[در یاد و خاطره] [کامار د لوس ریز]
«آنچه گذشت»
‫هی، دوست دارم فکر کنم ‫که من... ما پیشرفت کردیم.
‫- فاگی! ‫- چرا؟ آخه چرا؟
‫می‌خوای با دردویل؟ چیکار کنی؟
‫من دیگه اون آدم سابق نیستم.
‫به خودم قول دادم ‫بذارم قانون کارشو بکنه.
‫مراقب خودت باش، مت.
‫خیلی وقته همدیگه رو ندیدیم، نه؟
‫می‌خواستم ببینم می‌تونیم ‫یه گپ کوچولو بزنیم؟
‫پس اگه پا کج بذاری، من اونجا خواهم بود.
‫اگه بخوای برگردی به کارای قدیمیت،
‫عواقبش پای خودته.
‫ویلسون فیسک
‫صد و دوازدهمین شهردار ‫نیویورک، انتخاب شده.
‫برنده شد.
‫قربان، بذارید چشمتون رو یه دستی بکشم.
‫ممنون، نیویورک.
‫من و ونسا، از ته دل ازتون تشکر می‌کنیم.
‫خیلی افتخار می‌کنم که امشب به عنوان ‫شهردار دارم باهاتون حرف می‌زنم.
‫شروع سال جدید،
‫و مهم‌تر از همه، یه دوران ‫جدید برای بهترین شهر دنیا.
‫این شهر داغونه. جرم و ‫جنایت، فقر، یه حس ناامنی،
‫انگار هر لحظه ممکنه همه چی بترکه.
‫ولی نیویورکی‌ها سرسختن. ‫بلدیم از پس خودمون بربیایم.
‫ما نیازی به یه یاغی مسلح ‫که یه جمجمه رو سینه‌شه نداریم
‫یا یه مرد که لباس عنکبوتی می‌پوشه.
‫یا یه یارو که شاخ شیطون ‫سرشه تا نجاتمون بده. نه.
‫ما دوباره بهترین خواهیم شد.
‫فیسک، شهردار؟
‫- من... من نمی‌تونم باور کنم. ‫- من یه قول بهتون دادم.
‫می‌خوای چیکار کنی، بری ‫بوستون؟ تو که از سلتیکس متنفری.
‫- قصد دارم بهش عمل کنم. ‫- داری این یارو رو می‌شنوی؟
‫می‌شنوم؟ من عاشقشم.
‫و اون اینه که حاکمیت قانون
‫به شهر نیویورک برمی‌گرده.
‫این چیزیه که من به شهر ‫نیویورک تحویل می‌دم.
‫شهری که منو به دنیا آورد، ‫انتخابم کرد. شهری که عاشقشم.
‫شب خوش و سال نو مبارک.
‫من که بهت گفتم کجا بودم.
‫یه سری کار داشتم وقتم گرفته شد.
‫- نه، نه. ‫- تو که چیزی همرات نیست.
‫من... هیچی، هیچی ندارم.
‫داری چه غلطی می‌کنی، نیکی؟
‫- سعی داری از دست ما در بری؟ ‫- من باید برم.
‫من فرار نکردم، داداش. ‫فقط، می‌دونی، سرم شلوغ بود.
‫- فکر کنم داشتی از دستمون در می‌رفتی. ‫- نه، نه، نه، داداش.
‫فقط داشتم کار خودمو می‌کردم.
‫- هی. ‫- به نظر که اینطوره.
‫هی، هی.
‫- هی! آروم بگیرین! ‫- من چیزی ندارم.
‫هی رفیق، این به تو ربطی نداره.
‫هی! دارین یه آدمی رو می‌زنین ‫که نمی‌تونه از خودش دفاع کنه.
‫- به من مربوطه. ‫- باشه، باشه.
‫گفتم دخالت نکن.
‫ولش کن.
‫هی!
‫نه.
‫نه!
‫پلیس نیویورک. از جات جم نخور.
..:: ارائه شده توسط وب سايت کیامووی ::.. .:: kiamovie.ir ::.
‫« دردویل: تولدی دوباره » « قسمت دوم: ظاهر قضیه »
کیامووی سایت رسانه اینترنتی فیلم و سریال تقدیم می کند .:: kiamovie.ir ::.
‫نظرت درباره غیب شدن دردویل چیه؟
‫دردویل؟ خیلی وقته ‫اسمشو نشنیدم، داداش.
‫دلمم براش تنگ نشده. یه دلقکه.
‫می‌دونی، کی بهش نیاز داره؟ دردسرش ‫بیشتر از فایدشه. خدا رو شکر که رفت.
‫قوی‌ها وظیفه دارن از ‫ضعیف‌ها محافظت کنن؟
‫آره، دارن، ولی یه ‫جورایی نق‌نقو هم هستن.
‫بعدشم میفتن به جون ضعیف‌ها.
‫رئیس آتش‌نشانی کارتر ساعت ۱۰ میاد.
‫می‌تونیم اینجا ببینیمش ‫یا تو ایستگاه آتش‌نشانی.
‫ایستگاه آتش‌نشانی. کارتر ‫معروفه به شک و تردید،
‫پس بهتره من برم پیشش.
‫دقیقاً همین فکرو کردم. بعدش، ‫شیش تا ملاقات دیگه داریم.
‫یه بار دیگه به کمیسر ‫گالو زنگ زدم. سومین باره.
‫فکر می‌کنی این میز چند سالشه؟
‫ببخشید؟
‫فکر می‌کنی این میز چند ‫وقته اینجاست؟ خیلی قدیمیه.
‫ونسا با یه نگاه می‌فهمید.
‫آدم فکر می‌کنه. یعنی فیورلو ‫لاگواردیا اینجا می‌نشسته؟
‫می‌دونی، اون قهرمان پدرم بود.
‫نه، نمی‌دونستم.
‫پدرم به مردای زیادی احترام نمی‌ذاشت.
‫خب، در واقع به هیچکس.
‫به جز لاگواردیا.
‫سرسختیش. اینکه جلوی ‫تالار تامانی وایساد.
‫فیورلو لاگواردیا، اون این شهرو ساخت.
‫قربان...
‫آره، من... ببخشید. بله.
‫اوم...
‫واقعاً مشتاقم که دادستان ‫بخش هاچبرگ رو ملاقات کنم.
‫این دیدارهای معارفه ‫رو نمی‌شه عقب انداخت؟
‫این چند روز اول خیلی مهمه. ‫ظاهر قضیه خیلی اهمیت داره.
‫برقراری ارتباط راهیه که باهاش لحن ‫صحبتمون رو با افراد ذی‌نفعی تنظیم می‌کنیم
‫که می‌تونن برنامه‌هات ‫رو به باد بدن یا موفق کنن.
‫و بیا روراست باشیم، خیلی از ‫این آدما از ته دل ازت متنفرن.
‫بهش عادت دارم.
‫و یه چیز دیگه هم هست.
‫ببخشید اگه دارم وارد حریم ‫شخصیت میشم. همسرت...
‫ونسا چشه؟
‫اوم، خب. سخنرانی افتتاحیه ‫بهتر از انتظار جواب داد،
‫مخصوصاً بین رأی‌دهنده‌های جوون‌تر.
‫اما، مقاومت ونسا در ‫برابر شرکت تو این داستان
‫داره به شما ضربه می‌زنه، ‫اونم پیش رأی‌دهنده‌های سنتی‌تر.
‫می‌فهمم.
‫اوم، الان وقت مناسبی نیست،
‫ولی من و همسرم، ما ‫کارهایی داریم که باید انجام بدیم.
‫می‌تونی یه کم بهمون فرصت بدی؟
‫حتماً، قربان.
‫خب، خبر خوب اینه که تو ‫بازداشتگاهه. داره هوشیار میشه
‫و برگشته به دنیای زنده‌ها. ‫البته منتظر معجزه هم نباش.
‫الکل خونش 0.15 بوده و ‫دو بار سابقه داره، پس...
‫می‌دونی این چقدر طول می‌کشه؟
‫چون امیدوار بودم برسم سر کار
‫و نمی‌تونم یه شیفت دیگه رو از دست بدم.
‫حالا ببین چی میشه، قاتل پلیس.
‫تو قراره یه اعتراف‌نامه امضا کنی.
‫می‌دونی چیه؟ من...
‫به یه همکار گفته بودم حال ‫یکی از موکلاشون رو بپرسم.
‫بذار برم اینکارو بکنم. اوم، اگه ‫خبری شد بعداً بهت زنگ می‌زنم، باشه؟
‫- باشه. ‫- ممنون.
‫مرسی.
‫هکتور آیالا؟
‫این یاروها کوک‌ت کردن؟
‫- مگه فرقی هم می‌کنه؟ ‫- آره.
‫می‌کنه. واسه من مهمه.
‫من وکیلم. اسمم متیوئه.
‫تو وکیل تسخیری هستی؟
‫نه. من وکیل مدافعم. دفتر خودمو دارم.
‫من که بهت زنگ نزدم. چجوری اومدی اینجا؟
‫می‌دونی، میگن تو یه پلیس رو کشتی؟
‫من فقط سعی داشتم به یه نفر کمک کنم.
‫خب، اونا اینجوری نمیگن.
‫میگن تو رفتی سمت دو تا مأمور رو سکو...
‫نه بابا. اون حرومزاده‌ها رو ‫سکو هیچوقت نگفتن پلیسن.
‫هیچی نگفتن.
‫ببین، من فقط می‌خواستم جلوی ‫یه کتک‌کاری رو بگیرم، باشه؟
‫پس چه اتفاقی افتاد واسه مأموری که...
‫یکیشون موقع حمله به ‫من پاش گیر کرد افتاد.
‫ببین، من هلش ندادم، قسم می‌خورم.
‫نمی‌خواستم کسی رو ‫بکشم. من مچین آدمی نیستم.
‫و مطمئناً نمی‌دونستم
‫قطار داره میاد.
‫یعنی، یه لحظه اونجا بود،
‫و بعد... غیبش زد.
‫چیزی هست که بهم نگفته باشی؟
‫نه بابا. هیچی.
‫هنوز حسابی گیجی، مطمئنم. ‫همه چی یه کم تار و مبهمه.
‫باید قبل از دادگاه مقدماتی
‫چند بار دیگه مرورش کنیم.
‫ولی فعلاً، همین کافیه. ‫ من پول وکیل ندارم.
‫نگران اون نباش. خودم ‫می‌خوام وکالتت رو قبول کنم.
‫خیالت راحت باشه، هکتور.
‫صبر کن ببینم.
‫تو نابینایی؟
‫خفه شو!
‫وقتی رسیدیم به مرکز سالمندان، ‫چند کلمه‌ای حرف می‌زنی،
‫و بعد می‌خوان کلید ‫منطقه رو بهت تقدیم کنن.
‫من که الان شهردارم. چرا ‫به کلید بروکلین نیاز دارم؟
‫چه خوشت بیاد چه نیاد، مناطق ‫حومه پایگاه رأی تو هستن.
‫مخصوصاً استاتن آیلند.
‫استاتن رو داشته باشی، ‫منهتن رو نمی‌خوای.
‫ببخشید.
‫این شهر خرابه. من گفتم درستش می‌کنم.
‫قربان، صد روز اول برای جا افتادنه،
‫اینکه خوب برید تو حس و حال دفتر.
‫الان هر کار بزرگی بکنین، ‫دارین رو خودت نشونه می‌ذارین.
‫خوبه. نشونه‌ها توجه رو ‫جلب می‌کنن به مشکلات.
‫شما منو استخدام کردین چون می‌دونم
‫سیاست تو نیویورک چجوری کار می‌کنه...
‫و الان، همه چی درباره حفظ وضع موجوده.
‫پس توصیه‌ت به شهردار ‫تازه منصوب شده نیویورک
‫اینه که هیچ کاری نکنه.
‫اینجا چه خبره؟
‫یه گودال بزرگه.
‫تا یه دقیقه دیگه از کنارش رد می‌شیم.
‫هی. هی، داری چیکار می‌کنی؟
‫اوه... قربان، توصیه می‌کنم ‫هر کاری می‌خواین بکنین...
‫لعنتی. چرا جلوشو نگرفتی؟
‫اینش کار توئه، نه من.
‫سرکارگر. سرکارگر کیه؟
‫آره. چی شده؟ هی، تو شهرداری.
‫- بله. ‫- چه خبرا؟
‫می‌خوام هر کاری می‌کنین رو ‫ول کنین و این گودال رو پر کنین.
‫تجهیزات و نیروی انسانیش رو دارین.
‫هی، شرمنده قربان. کاغذبازی اداریه.
‫منتظر تأیید مجوزیم.
‫فرض کن تأیید شده.
‫چشم قربان. بچه‌ها، گودال!
‫بجنبین. همین الان! زود باشین!
‫- اومدم. ‫- مایکی،
‫هی، دوباره کارمون راه افتاد.
‫- بریم. ‫- چشم قربان.
‫ترافیک خیلی زیاده. باشه؟
‫- عجله کنین. ‫- بله. پر کردن یه گودال مثل این،
‫که علم موشکی نیست.
‫یادتونه بهتون گفتم ‫کارا رو راه میندازم؟
‫خب، الان دارم راه میندازم.
‫آره!
‫عاشقتم داداش.
‫فکر کنم منظورت از ظاهر قضیه همین بود.
‫بله، شهردار فیسک. دقیقاً همین بود.
‫- قربان؟ ‫- بله.
‫حرکت خیلی توپی بود، ‫می‌دونی، پر کردن اون گودال.
‫اوه، ممنون، دنیل.
‫فرستادمت دنبال یه رانندگی در ‫حال مستی، با یه قتل پلیس برگشتی؟
‫با این همه کاری که این ‫شرکت الان رو سرش ریخته؟
‫پلیسا تو ایستگاه داشتن ‫تا سر حد مرگ می‌زدنش.
‫می‌خواستی چیکار کنم؟
‫احتمالاً تا آخر هفته زنده نمی‌موند.
‫و، اگه بخوای بدونی، ‫فکر کنم شاید بی‌گناه باشه.
‫به زور از پس پرونده‌های فعلیت برمیای.
‫- باید وکیل دوم باشم. ‫ - یه پرونده پر سر و صدا مثل این
‫- بدترین چیز تو دنیا نیست. ‫- دقیقاً برعکس چیزیه
‫که این شرکت الان نیاز داره.
‫باشه، همکار قدیمیم تو میدتاون ‫گزارش پلیس رو بهم داد.
‫اون پلیس دیگه گفته قربانی‌ای در ‫کار نبوده. گفته حمله بدون تحریک بوده.
‫اوم... خب، موکل ما میگه بوده.
‫«اون گفت، این گفت.»
‫مت، اگه این پرونده رو قبول کنی،
‫به نظر میاد داری علیه ‫کل پلیس نیویورک وایمیستی.
‫کیرستن، چی بهت گفتم که راضی ‫شدی از دفتر دادستانی بیای اینجا؟
‫گفتی من نابغه‌ام، که البته درسته.
‫آره درسته. دیگه چی؟
‫گفتی پرونده‌های سخت رو قبول می‌کنیم.
‫و کار ما اینجا مقابله ‫با پرونده‌های غیرممکنه.
‫باشه.
‫ممنون.
‫فقط نیاز دارم آرنی جای ‫منو تو اظهارات راجرز بگیره.
‫عالیه. ممنونم.
‫با زن هکتور صحبت کن، و ‫می‌خوام اون شاهدی رو پیدا کنی
‫که هکتور رو سکو نجاتش داده.
‫من حرفشو باور دارم، چری.
‫باشه.
‫پس می‌خوای اون یارو رو رو سکو پیدا کنم؟
‫آره.
‫چقدر می‌خوای فشار بیارم؟
‫هر چقدر که لازمه...
‫و یه کم درباره هکتور برام تحقیق کن.
‫یه چیزی تو داستانش هست که جور در نمیاد.
‫صبر کن. بی‌گناهه یا ‫داستانش جور در نمیاد؟
‫اوم...
‫هر دو.
‫اوناهاش. آقای مرداک. ‫آقای مرداک. اینجا.
‫چرا از یه قاتل پلیس ‫دفاع می‌کنین، آقای مرداک؟
‫- شما ضد پلیس هستین؟ ‫- موکل من بی‌گناهه،
‫و منتظر روز دادگاهش هستیم. خیلی ممنون.
‫خانواده آیالا درباره این چی میگن؟
‫- ممنون. ‫- فعلاً همین.
‫نگران آبروی شرکتتون نیستین؟
‫چه حسی دارین که می‌دونین شهردار ‫فیسک این پرونده رو از نزدیک دنبال می‌کنه؟
‫دراکار نویر، عطر مورد ‫علاقه نیروهای برتر نیویورک.
‫پلیس نیویورک پشت خودی‌هاشه.
‫اون عوضی همونیه که همکارمو کشت.
‫چطوری هکتور؟
‫-خیلی بد، مت. ‫- باشه. دووم بیار.
‫همونطور که گفتم، این ‫اولین قدم یه مسیر طولانیه.
‫زنت اینجاست؟
‫نه.
‫- تف‌توش. ‫- چی شده؟
‫عقابه اومده.
‫هاکبرگ؟
‫اوهوم.
‫مدعی‌العموم ایالت ‫نیویورک علیه هکتور آیالا
‫متهم به قتل عمد درجه یک، درجه دو،
‫و آدم‌کشی درجه یک.
‫بنجامین هاچبرگ، ‫عالیجناب، نماینده مردم
‫- ایالت نیویورک. ‫- مت مرداک وکیل مدافع، عالیجناب.
‫از قرائت کیفرخواست صرف ‫نظر می‌کنیم، نه از حقوق.
‫ با توجه به جدی بودن اتهامات،
‫دادستانی درخواست می‌کنه متهم ‫بدون قرار وثیقه بازداشت بمونه.
‫عالیجناب، وکیل مدافع ‫درخواست می‌کنه...
‫درخواست دادستانی پذیرفته شد.
‫- اوم... عالیجناب، اگه اجازه بدین... ‫- گفتم قرار وثیقه رد شد.
‫آقای آیالا یه کهنه سرباز ‫مفتخره. هیچ سابقه‌ای نداره.
‫15 سال حسابدار رسمی ‫بوده. ایشون ستون جامعه‌شه.
‫همچنین متهمه به قتل ‫یه افسر پلیس نیویورک.
‫- پرونده بعدی، لطفاً. ‫- متشکرم، عالیجناب.
‫- خیالم راحت باشه، آره؟ ‫- درست میشه.
‫می‌دونی، باید می‌فهمیدم ‫که یه نقشه‌ای تو سرته،
‫وقتی اون شب شماره‌ت رو بهم دادی.
‫من خبرنگارم داداش.
‫تازه، می‌تونیم اینجا به عنوان ‫دوست‌هایی با منافع سیاسی حال کنیم.
‫تو به من دسترسی به اون میدی، منم بهش
‫یه خط مستقیم به جمعیت زیر 30 سال میدم.
‫و بعد کی میشه یه قهرمان ‫تمام عیار با دو تا شست؟
‫من.
‫گوشیت.
‫چی؟ کص نگو.
‫شرط این سطح از دسترسیه.
‫دارم از خودم محافظت ‫می‌کنم. که پست نذاری.
‫منصفانه‌ست.
‫ببین، اون تو آروم بازی کن، باشه؟ ‫دارم یه لطفی رو جبران می‌کنم.
‫صبر کن، فکر کردم گفتی آدم اونی.
‫هستم. شاید یه کم بزرگش کرده باشم.
‫واو.
‫نمی‌تونم بفهمم خنگی یا زرنگ.
‫خب، شاید من... نمی‌دونم چی هستم.
‫پنج دقیقه وقت داری.
‫باید بگم، پوشش خبری ‫شما از کمپین من عالی بود.
‫و بی‌خودی نیست که شما یکی از ‫اولین کسایی بودین که منو جدی گرفتین.
‫بی‌بی. مخفف چیزیه؟ بئاتریس؟ بتی؟
‫فقط بی‌بی. اسم عموم رو روم گذاشتن.
‫بن یوریک.
‫آره.
‫می‌شناختمش.
‫خبرنگار خوبی بود.
‫سه بار جداگانه از کمیسر ‫گالو درباره شما پرسیدم.
‫هر بار...
‫هیچی.
‫حتی یه کلمه.
‫همین منو به فکر انداخته.
‫حتماً یه داستانی پشتشه.
‫و هست؟
‫یکی از منابعم تو پلیس نیویورک ‫میگه گالو الان آماده استعفاست.
‫یعنی، گالو یه کمیسر پلیس سرشناسه.
‫شاید محبوب‌ترینی که این ‫شهر تا حالا به خودش دیده.
‫این شما رو تو یه دردسر حسابی میندازه.
‫اینکه رده‌های مختلف پلیس نیویورک ‫قصد دارن پشت رفیقشون وایسن
‫و علیه شما اعتراض کنن، جناب شهردار.
‫یعنی، نیروی پلیس که همین ‫الانشم به شدت کم نیرو داره،
‫و شما یاغی‌ها رو دارین ‫که جاشونو پر می‌کنن.
‫اگه پلیس‌ها رو از دست ‫بدین، شهر رو از دست دادین.
‫ممنون، خانم یورک.
‫فقط یه سؤال دیگه درباره خانم فیسک.
‫متأسفم، ولی وقتم تموم شده.
‫از این طرف، لطفاً.
‫ممنون، جناب شهردار. من...
‫امیدوارم به زودی دوباره صحبت کنیم.
‫قربان، واقعاً متأسفم. قرار نبود ‫درباره همسرتون سؤال کنه. من...
‫اشکالی نداره، دنیل.
‫حس می‌کنم این خانم جوون ‫عادت داره دست کم گرفته بشه.
‫از این استفاده می‌کنیم.
‫رویارویی با تروماهای گذشته ‫می‌تونه منجر به ایجاد مهارت‌ها
‫و تکنیک‌هایی برای یافتن آرامش ‫بشه. همونطور که کتاب میگه،
‫«شناسایی کن، بازجویی کن، رها کن.»
‫خب، درباره کتاب بعدیتون چیزی نمی‌گین؟
‫اخیراً خیلی به شخصیت‌های ‫فرافکنی شده فکر می‌کنم.
‫اینکه چطور یه نسخه ‫دستچین شده از خودمون رو
‫مثلاً از طریق فیلترهای شبکه‌های ‫اجتماعی یا نقاب‌ها نشون می‌دیم.
‫هوم. جالبه. شاید حتی به موقع باشه.
‫ممکنه. هنوز تو مراحل اولیه‌ست،
‫ولی، اوم، حتماً یه نسخه ‫پیش‌چاپ بهتون می‌دم.
‫ممنون. و مرسی که امروز اومدین.
‫خواهش می‌کنم.
‫خیلی ممنون که اومدین. واقعاً قدردانم.
‫من... من عاشق کارهاتونم.
‫ممنون.
‫دکتر گلن، من نیاز... نیاز به کمک دارم.
‫شما... شما مراجع جدید قبول می‌کنین؟
‫همیشه می‌تونم برنامه‌م ‫رو جابجا کنم. اینم ایمیلم.
‫مطمئنم می‌تونیم یه کاریش بکنیم.
‫ممنون. واقعاً.
‫میشه لطفاً...؟
‫البته.
‫مرسی.
‫نه، من ممنونم.
‫خیلی قشنگه. واقعاً، خیلی ممنون.
‫مرسی بچه‌ها، باشه؟ می‌بینمتون.
‫عزیزم، باید برم به این رسیدگی کنم.
‫چه حرکت باکلاسی، اومدن به
‫مراسم تشییع پلیس بعد از تموم شدنش.
‫نمی‌خواستم حواس‌ها رو از ‫مراسم پرت کنم، جناب کمیسر.
‫ولی باید باهاتون صحبت می‌کردم.
‫عجبم که یه آدمی مثل شما چه ‫حسی داره وقتی میاد همچین جایی.
‫اصلاً می‌تونی احساس ‫گناه یا پشیمونی کنی؟
‫گناه؟
‫من افسر شاناهان رو نکشتم.
‫شاید اونو نه، ولی خیلیای دیگه رو چرا.
‫هنوزم برام با عقل جور در نمیادش، ‫این قضیه شهردار شدنت.
‫یعنی امپراتوری جنایی‌ت ‫رو ول کردی که چی بشه؟
‫که پول و قدرت کمتری داشته باشی؟
‫که بیای جلوی یه ایتالیایی حرومزاده ‫تو قبرستون خم و راست شی؟
‫چجوری می‌خوایم این مسئله رو حل کنیم؟
‫تو... تو می‌دونی ساموئل ونس کی بود؟
‫نه، البته که نمی‌دونی.
‫شهردار ونس سال 1874 شهردار ‫نیویورک بود. یک ماه خدمت کرد.
‫مأموریت شخصی منه که مطمئن ‫شم دوره تو از اون کوتاه‌تره.
‫دستت برام رو شده، فیسک.
‫تو... تو یه شهردار که عاشق ‫شهرشه نیستی. تو یه بچه ننه‌ای
‫که می‌خواد همه دوستش داشته باشن،
‫یه هیولا که سعی داره ‫میراثش رو بازنویسی کنه.
‫خب، حدس بزن چی میشه؟
‫دیگه خیلی دیره.
‫زمانی لات، همیشه لات.
‫می‌بینمت، کینگ‌پین.
‫شوهرت بهت نیاز داره، سولداد. ‫مهمه که تو دادگاه دیده بشی.
‫می‌تونم یه چیزی از جفتتون بپرسم؟
‫ما روزنامه‌ها رو خوندیم، ‫اخبار و همه چی رو دیدیم.
‫میشه رک باشین؟
‫شوهر من شانسی داره؟
‫یه پلیس نیویورک مرده.
‫و هر وقت این اتفاق می‌افته، ‫یه ماشین بزرگ روشن میشه
‫تا بفهمه چی اشتباه پیش رفته.
‫و هر کی پلیس رو کشته رو مجازات کنه.
‫مجازاتش کنه، اونم شدید. و ‫این ماشین دکمه خاموش نداره.
‫فقط میره و میره تا یکی تاوان پس بده.
‫ولی مت مرداک و این خانوم اینجا
‫دو تا از بهترین وکیلایی ‫هستن که تا حالا دیدم، پس.
‫حالا، اگه می‌تونم کت و شلوار ‫هکتور رو واسه دادگاه بدین بهم؟
‫باشه، رو تخته. می‌تونم جمعش کنم.
‫نه، نه، نه، نه. شما دو ‫تا بمونین و حرف بزنین.
‫سولداد، هر چیزی که بین تو و هکتور هست،
‫واقعاً امیدوارم بتونی کنار ‫بذاریش. اون بهت نیاز داره.
‫به من نیاز داره، یا نیاز ‫داره تو دادگاه ظاهر شم؟
‫دادگاه‌ها به اندازه حقایق، ‫درباره احساساتم هستن.
‫هیئت منصفه یه جور احساس ‫می‌کنه اگه تو کنارش باشی
‫و یه جور دیگه اگه غایب باشی.
‫باید برم سر کار.
‫شما ازدواج کردین؟
‫نه، نکردم.
‫وقتی اول با هم آشنا میشین،
‫همه چیز به نظر باز و ‫آزاده. هر چیزی ممکنه.
‫کم کم، این حس از بین میره.
‫چیزا عوض شدن.
‫هکتور... دیگه اون مردی ‫نیست که باهاش ازدواج کردم.
‫همه اینا به یه سؤال ختم میشه.
‫می‌خوای این مرد بقیه ‫عمرش رو تو زندون بگذرونه؟
‫داری منو می‌بری اروپای شرقی؟
‫آره. من مشکلی ندارم.
‫چطوره...
‫اوم...
‫بلیز؟
‫بلیز؟ بلیز رو دوست دارم.
‫جواهر قلب حوضه کارائیب.
‫عالیه. آره. هوای شور دریا...
‫شن‌های گرم زیر انگشتای پامون.
‫دو تا مای تای تو دستمون.
‫آره، خوب به نظر میاد. ‫خب، این خیالپردازی ما...
‫بعد از مای تای‌ها چی میشه؟
‫اوه، اوم، احتمالاتش بی‌نهایته.
‫- عه، جدی؟ ‫- اوهوم.
‫شاید، اوم، بعداً، بتونم یه ‫نمونه‌ش رو بهت نشون بدم.
‫صورتحساب رو میارین لطفاً؟
‫ببخشید.
‫موبایل چریه.
‫اشکالی نداره؟ من... فکر نکنم ‫زنگ بزنه مگه اینکه مهم باشه.
‫- جواب بده. ‫- آره. دو ثانیه طول می‌کشه.
‫بعداً جبران می‌کنی.
‫- با سودش، قول میدم. ‫- منم می‌گیرم.
‫چری، بگو ببینم. حدس بزن چی پیدا کردم.
‫ببر سفید؟ جدی؟
‫داشتی درباره من تحقیق می‌کردی؟
‫ساعت‌ها حرف زدیم و فراموش کردی بهم بگی
‫که شب‌ها یاغی میشی؟
‫من لباس مخصوص یا طلسمم رو نپوشیده بودم.
‫هیچ قدرت اضافه‌ای نداشتم. ربطی نداره.
‫ربط داره.
‫هویتت رو پنهان می‌کنی و میری بیرون
‫و مسائل رو اونجوری که ‫خودت می‌خوای حل می‌کنی.
‫ما داریم سعی می‌کنیم این رو به ‫عنوان یه اتفاق یه‌باره جا بندازیم.
‫بعد می‌فهمم شب‌ها میری ‫بیرون دنبال دردسر می‌گردی.
‫من دنبال دردسر نمی‌گردم.
‫یکی باید از خیابون‌ها محافظت کنه.
‫مردم دارن ناپدید میشن. ‫هیچکس هم انگار براش مهم نیست.
‫اینجوری نیست که دردویل ‫هنوز این اطراف باشه.
‫اگه من تونستم اینو بفهمم، مطمئن ‫باش دفتر دادستانی هم می‌تونه.
‫بذار بفهمن. مردم به ‫یه قهرمان نیاز دارن.
‫من هر شب اون بیرونم، جونم ‫رو به خطر میندازم براشون.
‫زنت با این انتخابت موافقه؟
‫این یه پرونده سخته، هکتور.
‫یه پلیس مرده.
‫و تنها راهی که می‌تونم برنده بشم اینه ‫که هر راهی که ممکنه ببازم رو بدونم.
‫حق با توئه.
‫حق با توئه. متأسفم. باید بهت می‌گفتم.
‫حالت خوبه؟ به نظر میاد درد داری.
‫هوم.
‫زندان رایکرز آیلند تفریح نیست.
‫کتک خوردن برای همه یکسانه. ‫نگهبان‌ها و زندانی‌ها یکی هستن.
‫باشه، دووم بیار، خب؟ چند تا تماس ‫می‌گیرم، ببینم چیکار می‌تونم بکنم.
‫20 دقیقه‌ست منتظره.
‫بله. آره. بفرستش تو.
‫خب، به نظر میاد خیلی سرت شلوغه،
‫پس میرم سر اصل مطلب.
‫من از سمتم استعفا می‌دم، ‫از امشب ساعت 12 شب.
‫و به دلیل تداخل‌های ‫پیش‌بینی نشده برنامه،
‫نمی‌تونم بمونم تا به انتقال کمک کنم.
‫ولی به یه کمیسر پلیس جدید نیاز داری،
‫و... و حدس بزن چی؟ به ‫کلی پلیس جدید هم نیاز داری.
‫خداحافظ، فیسک.
‫قبل از اینکه بری، فقط یه چیز.
‫تو اصالتاً اهل فیلادلفیا هستی.
‫- درسته. ‫- و می‌دونی که،
‫ساندویچ‌های پنیر ‫استیک فیلی حرف ندارن.
‫آقای کشمن، اسم اون مغازه‌هه ‫که دوست داریم چی بود؟
‫جنوز، جناب شهردار.
‫آره، جنوز، درسته. ولی ‫اون مورد علاقه توئه.
‫من... من...
‫فکر کنم بهترینش یکیه که من پیدا ‫کردم. در واقع یه کم خارج شهره.
‫دی‌آنجلو تو کینگ آو پروشیا.
‫آقای کشمن لطف کرد رفت ‫اونجا یکی برای ناهار من گرفت.
‫خیلی خوشمزه بود.
‫مفهوم سازش...
‫خیلی وقته تو ذهنمه.
‫پس یه سری پیشنهادات سازش دارم.
‫در خصوص افزایش حقوق نیروی پلیست،
‫صفر.
‫و وقتی نوبت به حداقل ‫اضافه‌کاری میرسه...
‫هیچی.
‫و... و...
‫- افزایش کلاس کارآموزی. ‫- آره، آره.
‫اونم خبری نیست.
‫خب چی میگی، جناب ‫کمیسر؟ معامله‌مون جوره؟
‫باشه. نه، می‌مونم.
‫مواظب باش چی آرزو می‌کنی.
‫خوب بازی کردین.
‫نه.
‫اکثر مردا ضعیفن.
‫هر مردی رو میشه با یه تیکه کاغذ خام کرد.
‫فکر می‌کرد می‌تونه اون ‫بچه رو مخفی نگه داره.
‫ساندویچه افتضاح بود.
‫سابقه هکتور به عنوان ببر ‫سفید ربطی به این پرونده نداره.
‫وکیل مدافع درخواست رد مدرک رو داره.
‫این دیگه خیلی پرویه، ‫مرداک. اون یارو یه یاغیه.
‫که گردنبند جادوییش همراهش نبود.
‫یا لباس ببر سفید تنش نبود موقع حادثه.
‫اجازه استفاده از این جور ‫اطلاعات کاملاً تحریک‌آمیز
‫باعث پیش‌داوری ناعادلانه ‫هیئت منصفه میشه.
‫دقیقاً با استاندارد «بیشتر ‫مضره تا مفید» مطابقت داره.
‫چرت و پرت نگو. مستقیماً ‫به قلب پرونده مربوطه.
‫نشون میده یه الگوی رفتاری وجود داره
‫- که هکتور آیالا رو وادار کرده... ‫- لطفاً.
‫افسر شاناهان رو
‫- رو اون سکوی مترو، بکشه. ‫- عالیجناب، هیئت منصفه قراره
‫درباره اتفاقات تراژیک یه ‫شب خاص تصمیم بگیره.
‫دادرسی باید نه بر اساس لباس موکل من،
‫بلکه بر اساس اتفاقات ‫اون شب روی سکو باشه.
‫ببین... من... من می‌فهمم. ‫واقعاً. این غریزه رو درک می‌کنم
‫که بخوای همه چی رو ‫به عنوان مدرک قبول کنی.
‫ولی درست نیست، و با احترام،
‫این کاری نیست که ‫شما اونجا باید انجام بدین.
‫- باشه. ‫- وای خدای من.
‫من درخواست رو قبول می‌کنم.
‫به دادستانی دستور داده میشه ‫هیچ بحثی نکنه یا مدرکی
‫درباره زندگی هکتور ‫آیالا به عنوان ببر سفید
‫یا هر عمل قانون‌شکنانه‌ای، ارائه نده.
‫این خیلی مزخرفه، جری.
‫متشکرم، عالیجناب.
‫وقتی ما جوون بودیم و ‫آبی‌پوش‌ها رو می‌دیدی،
‫به اون دکمه‌های برنجی نگاه می‌کردی.
‫یه چیزی می‌گفت، یه ‫معنایی داشت، می‌دونی؟
‫ولی الان هیچی از اینا ‫نیست. دیگه احترامی نمونده.
‫زندان‌ها شدن در گردون. ‫دست پلیس‌ها بسته‌ست.
‫حس می‌کنم هیشکی مسئولیت‌پذیر نیست،
‫و من خسته شدم از اینکه همش بترسم.
‫شاهد رو پیدا کردی؟
‫پیدا کردن روح‌ها سخته، متی.
‫مگه واسه همین استخدامت نکردم؟
‫دوران روح‌گیری من ‫خیلی وقته تموم شده، رفیق.
‫هیچی پیدا نمی‌کنیم که نشون ‫بده یارو داره راست میگه.
‫به جز اینکه واقعاً راست میگه.
‫می‌دونم این پرونده برات ‫شخصیه. واسه همینم خطرناکه.
‫داری میگی قضاوتم به خاطر ‫اینکه هکتور کیه مخدوش شده؟
‫به خاطر اینکه تو کی هستی.
‫- به خاطر اینکه کی بودی. ‫- نه بابا.
‫- این پرونده درباره هکتور آیالاست. ‫- باشه.
‫بیا فرض کنیم تو درست میگی ‫و من اشتباه می‌کنم. فرضاً...
‫ولی فرضی نیست، چری، مگه نه؟
‫هست؟
‫می‌دونی که من می‌دونم ‫داشت راست می‌گفت.
‫و هر دومون می‌دونیم اگه ‫نتونی ثابتش کنی فایده نداره.
‫و اگه بخوای بدونی،
‫من مت مرداکی که امسال دیدم رو دوست دارم.
‫اون یارویی که رفت بیرون ‫و راه خودشو پیدا کرد،
‫از هلز کیچن اومد بیرون، یه...
‫کت و شلوار معمولی می‌پوشه. ‫و داره کارای خوبی می‌کنه.
‫«اینک بره خدا.
‫اینک او که گناهان جهان را برمی‌دارد.
‫خوشا به حال آنان که ‫به شام بره دعوت شده‌اند.
‫خداوندا، من لایق آن نیستم ‫که زیر سقف من بیایی،
‫اما فقط یک کلام بگو و ‫جان من شفا خواهد یافت.»
‫اوم، بالاخره همه کاغذبازی‌هام ‫تموم شد. من دیگه کارم تمومه.
‫دارم میرم خونه.
‫هدر زنگ می‌زنه.
‫- سلام. ‫- سلام. اوم...
‫نمی‌تونم امشب بیام رستوران. ‫دارم با یه مراجع جدید ملاقات می‌کنم.
‫بندازیمش عقب؟
‫فقط یه فرصت از دست رفته.
‫آره، خوبه.
‫مرسی.
‫اینا واقعاً لازم نیستن. ‫جزو ملزومات دفتره.
‫از رازداریتون ممنونیم.
‫آقا؟ خانم.
‫دکتر گلن، اجازه بدین شهردار ‫و خانم فیسک رو معرفی کنم.
‫خب معمولاً دوست دارم ‫با چند تا سؤال شروع کنم.
‫چی باعث شد بیاین مشاوره، و می‌خواین ‫چی از این جلسات به دست بیارین؟
‫ونسا، چرا تو شروع نمی‌کنی؟
‫من و شوهرم این چند سال اخیر ‫خیلی چیزا رو پشت سر گذاشتیم.
‫تا همین اواخر، ما یه کسب و ‫کار پیچیده رو اداره می‌کردیم.
‫بعد ویلسون رفت.
‫در واقع، غیب شد.
‫کنجکاوم بیشتر درباره‌ش بشنوم.
‫ویلسون؟
‫یه یاغی بهم حمله کرد.
‫پروسه... بهبودی، خیلی پیچیده بود.
‫نمی‌تونستم با ونسا در تماس باشم.
‫نمی‌تونستم باهاش ارتباط داشته باشم.
‫به نفع همه بود.
‫به نفع تو هم بود، ونسا؟
‫- فکر کنم از یه جهاتی، بود... ‫- از یه جهاتی...
‫من... من کسب و کار رو به دست گرفتم.
‫شکوفا شد.
‫هیچوقت اینقدر سودآور نبود.
‫و رابطه بین مدیریت و کارگرها...
‫قوی بود. و رضایت‌بخش.
‫برای هر دو طرف.
‫ولی غیبت شوهرتون برای ‫خود شما رضایت‌بخش بود؟
‫من... اوم...
‫تنها بودم.
‫دلم برای ویلسون تنگ شده بود.
‫بعد که برگشت واقعاً ‫نمی‌دونستم چه حسی بهش دارم.
‫چرا اینجاییم؟
‫چون انگار چاره دیگه‌ای نداریم.
‫دوست دارم جواب تو ررو هم بدونم، ویلسون.
‫من اینجام چون نمی‌خوام زنمو از دست بدم.
‫- چی شده؟ ‫- پیداش کردم.
‫باشه، میام اونجا.
‫- الان می‌خوایم اینکارو بکنیم؟ ‫- آره.
‫خیابون 185 غربی، ‫پلاک 950، آپارتمان 30.
‫جلوی در می‌بینمت.
‫به چری زنگ بزن.
‫- مت. ‫- سلام،
‫نیاز دارم برونی سمت ‫پارک فورت تریون. زود.
‫کیه؟
‫اسمم متیو مرداکه. من وکیلم.
‫نماینده هکتور آیالام، مردی ‫که تو ایستگاه مترو نجاتت داد.
‫ببین، می‌دونم منو می‌شناسی،
‫و می‌دونم ترسیدی.
‫ولی اومدم کمکت کنم. ‫می‌تونی بهم اعتماد کنی.
‫- . ممنون. درو ببند. ‫- اسمت چیه؟
‫- نیکی تورس. ‫- نیکی.
‫تو شاهد کلیدی دفاع من از هکتور آیالایی.
‫رک بگم، تو تنها کسی هستی
‫که بین اون و حبس ابد پشت سر هم وایساده.
‫نمی‌تونم داداش. اگه ‫علیه پلیسا حرف بزنم،
‫خیلی برام بد میشه.
‫الانشم برات بده. پیدات کردن.
‫دارن میان بکشنت. باید ‫همین الان با من بیای.
‫لعنتی، رسیدن. نیکی، حدود
‫20 ثانیه وقت داری قبل اینکه بیان تو.
‫ببین داداش، من اصلاً ‫نمی‌دونم تو کی هستی.
‫ده ثانیه. دارن میان.
‫- از کجا بدونم تو... ‫- از پله اضطراری برو. زود باش.
‫پلیس نیویورک. باز کنید.
‫نیکی. یه نفر تو پارک فورت تریون دارم.
‫پیدات می‌کنه. می‌برتت جای امن.
‫پلیس نیویورک. باز کنید.
‫تو وکیله‌ای.
‫اگه دنبال مردی می‌گردین که ‫هکتور آیالا تو سکوی مترو نجاتش داد،
‫متأسفانه، دیگه اینجا نیست.
‫برو کنار.
‫گفتم برو کنار!
‫- کجا رفته؟ ‫- اینجا نیست.
‫- کجا رفته؟ ‫- ببین داداش،
‫من مشکل بینایی دارم. وگرنه ‫خیلی دوست داشتم کمک کنم.
‫انجامش بده.
‫اون وکیله.
‫- خودم انجامش میدم. ‫- نه، اینکارو نکن.
‫اینکارو نکن. نمی‌خوای اینکارو بکنی.
‫[ترانه‌ی Get Free از The Vines ]
برای دانلود فیلم های بیشتر به وب سایت کیامووی مراجعه کنید .:: kiamovie.ir ::.