‫«برخی از صحنه‌های این سریال حاوی نورپردازی‌های چشمک‌زن مداوم یا موقتی‌ای هستند که ‫ممکن است برای مخاطبان حساس‌به‌نور آزاردهنده باشد»
..:: ارائه شده توسط وب سايت کیامووی ::.. .:: kiamovie.ir ::.
‫آخ سـَرم!
‫آی! آی. سوختم.
‫عجب تصادفی کردی پسرجون.
‫آخی، سَرش رو نگاه کن.
‫مامان‌بابات کجاـن عزیزم؟
‫- نمی‌دونم. ‫- چند سالته؟
‫ده، یازده؟
‫نمی‌...نمی‌دونم.
‫حتماً به‌خاطر تصادف سرـت آسیب دیده ‫چیزی یادت نمیاد.
‫پس بیا با سوالات آسون شروع کنیم؛ ‫اسمت چیه؟
‫نمی‌دونم.
‫- نمی‌دونم! ‫- آروم باش.
‫اشکالی نداره، ‫من کمکت می‌کنم.
‫کمکت می‌کنم صحیح و سالم ‫بری پیش مامان‌بابات.
‫وایسا!
‫به همین خیال باش بچه‌جون، ‫طوفان واتکین توی راهه!
‫صبرکن! اون ماشین منه!
‫این عوضی‌ها دیگه کی‌ان؟
کیامووی سایت رسانه اینترنتی فیلم و سریال تقدیم می کند .:: kiamovie.ir ::.
‫عینکت رو رد کن بیاد، ‫آفتاب داره اذیتم می‌کنه.
‫نمی‌تونم، دارم جون میدم.
‫ واسه مراسم خاکسپاری‌ام یه ‫متن درست حسابی آماده کن.
‫تک‌تک کارهای خوبی که کردم رو بگو.
‫باورش سخته، مردها اصلاً ‫نمی‌تونن خماری رو تحمل کنن.
‫از خماری‌پماری توی «نیو سانفرانسیسکو» ‫خبری نیست،
‫این رو مطمئن باش.
‫وای، آخرین بار یه فیله گوشت خـوک ‫خوردم که نگم برات!
‫عجب چیزی بود؛ براش لحظه‌شماری می‌کنم.
‫من برای سگ لحظه‌شماری می‌کنم.
‫نه، بوی گُه می‌ده.
‫چی می‌گی؟ ‫منظورم واسه خوردن نبود که!
‫آهان...
‫همیشه دلم می‌خواست یه ‫حیوان خونگی داشته باشم.
‫می‌دونی؛ یه گُرگی با سه تا پـا ‫که اسمشم بذارم «پاتریک».
‫من حوصله نگه‌داری از سگ ندارم.
‫کسی هم ازت نخواست.
‫خب، بلاخره ما قراره با هم زندگی کنیم...
‫چی؟ قراره با هم زندگی کنیم؟
‫چی؟ نه!
‫چی؟ نه خب... ‫اونطوری نه،
‫منظورم این بود که دوتامون ‫تو یه شهر زندگی می‌کنیم.
‫آهان.
‫وقتایی که خونه نیستی به من می‌گی ‫بیام سگت رو ببرم بیرون.
‫ وقتی تو خونه نیستی ‫و من بیکار خونه خودم‌ام.
‫گرفتی؟ دوتا خونه جدا.
‫خونه‌ من، خونه تو.
‫اوهوم.
‫مگه اینکه دلت بخواد با هم زندگی کنیم.
‫- تو دلت می‌خواد؟ ‫- نمی‌دونم.
‫تو چی؟
‫والا زیاد هم‌خونه خوبی به‌نظر نمی‌رسی.
‫دو دقیقه عینکت رو ندادی بزنم.
‫آره ولی می‌تونی از پاپ‌کورنم برداری.
‫وای عجب هدف‌گیری‌ای داری.
‫پشمام.
‫این همون عکس زشته‌ست که می‌گفتی؟
‫چرا اینطوریه؟
‫چقدر بامزه بودی.
‫- مراقب باش. ‫- اوه.
‫این تنها عکسیه که از خانواده‌ات داری،
‫و گذاشتی‌ش تو آفتاب‌گیر ماشینت؟
‫از نظرم بذار من یه مدت نگه‌ش...
‫گه‌توش!
‫بهت که گفتم مراقب باش!
‫کُسخل!
‫مگه بهت نگفتم پیش «اولین» بمون
‫و حواست به کیف باشه؟
‫خداروشکر می‌تونم همزمان دو تا کار انجام بدم.
‫حالا چند سالت بوده توی اون عکس؟
‫چطوری می‌فهمن چندسالشونه اصلاً؟
‫با شمردن روزهایی که تولد گرفتن، ‫نمودهای ماه،
‫ سایز کیرشون رو می‌گیرن، ‫حلقه‌هاشون رو می‌شمارن.
‫می‌شه تمرکزمون رو بذاریم رو ‫پیدا کردن عکس؟
‫یکم دیگه هوا تاریک می‌شه.
‫پیداش کردم!
‫خب حالا چی می‌گی؟
‫حواست باشه دوباره گمش نکنی.
‫زودباش! سوار شو.
‫نه، نه، نه، نه.
‫اه!
‫مردان مقدس لعنتی!
‫کیر تو این شانس.
‫باورم نمی‌شه یه‌مشت مَرد مقدس ‫کُسخل ماشین‌مون رو دزدیدن.
‫ببین به چه روزی انداختی‌مون!
‫- جان! ‫- لعنت بهش.
‫الان یه ساعته داریم راه می‌ریم
‫و یه کلمه هم حرف نزدی.
‫دیگه چی بگم که ‫از دستم عصبانی نباشی.
‫ همه‌ش تقصیر من بود دیگه!
‫اگه می‌خوای همینطوری عصبانی باشی، ‫پس عصبانی باش.
‫فکرکنم قراره تا ابد همینطوری ‫راه بریم.
‫این اولین باری نیست که ‫اولین رو می‌دزدن.
‫لاشخورها و نکروس‌ها هم قبلاً یه‌بار ‫دزدیده بودنش.
‫یا خدا.
‫یه بارم که کلاً یادم رفت کجا پارک‌ش کردم.
‫چقدر مسخره...
‫آره مسخره‌ست، ‫ولی هربار که از چنگم در میره،
‫یه‌طوری پیداش می‌کنم.
‫خب بذار این دفعه من کمکت کنم پیداش کنی.
‫لطفاً.
‫باشه.
‫وایسا، وایسا ‫کجا می‌ری؟
‫صدا از این سمت میاد، ‫اولین حتماً اونجاست.
‫همینطوری که نمی‌شه سرتو بندازی ‫پایین بری تو لونه مردان مقدس!
‫مگه ندیدی با کاروانِ شیرفروش چیکار کردن؟
‫اولین همین نزدیکی‌هاست، ‫باید پیداش کنیم.
‫تنهایی ام نمی‌تونم.
‫پس نظرت چیه هم‌تیمی جون؟
‫باشه.
‫بریم ماشینت رو پیدا کنیم.
‫- عالیه؟ ‫- چیکار می‌کنی؟
‫باید لباس‌ اون کسخل‌هایی که
‫کشتیم رو بپوشیم که فکر کنن از خودشونیم.
‫یعنی باز یه ساعت راه بریم؟
‫من همینجا منتظر می‌مونم.
‫شنیدی چی گفتم؟
‫نه نشنید.
‫توروخدا، توروخدا.
‫اه.
‫خفه‌شو شکمِ بی‌صاحب.
‫وای.
‫حالم بهم خورد.
‫ببخشید قربان.
‫داغونه!
‫دستمال کاغذی! ‫خوراک لوبیا.
‫وای.
‫پــول!
‫فکرکنم رسیدیم.
‫این ماسکه خیسه داره اذیتم می‌کنه!
‫حداقل مال تو مثل مال من ریش نداشته طرف.
‫تا صبح باید پشم‌ و پیلی‌هاش ‫رو توی دهنم تحمل کنم.
‫اه!
‫خب، باید صدات رو شبیه پسرها کنی.
‫- شبیه پسرها؟ ‫- آره.
‫مثل مردان مقدس دیگه.
‫قشنگ صداتو کلفت کن، ‫یالا ببینم.
‫خب...
‫آره داش آدم‌کُشی و تفنگ‌بازی تو خون ماست.
‫- تا می‌تونی حرف نزن لطفاً. ‫- چشم قربان.
‫کونت رو پاره می‌کنم.
‫من کونت رو پاره می‌کنم. ‫بیا ببینم!
‫عجب مهمونی خفنیه نه؟
‫اینم شام واسه گناه‌کار.
‫برگام!
‫جدی اینا چطوری زنده‌ موندن تا الان؟
‫اینقدر به بقیه زل نزن، ‫فقط طبیعی رفتار کن.
‫داداشی!
‫- می‌خوامش. ‫- بدجور.
‫می‌طلبمت به یه مبارزه برادرانه!
‫بیا شروع کنیم.
‫لااقل بهشون خوش می‌گذره.
‫ولی به این یکی نه.
‫یا خدا.
‫شاید حقش بوده.
‫حقم نبود!
‫چه خوب. ‫از اینجا متنفرم.
‫طعم شلاق‌ام رو بچش!
‫- ما تو رو می‌پرستیم. ‫- خم شو ببینم!
‫خب ببین، اولین باید همینجا باشه
‫پس وقتی که پیداش کنیم،
‫طبیعی رفتار کن.
‫پشمام. عجب بدن انعطاف‌پذیری.
‫وای لعنتی...
‫کیرم توش!
‫کی بهت اجازه داد حرف بزنی؟
‫آخ!
‫دوست داری درد بکشی؟
‫واقعاً دوست دارم، بانوی من.
‫- لعنتی. ‫- خوبه.
‫آی.
‫الهه دیگه عصبانی نیست.
‫- ساقی؟ ‫- جانم الهه؟
‫برای ایشون نوشیدنی بیارید.
‫خدمت شما.
‫وقت مشروب خوریه!
‫مشروب‌خوری!
‫مشروب‌خوری! آره. ‫مشروب‌خوری، مشروب‌خوری.
‫خدایی هیچی به پای «جک اند کوک» نمی‌رسه. ‫[ترکیب نوشابه کوکا کولا و نوعی ویسکی]
‫ چرا اینقدر تیــز بود؟
‫حتماً نوشابه خالی بوده.
‫- واعظ اومد! ‫- اومد!
‫واعظ اومده!
‫عاشقتیم واعــظ!
‫گناهانم را ببخش!
‫فکرکنم نوشابه‌هه داره خط می‌اندازه.
‫گلوم بی‌حس شده.
‫الان می‌رینم تو خودم.
‫شب‌بخیر.
‫کدوم از شما عوضی‌های رستگار،
‫هفت روز تونسته توی «استخر مرگ» ‫دوام بیاره؟
‫خـدا خیرت بده «کروین»،
‫پیروزی تو خونته!
‫بهش پاداش بدید، یالا!
‫- بیا. ‫- خیلی‌خب.
‫عشق کن داداش.
‫خدایان و الهه‌های عزیز،
‫باعث افتخار منه که برای جشن دیدار سالانه‌مون
‫یعنی جشن خیلی خفن «راکی ماونتین»
‫دوباره در کنار شما هستم!
‫حالا، درحالی که در اوج شادی و پایکوبی هستیم
‫بذارید از گذشته‌ها یادی کنیم،
‫و آینده درخشان‌مون رو جشن بگیریم.
‫من؟ آدم به‌شدت معتقدی بودم.
‫حتی با کسی هم‌خواب نمی‌شدم.
‫خفه‌خون بگیر «کروین»!
‫باشه.
‫اما وقتی آخرالزمون شد،
‫دیگه خدایی وجود نداشت.
‫و با خودم گفتم، این عوضی ‫ما رو فراموش کرده!
‫خب؟ اما بعد متوجه شدم، نه
‫ «خدا» ، خودِ ما هستیم!
‫همیشه بودیم و خواهیم بود.
‫و جاده‌ها تا ابد قلمرو و خانه ما خواهند بود.
‫کار گروهی عالی‌ای بود.
‫والا از ترس ریدی به خودت.
‫اتفاقاً تو مثل سگ ترسیدی.
‫حالا...
‫بگین ببینم کادو واسه‌ام چی آوردین؟
‫وای! یه ژنراتور؟
‫خیلی‌خب، این هم گازوئیلشه ‫اوکیه.
‫به‌به تفنگ، مواد.
‫بچه‌ها، یکم بیشتر خلاقیت به‌خرج بدید ‫مواد چیه آخه!
‫خدمت شما واعظ.
‫باز هم که مـواد... ‫جف.
‫باز هم که مواد.
‫خفه‌خون بگیرید یه لحظه.
‫صبرکن ببینم.
‫بـــرگام!
‫هی. چیکار می‌‌کنی؟ ‫کجا می‌ری؟
‫- جان! ‫- هدیه‌ای به شما، جناب واعظ.
‫عجب جیگری.
‫به‌به‌به.
‫باید حسابی روغن‌مالی‌ش کنم،
‫و کیرم رو بکنم تو سوراخت!
‫- بکن تو سوراخش! ‫- بکن تو سوراخش!
‫بکن تو سوراخش! ‫بکن تو سوراخش!
‫بهش دست نزن!
‫کی حرف زد؟
‫توی صدات...می‌شد حسادت رو حس کرد.
‫خوشم اومد.
‫می‌خوایش، نه؟
‫بگو نه، بگو نه، بگو نه!
‫می‌طلبمت به یه مبارزه...
‫برادرانه!
‫که اینطور.
‫آماده‌ای پسرم؟
‫الان می‌خوای چه غلطی کنی؟
‫قد و قواره‌ش رو ندیدی؟
‫باد بهش بخوره می‌ره روی هوا.
‫کونش رو پاره می‌کنم و ‫خودم می‌شم پادشاه این‌ها.
‫بخدا که فقط لب و دهنی.
لعنتی.
‫برگام. عجب ضربه‌ای زد داداش روحانی‌مون.
‫صدای شکستن شنیدم، فکرکنم مغزم بود!
‫گوش‌کن، خیلی فَرزـه! ‫برای همین زیاد نزدیک‌ش نشو.
‫اگه زیادی نزدیک طرف باشی نمی‌تونی ‫درست‌حسابی بهش ضربه بزنی.
‫- راستش... ‫- گفتم که از پسش برمیام!
‫چی؟ جـان؟
‫باشه، هرکاری می‌خوای بکن.
‫بیاین کونش رو پاره کنیم.
‫- سورپرایز! ‫- آخ چشمام.
‫جرات داری بلندشو آقای واعظ!
‫اوه!
‫تا حالا شده خون خودت رو بخوری؟
‫آدم رو سرحال می‌کنه!
‫یا حضرتِ...
‫تسخیر شدی پسرجون؟
‫منم یه زمانی تسخیر شده بودم، ‫توسط یه شیطانِ کوچولو.
‫حروم‌زاده مجبورم کرد هرچی آدم تو ‫کلیسا شهرمون بود رو بکشم.
‫اینم از این.
‫هنوز صدای جیغ‌شون تو گوشمه.
‫الان هم منتظر صدای جیغ‌های تو ام!
‫از زَدنت خسته نمی‌شم.
‫واقعاً کارش حرف نداره.
‫آره.
‫روح مقدس درون من جریان داره.
‫چیکارش کنم؟ بخورمش؟
‫بُکنمش؟
‫خــواب ابدی!
‫زانو بزن، خوکچه چاپلوس کوچیک
‫و چکمه‌های کثیف‌ام رو لیس بزن!
‫چشم الهه!
‫چشم الهه من.
‫حالا بگو ببینم، سوییچ اون ‫ ماشین کجاست مفت‌خور؟
‫می‌خوام برم یه‌دوری بزنم.
‫اما الهه‌ها فقط از شاتگان استفاده می‌کنن.
‫این رسم ماست.
‫رسم من نیست.
‫آره! خوشم اومد.
‫کجا با این عجله؟
‫آره! آره.
‫به صلیب بکشیدش.
‫اه، بیخیال دیگه بچه‌ها!
‫یه آدم، سالم و آماده...
‫داریم که به صلیب بکشیمش.
‫بعد اون حروم‌زاده مُرده و هنوز ‫اون بالاست.
‫با من تکرار کنید.
‫وقتی یکی می‌میره، ‫باید بیاریمش پایین.
‫دیدید؟ اونقدرها هم سخت نیست. ‫باشه؟
‫اصلاً زدید تو ذوقم.
‫فعلاً این یارو رو بندازید تو قفس
‫اون حروم‌زاده رو از صلیب بکشید پایین.
‫شبت رو به‌خاطر این چیزها خراب نکن.
‫دیگه دیر شد «جنس».
‫بیا بیرون! ‫ صدات رو شنیدم.
‫سلام.
‫سلام، آهای. نیازی به اون نیست. ‫باشه؟
‫من فقط گشنمه و دنبال غذاـم.
‫تو غذایی چیزی نداری بدی بهم؟
‫برو رد کارت عوضی!
‫آروم باش، من آزاری ندارم.
‫گفتم برو رد کارت.
‫آی!
‫واسه چی اینکارو کردی؟
‫خورد به دندون‌هام.
‫ببخشید، می‌خواستم بزنم تو تخم‌هات.
‫چه فرقی می‌کنه اونجا هم می‌زدی ‫دردم می‌گرفت!
‫اما اشکال نداره. ‫می‌تونی جبران کنی.
‫چون الان وقت شامه!
‫تنهاست.
‫وقت شامه!
‫«خوراک بچه» دوباره برگشت به منوـمون بچه‌ها.
‫عاشقِ گوشت‌ام!
‫فرار نکن می‌گیریمت.
‫توروخدا، توروخدا، توروخدا.
‫روشن شو دیگه.
‫سلام عزیزم.
‫گور باباتون.
‫کروین، آخه تو چقدر کُسخلی!
‫این کص‌مغز بی‌خاصیت حتی نمی‌تونه یه شلنگ
‫بلند پیدا کنه که باهاش باک ماشین ‫عزیزم رو پر کنیم.
‫ریدی به کاپوت الوین مردیکه حروم‌زاده.
‫پس باختی نه؟
‫تو که نمی‌ذونی،
‫این شاید قفس آدم برنده باشه.
‫یه ماشین جور کردم.
‫قراضه‌ست،
‫اما از این قبرستون دورـمون می‌کنه.
‫من اولین رو تنها نمی‌ذارم.
‫چی؟ جان شوخی‌ات گرفته؟
‫نزدیک بود بمیری.
‫باورم نمی‌شه باید همچین ‫حرفی بزنم،
‫ولی همه‌ش یه ماشینه دیگه جان.
‫- تو درک نمی‌کنی. ‫- نه من درک نمی‌کنم.
‫اما من با این عوضیا درگیر شدم، ‫سک و صورتم خونی شد،
‫شلاق خوردم! نوشابه خوردم ‫همه‌ش به‌خاطر تو.
‫و به‌خاطر ماشینت.
‫و الان برمی‌گردی بهم می‌گی ‫من درک نمی‌کنم؟
‫کون لقت بابا.
‫ما که هم‌تیمی بودیم با هم ‫الان چی شد؟
‫من قید اولین رو نمی‌زنم.
‫منم جونم رو به‌خاطر یه ماشین ‫کوفتی نمی‌ذارم کف دستم.
‫واعظ، واعظ!
‫یکی به «فرنچی» حمله کرده و ‫یکی از ماشین‌هامون رو برده.
‫چی؟ اردوگاه رو قرنطینه کنید.
‫- اردوگاه رو قرنطینه کنید. ‫- اردوگاه رو قرنطینه کنید.
‫باید بریم.
‫جان، باید همین الان بریم.
‫خودت تنها برو.
‫خیلی‌خب، مقصد بعدی‌مون کجاست؟
‫می‌ریم هرجا تو دلت بخواد.
‫انتخاب با تو.
‫شایدم نه...
‫بهت مدیونم چون جونم رو اونجا نجات دادی.
‫تعمیرـت می‌کنم، قول.
‫الان دیگه منم و تو ‫و جاده‌ها.
‫باحال به‌نظر می‌رسه.
‫خدایا شکرت. اِولین عزیزم، من اینجاـم.
‫بیا از قبرستون بزنیم بیرون.
‫تلاشت رو تحسین می‌کنم،
‫اما اگه کسی قراره این ماشین رو ‫مال خودش کنه،
‫اون شخص منم.
‫لیاقت این ماسک رو نداری.
‫بهتر، صورت آدم رو به‌گا می‌ده.
‫«چـــون من فـرشته مـرگ هستم،
‫و تو را از دست این شیطان نجات خواهم داد.»
‫نـه!
‫نه، نه، نه.
‫لعنت بهش. لعنت بهش.
‫عجله کنید؛ ‫مراقبِ سر واعظ باش.
اون‌ها رو یادت نره.
‫اینم از آخری.
‫- حرکت کن، الدنگ! ‫- چشم الهه.
‫آخ.
‫گه‌توش!
‫آخ سرم...
‫نــه!
[ آهنگ My Immortal از Evanescence ]
‫«گورستان ماشین‌های زورکو بـروس» ‫[مجهز به دو دستگاه پِرس‌کننده]
برای دانلود فیلم های بیشتر به وب سایت کیامووی مراجعه کنید .:: kiamovie.ir ::.