‫برخی از رویدادهای به تصویر ‫کشیده شده در این سریال ممکن است
‫واقعیت‌های تاریخی یا شخصیت‌های ‫کتاب مقدس را به صورت دقیق بازتاب ندهند.
‫با این حال، ما در بازسازی برخی ‫جنبه‌های تاریخ با دقت کوشش کرده‌ایم،
‫اما از آزادیهای خلاقانه به منظور ‫داستانپردازی نیز به کار شده است.
..:: ارائه شده توسط وب سايت کیامووی ::.. .:: kiamovie.ir ::.
‫آنچه در خاندان داوود گذشت...
‫پادشاه داره خودش رو از دست ‫میده. هر روز کمتر می‌شناسمش.
‫سموئیل!
‫هنوز کسانی هستن که ‫خدایان دیگه رو می‌پرستن.
‫به کمکت نیاز دارم.
‫این آهنگ. خیلی زیباست.
‫شاید یه روز بتونم برات یه آهنگ بنویسم.
‫- می‌خوام یکی رو تعقیب کنی. ‫- می‌خوای رد پای کی رو دنبال کنم؟
‫- سموئیل. ‫- داوود. تدهین شده خداوند.
‫تدهین شده؟ به عنوان چی؟
‫پادشاه اسرائیل.
‫آهای؟
‫اینجا کجاست؟
‫آهای؟
‫چی دیدم؟
‫یه اتفاقی برام افتاد،
‫وقتی اون روغن رو ریختی.
‫یه چیزی دیدم.
‫یه جایی رفتم.
‫روح.
‫الان روی تو قرار گرفته، همونطور که قبلاً ‫روی ابراهیم، اسحاق، یعقوب و موسی بود.
‫نه، نمی‌فهمم.
‫خب، لازم نیست چیزی رو ‫بفهمی تا قدرتش رو حس کنی.
‫نه، ببخشید، ولی اسرائیل ‫همین الانشم یه پادشاه داره.
‫یه پادشاه خوب.
‫شاید منظورت این بود که...
‫من تو رو انتخاب نکردم.
‫در واقع، سعی کردم هَشِم رو ‫متقاعد کنم که اشتباه می‌کنه.
‫خدا فقط چیزی که الان هستی رو نمی‌بینه،
‫اون چیزی که خواهی شد رو می‌بینه.
‫اون می‌بینه...
‫چی شده؟
‫داوود.
‫قدرت زیادی در تو هست، حسش می‌کنم.
‫ظرفیت بزرگی، شور و اشتیاق‌هایی ‫که در جهت‌های مختلف می‌رن،
‫و این هم برکت تو خواهد بود و هم نفرین تو.
‫این چیزیه که می‌بینم.
‫ صبر کن، می‌تونی پیش ما بمونی.
‫نباید اینجا دیده بشم.
‫برای تو امن نیست.
‫خب، پس بذار باهات بیام.
‫اونم برای من امن نخواهد بود.
‫چرا؟
‫اگه شائول از این موضوع باخبر ‫بشه، سعی می‌کنه هر دوی ما رو بکشه.
‫داوود،
‫به زودی با جواب‌ها ‫برمی‌گردم، امیدوارم.
‫باشه.
‫ سموئیل دیوونه شده.
‫- اگه نشده باشه چی؟ اگه نشده باشه چی؟ ‫- این امکان نداره.
‫- پسرها. ‫- اون کلام هَشِم رو می‌گه.
‫بس کنید!
‫هر چی می‌گه به حقیقت می‌پیونده.
‫حرف‌هایی که از وقتی بچه ‫بودم درباره این مرد شنیدم.
‫پس خدا قصد داره ما بمیریم؟
‫نمی‌دونم خدا چه قصدی داره.
‫پدر، می‌دونم بهش احترام می‌ذاری،
‫که قبل از دوران پادشاهان ‫اسرائیل رو رهبری کرد،
‫ولی همه آدم‌ها پیر می‌شن، ‫همه شکست می‌خورن.
‫ اون یه آدم معمولی نیست.
‫اون پیامبر خدای متعاله.
‫اون خطرناکه و هیچکس ‫نباید بفهمه اینجا بوده.
‫اگه کسی تو روستا دیده باشدش...
‫باید پیش بزرگان برم. باید بهشون بگم.
‫نه، نه، نه، نه، نه، اونا نباید ‫از این موضوع باخبر بشن.
‫الیاب، اینجا خونه منه.
‫- من تصمیم می‌گیرم چطور ازش محافظت کنم. ‫- به حرفم گوش کن، پدر.
‫همه‌تون.
‫من به خاطر چیزهای کمتر از این آدم کشتم.
‫تو هم همینطور، ابیناداب.
‫می‌خوایم اینجوری بمیریم؟
‫به عنوان خائن.
‫پس، وفاداریت به این پادشاه
‫از وفاداریت به تنها خدای حقیقی،
‫یا به خاندان پدرت بیشتره؟
‫نه، اینطور نیست.
‫و این همون نکته‌ست.
‫پدر، برادرها،
‫هیچکس نباید از این موضوع باخبر بشه.
‫با داوود چیکار کنیم؟
‫تو کی هستی؟
‫کی...
‫اینجا کجا...
‫- هی! بیدار شو! ‫- چیه؟
‫چی می‌خوای؟
‫خانواده به یه تصمیمی رسیدن، و...
‫...من باید بهت بگم.
‫می‌خواین منو به فلسطین تبعید کنین.
‫نه، در واقع می‌خوایم ‫تو رو به مصر بفروشیم.
‫اونجا می‌تونی برای ‫همه پیرزن‌ها بنوازی
‫و فکر کنم بتونیم قیمت خوبی برات بگیریم.
‫مشکل اینه که می‌تونم ببینم که واقعاً ‫این تصمیم رو دارین در نظر می‌گیرین .
‫می‌دونی که هدف من محافظت ‫از این خانواده و رستگاری اونه.
‫می‌دونم.
‫پس نیاز دارم که تو این تپه‌ها ‫بمونی، حداقل برای مدتی.
‫این کار رو برای من بکن.
‫برادر، خواهش می‌کنم.
‫ممنون.
‫برای چی؟
‫برای اینکه منو برادر صدا زدی.
‫ولی اگه یه جوری...
‫الیاب، اگه یه جوری خدا ‫واقعاً قصد داشته باشه که این...
‫نه. اون چنین قصدی نداره.
‫پس سموئیل چی؟
‫- اون پیامبر دیگه دورانش گذشته. ‫- تو اینو نمی‌دونی.
‫تو هرگز نباید کلمه‌ای از ‫این موضوع به زبون بیاری.
‫دیدار سموئیل هرگز اتفاق نیفتاده.
‫ولی اتفاق افتاد.
‫و اگه کسی بفهمه، پادشاه ‫دستور قتل تو و همه ما رو می‌ده.
‫این چیزیه که می‌خوای؟
‫سربازها.
‫ و یوآب.
‫تو همین‌جا بمون.
‫دستوراتی از خاندان شائول.
‫ پسرعمو.
‫این چیه؟
‫یه احضاریه‌ست.
‫با مُهر خود پادشاه امضا شده.
‫بیا آماده بشیم. بیا ابیناداب.
‫نه.
‫برای تو نیست.
‫چی؟
‫برای داووده.
‫« خاندان داوود » ‫« قسمت چهارم: نغمه‌ی موسی »
کیامووی سایت رسانه اینترنتی فیلم و سریال تقدیم می کند .:: kiamovie.ir ::.
‫خواسته بودم تنها باشم.
‫ساعت‌ها پیش.
‫منم پدر.
‫اجازه بده بمونم.
‫هیچ پادشاهی نباید تنها باشه.
‫پادشاه بودن یعنی تنها بودن.
‫خب، چطور می‌تونم بارهات رو سبک کنم؟
‫مادرت رو عصبانی نکن.
‫حالا دیگه زیاده‌خواهی می‌کنی.
‫ چطوره یه روز مرخصی بگیری؟
‫با من.
‫یه میخونه می‌شناسم همین نزدیکی.
‫شراب و، زن‌ها.
‫ اش...
‫انتظار داری به مادرت بی‌احترامی کنم؟
‫ نه، نه، ولی...
‫می‌تونی فقط نگاه کنی.
‫ اشبعل.
‫پدر.
‫یه فکری درباره جبعه داشتم.
‫چی می‌تونه این شهر رو به ‫یه پایتخت باشکوه تبدیل کنه؟
‫این اواخر خیلی بهش فکر کردم.
‫بگو.
‫فکر می‌کنم باید بیشتر از یه دژ باشه،
‫باید مقصدی برای مردم ما باشه.
‫پس، تئاترهای بزرگی ‫برای هنرها می‌سازیم.
‫بهترین هنرمندها و نمایش‌ها رو از ‫مصر، و حتی فراتر از اون میاریم.
‫سرگرمشون کن، و به خاطرش عاشقت می‌شن.
‫و پدر، این بهترین حواس‌پرتی خواهد بود.
‫این ایده عاقلانه‌ایه.
‫و داشتم فکر می‌کردم که...
‫می‌تونم رهبری این کار رو به عهده بگیرم.
‫- یه هدفی داشته باشم. ‫- اشبعل.
‫رهبری نقطه قوت تو نیست.
‫و...
‫اگه ده ماه زودتر به دنیا ‫اومده بودم شاید این...
‫این قدرت رو داشتم.
‫پسرم، مسئله این نیست که کی به ‫دنیا اومدی، مهم اینه که کی هستی.
‫پس من برای تو کی هستم؟
‫به موقعش هدفت رو پیدا می‌کنی، ولی فعلاً،
‫- لطفاً بذار به کار خودم برسم. ‫- ولی پدر،
‫این فرصتیه که هدفم رو پیدا کنم.
‫برای یه بارم...
‫پادشاه جاودان باد.
‫- نه، تو... آروم باش! ‫- به اندازه کافی صبر کردم.
‫یاهیر، آروم باش. آروم باش.
‫چی انقدر فوریه؟
‫یاهیر،
‫بزرگ قبیله دان.
‫باید باهات حرف بزنم، دوست من.
‫خصوصی.
‫شائول، خواهش می‌کنم، ‫چرا منو رد می‌کنی؟
‫وایسا و به عنوان پادشاهت خطابش کن.
‫نمی‌ایستم.
‫حد خودت رو بدون، ابنر.
‫خاندان شائول به من خیانت کرده!
‫ ابنر.
‫اشکالی نداره.
‫حرف بزن.
‫چطور بهت خیانت کردیم؟
‫اعلیحضرت، خدا به خانواده ‫من فقط یک دختر زیبا عطا کرده.
‫دینا.
‫اون یه عروس ارزشمند ‫بود، مناسب یه نجیب‌زاده.
‫ ‫ولی حالا دیگه این غیرممکنه.
‫و این چه ربطی به خانواده ما داره؟
‫برادرت بی عفتش کرده.
‫و از کجا مطمئنی کار اون بوده؟
‫من دروغگو نیستم!
‫دخترم قسم می‌خوره!
‫شائول.
‫این چیه؟ کجا داری می‌ری؟
‫این چیه؟
‫من هنوز تموم نکردم!
‫- من می‌خوام که بمونی! ‫- می‌خوای؟
‫- فکر کردی کی هستی؟ ‫- برادر.
‫نیازی به تو نیست.
‫به نظر میاد هست.
‫تو دختر و خاندان منو بی‌آبرو کردی.
‫دخترت کدومشون بود دوباره؟
‫همونی که پشتش قوز داشت ‫یا اونی که چشماش چپ بود؟
‫اشبعل.
‫همین الان عذرخواهی کن.
‫متأسفم، واقعاً هستم، که ‫چشمای دخترت چپه، من...
‫ فقط...
‫تو به دختر این مرد رو بی عفت کردی؟
‫یعنی، احتمالاً، من...
‫وظیفه برادرته که با دخترم ازدواج ‫کنه و خاندان‌هامون رو به هم پیوند بده.
‫من قطعاً قصد ندارم با یه ‫زن بی‌ عفت شده ازدواج کنم.
‫ چطور جرأت می‌کنی؟
‫باید جبران بشه.
‫و اگه نشه،
‫قبیله دان دیگه به خاندان ‫شما وفادار نخواهد بود.
‫- یاهیر، می‌تونیم در موردش صحبت کنیم. ‫- نه. نه.
‫- بذار برات ساده‌ترش کنم. ‫- اشبعل.
‫خاندان‌های ما هرگز به هم ‫پیوند نخواهند خورد، یاهیر دانی.
‫اشبعل، ساکت باش.
‫ پس من قانون ‫موسی رو احضار می‌کنم.
‫نوشته شده.
‫عه خوندنم بلدی.
‫یا باید باهاش ازدواج کنی یا سنگسار بشی.
‫کی تو این قصر از مرگ حرف می‌زنه؟
‫پادشاه کجاست؟
‫پادشاه منو فرستاده.
‫من فقط با قدرت صحبت می‌کنم.
‫من به اندازه کافی قدرت دارم.
‫اگه قانون موسی رو احضار ‫کنی، پس پسر من باید سنگسار بشه.
‫ همه ما تحت قانون موسی هستیم.
‫حتی پادشاه.
‫بله. اما قانون موسی همچنین می‌خواد
‫که دختر تو هم در کنار پسر من سنگسار بشه.
‫این چیزیه که پیشنهاد می‌کنی؟
‫مگه قانون رو نمی‌دونی؟
‫من با پادشاه صحبت می‌کنم.
‫فردا برگرد و این موضوع رو حل می‌کنیم.
‫این دستور هیچ اعتباری نداره!
‫- پادشاه به اندازه کافی گرفته! ‫- پدر. بس کن، من رسیدگی می‌کنم.
‫این درباره چیه؟
‫به من نگفت.
‫یوآب، اون برادر منه، ‫حتماً یه چیزی می‌دونی.
‫من دستورات رو زیر سؤال ‫نمی‌برم، فقط اجراشون می‌کنم.
‫خانواده باشه یا نه.
‫بهتره تو هم اینو یادت باشه.
‫پسرعمو.
‫برای توئه.
‫من دیگه از شیر نمی‌ترسم.
‫حالا تو هم دیگه نمی‌ترسی.
‫آوا، مراقب گوسفندها باش.
‫ نیازی به خداحافظی نیست.
‫دوباره می‌بینمت.
‫به زودی.
‫الیاب.
‫آذوقه برای راه.
‫هر کاری لازمه بکن.
‫از اون و این خاندان محافظت کن.
‫اوه، کدوم مهره رو می‌خواد حرکت بده؟
‫- کدوم؟ ‫- ساکت.
‫- و باشه. ‫- خیلی‌خب. بفرما.
‫فکر می‌کنی می‌خوان باهات چیکار کنن؟
‫اونا؟ چیکار می‌تونن ‫بکنن؟ من شاهزاده‌ام.
‫قوانینی هست که باید رعایت کنی، اشبعل.
‫آره.
‫خب، اونا، بهش چندتا گاو ‫می‌دن، وفاداریش رو می‌خرن.
‫همه چی فراموش می‌شه، هر چی.
‫این...
‫امروز مادر رو دیدم.
‫ناراحت بود.
‫خب، مطمئنم منو می‌بخشه.
‫همیشه بخشیده.
‫نمی‌تونی اینکارو بکنی.
‫- چرا نه؟ ‫- تقلبه.
‫- من... ‫- به این یکی دست زدی،
‫- باید حرکتش بدی. ‫- من...
‫باید حرکتش بدم؟
‫- باید. ‫- باید...
‫میراب، من مجبور نیستم هیچ کاری بکنم.
‫نوبتت رو بازی کن.
‫منتظر چی هستی؟
‫اش، من می‌شناسمش.
‫من دینا رو می‌شناسم، ‫و پدرش رو هم می‌شناسم.
‫تو واقعاً تحقیرش کردی.
‫و اگه نتونه از تو، از ما انتقام ‫بگیره، پس سر اون خالی می‌کنه.
‫این چیه الان؟ چیکار داری می‌کنی؟
‫منظورت چیه؟
‫منظورم اینه که عواقبی داره.
‫- و مردم آسیب می‌بینن. ‫- عواقب.
‫- من سعی دارم مراقبت باشم. ‫- ممنون.
‫خیلی ممنون که روشنم کردی.
‫- نه. من فقط... ‫- ممنون. حالا فهمیدم.
‫- حالا می‌دونم. ‫- من نمی‌خوام...
‫تو کی هستی که به من بگی
‫- چطور رفتار کنم؟ ‫- متأسفم، نمی‌دونم چرا اون حرف رو زدم.
‫بیا فقط بازی کنیم. بیا بازی کنیم.
‫نوبت منه.
‫آره...
‫می‌تونی... می‌تونی ‫هر چی می‌خوای بازی کنی.
‫میخال رو پیدا کن، با اون بازی کن. من...
‫چیه؟
‫من یه اشتباه قضاوتی کردم.
‫چرا همه اینقدر تعجب کردن؟
‫- انگار نه انگار که یه خدمتکار رو کشتم. ‫- بس کن.
‫- چرا باید این خاندان رو شرمنده کنی؟ ‫- پس قرار نیست در موردش حرف بزنیم.
‫می‌خوایم وانمود کنیم هیچ وقت اتفاق ‫نیفتاده، ولی من گوسفند سیاه خانواده‌ام.
‫تو گوسفند سیاهی.
‫خواهش می‌کنم.
‫خودت این بلا رو سر خودت ‫میاری. زیادی حرف می‌زنی.
‫هر بار خودت رو تو دردسر میندازی.
‫دیگه حرف نمی‌زنی.
‫مادر، من خیلی حرف‌های دیگه دارم.
‫پرسیدی برای من چی هستی.
‫و حقیقت اینه که از روزی ‫که اولین نفست رو کشیدی،
‫تو چیزی جز یه نفرین نبودی!
‫تنهامون بذارین.
‫یادته وقتی بچه بودی، می‌رفتیم ‫بزها رو تماشا می‌کردیم؟
‫البته.
‫تو یکی از اون سفرها آسمون خیلی آبی بود.
‫و تو پرسیدی می‌تونیم توش شنا کنیم یا نه.
‫پس پریدیم بالا و پایین، و ‫دست‌هامون رو تو هوا تکون دادیم.
‫تو پریدی
‫خیلی بالا و افتادی، و زانوت زخم شد.
‫من بوسش کردم و قول دادم بهترش کنم.
‫و بعد روی چمن‌ها دراز کشیدیم و...
‫به شکل‌های توی آسمون نگاه کردیم.
‫یادته اون روز بهم چی گفتی؟
‫گفتی که من محبوب‌ترینتم.
‫ولی، بعداً اون شب، مجبور ‫شدم زخمت رو بشورم.
‫درد داشت و تو گریه کردی و گریه کردی.
‫سعی کردم توضیح بدم چرا ‫باید تمیز بشه، ولی...
‫...تو گفتی که ازم متنفری.
‫اون شب
‫من هم گریه کردم.
‫من جوون بودم، مادر.
‫متأسفم.
‫نه، نه.
‫من متأسفم.
‫چون حالا باید یه زخم دیگه رو تمیز کنم.
‫یاهیر، بزرگ قبیله دان.
‫من هم می‌خوام قانون موسی رو احضار کنم.
‫انتخاب می‌کنم که پسرم رو به ‫شهر پناهگاه عین‌دور تبعید کنم.
‫عین‌دور؟
‫نه. عین‌دور؟
‫مادر، عقلت رو از دست دادی؟ ‫اونجا جای مجرم‌ها و طردشده‌هاست.
‫نمی‌تونی!
‫برای خودت شهرهای ‫پناهگاه تعیین خواهی کرد،
‫تا کسی که بی عفت کرده ‫بتواند به آنجا فرار کند.
‫این شهرها پناهگاهی برای ‫انتقام‌گیرنده خواهند بود.
‫این قانونه و این چیزیه ‫که من انتخاب می‌کنم.
‫- خواهش می‌کنم، مادر. ‫- نگهبان‌ها.
‫ نه، مادر. مادر، خواهش می‌کنم.
‫این از ریختن خون هر ‫دو خاندان جلوگیری می‌کنه.
‫نه. نه!
‫وقتی وارد این شهر بشه، هرگز ‫نمی‌تونه بدون پرداخت دِینش برگرده.
‫می‌دونم.
‫می‌دونی این قصر قبل از ‫اینکه پدر تصاحبش کنه چی بود؟
‫یه زندان بود!
‫فکر می‌کنی می‌تونی پرده روی ‫این دیوارهای سنگی آویزون کنی
‫و اونو به چیز دیگه‌ای تبدیل کنی؟
‫هیچوقت یه خونه نبود!
‫خوشحالم که ازش خلاص می‌شم!
‫نه. مادر، نه.
‫نه، نه، نه. مادر، حتماً یه ‫کاری هست که بتونی بکنی!
‫می‌تونی یه کاری بکنی.
‫خواهش می‌کنم! مادر! نه!
‫نه!
‫- اشبعل! ‫- میراب!
‫اشبعل!
‫برو کنار. برو کنار! اش!
‫- اشبعل، صبر کن! وایسا! ‫- متأسفم، خواهر!
‫هی، بسه.
‫ببخشید، خواهر، فکر کنم حق با تو بود.
‫ولی برمی‌گردی، مگه نه؟
‫نمی‌دونم.
‫چ... یعنی چی نمی‌دونی؟
‫امیدوارم خوشبختی‌ای ‫که لایقشی رو پیدا کنی.
‫امیدوارم تو یه گودال بمیری.
‫منم دلم برات تنگ می‌شه.
‫- باشه. باشه. قوی باش. ‫- صبر کن. متأسفم.
‫مراقب مادر باش.
‫- دوباره می‌بینمت. ‫- اشبعل.
‫بعداً می‌بینمت، خواهر.
‫سیلاس!
‫سیلاس.
‫سیلاس!
‫- سلام. ‫- حالت خوبه؟
‫ مسیر جلوتر صافه.
‫ سفر خوبی داشته باشی.
‫راه بازه.
‫دیگه بهت نیازی نیست، ‫الیاب. برو سربازخونه.
‫یوآب.
‫پیشنهاد می‌کنم از دستور ‫افسر مافوق سرپیچی نکنی.
‫نمی‌خوام از دستورت سرپیچی کنم، ‫ولی از کنار برادرم تکون نمی‌خورم.
‫تا وقتی ندونم موضوع چیه.
‫یوآب.
‫ بریم.
‫جلوی ملکه‌ات تعظیم کن، چوپان.
‫- اسمت. ‫- داوود.
‫ملکه من، اگه اجازه ‫بدید، چرا اون اینجاست؟
‫برادرت؟
‫آوازه‌ات حسابی پیچیده.
‫مشتاقم صدای سازت رو بشنوم.
‫که ساز بزنم؟
‫همین کافیه.
‫براش لباس جدید بیارید.
‫تو بمون.
‫ گفت برید.
‫وقتی شوهر بیچاره‌ام در جنگ بود،
‫یه مار تو آستینش نیشش زد.
‫شفادهنده‌ها می‌گن زهر ‫باعث یه بیماری عجیب شده
‫که علائمش بیشتر ذهنیه تا جسمی.
‫یکی از دوستام، یه عارف، ‫گفت رؤیای یه شیر رو دیده.
‫و یادم انداخت که در مصر، شیر بِس
‫خدای موسیقیه.
‫ببخشید ملکه من، ولی ‫من فقط هَشِم رو می‌پرستم.
‫بله.
‫بله، بله.
‫ولی می‌تونیم از دیگران ‫یاد بگیریم، مگه نه؟
‫حقیقت رو می‌شه تو جاهای زیادی پیدا کرد.
‫ولی اینو بدون، بیماری شوهرم ‫باید بین این دیوارها بمونه.
‫وگرنه حریم خصوصی ‫پادشاه رو به خطر میندازی.
‫و بهای این کار...
‫سنگینه.
‫نگران نباشید.
‫من، اوم، کل عمرم ناچیز بودم.
‫خوبه.
‫ برو بیرون! بس کن!
‫نوبت توئه.
‫ مالیاتی که ابنر پیشنهاد ‫داد اجازه پروژه‌های جدید رو می‌ده.
‫می‌تونیم خیلی زودتر پایتخت رو بسازیم.
‫حتی با من مشورت نکردی، فقط ‫تصمیم گرفتی و فرستادیش بره.
‫ترجیح می‌دادی سنگسارش کنن؟
‫- بنواز. ‫- اون یاهیر،
‫منو و خانواده‌ام رو تهدید می‌کنه.
‫- اگه اونجا بودم... ‫- ولی اونجا نبودی!
‫سر هر کسی رو که بخواد تاج و ‫تختم رو بگیره از تنش جدا می‌کنم!
‫هر کسی رو!
‫ بعداً درباره این ‫موضوع با ابنر صحبت می‌کنیم.
‫ نه! نه!
‫- من از مردمم گدایی پول نمی‌کنم. ‫- بنواز.
‫ این دقیقاً همون ‫کاریه که سموئیل می‌کرد.
‫ پدر...
‫حالت خوبه؟
‫- بس کن! ‫- متأسفم.
‫- بس کن. ‫- اینجا رو، به من نگاه کن.
‫- تو می‌تونی تو چشمام نگاه کنی. ‫- من تصمیمم رو گرفتم.
‫یه نفس عمیق بکش. باشه؟ ‫منم باهات انجامش می‌دم.
‫ دیگه حرفشو نزنید!
‫ شاید یادت نیاد، ولی من...
‫من تو عروسی شنیدم که نواختی.
‫و فوق‌العاده بودی.
‫برای... برای همین از ملکه ‫خواستم تو رو اینجا بیاره.
‫پس فقط مثل اون موقع بنواز.
‫تو منو انتخاب کردی؟
‫آره.
‫ولی من هیچوقت جایی مثل اینجا ننواختم.
‫نمی‌دونم برای کی باید بنوازم.
‫ خب پس فقط...
‫فقط برای من بنواز.
‫داوود، بنواز.
‫ بهم گفت بهش نگاه کنم.
‫- منم نگاهش کردم. ‫- مطمئنم همینطوره.
‫واقعاً گفت، باشه؟
‫و گفت که منو انتخاب کرده، ‫و بعد من فقط خوندم،
‫و فکر کنم همه خوششون اومد.
‫- مستقیم به من نگاه کرد. به من! ‫- عالیه، داوود، صبر کن.
‫و فوق‌العاده بود.
‫و اون خیلی زیبا بود.
‫-داوود. ‫- این اتاق منه؟
‫- اتاق خودم رو... ‫- بسه!
‫خوش شانسی که زنده‌ای.
‫ولی گوش کن، نباید توجه کسی رو جلب کنی.
‫نگاه کن!
‫می‌تونی کل شهر رو ببینی.
‫دیگه هرگز با شاهدخت حرف نزن. فهمیدی؟
‫اون با من حرف زد.
‫و فقط حرف زدن بود.
‫فکر می‌کنم سامسون هم فکر ‫می‌کرد فقط داره با دلیله حرف می‌زنه
‫وقتی زیر ستون‌های معبد له شد.
‫دلیله یه فلسطینی بود.
‫و میخال دختر پادشاهه.
‫حقیقت درباره تو هرگز ‫نباید به گوش اون برسه.
‫می‌فهمم.
‫هر چه زودتر راهی پیدا ‫می‌کنم تا از اینجا بیرونت ببرم.
‫تا اون موقع، نباید جم ‫بخوری، نباید دیده بشی.
‫هی، جدی می‌گم.
‫بمون.
‫ملکه من، باید ازتون بپرسم.
‫اون پسر امروز، نوازنده.
‫چشه؟
‫روحش به نظرم...
‫عجیب بود.
‫چطور؟
‫اون فقط نور نداره.
‫تاریکی هم حس می‌کنم.
‫خب، اون یه استعداد داره.
‫اگه به پادشاه کمک کنه پس به هدفش رسیده.
‫اون فقط یه نوازنده‌ست.
‫خیلی زیباست.
‫ اینجا چیکار می‌کنی؟
‫ شاهدخت.
‫نباید اینجا باشی، این مکان مقدسه.
‫ببخشید شاهدخت. من می‌رم.
‫نه.
‫نه، بمون.
‫گفتی اینجا زیباست.
‫چرا؟
‫اتاقی پر از کلام خدا.
‫پدرم نسخه خودش رو ‫برامون تعریف می‌کنه، ولی،
‫همیشه آرزو داشتم ‫جایی مثل اینجا رو ببینم.
‫تو عاشق کلماتی.
‫من یه شاعرم. با کلمات زندگی می‌کنم.
‫آدم‌ها می‌میرن، ولی ‫کلماتشون زنده می‌مونن.
‫چه زیبا.
‫شاهدخت، این...
‫ اوم...
‫باید نگهبان‌ها رو صدا کنم؟
‫نه، اوم،
‫من اجازه می‌دم بمونه.
‫اوم، نذار کسی وارد بشه.
‫مگه قبیله شما در جشن‌ها کتاب ‫مقدس نمی‌خونن؟ در خیمه عبادت؟
‫شاید بخونن، ولی به من اجازه ‫نمی‌دن باهاشون عبادت کنم.
‫چرا؟
‫اوه. داری چی می‌خونی؟
‫بیا، خودت ببین.
‫می‌تونی برام بخونیش؟
‫مگه...
‫مگه تو نمی‌تونی...
‫پدرم می‌تونه بخونه، ولی، ‫هیچوقت وقت نذاشت به من یاد بده.
‫بیا، اوم، بذار این قسمت رو برات بخونم.
‫این نغمه‌ی موسی هستش.
‫مردم اینو می‌خوندن؟
‫پونصد سال پیش، آره.
‫همیشه کنجکاو بودم بدونم اگه با ‫موسیقی اجرا بشه چه صدایی می‌ده.
‫بیا.
‫«ای آسمان گوش کن، که سخن می‌گویم.
‫و زمین کلام دهانم را بشنود.»
‫چه دلنشینه.
‫شاعرانه‌ست.
‫اوم ...اینجا رو ببین.
‫«زیرا نام خداوند را ندا می‌کنم.
‫عظمت را به خدای ما نسبت ‫دهید، زیرا او صخره است.
‫کار او کامل است، زیرا ‫همه راه‌های او عدل است.
‫خدای حق.
‫و بدون بی‌انصافی، عادل و راست است او.»
‫اون نغمه‌ی موسی بود؟
‫آره.
‫زیبا بود.
‫همیشه عاشقش بودم.
‫اتاق اشتباهی اومدی.
‫با من بیا.
‫ ما رو خواستید، فرمانده؟
‫من تو رو خواستم، یوآب.
‫به الیاب می‌شه اعتماد کرد.
‫اون از خون منه.
‫و گاهی، خون باید علیه خون بچرخه.
‫تنهامون بذار.
‫بذار این رو بهت بگم،
‫فکر می‌کنم یه نقشه جدید هست
‫که قدرت رو از شائول ‫بگیرن و به یه مدعی بدن.
‫و فکر می‌کنم از قبیله یهودا میاد.
‫ ما به این تهدید پایان می‌دیم.
‫به هر قیمتی.
‫فرمانده.
‫الیاب، این یه افتخاره.
‫ما انتخاب شدیم.
‫که مردم خودمون رو بکشیم؟
‫برای تهدیدی که حتی نمی‌دونیم واقعیه.
‫من همین الان از وفاداریت گفتم.
‫نگو که اشتباه کردم.
‫اشتباه نکردی.
‫شایعه شده که سموئیل به سرزمین ما اومده.
‫اگه چیز بیشتری ‫می‌دونستی، بهم می‌گفتی.
‫حتماً.
‫یوآب. الیاب.
‫به یه روستای مرزی دیگه حمله شده.
‫باید فوراً حرکت کنیم.
‫بله شاهزاده من.
‫بذارید وسایلم رو جمع کنم.
‫داوود، ما باید...
‫کجا داریم می‌ریم؟
‫باشه.
‫بیا.
‫اوم، همه حق دارن بدونن چطور بخونن.
‫ بیا. بیا.
‫اینا چقدر قدیمی‌ان؟
‫بعضی‌هاشون، صدها سال.
‫کار ما اینه که اونا رو از گل و پوست
‫به بهترین پاپیروس مصری رونویسی کنیم،
‫تا برای همیشه دوام بیارن.
‫فکر می‌کنی موقع نوشتن ‫می‌دونستن که ما اینجا خواهیم بود،
‫و این همه سال بعد کلماتشون رو می‌خونیم؟
‫معتقدم اونا رو برای ما نوشتن، آره.
‫چی ناراحتت کرده؟
‫هیچی.
‫می‌تونی بهم بگی.
‫اوم...
‫پدرم پادشاه عالی‌ایه، ولی...
‫دیدنش تو این وضعیت اذیتت می‌کنه.
‫دیدن اینکه پدرت عقلش ‫رو از دست می‌ده باید...
‫نه، اون دیوونه نیست.
‫- این حرف رو نزن. ‫-نه... متأسفم.
‫پدرت مرد بزرگیه و خوش شانسه ‫که تو رو به عنوان دختر داره.
‫نه... تو نمی‌فهمی.
‫من فکر می‌کنم... داوود، من...
‫نگرانم که خانواده ما نفرین شده باشه.
‫نفرین؟
‫پدر تو تدهین شده خداونده.
‫ اینطور فکر می‌کردم.
‫ولی نمی‌تونم جلوی این حس رو ‫بگیرم که پیامبر ما رو رها کرده.
‫فکر می‌کنم خدا هم همینطور.
‫نه. اون رهاتون نکرده.
‫من حضورش رو اینجا تو این دیوارها ‫و تو کلماتی که می‌خونی حس می‌کنم.
‫من هم حسش می‌کنم.
‫ولی تاریکی رو هم به ‫همون اندازه حس می‌کنم.
‫و...
‫و این منو می‌ترسونه.
‫وقتی مادرم مُرد...
‫من، من هم ترسیده بودم.
‫و خیلی تنها بودم.
‫نمی‌تونستم درکش کنم.
‫ولی راز و رمز بخشی از شناخت اونه.
‫و آوازهایی که درباره غم و مرگ ‫می‌خونیم، اونا هم خدا رو تکریم می‌کنن.
‫من با موسیقی‌ام به پادشاه آرامش می‌دم
‫و امیدوارم که به تو هم آرامش بده.
‫تو لایق پرستش شدنی.
‫ من...
‫خوشحالم که اینجایی.
‫و بابت مادرت متأسفم.
‫منم خوشحالم که اینجام.
‫اوم، ببین، من...
‫اینو برات درست کردم.
‫اولین درسته.
‫بیا.
‫ممنون.
‫چی نوشته؟
‫ببخشید.
‫ببین، اینوری.
‫ اوم.
‫داوود. نوشته داوود.
‫هیلا!
‫- سموئیل. ‫- هیلا!
‫عزیزم، چی شده؟
‫فکر کردم از دستت دادم.
‫سیلاس رو کشتن.
‫کی؟
‫شائول.
‫می‌ترسم حالا هم سراغ ما بیاد.
‫باید...
‫باید بریم.
‫- همین الان، برو وسایل رو جمع کن. ‫- باشه. باشه.
‫فقط چیزهای ضروری.
‫برو! برو!
‫- وایسا! ‫- هی! هی!
‫اون چیه؟
‫چرا وایسادیم؟
‫هی، چرا وایسادیم؟
‫نگهبان‌ها!
‫دارن میان سراغمون!
‫نگهبان‌ها!
‫هی!
‫تو اشبعل هستی.
‫شاهزاده اسرائیل.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫خوبه.
‫میای یا نه؟
برای دانلود فیلم های بیشتر به وب سایت کیامووی مراجعه کنید .:: kiamovie.ir ::.