‫«آنچه در 1923 گذشت»
‫تو مونتانا بهم نیاز دارن.
‫زنم رو از دست دادم.
‫یه جنگه بر سر زمین ‫خانوادگیمون، و دارن از دستش میدن.
‫ویسکی‌م رو برسون به فورت ورث،
‫شاید حالا بتونی به موقع ‫برگردی و نجاتش بدی.
‫نه!
‫قسم می‌خورم دختر، اگه بدشانسی نبود،
‫اصلاً شانس نداشتی.
‫نه!
‫این زندگی نیست.
‫این فقط زنده موندنه.
‫وقتی طوفان تموم شد، میرم خونه.
‫مارشالی که کار میدانی ‫انجام بده اینجا هست؟
‫فقط همینی که جلوت می‌بینی.
‫ما دنبال یه قاتل می‌گردیم
‫که فکر می‌کنیم فرار کرده ‫به سرزمین کومانچی‌ها.
‫باید راه بی‌افتیم.
‫زین، داریم خانواده‌ت رو می‌بریم خونه.
‫آزادشون کردن.
‫باید واگن رو برگردونیم!
‫بریم دنبال اسب‌ها بگردیم.
‫این بچه‌ها از سرما یخ می‌زنن.
‫به آتیش نیاز داریم.
‫اینجا چوبی برای سوزوندن پیدا نمی‌کنی.
‫- از واگن استفاده کن. ‫- اگه از واگن استفاده کنم،
‫دیگه چیزی ندارم که باهاش ‫شما رو از اینجا ببرم بیرون.
‫من که به هر حال از این وضع در نمیام.
‫اینجوری حرف نزن، فهمیدی؟
‫ولشون نکن زین.
‫اونا تو رو ول نکردن.
‫واگن رو بسوزون.
‫با اسب می‌ریم.
‫تو نمی‌تونی سوار اسب بشی.
‫می‌تونم رو اسب بخوابم.
‫نشستن روش که کاری نداره.
‫باشه پس. دووم بیار، خب؟
‫بیا تمومش کنیم.
‫عزیزم، اگه نزنیشون می‌میری.
‫از کجا می‌دونی؟
‫از کجا می‌دونی هاری بوده؟
‫می‌دونیم.
‫گرگ‌ها از آدم‌ها فرار می‌کنن.
‫دنبالشون نمی‌رن، بهشون حمله نمی‌کنن.
‫نمیان تو خونه‌هاشون.
‫این حیوون از دیوونگی این کار رو کرده.
‫و تو رو هم به کشتن می‌ده.
‫الانشم داره منو می‌کشه.
‫این دیوونگی نیست، ترسه.
‫و باید بر این ترس غلبه کنی.
‫نه، نه، نه، نه، نه، خواهش می‌کنم.
‫نه! خواهش می‌کنم! نه!
‫خواهش می‌کنم مجبورم نکنید.
‫- فقط بشین، دخترم. ‫- نه!
‫- خواهش می‌کنم، نه! ‫- ما باید... آره، باید...
‫- ولم کن! ‫- بگیرش! پاشو بگیر!
‫فکر کنم ترجیح می‌دی تو ‫اتاق نشیمن بهت شلیک کنم.
‫مثل یه حیوون که از تب وحشی شده.
‫دنیا جای عادلانه‌ای نیست،
‫همونطور که حتماً تا الان فهمیدی.
‫ولی با تو خیلی مهربون‌تر بوده
‫تا با اون زنی که پشت ‫کالسکه دکتر میلر خوابیده.
‫اینو بهت قول میدم.
‫حالا تو یه زن شدی.
‫اینکه آماده‌ش هستی یا نه جای بحث داره،
‫ولی به هر حال زن شدی.
‫وقتشه مثل یه زن رفتار کنی.
‫حالا، دراز بکش.
‫می‌ایستم.
‫برید بیرون.
‫لباست رو بالا بزن.
‫دارم آبگوشت درست می‌کنم.
‫وقتی آماده شد صدات می‌کنم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت کیامووی ::.. .:: kiamovie.ir ::.
‫« 1923 » ‫« قسمت سوم: خود را در دل هراس فرو بر »
کیامووی سایت رسانه اینترنتی فیلم و سریال تقدیم می کند .:: kiamovie.ir ::.
‫صبح بخیر. ‫کاپیتان صحبت می‌کنه.
‫بندر نیویورک در دیده و ‫به زودی پهلو می‌گیریم.
‫لطفاً وسایل شخصی
‫و مدارک سفرتون رو جمع کنید.
‫مسافران درجه یک و دو،
‫لطفاً روی عرشه بالایی جمع بشید.
‫مسافران درجه توریست روی عرشه اصلی.
‫متشکرم.
‫توجه کنید.
‫پشت سر من از کشتی پیاده می‌شید
‫و افسرهای مهاجرت آمریکا رو تا قایق
‫که جلوی کشتی پهلو گرفته دنبال می‌کنید.
‫چه قایقی؟
‫قایق به کجا می‌ره؟
‫برای پردازش مهاجرها ‫در جزیره الیس، خانم.
‫چرا ما باید پردازش بشیم و ‫اونا آزادن که تو شهر بگردن؟
‫چون اونا مدارک سفرشون رو
‫قبل از حرکت از سفارت آمریکا
‫تو لندن گرفتن.
‫اگه شما هم همین کار رو کرده ‫بودید، الان آزاد بودید که برید.
‫لطفاً دنبالم بیاید.
‫پشت سر من تو یه ردیف راه بیاید.
‫پیاده شید.
‫تو یه ردیف.
‫مستقیم به جلو حرکت کنید.
‫- انگلیسی بلدی؟ ‫- معلومه که بلدم انگلیسی حرف بزنم.
‫من انگلیسی‌ام. ما اختراعش کردیم.
‫یه قایق مخصوص داریم واسه ‫کسایی که زبون درازی می‌کنن.
‫مستقیم برت می‌گردونه همونجایی ‫که اومدی. دهنت رو باز کن.
‫بگو «آ»
‫نفس عمیق بکش.
‫نگه دار.
‫برو سمت راستت.
‫اسم؟
‫الکساندرا.
‫فامیلی؟
‫- الکساندرا ساسکس. ‫- «ساسکس» فامیلیته؟
‫ساسکس منطقه‌ایه که ‫خانواده‌م اهلش هستن.
‫نپرسیدم اهل کجایی. فامیلیت رو پرسیدم.
‫داتن.
‫الکساندرا داتن. این اسمته؟
‫بله، این اسممه.
‫کارت تو آمریکا چیه، خانم داتن؟
‫می‌رم مونتانا پیش شوهرم.
‫- بوزمن، مونتانا. ‫- شوهرت مونتانا زندگی می‌کنه؟
‫- بله. ‫- اونم اهل ساسکسه؟
‫نه، آمریکاییه.
‫برای سفرت مدارک نگرفته؟
‫تو مارسی از هم جدا شدیم.
‫باید با یه کشتی دیگه بیاد اینجا.
‫حالت خوب نیست؟
‫می‌ترسم.
‫سرباز گفت زن‌های حامله ‫نمی‌تونن از مرز رد بشن.
‫برمون می‌گردونن.
‫چرا قبل از اینکه بلیط ‫بگیریم بهمون نگفتن؟
‫چرا نمی‌ذارنرد بشی؟
‫چون من دو تا دهنم که باید ‫غذا بخورن و نمی‌تونم کار کنم.
‫من می‌تونم کار کنم.
‫زن‌ها از وقتی که مسیح تو گهواره بوده
‫با بچه به بغل کار می‌کردن.
‫داتن.
‫- تاریخ تولد؟ ‫- اول آوریل 1901.
‫لطفاً وسایلت رو بذار زمین.
‫کتت رو دربیار.
‫سرفه، تب، جوش یا حالت تهوع داری؟
‫- هیچکدوم. ‫- چهارپایه سمت چپت رو می‌بینی.
‫می‌شه لطفاً بری روش وایسی؟
‫حالا بیا پایین.
‫می‌تونی خم بشی، پاهات رو صاف نگه داری،
‫و چهارپایه رو برداری؟
‫هدف پزشکی این کار چیه؟
‫هدف پزشکیش اینه که ببینیم ‫می‌تونی انجامش بدی یا نه.
‫آمریکا نیازی به ‫دورگه‌ها یا معلول‌ها نداره.
‫بالای سرت بلندش کن.
‫خیلی خب.
‫لطفاً لباسات رو دربیار.
‫لباسات رو دربیار.
‫این یه درخواست نیست، خانم داتن.
‫یه الزامه.
‫لطفاً بچرخ.
‫دست‌هات رو باز کن.
‫لطفاً روی میز بشین.
‫یه نفس عمیق بکش.
‫قبلاً این کار رو کردم.
‫برای من انجامش ندادی.
‫بازدم.
‫ریه‌ها صافن، ضربان قلب نرماله.
‫رفلکس‌ها نرمالن.
‫لطفاً روی میز دراز بکش.
‫پاهات رو باز کن.
‫هیچ لذتی نمی‌برم از اینکه بین پاهای
‫یه مهاجر ایرلندی دیگه رو
‫برای بیماری‌های مقاربتی چک کنم،
‫که به طرز نگران‌کننده‌ای ‫زیاد پیداشون می‌کنم.
‫انگار کل ایرلند بهشون مبتلا شده.
‫نمی‌ذارم.
‫پس برمی‌گردی به اقیانوس.
‫پاهات رو ببند.
‫یه چیزی رو فراموش کردی بهم بگی.
‫تو حامله‌ای.
‫و بعد تعجب می‌کنن چرا چکشون می‌کنیم.
‫تو پرونده‌ش یادداشت کن.
‫چی روم نوشتی؟
‫دارم حاملگیت رو برای ‫معاینه‌کننده بعدی یادداشت می‌کنم.
‫یکی دیگه هم هست؟
‫سه تا هست.
‫می‌تونم لباس بپوشم؟
‫هنوز نه.
‫لطفاً وایسا.
‫دست‌هات رو باز کن.
‫رو به من.
‫می‌دونستی حامله‌ای؟
‫می‌دونستم.
‫چند ماهه؟
‫فکر کنم چهار ماه.
‫روی میز بشین.
‫لطفاً یه اسپکولوم برام بیارید.
‫یه نفس عمیق بکش.
‫باید گریه کردن رو تموم کنی.
‫اینجا بشین.
‫غذا داری؟
‫هی بلوندی.
‫تو اون کیف خوشگلت غذا داری؟
‫- نه. ‫- نه؟
‫نه چیپسی، نه بیسکوییتی، هیچی؟
‫هیچ غذایی ندارم.
‫می‌دونی باید راهت رو بخری، مگه نه؟
‫یا اگه پول نداری، معامله کنی.
‫وضع مالیت چطوره؟
‫اینکه چی دارم یا ندارم به تو ربطی نداره.
‫پس معامله کن.
‫با این قیافه‌ت، می‌دونم ‫برای عبور چی ازت می‌خواد.
‫فامیلیت چیه؟
‫فقط می‌خوام بدونم قبل منی یا بعد من.
‫حامله.
‫انگار قبلاً با یه مرد خوش‌شانس
‫معامله کردی.
‫پسش بده.
‫شاید افسره براش مهم نباشه
‫که یه نون گارخورده رو بخوره.
‫کالینز.
‫امیدوارم کلی پول آورده باشی عزیزم،
‫چون من همه معامله‌ش ‫رو ازش بیرون می‌کشم.
‫داتن.
‫داتن؟
‫منم.
‫بشین.
‫هدفت از اومدن به آمریکا رو بگو.
‫می‌رم پیش شوهرم تو مزرعه‌ش در مونتانا.
‫مزرعه‌ش؟
‫بله.
‫مزرعه گاوداری.
‫درسته.
‫حتماً این گاودار قد بلند و خوش‌تیپه
‫و یکم لنگ می‌زنه
‫به خاطر زخمی که تو جنگ برداشته
‫موقع پاک کردن دشت‌های ‫بزرگ از وحشی‌ها و دزدها.
‫فکر می‌کنی اولین زنی ‫هستی که با یه رمان آبکی
‫و یه رویا از این دفتر رد می‌شه؟
‫آمریکا سرزمین رویاها نیست.
‫سرزمین فرصت‌هاست.
‫فرصت چیزیه که باید به دستش آورد.
‫باید به دستش بیاری.
‫خلاصه، باید کار کنی.
‫شما به صداقت من شک دارید، آقا؟
‫شک کردن به صداقت شما کار منه.
‫سند ازدواج داری؟
‫خب.
‫یه سرزمین فرصت‌ها فقط ‫وقتی می‌تونه وجود داشته باشه که
‫کسایی که دنبال یه ‫زندگی بهتر تو آمریکا هستن
‫مایل و قادر باشن براش کار کنن.
‫آمریکا به یه گدا یا فاحشه دیگه
‫به اندازه یه آنفولانزای ‫اسپانیایی دیگه نیاز داره.
‫چطور می‌خوای امرار معاش کنی؟
‫من کار می‌کنم،
‫کنار شوهرم و خانواده‌ش.
‫این قصه شوهر وامونده رو تموم کن.
‫اگه شوهر داشتی، الان باهات بود.
‫چه جور شوهریه که ‫زنش رو تنها تو انبار کشتی
‫یه ماه تموم
‫با موش‌ها و فقرا ول می‌کنه؟
‫آمریکا تو همه روزنامه‌های ‫لندن آگهی می‌ده.
‫از فرصت‌های بی‌پایان ‫اینجا لاف می‌زنه.
‫آغوش باز آمریکا
‫که می‌گه: «خسته‌هاتون ‫رو، فقیرهاتون رو،
‫توده‌های درهم فشرده‌تون که مشتاق ‫نفس کشیدن آزادن رو به ما بدید،
‫زباله‌های بدبخت ساحل شلوغتون رو.
‫اونا رو بفرستید،
‫بی‌خانمان‌ها،
‫طوفان‌زده‌ها رو پیش من بفرستید.
‫من چراغم رو کنار در طلایی بلند می‌کنم.»
‫یه سونت از اما لازاروس
‫که برای جمع‌آوری پول برای سکویی که
‫مجسمه آزادی‌تون روش وایساده اهدا شده.
‫مجسمه‌ای
‫که به شما خیره شده...
‫...وقتی شما ما رو از ‫کرامت‌مون محروم می‌کنید...
‫...و مثل گاو بازرسی‌مون می‌کنید.
‫شما با هیچ نزاکت یا ‫دلسوزی با من رفتار نمی‌کنید،
‫همه‌ش به اسم حفظ
‫آزادی‌ای که هیچ نمونه‌ای ازش ندیدم.
‫در واقع، می‌تونم بگم این کمترین آزادیه
‫که تو کل عمرم حس کردم.
‫اگه می‌خواید ورودم رو رد کنید...
‫...رد کنید.
‫ولی با کمی ادب رد کنید.
‫برای ورود باید مهارت‌های ‫قابل فروشی نشون بدی.
‫داری؟
‫مهارت قابل فروش رو تعریف کنید.
‫می‌تونی بخونی؟
‫می‌تونم بخونم.
‫ثابت کن.
‫ویتمن.
‫از اول شروع کن.
‫دارم دنبال یه قسمت ‫می‌گردم که ربط بیشتری
‫به وضعیت فعلی ما داشته باشه.
‫پیداش کردم.
‫«تا زمانی که زنده‌ام می‌خوام
‫حاکم زندگی باشم، نه برده.
‫و هیچ چیز بیرونی هرگز ‫بر من فرمان نخواهد راند.
‫هر چیزی که بهت گفتن رو ‫دوباره بررسی کن و رد کن
‫اون چیزی رو که به روحت توهین می‌کنه.»
‫که دقیقاً همون کاریه که من با شما می‌کنم،
‫صرف نظر از تصمیم شما.
‫روی گردنتون رژ لب هست.
‫بهتره پاکش کنید
‫قبل از اینکه برید خونه پیش خانمتون.
‫خوش اومدی به آمریکا.
‫ببخشید؟
‫ایستگاه قطار کجاست؟
‫- کجا می‌خوای بری؟ ‫- غرب.
‫- مونتانا. ‫- مونتانا؟ اون کجاست؟
‫سوال خوبیه.
‫نقشه می‌فروشید؟
‫نه تا مونتانا.
‫نقشه کل کشور چی؟
‫- اینجاست، ببین. ‫- خیلی دوره.
‫نزدیک نیست.
‫به نظر میاد باید از شیکاگو بری
‫به مینیاپولیس، بعد فارگو
‫به بیسمارک، تا بیلینگز.
‫کجای مونتانا؟
‫بوزمن.
‫باید بری ترمینال گرند سنترال.
‫اونجا کجاست؟
‫بالای شهر.
‫خیلی دوره برای پیاده رفتن.
‫تاکسی بگیر.
‫تاکسی‌ها گرونن.
‫نه به اندازه دزدیده شدن اون کیفت.
‫تو یه خانم خوشگلی.
‫انگار
‫یه تابلو زدی که نوشته «توریست».
‫این شهر با توریست‌ها مهربون نیست.
‫پولت رو تو کفشت قایم کن.
‫چشمات رو باز نگه دار.
‫تو خیابون‌های خلوت پرسه نزن.
‫و هر چی یکی مهربون‌تر رفتار می‌کنه،
‫کمتر می‌تونی بهش اعتماد کنی.
‫شما که مهربونین.
‫من خیلی پیرم که جور دیگه‌ای باشم.
‫خانم رو برسون گرند سنترال.
‫نقشه رو نگه می‌دارم.
‫- ممنون. ‫- خیله خب. برو دیگه.
‫کجا می‌رین؟
‫می‌رم پیش یه دوست.
‫مقصد؟
‫در نهایت بوزمن.
‫- مونتانا؟ ‫- بله.
‫این یکم پیچیده می‌شه.
‫فکر کنم باید از...
‫...مینیاپولیس، بعد بیسمارک برم.
‫می‌دونی این موقع سال اونجا چه جوریه؟
‫امیدوارم یه کت خز و دستکش ‫تو اون کیفت داشته باشی.
‫من اهل انگلستانم، ممنون.
‫با سرما غریبه نیستم.
‫خانم، اون سرما نیست.
‫ولی تو داری می‌ری سمتش.
‫فکر کنم واگن تخت‌دار می‌خوای.
‫لطفاً.
‫تکی یا اشتراکی؟
‫تکی چقدره؟
‫صد و بیست و چهار دلار و پنجاه سنت.
‫اشتراکی چقدره؟
‫نود و دو دلار.
‫اگه می‌تونی اون سی تای اضافه رو بدی،
‫شدیداً توصیه می‌کنم.
‫ممکنه با یه زن ایرلندی
‫و شیش تا بچه جیغ‌جیغو، هم‌اتاقی بشی
‫یا بدتر، اگه چیز بدتری وجود داشته باشه.
‫متأسفانه نمی‌تونم اون اضافه رو بدم.
‫باید تو بیلینگز دوباره ‫برای بوزمن بلیط بگیری.
‫نمی‌تونم از اینجا اون قسمت رو رزرو کنم.
‫ریسک بسته شدن خط به ‫خاطر کولاک خیلی زیاده.
‫کی حرکت می‌کنم؟
‫برات ساعت 10:55 از مسیر بوستون گرفتم.
‫چرا بوستون؟
‫به خاطر اون چیز مزاحم
‫به اسم رودخونه هادسون که غرب شهره.
‫می‌تونستم از فیلادلفیا بفرستمت،
‫ولی اون یعنی یه تعویض،
‫و تو نمی‌خوای ساعت 2 صبح
‫تو ایستگاه قطار فیلادلفیا باشی.
‫حالا اون رو یه جای دیگه بذار.
‫همه جیب‌برهای ترمینال ‫الان جای مخفیت رو دیدن.
‫رستورانی تو ترمینال هست؟
‫اویستر بار، طبقه بالا.
‫فکر کنم باید این رو هم قایم کنم.
‫حتماً باید قایمش کنی.
‫تو لندن جیب‌بر نیست؟
‫بستگی داره کجا باشی.
‫اینجا مهم نیست کجا باشی خانم.
‫یه زن جوون که تنها سفر می‌کنه.
‫رو سکو منتظر نمون.
‫همین بالا بمون تا وقتی که ‫می‌بینی باربرها و مسافرای دیگه
‫- به این سمت میان. ‫- ممنون.
‫عصر بخیر.
‫یه کابوی از کنار اردوگاهمون رد ‫شد، دنبال گاوهای گمشده می‌گشت.
‫نمی‌دونستیم رو زمین کسی اردو زدیم.
‫فکر کردیم بهتره بگیم که اونجاییم.
‫اگه بخوای می‌تونیم بریم.
‫یا کمک کنیم گاوها رو پیدا کنی، بعد بریم.
‫خب، اگه قراره دنبال ‫گاوهای گمشده بگردید،
‫می‌تونید هر چقدر ‫می‌خواید اونجا اردو بزنید
‫و موقع انجامش حقوق هم بگیرید.
‫چند نفرید تو گروهتون؟
‫گروهی نداریم.
‫فقط دخترم و یه پسری ‫که ازش مراقبت می‌کنم.
‫کجا اردو زدید؟
‫جایی که رودخونه مثل مار ‫پیچ می‌خوره، تو یه دره باریک.
‫یه طرف صخره‌های قرمز، طرف دیگه جنگل.
‫آره.
‫خب، شما پایین دره‌اید.
‫وقتی شروع به راندن می‌کنیم، ‫گله رو به سمت اون دره می‌بریم،
‫بعد به سمت شرق ‫می‌بریمشون به لانو استاکادو
‫و مستقیم می‌بریمشون ‫به حیاط راه‌آهن تو کلود.
‫اول صبح شروع می‌کنیم،
‫پس وقتی دیدید گاوها ‫شروع کردن به رفتن تو دره،
‫همونجا نگهشون دارید،
‫و ما از رودخونه ردشون می‌کنیم.
‫می‌تونیم این کار رو بکنیم.
‫گرسنه‌ای؟
‫باید برگردم پیش خانواده‌م.
‫صبح می‌بینمت.
‫[پاداش 250 دلاری] ‫[تحت تعقیب برای قتل 5 نفر]
‫اونا به دنبال انتقام خون ‫پدر و مادراشون بودن...
‫... که دیروز تو اردوگاه ما به خاطر ‫جواب ندادن به سوالشون کشته شدن
‫چند نفر بودن؟
‫سه نفر.
‫دوتاشون مثل اون زنه نشان داشتند.
‫یکیش هم لباس سیاه ‫طبیب‌هاشون رو پوشیده بود.
‫میگه دو تا مأمور قانون و ‫یه کشیش این کار رو کردن.
‫همین کار رو با والدین ‫پسره تو خونه‌شون هم کردن.
‫کشیش؟
‫می‌شناسیشون؟
‫می‌شناسمشون.
‫به سمت شرق حرکت می‌کنن.
‫به این مردها بگو عدالت رو به ما بسپارن.
‫اون گفت، «اونا دنبال عدالت نیستن.
‫اگه عدالت می‌خوای،
‫باید اول پیداشون کنی،
‫چون اونا یه چیز دیگه بهشون میدن.»
‫جریان اسب چیه؟
‫مال یکی از پسرها بود.
‫باید به خانواده‌ش بدنش.
‫دادن.
‫کجاییم؟
‫شهر شمراک.
‫باید ده مایل اون طرف‌تر باشه.
‫اون تگزاسه.
‫همه این کومانچی‌ها ‫دارن از گرسنگی می‌میرن.
‫تو دشت گرسنه‌ان، تو فورت گرسنه‌ان.
‫هزار مایل سفر می‌کنن که گرسنه بمونن.
‫تنها شغلی که تو آمریکا براشون مهم نیست
‫رنگ پوستت چیه یا بین پاهات چیه چیه؟
‫معدن.
‫کابوی‌ها. براشون مهم نیست.
‫مرد، زن، سرخپوست.
‫می‌تونی سوارکاری کنی؟ فقط این مهمه.
‫احتمالاً میرن مکزیک.
‫برای رسیدن به اونجا به پول نیاز دارن.
‫میگم بریم سراغ اردوگاه‌های گاوداری،
‫بریم آماریلو، مطمئن شیم عکس اون زنیکه
‫رو هر تیر چراغ برقی هست.
‫باید جنازه‌ش رو به شهر برسونم.
‫روزی یه آمپول، خانم داتن.
‫...اگه حتی یکیش رو از قلم بندازید... ‫- نمی‌ندازم.
‫هیچکدوم رو از قلم نمی‌ندازم.
‫می‌دونم این روند ناراحتتون می‌کنه.
‫این چیزی نیست که ناراحتم می‌کنه، دکتر.
‫تا الان باید برگشته بودن خونه.
‫برف سفر رو کند می‌کنه.
‫باید خونه می‌بودن.
‫مگه نباید همه‌مون خونه باشیم؟
‫به نظر میاد یه نگرانی کمتر داری!
‫کالسکه‌ای نیست. یه چیزی درست نیست.
‫دیر کردید.
‫طوفان گیرمون انداخت.
‫اون دکتره؟
‫- آره. ‫- از کجا می‌دونستی
‫- باید برای ما صداش کنی؟ ‫- برای شما صداش نکردم.
‫انگار این زمستون تمومی نداره.
‫همه باید برن بیرون.
‫به سرش ضربه خورده.
‫چند تا ضربه خوردم.
‫سردرد داری؟
‫وقتی می‌شینم بدتر میشه.
‫نشونم بده کجا درد می‌کنه.
‫حالت تهوع داری؟
‫بله، آقا.
‫با چشمات انگشتم رو دنبال کن.
‫- دیدت تار میشه؟ ‫- میاد و میره.
‫وقتی لمسش می‌کنم
‫درد می‌کنه؟
‫نه بیشتر از همیشه.
‫وقتی کسی دچار
‫آسیب مغزی شدید میشه،
‫مایع...خون... می‌تونه ‫جمع بشه و باعث تورم بشه.
‫بهش میگن هماتوم حاد.
‫اما وقتی تورم با تأخیر اتفاق می‌افته،
‫و یک هفته یا بیشتر بعد ظاهر میشه،
‫بهش میگن هماتوم زیر سخت‌شامه‌ای.
‫زیر جمجمه جمع میشه و به مغز فشار میاره.
‫خب، چیکار باید بکنیم؟
‫باید تخلیه‌ش کنیم.
‫و اینجا جای مناسبی برای این کار نیست.
‫باید تو بیمارستان این کار رو می‌کردن.
‫تو بیمارستان کار زیادی نمی‌کردن.
‫مشخصه.
‫باید جمجمه‌ش رو سوراخ کنم
‫و خون رو بکشم بیرون، اما...
‫نه وسایلش رو دارم نه کمک.
‫خودش خوب نمیشه؟
‫اگه به حال خودش بذاریمش، می‌کشدش.
‫فکر کنم باید برات یه ‫دریل پیدا کنیم، دکتر.
‫خب، دریل دارم...
‫ولی بیهوشی ندارم.
‫بذار باهاش حرف بزنم.
‫زین، یه خبر خوب و یه خبر بد داریم.
‫خبر خوب اینه که،
‫راهی هست که بهتر بشی.
‫دکتر باید، یه سوراخ تو سرت ایجاد کنه،
‫تا فشار رو کم کنه.
‫این خبر خوبه؟
‫در مقایسه با خبر بد، آره.
‫خبر بد چیه؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫دارم وسایلم رو جمع می‌کنم.
‫کجا داری میری؟
‫برمی‌گردم شرق.
‫- می‌تونی بگی چرا؟ ‫- به خاطر اینجا.
‫به خاطر این زندگی.
‫کارا گفت که باید بخوام،
‫باید بیشتر از مرد بخوام،
‫که باید زندگی رو بخوام، و...
‫من هیچ بخشی از این رو نمی‌خوام.
‫پس «در خوشی و ناخوشی» چی میشه؟
‫هیچ جای قسم‌هامون نگفت که ‫تو این جهنم یخ زده زندگی کنیم
‫و هر لحظه برای زنده موندن بجنگیم.
‫الان نوبت ناخوشیته.
‫اگه می‌خوای شوهرم باشی، تو بوستون باش.
‫اینجا خونه منه.
‫خونه من نیست.
‫این مکان اینو واضح نشون داده.
‫عزیزم، وقتشه.
‫جک، بهتره بری بیرون.
‫نه، بذار تماشا کنه.
‫داری خیلی بهتر تحملش می‌کنی.
‫هشت تا دیگه و اینجا میرم.
‫متأسفم، جک.
‫اون بهم گفت این کار رو بکنم.
‫این کجای قسم‌هامون بود؟
‫تا حالا این همه گاو دیدی؟
‫دیدم.
‫کجا بیشتر از اینا هست؟
‫نمی‌دونم بیشتر هست یا نه، ولی ‫مونتانا هم تا حدی داره.
‫ببین چقدر چاقن.
‫همه چیز تو آمریکا چاقه.
‫گاوها، حشرات، مردم. کل این مکان.
‫به زودی تو یه کشور لاغر خواهم بود.
‫تو سیسیل، همه لاغرن، گرسنه.
‫فقط مادربزرگ‌ها چاقن.
‫نمی‌دونم چرا.
‫مگه اونا آشپز نیستن؟
‫زیادی می‌چشن.
‫به نظر همین مشکله.
‫نمی‌تونی اینو عوض کنی.
‫هیچوقت به یه آشپز لاغر اعتماد نکن.
‫بذار اون نقشه رو ببینم.
‫فکر کنم اینجا جاییه که ‫به جاده آسفالت می‌رسیم.
‫این جاده فورت ورثه.
‫فکر می‌کنی شاید یه تصادف باشه، جلوتر؟
‫فکر کنم یه ایست بازرسیه.
‫- اون پول داریم. ‫- میرم یه نگاهی بهشون بندازم.
‫لعنتی.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫یه ایست بازرسیه.
‫پسرعموم، بهمون پول ‫داد برای ایست بازرسی.
‫پولش رو دارم.
‫همچنین بهمون تپانچه داد ‫برای اونایی که قبول نمی‌کنن.
‫باید یه جاده دیگه پیدا کنیم.
‫از اینجا بپیچ سمت راست.
‫یه بار دیگه بپیچ راست.
‫یه مدت تو این مسیر ‫می‌مونیم. یه دور بزرگ می‌زنیم.
‫باید از شر این کامیون خلاص شیم.
‫چیزی نمیشه.
‫من به خاطر یه مشت مشروب لعنتی نمی‌میرم.
‫اینجا می‌شینیم، تا تاریکی صبر ‫می‌کنیم، بعد به راهمون ادامه می‌دیم.
‫از اونا جلوتریم.
‫هیچوقت نمی‌تونن بهمون برسن.
‫حتی نمی‌دونن کجا دنبالمون بگردن.
‫به رانندگیت ادامه بده.
‫برون.
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫بعد از اون همه سختی که ‫کشیدی تا به اینجا برسی،
‫این کاریه که می‌کنی؟ برای ‫پسرعموهات پادویی می‌کنی؟
‫پسرعموهای من از هیچی شروع کردن.
‫و ببین چی ساختن.
‫دارن با من شریکش می‌شن!
‫این شریک شدن باهات نیست. ‫این از سر باز کردن توئه.
‫دو تا انتخاب داری.
‫یا با من پیاده میای تا ایستگاه قطار
‫یا شانست رو با این ‫کامیون امتحان می‌کنی.
‫اونا خانواده منن.
‫درست یا غلط،
‫اونا خانواده‌ن.
‫ببین تو برای خانواده‌ت چیکار می‌کنی.
‫بهترین‌ها رو برات آرزو می‌کنم.
‫- به تپانچه‌م نیاز دارم. ‫- نه، نداری.
‫بدون اون نمی‌تونم از خودم دفاع کنم.
‫با اون هم نمی‌تونی از خودت دفاع کنی.
‫بهش نیاز دارم. لطفاً.
‫شدیداً توصیه می‌کنم ازش استفاده نکنی.
‫
‫اسپنسر عزیزم،
‫به نیویورک رسیدم.
‫به زودی سوار قطاری ‫به مقصد بیلینگز می‌شم.
‫تا یک هفته دیگه، جلوی ‫در خونه‌ت خواهم بود.
‫حالا خواب کوه‌ها رو می‌بینم.
‫خواب برف و آتشی که ‫گرممون کنه رو می‌بینم.
‫ماه‌ها گذشته
‫از زمانی که طعم لب‌هات رو ‫چشیدم یا گرمای لمست رو حس کردم.
‫و با این حال این هفته آخر ‫به نظر غیرقابل تحمل‌ترینه.
‫آیا هنوز ثابت نکردیم ‫که لایق همدیگه‌ایم؟
‫چه مصیبتی در انتظاره تا ‫من رو از تو دور نگه داره؟
‫شیطان چه جهنم تازه‌ای طراحی کرده؟
‫فکر کنم اصلاً بخاطر انتظارش نیست.
‫بلکه بخاطر ترسه.
‫وحشت مطلقه
‫از اینکه دنیا نذاره تو رو داشته باشم.
برای دانلود فیلم های بیشتر به وب سایت کیامووی مراجعه کنید .:: kiamovie.ir ::.