‫«آنچه در 1923 گذشت»
‫تو برف و کولاک خودتو به
‫کشتن نده که زود برگردی پیشم.
‫ اجازه نمیدم امروز
‫آخرین باری باشه که صورتت رو می‌بینم.
‫من باید پیش شوهرم باشم.
‫حامله‌ای؟
‫- چرا میری خونه؟ ‫- خانواده‌م بهم نیاز دارن.
‫تو خطرن.
‫دنبال یه دختر سرخپوست کرو می‌گردم،
‫۱۶ ساله.
‫- کمکی از دستم برمیاد؟ ‫- شما به خاطر نقض
‫قانون مونتانا علیه ازدواج نژادهای ‫مختلف، تحت بازداشت هستین.
‫هی!
‫نه، نه!
‫چقدر تو دردسر افتادن؟
‫خب، ازدواجشون باطله.
‫کار اون ویتفیلد عوضیه.
‫می‌خواد همه مهره‌های شطرنجت ‫رو از صفحه بندازه بیرون.
‫بنر، وقتی با سگ‌ها می‌خوابی،
‫با کک بلند میشی.
‫تمام عمرمون هیچی نداشتیم.
‫حالا یه چیزی داریم، و اون کک نیست.
‫فقط آتیش تأثیر مخرب‌تری
‫روی نظم جنگل داره نسبت به کولاک.
‫همه گله‌های گاو
‫و بوفالو و گوزن تو ‫دایره‌های دیوونه‌کننده می‌چرخن
‫تا اینکه کوه‌های برف روشون ‫رو می‌پوشونه و همونجا یخ می‌زنن.
‫کولاک هم انسان و هم حیوون رو از گرسنگی
‫و سرما و نبود خورشید ‫و ماه دیوونه می‌کنه،
‫یعنی هیچ جهتی نیست،
‫هیچ قطب‌نمایی برای ‫هدایت حرکت یا عقل نیست.
‫از خونه استفاده نمی‌کنی.
‫بهتره زمستون پیش خانواده‌م باشم.
‫منطق میگه خانواده رو بیاری شهر
‫نه اینکه تو بری پیش خانواده
‫تو یه کلبه گلی که از برف یخ زده.
‫به شهر اعتماد ندارم.
‫به اون کلانتر هم اعتماد ندارم.
‫خیلی تو جیب داتونه.
‫گمونم یکی باید مواظب گله باشه.
‫برای یه پسر و یه زن ‫خیلی کار احمقانه‌ایه.
‫دیگه گله‌ای ندارم.
‫کرم کبدی گرفتن.
‫همه‌شون رو کشت.
‫ببین چقدر از خودگذشتگی کردی
‫و رنج کشیدی
‫تا از گوسفندها محافظت کنی.
‫آدم کشتی و خودت هم تا پای مرگ رفتی.
‫و همه‌ش به خاطر یه کرم
‫که همه چیزی رو که براش جنگیدی نابود کرد.
‫دامداری کسب و کار نیست، بنر.
‫محنت رعیت‌هاست.
‫باید گذاشت به عهده اونا.
‫تو دیگه رعیت نیستی. نه دیگه.
‫برف‌ها دیگه ماه بعد باید ‫شروع به آب شدن کنن.
‫یه چاه دیگه می‌کنیم.
‫کرم‌ها...
‫طلا رو از بین نمی‌برن.
‫طلا در برابر خشکسالی و زمستون مقاومه،
‫و تقاضاش هم بی‌پایانه.
‫این یه کسب و کار واقعیه.
‫ماشین رو نگه دار.
‫اینا دارن چه غلطی می‌کنن؟
‫چندتا از معدنچی‌های نروژی پرسیدن
‫اگه می‌تونن روی کوه اسکی کنن یا نه.
‫ضرری توش ندیدم،
‫حداقل برای ما.
‫گفتم اگه می‌خوان خودشونو
‫رو کوه به کشتن بدن، بذار بدن.
‫باید منو ببری پیششون.
‫همین الان!
‫بنر، عجله کن!
‫نمی‌فهمم چه عجله‌ایه.
‫فقط یه مشت آدم مست ‫دارن با مرگ بازی می‌کنن.
‫نمی‌فهمی چه عجله‌ایه ‫چون دید نداری، بنر.
‫سوار ماشین شو. بهت نشون میدم چه خبره.
‫به اندازه کافی نزدیک شدیم.
‫بریم با اون قاضی حرف بزنیم.
‫خب، تو که می‌شناسیش ‫جیک. ممکنه دو جور پیش بره.
‫اینجا هم ممکنه دو جور پیش بره.
‫خب می‌خوای چیکار کنم؟
‫همین‌جا بمون و دعوا راه ننداز.
‫برمی‌گردیم.
‫بله.
‫کلانتر مک‌داول
‫و کمیسیونر داتون اومدن ملاقاتتون.
‫- بفرستشون داخل. ‫- چشم آقا.
‫آقایون. ‫- ممنون.
‫صبح بخیر آقایون.
‫اینجا قهوه هست اگه می‌خواید.
‫نه، ممنون روی.
‫من یکم می‌خورم.
‫فکر می‌کردم تفنگدارها قهوه نمی‌خورن.
‫دستشون رو می‌لرزونه.
‫سعی می‌کنم به مردایی شلیک نکنم که
‫اونقدر دورن که لرزش دست مهم باشه.
‫هی... هیچوقت نمیشه ‫فهمید کی شوخی می‌کنه.
‫شوخی نمی‌کنه.
‫چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫پرونده ندعی‌العموم علیه دیویس.
‫همچین پرونده‌ای تو لیست من نیست.
‫یه زن به جرم ازدواج ‫نژادهای مختلف بازداشت شده.
‫منظورتون آسامی آشیکاگاست.
‫آلیس دیویس اسم جعلی روی گواهی ازدواجه.
‫اون زن رئیس واگن منه.
‫اصلاً ازدواج نکرده.
‫ایالت ازدواجشون رو ‫به رسمیت نمی‌شناسه.
‫تو دادگاه مقدماتی اقرار کردن؟
‫اقراری در کار نیست.
‫اون با یه مرد سفیدپوست زندگی می‌کرده.
‫با اون مرد دو تا بچه ‫داره و یه گواهی ازدواج.
‫گناهکاره.
‫تنها چیزی که باید تعیین بشه حکمشه.
‫و چه حکمی دادی؟
‫یه معماست جیک. هنوز تصمیم نگرفتم.
‫اگه این زن سبک‌سر ‫رو بفرستم زندان، بچه‌ها
‫تو یتیم‌خونه می‌مونن و ‫خرجشون میفته گردن دولت.
‫اگه هم اخراجش کنم، ‫باز هم خرج بچه‌ها با دولته
‫چون این دورگه‌ها اینجا به دنیا اومدن.
‫شهروند آمریکا هستن.
‫شوهرش هم تو بیمارستان شهر بستریه.
‫که باز هم خرجش با دولته.
‫خب، من می‌تونم مشکلت رو حل کنم.
‫چرا همه‌شون رو نمی‌سپری به من؟
‫همه‌شون رو.
‫یه سنت هم خرج رو دست دولت نمی‌ذاره.
‫- همه‌شون رو؟ ‫- زنه،
‫دورگه‌ها،
‫مریضه، کل دار و دسته‌شون.
‫تکلیف اون خونه داغونشون تو شهر چی میشه؟
‫تو مزرعه زندگی می‌کنن.
‫و همونجا می‌مونن؟ درسته؟
‫مطمئنم دیگه از شهر سیر شدن.
‫در این صورت، محکوم میشن
‫به آزادی مشروط تحت نظارت تو.
‫اگه با هم
‫تو انظار عمومی تو شهر دیده ‫بشن، نقض آزادی مشروطشونه
‫و فوراً منتقل میشن
‫- به زندان شهر. ‫- فهمیدم.
‫به شرطی که اون کشیش ‫متخلف رو به دادگاه معرفی کنن.
‫امضاش عمداً ناخواناست.
‫خب، به نظر میاد به یه ‫کارشناس خط نیاز داری.
‫تا هویتش رو نفهمم نمی‌تونم آزادش کنم.
‫روی، مدت زیادیه منو می‌شناسی.
‫دیگه بیشتر از این نمی‌تونم تحمل کنم.
‫داری قاضی رو تهدید می‌کنی جیک؟
‫تهدید یه جور عدم قطعیت
‫همراهش داره.
‫من قوانین این سرزمین رو مشخص نمی‌کنم.
‫من فقط به عواقب نقضشون رسیدگی می‌کنم.
‫تو با یه زن کرو ازدواج کردی.
‫دو ایالت اون‌ورتر، این ‫قانون شامل تو هم میشه،
‫و اون وقت تویی که محاکمه میشی.
‫خوبه که تو مونتانا زندگی می‌کنم.
‫عجب.
‫اونو بذار سر جاش.
‫اسم کشیش رو بهت میگیم
‫وقتی تو اسم رابط ‫مشروب‌فروشیت رو به ما بگی.
‫چطوره؟
‫می‌دونی روی، شاید بهتره بریم دفتر من
‫و... یه کم درباره‌ش گپ بزنیم.
‫این اخاذیه.
‫چرا باید به یه خانواده دورگه اهمیت بدم؟
‫فکر می‌کنی چیزی رو بردی؟
‫هیچی نبردی.
‫هیچکدوم از ما تو این ‫معامله برنده نیستیم روی.
‫هیچکدوم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت کیامووی ::.. .:: kiamovie.ir ::.
‫« 1923 » ‫« قسمت دوم: زمستان متجاوزه »
کیامووی سایت رسانه اینترنتی فیلم و سریال تقدیم می کند .:: kiamovie.ir ::.
‫نه! نه!
‫این لعنتی‌ها امسال همه جا هستن.
‫بد گیرت آورد؟
‫مردم نباید زمستون اینجا باشن!
‫بیشترشون نیستن. دام‌ها ‫که خودشون غذا نمی‌خورن.
‫تنها چیزی که اینجا ‫غذا می‌خوره گرگ‌هان.
‫بذار یه درشکه بیارم. می‌برمت خونه.
‫خیال‌پردازیه.
‫یه سردخانه تو خونه.
‫چه روزی بشه اون روز.
‫- چی شده؟ ‫- گرگ گازش گرفته.
‫تو لونه مرغا بود.
‫بیا ببریمش تو.
‫برو.
‫اسپید، بدو. دکتر میلر رو بیار.
‫اونقدرا هم بد نیست.
‫گرگی که روز روشن بین مردم می‌چرخه
‫یا زخمیه یا هاره.
‫مثل زخمی‌ها حرکت نمی‌کرد.
‫همه مرغامونو کشت.
‫چرا هنوز اینجا وایسادی؟
‫اگه هار باشه، داری با زمان مسابقه میدی.
‫طوفان داره میاد خانم. ‫به نظر میاد بد باشه.
‫دلیل بیشتر که عجله کنی.
‫بذار یه نگاهی بهش بندازم.
‫درد داره؟
‫وقتی اینجوری می‌کنی درد داره.
‫بیا.
‫اینجا.
‫ درد داره.
‫قسم می‌خورم دختر.
‫یا مریم مقدس، اگه بدشانسی نبود،
‫اصلاً شانس نداشتی.
‫فکر کنم خدا تصمیم ‫گرفته دادن این قیافه بهت
‫تنها لطفی بوده که در حقت کرده.
‫حاضرم قیافه رو پس بدم اگه باعث بشه
‫دیگه بهم شلیک نشه و گرگ گازم نگیره،
‫و همه چیزای دیگه‌ای که سرم آورده.
‫فکر کنم این قیافه ارزش ‫دردسراشو داره عزیزم.
‫عذر می‌خوام قربان.
‫بهمون گفته بودن اشکالی نداره، ام...
‫- قصد بدی نداشتیم. ‫- برام توضیح بده.
‫اسکی کردن. توضیحش بده.
‫ام...
‫ما... ما تو ارتش یاد گرفتیم.
‫چطوری انجامش میدین؟
‫خب، ام...
‫وایمیستی و، به جلو خم ‫میشی، زانوهات رو خم می‌کنی.
‫بعد با رفتن به این طرف و اون ‫طرف سرعتت رو کنترل می‌کنی.
‫لبه بالایی اسکی رو تو برف فرو می‌کنی.
‫نزدیک‌ترین حسیه که یه آدم ‫می‌تونه به پرواز داشته باشه.
‫یادگیریش سخته؟
‫چند روز اول همش رو کونت میفتی،
‫ولی... بعدش، اینه که...
‫بدنت حرکت رو یاد می‌گیره،
‫و آسون میشه، مثل ‫سوارکاری یا دوچرخه‌سواری.
‫ولی می‌تونم یادتون بدم، اگه بخواین.
‫حوصله دو روز رو کونم ‫افتادن رو ندارم، ممنون.
‫بچه‌ها می‌تونن یاد بگیرن؟
‫بچه‌ها از همه سریع‌تر یاد می‌گیرن.
‫فکر کنم، ام، فکر کنم تقریباً ‫همه می‌تونن انجامش بدن.
‫مادربزرگم انجامش میده.
‫خب...
‫...اگه نظرتون عوض شد ‫قربان، من با کمال میل یادتون میدم.
‫به نظر من روش احمقانه‌ای ‫برای هدر دادن وقته.
‫اینطور فکر می‌کنی؟
‫تو چند تا تیراندازی بودی؟
‫به اندازه کافی.
‫چند تا دعوای بار؟
‫بیشتر از اونی که بتونم بشمرم.
‫و بعدش، چه حسی داشتی؟
‫زنده بودم، که هدف اصلی بود.
‫ولی خوشت می‌اومد.
‫راستشو بگو.
‫از خطرش خوشت می‌اومد.
‫آره، خونت رو به جوش میاره.
‫آره.
‫خب، جدا از دامدارت،
‫الان دنیا دست پولداراست.
‫و همه یه مزه‌ای ازش می‌چشن.
‫کارمند، صنعتگر، فروشنده ماشین،
‫دکتر، وکیل.
‫تنها چیزی که نمی‌تونی از مغازه بخری
‫حس سرخوشی خطره،
‫هیجان خطر کردن.
‫من می‌تونم اینو بفروشم.
‫واسه یه ثروت هنگفت.
‫مطمئن نیستم بتونیم قبل ‫از طوفان به مزرعه برسیم.
‫خب، نمی‌خوام ریسک یه شب ‫دیگه موندن تو شهر رو بکنم.
‫ترجیح میدم شانسم رو ‫با طوفان امتحان کنم.
‫باید واگن سرپوشیده می‌آوردیم.
‫سفر سختی برای آلیس و بچه‌ها میشه.
‫بعد از چیزی که از سر گذروندن،
‫مطمئنم این سفر براشون ‫ذره‌ای اهمیت نداره.
‫زین، داریم خانواده‌ت رو می‌بریم خونه.
‫آزادشون کردن. تو هم همینطور.
‫تنها آینده من یه تخته.
‫نمی‌تونم بیشتر از یه دقیقه سر پا وایسم
‫قبل از اینکه خدا یه چاقو تو مغزم فرو کنه
‫و روده‌هام رو بالا بیارم.
‫کسی رو آوردن معاینه‌ت کنه؟
‫دکتر، جراح؟ کسی؟
‫هیچکس نیومده منو معاینه کنه.
‫خب، از اینجا میاریمت بیرون.
‫نمی‌تونم راه برم.
‫برو پیش کلانتر و خانواده رو بیار.
‫برگرد اینجا، زین رو سوار می‌کنیم و...
‫می‌بریمش خونه.
‫خیلی زود حالت رو خوب می‌کنیم.
‫می‌بینی.
‫شهر همیشه کاری به کار ما نداشت.
‫نمی‌دونم چرا الان براشون مهم شده.
‫چون ویتفیلد بهشون گفته اهمیت بدن.
‫داره یکی یکی ما رو قطع می‌کنه.
‫بهار که بیاد...
‫...ما هم یه سری قطع کردن راه می‌ندازیم.
‫البته اگه کسی از ما باقی مونده باشه.
‫باید شکار خیلی خوبی بوده باشه.
‫تمام شب طول کشید.
‫ولی گوشتی نمی‌بینم.
‫کنار رودخونه خوابمون برد.
‫متنفرم وقتی اینجوری میشه.
‫دیروز یه گاوچرون دیدیم. ‫فکر کردیم بهتره همونجا بمونیم.
‫یه گاوچرون؟
‫دنبال گاوهای گمشده می‌گشت.
‫گفت اینجا منطقه سرخپوستی ‫نیست. یه مزرعه‌ست.
‫اینجا همون جاییه که کوانا پارکر
‫هر بار از دست سواره نظام فرار می‌کرد.
‫دقیقاً همینجا.
‫این سرزمین اجدادیشه.
‫دیگه سرزمین اجدادیش نیست.
‫گاوچرونه گفت مردم کوانا
‫صد مایل به شمال و شرق رفتن.
‫به نظر نمی‌اومد از بودن ‫ما اینجا ناراحت باشه.
‫گفت خوش اومدیم.
‫گاوچرون‌ها صاحب زمین نیستن.
‫دامدارها صاحب زمینن.
‫شک دارم این دامدار از ما استقبال کنه.
‫باید بریم.
‫من اینجا رو دوست دارم.
‫باید بریم.
‫منطقه سرخپوستی کومانچی‌ها
‫چه فرقی با مال ما داره؟
‫اونجا هم مدرسه دارن.
‫و کشیش. و پلیس.
‫شاید بهتره شانسمون رو ‫با گاوچرون‌ها امتحان کنیم.
‫شاید کمکشون کنیم دنبال ‫گاوهای گمشده بگردن
‫در ازای موندن اینجا.
‫یه نفر تنهایی شانس ‫کمی برای پیدا کردن داره.
‫شاید.
‫رد پاشو کنار رودخونه پیدا می‌کنم.
‫اردوگاهش رو پیدا می‌کنم.
‫و ببینم می‌تونم دامدارش ‫رو پیدا کنم یا نه.
‫تا وقتی برنگشتم مخفی بمونید.
‫[آنادارکو، اوکلاهاما]
‫بله.
‫فهمیدم.
‫به مارشال اطلاع میدم. ممنون.
‫می‌تونم کمکتون کنم آقایون؟
‫مارشال کنت. باید با مارشال
‫مسئول این پاسگاه صحبت کنم.
‫یه لحظه.
‫لطفاً دنبالم بیاید.
‫بفرمایید بشینید آقایون.
‫از کجا اومدید؟
‫مونتانا.
‫خیلی از خونه دور شدید.
‫مونتانا محل خدمت منه. خونه‌م نیست.
‫مارشالی که کار میدانی ‫انجام بده اینجا هست؟
‫فقط همینی که جلوت می‌بینی.
‫تو تو این منطقه گشت می‌زنید،
‫حکم اجرا می‌کنی، ‫دستگیری انجام میدی؟
‫چرا باورش برام سخته؟
‫چون یه نژادپرست
‫از قرن گذشته‌ای، مارشال.
‫شک دارم از مونتانا اومده باشی که
‫توانایی من برای خدمت به ‫این نشان رو زیر سؤال ببری.
‫به چیزی نیاز داری.
‫و اگه امیدی به گرفتنش داری،
‫همین الان بگو، قبل از اینکه ‫از دفترم بندازمت بیرون.
‫مواظب حرف زدنت باش زن، قبل از اینکه...
‫مادموازل.
‫ما دنبال
‫یه قاتل می‌گردیم که ‫فکر می‌کنیم فرار کرده
‫به سرزمین کومانچی‌ها.
‫کدومشونه؟
‫قتل؟
‫حداقل پنج تا.
‫- عجب وحشی‌ای. ‫- دو تا راهبه...
‫...و سه تا کشیش.
‫از قیافه‌ش باورش سخته.
‫گناهکار بودن دختره
‫جای سؤال نداره.
‫راهبه‌ها رو تو خواب چاقو زد.
‫کشیش‌ها رو هم با تفنگ ساچمه‌ای کشت
‫وقتی به دار و دسته‌ش پیوست.
‫- دار و دسته؟ ‫- یاغی‌هایی
‫از ملت کرو.
‫اینو ببر پیش استر تو قسمت جلویی.
‫اون طراح ماهریه.
‫می‌تونیم پوسترهاتون رو چاپ کنیم.
‫شروع می‌کنیم به پخش کردنشون.
‫کومانچی‌ها فقط وقتی به این نشان ‫احترام می‌ذارن که بهشون احترام بذاره.
‫خیلی از مارشال‌ها موقع یادگیری این درس
‫سر از تابوت درآوردن.
‫با احتیاط قدم بردار، مارشال.
‫اینجا مونتانا نیست.
‫واضحه.
‫به یه طرح از این دختر نیاز دارم.
‫این یکی.
‫باید اینا رو ببریم ساحل.
‫اینا رو بذارید رو چرخ دستی.
‫اینا رو بردارین.
‫با ما بیاین.
‫پسرعمو.
‫باشه.
‫لوکا میگه، از دعوا خوشت میاد.
‫من که اینجوری نمی‌گمش.
‫پس چی میگی؟
‫گمونم بگم
‫همش به آدمایی برمی‌خورم ‫که دنبال دردسرن.
‫و همشون فکر می‌کنن دردسر منم.
‫منم همین مشکل رو دارم.
‫ولی اونم میگه جونش رو نجات دادی.
‫آره، خب،
‫به یکی از اون آدما برخورد.
‫می‌فهمی چی میگم؟
‫همه جا از این آدما هست.
‫آره، هستن.
‫کار خوبی کردی.
‫ارزش نجات دادن رو داشت.
‫امشب به افتخار تو جشن می‌گیریم.
‫بله، سینیور.
‫گرسنه‌ای؟
‫بدم نمیاد یه چیزی بخورم.
‫با من.
‫وقتی غذاش تموم شد،
‫ببرش هتل گالوز.
‫اون چیه؟
‫نه، نه، نه، نه.
‫فهمیدی؟
‫به یه اداره تلگراف نیاز دارم.
‫هتل تلفن داره.
‫تلفن به دردم نمی‌خوره.
‫به یه اداره تلگراف نیاز دارم.
‫می‌تونی از هتل تلگراف بفرستی.
‫من آماده‌ام.
‫غذات رو تموم کن. عجله‌ای نیست.
‫برای تو عجله‌ای نیست.
‫برای من همه چیز عجله‌ایه.
‫بریم.
‫ممنون.
‫- ایستگاه قطار کجاست؟ ‫- تو سرزمین اصلی.
‫پیاده چقدر راهه؟
‫سینیور ماچئو گفت شما ‫رو تا اتاق همراهی کنم
‫و بعد ببرم هالیوود.
‫وقتی سینیور ماچئو ازت ‫می‌خواد کاری انجام بدی،
‫باید دقیقاً همون کاری ‫رو بکنی که ازت خواسته.
‫من غذا خوردم. به یه ‫وعده دیگه نیاز ندارم.
‫ناهار خوردی. هالیوود برای شامه.
‫سینیور ماچئو داره مهمان‌نوازی ‫بزرگی در حقت می‌کنه.
‫رد کردنش توهینه.
‫خوش شانسی که زنده می‌خوادت.
‫حالا کی دنبال دردسره؟
‫بهت غذا دادم،
‫بهترین سوئیت تو بهترین ‫هتل شهر رو بهت دادم.
‫برنامه‌ریزی کرده بودم یه شب عالی
‫فقط برای نشون دادن ‫قدردانیم داشته باشی.
‫ببین چطوری جواب مهمون‌نوازیم رو میدی.
‫من هیچوقت نخواستم و نمی‌خوامش.
‫تو مونتانا بهم نیاز دارن.
‫خانواده‌م تو خطرن.
‫زنم رو از دست دادم.
‫و وقت مهمون‌نوازی ندارم.
‫آره.
‫شکارچی شیری که آفریقا رو ترک می‌کنه
‫تا بیاد آمریکا و به جاش آدم شکار کنه.
‫برای خانواده‌ت؟
‫لوکا اینطوری میگه.
‫یه جنگه بر سر زمین.
‫زمین خانواده من.
‫و دارن از دستش میدن.
‫من این جنگ رو می‌شناسم.
‫خانواده من قبلاً باختنش.
‫با این حال ما یه مشکلی داریم، تو و من.
‫بهم بی‌احترامی کردی.
‫و بی‌احترامی مسریه
‫اگه همون لحظه که پیش ‫میاد باهاش برخورد نشه.
‫پس باید بری.
‫به نظر میاد خودتم همینو می‌خوای.
‫به نظر می‌رسید آنجلو
‫نگران اعتماد کردن بهت بود.
‫اگه من جای آنجلو بودم،
‫منم بهت اعتماد نمی‌کردم،
‫با توجه به قیافه‌ش.
‫ولی به مردی که هدف ‫داره همیشه میشه اعتماد کرد
‫که دقیقاً کاری رو بکنه ‫که به هدفش کمک می‌کنه.
‫من اون چیز رو بهت میدم.
‫فکر می‌کنی وقت داری درباره‌ش حرف بزنی؟
‫آره، برای این وقت دارم.
‫هیچی نمی‌بینم!
‫ببرش سمت کاج‌ها!
‫راه بیفتید پسرا.
‫وایستین.
‫اسب‌ها رو ببندیم؟
‫پشتشون به باد باشه.
‫باید واگن رو برگردونیم!
‫آماده‌اید؟
‫برید زیرش.
‫همه رو ببرید زیر واگن.
‫تا وقتی این طوفان تموم ‫بشه از سرما یخ می‌زنن.
‫خانواده زین نمی‌تونن پیاده برن.
‫خود زین هم همینطور.
‫نگرانم در هر صورت مجبور شن راه برن.
‫فقط میرن پایین‌تر تا از این وضع در برن.
‫ما هم رد پاشون رو دنبال می‌کنیم.
‫کدوم رد پا؟
‫خب، اینجاست که همه‌مون
‫حسابی با هم صمیمی می‌شیم.
‫بچسبید به هم، شونه به شونه.
‫ببخشید که نصف طوفان رو آوردم تو، کارا.
‫برف روی زمین نگرانم ‫نمی‌کنه، دکتر میلر.
‫سلام.
‫اوه.
‫- حسابی گازت گرفته. ‫- آره.
‫نگرانم گرگه هار بوده باشه،
‫روز روشن بیرون ‫می‌گشته. ترسی از آدم نداشته.
‫احتمالاً یه گرگ جوون بوده که ‫از گله جدا شده و گرسنه بوده،
‫ولی، ام، ریسک نمی‌کنیم.
‫این کجا میره؟
‫خب، مستقیم میره تو شکمت.
‫باید این کار رو 12 بار ‫تو 10 روز آینده انجام بدیم.
‫متأسفانه این طوفان ما رو مهمون شما کرده
‫برای امشب، خانم داتون، پس
‫صبح یه تزریق دیگه بهش می‌زنم
‫و واکسن‌های بعدی رو می‌ذارم پیشتون ‫که 10 تای دیگه رو خودتون بزنید.
‫حالا، لطفاً لباست رو بالا بزن.
‫نه، نه، اونو تو شکمم نمی‌زنی.
‫ریسک هاری رو به جون می‌خرم.
‫با هاری نمیشه ریسک کرد.
‫همیشه کشنده‌ست.
‫ولی حتی نمی‌دونی هار بوده یا نه.
‫ریسکیه که نمی‌تونیم بکنیم.
‫گفتم نه.
‫بگیرش.
‫نه! گفتم...
‫ولم کن! نه!
‫نه! وایستا!
‫گفتم نه! ‫- اسپید...
‫ولم کن! ‫- ببخشید خانم.
‫به نفع خودتونه.
‫پاهامو ول کن!
‫نه! نه!
‫نه. نه.
‫گفتم نه.
‫می‌دونم درد داره.
‫ولی از جایگزینش بهتره.
‫یه اتاق براتون آماده ‫می‌کنم، دکتر میلر.
‫اشکالی نداره با من هم‌اتاق بشید؟
‫زحمت نکشید.
‫رو کاناپه راحتم.
‫چندتا پتو میارم.
‫آقای داتون اینجا نیست؟
‫نه، رفته شهر.
‫امیدوارم عقلش رسیده ‫باشه همونجا بمونه.
‫منم همینطور.
‫این خیلی زیاده.
‫خیلی زیاده.
‫دوستش دارم، ولی این زندگی نیست.
‫این فقط زنده موندنه.
‫به زور هم همینه.
‫زمستون همیشه سخته.
‫و این یکی از بیشتر ‫زمستون‌ها سخت‌تر بوده.
‫ولی بعدش بهار میاد.
‫و هیچ چیز به اندازه
‫کوه‌ها تو بهار باشکوه نیست.
‫صبر کن. صبر کن تا ببینیش.
‫من اینجا نیستم که ببینمش.
‫وقتی طوفان تموم شد، میرم خونه.
‫یه ویسکی لطفاً.
‫فقط اسکاتلندی‌ها می‌تونن ‫طوفان رو تو میخونه سر کنن.
‫نمی‌خوام یکی از ‫داتون‌ها ما رو با هم ببینه.
‫تو با اون نشان رو سینه‌ت.
‫هیچ داتونی تو شهر نیست که ما رو ببینه.
‫اصلاً کسی اینجا نیست که ما رو ببینه.
‫به جز بارمن.
‫حافظه‌ش با یه انعام پاک میشه.
‫آدم مذهبی‌ای هستی؟
‫نه کمتر از بقیه، گمونم.
‫هر وقت نیاز داشتم صداش زدم.
‫هنوز نفس می‌کشم، پس فکر کنم گوش داده.
‫تو چی؟
‫من معتقدم...
‫یه گناهکارم که هرگز ‫دروازه‌های بهشت رو نمی‌بینه.
‫ولی معتقدم که وجود دارن.
‫ویتفیلد می‌تونه به یه کوه نگاه کنه
‫و طلای عمیق داخلش رو ببینه.
‫اون وایکینگ‌ها رو دید که ‫از کوه سر می‌خوردن پایین
‫مثل سمور و خودشونو احمق جلوه می‌دادن...
‫و توش یه کسب و کار می‌بینه،
‫یه ثروت توش می‌بینه.
‫یه آدم با بصیرته.
‫بصیرتی در کار نیست.
‫اون از درون ما رو می‌بینه.
‫حرص و طمع تو قلبمون رو می‌بینه.
‫هیچوقت مردی رو ندیده بودم که ازش بترسم.
‫حتی یه بار تو زندگیم، تا حالا.
‫این مرد منو می‌ترسونه، کلاید.
‫حسابی منو به وحشت میندازه.
‫«جمهوری‌خواه‌ها قصد دارن
‫قانون شهروندی سرخپوستان ‫رو به کنگره معرفی کنن.
‫این قانون به همه سرخپوستانی که
‫در خاک آمریکا به دنیا اومدن ‫شهروندی اعطا می‌کنه.»
‫چرا همچین کاری می‌کنن؟
‫این نتیجه اجتناب‌ناپذیر ‫همگون‌سازیشونه.
‫چی؟
‫خب...
‫...اگه می‌خوایم راه و رسم ‫بت‌پرستیشون رو کنار بذارن،
‫باید پاداش برابری رو بهشون بدیم.
‫ولی تو می‌خوای سرخپوست‌ها ‫رأی بدن، با زن‌های ما ازدواج کنن؟
‫همه‌شون زن‌های تو هستن؟
‫- که سرنوشت خودشون رو انتخاب کنن... ‫- کصشعر تحویل من نده،
‫پدر، من قبرستون پشت خونه‌ت رو دیدم.
‫می‌دونم درباره ‫سرخپوست‌ها چی فکر می‌کنی.
‫تو می‌دونی درباره ‫سرخپوست‌هایی که در برابر
‫تکامل خودشون مقاومت ‫می‌کنن چی فکر می‌کنم، ولی...
‫...به اونایی که قبولش ‫می‌کنن فقط عشق نشون میدم.
‫خطرش رو نمی‌بینی؟
‫نه، هیچ خطری توش نمی‌بینم.
‫پس فکر کنم اجازه میدی مردای ‫سیاه با زن‌های سفید ازدواج کنن.
‫خب، تو فرانسه این کار رو ‫می‌کنن، و هیچ فاجعه‌ای به بار نیومده.
‫تو فرانسه می‌تونی با ‫نژاد دیگه ازدواج کنی؟
‫خب، جنوب فرانسه یه زمانی ‫تحت حکومت مردای سیاه بود،
‫همینطور اسپانیا و ایتالیا.
‫مردای سیاه بر اروپا حکومت می‌کردن؟
‫به مدت 800 سال.
‫بخشی از اون امپراتوری ‫هنوز هم وجود داره.
‫اسمش آندلسه،
‫و واقعاً بعضی از...
‫باشکوه‌ترین معماری‌های دنیا رو داره.
‫درسته.
‫یا خدا.
‫- پدر! ‫- چیه؟
‫پاشو، پاشو لعنتی!
‫سعی می‌کنن ما رو بکشن بیرون،
‫بعد حمله می‌کنن.
‫صبر می‌کنیم تا این کار رو بکنن.
‫من یه مرد روحانی هستم.
‫من میگم این حرومزاده‌ها دارن در ‫برابر تکامل مقاومت می‌کنن، پدر.
‫حالا این تفنگ لعنتی رو بگیر.
‫این تفنگ کوفتی رو بگیر.
‫حالا.
‫نگران نباش، پدر.
‫مرد توبه‌کار نجات پیدا می‌کنه.
‫تنها کاری که باید بکنی...
‫...اینه که طلب بخشش کنی.
‫اسپنسر عزیز،
‫سفرم رو برای پیدا کردنت شروع کردم.
‫تا زندگی‌ای که درونم ‫رشد می‌کنه رو بهت بیارم،
‫بچه‌ای که اسم تو رو به دوش می‌کشه.
‫تشنه لحظه‌ای هستم ‫که تو چشم‌هات نگاه کنم
‫و تو منو بغل کنی
‫و ما یکی دیگه و یکی دیگه درست کنیم،
‫یه ارتش کوچیک از خودمون.
‫این رؤیاییه که منو به سمت تو می‌کشونه.
‫تنها فکرم، تنها خواسته‌مه.
‫نگاه تو روی من، بازوهای تو دورم،
‫و بدن‌هامون به هم ‫فشرده انگار که یکی هستن.
‫این یه ماجراجویی خواهد بود.
‫تو جاده‌هایی که
‫رو نقشه‌ها مشخص شده بمون.
‫اونا تنها جاده‌هایی هستن ‫که من کنترل می‌کنم.
‫لوکا رو با قطار برگردون.
‫کامیون مال توئه اگه بتونی برسونیش.
‫می‌دونم از دست دادن خونه چه حسی داره.
‫شاید حالا بتونی به موقع ‫برگردی و نجاتش بدی.
‫برای پلیس‌هایی که میشه رشوه داد.
‫و برای پلیس‌هایی که... نمیشه.
‫ویسکی‌م رو برسون فورت ورث.
‫لوکا با پول برمی‌گرده،
‫دفعه بعد که همدیگه رو دیدیم دست می‌دیم.
‫جهنم رو به صورت رودهایی از آتش
‫و دره‌هایی از زغال و ‫خاکستر توصیف می‌کنن.
‫شاید اینطوری آموزش داده میشه
‫چون مردم فلسطین و اسرائیل نمی‌تونن
‫ماهیت بی‌رحم و بی‌عاطفه ‫سرما رو، درک کنن.
‫برای مردم کوهستان، ‫جهنم یه رودخونه یخ زده‌ست
‫با دیواره‌های دره از جنس یخ
‫و هوای تلخی که ریه‌ها رو ‫پاره می‌کنه و عقلت رو می‌دزده.
‫جهنم زمستونه،
‫و زمستون اینجاست تا همه ما رو ویران کنه.
برای دانلود فیلم های بیشتر به وب سایت کیامووی مراجعه کنید .:: kiamovie.ir ::.