..:: ارائه شده توسط وب سايت کیامووی ::.. .:: kiamovie.ir ::.
‫بگذارید تا ببینیم چطور ‫زندگی را سپری می‌کنیم.
‫این دنیا محلی‌ست برای کسب و کار. ‫چه شلوغی بی‌‌پایانی!
‫تقریباً هر شب با صدای نفس نفس ‫زدن لوکوموتیو از خواب بیدار می‌شوم.
‫خوابم را به هم زده است.
‫هنری دیوید ثورو
‫ببخشید، خیابون چهل و نهم کجاست؟
‫اون قطار؟ اونجاست.
‫باید چند ایستگاه بری...
‫من انگلیسی بلد نیستم.
‫خیابون چهل و نهم.
‫رستوران گریل. برادوی.
‫تا حالا جسد دیدی؟
‫اینجا خود قلبه.
‫همین جا، میدون تایمز.
‫میری نگاهش می‌کنی، میدون تایمز چیه؟
‫تایمز هیچ میدونی نداره، ‫ولی تایمز یه فضا داره،
‫و همونطور که می‌چرخی، ‫هر بار که اینجا قدم می‌زنی
‫می‌تونی کسی رو ببینی که ‫لزوماً یه آدم معمولی نیست.
‫می‌دونم منم نیستم.
‫زندگی در میدون تایمز ‫فقط درباره زندگی کردن اینجا نیست.
‫درباره بخش عجیب و غریب دونستن ‫اینه که تو یه نیویورکی واقعی هستی.
‫حالا، می‌تونی بهش فکر کنی. ‫یه میدون، یه بلوک.
‫هر بلوک جورواجور ‫یه نفر روش نشسته، فکر می‌کنه.
‫ببین، من فقط یکی از خوش‌شانس‌هایی ‫هستم که خدا می‌دونست میدونش کجاست.
‫نه اینکه تو بلوک مرکزی باشم، ‫بلوک سلول، بلوک حبس،
‫بلکه تو بلوکی باشم ‫که جلوی جریان زندگی رو نگیرم.
‫کلاً داستان اینه که از زندگی ‫چی میخوای بکشی بیرون
‫وقتی به آدم معمولی بودن فکر نمی‌کنی.
‫پس، باید تعجب کنی، ‫میدون تایمز درباره چیه؟
‫درباره مردمه؟
‫زندگی سرخوشی که داریم؟
‫یا روشنایی و نورها؟
‫ولی نکته خنده‌دار اینه که همه
‫نمی‌فهمن که قبلاً اینجا بودن،
‫واسه همینه که بهش میگن میدون تایمز.
‫تو حول زمان در گردشی، ‫هیچوقت نمی‌فهمی که گوشه‌ای در کار نیست.
‫فقط می‌دونی که یه گوشه‌ای هست ‫که بهش می‌رسی.
‫هر نقطه از زندگی یه گوشه داره،
‫فقط یه زاویه‌ست که نمی‌دونی ‫کدوم مسیر رو میری.
‫یادت باشه چی بهت گفتم.
‫زمان اجتناب‌ناپذیره.
‫ممنون.
‫سلام، رستوران گریل؟
‫رستوران گریل؟
‫دنبال رستوران گریل می‌گردی؟
‫دختر، تو دقیقاً جلوشی.
‫هی!
‫می‌تونم بیام داخل؟
‫بسته‌ست. بسته.
‫باید بیام داخل. چطوری بیام داخل؟
‫چپ.
‫پشت.
‫- پشت؟ ‫- پشت.
‫ببخشید، اینجا رستوران گریله؟
‫چی؟
‫اینجا رستوران گریله؟
‫آره، رستوران گریل اینجاست.
‫اومدم با پدرو روییز کار کنم. ‫می‌شناسیش؟
‫- با پدرو دوستی؟ ‫- پدرو روییز.
‫اگه قصدم شرط‎بندی باشه، ‫میگم پدرو هنوز نیومده.
‫ساعت چند باهاش قرار داری؟
‫کار، تو واسه کار اومدی، درسته؟
‫کار، آره. کار.
‫بیا.
‫اینجا منتظر بمون، یکی ‫الان میاد سراغت، باشه؟
‫اینجا.
‫ممنون.
‫- اسم من نانزوئه. ‫- استلا.
‫استلا؟ چه اسم قشنگی.
‫آهنگ "استلا زیر نور ستاره‌ها" رو می‌شناسی؟
‫♪ تو استلا رو زیر نور ستاره‌ها دیدی ♪
‫♪ با انعکاس ماه در موهایش ♪
‫نه؟
‫حیف شد!
‫♪ اون استلا زیر نور ستاره‌هاست ♪
‫♪ شادی‌های بی‌نظیر ♪
‫هی...
‫تو پدرو روییز رو می‌شناسی؟
‫ببخشید؟
‫پدرو روییز رو می‌شناسی؟
‫نه.
‫من اینجا کار نمی‌کنم.
‫هنوز.
‫قرار ملاقاتت ساعت چنده؟
‫نه، من قراری ندارم.
‫فقط بهم گفتن بیام.
‫بدون قرار ملاقات نمی‌بیننت.
‫بله؟
‫من برای مصاحبه ساعت 9:00 صبح ‫قرار دارم.
‫برای کار تو سالن.
‫باشه، پس من...
‫سیتلالی پوساداس ساعت 8:30 صبح.
‫و لاورا آریاس ساعت 9:00 صبح.
‫آره، من لاورا هستم.
‫پس اول با تو شروع می‌کنیم، سیتلالی.
‫میای داخل؟
‫بشین.
‫خب.
‫سیتلالی، سیتلالی... کجایی...؟
‫آهان اینجایی.
‫خب، فرمت رو اینجا دارم، عالیه.
‫می‌خوای آشپزخونه رستوران کار کنی، خوبه.
‫خب، چند سالته؟
‫سِنّت رو ننوشتی.
‫سِنّت "اوهوم" هست؟
‫سن.
‫20 سال. خب، تقریباً 20 سال.
‫20 یا تقریباً 20؟
‫می‌دونی اگه سن قانونی نداشته ‫باشی نمی‌تونی اینجا کار کنی.
‫اون دیگه چیه؟
‫سن قانونی؟
‫21 سال. نظرت چیه؟
‫- بده. ‫- جدی؟
‫منظورم برای شماست.
‫شما ضرر میکنید.
‫دختر چِغری هستی، هان؟
‫لعنتی.
‫خوشم اومد. خوشم اومد.
‫خب، سیتلالی پوساداس، ‫تجربه‌ای تو این زمینه داری؟
‫آره، دو سال توی سانبورنز آشپزی کردم.
‫سانبورنز؟
‫لعنتی!
‫ما اینجا یه سرآشپز سه ستاره میشلن داریم.
‫خدای من! باشه.
‫دوست پسر داری، سیتلالی؟
‫ خیلی خوشگلی.
‫نگران نباش، فقط شوخی می‌کنم.
‫باشه، کد تأمین اجتماعیت رو نشونم بده.
‫کد تأمین اجتماعی.
‫پدرو بهم گفت شما استخدام می‌کنید.
‫- پدرو؟ ‫- پدرو روییز.
‫می‌شناسیش؟
‫اون دوست منه. البته. ‫چرا از اول نگفتی؟
‫دوست پدرو، دوست منم هست.
‫باشه، خوب گوش کن. ‫این کاریه که می‌کنیم، باشه؟
‫من اجازه میدم بری کد تأمین اجتماعیت ‫رو بگیری و بیاری اینجا، باشه؟
‫یه مرکز تلفن تو خیابون 49 هست.
‫اونا می‌تونن با 50 دلار یکی بهت بفروشن.
‫بهت می‌گن چطوری کار می‌کنه.
‫اما یه مشکلی هست.
‫لوییس، یه لحظه وقت داری؟
‫نه خداییش.
‫- یه مشکل کوچیک دارم. ‫- باشه.
‫- خصوصی. ‫- اون که تورو نمی‌شناسه، مرد.
‫فکر کنم 800 دلار از یکی از صندوق‌ها کم شده.
‫فکر می‌کنی یا گم شده؟
‫کاملاً مطمئنم.
‫دوباره با تریشا شمردم، ‫گزارش‌ها رو چک کردم، رسیدها رو بررسی کردم.
‫به آقای رشید نگفتی، مگه نه؟
‫الو؟ بله، صبح بخیر آقا.
‫بله، اون همین الان... بله قربان.
‫لعنتی واسه چی اول پیش من نیومدی؟
‫اون رئیس منه.
‫باشه، بیا نگاه کنیم.
‫- چی شده؟ ‫- چطور؟
‫- عمر گفت بیام پیشت. ‫- الان نه.
‫- عالیه! ‫- لوییس...
‫یه چیزی درباره دستگاه نوشابه.
‫آره، کوکای گیلاسی دوباره خراب شده. ‫یکی دستگاه رو شکسته.
‫می‌دونم، یکی قراره جریمه بشه.
‫- من اون لعنتی رو نشکستم! ‫- لوییس...
‫به من هیچ ربطی نداره.
‫- الان درگیرم... بعداً میام سراغت. ‫- لوییس...
‫- من اون لعنتی رو نشکستم. ‫- بعداً میام سراغت، سمیرا!
‫به من هیچ ربطی نداره.
‫- رشید! ‫- یه خانمی دنبالت می‌گرده.
‫سیتلالی رو ببرش رختکن ‫بهش بگو چطوری شروع کنه.
‫و اون خانم هم، خانم آریاس. ‫اونم امروز شروع می‌کنه.
‫مگه من راهنمای توریستم؟
‫وقتی اینجوری با من حرف می‌زنی، ‫ناراحتم می‌کنی.
‫سمیرا کمکت می‌کنه لباس عوض کنی و شروع کنی.
‫به گریل خوش اومدی.
‫ببخشید، بهم گفتن مصاحبه‌ها اینجاست.
‫قرار داری؟
‫دیر کردم چون توی مترو گم شدم.
‫نمی‌تونم کمکت کنم، عزیزم. متأسفم.
‫خیلی ناامیدم، مارک.
‫می‌دونم، منم همینطور. 800 دلار!
‫نه، بابت اینکه اول پیش من نیومدی، گفتم.
‫می‌تونستیم این رو بدون اینکه ‫مزاحم رئیس بشیم حل کنیم
‫و حالا من مثل یه... مثل یه...
‫- احمق. ‫- لعنتی.
‫صبح بخیر.
‫لطفاً، در رو ببند.
‫خرابکاری.
‫خودشه. خرابکاری.
‫من گزارش‌ها رو چک کردم، و بله،
‫علی‌الظاهر تو گریل، دزدی داریم.
‫چه بد.
‫بده، موافقم.
‫بایدم بد باشه
‫اگه من مدیر بودم و این ‫اتفاق زیر نظر من می‌افتاد.
‫پس به نظر میاد این اتفاق ‫موقع بستن شیفت شب افتاده؟
‫درسته.
‫این صندوق‌های یک و دو هستن.
‫اینا صندوق‌های سه و چهار هستن.
‫و...
‫صندوق‌های پنج و شش.
‫صندوق پنج 823.78 دلار کم داره.
‫بیا، پولمو بگیر.
‫نه، بگیرش دیگه.
‫بندازش تو سطل آشغال، ‫تو میدان تایمز پخشش کن.
‫برات فرقی نمی‌کنه، مگه نه؟
‫نه آقا، نه.
‫و حالا باید باهاش کنار بیایم.
‫من به خاطر 800 دلار پلیس خبر نمی‌کنم.
‫ما اونجا آدمایی داریم که خیلی ‫چیزا برای از دست دادن دارن.
‫من می‌خوام دزد با زبون خودش اعتراف کنه.
‫می‌خوام اعتراف کنه که از من دزدی کرده.
‫بعدش می‌ذاریم آروم بره و ‫حقوق اون روزشو بهش می‌دیم.
‫بله آقا.
‫راتون!
‫صبح بخیر، آقای رشید.
‫راتون، تو...
‫تو دیشب شیفت بودی؟
‫بله آقا.
‫دیدی کی موند تا ببنده؟
‫نه آقا. من زودتر رفتم.
‫نمی‌دونم.
‫می‌خواین برم ته توش رو در بیارم؟
‫- راتون. ‫- بله آقا؟
‫به این سوالم جواب بده.
‫اگه فقط یه کبریت داشته باشی ‫و وارد یه اتاق تاریک و سرد بشی
‫که توش یه شومینه، یه ‫چراغ نفتی و یه شمع هست،
‫اول کدوم رو روشن می‌کنی؟
‫شومینه، چراغ نفتی یا شمع؟
‫بهش فکر کن.
‫ایمز، ایمز، ‫آماده‌ای برای امشب بریم کوکی؟
‫وای خدا، خیلی آماده‌ام برای کوکی! ‫آهنگ داری؟
‫ممنون که لومون ندادی.
‫منظورم اینه که حرفی نزدی. ممنون.
‫من از دروغ خوشم نمیاد.
‫مامانم بهم دروغ گفت. گفت حالش خوبه.
‫حالا سرطانش تو کل بدنش پخش شده.
‫پس...
‫سمیرا، دیشب بین پدرو و مکس چی شد؟
‫نمی‌دونم. اونا دعوا کردن.
‫پدرو یه احمق عوضیه، اون فقط انگار...
‫کثافت!
‫می‌خوای دید بزنی، عوضی؟
‫کثافتو ببینا!
‫یا عیسی مسیح! تو را خدا!
‫چه دعوایی؟ چرا دعوا کردن؟
‫پدرو مکس رو هل داد، اون افتاد.
‫بعد مکس زد تو صورت پدرو.
‫با انگشترش یه زخم روی ‫صورتش انداخت، تصادفی بود.
‫و پدرو یه چاقو برداشت.
‫همه دویدن که جلوشونو بگیرن. تموم شد.
‫آره، سر چی بود؟ ‫تو هیچی نمیگی.
‫اون نمی‌دونه.
‫تو یه مرد رو میذاری تو خط.
‫اون باید یه چیز رو بارها و بارها بپزه.
‫تمام روز.
‫این غذای گه و شاش.
‫چیکار میتونه بکنه؟
‫دعوا می‌کنه دیگه.
‫درست میگم، مکزیکی؟
‫من دومینیکنی‌ام.
‫چرت نگو، مکس به مکزیکی‌ها ‫حسودیش میشه، همینه.
‫- چرا حسودی می‌کنه؟ ‫- کی حسودی می‌کنه؟
‫هی، عوضی.
‫ما داریم می‌پرسیم چرا پدرو ‫دیروز چاقو کشید روی مکس.
‫- چرا، جولز؟ ‫- تو می‌دونی.
‫- مکس هنوز جولیا رو فراموش نکرده.
‫چرا دست از فضولیت برنمی‌داری ‫یه نخ سیگار به من میدی؟
‫آره!
‫- با دستت! ‫- یه بار دیگه شیرین کاری کن؛ شیرین کاری کن!
‫- مگه دلقک آقاتم! ‫- فقط یکی دیگه انجام بده!
‫انجامش بده، انجامش بده، انجامش بده!
‫باشه.
‫افتضاح.
‫هی، کسی از مگان خبر داره؟
‫جولز، تو امشب باید جاشو پر کنی.
‫نه، نه، نمی‌تونم.
‫فکر نمی‌کنم بیاد. دیروز مریض بود.
‫- مشکل من نیست. ‫- اون مریض نیست، بولیمیا داره.
‫من نیم شیفت میزبانی کار می‌کنم. نمی‌تونم.
‫متأسفم جولز، تو امشب ‫تو سالن هستی. شیفت کامل.
‫تریش، نه، نه، نه. ‫من باید این کارو...
‫بذار اینکارو یه روز دیگه واسه من.
‫کارتو تو استراحت انجام بده ‫و برای شیفت عصر برگرد.
‫باشه، ولی مطمئن نیستم بتونم بعدش برگردم.
‫به ایب قول دادم که زودتر برم.
‫اگه نمی‌تونی کار کنی، پس برو خونه. ‫وقت خرده فرمایش ندارم.
‫بیا دیگه، من اینو نگفتم.
‫بسیار خب پس.
‫هی، مکزیکی. ‫تو جدید هستی توی قسمت پذیرش، درسته؟
‫- من دومینیکنی هستم. ‫- با من بیا.
‫خب بجنبید، عوضی‌ها.
‫ده دقیقه گذشته، ‫همه الان برن سر کار.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫چند ماهته؟
‫چند ماهه حامله‌ای؟
‫بهتره بریم، دیر می‌شه.
‫- هی، بلوندی... پدرو روئیز رو می‌شناسی؟ ‫- کی؟
‫پدرو روئیز. می‌دونی کجاست؟
‫من نمی‌شناسمش.
‫نذار مردم برن توی دستشویی.
‫باور کن. چیز خوبی نیست.
‫همونطور که می‌دونید،
‫طبق قوانین من باید با تک تک شما ‫مصاحبه کنم.
‫اساساً، اونا میگن ‫کار یکی از افراد اینجا بوده.
‫بفرما، اینم آشپزخونه.
‫دقیقاً نه.
‫من فقط دارم یه تحقیق انجام میدم.
‫هی، هر اتفاقی که بیفته، ‫این فقط یه کاره.
‫پس، اگه کسی چیزی درباره این پول می‌دونه،
‫هر چیز کوچیکی، ‫مطمئن شید که گفته بشه.
‫فهمیدید؟
‫بله، سرآشپز.
‫اگه اجازه بدید، می‌خوام بگم، سرآشپز،
‫که من دارم یه تحقیق انجام میدم...
‫وقتی صدات کردن برو. ‫با لوئیس صحبت کن.
‫به سوال‌های کوچولوش جواب بده. ‫فوری برگرد.
‫چون امروز روز گندیه ‫که کم نیرو باشیم، قسم به مسیح.
‫واقعاً هست. اگه اجازه بدید...
‫فقط می‌خوام بهتون بگم ‫که من مطمئنم هیچکس
‫از بچه های آشپزخونه نبوده...
‫و شماها آدم‌هایی هستید...
‫- خب، برگردید... ‫- همه همین الان برگردید سر کارتون.
‫بله، سرآشپز.
‫هی، مکزیکی!
‫کدوم گوری رفتی؟
‫نمی‌دونی کدوم بخش هستی؟
‫یکی برات پیدا می‌کنیم، بیا.
‫- هی، سمیرا! ‫- چیه؟
‫بین مکزیکی و آمریکاییه چی شد؟
‫نه، تو هم نه.
‫بیا دیگه! بهمون بگو!
‫- بیا دیگه! ‫- چی؟
‫وقتی شایعات به موش‌ها هم می‌رسه، ‫اون موقع‌ست که گاومون زاییده.
‫بیا دیگه! لطفاً بهمون بگو!
‫- ما قرار داشتیم! ‫- وقت این مزخرفات رو ندارم.
‫پیترسون و جوناس. ‫باهاشون مهربون باش، باشه؟
‫دوستان. دوستان خوب.
‫بیا.
‫خب، اون نانزو هست.
‫توی دسرها کار می‌کنه.
‫♪ استلا با نور ستاره. ♪
‫توی دسرها کاری نیست.
‫ایستگاه دسر پره، باشه؟
‫یه ایستگاه دیگه. یکی دیگه.
‫سالادها، من. فقط من.
‫اون مارتینه. توی پیتزاها کار می‌کنه.
‫سلام.
‫اینجا گریله.
‫اینجا مکسه.
‫این دختر جدیده.
‫گمشو، سمیرا. ‫من وزنه مرده حمل نمی‌کنم.
‫من گفتم با تو کار می‌کنه؟
‫می‌تونی به سرآشپز بگی من گفتم. ‫اصلاً برام مهم نیست.
‫گمشو. ‫تعجبی نداره که زن‌ها ترکت می‌کنن.
‫ببخشید؟
‫این رامیرزه. ساندویچ‌ها.
‫من چی؟
‫هی، اون مرد بلوند چی گفت؟
‫- لیریدون، ایستگاه سرخ کردنی. ‫- نه، نه، ایستگاه تکمیله.
‫سالوادور، امروز توی پاستایی؟
‫آره. پاستاها.
‫چطوری، رفیق؟ ‫اهل کجایی؟
‫از هواوچینانگو.
‫پس می‌شناسیش؟
‫باشه، خوبه، خوبه. ‫امروز با تو می‌مونه.
‫چی؟ هی، نه، این کارو نکن! ‫من با این چیکار می‌تونم بکنم؟
‫زود باشید، کون گشادها! ‫بریم سر کار!
‫نون حلال دربیارید، آشغال‌ها!
‫چی شده، پدرو؟
‫از تخت افتادی؟
‫با من شوخی نکن. ‫از دنده چپ پا شدم، ریده شده به...
‫مغزت.
‫به روحم؛ دانی، ‫که درست کردنش سخت‌تره.
‫ببین، مرد. این دختر جدیده. ‫باهاش کنار بیا.
‫نه. انتظار داری چکار کنم؟
‫هرچی، دفعه بعد دیر نکن.
‫نه، اصلاً. نگهش دار. ‫جمعه‌ست. نگهش دار.
‫من بهش نیازی ندارم.
‫پدرو. منو نمی‌شناسی؟
‫تو دختر مامانی؟
‫آره، دختر مارتا.
‫خواهرِ برادره؟
‫آره، سرخیو. معلومه.
‫و نوه مادربزرگ.
‫کدومش؟
‫بتمن.
‫من استلا هستم.
‫راموس!
‫استلیتا.
‫مامانت بهم گفت بیام پیدات کنم.
‫توی گریل. همینو گفت.
‫گفت: "پدرو برات یه کار پیدا می‌کنه."
‫مامانم اینو گفت؟
‫منو یادت نمیاد؟
‫وقتی دو سالم بود، تو و مائو ‫از درخت خاله بیبی بالا می‌رفتین.
‫فلفل می‌چیدین و می‌ذاشتین ‫تو دهنم انگار آب‌نباته.
‫از اینکه گریه می‌کردم کلی می‌خندیدین.
‫نگاه کن.
‫مامانت اینا رو برات فرستاده.
‫گفت از خونه.
‫امکان نداره! من تمام این راهو گشنیز آوردم؟
‫این بهترین برگ فلفل کوفتی ‫تو کل پوئبلاست.
‫می‌تونستی بیشتر از این لهش کنی؟
‫این تویی؟
‫من بودم.
‫خدا نگهدارت. ‫مامان.
‫استلیتا.
‫استلیتا!
‫بلدی آشپزی کنی؟
‫یه کم.
‫از کجا اومدی؟
‫واچینانگو، داداش.
‫نه، احمق. کدوم رستوران؟
‫از سانبورنس تو پوئبلا.
‫یه سرآشپز میشلن لعنتی.
‫هی! یه سرآشپز میشلن اینجا داریم!
‫اینجا پول خوبی درمیاری، ‫ولی باید حسابی کار کنی.
‫هی، مکس، دیروز افتضاح بود.
‫گمشو دم پر من نباش!
‫فقط می‌خواستم بگم متأسفم، مرد.
‫متأسف...
‫نه، نیستی، ولی خواهی شد.
‫مرد، وقتی یکی عذرخواهی می‌کنه، ‫باید قبول کنی.
‫چاقو رو من می‌کشی ‫و من باید قبول کنم.
‫تو انجیل هست.
‫یا قرآن؟
‫بیا، رفیق. اینا رو سوخاری کن. ‫بلدی چطوری؟
‫معلومه که بلدم، مرد!
‫چطوری، پدرو؟
‫- این یارو رو ببین. ‫- چطوری، راتون؟
‫- بذار مرغ رو بیارم. ‫- آره، برو.
‫همه چی خوبه، بچه‌ها؟
‫برای من؟
‫حالتون چطوره؟
‫برو، برو، برو، برو!
‫بجنب، پسر. سوخاری کردن رو تموم کن. ‫یه‌دست و خوشگل درستش کن.
‫پاستا رو میارم.
‫پدرو!
‫بله، سرآشپز؟
‫برام مهم نیست ‫بین تو و مکس چی گذشته.
‫همه چی خوبه، سرآشپز. ما دست دادیم...
‫اصلاً برام مهم نیست. ‫علاقه‌ای ندارم.
‫ولی به این گوش کن. خوب گوش کن.
‫هر دومون می‌دونیم تو بلدی آشپزی کنی، درسته؟
‫ممنون، سرآشپز.
‫این هیچ فرقی برام نمی‌کنه.
‫کلی عوضی گرسنه اون بیرون ‫برای یه کار دارن همدیگه رو می‌کشن.
‫پس، از حالا به بعد، گند کاری‌هات رو ‫از نزدیک زیر نظر می‌گیرم.
‫سه اشتباه،
‫و میندازمت تو جنگل میدون تایمز، فهمیدی؟
‫بله، سرآشپز.
‫و اگه یه بار دیگه یکی از چاقوهای منو
‫برای چیزی غیر از بریدن غذا استفاده کنی،
‫با همون کیرتو می‌برم.
‫باشه، سرآشپز. شما رئیسی.
‫می‌تونم کمکت کنم؟
‫دنبال کسی می‌گردی؟
‫من همین الان اون طرف رو تمیز کردم.
‫همین الان تمیزش کردم.
‫ولش کن!
‫می‌تونم کمکت کنم؟
‫رفیق!
‫دنبال کسی می‌گردی؟ ‫انگلیسی بلدی؟
‫جدید اومدی اینجا؟
‫نه، اونقدرام جدید نیستم.
‫اسمت چیه؟
‫مگه نباید کار کنی؟
‫تو مثل یه بشکه پر از خنده هستی، نه؟
‫"یک بشکه پر از خنده." تو میگی "یک." "یک."
‫"یک بشکه پر از خنده."
‫درسته، درسته.
‫اگه ما تو مکزیک بودیم، می‌گفتی ‫"صبحونه دلقک خوردی؟"
‫بگو، بگو دیگه.
‫ما تو مکزیک نیستیم.
‫مهم نیست. بگو دیگه.
‫تو صبحونه دلقک خوردی.
‫دیدم که نگاهم می‌کردی.
‫من پدرو هستم.
‫معذرت می‌خوام.
‫کمک می‌خوای، داداش؟
‫بفرما.
‫کدوم مدیرعامل عوضی تصمیم گرفت
‫همه بتونن لابستر بخورن؟
‫یعنی، نه همه قرار بود ‫تو این دنیا لابستر بخورن،
‫تو این دنیا، می‌فهمی؟
‫این غم‌انگیزترین چیزیه ‫که امروز شنیدم.
‫می‌دونستی قبلاً اونا رو ‫گوشت فقرا می‌دونستن؟
‫کمتر از صد سال پیش، ‫لابستر مرغ دریا بود.
‫ماهیگیرها لابسترها رو ‫به گداهای اسکله می‌دادن.
‫از اونا به عنوان طعمه استفاده می‌کردن ‫تا اسنپر و باس بگیرن.
‫اما قهوه با شیر لعنتی ‫شروع کرد به "ماکیاتو" نامیده شدن،
‫یه روز یه پولدار عوضی تصمیم می‌گیره ‫بره زاغه‌نشینی رو تجربه کنه،
‫یه کم از این مرغ دریا می‌خوره، ‫میگه غذای لذیذی هست،
‫و حالا هر آشغال سفیدپوست بی‌ارزش توریستی
‫میاد نیویورک ‫که عکس بگیره تو میدان تایمز
‫و به خانواده چاقش تو آیووا نشون بده ‫که اونا هم می‌تونن لابستر بخرن.
‫متوجه منظورم هستی؟
‫فقط دعا کن نبینی که یه روز ‫مک ناگت مرغ روی بستر کاهو
‫به قیمت ۴۰ دلار فروخته بشه.
‫من جولیا هستم.
‫خوشوقتم.
‫چطور این همه چیز می‌دونی؟
‫از خودت در آوردی؟
‫چی؟
‫من ازت نمی‌خوام که...
‫می‌دونم، گفتی، اما...
‫اون رو از کجا آوردی؟
‫نگران نباش. ‫می‌خوام تو داشته باشیش، می‌خوام تو...
‫- فقط... مطمئنی می‌خوای این کارو بکنی؟ ‫- یا عیسی مسیح!
‫منظورم اینه، مطمئنی؟ ‫می‌تونیم درباره‌اش فکر کنیم؟
‫بهت گفتم امروز میرم. یا خدا!
‫باشه، خوبه. باهات میام.
‫- نیازی نیست باهام بیای. ‫- یکی باید بیاد.
‫- نمی‌خوام تو بیای. ‫- فکر نکنم اختیاری باشه.
‫می‌خوام دیگه درها رو برام باز نکنی
‫و نذاری قبل از تو راه برم ‫دستت تو جیبت نباشه.
‫من دست و پا دارم ‫و نمی‌خوام...
‫نیازی ندارم با من بیای کلینیک.
‫می‌خواستم ببینم چه شکلیه ‫قبل از اینکه بندازیمش تو سطل آشغال.
‫- برو به درک! ‫- آره!
‫خیلی عنی.
‫تو زیادی حرف میزنی!
‫خواب این پول رو ببینی.
‫الو؟ کیه؟ مامان؟
‫- تو کی هستی؟ ‫- منم، پدرو.
‫پدرو! حالت خوبه؟
‫آره، عالیم.
‫خوشحالم. ‫حال بابات بهتره.
‫خوشحالم که بهش زنگ زدی.
‫خوشحال میشه ‫که تولدش رو یادت بوده.
‫درسته، برای همین زنگ زدم.
‫ببینیم می‌فهمه تویی. ‫اون خیلی...
‫فشار خونش رفت بالا ‫و مجبور شدیم بریم اورژانس.
‫- می‌ذارم باهاش حرف بزنی. خدا نگهدار. ‫- باشه، ولی صبر کن، مامان! مامان!
‫- مراقب خودت باش، پسرم. ‫- مامان!
‫می‌خواستم بپرسم میشه ‫پول رو یکم دیرتر بفرستم.
‫مامان.
‫پدرو.
‫- چیه؟ ‫- بابا؟
‫منم، پدرو.
‫حالت چطوره؟
‫چی می‌خوای؟
‫فقط می‌خواستم...
‫هی، بابا، می‌دونی چیه.
‫من دارم بابا میشم.
‫تو دوباره داری پدربزرگ میشی.
‫بابا؟
‫خوشحالم، پسرم.
‫خیلی خوشحالم.
‫قراره یه پسر باشه.
‫یه پسر.
‫تو رحم مادرش خیلی خوشگل دیده میشه.
‫می‌دونی چیه؟ اسمش رو می‌ذارم خوزه.
‫قراره خوزه باشه، مثل اسم تو.
‫خوبه.
‫تبریک میگم.
‫اسم قشنگیه.
‫راستی بابا.
‫بله پسرم؟
‫تولدت مبارک.
‫باشه.
‫هی، سنبورن‌ها، شما 800 دلاری ‫ندارین به من قرض بدین، ها؟
‫نه؟
‫نه تنها کُند، بلکه فقیر هم هستن.
‫خوک‌ها!
‫برید سر کارتون، آشغال‌ها!
‫زنت داره زنگ می‌زنه، مارتین.
‫- لوئیس از این قضیه خبر داره؟ ‫- آره.
‫سرآشپز؟
‫- می‌تونم به یارو نوشابه‌ایه زنگ بزنم اگه می‌خوای. ‫- این کار ما نیست.
‫- من مشکلی ندارم سرآشپز. می‌تونم بهش زنگ بزنم. ‫- این کار مدیریته.
‫می‌دونم این کار شما نیست، ‫ولی اینجوری سریع‌تر میشه!
‫- سرآشپز... ‫- چیه؟
‫اگه وارد یه اتاق تاریک بشی ‫و فقط یه کبریت داشته باشی،
‫و توی این اتاق یه شومینه، ‫یه چراغ نفتی و یه شمع باشه،
‫اول کدوم رو روشن می‌کنی؟
‫شومینه، چراغ نفتی یا شمع؟
‫من وقت این چیزا رو ندارم.
‫اینو نگه دار.
‫ممنون.
‫خب، فقط بهشون بگو ‫کوکا کولا گیلاسی تموم شده.
‫باشه.
‫آلبانیایی!
‫با کلیدای لعنتی انبار چیکار کردی؟
‫دوباره، عوضی!
‫آروم باش، مرد. اینقدر به وسایل نزن.
‫خدایا، داری وقت منو تلف می‌کنی.
‫داری‌شون یا نه؟
‫برو به درک، عوضی!
‫مادر جنده.
‫به چی می‌خندی، فلیپه لعنتی؟ ‫بخند.
‫می‌دونی چیه؟
‫عوضی.
‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫برو به درک، عوضی.
‫اینطوریه؟ اینطوریه؟
‫آره.
‫هی، سمیرا، تخم‌های منو بلیس!
‫- تخم، تخم. ‫- درست انجامش بده.
‫- تخم، احمق. ‫- تخم‌های من توی برنج تو.
‫تخم؟
‫تخم‌های من مثل تمشک‌ها هستن، ‫آبدار، میوه‌ای، چه زیبا!
‫تخم، تخم، تخم، تخم.
‫اون تخم‌های آبی بزرگی هستن! ‫منظورم تخمه.
‫- یه کیسه از این بخور. ‫- یه کیسه از این بخورم؟
‫گور بابای این هدیه.
‫گور بابای اون هدیه احمقانه.
‫سنبورن...
‫برو به درک، عوضی.
‫راستی، اون ماسیسی لعنتی کجاست؟
‫ماسیسی!
‫ماریاچی‌ها، ماریاچی‌ها!
‫هی، سمیرا، یه دستمال داری که ‫بشه باهاش چیزها رو پاک کرد؟
‫مراقب منطقه پاشیدن باش، کله کیری.
‫عادت می‌کنی، رامیرز!
‫هر وقت بخوای، الاغ!
‫این برای توئه، کله کیری.
‫احمق‌ها، کون لیس‌ها، چاپلوس‌ها، عوضی‌ها!
‫آدم کثافت، تیکه گه، صورت کونی!
‫جق‌زن، کله کیری، گه.
‫آدم احمق، کیرخور، بزدل.
‫حرومزاده، احمق، کون‌پاک کن، آشغال!
‫کیف‌های منو بردار!
‫ببخشید...
‫انگلیسی، مادرجنده!
‫انگلیسی حرف بزن!
‫هی، مکس.
‫تو اومدی آمریکا ‫که انگلیسی حرف بزنی، درسته؟
‫آره.
‫پس بنال!
‫هی، آروم باش!
‫مکس.
‫اونا فقط شوخی می‌کنن، مرد. ‫آروم باش.
‫چیه؟
‫هی، مکس.
‫عصبانی نشو.
‫یکی دیگه بخور.
‫با من شوخی نکن.
‫بیا دیگه!
‫می‌دونی مشکل تو چیه؟
‫تو خیلی وقته اینجایی.
‫چند وقته اینجایی؟
‫هفت، هشت سال؟
‫این خیلی زیاده، مرد.
‫تو به یه تغییر محیط نیاز داری.
‫تو باید بری به...
‫به کانکون، مرد! ‫پیش همه رفیق‌هات.
‫بهتره برگردی سر کارت ‫و خفه شی.
‫نگران کار من نباش، مرد.
‫کار من ردیفه. کار من خیلی عالیه.
‫باشه، رفیق. بریم. تموم شد.
‫می‌دونی فکر می‌کنم مشکل تو چیه؟
‫آدم‌های قهوه‌ای تو رو می‌ترسونن.
‫تو همش آمریکا آمریکا میکنی. ‫ولی آمریکا یه کشور نیست.
‫بسه!
‫برگردید سر کار! همین الان!
‫پدرو!
‫این یکی.
‫دو تا دیگه، ‫از آشپزخونه لعنتی من میری بیرون.
‫بیا اینجا، سنبورن.
‫ما باید امروز "لا کوچینادا" رو بپزیم.
‫مشکل اون عوضی مکس چیه؟
‫اون یه تیکه گهه.
‫نه.
‫اون یارو محکمه.
‫اون تنها کسیه که از راتون دفاع کرد
‫وقتی نزدیک بود اخراجش کنن ‫چون سر کار نیومده بود وقتی زنش مریض بود.
‫گفت اگه راتون اخراج بشه، اونم میره.
‫تو ازش حمایت کردی؟
‫تو حمایت کردی، مرد؟
‫مکس تنها کسی بود.
‫نه، اون یه آدم فوق‌العاده‌ست.
‫اگه اینقدر آدم خوبیه، ‫چرا می‌خواد تو رو بزنه؟
‫اگه من جای اون بودم، همین کارو می‌کردم.
‫چطوری، پدرو؟ ‫امروز با چی می‌خوای مسمومون کنی؟
‫اردک و کیر داریم، ‫ولی اردکش تموم شده.
‫اردک داشتیم؟
‫سالوادور گفت مادرش اون یکی رو درست کرده.
‫یه دونه سرخ کرده درست کرده؟
‫"لا کوچینادا"، داداش.
‫دستور پخت مادر سالوادور.
‫تعجبی نداره که از خونه فرار کرد.
‫تو هیچ جور... احساس تضاد درونی ‫در مورد این شکار جادوگر نداری،
‫در مورد کل این قضیه پول؟
‫فرض کن تو یه حسابدار هستی ‫و می‌بینی 823.78 دلار گم شده.
‫فرض کن به یه همچین پیسی میخوری. ‫چیکار می‌کنی؟
‫فقط میگی "به درک"؟
‫- فکر می‌کنم... ‫- فقط میگی "به درک"؟
‫هی، مارک...
‫مسئولیت من جمع‌آوری پوله.
‫یه سیستم کامل اینجا وجود داره.
‫رسیدها با مقدار پول ‫مطابقت ندارن،
‫به همین خاطر داریم بررسی‌ش می‌کنیم.
‫ناعادلانه‌ست، اما فکر می‌کنی ‫مارک اعتراف می‌کنه؟
‫- اصلاً. ‫- هرگز، هرگز.
‫حس می‌کنم اینکه ما اینجا ‫جوری هدف قرار گرفتیم
‫یه جورایی مثل...
‫"کار شماهاست"، اونم یکراست.
‫واضحه دیگه.
‫بچه‌ها، نه. ما فقط داشتیم ‫صحبت می‌کردیم.
‫موضوع این نیست، مارک.
‫لیست مصاحبه، بر اساس گرادیان رنگه؟
‫از تیره به روشن میره؟ ‫از این سر به اون سر؟
‫آره، داداش! حرف بزن!
‫- تو مصاحبه شدی، درسته؟ ‫- این یعنی من نفر بعدی‌ام.
‫- منم همینطور، درسته؟ ‫- وای خدای من، نونزو.
‫ببخشید من یه مرد سفیدپوستم ‫که باید... که حسابداره.
‫ولی من مسئول رویه‌ای که اینجا هست نیستم.
‫پس داری آدم اشتباهی رو سرزنش می‌کنی.
‫در عین حال، داداش، بدترین اتفاقی ‫که برای تو میفته اینه که اخراج میشی،
‫بدترین اتفاقی که برای ما میفته اینه که ‫اخراج میشیم و برمون می‌گردونن خونه.
‫تو چیکار متفاوتی انجام می‌دادی ‫نسبت به کاری که داره انجام میشه؟
‫من کاسه کوزه‌ها رو سر تو می‌شکستم.
‫میشه لطفاً، لطفاً، ‫دیگه درباره این مزخرفات حرف نزنیم؟
‫من از این چرت و پرت‌ها خسته شدم. ‫و تو خیلی خوب می‌دونی...
‫بیخیال.
‫لعنتی رشید، مرد.
‫یه غذای پنج مرحله‌ای اینجا داره ‫و میره سراغ اون دختر بلونده.
‫با اینکه دخترای سیاهپوست هم اینجا هستن.
‫دخترای سیاهپوست!
‫دومینیکنی‌ها اون لعنتی... ‫اون لعنتی ایتالیایی...
‫گمشو.
‫چیکار می‌تونم بکنم، مرد؟ من از گرینگاها ‫خوشم میاد، مرد. چیکار می‌تونم بکنم؟
‫تو واقعاً احمقی. ‫کلی گرینگا وجود داره.
‫نه، راتون. اون یه زن فوق‌العاده‌ست.
‫اون شگفت‌انگیزه، داداش.
‫اون نگاه تو صورتش ‫وقتی بهت خیره میشه انگار،
‫"تو خیلی احمقی."
‫و تو رو به یه احمق واقعی تبدیل می‌کنه.
‫این گوشت سفیده، راتون.
‫برام مهم نیست اگه بگن ‫ما همه یکسانیم،
‫که ما همه فرزندان خداییم.
‫نه، مرد. این درست نیست.
‫زن‌های بلوند، زن‌های سفیدپوست، ‫زن‌های واقعاً آمریکایی
‫از این دنیا نیستن، مرد.
‫اونا بهترن.
‫اونا با دقت ساخته شدن.
‫بیا صادق باشیم، بیا دیگه ‫خودمونو به نفهمی نزنیم.
‫اونا بیشتر شبیه چیزی هستن که خدا می‌خواست ‫به این دنیا بده، مرد.
‫یا عیسی مسیح!
‫صد در صد!
‫اونا با مواد با کیفیت ساخته شدن، ‫نه با پس‌مونده‌ها.
‫مگه پوستشون رو لمس نکردی؟
‫زبر نیست. ‫موهاشون وز نیست.
‫بوی خوبی میدن.
‫بوی فروشگاه‌های لوکس ‫و ماشین‌های نو میدن.
‫اونا می‌تونن انگلیسی رو ‫درست صحبت کنن و بنویسن.
‫نشنیدی انگلیسی از دهن یه خانم سفیدپوست ‫چقدر قشنگ به نظر میاد؟
‫چاوای لعنتی، مرد!
‫برو یه آدم فضایی واسه ‫خودت پیدا کن، داداش!
‫در مورد هموطنمون پدرو چی فکر می‌کنی؟
‫به یه شات تکیلا تو رگاش نیاز داره، درسته؟
‫واقعاً؟
‫چرا؟
‫چون تو زن‌های آمریکایی ‫رو بیشتر از... ما دوست داری
‫بیشتر از... ما
‫بگوش!
‫- بیشتر از... ‫- هیچی.
‫بگوش.
‫خانم‌های قهوه‌ای، سرخپوست‌ها، توتوناکاها، ‫چیچیمکاها، تلاکسکالتکاها، ناهواها...
‫ببین؟ چیز مهمی نیست.
‫لعنتی.
‫آمریکایی‌ها خیلی از نظر سیاسی ‫درست رفتار می‌کنن. درسته، لوئیس؟
‫ببخشید، "لوئی."
‫نگران نباش، هیچی مکزیکی‌تر از ‫خود شیرینی جلوی سفیدپوست‌ها نیست.
‫فقط از موکتزومای لعنتی بپرس.
‫شهین مهینش یکی شد.
‫نه، من فقط... من اینجام.
‫اینجا سر کار. منظورت چیه کجا؟
‫چی؟
‫چرا نمی‌تونم فقط زنگ بزنم ببینم چطوری...؟
‫باشه...
‫گوش کن، من نمی‌خوام... گوش کن!
‫من نمی‌تونم زودتر برسم ‫خونه بعد از همه اینا.
‫من... صبر کن عزیزم، من...
‫چون نمی‌تونم، اِیب. من دارم کار می‌کنم.
‫می‌دونم، می‌دونم که گفتم. اما نمی‌تونم.
‫این کارو نکن.
‫این کارو نکن، لطفاً!
‫من آماده نیستم... ایب.
‫من آماده نیستم...
‫می‌دونم که من...
‫این تقصیر من... تقصیر من نیست... ‫تقصیر من نیست... تورو خدا!
‫امروز منو صدا زدن بیام.
‫بهت پیشنهاد داد؟
‫باهاش حرف زدی؟ ‫من فقط نصف روز اینجا بودم.
‫- اون داره نقش کارآگاه بازی می‌کنه. ‫- چی؟
‫مثل اینکه یه مقدار پول از دیشب ‫گم شده.
‫- و لوئیس... ‫- یعنی، احتمالاً داره کیف می‌کنه.
‫- اون داره کیف می‌کنه. ‫- انگار که یه قدرتی داره.
‫من می‌خوام باهاش حرف بزنم، ‫چون مطمئناً...
‫هیچکدوم از دخترای من نیست.
‫خیلی مسخره‌ست که ما باید ‫مثل نیم ساعت رو...
‫هی. می‌تونیم حرف بزنیم؟
‫الان نه.
‫بیا دیگه. عذرخواهی که کردم.
‫شنیدم.
‫خوشگل شدی، بلوندی.
‫بعداً حرف می‌زنیم.
‫بیا، باید حرف بزنیم.
‫داداش! گفت نه.
‫بعداً حرف می‌زنیم. ‫بیرون میام دنبالت.
‫بیا، پسش بده.
‫بیا، مسخره بازی درنیار! ‫گشنمه!
‫تو این آشغالا رو نمی‌خوری!
‫یه چیزی برات درست کردم.
‫هی!
‫بهش گفتم...
‫عجب عوضی زشتی هستی تو
‫ولی دوستم داری.
‫شومبول کوچیکی داری.
‫ولی تو دوستش داری.
‫باید تو رو به مامانم معرفی کنم.
‫باید بلافاصله بعد از ناهار برم وگرنه...
‫حتی شبم نمیتونم مرخص بشم.
‫لعنتی.
‫باشه... می‌برمت.
‫باشه.
‫اما...
‫- اما... ‫- اما چی؟
‫- داشتم فکر می‌کردم... ‫- به درک. فکر نکن.
‫- گوش کن، گوش کن. ‫- فکر نکن. من بچه نمی‌خوام.
‫من بچه‌ی لعنتی نمی‌خوام!
‫تو بچه نمی‌خوای یا بچه‌ی منو نمی‌خوای؟
‫من هیچ بچه‌ای نمی‌خوام و ‫نمی‌خوام درباره‌ش حرف بزنم.
‫- من فقط یه چیز می‌خوام. ‫- تو گفتی می‌خوای پول رو بگیری.
‫گرفتم.
‫من ازت نخواستم این کارو بکنی، ‫پس این بهت حق نمی‌ده...
‫می‌دونم، ولی گوش کن. این نیست...
‫این چی نیست؟
‫عادلانه؟
‫- نه. ‫- نه.
‫نیست. تو می‌خوای گردن بگیریش؟
‫می‌خوای از واژنت بیرونش بیاری؟
‫می‌دونم. یه کلیشه دیگه.
‫گمشو!
‫چیه؟ چیه؟ مکزیکی ماچو؟
‫آره، دقیقاً.
‫آره، ولی...
‫نه، نه، صبر کن، صبر کن! ‫فقط می‌خوام به حرفم گوش کنی!
‫فقط به حرفم گوش کن، لعنتی!
‫دارم دیوونه میشم. ‫حتی نمی‌تونم به اسپانیایی گریه کنم.
‫لعنتی!
‫هی...
‫مجبورم به انگلیسی گریه کنم.
‫می‌بینی؟
‫چون تو سمت من نمیای.
‫من باید سمت تو بیام.
‫همیشه.
‫تو هرگز به سمت من نمیای.
‫هی.
‫هی. من اینجام.
‫ما با هم خوابیدیم، من بچه‌ت رو دارم، ‫چطور این نزدیک نیست؟
‫نیست.
‫تو نمی‌دونی این چه حسیه.
‫تو مجبور نیستی تلاش کنی حرف بزنی.
‫سر من هر روز درد می‌کنه.
‫تو مجبور نیستی این کارو بکنی.
‫تو فقط پا میشی میای حرف می‌زنی و میری خونه.
‫آره، چون من فقط واسه انعام حرف می‌زنم، ‫یکم ساک می‌زنم و میرم خونه.
‫صبر کن.
‫فکر می‌کنی فقط سر تو درد می‌کنه؟
‫الان هیچ حرف باهوشانه‌ای برای گفتن ندارم.
‫فقط اینکه می‌خوام بشنوی
‫چرا حتی فکر می‌کنم ‫که جلوی به دنیا اومدن این بچه رو نگرفتن
‫ممکنه چیزی باشه ‫که ارزش وقت تو رو داشته باشه.
‫چون، می‌بینی؟
‫فکر می‌کنم اون می‌تونه تنها چیز خوبی باشه ‫که تا حالا از اینجا بیرون اومده.
‫تو منو نمی‌شناسی.
‫می‌شناسم.
‫نه.
‫می‌شناسم.
‫نه، نمی‌شناسی ‫فکر می‌کنی می‌شناسی. ولی نمی‌شناسی.
‫من وقتی ۱۸ سالم بود هفت ماه ازدواج کردم.
‫شروع کردم به گرفتن این حمله‌ها.
‫هر شب وقتی شوهرم خواب بود،
‫بیدار می‌شدم، با ترس سرد،
‫که مثل مورچه‌ها از بدنم بالا می‌رفت
‫و کل وجودم رو تسخیر می‌کرد.
‫از انگشتای پام.
‫پاهام.
‫به کس‌م، به شکمم.
‫به سینه‌هام. بالای گردنم.
‫تا سرم آتیش می‌گرفت، فقط...
‫یه چاه بی‌ته لعنتی مثل...
‫مثل مرگ.
‫که به شکل مورچه‌های کوچیک میاد سراغم، ‫بالا میره،
‫پخش میشه، کل بدنم رو ‫تبدیل به یه مستعمره می‌کنه.
‫تا حالا همچین حسی داشتی؟
‫الان، وقتی اینجام،
‫وسط شیفت یا هر چی، ‫و از حدّ می‌گذره...
‫میام اینجا
‫و فقط خیلی آروم وایمیستم.
‫و اگه به اندازه کافی صبر کنی...
‫به یه جای دیگه منتقل میشی.
‫و انگار توی هیچی هستی.
‫و می‌تونی ببینی چیزها می‌درخشن.
‫مثل یه کشتی تو آب سرد.
‫یخچال‌های طبیعی یا یه همچین چیزی.
‫می‌بینی؟
‫می‌بینم.
‫با من بیا.
‫به مکزیک.
‫از این جا برو بیرون.
‫برای همیشه.
‫من جایی رو می‌شناسم که اونقدر زیباست
‫که نمی‌تونی توصیفش کنی.
‫به اسپانیایی بهم بگو.
‫اسمش پرلا نگراست.
‫نزدیک یه ساحل معروفه که ‫هیپی‌ها و بچه پولدارها خرابش کردن،
‫اما پرلا نگرای من هنوز خالصه.
‫فقط شن سیاه و جنگل هست.
‫شن‌ها مثل سنگ آتشفشانی می‌درخشن ‫که وقتی آفتاب بهشون می‌خوره کورت می‌کنن.
‫می‌خوام تو رو اونجا ببرم.
‫لعنتی، دور از اینجا.
‫یه کلبه می‌سازیم و زمستون‌ها ‫به توریست‌های احمق خدمات میدیم
‫و بقیه سال با همون پول زندگی می‌کنیم.
‫بچه تمام روز لخت این‌ور اون‌ور می‌دوه،
‫با آلمانی‌ها انگلیسی حرف می‌زنه ‫و با باباش اسپانیایی.
‫تو تنها بلوند شهر می‌شی.
‫همه بهت احترام می‌ذارن.
‫و به من هم همینطور، به خاطر اینکه ‫من کسی بودم که تو رو اونجا بردم.
‫یه بلوند سیاه می‌شی.
‫دیگه هرگز به کسی خدمت نمی‌کنی.
‫می‌تونیم از نو شروع کنیم.
‫هیچکس چیزی درباره ما نمی‌دونه.
‫هیچی جز احترام.
‫بچه خیلی بامزه می‌شه.
‫یه بچه زیبا.
‫بلوند مثل مامانش.
‫اون معلم ماست.
‫تو عاشق این میشی که مادرش باشی ‫و ازش یاد بگیری.
‫و ما به هیچکس هیچی بدهکار نیستیم...
‫هیچی.
‫بعد از شلوغی ناهار نرو کلینیک.
‫امروز نه.
‫بیا فقط بریم پارک قدم بزنیم.
‫یکم نون می‌بریم و به اردک‌ها غذا میدیم ‫از اینطور کارها.
‫اردکی نیست. ‫دریاچه یخ زده، خنگول.
‫بعد شلوغی ناهار بیرون منتظرم باش، باشه؟
‫باشه؟
‫بگو منتظرم می‌مونی.
‫بگو.
‫منتظرت می‌مونم.
‫بجنبید دخترا! برید سر کار، احمق‌ها!
‫کجا بودی؟ دلم برات تنگ شده بود، پدرو!
‫چیه، سنبورنز؟ هنوز تموم نکردی؟
‫ادامه بدید، ادامه بدید.
‫خواهشاً کاری نداشته باشید
‫انگار نه انگار که من اینجام؛ خب؟
‫آشپز جدید.
‫تو جدیدی؟
‫آره.
‫اینجا گرمه، نه؟
‫آره. خیلی.
‫بیخیال این حرف‌ها.
‫من خوب بهت پول میدم، ‫توام خوب برام کار می‌کنی، باشه؟
‫بله.
‫پدرو اینجا، ‫الان چند وقته داره اینجا کار می‌کنه؟
‫دو سال؟
‫- سه سال. ‫- سه سال.
‫سه سال.
‫بزودی؟
‫کمک می‌کنیم پدرو مدارکش رو بگیره؟ ‫قانونیش کنیم؟ خوبه؟
‫بله قربان. البته. این خیلی...
‫به کار خوبت ادامه بده.
‫آره.
‫آشپز جدید!
‫به این جواب بده.
‫به یه چیزی جواب بده...
‫تو یه کبریت داری ‫و وارد یه اتاق سرد و تاریک میشی
‫که توش یه شومینه هست، ‫یه چراغ نفتی
‫و یه شمع.
‫اول کدوم رو روشن می‌کنی.
‫اول کدوم...
‫شمع رو.
‫کبریت رو.
‫کبریت رو. فهمیدی؟
‫کبریت!
‫اول کبریت رو روشن می‌کنی!
‫کبریت.
‫ادامه بدید، ادامه بدید.
‫کبریت!
‫خب همه، سرویس‌دهی شروع شد.
‫بله سرآشپز.
‫فهمیدی کی پولم رو برداشته؟
‫نزدیک شدم بهش.
‫دو تا کالاماری سرخ شده.
‫یه پو بوی میگو با صدف!
‫دو تا کالاماری سرخ شده با کنجد، سرآشپز!
‫دو تا کلاسیک، متوسط. ‫سه تا برگر قارچ و بیکن.
‫دو تا کلاسیک، سه تا ‫قارچ آماده میشه، سرآشپز!
‫شش تا فیلی!
‫شش تا فیلی، الان آماده میشه!
‫چهار تا ماهی با سیب زمینی، ‫یه سفارش بال بوفالو می‌خوام!
‫چهار تا ماهی با سیب زمینی، ‫یه سفارش بال بوفالو!
‫تورتلینی و کوفته برای دو نفر!
‫تورتلینی آماده میشه، سرآشپز. برای دو نفر!
‫یه سفارش ماسل، ‫سه تا مرغ کاری برشته.
‫یه سفارش ماسل، ‫سه تا مرغ کاری برشته الان آماده میشه!
‫سالاد سبز خانگی برای دو نفر!
‫دو تا سالاد سبز خانگی!
‫ماهی و سیب زمینی با سیب زمینی اضافه، ‫سه تا پیتزا مارگاریتا.
‫ماهی و سیب زمینی، سیب زمینی اضافه.
‫سه تا پیتزا مارگاریتا ‫الان آماده میشه، سرآشپز!
‫دو تا ماهی و سیب زمینی.
‫سالاد مشتری همیشگیم رو می‌خوام.
‫اینا تورتلینی‌های منه؟
‫آره. هی بلوندی.
‫امشب تو و من می‌خوایم مهمونی بگیریم؟ ‫مهمون من.
‫تورتلینی‌هام رو می‌خوام.
‫خوشت میاد، بلوندی!
‫من اسپانیایی بلد نیستم.
‫- سالوادور! ‫- بله، سرآشپز.
‫- تورتلینی و کوفته برای سه نفر. ‫- آماده میشه.
‫دو تا سوپ مرغ و رشته!
‫- این مال منه؟ ‫- آره.
‫سه تا سرف اند ترف، چهار تا کلاسیک.
‫هی...
‫می‌تونم یه چیزی ازت بپرسم؟
‫- می‌تونم غذام رو بگیرم؟ ‫- چرا پدرو؟
‫سه تا سرف اند ترف، چهار تا کلاسیک.
‫دو تا پاستا میگو!
‫تموم شد، رئیس.
‫ساندویچ پو بوی آماده‌ست؟
‫دارم میارم، دارم میارم!
‫همین الان سفارش دادی.
‫بیا بلوندی، یکیش آماده‌ست.
‫بجنب. پنج دقیقه. کار داریم.
‫لعنتی!
‫میشه فیش اند چیپس منو بیاری؟
‫این مال منه، دختر خوشگله.
‫فیش اند چیپس دو نفره‌م کجاست؟
‫صداتو نمی‌شنوه. ‫بلند بگو و گمشو بیرون.
‫فیش اند چیپس برای دو نفر!
‫وقتی صدات در اومد برگرد.
‫سه تا پیتزا مارگاریتا ‫و یه سالاد کاپرسه.
‫لعنتی! اونجا چیکار می‌کنی؟
‫برو کنار! لعنتی!
‫سس مارینارات تموم نشده هنوز؟
‫سه تا پیتزا در حال آماده شدن، سرآشپز!
‫این پاستاش کمه!
‫ما چی هستیم؟ یه کلوپ رقص پنج دلاری؟
‫می‌خوای یه گوشت گوساله لخت بفرستی بیرون؟
‫همین الان درستش کن!
‫بله، سرآشپز!
‫پاستا رو بذار توی بشقاب لعنتی!
‫اینا مال منه؟
‫آره، تورتلینی.
‫می‌خوای با اون لرزش یکم ‫سیب زمینی سرخ کرده بخوری؟
‫خانم سکسی!
‫یا عیسی مسیح، تو واقعاً ‫از بلوندها خوشت میاد.
‫نمی‌تونی همشونو داشته باشی، مرد.
‫همونطور که قول دادم
‫سفارش مرغ من؟ ‫مارسالای خامه‌ای؟ آماده‌ست؟
‫ما داریم درباره یه چیز مهم حرف می‌زنیم.
‫الان برمی‌گردم.
‫خیلی بی‌ادبی.
‫مرغ کاری منو می‌خوام!
‫پدرو، مرغمون داره تموم میشه.
‫سردخونه، بدو.
‫سردخونه؟
‫مرغ، مارتین.
‫اون طرف مرغ هست.
‫هی! حواست کجاست لعنتی!
‫من پشت سرتم!
‫هی، اون مکزیکی داره اذیتت می‌کنه؟
‫نه!
‫هیچی نیست، ما فقط... ‫نگران نباش.
‫می‌تونی به لوئیس شکایت کنی.
‫نه، بسه دیگه!
‫تو دیوونه‌ای!
‫لعنتی.
‫نه! نه کوکای گیلاسی!
‫بهت گفتم! کوکای گیلاسی نه!
‫- سرآشپز! سرآشپز! شکایت درباره پیتزا. ‫- چی؟
‫پیتزا خوب پخته نشده.
‫مارتین!
‫لعنتی! ‫پیتزای لعنتی دوباره خوب پخته نشده!
‫- امکان نداره، سرآشپز. ‫- کاملاً امکان داره. درستش کن!
‫ببخشید، سرآشپز.
‫چیزکیک رو برام آوردی؟
‫تمام زمستون منتظر تو بوده، عزیزم.
‫ممنون.
‫- هی، خوشگله! ‫- چیه؟
‫- می‌دونی رشید امروز بهم چی گفت؟ ‫- چی؟
‫گفت که می‌خواد با مدارکم کمکم کنه، ‫تا قانونی بشم.
‫خفه شو! واقعاً گفت؟
‫آره گفت. این دفعه دیگه ‫واقعاً اتفاق می‌افته. بیا اینجا.
‫یه کلاسیک داره میاد.
‫کالاماری داره میاد.
‫دو تا سالاد خونگی.
‫داره میاد.
‫لعنت به این زندگی...
‫تولدت مبارک
‫تولدت مبارک، تولدت مبارک
‫تولدت مبارک
‫کوکای گیلاسی؟
‫نوش جان.
‫خوشحالم که خوشت اومد.
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- نمی‌دونم، باید...
‫- داری چی سفارش می‌دی؟ ‫- این رو.
‫- سفارشتون رو میخواید بگید؟ ‫- ببخشید، خانم!
‫آره، فکر کنم هر دومون روی ‫پیتزای سفید توافق داریم، درسته؟
‫من شلوغش نمی‌کنم، بکی.
‫فقط میخوام یه غذا بگیریم.
‫آره، با تو هستم. هی!
‫ها؟ ها؟
‫من این رو سفارش ندادم.
‫و اونا بیست دقیقه‌ست که دارن ‫برای غذاشون صبر می‌کنن.
‫مرغ مارسالاست؟
‫آره، این همون مرغ مارسالای لعنتیه!
‫- باشه. ‫- لطفاً.
‫من همبرگر سفارش ندادم.
‫اینجا.
‫بیا، بیا، بیا!
‫دو تا سالاد سبز خونگی میاد!
‫دو تا سوپ کلم بروکلی!
‫بجنب! برو!
‫- سرآشپز! ‫- چیه؟ داره میاد!
‫میتونی اینو درست کنی؟ ‫یکی ممکنه لیز بخوره.
‫نگهداری. مشکل من نیست.
‫مشکل تو نیست؟ باورنکردنیه!
‫اینجا چه خبره؟ بریم.
‫من به شما دخترا گفتم، ‫کوکای گیلاسی لعنتی نه.
‫دو تا سالاد سزار!
‫هی! اینجوری سرش داد نزن! ‫فکر کردی کجایی؟
‫وقتی یکم ادب یاد گرفتی برگرد اینجا.
‫بجنب، تکون بخور!
‫یکم از اون بده به من.
‫بیا، بیا.
‫مواظب باش کجا میری! ‫یه ساندویچ فیلی چیز استیک.
‫بیا، حرکت کن!
‫ظرف‌های کثیف رو با تمیزها ‫قاطی نکن!
‫چه غلطی داری می‌کنی، راتون؟
‫باید دوباره همشونو بشوریم!
‫ما داریم اینجا کار می‌کنیم!
‫داداش، تو ظرفشویی. ‫باید ظرف بشوری.
‫آشغال عوضی!
‫حد خودتو بدون، کثافت!
‫مرغ مارسالای من آماده‌ست؟
‫- نگاه کن! چیکار داری می‌کنی؟ ‫- کجا بودی؟
‫مرغت رو برات آوردم، عوضی.
‫رفتی تا هواچینانگو؟
‫مرغ مارسالای من! لطفاً!
‫چی؟
‫سه تا مرغ مارسالای من.
‫اسپانیایی حرف بزن. ما ‫اینجا اسپانیایی کار می‌کنیم.
‫- سه تا مرغ مارسالا. ‫- کی سفارش دادی؟
‫حدود ۲۰ دقیقه پیش، وقتی ‫تو داشتی با مکزیکیه آواز می‌خوندی.
‫درست نیست. تو هیچی سفارش ندادی. ‫پنج دقیقه دیگه برگرد.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫نمی‌تونی اونجا وایستی و ‫منو نگاه کنی که کار می‌کنم.
‫من اینجام.
‫"من اینجام، من اینجام."
‫باید باهات حرف بزنم.
‫آره عالیه!
‫ممنون داداش.
‫سرآشپز! ۲۰ دقیقه پیش، ‫لورا سه تا مارسالا از پدرو سفارش داد.
‫هنوز آماده نیستن ‫و مشتری‌ها عصبانی‌اند.
‫پدرو! این چیه که دارم درباره یه ‫سفارش لعنتی دیر شده می‌شنوم؟
‫اون دروغ میگه، سرآشپز. ‫اون هیچی سفارش نداده.
‫نمی‌خوام بشنوم، باشه؟ ‫غذای لعنتی کجاست؟
‫اینجاست، آماده‌ست.
‫یک مرغ،
‫دو مرغ،
‫سه مرغ.
‫مشکل چیه لعنتی؟
‫الان همه خوشحالیم؟
‫بجنب، ببرش بیرون!
‫یه مرغ کاری و دو تا مارسالا بده.
‫- خوشحالی؟ ‫- خفه شو.
‫برو گمشو.
‫بیا، ادامه بده.
‫حواستو جمع کن، خانم! برو، برو، برو!
‫نمی‌تونم اینجوری کار کنم. ‫این مسخره‌ست!
‫تو خیلی پیری، عزیزم.
‫خیلی پیر و خیلی احمق.
‫خفه شو! خفه شو!
‫این کار برای جوون‌هاست. ‫برو خونه.
‫من فقط دارم سربه‌سرش ‫میذارم، سرآشپز. بیخیال.
‫همه‌مون می‌تونیم یکم روحیه بگیریم. ‫بیا، جمعه‌ست.
‫اون سرود ستاره نشان اسپانیایی رو ‫بخون، سرآشپز.
‫بیا، برای تیمت.
‫دیگه بسه، بیاین!
‫ما اعتصاب می‌کنیم ‫تا وقتی سرآشپز سرود رو بخونه.
‫سرود، سرود، سرود!
‫♪ آه آیا می‌توانی ببینی، ♪ ‫♪ در پرتو سپیده‌دم ♪
‫♪ آنچه را که با افتخار خوش آمد گفتیم ♪
‫♪ در آخرین درخشش غروب ♪
‫♪ و فروغ سرخ موشک‌ها ♪
‫♪ بمب‌های در هوا منفجر شده ♪
‫♪ در طول شب ثابت کردند ♪
‫♪ که پرچم ما هنوز آنجاست ♪
‫♪ بگو آیا آن پرچم ستاره‌نشان ♪ ‫♪ هنوز موج می‌زند ♪
‫♪ بر سرزمین آزادگان ♪
‫♪ و خانه‌ی شجاعان ♪
‫همینه! برگردید سر کار!
‫جلوشو نگیر.
‫دو تا تورتلینی بدون ادویه.
‫هی، هی...
‫بیرون منتظرم باش، باشه؟
‫پارک. دریاچه. اردک‌ها.
‫احمق، اونجا اردک نیست.
‫لعنتی. درسته.
‫بیا اینجا. بیا اینجا.
‫بجنبید کثافتا!
‫سنبورنز. ‫سنبورنز، مرغ رو سوزوندی.
‫تو مرغ رو سوزوندی، لعنتی! ‫حواست رو جمع کن!
‫داری گوش میدی لعنتی؟
‫چرا اونجا وایسادی؟
‫حرکت کن، لعنتی! ‫چیکار داری می‌کنی، سنبورنز؟
‫سفارشات لعنتیت دارن روی هم میمونن.
‫برو کنار، بی‌عرضه!
‫زود باش!
‫عجله کن.
‫نه، نه، نه، نه. اون مال منه!
‫نه. تخته‌های برش توی انباره.
‫توی انبار. انبار!
‫یکم انسانیت هر از گاهی ضرر نداره!
‫بذار یکی ازت بگیرم.
‫نمی‌فهمم، مکزیکی.
‫نمی‌تونه صدات رو بشنوه.
‫وقت ناهارشه.
‫آره، نه. اون اصلاً جواب نمیده.
‫هی، بذار یکی ازت بگیرم.
‫زود باش.
‫و یکی هم برای راه.
‫کازابلانکا، ‫به یه برادر کمک کن، باشه؟
‫نه، دیگه "گدایی" نکن. ‫بسه دیگه.
‫مکزیکی‌های لعنتی، ‫همش دارن گدایی می‌کنن.
‫چی؟ من شبیه ارتش نجات به نظر میام؟
‫- چی؟ ‫- کازابلانکا، اینجوری نباش.
‫وسایل تو مال تو نیست. ‫زود باش!
‫فقط یکی.
‫ممنون، خوشگله.
‫خب...
‫گزارش‌ها.
‫گفتن که دیروز تو شیفت عصر بودی
‫و تا صندوق شماره چهار کار کردی، درسته؟
‫مسئله اینه که به من اطلاعاتی دادن ‫که باعث شده فکر کنم...
‫- باشه؟ ‫- چندان مطمئن نیستم که کار تو نبوده.
‫نمی‌دونم داری راجع به چی حرف می‌زنی.
‫و من دوست دارم مطمئن باشم ‫که کار تو نبوده.
‫می‌دونم که اوایل این هفته
‫داشتی از این و اون پول قرض می‌گرفتی ‫برای سقط جنین.
‫و مقدار پولی که دنبالش بودی
‫خیلی نزدیک به مقدار پولی بود ‫که از صندوق شماره چهار گم شده.
‫به طرز مشکوکی نزدیک.
‫کی بهت گفت؟
‫اون زندگی خصوصی منه. ‫تو حق نداری فقط... دهنتو!
‫مؤدب باش.
‫من اون پول لعنتی رو برنداشتم!
‫آره، ممنون، این مدرک نیست.
‫خب، من برنداشتم.
‫باشه، پس. از کجا آوردیش؟
‫به تو ربطی نداره.
‫همون یارو که حاملت کرده؟
‫به تو هیچ ربطی نداره.
‫پدرو حاملت کرده؟
‫جولیا، لعنتی! ‫داری کار درستی انجام میدی، ولی!
‫- چی؟ ‫- بشین، هنوز کارمون تموم نشده.
‫یا با من حرف می‌زنی ‫یا با پلیس‌ها.
‫قسم می‌خورم دیگه از این جا خسته شدم.
‫به محض اینکه مدارکم درست بشه...
‫خداحافظ، عوضی‌ها.
‫از چی شکایت می‌کنی؟
‫همه جا همینطوره.
‫میای، با مردم حرف می‌زنی،
‫فکر می‌کنی تا آخر عمر دوست می‌مونین، ‫و بعد میری.
‫دیگه هیچوقت بهشون زنگ نمی‌زنی.
‫خستگی هم همینطوره.
‫بعد از اینکه اینجا رو ترک کنی، ‫یادت نمیاد که خسته بودی.
‫بعضی وقتا مغزت خوب کار می‌کنه، راتون.
‫این رو امتحان کن.
‫مغزت داره کار می‌کنه.
‫- مغزت داره کار می‌کنه. ‫- بس کن، مرد.
‫پدرو!
‫وایستا! پدرو!
‫- چرخیدن و چرخیدن. ‫- لعنتی!
‫وای خدا!
‫بسه، بسه، بسه!
‫باشه، بسه.
‫هی، وایستا!
‫عوضی!
‫خوبی؟ آروم، آروم. ‫خوبی؟
‫ما اینجا داریم کار می‌کنیم، بچه لعنتی.
‫هی، متاسفم که بد شروع کردیم، باشه؟
‫عذرخواهی می‌کنم اگه از حد گذشتم.
‫من فقط...
‫فکر می‌کنم کار درستی می‌کنی ‫که نگهش نمی‌داری، همین.
‫یه آدمی مثل اون؟
‫همیشه دنبال یه راهی برای ورود. ‫هر راهی.
‫سرزنشش نمی‌کنم.
‫تو نمی‌خوای راه ورودش باشی. ‫باور کن.
‫نمی‌خوای بچه‌ش رو فقط ‫بخاطر اینکه قانونی بشه نگه داری.
‫اینجوری نیست.
‫برای تو، شاید.
‫ولی برای اون؟
‫می‌دونی این پسرا ‫یه اصطلاحی تو آشپزخونه دارن.
‫میگن، "تو عشق ویزای منی."
‫عشق "ویزای" من به جای عشق زندگیم.
‫همش این کوفتی رو میگن!
‫من این آدما رو می‌شناسم.
‫همونطور که گفتم، سرزنششون نمی‌کنم،
‫این بدبخت‌ها همه چیزشون رو گرو گذاشتن ‫که بیان اینجا، چیزی ندارن که بهش تکیه کنن.
‫می‌دونم چون بابام یکی از اونها بود.
‫البته اون هیچوقت گرینگای خودش رو پیدا نکرد. ‫اشکالی نداره.
‫ببین، هرچقدر هم که باهات موافقم ‫درباره اینکه می‌خوای ازش خلاص شی،
‫نمی‌تونم بذارم پول رو نگه داری، ‫حق اون نبود که بهت بده.
‫تو هیچی درباره اون نمی‌دونی.
‫تو نمی‌دونی که اون دزدیدتش.
‫می‌دونم که این آدما با این مقدار ‫پول این‌طرف اون‌طرف نمیرن.
‫تو نمی‌دونی که اون دزدیدتش.
‫جولیا، منم پدرو رو دوست دارم.
‫آدم بامزه‌ایه!
‫همه اینو می‌دونن.
‫ولی یه عوضی دیوث هم هست. ‫و می‌دونم که تو اینو می‌دونی.
‫جولیا، تو خیلی باهوشی.
‫تو فهمیدی اون چجور آدمیه.
‫- من پول ندارم. ‫- بیخیال!
‫- من ندارمش! ‫- اون بهت داد!
‫آره، و من قبلاً توی کلینیک خرجش کردم، خب...
‫هی، سمیرا!
‫نونز!
‫بیا اینجا. بیا اینجا.
‫هی، تو داری...؟ بده به من.
‫آبجو می‌خوای؟
‫چاویتا خجالت می‌کشه ‫خوابش رو برامون تعریف کنه.
‫ببند دیگه بابا...
‫چیه؟ راسته.
‫همین‌جا، الان.
‫همین الان.
‫ما همه یه فرصت داریم که رویاپردازی کنیم.
‫بجنب.
‫یکی خوابش رو برامون تعریف کنه.
‫هیچکس نمی‌خنده.
‫فقط بین خودمون می‌مونه.
‫هیچکس دیگه‌ای نمی‌فهمه.
‫بجنب!
‫چقدر ساکته.
‫هیچ سفارشی روی دستگاه نمیاد.
‫خبری از رشید نیست.
‫فقط ما اینجاییم.
‫خدا امروز به ما فرصت داده ‫که یه رویا رو با هم شریک بشیم.
‫بجنب. کسی نیست؟
‫داری وقتت رو تلف می‌کنی، مکزیکی.
‫چی گفت؟
‫که چی؟
‫مهم نیست اگه دارم وقتم رو تلف می‌کنم.
‫هنوز ۷۰ سال عمر دارم. ‫کافیه.
‫راتون، تو چی می‌بینی؟
‫من چی می‌بینم؟
‫یه خونه کوچیک.
‫مثل یه...
‫مثل یه خونه زنجبیلی؟
‫نه؟
‫یه گاراژ.
‫آره.
‫اونجا چیزا رو تعمیر می‌کنم.
‫ساعت تعمیر می‌کنم، وسایل الکترونیکی.
‫اون یه سرگرمیه. ولش کن.
‫من دارم از یه رویا حرف می‌زنم.
‫اونجا کسی مزاحمم نمیشه.
‫یه چیز بزرگتر.
‫تو بیشتر می‌خوای.
‫بیچاره راتون، مرد.
‫چاویتا.
‫مجبورمون نکن لعنتی التماست کنیم.
‫پول.
‫پول، پدرو.
‫وقتی پول دارم، بهترینم.
‫سخاوتمندم.
‫دنیا رو دوست دارم، مرد.
‫تو واقعاً احمقی.
‫چطور می‌تونی همزمان از ‫پول و رویا حرف بزنی؟ لعنتی!
‫سمیرا؟
‫دختر من.
‫من خواب مارتا رو می‌بینم.
‫آره، ولی...
‫اون دختر توئه.
‫تو باید یه چیز دیگه تو رویا ببینی، ‫یه چیز بیشتر.
‫اگه می‌دونستی چقدر سخت بود ‫که راضیش کنم باهام بیرون بیاد...
‫نه.
‫مارتا.
‫تو را خدا.
‫باشه، نونز؟
‫یه رویا. بگو.
‫گوش کن، پدرو.
‫می‌خوام یه چیزی بهت بگم.
‫یه رویا. فقط یه رویا.
‫می‌خوام یه چیزی بهت بگم، ‫و می‌خوام باهات صادق باشم، باشه؟
‫تو یه خوکی.
‫من ازت خوشم نمیاد.
‫باشه، منم گاییدمت خیلی زیاد...
‫نه، نه، فقط... بذار تموم کنم. ‫بذار تموم کنم.
‫تو بدجنسی، موقع شلوغی دیوونه میشی،
‫دعوا راه میندازی، ‫همیشه داری چرت و پرت داد می‌زنی.
‫ولی... الان، ساکته.
‫الان تو استراحتیم.
‫الان، فکر کنم...
‫می‌تونم یکم بیشتر بشناسمت.
‫هنوزم فکر می‌کنم خوکی، ولی...
‫شاید الان دیگه اینقدرا هم نباشه.
‫آره، می‌فهمم. ‫تو فکر می‌کنی مردم خوک هستن، می‌فهمم.
‫می‌خوای بدونی من درباره چی خواب می‌بینم؟
‫من خواب ناپدید شدن می‌بینم.
‫اما کجا؟ کجا میشه رفت؟
‫گوش کن، می‌خوام یه داستان برات تعریف کنم.
‫و این یه داستان واقعیه، باشه؟
‫اولین باری که از دو باری
‫که مردم اون پرتو نور فضایی رو دیدن
‫حدود صد سال پیش بود.
‫یه مرد اهل ناپل،
‫با قایق به اینجا اومد، ‫مثل همه ایتالیایی‌های دیگه.
‫اون به جزیره الیس رسید.
‫با صدای بوق کشتی از خواب ‫بیدار میشه، میره روی عرشه
‫و اونو می‌بینه.
‫یه دختر بزرگ با یه تاج و یه مشعل.
‫یه تابلو رو می‌خونه،
‫"همه خسته‌هاتون، همه فقیرهاتون،
‫همه توده‌های درهم فشرده‌تون که مشتاق نفس کشیدن هستن..."
‫همه اون چرندیات.
‫لبخند می‌زنه و فکر می‌کنه،
‫"همه چیز درست میشه"، اما به ایتالیایی.
‫چند ساعت بعد،
‫توی صف بیرون اداره شلوغ مهاجرت ایستاده.
‫عین فرودگاه جی‌اف‌کی الان.
‫ساعت‌ها و ساعت‌ها، انتظار.
‫آدم‌های یونیفرم‌پوش داد ‫می‌زنن کجا بری، کجا نری.
‫تا اینکه نوبتش میشه.
‫یه مأمور ازش سؤال‌ها رو می‌پرسه. ‫همه شما سؤال‌ها رو می‌دونید.
‫چند نفر از اعضای خانواده باهات سفر می‌کنن؟
‫تا حالا به کشتن رئیس‌جمهور فکر کردی؟
‫از پشت دوست داری؟
‫حاضری چمن‌های ما رو کوتاه کنی؟
‫اون ناپلی با کمک یه مترجم جواب میده.
‫آره، آره، نه، آره.
‫همه چیز خوب پیش میره.
‫تا اینکه، یهو، مرد ناپلی عطسه می‌کنه.
‫با ادب، جلوی دهنش رو می‌گیره.
‫فقط، به جای یه دست،
‫یه ته‌مونده نشون میده.
‫یه ته‌مونده زشت گوشتی،
‫نیمه‌پیچیده در یه پارچه ‫پوسیده که با بند کفش بسته شده.
‫مأمور مهاجرت می‌فهمه که این ‫یارو یه دستش رو از دست داده.
‫میره پیشش
‫و با یه تیکه گچ یه ضربدر ‫بزرگ روی سینه‌ش می‌کشه.
‫اول چیزی که می‌فهمه اینه که،
‫توی یه قفس پر از آدم‌های ‫گچی با ضربدرهای گچی بزرگه.
‫رد شده‌ها.
‫مرد ناپلی، التماس مأمورها ‫رو می‌کنه که بذارن بمونه.
‫اون کارگر خوبیه.
‫می‌تونه با یه دست دو برابر، ‫سه برابر سخت‌تر کار کنه.
‫داد می‌زنه، گریه می‌کنه، ‫و هیچکس جواب نمیده.
‫و اینجاست که اتفاق می‌افته.
‫بین رد شده‌ها.
‫مرد ناپلی اطرافش رو نگاه ‫می‌کنه و تمام چیزی که می‌بینه
‫شکل‌های عجیب آدم‌هاییه که قبلاً هرگز ندیده.
‫مردهای کوچیک با پوست قرمز ‫و نقطه‌هایی داخل پیشونی‌شون.
‫مردهای سیاه بزرگ بدون پیراهن ‫با صورت‌های خالکوبی شده.
‫یه ترس ماورایی گلوش ‫رو می‌گیره و اون مطمئنه...
‫مطمئنه که قراره بمیره.
‫صدای زنگ داخل گوش‌هاش می‌شنوه و... پوف!
‫پرده‌های گوشش داخل جمجمه‌ش منفجر میشه.
‫همه چیز سفید میشه.
‫اسمش رو فراموش می‌کنه، اینکه چرا اینجاست،
‫یا اینکه "بودن" و "اینجا" ‫حتی چه معنایی داره.
‫خودش رو می‌کشه سمت ‫پنجره. بیرون رو نگاه می‌کنه.
‫ابرهای بزرگی که روی جزیره آویزون شدن.
‫موج‌هایی که به صخره‌ها می‌خورن.
‫و دعا می‌کنه.
‫سخت دعا می‌کنه.
‫اما خداش جوابش رو نمیده.
‫و بعد یه پرتو سبز نور آسمون ‫رو به دو نیم تقسیم می‌کنه،
‫راهش رو تا پنجره‌ای که ‫مرد ناپلی ایستاده باز می‌کنه
‫جایی که مرد ناپلی ایستاده.
‫یه نور فضایی.
‫برای حدود ده ثانیه،
‫همه اونو می‌بینن که در این ‫پرتو سبز زیبای نور غرق شده.
‫خیره‌کننده‌ست.
‫و بعد ابرها روش رو می‌پوشونن.
‫رفته. ‫و مرد ناپلی هم همینطور.
‫اون اونجا نیست.
‫مثل هودینی غیب شده.
‫هیچ جا پیداش نمیشه.
‫اون...؟
‫چند ماه بعد،
‫مرد ناپلی رو می‌بینن که توی یه رستوران ‫پیتزا در بنسونهرست پیتزا درست می‌کنه،
‫جایی که برای بقیه عمرش اونجا زندگی کرد.
‫هیچکس هرگز نفهمید چطور ‫به اونجا رسید، و، خب...
‫مرد ناپلی ‫هیچوقت نخواست درباره‌ش حرف بزنه.
‫درباره پرتو فضایی ‫که اونو به اون طرف دیگه برد.
‫و اون دیگه هیچوقت مثل قبل نشد.
‫اون این رو با خودش حمل می‌کرد
‫تا روزی که مُرد.
‫یه غم.
‫مثل یه زخم.
‫اما،
‫گاهی اوقات،
‫می‌درخشید.
‫چی گفت؟
‫این خواب نیست رفیق، این یه کابوس لعنتیه،
‫هر چی که معنیش باشه.
‫تو به من گفتی یه خواب تعریف کنم،
‫تقصیر من نیست که کابوسه.
‫نوبت توئه، پدرو.
‫منتظر خواب تو هستیم.
‫من؟
‫آره، پسر. زود باش، نوبت توئه.
‫آره، اینجا مجمع عمومی سازمان ملله، درسته؟
‫مراکش، مکزیک، کلمبیا و برانکس رو داریم.
‫بروکلین.
‫آره، همه اینجاییم.
‫جنگ تموم شده، ‫همه سربازها الان برگشتن خونه.
‫وقت داریم، کلی وقت.
‫یه جایزه یک میلیون دلاری ‫برای بهترین جواب هست.
‫من، مارتا رو می‌خوام،
‫سالوادور پول می‌خواد، ‫راتون یه خونه زنجبیلی می‌خواد.
‫نونزو، من نمی‌دونم تو ‫چه کوفتی می‌خوای، مرد.
‫سازمان ملل می‌خواد خواب تو رو بدونه.
‫همه اینا از بین رفته؟
‫تو میای خیابون ۴۹ام، ‫و هیچ آشپزخونه‌ای نیست.
‫هیچی جز یه سوراخ بزرگ توی زمین، ‫همونطور که گفتی.
‫بیا دیگه، مرد! خواب تو چیه؟
‫ما سراپا گوشیم، عوضی.
‫بذار فکر کنم.
‫جولیا!
‫کجا داری میری لعنتی؟
‫جولیا!
‫ما داشتیم...
‫عیسی مسیح.
‫نمی‌دونم تو چی تو اون می‌بینی.
‫اون یارو یه بمب ساعتیه.
‫یه روزی، خواهی دید، اون فقط...
‫تو به من بگو.
‫نکته همه اینا چی بود؟
‫دومین بار چی بود؟
‫چی؟
‫تو گفتی دو بار بوده ‫که اشعه سبز نور دیده شده.
‫دومین بار چی بود؟
‫من نمی‌دونم چی گفتم، مرد.
‫کلینیک زنان
‫شاید یه تکه لباس.
‫اما، تو چشم هم داری؟
‫یا مثل روحی، جوهره؟
‫حس می‌کنم تو ممکنه مثل جوهره باشی.
‫فقط متوجه نمیشم... باشه.
‫تو میری تو خونه‌ای ‫که دیوارش چشم داره؟
‫نه، اما تو چشم‌ها رو نمی‌بینی. ‫مثل یه نقاشیه.
‫مثلاً، به همین خاطره که خیلی ترسناکه.
‫همه دلایلی که برای سقط جنین ‫در نظر گرفته‌اید را علامت بزنید
‫آماده نیستم ‫مشکلات مالی
‫باید یه برنامه ریلتی‌شو بد ببینیم، ‫یکی هست به اسم "داغ و غیر قابل لمس".
‫مشکلات با شریک زندگی ‫خانواده قبلاً کامل شده است
‫آدم‌هایی که نمی‌تونن با هم سکس کنن، ‫اما واقعاً می‌خوان.
‫باشه، در واقع این صحنه هست ‫که یارو داره خودشو معرفی می‌کنه.
‫ازش می‌پرسن، ‫"به چی بیشتر از همه افتخار می‌کنی؟"
‫و اون مثل... و میگه،
‫"آلت من اندازه یه قوطی اسپریه."
‫و فقط یه صحنه هست که اون میره... ‫با یه قوطی اسپری برای دو دقیقه کامل.
‫نه!
‫هی، می‌خواستم بهت بگم ‫که به فکرت بودم.
‫داشتم به تو فکر می‌کردم.
‫ببخشید که امروز صبح سرت داد زدم.
‫نمی‌خوام دیگه عصبانی باشی.
‫بیا دیگه...
‫وقتی دعوا می‌کنیم اذیت میشم.
‫اذیت میشم... اذیت میشم و باعث میشه
‫باعث میشه بخوام دور بمونم.
‫من نمی‌خوام دور بمونم.
‫منو می‌بخشی؟
‫بیا دیگه.
‫بیا دیگه!
‫لطفاً؟
‫لطفاً، لطفاً، لطفاً، لطفاً!
‫فقط سعی کن برام آروم باشی.
‫اگه فشار بدی نمی‌تونم درست ببینم.
‫اونجا.
‫ده هفته.
‫آماده‌ایم که شروع کنیم.
‫ده هفته؟
‫آره، طبق محاسبه من.
‫من بهت یه تزریق می‌کنم ‫و تو یکم احساس خواب‌آلودگی می‌کنی.
‫پس ما شروع می‌کنیم، باشه؟
‫باشه.
‫اذیت میشم؟
‫فقط نفس بکش.
‫لوسی!
‫هی، لوسی!
‫سمیرا!
‫- بله؟ ‫- پدرت دنبالت می‌گرده.
‫آقای سرآشپز اینجا کیه؟
‫همونیه که هفته پیش هم بود، مرد.
‫- اون طرفه. ‫- آره، آره، آره.
‫آلبانیایی، نوبت توئه.
‫- لوئیس منتظرته. ‫- لعنتی!
‫چطور پیش رفت، مرد؟
‫آشغال‌های عوضی.
‫جرأت کردن منو به دزدی متهم کنن...
‫آقای سرآشپز، ببخشید که یهو اومدم تو.
‫خوشم نمیاد از این و اون بپرسم، ‫ولی امسال مستمری‌ام رو گرفتن.
‫همین چند وقت پیش، تو سیتی‌بانک کار می‌کردم.
‫و مدارکم رو هم دارم.
‫فقط نگاه کن و ببین.
‫باید مدارکت رو همراهت داشته باشی. ‫من همیشه مدارکم رو همراهم دارم، ببین؟
‫من مال خودم رو دارم.
‫خیلی آدم‌های ادا درآر زیادن.
‫من خودم، تو خدمات مشتری کار می‌کردم.
‫خدمات مشتری.
‫قبل از اینکه اون کت و شلواری‌های سفته‌باز ‫ما رو بندازن بیرون، می‌بینی؟
‫باشه. سالوادور!
‫بله، سرآشپز!
‫به این آقا یه کاسه سوپ بده.
‫سوپ کارکنان.
‫سوپ سگی.
‫بله، سرآشپز.
‫برو جلو.
‫شما خیلی مهربونید، آقای سرآشپز.
‫منتظرم ببینم تو بازار سرمایه چی پیش میاد.
‫شاید دوباره برگردم به اون کار، ‫هیچوقت نمی‌دونی.
‫ما قراره یه عالمه مشکل داشته باشیم ‫برای...
‫رئیس جمهور میگه دو سال،
‫ولی ده سال طول می‌کشه ‫تا فقط بدهی چینی‌ها رو پس بدیم.
‫و اگه ما تو خاورمیانه ‫بیشتر از این بمونیم، خب، جهنم،
‫ممکنه همه چیز رو جمع کنیم ‫چون خیلی پول می‌خواد.
‫اونا حتی برای آدمایی مثل ‫من امکانات ندارن، می‌بینی؟
‫می‌بینم.
‫این یارو چی میگه؟
‫بده من، اونو بده به من!
‫اون آشغال سریع‌تر از ‫گرسنگی می‌کشتت، پیرمرد.
‫من مواد نمی‌زنم، می‌بینی؟
‫من مواد نمی‌زنم.
‫من مشکل روانی ندارم.
‫به جز مشکلات عاطفی معمولی ‫که نباید داشته باشی.
‫اونا تو پارک باهام حرف زدن.
‫من گریه یا داد و بیداد نمی‌کردم.
‫من این کارا رو نمی‌کنم.
‫اونا با ادب پرسیدن،
‫"شما مشکل عاطفی دارید؟"
‫البته!
‫همه ما داریم. همه ما لعنتی‌ها داریم.
‫ولی کاری که می‌خوان بکنن اینه که تو رو ‫وارد برنامه‌هاشون کنن
‫تا بتونن با شرکت‌های دارویی همکاری کنن،
‫و داروهاشون رو به مردم آمریکا بفروشن.
‫اونا تو رو به زولوفت، آلپرازولام،
‫و هر کوفتی که این روزها ‫تجویز می‌کنن معتاد می‌کنن.
‫چرا؟
‫چون کل کسب و کار، کسب و کاره.
‫می‌دونی؟ این ظرف حداقل ۵۰۰ ‫سال طول می‌کشه تا تجزیه بشه.
‫آره.
‫که وقتی بهش فکر می‌کنی، ۵۰۰ سال پیش،
‫این جا، دقیقاً همین جا،
‫درست همین‌جا، چی بود؟
‫سرزمین سرخپوست‌ها.
‫احتمالاً لناپه.
‫یه مشت وحشی که نیمه ‫لخت اینور اونور می‌دویدن.
‫درست همین‌جا، وسط میدان تایمز.
‫نیمه لخت.
‫تصورش کن.
‫آره، آره، برو بیرون. ‫لعنتی برو بیرون. بیا.
‫این فقط یه تیکه مرغه.
‫آقای رشید بهت اجازه داده ‫لابسترهاش رو ببخشی؟
‫نه، ولی ما هر روز صدتا دور می‌ریزیم.
‫پس کی گفته می‌تونی؟
‫مشکل بزرگ چیه؟
‫ما به خاطر چندتا دم ورشکست می‌شیم؟
‫اونا ۳۹.۵۰ دلاره.
‫باشه، من پرداخت می‌کنم.
‫بیا، برو بیرون.
‫- اونا ۳۹.۵۰ دلاره. ‫- برو بیرون!
‫- و من سرآشپزم، نه کس دیگه. ‫- خودم پرداخت کردم.
‫این دومین اخطاره، می‌فهمی؟ دو تا!
‫یکی دیگه و تو اخراجی! همینه!
‫متوجه شدی؟
‫خب، همه برگردید سر کارتون.
‫سرویس‌دهی ساعت پنج شروع میشه.
‫بله، سرآشپز!
‫به چی نگاه می‌کنی، سنبورنز؟
‫پدرو، نوبت توئه.
‫پدرو، لوئیس منتظره.
‫تو دفترش، پدرو.
‫کجا بودی؟
‫پرسیدم کجا بودی.
‫بهت گفتم یه کاری داشتم.
‫آره، و من گفتم تو استراحتت انجامش بده.
‫تو استراحتم انجامش دادم.
‫استراحتت ۲۵ دقیقه پیش تموم شد.
‫باید همه کارهای آماده‌سازی تو رو انجام بدم ‫انگار خودم به اندازه کافی کار رو سرم نریخته؟
‫ببخشید.
‫میدونی چیه؟ گور باباش.
‫من همیشه سعی می‌کنم به شماها ‫کمک کنم و من میشم آدم بده؟
‫از این وضعیت خسته شدم.
‫چرا پول رو از صندوق دزدیدی؟
‫بذار سوالم رو "دوباره بگم".
‫من می‌دونم چرا پول رو از صندوق دزدیدی.
‫منظورت "بازنویسی" سؤاله.
‫می‌خوام بدونم واقعاً انقدر احمقی که فکر کنی
‫ما متوجه نمی‌شیم تو دزدیدیش.
‫- می‌تونم یه چیزی بهت بگم؟ ‫- نه.
‫ببین، یه چیزی رو این اواخر ‫خوندم که شاید خوشت بیاد.
‫وقتی آمریکا بالاخره ویتنام رو ترک کرد،
‫همه ویتنامی‌های جنوبی که تو ‫سفارت سایگون کار می‌کردن
‫حسابی ترسیده بودن
‫چون ویت‌کنگ‌ها داشتن به ‫سمت شهر حرکت می‌کردن.
‫همزمان، هلیکوپترها داشتن تک تک ‫سربازهای آمریکایی رو خارج می‌کردن.
‫راننده ویتنامی که برای سفیر کار می‌کرد،
‫گیر افتاده بین میلیون‌ها نفری ‫که سعی داشتن وارد سفارت بشن،
‫مدام می‌گفت، "منو از اینجا ببرین بیرون، ‫عوضی‌ها، اونا قراره قتل‌عاممون کنن!"
‫ویت‌کنگ‌ها، تا خرخره مسلح،
‫داشتن به سفارت نفوذ می‌کردن.
‫اما دستورات نیکسون خیلی واضح بود،
‫"فقط سفیدپوست‌ها می‌تونن سوار ‫اون هلیکوپترها بشن، نه زردها."
‫سفیر اولین کسی بود که از اونجا فرار کرد.
‫فکر می‌کنی برگشت دنبال راننده‌اش؟
‫راننده‌ش، که هر روز ‫باهاش سیگار برگ می‌کشید،
‫که اونو به مراسم غسل ‫تعمید پسرش دعوت کرده بود،
‫که حتی یه اسم انگلیسی ‫برای پسرش انتخاب کرده بود.
‫فکر می‌کنی برگشت؟
‫که چی؟
‫دشمن آمریکا بودن آسونه.
‫اما دوست اونا بودن خیلی سخته.
‫فکر نکن اونا دوستات هستن.
‫من آمریکایی‌ام، عوضی.
‫آمریکا یه کشور نیست.
‫چرندیاتت تمومه؟
‫می‌تونم بعداً بیام.
‫نه، نه، فقط یه لحظه.
‫وقت بگیر، من بعداً میام.
‫یه کالاماری سرخ شده با کنجد!
‫یه کالاماری سرخ شده با کنجد آماده میشه!
‫- چهار تا سالاد کاپرزه، لطفاً. ‫- چهار تا کاپرزه آماده میشه.
‫سه تا پیتزا مارگاریتا، یه فیلی چیز استیک،
‫دو تا ساندویچ میگو.
‫سه تا پیتزا مارگاریتا آماده میشه، سرآشپز!
‫دو تا براونی با بستنی! یه چیزکیک بلوبری!
‫- دو تا براونی، یه چیزکیک...! ‫- لعنتی.
‫ببین، رفیق.
‫اگه کمکم کنی، منم می‌تونم کمکت کنم، داداش.
‫نیازی نیست به اداره مهاجرت زنگ ‫بزنیم یا کار رو بد کنیم، می‌فهمی؟
‫آقای رشید مایله با متهم معامله کنه.
‫شنیدی رشید قبل از شلوغی چی گفت؟
‫شنیدی؟ ‫اون قراره با ویزام کمکم کنه.
‫پدرو.
‫شنیدی چی گفت. ‫اون قراره برای ویزای ۱۸۲ اقدام کنه.
‫- داداش، داداش! ‫- می‌تونم قانونی بشم.
‫اون این حرف رو به همه ‫کارمندهای قدیمی رستوران میزنه.
‫داره سعی می‌کنه روحیه رو بالا ببره. ‫هیچکس گولش رو نمی‌خوره.
‫شش سال پیش همین رو به مارتین گفت. ‫و چهار سال پیش به رامیرز.
‫این روحیه رو بالا نگه می‌داره. ‫خودش این رو یادم داد.
‫مهارت‌های مدیریتی.
‫آقای رشید یه اعتراف داوطلبانه ‫می‌خواد و متهم رو آزاد می‌کنه،
‫بدون پلیس، هیچی.
‫واقعاً فکر کردی نمی‌بینیم از ما دزدیدی؟
‫من اون پول لعنتی رو ندزدیدم.
‫پدرو، می‌دونم تو به خولیا پولی رو ‫دادی که برای سقط جنین استفاده کرد.
‫خولیا سقط جنین نکرد، احمق.
‫پدرو، بذار کمکت کنم!
‫اون سقط جنین نکرد!
‫بله؟ چی شده؟
‫ببخشید، رئیس. ‫سرآشپز گفت جعبه کمک‌های اولیه رو بیارم.
‫من گفتم می‌تونی بیای داخل؟
‫- چی شده؟ ‫- کجاست؟
‫الان نمی‌تونم حرف بزنم، مارک. ‫وسط یه کاری هستم.
‫- چی شد؟ ‫- یکی از گارسون‌ها غش کرد.
‫هی! ما هنوز اینجا کارمون تموم نشده!
‫حالت خوبه؟
‫چی شد؟ حالت خوبه؟
‫وای خدا، پدرو. ما مراقبشیم!
‫بیا. برو عقب.
‫فقط ولش کن پدرو. ‫ابی داره میاد دنبالش.
‫- کی؟ ‫- ایب داره میاد.
‫- برو عقب. تو هم! ‫- من فقط می‌خوام کمک کنم.
‫- حالش چطوره؟ ‫- غش کرده.
‫- جولیا، حالت چطوره؟ ‫- من خوبم.
‫می‌خوام برگردم سر کارم. من فقط...
‫نمی‌خوام دیگه صبر کنم. ‫می‌خوام برگردم سر کارم.
‫- باشه. ‫- به هیچ وجه. اون غش کرد.
‫- ولی این تصمیم خودشه. ‫- نه، نیست.
‫اگه ضربه مغزی یا چیزی داشته باشه، ‫تقصیر توئه.
‫جولیا، می‌خوام بری بیمارستان ‫معاینه بشی، باشه؟
‫یکم استراحت کن و فردا برگرد.
‫یه سالاد سزار کلاسیک!
‫ایب اینجاست.
‫سزار کلاسیک داره میاد!
‫دو تا سوپ کرمی بروکلی!
‫یه پیاز حلقه‌ای، یه سوپ صدف.
‫من توی پارک منتظرت بودم.
‫تو رفتی کلینیک.
‫چرا؟
‫حالت خوبه؟
‫مامان، حالت خوبه؟
‫- "مامان؟" ‫- حالت خوبه؟
‫مامان! حالت خوبه؟
‫مامان! حالت لعنتی خوبه؟
‫من خوبم، ایب. الان میام.
‫سو گفت تو صدمه دیدی.
‫من خوبم. فقط افتادم.
‫- چطوری افتادی؟ ‫- من فقط افتادم.
‫ما هنوز اینجا کارمون تموم نشده، پدرو.
‫هر دوتون از آشپزخونه من برید بیرون؟ ‫ما داریم سرو می‌کنیم!
‫- لوئیس... ‫- صدامو می‌شنوی؟ کار ما اینجا تموم نشده!
‫لوئیس، باید باهات حرف بزنم.
‫از آشپزخونه من برو بیرون! پدرو!
‫من همینجا منتظر می‌مونم ‫تا سرویس تموم بشه!
‫گمشو بیرون!
‫من باید باهات حرف بزنم.
‫پدرو، گمشو برگرد سر کارت، همین الان!
‫پیتزا رو گرم کردی یا فقط سرد خوردیش ‫مثل یه حیوون وحشی؟
‫- من گرمش کردم، مامان. ‫- راستشو بگو.
‫راستشو بگو. ‫تو نگران من شده بودی؟
‫خوبه.
‫خوبه که تو نگران من شدی.
‫چیه مارک؟ چیه؟ ‫چه چیز لعنتی انقدر مهمه؟
‫من گند زدم. پیداش کردم.
‫چی رو پیدا کردی؟
‫پول گمشده رو. پیداش کردم.
‫نه. پدرو اون پول لعنتی رو برداشته.
‫نه، نه. من پیداش کردم.
‫ببین، من یه تیکه آدامس انداختم ‫توی سطل زیر میزم.
‫فقط خطا رفت.
‫پس خم شدم بندازمش توی سطل ‫و اونجا بود.
‫کیسه گمشده با ۸۲۳.۷۸ دلار.
‫ولی، یعنی، چند وقت به چند وقت آدم ‫زیر میزش رو چک می‌کنه؟
‫درسته؟
‫مگه اینکه به یه دلیل خاص باشه.
‫پس الان همه چی درسته.
‫باید از همه کسایی که ‫مصاحبه کردی عذرخواهی کنیم.
‫من نمیرم لعنتی عذر...
‫یا عیسی!
‫این...
‫یا مسیح، مارک. ‫یا مسیح لعنتی.
‫دارم رد میشم!
‫دو تا سوپ بروکلی.
‫اینو بگیر. بیا، اینو بگیر.
‫- یه چیزکیک با بستنی. ‫- چیزکیک و بستنی!
‫- دو تا دم خرچنگ! ‫- بیدار شو!
‫دو تا دم خرچنگ داره میاد!
‫این پیتزای منه؟
‫سرویس!
‫دو تا مرغ من آماده‌ست؟
‫- دو تا تورتلینی. ممنون. ‫- دو تا تورتلینی.
‫هی! دو تا مرغ من آماده‌ست؟
‫پنج دقیقه دیگه برگرد.
‫به زودی می‌گیریشون.
‫اون گفت پنج دقیقه دیگه برگردم.
‫دختره گفت پنج دقیقه دیگه برگرد!
‫پیتزا پنیر خرچنگ!
‫- دارم روی پیتزا کار می‌کنم، سرآشپز. ‫- یه فیلی چیز استیک.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫به نظرت چیکار می‌کنم؟
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫سرت خیلی شلوغه؟
‫دیوونه شدی یا چی؟ ‫به ایستگاه من دست نزن!
‫اینجا محل منه.
‫اون طرف، مال توئه.
‫- فهمیدی؟ ‫- مراقب لحنت با من باش!
‫گور بابای تو و مادرت.
‫چه گهی خوردی؟ درباره مادر من حرف نزن!
‫گور باباش، بره به جهنم!
‫گه اضافه نخور، عوضی آشغال!
‫فکر کردی کی هستی؟
‫مهم نیست من فکر می‌کنم کی هستم.
‫من آشپزم و تو گارسون.
‫و توی آشپزخونه، من ‫هر کاری دلم بخواد می‌کنم.
‫پس گمشو از اینجا بیرون!
‫تو نمی‌تونی به من دستور بدی، آشغال.
‫نه! من غذا رو سرو می‌کنم! من!
‫من! این طرف مال منه!
‫این جایگاه منه!
‫این طرف منه! فهمیدی! مال منه! مال منه!
‫تو اینجا هیچ جایی نداری، ‫مکزیکی بی‌پدر مادر.
‫چی گفتی؟
‫- چی بهم گفتی؟ چی؟ ‫- خودت شنیدی!
‫چی گفتی؟ چی گفتی؟
‫دوباره بگو! چی گفتی؟
‫یه بار دیگه بگو!
‫می‌خوای یه مکزیکی ببینی؟
‫می‌خوای یه مکزیکی کثافت ببینی؟
‫همینو می‌خوای؟
‫پدرو، بس کن!
‫یه مکزیکی لعنتی!
‫همینو می‌خوای؟ یه مکزیکی؟
‫می‌خوای یه مکزیکی ببینی؟
‫چه مرگته عوضی؟
‫گور بابات، مرد!
‫آشپز به درد نخور!
‫با اون غذاهای فست‌فودی مزخرفت!
‫می‌خوای یه مکزیکی کثافت ببینی؟ ‫می‌خوای یه مکزیکی کثافت ببینی؟
‫یه مکزیکی؟
‫می‌خوای یه مکزیکی کثافت ببینی؟
‫بیا این مکزیکی کثافت! بیا این مکزیکی کثافت!
‫بسه دیگه!
‫بس کنید، بچه‌ها!
‫پدرو! پدرسگ! بسه دیگه!
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫بس کن!
‫بس کن! لعنت بهت!
‫وایسا!
‫گمشو! گمشو برو، مرد!
‫گمشو!
‫تو هم گمشو!
‫پاهاشو بگیر.
‫- لعنتی. ‫- بگیرش.
‫روی گوشتت آبم اومد!
‫- روی تمام گوشتت آبم اومد! ‫- روانی عوضی!
‫شما باید پولشو بدین!
‫این غذا پر از آب کیر و شاش و کثافته ‫و شما باید پولشو بدین!
‫- شما باید پولشو بدین! ‫- خفه شو عوضی!
‫برید کنار، برید کنار!
‫بسه، بسه، آروم باش.
‫- ولم کن، رامیرز! ‫- بچه‌ها، بسه دیگه!
‫چه غلطی داری می‌کنی؟
‫روانی آشغال!
‫مکس!
‫گمشو!
‫ولش کن! می‌کشیش!
‫همین الان از روش بکشیدش کنار!
‫بکشیدش کنار لعنتی.
‫بسه، مکس!
‫مکس، تمومش کن!
‫احمق!
‫حالا چی؟
‫احمق بی‌شعور!
‫آشپزخونه رو از کار انداختی.
‫حالا چی؟
‫حالا دیگه براش مهمه.
‫چه زری زدی؟
‫الان برام مهمه؟
‫الان لعنتی برام مهمه؟
‫تویی که می‌خوای منو مجبور کنی اهمیت بدم؟
‫من ۲۵ ساله تو این کارم.
‫۲۵ سال لعنتی!
‫و تویی که می‌خوای منو مجبور کنی اهمیت بدم؟
‫برو به جهنم!
‫دنیای منو متوقف کردی.
‫کی بهت اجازه داد؟
‫خدا؟
‫خدا بهت اجازه داد؟
‫چون هیچکس دیگه‌ای نیست.
‫می‌فهمی؟ هیچکس!
‫مشکلی نیست، آقای رشید.
‫مشکلی نیست.
‫اون مریضه، ولی داره میره الان.
‫اون مریضه.
‫باشه؟
‫ولی داره میره.
‫چرا همه سعی دارن منو خراب کنن؟
‫سرآشپز، میتونی اینو برام توضیح بدی؟
‫تو...
‫تو دنیای منو متوقف کردی.
‫چرا؟
‫چی می‌خوای؟
‫دیگه چی مونده؟
‫چی می‌خوای؟
‫من بهشون کار میدم، خوب بهشون پول میدم.
‫اونا غذا می‌خورن.
‫چی می‌خوان؟ هان؟
‫اونا غذا می‌خورن!
‫دیگه چی می‌خوان؟
‫دیگه چی مونده؟
‫چی می‌خوای؟
برای دانلود فیلم های بیشتر به وب سایت کیامووی مراجعه کنید .:: kiamovie.ir ::.