..:: ارائه شده توسط وب سايت کیامووی ::.. .:: kiamovie.ir ::.
‫[ویلو]
‫[دیباچه]
‫در دورانی خوفناک،
‫کودکی به دنیا اومد.
‫کودکی به نام الورا دانان ‫که سرنوشتش نجات دنیامون بود.
‫دو قهرمان دور از انتظار، ‫الورا رو که نیروهایی خبیث...
‫همیشه دنبالش بودن، نجات دادن.
‫نلوینی کشاورز...
‫که آرزوی ساحر شدن داشت، نجاتش داد.
‫ویلو دل پاکی داشت ‫و همیشه شجاعت به خرج می‌داد.
‫اون یکیشون...
‫سارقی دروغگو، سرکش و به شدت متکبر بود.
‫با مادمارتیگان ازدواج کردم.
‫چی بگم؟
‫جوان بودم دیگه.
‫مادرم، ملکه باوموردا رو ‫با همدیگه شکست داده...
‫و قلمرو تیر آسلین رو...
‫از شر طلسمش نجات دادیم.
‫خیال می‌کردیم جنگ به اتمام رسیده.
‫ولی مدت کوتاهی ‫بعد از بازگشت ویلو به خونه،
‫تصویری بهش الهام شد.
‫بهش الهام شد روزی...
‫موجود باستانی خبیثی مجددا برمی‌خیزه، ‫شهبانوی آینده رو نابود می‌کنه...
‫و پایان کار ایشون ‫دوران تاریک جدیدی رو رقم می‌زنه.
‫بدین ترتیب، الورا رو مخفی کرده...
‫و هویت واقعیش رو از همه،
‫حتی از خودش مخفی کردن.
‫جور دیگه‌ای نمی‌شد ‫ازش محافظت کنم.
‫[فصل یکم] ‫[گیل‌ها]
کیامووی .:: kiamovie.ir ::.
کیامووی سایت رسانه اینترنتی فیلم و سریال تقدیم می کند .:: kiamovie.ir ::.
‫داشتم شکستت می‌دادم.
‫خودت رو سرزنش نکن.
‫هم مهارت مطرحه،
‫هم استعداد.
‫من هم بااستعدادم، ‫هم ماهرم.
‫خیلی هم متکبری.
‫باید باشم دیگه.
‫از کجا معلوم؟ ‫شاید چند سال دیگه واقعا شکستم دادی.
‫اگه اون سنگه شل نبود، ‫شکستت داده بودم.
‫اجرای استادانه حرکات مهم نیست جید،
‫وقف یافتن با محیط مهمه.
‫من هم در این زمینه ‫از تو ماهرترم.
‫آره، از هر نظر برتر هستین علیاحضرت.
‫یه روزی ثابت می‌کنم.
‫بگو که هنوز به فکرش نیستی.
‫مثلا بریم اون طرف دیواره...
‫و ماجراجویی‌های خفنی رو ‫که همیشه می‌گفتیم...
‫تجربه کنیم.
‫کیت، امروز با بالانتاین صحبت کردم...
‫- خب؟ ‫- شاهدخت!
‫از ملکه خبری آوردم.
‫محاصره‌مون کردن؟
‫باید لباس مناسب شام بپوشین.
‫علیاحضرت انتظار دارن خاندان سلطنتی ‫گالادورن به زودی از راه برسن.
‫فرض می‌کنم برادرم رو هم فراخوندن ‫که آبی به دست و روش بزنه؟
‫درسته. گمون کنم شاهزاده ‫مشغول شکار تو جنگل غربی هستن.
‫شکار؟ ‫یعنی امروز داره کی رو شکار می‌کنه؟
‫زیاده‌روی کردم؟
‫نه. اِم...
‫- داری می‌لرزی. ‫- واقعا؟
‫- آره. ‫- چه بدونم. آخه...
‫چنین تأثیری روم می‌ذاری.
‫به عمرم چنین تجربه‌ای نداشتم.
‫من هم همین‌طور.
‫ولی خیال نمی‌کردم ‫تو هم چنین حسی بهم داشته باشی.
‫منظورت چیه؟ واسه چی نداشته باشم؟
‫آخه آوازه به خصوصی داری.
‫خودت نشنیدی پشت سرت چی می‌گن،
‫البته خودم می‌دونم الکی می‌گن.
‫احتمالا بعضی حرف‌هاشون الکی نباشه.
‫ولی قبلا اون شکلی بودم. ‫قبلا اون شکلی بودم.
‫دیگه چنین آدمی نیستم.
‫اریک، من خیلی دوستت دارم.
‫حضرت والا.
‫سلام کیس. عجب اخمی کردی.
‫کل حیطه غربی رو دنبال شما می‌گشتم،
‫واقعا امیدوار بودم امروز بعدازظهر ‫مشغول چنین کاری باشم.
‫هر کاری از دستم بر بیاد، ‫واسه دوستانم می‌کنم.
‫عبور پادشاه هاستور با میزبانان زیادی رو ‫از دره رؤیت کردن.
‫تا غروب به تیر آسلین می‌رسن.
‫متأسفانه مادرتون تأکید کردن ‫وقتی از راه رسیدن، آماده باشین.
‫خب، به نظرت منظورش از «آماده» چیه؟
‫خب، گمون کنم یعنی ‫گل و علف به لباستون نچسبیده باشه.
‫آها، خب، موارد خاصی مد نظرشه.
‫«کسوف» رو می‌برم اصطبل.
‫خودت که می‌دونی ‫امشب باید بیای دیگه، مگه نه؟
‫- نه. ‫- چرا.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫خودت که می‌دونی از لباس مجلسی خوشم نمیاد.
‫مجبوری تحمل کنی،
‫آخه اگه تو نباشی، ‫جون سالم به در نمی‌برم.
‫- می‌خواستی چی بهم بگی؟ ‫- کی؟
‫امروز گفته بودی با بالانتاین صحبت کردی.
‫آره. می‌تونیم بعدا صحبت کنیم.
‫خیلی‌خب، خوش گذشت.
‫باشه، خداحافظ. خداحافظ.
‫- یه ماچ دیگه. ‫- وای. اوهوم.
‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب، باید بری. ‫- خیلی‌خب.
‫واقعا باید بری.
‫شتر دیدی، ندیدی.
‫همه شترها رو دیدم.
‫همون پیشخدمت آشپزخونه است، مگه نه؟
‫همونیه که مافین کره‌ایش ‫ورد زبون همه است؟
‫خودم هم خیلی مافین‌هاش رو دوست دارم.
‫صرفا نگرانم وقتی بالاخره ‫دلش رو بشکنی،
‫تو مافین‌هاش چی می‌ریزه.
‫قرار نیست دلش رو بشکنم.
‫اذیتم نکن. اریک، بالاخره از علاقه‌ات ‫کاسته می‌شه...
‫- مرسی. ‫- و می‌ری سراغ نفر بعدی.
‫فقط در همین زمینه ‫استوار عمل می‌کنی.
‫نه‌خیر، این یکی... کبوتر...
‫این دفعه فرق می‌کنه، ‫آخه کبوتر شخصیت خاصی داره...
‫- و خصوصیاتش وصف‌ناپذیره. ‫- عه، وایستا ببینم، گفتی کبوتر؟
‫کبوتر. آره. این‌جوری صداش می‌نم، ‫خیلی عاشقانه و قشنگـ...
‫اسمش رو بلد نیستی؟
‫- اسمش رو بلدم. ‫- واقعا؟
‫- آره. ‫- اسمش چیه؟
‫عه، سلام مادر! ‫پیغامت به دستمون رسید.
‫با عجله برگشتیم، الان...
‫الان آبی به دست و رومون می‌زنیم...
‫واسه چی انگار لای علف غل خوردی؟
‫تمرین می‌کردم. ‫واسه مسابقات تمرین می‌کردم.
‫گردنت چی شده؟
‫آها! یه شب‌پره آتشین نیشم زد، ‫خیلی عجیب بود.
‫مطمئنی کبوتر نیشت نزده؟
‫لاکلان بهم گفت باز هم با جید ‫نوک ژرف‌دره مارپیچی بودی.
‫خودت که می‌دونی خوشم نمیاد ‫رو اون صخره‌ها بازی کنی. خطرناکه.
‫بازی؟ ما برعکس ایشون، ‫واقعا مشغول تمرین بودیم.
‫گفتم حمومت رو آماده کنن،
‫لباس مجلسی هم برات کنار گذاشتم که بپوشی.
‫دیگه لباسم رو هم انتخاب می‌کنی؟
‫مگه شش ساله‌ام؟
‫نباید وظیفه من باشه،
‫ولی وقتی دنبال سرگرمیت می‌ری...
‫و مسئولیت‌هات رو نادیده می‌گیری، ‫چاره‌ای برام نمی‌ذاری.
‫خیلی‌خب، رفتیم، رفتیم.
‫کیت. کیت! بیا دیگه!
‫سورشا.
‫گیل‌ها.
‫دارن میان.
‫بانوی من.
‫اذیتم نکن. بالانتاین، اذیتم نکن.
‫فقط و فقط به خاطر کیت ‫دارم چنین عذابی رو تحمل می‌کنم.
‫هنوز بهش نگفتی؟
‫- جید؟ ‫- می‌گم.
‫هدفت از اولش همین بوده...
‫و بیشتر از هر کسی که به عمرم دیدم، ‫واسه رسیدن بهش تلاش کردی.
‫اگه واقعا دوستت باشه، ‫برات خوشحال می‌شه.
‫حس می‌کنه دارم وقتی بیش از همیشه ‫بهم نیاز داره، تنهاش می‌ذارم.
‫آخه واقعا همین‌طوره.
‫ممنون.
‫گریدون هاستور...
‫شاهزاده گالادورنه.
‫خیال می‌کردم دو نفر باشن.
‫دو نفر بودن، ‫ولی یکیشون از درخت افتاد پایین.
‫یعنی مجبورم با اون ازدواج کنم.
‫- باهاش صحبت کردی؟ ‫- آره.
‫- خانمانه خوش و بش کردم. ‫- هوم.
‫بعدش هم غرغر کرد ‫و پاهاش رو روی هم انداخت،
‫خیلی پیروزمندانه...
‫عمل کرد.
‫داشتی می‌گفتی تو نواحی غربی، ‫اون‌طرف دیواره، زد و خوردی پیش اومده.
‫کار استخوان‌دزدان عوضیه.
‫نمی‌خواد نگرانش باشی.
‫آخه چنین گزارشاتی از شمال ‫هم به دستم رسیده.
‫چندین زیستگاه رو ‫به آتش کشیده و متروکه کردن.
‫اگه کار چیز دیگه‌ای باشه چی؟
‫امکان نداره. ‫هیچی هیچ‌جوره از دیواره رد نمی‌شه.
‫بفرمایین. ‫تقریبا کل زحمات اینجا رو دوش خودمه.
‫آشپزی می‌کنم، نظافت می‌کنم، ‫بیماران رو درمان می‌کنم.
‫راستش، این شراب رو ‫هم خودم انداختم.
‫- هوم. ‫- بفرمایین.
‫راستش، می‌گن شمشیرباز ماهری هم هستی.
‫می‌گن تو تیر آسلین رقیب نداری.
‫پوف، نه، نه. قطعا رقیب دارم.
‫- هوم. ‫- یه رقیب دارم.
‫بابام حرف نداشت.
‫از شوالیه‌های گالادورن بود.
‫- چی؟ مادمارتیگان رو می‌گی؟ ‫- آره.
‫همگی تو بچگی داستان‌های ‫والدینت رو شنیدیم،
‫برامون تعریف کردن ‫که الورا دانان رو تو نبرد ناکمار...
‫از دست ملکه باوموردا نجات دادن...
‫- و ازش مراقبت کردن تا از پیششون رفت. ‫- آهای!
‫خیر سرت باید حواست به اجاق‌ها باشه، ‫نباید به درباریان زل بزنی.
‫به نظرت اون کنتس خوشگله؟
‫همونی رو می‌گم ‫که لب و صورتش خیلی تو چشمه.
‫- هوم. ‫- وای، تابلو نباش.
‫ای نجیب‌زادگان سرزمین، ‫ملکه می‌خوان صحبت کنن.
‫دویست ماه پیش بود ‫که شوالیه‌های گالادورن...
‫ارتش عظیم باوموردا رو شکست داده ‫و تیر آسلین رو از شر طلسمش نجات دادن.
‫الان هم دویست ماهه...
‫که اتحاد مدنیمون پابرجاست...
‫و در عین حفظ خودمختاریمون، ‫با رضایت دوجانبه حکومت می‌کنیم.
‫دو قلمرو در یک سرزمین هستیم.
‫البته تا الان بدین شکل بوده.
‫شاهزاده گریدون فردا با دخترم، ‫کیت، ازدواج می‌کنه.
‫بالاخره تیر آسلین و گالادورن رو متحد کرده،
‫از آینده هماهنگمون اطمینان حاصل کرده...
‫و قدرتمون مقابل ‫هر خطر محتملی رو افزایش می‌دن.
‫به سلامتی عروس و داماد،
‫امیدواریم عاقلانه و عادلانه حکومت کرده...
‫و تا روز بازگشت شهبانوی راستینمون،
‫الورا دانان، از سرزمینمون دفاع کنن.
‫به امید اون روز!
‫سایه گسترش می‌یابه.
‫فقط با نور ایشون می‌تونیم ‫مسیرمون رو تو تاریکی پیدا کنیم.
‫گیل‌ها دارن میان.
‫جشن چطوره؟
‫باید شاهزاده‌شون رو ببینی.
‫عین موش می‌مونه.
‫نباید کیت رو مجبور کنیم...
‫جفتمون می‌دونیم چقدر ‫از گپ‌هامون لذت می‌برم،
‫ولی حالا که برام کیک نیاوردی، ‫واسه چی اومدی اینجا؟
‫شاید واسه این اومدی که دلت می‌خواد...
‫خودم بهت بگم دخترت رو مجبور نکنی ‫با کسی که عاشقش نیست، ازدواج کنه.
‫خودت که می‌دونی چاره‌ای ندارم.
‫خودت با مادمارتیگان ازدواج کرده بودی.
‫اصلا تصمیم ساده‌ای نبود،
‫ولی حداقل دلیل مناسبی داشتی.
‫کل اعمال من در راستای ‫محافظت از عزیزانم بوده.
‫بهای سنگینی داره.
‫خسته شدم.
‫چقدر می‌تونی ادامه بدی؟
‫هرچقدر که مجبور باشم.
‫شاید دارم بزرگش می‌کنم؛
‫ولی دلیلی نداره ‫که تغییری تو زندگیمون حاصل بشه.
‫هنوز هم می‌تونیم سواری کنیم و...
‫بالانتاین از طرف من ‫دادخواستی ثبت کرده.
‫قبول کردن با لژیون درخشان تمرین کنم کیت.
‫می‌تونم از شوالیه‌های گالادورن بشم.
‫ولی اون‌ها که...
‫استثنا قائل شدن.
‫راستش، گمون کنم ‫اولین باره که استثنا قائل شدن.
‫باید بعد از ازدواجتون ‫با پادشاه هاستور برم جنوب.
‫بعد از ازدواج من؟
‫فردا؟
‫می‌خواستم قبلا بهت بگم، ‫ولی نمی‌دونستم چطوری بگم...
‫کیت. کیت، وایستا.
‫آهای!
‫خب، قراره ازدواج کنیم.
‫خیلی عجیبه، مگه نه؟
‫اِم، من که مشتاقم.
‫واسه چی؟ تو که اصلا من رو نمی‌شناسی.
‫بابت فرصت خدمت به سرزمینمون سپاس‌گزارم.
‫ببخشید. عذر می‌خوایم.
‫من دارم با نامزدم آشنا می‌شم،
‫ولی تو می‌تونی بری ‫هر کاری خواستی بکنی،
‫خودت گفتی هدفت همینه دیگه.
‫تا حالا داستان تارامیس رو شنیدی؟
‫چند هزار سال پیش شاهدخت کشمیر بود،
‫از هر نظر هم زیباترین زن تاریخ بود.
‫خلاصه، پادشاه کل شوالیه‌ها ‫و شاهزاده‌ها رو دعوت کرد...
‫که واسه ازدواج باهاش ‫رقابت کنن.
‫برنده هر مسابقه می‌رفت مرحله بعدی ‫تا دو نفر باقی موندن.
‫یکی از شوالیه‌های جوان و مغرور گالادورن...
‫و جنگجویی کلاه‌خود به سر ‫از سرزمینی دورافتاده...
‫که هنوز کسی قیافه‌اش رو ‫ندیده بود مونده بودن.
‫بعد از نبردی سهمگین، ‫غریبه مرموز داستان شوالیه رو شکست داد...
‫و کلاه‌خودش رو برداشت.
‫می‌تونی حدس بزنی طرف کی بود؟
‫شاهدخت تارامیس بود.
‫مخفیانه تو مسابقات ثبت‌نام کرده بود ‫که به خاطر خودش بجنگه...
‫و بتونه خودش واسه آینده‌اش تصمیم بگیره.
‫آبجی، می‌شه یه لحظه صحبت کنیم؟
‫- خودم سعی کردم باهاش صحبت کنم. ‫- نظرت چیه به یه دردی بخوری؟
‫فرض کنیم واسه ازدواج با من ‫مسابقاتی ترتیب داده بودن...
‫و خودمون حریف همدیگه بودیم. ‫به نظرت پیروز می‌شدی؟
‫می‌خوای...
‫چیه؟ می‌ترسی که شاید ‫برادر دوقلوی قشنگم رو کور کنی؟
‫خودم کمی بابت همین مسئله نگرانم.
‫شاید پیروز نشم.
‫هوم، بهتره خطا نزنی.
‫آبروی شاهزاده رو بردی.
‫- ولم کن. ‫- آبروی من رو بردی.
‫برام مهم نیست.
‫به کل حضار نشون دادی ‫چه‌جور آدمی هستی،
‫بچه کج‌خلقی هستی ‫که باید بزرگ بشه.
‫من اسیرم و حکمم زندگی‌ایه ‫که انتخابش با خودم نبوده.
‫کسی زندگیش رو انتخاب نمی‌کنه کیت.
‫- مامانش رو هم انتخاب نمی‌کنه. ‫- درسته.
‫خیال کردی من سختگیرم، ‫مامان خودم رو ندیده بودی.
‫چیزی نیست. چیزی نیست. ‫همه‌چی مرتبه.
‫با گریدون صحبت کردم،
‫اگه باهاش آشنا بشی، ‫آدم خیلی بدی نیست.
‫با پادشاه صحبت می‌کنه ‫و اوضاع رو درست می‌کنه...
‫به نظرم بهتر باشه ‫همچنان دنبال دخترها باشی...
‫و تو مسائلی که درکشون از توانت خارجه ‫و بهت ربطی نداره...
‫دخالت نکنی!
‫جفتتون برین بخوابین.
‫صبح از پادشاه و شاهزاده عذرخواهی می‌کنین،
‫بعدش هم باهاش ازدواج می‌کنی.
‫به خیال خودت چیکار می‌کنی؟
‫چی؟ آها، می‌خوای کتکم بزنی؟ ‫آخه بعد از اون جریانات کمی خسته‌ام.
‫من که نخواستم کمکم کنی.
‫نه. ولی در هر صورت کمکت می‌کنم، ‫آخه خواهرمی و با وجود عشق به بردت،
‫خیلی دوستت دارم.
‫همه به خاطر دلربا و باحال بودنت ‫خیلی دوستت دارن،
‫ولی وقتی ازت انتظاری داشته باشن، ‫قضیه فرق می‌کنه.
‫آخه به محض این که انتظاری داشته باشن، ‫یهو ولشون می‌کنی.
‫عین بابا.
‫من که بابا نیستم.
‫کیت، من جایی نمی‌رم.
‫- نچ، از پسش بر نمیام. ‫- کبوتر! سلام.
‫کبوتر. همین الان می‌خواستم، اِم...
‫راستش، می‌خواستم پیدات کنم.
‫حرف نزن. هیس.
‫به نظرم بهتره دیگه همدیگه رو نبینیم.
‫- وایستا، راستش می... ‫- وقتی کنار اون‌ها دیدمت...
‫اِم، دیوانه شدم. عصبانی شدم.
‫حواسم هم خیلی پرت شده بود که مـ...
‫مـ...
‫مافین‌هام رو سوزوندم.
‫- نه! ‫- آره!
‫من هیچ‌وقت چیزی رو نمی‌سوزونم.
‫بعدش یهو فهمیدم که چطور می‌تونم ‫از تو که شاهزاده‌ای، انتظار داشته باشم...
‫وقتی این همه کنتس و فاحشه ‫خواهانت هستن،
‫- به من متعهد باشی. ‫- خیلی‌خب، اِم، وایستا.
‫اِم، اگه واقعا...
‫متعهد باشم چی؟
‫چی؟
‫اگه باشم چی؟ ‫اگه آماده تعهد باشم چی؟
‫- آها؟ ‫- خودم می‌دونم خواستگاری خیلی خفنی نیست،
‫در واقع، شاید بدترین خواستگاری تاریخ باشه؛
‫ولی اگه... اگه بهتر خواستگاری کنم چی؟
‫قطعا می‌تونیم صحبت کنیم.
‫عه، عه، عه، بس کن. بس کن.
‫زهره‌ترکم کردی!
‫دارم می‌رم. اومدم ازت خداحافظی کنم.
‫کیت، خودم می‌دونم ناراحتی...
‫نیستم. نیستم.
‫اولین باره که به عمرم ‫دارم درست فکر می‌کنم.
‫اگه درست فکر می‌کردی، ‫می‌فهمیدی فرار کردن نـ...
‫بابت ازدواج با گریدون فرار نمی‌کنم.
‫یعنی می‌کنم، ولی...
‫من هدفی دارم.
‫هدفم هم اینجا نیست.
‫اون بیرونه.
‫اون‌طرف دیواره است.
‫قراره شوالیه خیلی خفنی بشی.
‫ولی همچنان شکستت می‌دم.
‫این نماد تعهدم به توئه.
‫موقتیه، بعدا چیز واقعی‌تری جور می‌کنم.
‫من هیچی ندارم که بهت بدم.
‫خب، اشکالی نداره.
‫می‌تونی تا آخر عمرم...
‫همین‌جوری نگاهم کنی.
‫می‌تونم.
‫می‌کنم.
‫اون بچه اصلا از من قوی‌تر نیست. ‫آیین رو برگزار کنین.
‫نه! نه!
‫سورشا!
‫می‌خوان بکشنش!
‫شروع شده.
‫گیل‌ها دارن میان.
‫خودت بلدی چیکار کنی.
‫ویلو.
‫وای خدا!
‫خیال کردی می‌تونی منصرفم کنی...
‫خودم این‌قدر می‌شناسمت ‫که بدونم اصلا نمی‌شه منصرفت کرد.
‫صرفا ازت می‌خوام ‫کمی بیشتر صبر کنی.
‫واسه چی؟
‫تو هم می‌خوای بیای؟
‫کیت، خودت که می‌دونی چی می‌خوام.
‫می‌خوام به ملکه خدمت کنم ‫و از تیر آسلین دفاع کنم.
‫اگه دوستم باشی، ازم نمی‌خوای ‫بی‌خیالش بشم و تو رو انتخاب کنم.
‫اگه الان نرم، ‫دیگه هیچ‌وقت نمی‌رم.
‫- خیلی‌خب. قبوله. هر کاری می‌خوای بکن. ‫- ای بابا!
‫راستش، نیمه‌شب فرار کردن ‫اصلا شجاعانه نیسـ...
‫مه گرفته؟
‫جریان چیه؟
‫وای!
‫سگ‌های مرگبارن.
‫لطفا مراقب باش.
‫من همیشه... نسبتا مراقبم.
‫از عشقمون قوت بگیر.
‫درسته. قطعا چنین کاری می‌کنم.
‫جید!
‫برین تو علیاحضرت!
‫محاصره‌مون کردن.
‫- استخوان‌دزدان اومدن؟ ‫- چیز دیگه‌ایه. چیز بدتریه.
‫بچه‌ها، ساطورم رو بیارین.
‫ملکه کجان؟
‫اگه ازت بخوام کار احمقانه‌ای نکنی، ‫خواسته زیادیه؟
‫احتمالا باشه.
‫پشت سرم بمون.
‫بیا ببینم!
‫- آخ! ‫- نه!
‫مامان!
‫ای وای. شرمنده. ‫خیال می‌کردم می‌خوای ولش کنی.
‫کمک کنین! یکی کمکش کنه!
‫کمک کنین!
‫اریک؟ اریک؟
‫کجایی؟
‫همین الان پشت سرم بود.
‫داشت با جادوگره مبارزه می‌کرد.
‫دزدیدنش.
‫گمون کنم...
‫دنبال خودش بودن.
‫بالای برج بودم و نمی‌دونستم چیکار کنم، ‫بلد نبودم...
‫گمون کنم بعدش صدایی ‫به زبان ناکاتوسی شنیدم.
‫دیدم موجودی با بال نازک ‫از دل مه در اومد،
‫کسی رو که تقلا می‌کرد ‫با پنجه گرفته بود و پرواز کرد و رفت،
‫عین عقابی می‌موند ‫که موش گرفته باشه.
‫آهای، به تو ربطی نداره.
‫به من ربطـ...
‫- ذهنم فقط درگیر همینه. ‫- کدوم طرف رفت؟
‫می‌گن اریک رو دزدیدن.
‫باید پیداش کنیم. ‫باید نجاتش بدیم.
‫ببین، علاقه‌ات به شاهزاده ‫از نظرم محترمه،
‫ولی قضیه جدیه.
‫بهت اطمینان می‌دم ‫هر کاری از دستشون بر بیاد، دریغ نمی‌کنن.
‫لب مرز شهر می‌خواست اسبی بدزده ‫که گرفتیمش.
‫اشتباهه. کاملا اشتباهه.
‫در واقع داشتم شرایط اصطبل رو می‌سنجیدم،
‫آخه نگران رفاه حیوانات بودم.
‫اهمیت دادن جرمه؟ ‫احساسات داشتن جرمه؟
‫- بسه! ‫- من می‌رم.
‫من می‌رم.
‫باشه.
‫مادر، گفتم به نظرم بهتره ‫برم غرب و دنبال اریک بگردم.
‫خودم شنیدم.
‫باهات موافقم.
‫عه. خیلی‌خب.
‫ملکه گرانقدر، اگه چنین تصمیمی گرفتین، ‫من داوطلب می‌شم باهاشون برم.
‫تو فرمانده پاکال‌کیدی.
‫نباید مسئولیتت رو به خاطر ‫کند و کاو کردن رها کنی.
‫خودم می‌رم.
‫من اریک رو از بدو تولدش می‌شناسم...
‫و عین پسر نداشته‌ام می‌مونه،
‫حداقل تا جایی که می‌دونم، ‫پسری ندارم.
‫ممنون.
‫چنین سفری به رهبری ‫چون تو نیاز داره.
‫من هم می‌رم. ‫هر جا شاهدخت برن، من هم می‌رم.
‫در این صورت، گریدون هم میاد.
‫- کجا میام؟ ‫- راستش، گمون نکنم لازم باشه،
‫آخه همگی با هم رفیقیم.
‫می‌ذاری همسر آینده‌ات بدون خودت ‫به اون سمت دیواره سفر کنه؟
‫شرایط مطلوبی نیست، ‫ولی یاد می‌گیرم باهاش کنار بیام.
‫تراکسوس بورمن.
‫ولم کنین.
‫تو قبلا اون سمت دیواره بودی.
‫درسته، اصلا هم جای بچه‌ها نیست.
‫اگه راهنماشون باشی، ‫کل جرائمت رو عفو می‌کنم.
‫واقعا؟ حتی جرم مربوط به خرازیه که...
‫آخه خوشم میاد مخمل بکشم رو...
‫اون رو هم عفو می‌کنم.
‫- خیلی‌خب. ‫- دیوانه شدین! با آزاد کردنش فرقی نداره!
‫به وظیفه‌اش عمل می‌کنه.
‫به خاطر عفو...
‫یا به خاطر من عمل نمی‌کنه،
‫به خاطر بی‌حساب شدن ‫با دوستی قدیمی عمل می‌کنه.
‫اصلا می‌خوایم کجا رو بگردیم؟ ‫رد موجود پرنده رو که نمی‌شه گرفت.
‫واسه همین باید ساحری ‫با خودتون ببرین.
‫ساحر؟
‫چه عالی. خیلی‌خب. ‫کل ساحران از بین رفتن.
‫یکیشون مونده.
‫نلوینه.
‫ساکن روستای پشت رود آزادیه.
‫یه حسی بهم می‌گه ‫خودش منتظرتونه.
‫همه‌چی داره طبق حرف‌هاش پیش می‌ره.
‫خیال می‌کردم شاید اگه ‫الورا دانان ناپدید بشه...
‫و جادو رو ممنوع کنیم،
‫بتونیم جلوی موجودات خبیث رو بگیریم.
‫ویلو مخالف بود.
‫معتقد بود موجودات خبیث ‫بالاخره راه ورودی پیدا می‌کنن...
‫و در اون صورت، ‫فقط جادو می‌تونه نجاتمون بده.
‫ولی مسائل دیگه‌ای هم هست.
‫شنیدن چنین مسئله‌ای راحت نیست، ‫ولی باید بهت بگم.
‫خون باوموردا، روحش، زنده مونده بود.
‫تو وجود خودم، وجود برادرت ‫و وجود خودت زنده مونده.
‫به ویلو الهام شده بود ‫روحش روزی برمی‌گرده...
‫و تیر آسلین رو نابود می‌کنه.
‫دیشب به خودم هم الهام شد.
‫آخرین حرف اریک به من از این قرار بود ‫که اصلا تنهام نمی‌ذاره.
‫اون موقع که چنین حرفی زده بود، بـ...
‫برام مهم نبود.
‫مامان، خیلی شرمنده‌ام.
‫من هم شرمنده‌ام.
‫ببین، فقط مراقب باش.
‫هم دشمنان بیرونی داریم، هم دشمنان داخلی.
‫گفته بودم این رو بسازن...
‫که وقتی خواستی بری گالادورن، ‫بهت هدیه بدم.
‫شوالیه جماعت در مهارت نبردش خلاصه نمی‌شه،
‫در سوگند‌هایی که بهشون ‫وفا می‌کنه خلاصه می‌شه.
‫امیدوارم وقتی دوباره همدیگه رو دیدیم،
‫از نظرت لایق این هدیه زیبا باشم.
‫به احتمال زیاد، سرنوشت تیر آسلین ‫به موفقیت یا شکست شما بستگی داشته باشه.
‫شکست نمی‌خورم.
‫کیت عین پدرش می‌مونه، ‫اصلا از جست‌وجوی اریک دست نمی‌کشه.
‫نمی‌ذارم بلایی سرش بیاد.
‫وقتی خودش احساساتی عمل می‌کنه، ‫تو باید معقول عمل کنی.
‫عین باقی شوالیه‌ها بهت تکیه می‌کنم.
‫چقدر دیگه تا دیواره مونده؟
‫احتمالا کمتر از یه روز دیگه برسیم.
‫رهبر تکاورانی که دم دروازه مادر ‫مستقر شدن...
‫فرمانده ریماره که از دوستان قدیمیمه.
‫می‌تونیم قبل از خروج از سرزمینمون، ‫تجدید ذخایر کنیم.
‫- تا حالا دروازه مادر رو دیدی؟ ‫- آره.
‫تا حالا ازش رد شدی؟
‫نگران نباش. کلی کار کردم ‫که خودت تجربه‌شون رو نداری.
‫گمون کنم یکی داره تعقیبمون می‌کنه.
‫راستش، خودم هم چنین فکری کرده بودم.
‫ولی بعدش با خودم گفتم ‫طرف باید خیلی احمق باشه که تعقیبمون کنه،
‫آخه همه‌مون قراره بمیریم.
‫وایستا ببینم، به نظرت قراره بمیریم؟
‫کاش یکی بهم گفته بود. ‫خیلی از مرگ می‌ترسم.
‫از حموم عمومی هم خیلی می‌ترسم...
‫بیاین از جاده خارج بشیم.
‫عه، دارن میان. پناه بگیرین.
‫آهای! ولم کن!
‫نه‌خیر.
‫- به هیچ وجه. ‫- می‌خوام کمکتون کنم شاهزاده رو نجات بدین.
‫چه سرسخت. برو خونه.
‫شما درک نمی‌کنین. ‫ما عاشق همیم.
‫نمی‌دونم چطوری بهت بگم، ‫ولی اریک تا حالا عاشقِ...
‫این شکلی عاشق نبوده، ‫عشقشون عین ما نبوده.
‫اگه خیال می‌کنین احمقم، ‫اشکالی نداره، برام مهم نیست.
‫هوم.
‫اگه آدم شانس بیاره، یه بار تو عمرش ‫چنین عشقی رو تجربه می‌کنه.
‫واسه همدیگه از هیچ کاری دریغ نمی‌کنیم.
‫تا حالا دعوا کردی؟
‫دعوای کلامی رو می‌گین؟
‫یعنی مقابل کسی که می‌خواد ‫بلایی سرت بیاره، از خودت دفاع کنی.
‫نه.
‫خودتون تجربه‌اش رو داشتین؟
‫از پس کارهای دیگه بر میام، ‫هر کاری بخواین می‌کنم. به اسب‌ها می‌رسم.
‫یکی باید غذا درست کنه دیگه، مگه نه؟
‫- آشپزیت خوبه؟ ‫- آشپزیم حرف نداره.
‫باهامون نمیاد.
‫شنیدی شاهدخت چی گفت دیگه.
‫سپیده‌دم برمی‌گردی تیر آسلین.
‫چی؟
‫چیه؟ به زودی تاریک می‌شه. ‫می‌تونه صبح برگرده.
‫خب، اینجا چی می‌تونی درست کنی؟
‫بی‌شوخی؟ با خودت فلوت آوردی؟
‫آره، فکر خوبی نبود؟
‫مامان‌بزرگم معتقد بود ‫موسیقی مرهم روح آدمه. اینه که...
‫ما که نیومدیم گردش یا دنیاگردی.
‫سفر خطرناکیه.
‫موجوداتی که اریک رو دزدیدن ‫هم به راحتی پسش نمی‌دن.
‫خودت بهش بگو.
‫خب، این‌قدر ساده‌لوحی ‫که خیلی نازه.
‫چیه؟ تو که تا حالا تجربه ‫درد، ترس و گرسنگی رو نداشتی.
‫اون بیرون فرقی نمی‌کنه ‫والدین آدم کی باشن...
‫یا به نظر خودش ‫چه حقوقی داشته باشه.
‫آخه دنیا وسیع‌تر از تصوراتته،
‫هیچ‌کدومتون واسه دنیا مهم نیستین.
‫آبگوشت صاریغ می‌خورین؟
‫- وای. ‫- آشپزیم حرف نداره.
‫خودم می‌دونم سوالم مسخره است، ‫ولی دیواره در اصل چیه؟
‫میدان نیروییه که رازیل و شرلیندریا ‫واسه محافظت از سرزمینمون برپا کردن.
‫پناهگاهی واسه افرادی بود ‫که نمی‌خواستن صرفا زنده بمونن.
‫اِم، داشتیم با خانواده‌ام...
‫به سمت دروازه مادر می‌رفتیم ‫که بهمون حمله کردن.
‫فقط خودم زنده موندم.
‫چه ناراحت‌کننده،
‫ولی دلیل ساخت دیواره چنین چیزی نبوده.
‫درست می‌گه.
‫واسه محافظت از سرزمینمون نساختنش، ‫واسه الورا دانان ساختنش.
‫چی به سرش اومد؟
‫ملت می‌گن از دنیا رفته.
‫ولی طبق پیشگویی، ‫روزی برمی‌گرده...
‫و دنیا رو علیه نیروهای خبیث متحد می‌کنه.
‫حقیقت از این قراره ‫که کسی خبر نداره.
‫مادرم خبر داره.
‫تقریبا مطمئنم پدرم هم خبر داره.
‫گمون کنم یه شب یواشکی از قلعه خارجش کرده، ‫به مکان دوردستی برده...
‫که کسی پیداش نکنه. ‫بعدش هم...
‫خودش پیشش مونده.
‫واقعا این‌طور گمون می‌کنی ‫یا دلت می‌خواد چنین باوری داشته باشی؟
‫واسه چی باید دلم بخواد باور کنم ‫اون رو به من ترجیح داده؟
‫چه بدونم.
‫شاید چون گاهی اوقات ‫تنفر از والدین راحت‌تره.
‫خدمتکار آشپزخونه کجاست؟
‫رفته. وقتی بیدار شدم رفته بود.
‫آره، یه شب که آدم رو زمین سفت بخوابه،
‫آرزوهای عاشقانه‌اش از بین می‌ره.
‫شاید به مسیرش ادامه داده؟
‫نه، اگه دروازه رو پیدا نکرده باشه، ‫نمی‌تونه از گلوگاهه رد بشه.
‫پشم‌هام.
‫بقیه کجان؟
‫زرادخانه صحیح و سالمه.
‫اگه فرار کرده باشن، ‫با عجله رفتن.
‫بچه‌ها.
‫اون‌ها که اصلا ‫محل استقرارشون رو ول نمی‌کنن.
‫بچه‌ها.
‫اینجا رو.
‫«دم درگاه ایستاده‌ایم.»
‫«نگاهی به خلاء می‌اندازیم.»
‫«شکوه و جلالش را مشاهده می‌کنیم.»
‫«آن لایزال، شفابخش دنیاها، می‌آید.»
‫«قاصد اژدها از چرت عاری از مرگش ‫زیر سطح زمین بیدار شده...»
‫«و از راه می‌رسد.»
‫وای.
‫وای...
‫باورم نمی‌شه.
‫پافشاریش قابل تحسینه.
‫نه‌خیر، خودش رو به کشتن می‌ده.
‫آهای!
‫- وای... ‫- من چی گفته بودم؟
‫شما رئیس من نیستین شاهدخت. ‫اینجا دیگه رئیسم نیستین.
‫ازش خوشم اومد. ‫به نظرم بهتره نگهش داریم.
‫- کسی نظرت رو نپرسید بورمن! ‫- خفه شو بورمن.
‫بسه. فرصت نداریم دعوا کنین.
‫اریک فرصت نداره.
‫برام مهم نیست از همدیگه ‫خوشتون میاد یا نه.
‫دیگه باید همگی همکاری کنیم.
‫سوگند می‌خورم اگه اینجا،
‫تو دنیای خارجی، همیشه گوش به زنگ نباشین، ‫جون سالم به در نمی‌بریـ...
‫استخوان‌دزدان اومدن!
‫- حرکت کنین! برو! ‫- برو!
‫وای.
‫واقعا؟ ممنون.
‫آره، دقیقا واسه همین ‫نباید باهامون بیای.
‫بگیرینشون!
‫چرا این‌قدر آروم حرکت می‌کنی؟ ‫افتادن دنبالمون‌ها!
‫وای نه!
‫وای خدا!
‫برو!
‫خوبی؟
‫خیلی‌خب.
‫بورمن، تو که خیر سرت مرده بودی.
‫اشتباه گرفتی رفیق.
‫گمون کنم با یکی دیگه اشتباه گرفتی.
‫زوگالا! زوگالا!
‫- بورمن! ‫- بورمن! چیکار می‌کنی؟
‫- زوگالا! ‫- زوگالا؟
‫زوگالا!
‫چی؟
‫بورمن!
‫حرف نداشت.
‫چطوری کاری کردی که...
‫به عمرم ندیده بودم اسبی چنین کاری کنه. ‫زوگالا یعنی چی؟
‫کلمه‌ای باستانی به زبان آنگوریه.
‫یعنی «وایستا».
‫اِم، می‌خواستم بابت رفتارم...
‫ازت عذرخواهی کنم.
‫رفتارم...
‫رفتارم کودکانه بود. ضمنا...
‫نه، اشکالی نداره.
‫درک می‌کنم که آدم نخواد ‫با غریبه ازدواج کنه.
‫خودم هم خوشحال نبودم.
‫نبودی؟
‫یعنی تو...
‫تو خیلی زیبایی،
‫ولی، اِم...
‫به نظرم آدم اول باید عاشق طرف بشه،
‫بعدش قبول کنه تا آخر عمرش ‫باهاش زندگی کنه، مگه نه؟
‫خب، مسئولیتمون در قبال ‫متحد کردن سرزمین چی می‌شه؟
‫یه روزی خودم و خودت حکمران می‌شیم.
‫اون موقع هم...
‫لازم نیست عین والدینمون عمل کنیم.
‫مطمئنی مادرم داشت همین روستا رو می‌گفت؟
‫- روستای دیگه‌ای تو این دره نیست. ‫- ساکنینش کجان؟
‫وای، داکینی‌ها اومدن.
‫چه عالی. همین رو کم داشتم.
‫اینجا چه خبر بوده؟
‫خبرهای زیادی بوده. اگه مراقب نباشین، ‫سر خودتون هم میاد.
‫ما دنبال ساحری به نام ویلو می‌گردیم.
‫تبریک می‌گم. پیداش کردین.
‫ویلو تویی؟
‫آره، خودمم. ویلو هستم.
‫ولی دیگه سحر و جادو نمی‌کنم.
‫بازنشسته شدم. پس برین پی کارتون.
‫من کیت تانتالوس هستم.
‫مادرم سورشاست.
‫من رو فرستاد اینجا ‫که پیدات کنم.
‫بهم گفت خیلی وقت پیش،
‫با همدیگه با نیروهای خبیث ‫مبارزه کرده و شکستشون دادین.
‫دنیا باز هم بهت نیاز داره. ‫به جادوت نیاز داره.
‫مشکلی نیست. ‫راست می‌گه، خودشه.
‫از کجا می‌دونی؟
‫ذهنش رو خوندم.
‫شوخی کردم.
‫ولی گیرت آوردم، مگه نه؟ ‫ذهنت رو نخوندم.
‫صرفا با دیدنت، ‫یاد مادرت می‌افتم.
‫- برادرم، اریک رو دزدیدن... ‫- گیل‌ها دزدیدنش.
‫- چی‌ها؟ ‫- برادرت زنده است.
‫عجوزه پیر که ساکن شهر باستانی...
‫اون طرف دریای متلاطمه، اسیرش کرده.
‫چهار موجودی که اومده بودن ‫تیر آسلین، خادمینش هستن.
‫عذر می‌خوام، گفتی «اون طرف دریای متلاطم»؟
‫- خیلی‌خب. ‫- چیه؟
‫شاهدخت، من سراسر دنیا سفر کردم،
‫موجودات دریایی سحرآمیز زیادی دیدم،
‫ولی به عمرم کسی رو ندیدم ‫که از دریای متلاطم عبور کرده باشه.
‫کل نقشه‌ها همون‌جا به اتمام می‌رسن.
‫باید بریم همون‌جا. ‫باید از دنیای خودمون خارج شده...
‫و وارد دنیای ناشناخته بشیم. ‫فقط از همین طریق می‌شه...
‫می‌شه...
‫داری...
‫داری چیکار می...
‫نباید می‌اومدی اینجا،
‫ولی خیلی از دیدنت خوشحالم الورا.
‫واقعا الان گفت...
‫نه، اشتباه می‌کنی.
‫اسم من... من که... من کس خاصی نیستم.
‫تو الورا دانان، آخرین نفر...
‫از نسل کایمریا، شهبانوی آینده،
‫کاهن اعظم، ساحره ارشد نه قلمرو...
‫و آخرین و بهترین امید دنیا ‫علیه موجود خبیثی هستی...
‫که می‌خواد همه‌مون رو نابود کنه.
‫چی؟
برای دانلود فیلم های بیشتر به وب سایت کیامووی مراجعه کنید .:: kiamovie.ir ::.