..:: ارائه شده توسط وب سايت کیامووی ::.. .:: kiamovie.ir ::.
‫[آنچه گذشت]
‫از انسان‌های اولیه نوئه.
‫چنین افرادی معتقدن...
‫ما با تلاش جهت نجات دنیا، نابودش کردیم.
‫خانواده‌ات رو...
‫وحشیانه کشتن.
‫شرایط به شدت ناراحت‌کننده‌ایه.
‫می‌خوای بکشیش، مگه نه؟
‫وای، خیلی دلم می‌خواد.
‫یا می‌تونی باهام متحد باشی، ‫یا دشمنم باشی.
‫بهت اطمینان می‌دم...
‫دشمنی با من کار راحتی نیست.
‫اتفاق غیرعادی یا جدیدی...
‫تو زندگیت رخ نداده؟
‫[لندن]
‫[یک سال پیش از ناپدید شدن الیتا وست]
کیامووی سایت رسانه اینترنتی فیلم و سریال تقدیم می کند .:: kiamovie.ir ::.
در اینستاگرام با ما همراه باشید @kia__movie
‫وای.
‫ای خدا.
‫دل من هم برات تنگ شده بود.
‫چیکار می‌کنی؟
‫صرفا اومدم حالت رو بپرسم.
‫وقایع رو مرور کنم؟
‫من ترجیح می‌دم به فکر آینده باشم.
‫به گذشته پشت می‌کنم. ‫گذشته‌ها گذشته و از این حرف‌ها.
‫اولین روزی که اومدم اینجا، ‫سعی کردم باهات خوش و بش کنم،
‫ولی بهم بی‌محلی کردی.
‫- آره. ‫- آره، فردا صبحش هم...
‫نامه دل‌انگیزی رو میزم گذاشته بودی.
‫اگه می‌خوای حرف‌هات رو ‫مو به مو نقل‌قول کنم،
‫هنوز هم نگه داشتمش.
‫ولی الان بدون خوندن...
‫متن دقیقش، یادمه گفته بودی:
‫«اگه باز هم با من صحبت کنی،»
‫«چشمت رو از حدقه در میارم ‫زنیکه آب‌زیرکاه خودخواه.»
‫گمون کنم «جنده» خطابت کرده بودم.
‫مطمئنم زنیکه خطابم کرده بودی.
‫خب، آخه گمون کنم...
‫واج‌آرایی «جنده آب‌زیرکاه» رو ترجیح بدم.
‫فرصت این کار رو هم از دست دادی.
‫آره، تو هم اگه الان بری، ‫فرصتی رو از دست می‌دی.
‫فرصت داری به یاد قدیم‌ها ‫گلویی تازه کنیم؟
‫- من متأهلم. ‫- خب، با تأخیر تبریک می‌گم.
‫چه‌جور خانمیه؟
‫آقاست.
‫وای گریس.
‫بگو شوهر نکردی.
‫دو بچه دارم.
‫پشم‌هام.
‫ای بیچاره. ‫از شروط عقدتون بود؟
‫بدجوری قلبم رو شکوندی‌ها.
‫♪ احمقم که به تو دل دادم، ♪
‫♪ احمقم که به تو دل دادم... ♪
‫یه مشروب می‌خورم ‫و بعدش می‌رم.
‫پس پیشنهاد می‌کنم ‫هر چی می‌خوای بگی،
‫سریع بری سر اصل مطلب.
‫به نظرم وقتش بود ‫بازبینی پساعملیات رو انجام بدیم.
‫یه‌جوری می‌گی ‫انگار درگیری مسلحانه داشتیم.
‫یعنی نداشتیم؟
‫♪ عشقی... ♪
‫♪ حقیقی داریم... ♪
‫♪ که بقیه هم توش شریکن. ♪
‫♪ احمقم که بغلت کردم... ♪
‫مدتی یه تراپیست هوش مصنوعی داشتم.
‫بعد از به هم خوردن رابطه‌مون رو می‌گم.
‫خب، همین‌جوری براش تعریف کردی؟
‫گفتی رابطه‌مون همین‌جوری «به هم خورد»؟
‫گفت جذابیت و نقص مهم...
‫رابطه‌مون...
‫از این قرار بود ‫که تو دختر بدِ خوبی بودی،
‫من هم دختر بدِ خوبی بودم.
‫تو ظاهرا آدم بدی جلوه می‌کنی،
‫ولی در واقع به شدت آدم خوبی هستی.
‫- من هم برعکسم. ‫- خب، واقعا بابت...
‫این دری وری‌هاش ‫بهش پول هم دادی؟
‫حرف‌هاش تا حد زیادی کمکم کرد.
‫هنوز با اون خونه عروسکی‌ها ور می‌ری؟
‫چندین ساله که نرفتم.
‫تراپیست هوش مصنوعیم فرضیه‌ای ‫ارائه داده بود.
‫می‌گفت دنبال نظم و کنترل بودی.
‫می‌گفت تو در کودکی ‫هیچ‌کدومشون رو نداشتی...
‫و با خونه‌های عروسکی جبرانش می‌کردی.
‫دنیاهایی مینیاتوری داشتی ‫که توشون احساس امنیت می‌کردی.
‫به نظرم حرف‌هاش به شدت چرت و پرته.
‫خودت توضیح بهتری داری؟
‫باید قبول کنی سرگرمی عادی‌ای نیست.
‫تا حالا شده درک ملت برات دشوار باشه؟
‫درک افکار و احساساتشون رو می‌گم.
‫منظورت همدلی کردنه؟
‫برداشتن آدمکی ریز...
‫و تکون دادنش ‫حس خاصی داره.
‫تعیین مدل نشستنش...
‫و چشم‌اندازش حس خاصی داره.
‫اون‌جوری حس می‌کردم ‫به زندگی...
‫به زندگی درونی ‫موجود دیگه‌ای...
‫دسترسی دارم.
‫چنین حسی واقعا ارزشمنده.
‫♪ که به تو دل دادم. ♪
‫- ♪ چه بدبختم، بهت نیاز دارم... ♪ ‫- می‌خوای من رو ببوسی؟
‫خودت می‌خوای ببوسمت؟
‫♪ خودم می‌دونم اشتباهه... ♪
‫دلم بدجوری برات تنگ شده بود الیتا.
‫روحت هم خبر نداره ‫چقدر تنگ شده بود.
‫هوم. باید بهتر باهام رفتار می‌کردی.
‫می‌خوای عذرخواهی کنم؟ آره؟
‫نه.
‫گذشته‌ها گذشته. ‫خیلی وقته بی‌خیالش شدم.
‫پس دنبال چی هستی؟
‫از شغلت برام بگو.
‫- از شغلم؟ ‫- آره.
‫تو اون زیرزمین سریت...
‫با در فولادینش، ‫رو چه رمز و رازهایی نظارت می‌کنی؟
‫- از این حرف‌ها خوشت نمیاد. ‫- نه، میاد.
‫میاد.
‫... در واقع عین پتری دیش بزرگی می‌مونه.
‫اینجا می‌تونیم هر کاری بخوایم بکنیم.
‫خب، واقعا داریم هر کاری می‌خوایم می‌کنیم.
‫یعنی واقعیه؟ ‫از این بابت مطمئنی؟
‫مخ آدم سوت می‌کشه، مگه نه؟
‫آخه ما شنیدیم ‫عین شبیه‌سازی می‌مونه.
‫نوعی پیشرفته...
‫بهمون دستور دادن ‫این شکلی توصیفش کنیم.
‫گفتن به شما رده پایین‌ها این شکلی بگیم.
‫رده پایین؟
‫خیلی‌خب.
‫خب، چند نفر بهش دسترسی دارن؟
‫فقط اعضای گروه خودم دسترسی دارن.
‫مسلما دکتر نولاند هم دسترسی داره.
‫اعضای سطح بالای حراست ‫هم دسترسی دارن.
‫یعنی احتمالا بیست و چهار نفر ‫دسترسی داشته باشن.
‫آماده‌ای؟
.:: telegram: @zarfilmz ::.
‫اسمش رو گذاشتیم چشمه خدا.
‫از اینجا به همه‌چی دسترسی دارم.
‫ضمنا، صرفا از ریشه دسترسی ندارم،
‫بلکه از کل مرکز آرآی دسترسی دارم.
‫ولی جمع‌آوری داده‌هامون...
‫صرفا در حکم دونه ماسه‌ای ‫تو ساحلی بزرگه.
‫داریم دائما شرایط ریشه رو تغییر می‌دیم.
‫مشغول بیش از هشت هزار تحقیق هستیم.
‫راجع به چی تحقیق می‌کنین؟
‫نام‌گذاری رشته‌ای بدون پیش‌زمینه دشواره.
‫گیاه‌شناسی، هواشناسی، ‫جانورشناسی، ژنتیک،
‫اقیانوس‌نگاری، رباتیک، ‫جنگل‌داری...
‫ولی کارهای هیجان‌انگیزمون...
‫که مربوط به نجات دنیا می‌شه و سریه...
‫به بخش مدولاسیون رفتاریمون مربوط می‌شه.
‫تو ریشه شرکتی کاغذی تأسیس کردن...
‫که با ارتش آمریکا قراردادی بسته...
‫تا دستگاه‌های لمسی رو ‫تو بدن سربازانشون کار بذارن.
‫تقریبا همون تجهیزات خودمونه،
‫ولی تا حد مناسبی ساده‌سازی شدن.
‫که چی بشه؟
‫داشته باش. این یکی باحاله.
‫فرض کنیم گروهی ‫تفنگدار زبده...
‫تو پایگاهی دورافتاده مستقر شدن.
‫بهشون گفتن...
‫دشمن قصد داره ‫با حیوانات مجروح...
‫به فضای باز بکشوندشون.
‫خب، اگه این جوانان آموزش‌دیده ببینن...
‫سگ مجروحی اومده جلوی پایگاهشون، ‫چیکار می‌کنن؟
‫بهش شلیک می‌کنن.
‫ولی...
‫اگه تجهیزات ما شیمی اعصاب ‫فرد مورد نظر رو با ظرافت افزایش بده...
‫و فعالیت الکتریکی ‫قشر جزیره‌ای قدامیش رو افزایش بده...
‫آها. بخش مربوط به دلسوزی مغز رو می‌گم.
‫خیلی‌خب.
‫رو کدومشون تأثیر گذاشته؟
‫رو همه‌شون.
‫الان دیگه خیلی جالب می‌شه.
‫آخه هر کدومشون با توجه...
‫به خاطرات شخصی ‫و تجربیات زندگیشون...
‫رفتار متفاوتی بروز می‌دن.
‫راز شخصیت انسان در همینه.
‫- می‌خواد... ‫- وایستا.
‫جلوش رو بگیر.
‫- جلوش رو بگیر. ‫- فیلمش قدیمیه عزیز دلم.
‫مال خیلی وقت پیشه.
‫خودت می‌تونی نتایجش رو فرض کنی دیگه.
‫می‌شه با پیاده‌سازی...
‫چنین تغییری در سطح جامعه،
‫با جرم و جنایات خشن خداحافظی کرد.
‫- دیگه خبری از... ‫- نباید چنین کاری بکنین.
‫بالاخره انسانن دیگه. ‫آدم واقعی‌ان.
‫دیدی؟
‫به طرز وحشتناکی خوبه.
‫قصد داره چنین چیزی رو ‫اینجا پیاده‌سازی کنه؟
‫اگه بگم نه، ‫حرفم رو باور می‌کنی؟
‫- همین الان مشغوله؟ ‫- باز هم...
‫اگه بگم نه، ‫حرفم رو باور می‌کنی؟
‫سلام.
‫وایستین ببینم.
‫از بخش بذر و حبوباتی؟
‫آره، درسته.
‫می‌شه توضیح بدی...
‫وقتی اصلا حق نداری...
‫بیای اینجا، واسه چی اومدی؟
‫جانم؟
‫اجازه نداری وارد این طبقه بشی.
‫- آها، اِم، داشتم... ‫- من رو می‌شناسی؟
‫معلومه دکتر هوگارت.
‫خب، پس شاید بهتر باشه خودت توضیح بدی...
‫واسه چی داری این‌قدر بی‌ادبانه و ناپسند...
‫با دوست قدیمی و عزیزم صحبت می‌کنی.
‫صرفا دارم انجام وظیفه می‌کنم خانم.
‫به نظرم باید جهت حضور در این طبقه...
‫طبقه بالا دیدمش؛ ‫ولی ژاکتم رو جا گذاشته بودم.
‫واسه همین گفتم همراهم بیاد پایین.
‫مهمان خودم...
‫و تحت نظر خودم بود.
‫اگه بخوای، می‌تونی گزارش کنی؛
‫ولی لطفا یادت باشه امضاش کنی...
‫که بدونم بعدا از کی شکایت کنم.
‫گمون نکنم لازم باشه دکتر.
‫ولی ازتون می‌خوام ‫دیگه چنین کاری نکنین.
‫ببخشید.
‫صرفا خواستم بگم...
‫چشمت خیلی خارق‌العاده است.
‫جدی می‌گم.
‫حاضرم...
‫هر کاری بکنم ‫که چشمم عین خودت باشه.
‫«کالبد» ‫«فصل یکم، قسمت پنجم»
‫[کی وست]
‫[۲۰۳۲]
‫♪ امروز خوراک خیال‌بافیه، ♪
‫♪ امروز خوراک پسرهای خیال‌بافه، ♪
‫- ♪ من هم غرق خیال‌بافی شدم. ♪ ‫- [پیت کوزینسکی]
‫♪ به فکر بچه عزیزم هستم... ♪
‫♪ و حتی اگه فرصت زیادی هم نداشته باشم، ♪
‫♪ از اون روزهاست که باید ‫برم بیرون قدم بزنم. ♪
‫♪ کارهای امروزم رو ول می‌کنم ‫که زیر آفتاب قدم بزنم... ♪
‫♪ و با صورت رو چمن ‫تازه هرس شده‌ی حیاط ملت زمین بخورم. ♪
‫♪ چند ساعته که دارم خیال‌بافی می‌کنم، ♪
‫♪ از وقتی امروز بیدار شدم، ‫خیال‌بافی می‌کنم. ♪
‫♪ خودم و عزیز دلم رو خیال‌بافی می‌کنم، ♪
‫♪ آخه... ♪
‫سلام رابرت اوکانل،
‫خوش‌وقتم.
‫ده میلیون دلار بهت می‌دم باب.
‫بیست و پنج درصدش رو...
‫همین الان به حسابت واریز کردم.
‫در این حد قبولت دارم.
‫من باب نیستم رفیق. ‫پیت هستم.
‫چرا راضی کردن امثال شما ‫واسه قبول کردن پولم این‌قدر دشواره؟
‫اصلا متوجه...
‫منظورت نمی‌شم.
‫منظورم...
‫باب اوکانلِ سلاخه.
‫- نمی‌شناسمش. ‫- اهل دوبلینه.
‫با کشتن سه جنگجوی ‫ائتلاف مدافعین اولستر...
‫تو شب تولد هجده سالگیش ‫به شهرت رسید.
‫قبل از فرار از کشور،
‫تعداد زیادی رو کشت.
‫اصلا شب‌ها نمی‌شماریشون باب؟
‫اون بیچاره‌هایی رو...
‫که از زندان جسمشون رها کردی نمی‌شماری؟
‫تو کدوم خری هستی؟
‫صاحب‌کار جدیدتم.
‫پتک رو امتحان کردم، ‫ولی جوابگو نبود.
‫واسه همین دنبال ابزار بهتری‌ام.
‫می‌شه گفت دنبال یه اسکالپلم.
‫خودت قبلا در حکم ‫جفتشون عمل کردی، مگه نه باب؟
‫جدی می‌گم رفیق. ‫اشتباه گرفتی.
‫خب، پس لابد حتما...
‫شماره تامی جیورنو رو ‫هم اشتباه گرفتم.
‫خیلی حیف شد، آخه قصد داشتم ‫بعدش به اون زنگ بزنم.
‫شاید جریان دخترت رو بهش بگم...
‫که تو بنگالوی کوچولوش ساکنه.
‫ساکن بتن‌روژه، مگه نه؟
‫حالا توجهت جلب شد باب؟
‫می‌خوای کی رو بکشم؟
‫خیلی‌خب فلین. ‫آماده‌ای؟
‫آره.
‫- ایول! ‫- وای، ایول!
‫فرانک برگشته.
‫خیلی‌خب، نوبت کیه؟
‫- گمون کنم نوبت تونی باشه. ‫- بریم تو کارش.
‫- بترکون تونی. ‫- من که امتیاز نیاورده بودم.
‫خیلی‌خب رفیق، ‫از پسش بر میای.
‫- از پسش بر میای. خیلی‌خب. ‫- زود برمی‌گردم.
‫خیلی‌خب.
‫آبجو بده جنت.
‫یکی واسه رفیقم هم بده.
‫بفرمایین.
‫با این که پیر شدی، ‫نسبتا خوش‌هیکلی.
‫قطعا خیلی بیشتر...
‫زحمت می‌خواد.
‫همه‌چی بیشتر زحمت می‌خواد.
‫از دیدنم غافلگیر شدی؟
‫حدس می‌زدم ‫ممکنه پیدات بشه.
‫ولی گمون نمی‌کردم اینجا بیای.
‫روش بدی رو پیش گرفتی بابی.
‫خودت که با روند کارم آشنایی.
‫همیشه عاشق سخت‌ترین شرایط بودم.
‫پسرانم هستن.
‫ظاهرا بزرگ شدن.
‫زمان عین برق و باد می‌گذره، مگه نه؟
‫دختر من هم بزرگ شده.
‫فرانک، راستش، ‫اگه خودت حاضر می‌شدی...
‫با دخترم کاری نداشته باشی،
‫ممکن بود بی‌خیالش بشم.
‫این‌طور که طرف گفت...
‫- کی رو می‌گی؟ ‫- چه بدونم. زنگ زده بود.
‫بریتانیایی بود.
‫- گفته بود فقط یکیمون زنده می‌مونه. ‫- دخترها، برین آبی به دست و روتون بزنین.
‫من به خودم افتخار نمی‌کنم بابی.
‫خیلی از خودم خجالت می‌کشم.
‫آقای اوکانل؟
‫پشم‌هام. ‫آره، حدس زده بودیم خودتون باشین.
‫- بسه بچه‌ها. ‫- یه دقیقه وایستین بچه‌ها.
‫- باید راجع به مسائلی صحبت کنیم. ‫- نه‌خیر.
‫گمون کنم آقای اوکانل رو ‫ببریم دم ماشینشون.
‫نظرت چیه باب؟
‫من عین برادرم دوستت داشتم فرانک.
‫تفنگ، تفنگ، تفنگ!
‫♪ آخه می‌دونم از پسش بر میایم. ♪
‫♪ بیا کاری کنیم ‫همه با فریاد تعریف کنن. ♪
‫♪ بیا دستم رو بگیر، ♪
‫♪ آخه من عاشقتم، ♪
‫♪ عاشقتم، عاشقتم... ♪
‫♪ و باید دلت رو به دست بیارم. ♪
‫♪ عاشقتم، عاشقتم. ♪
‫♪ آها، آها. ♪
‫♪ عاشقتم، عاشقتم. ♪
‫[تماس رمزنگاری‌شده]
‫سلام آقای اوکانل.
‫خودم می‌دونم دنبال چی هستی.
‫دلیلش مهم نیست.
‫بابت روش انجامش هم بهم پول می‌دی.
‫کافیه زمان و مکانش رو بهم بگی ‫که تمومش کنم.
‫اهدافت فردا صبح می‌رن اینجا...
‫و کاری طبی دارن...
‫که احتمالا بیشتر از یه ساعت ‫طول نمی‌کشه.
‫- کار طبیشون از چه قراره؟ ‫- پونکسیون کمریه.
‫بعدش می‌رن خونه خودشون...
‫که اینجاست.
‫باقیش رو به خودت می‌سپارم باب.
‫امان از دستت.
‫وای نه.
‫می‌تونستی همون تو بمونی‌ها، ‫می‌دونستی پسرم؟
‫می‌تونستی خودت رو به مردن بزنی.
‫الان بهت می‌گم چیکار می‌کنم.
‫می‌خوام سوار این ماشین بشم.
‫اگه بتونم بعد از تیراندازیت روشنش کنم،
‫می‌رم.
‫اگه خودت بتونی ‫تا اون موقع فرار کنی،
‫از نظر خودم بی‌حساب می‌شیم.
‫به خاطر پدرت بهت فرصت می‌دم.
‫نظرت چیه؟
‫پام تکون نمی‌خوره.
‫وضع دستت هم خوب جلوه نمی‌کنه.
‫موفق باشی.
‫وای، خواهش می‌کنم.
‫پشم‌هام.
‫پشم‌هام! نه!
‫[جانسون، خیابان دافر درایو]
‫[این کار را تقبل می‌کنید؟]
‫[کار را قبول کردید!]
‫- چیکار کردی جاسپر؟ ‫- چیه؟
‫مگه من تأکید نکردم...
‫اصلا پولش رو قبول نکنی؟
‫نکردم.
‫یعنی این خودش یهویی...
‫سر از جیب ژاکتت در آورده؟
‫آروم باش عزیزم. ‫عموم بهم داده.
‫بابت چی؟
‫چی؟
‫ازش پرسیدی در ازاش چی می‌خواد؟
‫معلومه.
‫من که احمق نیستم.
‫خب؟
‫هیچی نمی‌خواد.
‫صرفا بابت تشکر از چندین سال...
‫زحمتم بهم داد.
‫جدی می‌گم عزیزم.
‫لازم نیست کاری بکنم.
‫همین و بس.
‫هیچی مفتی نیست جاسپر.
‫خب، اگه بخوای، می‌تونم پسش بدم.
‫نه، نه.
‫گمون کنم به دردمون می‌خوره.
‫- ولی می‌تونستی دیشب بهم بگی. ‫- می‌دونم.
‫- اون‌جوری امروز صبح زهره‌ترک نمی‌شدم. ‫- ببخشید.
‫اگه قهوه می‌خوری، ‫یه مقدار...
‫- تو قهوه‌جوش مونده. ‫- مرسی.
‫روز خوبی داشته باشی.
‫[«ارجنت‌مد» شعبه کلنتن]
‫کاملا از این بابت مطمئنین؟
‫شک ندارم. ‫عاملش باکتریه.
‫به عمرم چنین چیز عجیبی ندیدم.
‫تا حدی شبیه منژیته،
‫ولی به شدت جا خوش کرده. ‫تو لوب پس‌سریشه.
‫- یعنی کدوم بخشه؟ ‫- در واقع...
‫بخش مربوط به بینایی مغزه.
‫حداقل با پونکسیون کمری ‫می‌تونیم تا حدی بفهمیم...
‫چه نوع باکتری‌ای ‫تو بدنت جمع شده.
‫این‌قدرها هم ترسناک نیست.
‫خیلی‌خب، ممکنه اینجا ‫کمی فشار حس کنی.
‫- اوهوم. ‫- به احتمال زیاد اصلا درد نمی‌گیره،
‫ولی اگه می‌خوای ‫دست برادرت رو بگیری، راحت باش.
‫من قضاوت نمی‌کنم.
‫تموم شد.
‫- اون‌قدرها هم بد نبود، مگه نه؟ ‫- خیلی خوش‌آیند بود.
‫- الو؟ ‫- خانم اندروز؟
‫درک تامپسون هستم ‫و از شرکت بیمه اپل‌ویو تماس می‌گیرم.
‫عذر می‌خوام که مزاحمتون شدم،
‫ولی متأسفانه باید بیمه‌تون رو لغو کنیم.
‫از کی اعمال می‌شه؟
‫متأسفانه همین الان اعمال می‌شه.
‫اگه جاتون بودم، در اسرع وقت ‫با جای دیگه‌ای هماهنگ می‌کردم.
‫خیلی هم احتیاط می‌کردم.
‫خودم و شوهرم...
‫امیدوار بودیم همچنان ‫از اپل‌ویو بیمه ‌بگیریم.
‫امکانش نیست؟
‫متأسفانه امکانش نیست خانم.
‫احتمالش هست که اپل‌ویو ‫به زودی تعطیل بشه.
‫کلا تعطیل می‌شه.
‫امان از دستت بابا.
‫ولی می‌خوام بگم ‫رابطه‌مون با شما...
‫برامون ارزشمند بود.
‫خودتون خبر ندارین ‫چقدر ارزشمند بود. اِم...
‫ضمنا، امیدواریم خودتون و شوهرتون...
‫- همیشه سالم و خوشحال باشین. ‫- من باردارم.
‫خب، چه خبر فوق‌العاده‌ای دادین خانم.
‫خداحافظ.
‫موفق باشین.
‫مشکلی ندارید قربان؟
‫ماشینـم یه مشکل کوچیک داره.
‫حل میشه، ممنون.
‫می‌خوای یه نگاه بندازم؟
‫خب، خیلی لطف داری خانم جوان.
‫اما زنگ زدم بیان.
‫الاناست که مکانیک برسه.
‫کیـو فرستادن؟ ‫چارلی بور؟
‫اسمی چیزی بهم نگفتن.
‫آره، شرط می‌بندم چارلیـه.
‫شاید بتونم از شر باجی که ‫آخرش قراره ازت بگیره خلاصت کنم.
‫تشکر می‌کنم. ‫اما...
‫- صبر می‌کنم ببینم چی میشه. ‫- الان که از این موقعیت‌ها نیست
‫که یه براندازم می‌کنی
‫و چون زن هستم فکر می‌کنی
‫که نمی‌تونم ماشین تعمیر کنم، نه؟
‫نه خانم.
‫با یه برانداز کردنـت
‫می‌تونم حدس بزنم توی کار ‫ماشین خیلی واردی.
‫واقعاً الان نمی‌دونم که این...
‫تعارف هست یا توهین.
‫هیچوقت توهین هام رو
‫حروم غریبه‌ها نمی‌کنم، خانم جوان.
‫نگه‌شون می‌دارم برای دوستان ‫و خانواده.
‫خیلی خب. ‫موفق باشید جناب.
‫مراقب خودت باش.
‫فقط بزار یه نگاه سرسری بکنم ‫به امید این شانس که
‫از چارلی جلو بزنم.
‫یه داستان‌هایی باهاش دارم
‫که باهاشون سرت رو درد نمیارم
‫اما اینکه یکم بزنم تو حالـش ‫روزم رو می‌سازه.
‫اشکالی که نداره، داره؟
...راستش
‫ترجیح میدم منتظر بمونم.
‫- چی شده؟ ‫- کامیون سنگ ریزه چپ کرد.
‫عین ترکـش خوردن بهم.
‫تجربۀ دلپذیری نبود،
‫باور کن.
‫عجب روزی داشتی.
‫آره والا.
‫و تازه شروع شده.
‫خب بزارید یه هشدار دوستانه ‫بهـتون بدم جناب.
‫اگه بزارید برتون فیشر به این ‫ماشین دست بزنـه...
‫اونم درحالی که اجازه‌اش رو به من ندادی
‫به جفتـتون شلیک می‌کنم.
‫نگو که با اون...
‫ماشین خسته‌ات زدی به این آقا
‫- بیلی ان. ‫- فقط دارم سعی می‌کنم یه کمکی بکنم، برتون.
‫اما به نظر میرسه یکی اینجا
‫باور نداره که یک زن ‫می‌تونه ماشین تعمیر کنـه.
‫فکر می‌کنم این خانم بد متوجه شدن.
‫بابـت این همه الم شنگه ‫عذر خواهی می‌کنم.
‫اصلاً قصد نداشتم
‫کسی رو دلخور کنم... ‫فکر می‌کنم...
‫یکم به هم ریختم راستـش.
‫بهش شلیک کن.
‫همین حالا بهش شلیک کن.
‫بیا پایین.
‫لعنتی.
‫تو خوبی؟
‫برتون، برتون! ‫لعنت بهش.
‫لعنتی. گیر کردم. ‫فاک.
‫تو خوبی؟ ‫چاقو.
‫لعنتی. ‫برتون!
‫تو کار با شاتگان هم واردم.
‫می‌خوای ببینی؟
‫بعدی رو می‌زنم توی کله‌ات، پیرمرد.
‫فلین؟
‫این کاریه که با مظنونین می‌کنید، نه؟
‫از هم جداشون می‌کنید.
‫باهاشون صحبت می‌کنید، ‫که ببینید داستان‌هاشون یکیـه یا نه؟؟
‫با شاهد ها هم همین کار ‫رو می‌کنیم فلین.
‫قربانی ها چی تامی؟
‫نظری داری که این چیـه؟
‫نمی‌دونم. ‫به نظر میاد...
‫یه چیزیـه از...
‫آینده، می‌دونی؟
‫آره همینطوره، مگه نه؟
‫یارو یه کلمه‌ هم حرف نزده.
‫نه کارت شناسایی داره ‫نه کار ماشین. هیچی.
‫اما جلیقه ضد گلوله داره.
‫و؟
‫به نظر میاد انتظار یه درگیری رو داشته، نه؟
‫بابت برتون هم همینطور به نظر میاد.
‫داشته رانندگی می‌کرده، با تجهیزات آماده ‫یجوری که انگار هنوز توی تگزاسـه.
‫با اسلحه، پهباد، همه هم آماده؟
‫تامی، اگه می‌خواست اون یارو رو بکشه ‫می‌دونی که کارش رو تموم می‌کرد.
‫اما نکرد. ‫عوضـش به تو زنگ زدیم.
‫می‌دونم.
‫اما نمی‌تونم از ذهنم بیرونـش کنم که می‌دونستید...
‫اگه یه جسد اینجا می‌بود
سر و کلۀ امنیت ملی پیدا می‌شد
اما حالا که فقط چندتا تیر زده شده و جسدی هم در کار نیست
‫این فقط یه مشکل منطقه‌ای می‌مونه.
‫ما کار اشتباهی نمی‌کنیم.
‫بهت قول میدم.
‫می‌دونی اولین خاطره‌ای که ‫ازت دارم چیـه، فلین؟
‫اولینِ اولین خاطره؟
‫کلاس سوم بودم.
‫پس حتماً اون موقع تو کلاس اول بودی.
‫اونا با عصبانیت برده بودنـت ‫توی اتاق مدیر.
‫یادتـه؟
‫چون یجوری تونسته بودی
‫همه کرم خاکی ها رو از کلاس علوم برداری
‫و بریزیشون توی جنگل.
‫طاقت این رو نداشتی که بچه‌های ‫کلاس پنجم اونا رو تشریح کنن.
‫صادقانه باید بگم که خیلی ‫روم تاثیر گذاشت.
‫عموم همیشه یه حرفی می‌زد؛
‫می‌گفت که آدم‌ها خیلی شبیه ‫به پیاز هستن.
‫سال به سال یه پوست به پوست ‫قبلیـشون اضافه میشه.
‫که این معنیـش اینـه که ‫اون دختر کوچیک
‫دختری که همۀ اون کرم‌ها رو آزاد کرد...
‫هنوز هم درونِ توئه.
‫و کمکـی از دستم بر نمیاد اما ‫حس می‌کنم اگه می‌تونم باید ازش مراقبت کنم.
‫اما خودت هم باید بخوای.
‫متاسفم تامی.
‫فکر می‌کنم بهتره تو...
‫بری خونـه.
‫فلین؟
‫باهام حرف بزن عزیز دلم.
‫نمی‌دونم.
‫این درگیری می‌تونست خیلی ‫بدتر از این تموم بشه.
‫نمیشه توی گذشته گیر کرد، فلین.
‫باید روی چیزی که جلومونـه ‫تمرکز کنیم.
آخه ‫چطوری برتون؟
‫وقتی همیشه ده قدمی ماه هستند؟
‫اون روی پل کمین کرده بود ‫و منتظر ما بود.
‫- می‌دونست سر و کله‌مون پیدا میشه. ‫- فقط بزار ببریمـت خونه.
‫وقتی در امان بودیم. ‫بعدش درموردش حرف می‌زنیم.
‫لازم نیست خودت رو جلوی من ‫سانسور کنی برتون.
‫من بیشتر از چیزی که فکر می‌کنی می‌دونم.
‫سفرها به آینده.
‫مردهایی که نصف شب ‫بهتـون حمله می‌کنن.
‫و این که برای کوربل پیکت ‫یه کیسۀ پر پول می‌فرستی.
‫پس فکر می‌کنم بدونی ‫که اینجا با چه
‫- تضاد منافعـی درگیریم، بیلی ان؟ ‫- فکر می‌کنم جفتـمون
‫خیر فلین رو می‌خوایم.
‫من چیکار تو دارم آخه.
‫اگه داری به جاسپر توهین می‌کنی، ‫بدون توهین به اون توهین به منـه.
‫و با توجه به اتفاقی که افتاده
‫فکر می‌کنم باید بهم احترام بزاری ‫و بهم اعتماد کنی.
‫جاسپر هیچ وقت به کسی صدمه نمی‌زنه.
‫به فلین که دیگه عمراً.
‫اگه بهم نیاز داشتی زنگ بزن.
‫ممنون.
‫چیزایی که گفتم حقیقت داشتن فلین.
‫برتون، اون یکی از ‫دوستای منـه، باشه؟
‫دوست دارم فکر کنم یکی از ‫دوستای توام هست.
‫چه خوشت بیاد چه نیاد
‫اونـم الان درگیر این قضیه‌ست، خب؟
‫پنهان نگه داشتن این قضیه ‫داره سخت میشه.
‫بیلی ان یه مشکل نیست.
‫تامی و نشان کلانتریـش ‫هم یه راه حل نیست.
‫باید روی پل تمومـش می‌کردیم.
‫آره خب، نکردی.
‫مامان کجاست؟
‫مامان؟ ‫لیون؟
‫اوه نه برتون. ‫جسدها.
‫لعنت.
‫من فقط دارم سعی می‌کنم ‫سر در بیارم.
‫دارو از آینده فرستاده شده.
‫فقط فرمولـش.
‫فرستادنـش برای فارما جان ‫تا ترکیبـش کنـه.
‫چطوری فرستادن؟
‫اهمیتی داره مامان؟
‫کار می‌کنه.
‫می‌دونید چرا بچه‌های عموی من ‫توی اوهایو بزرگ شدن؟
‫چون بانک مزرعه عمو تام رو گرفت.
‫پدرم انقد این داستان رو برام تعریف کرد
‫که دیگه ازش کلافه شده بودم. ‫اما جدیـش هم گرفتم.
‫این که بدترین کاری که آدم می‌تونه بکنـه
‫اینـه که به یه غریبه وابسته بشه.
‫اونا به تنها چیزی که اهمیت میدن ‫اینـه که دائم پول رو از جیب شما در بیارن
‫و بکنن توی جیب خودشون.
‫اما ما که بهشـون پولی نمی‌دیم.
‫اونا دارن به ما پول میدن.
‫وقتی عمو چارلز من هم اون وام رو گرفته
‫حتماً همین فکر رو می‌کرده.
‫اونا دارن این داروها رو به من میدن.
‫اگه دیگه نخورمـشون چی میشه؟
‫نمی‌دونم.
‫اگه دیگه به کوربل پیکت پول ندی چی میشه؟
‫حالا اون داستان
‫سفر به اینده به کنار
‫چون باید یه مدت بهش فکر کنم
‫تا راهی برای قبول کردنـش پیدا کنم.
‫اما همین قضیه وابستگی کافیـه.
‫و باعث میشه که برای همه‌مون ‫نگران بشم.
‫چون من اینجا گیر افتادم
‫با تمام این کارهای پیچیده‌ای
‫که شماها دارید می‌کنید.
‫اما از دید من
‫شما توی موقعیت فعلیـتون ‫قدرتی ندارید.
‫حالا ببین از دید اونا چقد ضعیف هستید.
‫باید درمورد این قضیه صحبت کنیم.
‫برتون من دیگه عین یه
‫- لقمه چرب نرم اینجا نمی‌مونم. ‫- ما حتی نمی‌دونیم
‫که اون هدست امن هست یا نه.
‫و اینجا کجاش امنـه؟
‫این که همینطوری نشستیم منتظریم یکی ‫بیاد و ما رو بگیره؟
‫بله؟
‫روح وارد کالبد نفوذ کرده.
‫- می‌خواید ارتباط رو قطع کنم؟ ‫- نه.
‫چه سوپرایز دلپذیری.
‫نه ویلف.
‫سوپرایز وقتیـه که یهو یکی ‫سعی می‌کنه آدم رو بکشه
‫که این دقیقاً اتفاقیـه که ‫برای من افتاده.
‫یه آدم کاملاً جدید.
‫یکی از اون سلاح‌هایی که با صوت ‫ضربه می‌زنن داشت، عین اون یارو...
‫- از موسسه تحقیقاتی. ‫- من خبر...
‫تو قرار بود اگه یکی دیگه ‫اومد برای کشتنـمون
‫بهمون خبر بدی.
‫نه تنها که نمی‌تونی این کار رو بکنی
‫بلکه حتی بعدش هم خبردار نشدی.
‫پس این دانایی بخاطر زندگی در آینده
‫همش چرنده، هان؟
‫فلین. ‫چی شده؟
‫اوضاع خیلی بده.
‫کلانتری وارد قضیه شده.
‫این کلی عواقب داره ویلف.
‫همه حالـشون خوبـه؟
‫باید یه چیزی ازت بپرسم.
‫اون روزی که رفتیم قدم بزنیم
‫و تو بهم لینک شدی...
‫انگیزۀ دیگه‌ای هم داشتی؟
‫- متوجه نمیشم. ‫- داشتی سعی می‌کردی گیجـم کنی؟
‫یا...
‫سعی داشتی از طریق لمس کردن احساساتـم رو به شکلی که اراده‌ای روشون نداشته باشم به جریان بندازی؟
‫از طریق لمس؟
‫نمی‌دونم یعنی چی.
‫ویلف...
‫خودت رو با من یکی کردی تا من...
‫نمی‌دونم.. ‫احساساتی نسبت بهت داشته باشم
‫که به صورت طبیعی به بوجود نیومدن؟
‫متاسفم خانم فیشر.
‫صادقانه...
‫ویلف...
‫من دارم کم کم بهت اعتماد می‌کنم.
‫اشتباهـه؟
‫نه.
‫چند سالتـه پسر؟
‫فکر می‌کنم طرفای 28 باشی؟
‫فکر نمی‌کنم قبلاً توی ارتش بوده باشی.
‫احتمالاً هیچ وقت این شهر رو ‫ترک نکردی.
‫فکر می‌کنم یه زندگی قشنگ ‫و ساکت داشتی.
‫که دیگه تموم شده.
‫منظورم اون بخش ساکتش هست.
‫حتی شاید بخش زندگیـش هم
‫بستگی داره این داستان چطوری تموم بشه
‫به این باور داری که لحظاتی هستند ‫که سرنوشت ممکنه...
سر دوراهی قرار بگیره؟
‫مثل یک دوراهی توی جاده.
‫چون الان توی یکی از این لحظاتی.
‫چه بدونی چه نه.
‫خب می‌تونی من رو ببری به ایستگاه پلیس.
‫می‌تونی تخلفاتـم رو ثبت کنی،
‫می‌تونی اثر انگشتـم رو وارد سیستم کنی، ‫دی‌ان‌ای من رو بگیری
‫و بعدش یه ثانیه شمار شروع به ‫حرکت می‌کنه.
‫برای من قطعاً.
‫اما برای توام هست.
‫چون آدم‌هایی که قراره بیان دنبال من
‫از اونا نیستن که بزارن کاری ‫نیمه تمام بمونـه.
‫و اینـکه الان دارم اینطوری باهات حرف می‌زنم
‫متاسفانه تو رو تبدیل به یک کار نیمه تمام می‌کنه.
‫خدا لعنتـش کن.
‫صورتـت رو ببین.
‫هیچ وقت پوکر بازی نکردی.
‫خیلی ضایه‌ای.
‫می‌تونم حجم کنجکاوی‌ای که داره ‫توت شکل می‌گیره رو ببینم.
‫"این دیگه کدوم خریـه؟
‫همینطوری پا شده اومده اینجا
‫و داره سعی می‌کنه ملت رو بکشه؟"
‫خب، بهت میگم
‫یکی بهم گفت اگه این کار رو نکنم ‫اونا دخترم رو می‌کشن.
‫2 و نیم میلیون دلار هم بهم پول دادن.
‫اگه این کار رو تموم کنم، ‫این اولین قسط
‫از ده‌تا قسطی که بهم قراره ‫بدن خواهد بود.
‫که خب..
‫معلومـه که کار رو تموم نکردم.
‫کی؟
‫یکی از پشت تلفن. ‫اهمیت نداره کی.
‫چیزی که اهمیت داره 2 و نیم میلیون دلاره.
‫که مال توئه...
‫اگه بخوایش.
‫نظرت چیـه افسر؟
‫نظرم اینـه که...
‫لعنتی.
‫نگرانـم این که قبول کردم بیارمت اینجا
‫یه اشتباه بوده باشه.
‫نمی‌دونم با رفتن...
‫به اونجا امیدواری چی به دست بیاری.
‫می‌خوام چریس بفهمه این کار ‫چه حسی داره.
‫شکار شدن رو میگم.
‫چیـه؟ فکر می‌کنی از پسـش بر نمیام؟
‫مطمئن هستم که از پسـش بر میایی.
‫من نگران بعدش هستم.
‫این دیگه دفاع از خودت ‫در مقابل یه مهاجم نیست.
‫اینجا خودت حمله کننده هستی.
‫که اینطوری فشار زیادی روت قرار می‌گیره.
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫تو که همیشه یه گوشه وایسادی ‫و نظاره می‌کنی، مگه نه؟
‫بهت گفتم اولین بار چطوری ‫لو رو ملاقات کردم؟
‫وقتی 12 سال داشتم
‫خانواده‌ام من رو فرستادن ‫به مدرسۀ شبانه‌روزی.
‫اون موقع هنوز درحال بهبودی ‫از جک پات بودیم.
‫و یک سری افراد بودن که از
‫جوری که داشت قدرت‌ توی ‫دنیای جدید شکل می‌گرفت راضی نبودن.
‫به نظرشون فاسد بود.
‫چی؟ ‫منظورت انسان‌های اولیه نوئه‌؟
‫اونا به مدرسه حمله کردن.
‫- چرا؟ شما فقط چندتا بچه بودید. ‫- می‌خواستم به والدینـمون پیامی برسونن.
‫انسان‌های اولیه نوئه‌ من رو مجبور کردن تا براشون ‫توی سالن ناهار‌خوری غذا سرو کنم.
‫و متوجه نشدن که از یکی از
‫سینی‌هاشون یه چاقوی ‫استیک خوری برداشتم.
‫گلوی فرمانده‌شون رو پاره کردم.
‫و چهارتا همراه‌هاش رو هم کشتم.
‫دفاع شخصی بوده، ویلف.
‫حتی دفاع شخصی هم می‌تونه ‫شنیع باشه.
‫قبلش به فشاری که قرار بود روم بیاره فکر نکردم...
‫چون هیچ وقت نمی‌تونستم تصورش رو بکنم که انقد شدید باشه.
‫نرو اونجا.
‫مگر با این علم که چه کاریی ممکنه ‫مجبور باشی انجام بدی.
‫و محبور باشی باهاش زندگی کنی.
‫چطور می‌تونم کمک کنم؟
‫- صورتـم اسکن شد؟ ‫- البته.
‫تنها کمکی که لازم داشت ‫همین بود.
‫خانم اگه قرار ملاقاتی ندارید...
‫متاسفانه باید با حراست ‫تماس بگیرم.
‫فکر می‌کنم از اینجا به بعدش رو می‌تونم ‫خودم حل کنم. ممنون.
‫اهمم.
‫فکر می‌کردم قدت بلندتر باشه.
‫حیف که فقط می‌تونم یک دقیقه ‫برات وقت بزارم.
‫پس فکر می‌کنیم باید مستقیم ‫بریم سر اصل مطلب.
‫چطور می‌تونم کمکـت کنم؟
‫منظورت بجز نکشتن من و خانواده‌ام هست؟
‫دقیقاً، چون این قضیه ‫قابل مذاکره نیست.
‫آخه مگه من چیکارت کردم؟
‫دزدی عزیزم.
‫با یه سری از اطلاعات ‫نسبتاً حیاتی فرار کردی.
‫فقط پسـش بده بعدش بخشیده میشی.
‫من هیچی ازت برنداشتم.
‫من بازیـم رو کردم و مُردم. ‫فرستاده شدم خونه. بازی تموم شد.
‫پس هنوز دست آلیتا وست هستند؟
‫نمی‌دونم اون کدوم خریـه.
‫و صادقانه بگم، به هیچ‌جام هم نیست.
‫فقط می‌خوام که من رو خانواده‌ام رو تنها بزاری.
‫یا داری دروغ میگی یا غرق ‫نادانیـت هستی.
‫در هر دو صورت مرگ تو همچنان
‫تنها هدف من خواهد بود.
‫از کجا انقد مطمئنی که من ‫نمی‌زنم بکشمت؟
‫درست همینجا؟
‫من اونقدا هم بی‌دقت نیستم عزیزم.
‫خب، من توی کالبد خودم هستم.
‫خب این به این معنی نیست که ‫نمی‌تونم کاری کنم مثه سگ درد بکشی.
‫گرچه فکر می‌کنم
‫به محض اینکه حس کنی ‫توی دردسر افتادی
‫از اون دستگاه میایی بیرون.
‫و چرا همچین چیزی رو میگی؟
‫از جایی که من میام پر از آدم‌هایی ‫مثل توئه.
‫آدم‌هایی با قدرت، پول
‫که دوست دارن از همه سواری بگیرن.
‫اما تحمل یه مبارزۀ واقعی و زجر رو ندارن.
‫من بیش از چیزی که تصورش رو می‌کنی
‫از موقعیت های خطرناک جون سالـم به در بردم.
‫اگه بفهمی مغز کوچیکـت می‌ترکه.
‫پس لطفاً درمورد درد برای من تز نده.
‫نمی‌خوام تز چیزی رو بهت بدم.
‫فقط می‌خوام گردن کوفتیت رو فشار بدم.
‫حسـش می‌کنی؟
داره همه‌چی تاریک میشه؟
وقتی خواستم بکشمت هم همینطوری میشه
‫توی واقعیت.
‫آه!
‫الان توی دنیای تو جای پای محکمی دارم.
‫پس دفعه بعد، من در عوض میام سراغـت.
برای دانلود فیلم های بیشتر به وب سایت کیامووی مراجعه کنید .:: kiamovie.ir ::.