترجیحا دو سه نیت دیگه داشته باشین.
‫درسته. شاید بهتر باشه داشته باشم.
‫خیلی‌خب.
‫پیشنهادتون رو...
‫به اطلاع سفیرم می‌رسونم.
‫ناامیدم نکنین جناب میل‌ورثی.
‫خودشون تحقیق نمی‌کنن.
‫ولی من می‌کنم.
‫راستش، من همیشه واسه ‫«غراب سیاه» احترام قائل بودم.
‫آره، خیلی پر زرق و برقن، ‫ولی به‌صرفه عمل می‌کنن.
‫ضمنا، بلدن اتحادشون رو حفظ کنن.
‫خوشحالم که براشون ‫مراسم درست و حسابی گرفتن.
‫خوبه.
‫پس ناراحت نمی‌شی کمکم کنی.
‫نه. دیگه بهت لطف نمی‌کنم. ‫با پلیس‌ها همکاری نمی‌کنم.
‫من که پلیس نیستم. ‫دیگه نیستم.
‫ولی ازم می‌خوای پیغامی رو ‫به گوش پلیسی برسونم.
‫آره، به پاسبان برویک برسونی. ‫از پلیس‌های خوبه.
‫اون‌وقت با خودت می‌گی ‫واسه چی همه اینجا ازت متنفرن.
‫ببین رفیق. ‫می‌دونی کار من چیه؟
‫من رئیس باندم. ‫هر کلمه‌ای می‌خوای تخصیص بده،
‫ولی کار اصلیم از همین قراره.
‫«غراب سیاه» هم بانده.
‫براشون احترام قائلم.
‫ولی شما پلیس‌ها هم...
‫باند هستین.
‫صرفا بزرگ‌تر و بدجنس‌ترین.
‫اما تو...
‫وانمود می‌کنی عضو باند نیستی.
‫ذهنت هنوز تو باندشونه،
‫ولی باقی بدنت اینجا پیش ما گیر کرده.
‫به خودم ربطی نداره.
‫اصلا برات مهم نیست ‫چی به سر «خیابون» میاد؟
‫من تاجرم جناب فیلوستریت،
‫کار «غراب سیاه» هم به شدت...
‫به ضرر کسب‌وکارم بود.
‫موفق باشن. ‫ولی حقش بود.
‫اون شکلی مردن حق هیچ‌کس نیست.
‫خودشون از خطرش آگاه بودن.
‫جلوی رئیس مجلس چنین نمایشی راه انداختن.
‫ضعیف جلوه دادنش. ‫بی‌خیالش نمی‌شه.
‫داشتن درخواست کمک می‌کردن.
‫پس احمقن.
‫تنها کمکی که برگ به ما می‌کنه،
‫ارسال نیروی سرکوب بیشتره. ‫راستی، یادم افتاد،
‫می‌تونی دوست ماروکت رو هم ‫رفتنی با خودت ببری.
‫ما که قرار گذاشته بودیم. ‫داریوس اینجا می‌مونه.
‫آره، خب، اون موقع خانمت و رفقاش...
‫این همه مشکل نتراشیده بودن.
‫اگه دوست داری، ‫مشکلت رو با خودش حل کن.
‫ولی تو باید رفیقت رو از اینجا ببری.
‫می‌خواد کجا بره؟
‫رفیق من نیست، ‫به من ربطی نداره.
‫اگه می‌خوای از شرش خلاص بشی،
‫پیغامم رو ارسال کن.
‫یا می‌تونم عین بقیه آوارگان ‫بندازمش تو کوچه!
‫واقعا می‌خوای تو چنین شرایطی ‫با ماروک جماعت دشمن بشی؟
‫خیال می‌کردم اهل کسب‌وکاری.
‫خیلی‌خب! ‫پیغامت چیه؟
‫کجا می‌ریم؟
‫می‌ریم تنها جایی که مطمئنم ‫کسی مزاحمت نمی‌شه.
‫پس خونه خودت نمی‌ریم.
‫فعلا سگ نگهبان لازم نداریم، مرسی.
‫خب، پس خودت و خانمت...
‫دارین تشکیل زندگی می‌دین؟
‫خانمم...
‫ترجیح می‌ده بالش رو قطع کنن ‫تا بخواد تشکیل زندگی بده.
‫با احتساب بدبخت بودن تو،
‫به نظرم تا حدی حق داره.
‫به خاطر همین‌جاست. ‫به خاطر «خیابون»ـه.
‫امثال ما اینجا اصلا به آرامش نمی‌رسن.
‫امثال ما کلا به آرامش نمی‌رسن.
‫هیچ‌جایی نمی‌رسن.
‫عه، واقعا؟ چطور؟
‫از یتیم‌ها بگیر تا شهیدپرستان ‫تا سربازان.
‫باید واقع‌گرایانه دنیا رو ببینیم.
‫آدم خودش دنیا رو می‌سازه.
‫دنیا کثافته فایلو.
‫من رو باش که خیال می‌کردم ‫قراره سرحالم کنی.
‫آها، خب، زندان و جنگ باعث شدن ‫تکلیفم با چند مسئله روشن بشه.
‫به طرق متعددی عوض شدم.
‫فقط خودت عوض نشدی.
‫آره، شنیدم واسه خودت تو کاخ...
‫نمایش بزرگی راه انداخته بودی.
‫فایلو بریک‌اسپیر خودش رو نشون داد.
‫عملی نشد.
‫«غراب‌ها» پیداشون شد.
‫احتمالا وینیت فرستاده بودشون.
‫واقعا؟ ‫خب، احسنت بهش.
‫خانمت کارش رو بلده.
‫واقعا؟
‫خیال می‌کنه هنوز هم پلیسم.
‫عه، یعنی واسه چی چنین خیالی کرده؟
‫خیر سرم نیمه‌کریچم.
‫می‌دونی مشکلت چیه؟
‫نه. بگو ببینم مشکلم چیه داریوس؟
‫مشکلت کریچ بودن نیست،
‫دلت هم نیست، مشکلت تو ذهنته.
‫هوم.
‫- تموم شد؟ ‫- آره، تموم شد.
‫خب، بیا تا گرسنه نشدی، ‫از جاده بریم.
‫وای...
‫حرفت زشت بود فایلو.
‫حرفت خیلی زشت بود.
‫سلام جناب.
‫بهمون دستور دادن ‫ببریمتون پیش رئیس مجلس.
‫سلام جناب میل‌ورثی.
‫سلام رئیس مجلس.
‫اِم...
‫گمون کنم چون نیاز داشتم شخصی...
‫به طور ثابت نصیحتم کنه،
‫تو رو مشاور مخصوص خودم کردم.
‫دنبال شخص صادقی بودم.
‫اشتباه کرده بودم؟
‫رئیس مجلس، من همیشه ‫تمام توانم رو به کار گرفتم...
‫که باهاتون روراست و صادق باشم.
‫همیشه هم می‌مونم.
‫پس لطفا بهم بگو واسه چی تو مراسم ختم...
‫همون پیکس‌هایی که دیشب...
‫به ضیافتمون حمله کرده بودن، ‫رؤیت شدی.
‫من که مخفیانه تو مراسمشون ‫شرکت نکرده بودم جناب.
‫من از قدیم با پیکس‌ها در ارتباط بودم.
‫خودتون هم می‌دونین رئیس مجلس.
‫بله که می‌دونم.
‫می‌خوام سوال خیلی مهمی ازت بپرسم...
‫و دیگه تکرارش نمی‌کنم.
‫فهمیدی؟
‫خبر داشتی که «غراب سیاه»...
‫قصد دارن مراسممون رو مختل کنن؟
‫- نه جناب، خبر نداشتم. ‫- مطمئنی؟
‫به عمرم این‌قدر غافلگیر نشده بودم.
‫زندگی من هم خیلی غافلگیرکننده بوده.
‫- مرخصی. ‫- چشم قربان.
‫اِم...
‫این آجودان «معاهده»...
‫سرگرد ویر رو می‌گین؟
‫ویر، آره.
‫اِم...
‫امروز گستاخانه‌ترین و رو اعصاب‌ترین ‫درخواست ممکن رو مطرح کرد.
‫واقعا؟
‫آقایون، لزومی نداره چون صرفا...
‫«معاهده» خواسته سلاح‌هاشون رو ‫زودتر دریافت کنن،
‫عین دختربچه‌ها ناراحت بشیم.
‫من پیشنهاد می‌کنم ‫«خیابون کارناوال» رو...
‫موقتا باز کنیم.
‫بعد از وقایع بیل‌فایر بازش کنیم؟
‫الان که بیماری پیکس‌ها شایع شده بازش کنیم؟
‫- خیلی مضحکه. ‫- بذار حرف خانم لانگربین تموم بشه نایجل.
‫ممنون رئیس مجلس.
‫به نظرم همگی موافقیم...
‫که این پریان کارگر ‫باید به کارخونه‌هامون برگردن...
‫تا تولیدمون افزایش پیدا کنه...
‫و به مهلت تحویل جدیدمون برسیم.
‫اگه اراده‌اش رو داشته باشین،
‫از پسش برمیایم آقایون.
‫مسلما حداقل دستمزد رو بهشون پرداخت می‌کنیم.
‫به قوی‌ترین‌هاشون حق خروج روزانه بدین.
‫احتمالا این‌طوری ‫ساکنین «خیابون» نرم بشن...
‫و سفیرشون هم کمتر چونه بزنه.
‫دقیقا همین‌طوره رئیس مجلس.
‫نقشه خوبیه خانم لانگربین.
‫پس احزابمون به توافق می‌رسن.
‫رئیس مجلس، یه لحظه صحبت کنیم؟
‫- دیگه چی شده واین‌تراوت؟ ‫- عذر می‌خوام جناب،
‫ولی باید بابت خانم لانگربین ‫بهتون هشدار بدم.
‫نقش نوع‌دوستان رو ایفا می‌کنه، ‫ولی دنبال سوده جناب.
‫دنبال سود و دزدیه. ‫به عمرم ندیدم...
‫- کسی این‌قدر... ‫- کدوم سود رو می‌گی واین‌تراوت؟
‫اون کارخونه‌هایی ‫که این‌قدر مایل به باز کردنشونه...
‫مال خودشن.
‫مدتیه که بدون اطلاعمون...
‫مشغول خریدشون بوده.
‫خب، در این راستا مدرکی هم داری؟
‫رئیس مجلس، کارهاش رو ‫خوب ماست‌مالی کرده.
‫- ولی می‌تونم مدرک موثق پیدا کنم و می‌کنم. ‫- پیشنهاد می‌کنم.
‫وقتی پیدا کردی بهم نشون بدی...
‫و وقتم رو با تهمت بی‌جا هدر ندی.
‫هوم؟ وقتی مدرک داشتی برگرد.
‫قبلش چیزی نگو.
‫ولی رئیس مجلس، خواهش می‌کنم...
‫لطفا وادارم نکن نگهبان‌ها رو خبر کنم.
‫روزت به خیر جناب واین‌تراوت.
‫با اجازه جناب.
‫سلام.
‫- عه! سلام جناب اسپرن‌رز. ‫- وای!
‫سلام جناب پمبروک.
‫سلام لوئیزا.
‫مسلما نقل‌مکان نمی‌کنین؟
‫خیلی دلتنگتون می‌شیم.
‫به هیچ‌وجه. صرفا...
‫دارم از شر یه سری ‫وسایل قدیمی خلاص می‌شم.
‫از ایموجن خبری نشده؟
‫خبری نشده. اِم...
‫اون پاک عوضی...
‫خیلی خوب قایمش کرده.
‫ببخشید. اِم...
‫عذر می‌خوام. واسه چی تشریف آوردین؟
‫شایعاتی به گوشمون رسیده.
‫- مسلما صرفا شایعه‌ان. ‫- لوئیزا.
‫خب، باید از حرف مردم باخبر باشن.
‫بهتره به جای یه مشت فضول،
‫از زبون خودمون بشنون.
‫آره، معلومه. اِم...
‫چه شایعاتی شنیدین؟
‫عده‌ای می‌گن ‫که خواهرتون رو...
‫اصلا ندزدیدن.
‫می‌گن با خواست خودش ‫با پاکه رفته.
‫واقعا حرف...
‫خیلی زشتیه.
‫من هم همین رو گفتم. ‫خزعبل محضه.
‫خب، کی داره این مزخرفات رو پخش می‌کنه؟
‫خب، خدمتکار من ‫از آشپزی شنیده بود،
‫اون هم از خواهرش شنیده بود،
‫خواهرش هم از افراد پاکه شنیده بود.
‫از نوکرش شنیده بود. ‫گمون کنم اسمش فرگوس بود؟
‫ولی خودتون که می‌دونین ‫خادمین چقدر حرافن.
‫ظاهرا طرف خیلی وفاداره.
‫به کل آشنایانش می‌گه...
‫اربابش و ایموجن ازدواج کردن.
‫- چه حرف مضحکی. ‫- درسته.
‫خب، گمون نکنم دیگه ‫به چنین دروغ‌هایی...
‫اعتبار ببخشین.
‫- معلومه که نه. ‫- معلومه.
‫معلومه.
‫مطمئنا خودتون می‌تونین تشریف ببرین.
‫ممنون که تشریف آوردین.
‫فایلو. ‫از صبح مشغول همین کاریم.
‫به کلیسای دیگه‌ای نمی‌برمت.
‫تورمالین؟
‫چیه؟
‫همون گارگویل رو...
‫دیده بودی؟
‫آره، خودشه. ‫همون بود.
‫خوبه.
‫پس همین‌جا بود.
‫خب، اِم، بهتره برم ‫که به کارتون برسین.
‫نه. ممکنه به کارمون بیای.
‫خواهش می‌کنم.
‫مواظب باش.
‫خب، اجساد رو پیدا کردم.
‫وای!
‫الان بالا میارم.
‫چطوری از اون بالا سر در آورده بودن؟
‫چه قاتلی می‌تونه دو عضو «غراب سیاه» رو ‫بالای برج مناره‌دار از پا دربیاره؟
‫معلومه که انسان نبود.
‫حتما کار یه پیکس بوده.
‫شاید کار همونی باشه ‫که ستوانه رو کشته بود.
‫کمکمون کن.
‫اطلاعات دیگه‌ای از قاتلشون نداری؟
‫نه، اصلا ندیدمش. ‫فقط وقایع رو از دید خودش دیده بودم.
‫یه بار دیده بودم هاروسپکس پیره ‫با دل و روده موجودی فال گرفته بود.
‫همین‌طوری بهت الهام می‌شه، مگه نه؟
‫وای نه. نه، نه، نه. نه.
‫جادوی شومیه فایلو.
‫خیلی‌خب.
‫بدترین بخشش همین بود.
‫تموم شد.
‫حداقل اگه اثر نکنه، خودت می‌دونی ‫تلاشت رو کردی.
‫ازت متنفرم.
‫این دیگه چه کاریه؟
‫ای کریچ کثافت!
‫تورمالین؟
‫چی شد؟ ‫چی دیدی؟
‫کین.
‫کین!
‫چیه؟
‫به این راحتی‌ها تسلیم نمی‌شیم.
‫رفتگانمون نمی‌خوان تسلیم بشیم.
‫تو از مرگ...
‫دالیا خوشحالی. ‫ازش متنفر بودی.
‫داشت سعی می‌کرد...
‫به نوبه خودش ‫کار درستی بکنه.
‫سعی می‌کرد تو دنیایی ‫که از بقامون خوشش نمیاد، بقا پیدا کنه.
‫ولی شرط‌بندی...
‫و سرقت راه‌حل افتضاحی بود.
‫شکممون رو سیر می‌کرد.
‫- کارمون رو تأمین می‌کرد. ‫- نمی‌ذاشت رشد کنیم.
‫سر پسمونده‌های برگ ‫با هم دعوا می‌کردیم.
‫خیال می‌کردم اگه صلح‌طلبانه پیش بریم،
‫بهمون رحم می‌کنن.
‫خیال می‌کردم اگه یواشکی ‫مایحتاجمون رو تهیه کنیم،
‫متوجه می‌شن ‫و کمکمون می‌کنن.
‫خب، متوجه شدن.
‫ولی اصلا رحم نکردن.
‫نه به دالیا رحم کردن، ‫نه به بولرو، نه به اونا.
‫اونا بی‌جهت نمرده.
‫از همه‌مون شجاع‌تر بود.
‫ولی الان از حقیقت خبردار شدیم.
‫اصلا واسه برگی‌ها مهم نیست ‫چی به سرمون میاد.
‫اگه بس دوب به کشتنمون نده،
‫همین سلاخ‌ها می‌دن.
‫واسه همین باید مقابله کنیم.
‫با چند ده هزار نفر ‫که حبس و محاصره‌مون کردن...
‫- مبارزه کنیم؟ ‫- باید...
‫نشونشون بدیم ‫از این به بعد،
‫اگه اذیتمون کنن، ‫اذیتشون می‌کنیم.
‫اگه بهمون شلیک کنن ‫و سرمون رو به دیوار بکشن،
‫تقاصش رو با خونشون پس می‌دن.
‫شاید در اون صورت کمی تأمل کنن.
‫ما هم همگی عصبانی‌ایم.
‫ولی ما جنگجو نیستیم.
‫«غراب‌ها» تو تیرناناک بودن.
‫داری خیلی وقت پیش رو می‌گی.
‫حالا نگاهی به وضعمون بندازین.
‫جای ایستادگی، ‫الکل می‌خوریم.
‫اگه «غراب‌ها»...
‫کاری نکنن، کی می‌خواد بکنه؟
‫کی می‌تونه بکنه؟
‫عه، ببخشید.
‫باشه، باشه.
‫یه کم آروم باش.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب! ‫از جونم چی می‌خوای؟
‫هوم؟
‫ببین، الان اینجام، مگه نه؟
‫پس بیا دیگه. بیا دیگه.
‫بیا تمومش کنیم.
‫بیا بیرون!
‫بیا بیرون جادوگر پیر زشت.
‫خودت رو نشون بده!
‫تو کی هستی؟
‫نمی‌دونم انتظار داشتی کی باشم.
‫داریوس، دوست فایلوئم.
‫من رو اینجا مخفی کرده.
‫حتما حواسش نبوده ‫که خونه کس دیگه‌ایه.
‫درسته.
‫معلومه که حواسش نبوده.
‫می‌رم.
‫اِم، آها، درسته. ‫داریوس. داریوس.
‫جفتتون سرباز بودین. ‫تو آنون جنگیده بودین.
‫آره، جنگیدیم و شکست خوردیم.
‫دزدکی وارد نشدی.
‫جانم؟
‫اینجا خونه من نیست.
‫در واقع خونه من نیست. ‫در نتیجه، حق ندارم...
‫بگذریم،
‫تو تیرناناک هم جنگیده بودی.
‫جای زخم‌های وحشتناکت ‫از دوران جنگ مونده،
‫پس بیرون کردن کار درستی نیست، مگه نه؟
‫تورمالین هستم.
‫خیلی‌خب.
‫خوش‌وقتم...
‫تورمالین.
‫چای دوست داری داریوس؟
‫- چی؟ ‫- چای؟
‫چای.
‫آره.
‫چای دوست دارم.
‫هوم. خوبه. بشین.
‫بشین. بشین.
‫هوم.
‫بهتره همین الان اون وام‌ها رو پس بگیری.
‫وقتی کارخونه‌ها کلا به دستت افتادن...
‫دیگه می‌شه راحت واسه خانواده‌ات ‫گذرنامه کاری بگیری.
‫از «خیابون» خارجشون کنی.
‫نه، هنوز زوده.
‫تو همون زندان سرباز ولشون می‌کنی؟
‫نباید خطر کنیم که خیال کنن طرفدارشونی.
‫خودم امروز صبح رفته بودم «خیابون».
‫نیلی، اگه خودت می‌دیدی ‫و بوش رو حس می‌کردی...
‫چه بیماری وحشتناکیه...
‫حتی کوچولوها هم رو به موتن.
‫یه لحظه یکیشون رو بغل کردم.
‫پیکس کوچولویی رو بغل کردم.
‫بس دوب داشت؟
‫بیماری پیکس‌هاست. ‫انسان‌ها نمی‌گیرن.
‫ریسک احمقانه‌ای بود.
‫نیلی، واقعا خیلی...
‫کوچولو بود.
‫خیلی ناتوان بود.
‫ولی قراره بمیره،
‫معلوم بود، به خاطر من، ‫به خاطر ما می‌میره.
‫تموم شد؟
‫چی تموم شد؟
‫ضعیف بودنت.
‫همیشه نازک‌دل بودی.
‫کسی جز خودت چنین فکری نمی‌کنه.
‫خب، کسی جز خودم ‫تو رو نمی‌شناسه.
‫هر بار که پدرت کتکم می‌زد...
‫به خاطر بدرفتاری من می‌زدت.
‫تموم که می‌شد،
‫همیشه بهم دلداری می‌دادی،
‫حتی اگه به کتک خوردن خودت ‫ختم می‌شد هم می‌دادی.
‫تقصیر خودم بود.
‫اگه بچه خوبی می‌بودم...
‫- بچه بودی دیگه. ‫- تو هم بچه بودی.
‫کوچک بودیم. قدرتی نداشتیم.
‫ولی بقا یافتیم.
‫همین‌طوره، واسه چی یافتیم؟
‫چون قوی‌ایم.
‫از پدرت قوی‌تریم، ‫از تک‌تکشون قوی‌تریم.
‫- درسته. ‫- بعدش هم قول دادیم...
‫تقاص بلایی رو که سرمون آورد، پس بده.
‫خودش و امثال خودش ‫تقاصش رو پس بدن.
‫درسته.
‫ببین چقدر پیشرفت کردیم.
‫ببین چقدر جون کندیم ‫که قدرت و مقامت رو تثبیت کنیم.
‫واقعا می‌خوای به خطر بندازیش؟
‫- نه. ‫- خوبه، آخه ممکنه همه‌چی رو...
‫با یه خطا از دست بدیم.
‫تو که هنوز رئیس مجلس نشدی.
‫- شب به خیر. ‫- شب به خیر.
‫فرگوس؟ خودتی؟
‫سلام جناب اسپرن‌رز.
‫لحظه نامناسبی اومدی.
‫اصلا مهم نیست.
‫قراره کمکم کنی فرگوس.
‫حتما می‌دونی خواهرم ‫و آقای آسترایون کجا رفتن.
‫واسه چی باید بدونم جناب؟
‫خب، هنوز به کارهای اینجاش ‫رسیدگی می‌کنی.
‫مسلما به طریقی باهاشون در ارتباطی.
‫اگه بودم هم اجازه نداشتم بگم...
‫خودم می‌دونم عاشقشه. ‫خودم می‌دونم و...
‫این مسئله رو قبول کردم.
‫معلومه که ایموجن اصلا نمی‌خواد ‫من کارش رو تأیید کنم...
‫و براش مهم نیست که اعمالش...
‫چقدر مایه خجالتم شده.
‫می‌تونی تصور کنی ‫کل مردم دنیا دارن...
‫از ازدواجش با یه پاک می‌گن؟
‫عذر می‌خوام جناب، ‫ولی خودم با یه فائون بودم.
‫خودم از حرف مردم خبر دارم.
‫آره. آره، خبر داری، مگه نه؟
‫آخه...
‫به جز ایموجن، خانواده‌ای برام نمونده.
‫من هم ترجیح می‌دم غرورم رو از دست بدم،
‫تا بخوام خواهرم رو کلا از دست بدم.
‫درسته جناب.
‫- درک می‌کنم. ‫- پس خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم. صرفا می‌خوام ‫براش نامه بنویسم، همین و بس.
‫می‌خوام کوته‌فکریم رو توضیح بدم.
‫اگه احتمال آشتی کردنمون باشه،
‫باید تلاشم رو بکنم.
‫باید بکنم.
‫باید اخبار ناخوش‌آیندی بهتون بدم.
‫آخرین خبرم از این قراره...
‫که آقای آسترایون و خانم ایموجن ‫سوار کشتی «قو» بودن...
‫که حوالی ساحل راگوسا گرفتنشون.
‫گرفتنشون؟
‫یکی از گروه‌های شورشی «معاهده»...
‫به نام «سپیده‌دم نو» گرفتنشون.
‫یعنی ایموجن در خطره؟
‫معلوم نیست جناب،
‫ولی می‌دونم الان اونجا ‫جنگ داخلی در جریانه...
‫و گمون نکنم بتونین ‫نامه‌تون رو به دستش برسونین.
‫درسته.
‫خب، مطمئنی راگوسا هستن؟
‫یکی از خود خدمه «قو» ‫که صحیح و سالم ولش کردن...
‫به خودم گفته بود.
‫فرگوس، تو آدم وفاداری هستی،
‫من هم نمی‌خوام بابتش بهت پولی بدم،
‫ولی حداقل کاریه که از دستم برمیاد.
‫خواهش می‌کنم.
‫قبوله.
‫ای خادم کریچ‌دوست!
‫خودم می‌دونم وینیت ‫آدرس اینجا رو بهت نداده.
‫الان اینجاست؟
‫ممکنه باشه.
‫بهتره خودت نباشی.
‫شنیده بودم یکی «کین» صدات کرده بود، درسته؟
‫اونا خیلی شجاع بود.
‫من موقع مرگش حضور داشتم.
‫حتما می‌دونست آخرین فرصتشه ‫که کاری بکنه.
‫در حق کل پریان «خیابون» کاری بکنه.
‫وینیت باید حرفم رو بشنوه،
‫واسه همین می‌رم تو، ‫ولی دارم مؤدبانه درخواست می‌کنم.
‫لطفا برو کنار.
‫وینیت؟
‫- چطوری پیدامون کردی؟ ‫- قاتل «غراب‌هاتون»...
‫انسان نبود.
‫- منظورت اینه که کار خودمون بود؟ ‫- محل وقوعش رو پیدا کردم.
‫خب، تورمالین پیدا کرد.
‫بالای برج مناره‌دار کلیسای ‫سنت وان آراگورن بود.
‫امکان نداره انسانی ‫اون بالا رفته باشه.
‫- تورمالین پیداشون کرده؟ ‫- گوش کن دیگه.
‫درکش دشواره،
‫ولی اخیرا شاهد الهاماتی بوده.
‫الهاماتش واقعی بودن.
‫به هاروسپکسه مربوط می‌شه. ‫همون جادوگره رو می‌گم.
‫یه راست رفت سراغ جنازه‌ها.
‫اگه باورت نمی‌شه، ‫از خودش بپرس.
‫اصل مطلب از این قراره ‫که قاتلشون انسان نبود.
‫خب، اونا رو که انسان کشته بود.
‫گروهبان دامبی بود، درسته؟
‫نه.
‫نه، نباید پلیس جماعت رو بکشین.
‫روحتون هم خبر نداره «خیابون»...
‫با چنین کاری به چه کثافتی کشیده می‌شه.
‫از این هم بدتر می‌شه؟
‫دیگه می‌خوان چی به سرمون بیارن؟
‫باهاشون صحبت کن.
‫اصلا منطقی نیست.
‫واسه چی باید صحبت کنم؟
‫درست می‌گن.
‫ولی تو عین من پلیس‌ها رو نمی‌شناسی.
‫اگه به خدمت یکیشون برسین،
‫کل «خیابون» رو به آتش می‌کشن.
‫به خدمت همه‌مون می‌رسن.
‫دیگه اصلا نمی‌ذارن عضو خودشون بشی.
‫خودت هم می‌دونی، مگه نه؟
‫- به خودم ربطی نداره. ‫- هوم.
‫گمون کنم داشته باشه.
‫گمون کنم به خودمون ربط داره.
‫من الان پیش مردم خودم ایستادم.
‫تو هم اونجا ایستادی و حق انتخاب داری.
‫با مایی یا با اون‌هایی؟
برای دانلود فیلم های بیشتر به وب سایت کیامووی مراجعه کنید .:: kiamovie.ir ::.