..:: ارائه شده توسط وب سايت کیامووی ::.. .:: kiamovie.ir ::.
‫مِی دِی! مِی دِی! سوختمون کمه!
‫کسی صدامو می‌شنوه؟
‫می‌دونی الان کجاییم؟
‫آره، فکر کنم دو مایل تو گنداب گیر کردیم،
‫بدون پارو.
‫تو اونجا چی هست که انقدر برات مهمه؟
‫- می‌تونستی کشته بشی. ‫- وسایلام.
‫هواپیما خودش مخزن آب داره،
‫حداقل واسه توالت.
‫خب، که نمیشه اونو بخوریم.
‫بستگی داره چقدر زود پیدامون کنن.
‫قبل غروب آفتاب می‌رسن.
‫- چیه؟ ‫- ندیدی؟
‫- چی؟ ‫- یه نفر اونجا بود.
‫ اون ماشین.
‫ انگاری به مشکل خورده.
‫امیلیو! اینجاست!
‫دقیقاً سر وقت.
‫هشت روز ؟
‫ا ین مدتیه که اونجا بودن.
‫هشت تا مسافر سوار پرواز "آئرو آلوکس" شدن.
‫ بله، به اضافه یه خلبان و یه مهماندار.
‫ ده نفرشون توی پرواز بودن.
‫ ده پاسپورت.
‫ ولی فقط 9 جسد در سردخونه هست.
‫ یکی گم شده.
کیامووی سایت رسانه اینترنتی فیلم و سریال تقدیم می کند .:: kiamovie.ir ::.
‫روز نهم
‫ آماده ایی؟
‫بله، قربان.
‫هشت روز تو جنگل. قراره روزهای قشنگی نباشه.
‫روز دوم
‫باید جابجاش کنیم.
‫این گرما.
‫می‌دونی، کم کم شروع می‌کنه به، اِ...
‫کوین؟ خوبی؟
‫- نباید این کارو می‌کردم. ‫- چی؟
‫نباید عملش می‌کردم. ریسکاشو بهت گفتم.
‫فکر نمی‌کنم انتخاب دیگه‌ای داشتیم.
‫- در هر صورت می‌مرد. ‫- گفتنش برات راحته.
‫تو نکشتیش. من کشتمش.
‫هر کاری از دستت برمیومد کردی.
‫- هیچکس تو رو مقصر نمیدونه. ‫- تو مجبورم کردی.
‫نباید عملش می‌کردم.
‫و اینم نتیجش.
‫زودتر از اینجا ببریمِش ‫قبل از اینکه همه جا رو بو بگیره.
‫کجا دارن می‌برنش؟
‫نمی‌دونم.
‫باید بهشون کمک کنی.
‫خیلی لعنتی گرمه.
‫همینجا وایسا.
‫خب، چیه؟
‫- چی؟ ‫- چیه؟
‫گوشیشِ.
‫آنتن داره؟ می‌تونی ازش استفاده کنی؟
‫نه عزیزم. قفله.
‫پس چرا ورش داشتی؟
‫نمی‌خواستم همینجوری ولش کنم.
‫هوم! یه دقیقه بهم فرصت بده.
‫کجا می‌ری؟
‫اِ، تو بوته‌ها.
‫- خب، منم میام. ‫- نه.
‫باید تنها باشم. باید، خب، می‌دونی.
‫آها.
‫ای بابا، یکم حریم خصوصی بدید به آدم، ها؟
‫- زود برمی‌گردم. ‫- باشه.
‫♪ رویاهای شیرین از این ساخته شدن ♪
‫♪ کیم که مخالفت کنم؟ ♪
‫♪ دور دنیا و هفت دریا رو سفر می‌کنم ♪
‫♪ هر کی دنبال یه چیزیه ♪
‫♪ بعضیاشون می‌خوان ازت استفاده کنن ♪
‫♪ بعضیاشون می‌خوان توسط تو استفاده بشن ♪
‫♪ بعضیاشون می‌خوان اذیتت کنن ♪
‫♪ بعضیاشون می‌خوان اذیت بشن ♪
‫♪ اوووو-اوووو! هی ♪
‫نه جسد در سردخانه مکزیکی
‫قسمت دوم
‫فرشتگان مرگ
‫- دو تا جسد، دو روز. ‫- خیلی بد شد.
‫چند نفر دیگه از ما قراره به اونا ملحق بشن؟
‫چرا باید کسی دیگه ای باشه؟
‫اگه این گرما ادامه پیدا کنه، ‫آب آشامیدنی‌مون تا چند روز دیگه تموم میشه.
‫اگه زود پیدامون نکنن، همه‌مون کارمون تمومه.
‫همیشه خوش‌بینی؟
‫همیشه مثبت نگر؟
‫خب... چی شد؟
‫برای اون؟
‫برای تو.
‫تو دکتر بودی.
‫گفتی که اوضاع خوب پیش نرفت.
‫- چرا باید بهت بگم؟ ‫- چرا که نه؟
‫به نظرم هرچی بیشتر از هم بدونیم،
‫شانس‌مون برای گذروندن این وضعیت بیشتر میشه.
‫تمام عمرم کار کردم.
‫شش سال فقط برای راه انداختن مطبم
‫تو جکسونویل فلوریدا.
‫کسب و کار خوبی بود.
‫زن و بچه داشتم و...
‫می‌دونی معنی "لخت رفتن" چیه؟
‫دیگه بیمه مسئولیت حرفه‌ای نپرداختی.
‫تو که همه چی رو در این مورد می‌دونی، نه؟
‫آره. از زیر کار در رفتم، ‫ولی چاره‌ای نداشتم.
‫سالانه پونزده هزار تا، علاوه بر حقوق پرسنل،
‫اجاره، تجهیزات، وکلا، ‫حسابدارا، و بقیه چیزا.
‫داشتم نابود می‌شدم.
‫- یکی از مریض‌هات مرد. ‫- اون نمرد.
‫ولی خیلی مریض شد.
‫یه دختر دوازده ساله
‫به دارویی که تجویز کردم حساسیت نشون داد.
‫آخرش خوب شد.
‫ولی پدر و مادرش شکایت کردن و من... ‫همه چیزمو از دست دادم.
‫کارم. پس‌اندازم.
‫ازدواجم.
‫سعی کردم به بچه یکی کمک کنم و...
‫حالا ده ساله دختر خودمو ندیدم.
‫این اتفاقی بود که افتاد.
‫متاسفم.
‫فقط امیدوارم اون خانواده نداشته باشه.
‫شانس من، اونا هم ازم شکایت می‌کنن.
‫اوووه!
‫همونیه که دنبالش بودم. مال منه.
‫چیه؟
‫وسایل ورزشی.
‫خوب به نظر میاد؟
‫دلیلی نداره که بد باشه.
‫سقوط کردیم.
‫عزیزم، این از ما سالم‌تره.
‫شاید بهش نیاز پیدا کنیم.
‫بیا بشین. باید باهات حرف بزنم.
‫چی؟
‫خلبان.
‫اکتاویو، هر چی که اسمش بود.
‫خب، اون چی؟
‫کشته شده.
‫- آره، توسط دکتر کوین. ‫- نه!
‫نه، پوستشو دیدی، لباشو؟
‫خونریزی دور چشماش؟ اون کشته شده.
‫عمداً.
‫تو شب.
‫لیزا...
‫جرأت نکن بهم بگی دارم از خودم درمیارم.
‫خانم جیانانجلی رو یادت میاد؟
‫- من هیچوقت ندیدمش. ‫- من دیدمش.
‫چی... چی داری میگی؟ چرا باید کسی...
‫به نظرت چرا؟
‫خب، نمی‌دونم.
‫به اندازه کافی غذا و آب داریم
‫که نه نفر رو شاید چند روز سیر کنه.
‫- حالا هشت نفر شدیم. ‫- دقیقاً.
‫نه، خیلی داری دور میری.
‫من می‌دونم چی دیدم.
‫خب، می‌خوای چیکار کنی؟ می‌خوای بهشون بگی؟
‫نه!
‫این آخرین کاریه که می‌تونیم بکنیم. ‫ما این آدما رو نمی‌شناسیم.
‫یه دقیقه صبر کن عزیزم. چی داری میگی؟
‫دارم میگم...
‫هیچی.
‫خب، در مورد اونا چی؟
‫تشنه ای؟
‫- ممنون. ‫- آره.
‫چقدر برامون مونده؟
‫خیلی کم.
‫ولی، هی، لازم نیست نگران باشی.
‫یکی زود پیدامون می‌کنه.
‫و اگه پیدامون نکنن چی؟
‫این موج گرما که همیشگی نیست، بارون میاد.
‫پس شما ماه عسل اومدین.
‫کی... کی اینو بهت گفت؟
‫خودت گفتی. یادت نمیاد؟
‫اِم... اِ، آره.
‫اِ، ببخشید. من فقط، اِم...
‫تا حالا همچین اتفاقی برام نیفتاده بود.
‫آره، خب، فکر کنم این... ‫این برای همه‌مون صدق می‌کنه.
‫آره، فکر کنم.
‫خب، چطوری با دَن آشنا شدی؟
‫اوه، تازه اتفاق افتاد.
‫من توی یه کلینیک تو سانتا باربارا بودم.
‫حالم خوب نبود و بابام منو فرستاد ‫اونجا که یکم استراحت کنم.
‫دَن راننده لیموزینی بود که اومد دنبالم.
‫عجیب نیست؟
‫اِ، خب، متفاوته.
‫با هم فرار کردیم به لاس وگاس.
‫فقط می‌خواستیم خوش بگذرونیم، ‫ولی انقدر خوشحال بودیم،
‫خیلی بهمون خوش می‌گذشت،
‫عروسی کردیم.
‫- دَن هنوز رانندگی می‌کنه؟ ‫- نه.
‫اون دیگه اون کار رو گذاشته کنار.
‫الان داره یه کتاب می‌نویسه
‫در مورد بزرگ شدن تو منطقه رُست بِلْت.
‫در مورد شروع کردن از هیچی ‫و بعد پیدا کردن عشقه.
‫پس حدس می‌زنم تو هم توش باشی.
‫در واقع در مورد ما نیست.
‫ولی من دارم بهش کمک می‌کنم.
‫پدر و مادرم هنوز نمی‌دونن.
‫قرار بود وقتی رسیدیم خونه بهشون بگیم.
‫- خونتون کجاست؟ ‫- رِدوود سیتی.
‫سیلیکون وَلی.
‫بابا یه شرکت فناوری داره.
‫خیلی بزرگه.
‫دَن خوش شانس.
‫اوه، لعنتی.
‫باورم نمیشه این لعنتی رو پیدا کردی.
‫آره، نزدیک بود با دم هواپیما از دستش بدیم.
‫این رو الان در بیار.
‫آی!
‫نگاه کن.
‫این سوئیچ اصلیه، رابط جی‌پی‌اس.
‫کنترل محرک‌ها.
‫خب، عالیه، ولی مگه نباید به برق وصل باشه؟
‫- با باتری کار می‌کنه. ‫- کار می‌کنه؟
‫کار می‌کنه، ولی آنتن نداره.
‫این آنتن هوایی، بدرد نمی‌خوره.
‫- ما یه... ‫- چی؟
‫ما یه آنتن بلند نیاز داریم.
‫و ما خیلی پایینیم.
‫اون بالا.
‫می‌خوای ما تمام این مسیر رو بریم بالا؟
‫این پایین...
‫فایده نداره.
‫چرا کسی نیومده؟
‫یه روز کامل از سقوطمون گذشته
‫و هیچی نیست.
‫نه هواپیمای جستجو. نه تماس رادیویی.
‫هیچی.
‫می‌دونن ما گم شدیم.
‫دارن دنبالمون می‌گردن، خودت می‌دونی.
‫فقط زمان می‌بره، همین.
‫خب... هی، ممنون.
‫شما پسرا چیزی تو اون هواپیما پیدا کردین؟
‫آره. تونستیم
‫دستگاه ردیاب اضطراری رو در بیاریم.
‫- تو چاله بود و... ‫- صبر کن!
‫خب، یعنی یه سیگنال می‌فرسته؟
‫آره، ولی باید جای بلندتری باشه
‫و یه آنتن بزرگتر نیاز داره.
‫کارلوس میگه می‌تونه یه دونه درست کنه.
‫یه دسته سیم هست که ‫از داخل هواپیما رد میشه...
‫ببخشید. فکر کردم کارلو کشتی‌گیره.
‫کارلوس، نه کارلو.
‫من لوچادورم.
‫ولی خانواده‌ام هم ‫یه مغازه تو مکزیکو سیتی دارن.
‫رادیو. تلویزیون. لوازم برقی.
‫راه زیادیه که ببریم بالا، ‫ولی حداقل یه منظره خوب گیرمون میاد.
‫و کی می‌دونه، ‫شاید مکزیکو سیتی اون طرف باشه.
‫خب، کی میریم؟
‫الان نه. خیلی گرمه.
‫و بعد هم خیلی تاریک میشه.
‫باید با اولین نور صبح حرکت کنیم.
‫- فردا؟ ‫- آره.
‫دیگه نمی‌تونیم وقت تلف کنیم. ‫آبمون داره تموم میشه.
‫- غذامون هم کمه. ‫- یازده تا بطری.
‫و این دو تا رو باید برای کل روز نگه داریم.
‫مثل شاهین مراقبشون هستی، ها؟
‫اوه، آره.
‫- چرا؟ ‫- کارم اینه.
‫من یه زنجیره متل دارم ‫و این تنها چیزیه که یاد گرفتم.
‫اگه چیزی میخکوب نشده باشه، یکی می‌دزده‌ش.
‫- درسته. ‫- هوم.
‫پس فکر می‌کنی یکی از ما همینجوری برمیداره؟
‫یکی از شما. همه‌تون. فرقی نداره.
‫عالیه. بیاید همه‌مون بدترین ‫فرض رو در مورد هم بکنیم، باشه؟
‫- چون خیلی کمک می‌کنه. ‫- اشکال نداره، کوین. ولش کن.
‫این کاریه که می‌خوایم بکنیم.
‫تا غروب آفتاب تو سایه می‌مونیم،
‫بعد یه نگاهی به اطراف همین محدوده می‌ندازیم.
‫ببینیم می‌تونیم آبی پیدا کنیم. ‫کارلوس می‌تونه دستگاه ردیاب اضطراری رو درست کنه،
‫و فردا با اولین نور صبح می‌بریمش بالا.
‫به نظر نقشه خوبیه.
‫نقشه مراسم ختم، آره.
‫- چی؟ ‫- تِف.
‫نزن منو زن.
‫چی شده؟
‫هیچی.
‫بیا. وقت قرصته.
‫لیزا.
‫هوم؟ چیه؟
‫پیداشون نمی‌کنم.
‫چی رو پیدا نمی‌کنی؟
‫بتا بلاکرها رو.
‫چی داری میگی؟ که داشتیشون.
‫دیشب داشتمشون، ولی...
‫وقتی صبح از خواب بیدار شدم، نبودن.
‫- گشتی؟ ‫- معلومه که گشتم.
‫نیتروگلیسیرینت رو داری؟
‫آره.
‫خب، پس حالت خوبه.
‫بتا بلاکرها فقط همه چیز رو ‫کند می‌کنن، همین.
‫ضربان قلبت و نفست رو.
‫ولی وقتی آروم باشی بهشون نیازی نداری.
‫وقتی تو سرم داد می‌زنی چطوری آروم باشم؟
‫من سرت داد نمی‌زنم. نگرانتم.
‫فرق داره.
‫- کجا می‌ری؟ ‫- خب، می‌خوام پیداشون کنم.
‫باید یه جایی باشن. نیتروگلیسیرینت رو بخور.
‫دنبال چیزی می‌گردی؟
‫آره.
‫نه تا بطری آب.
‫و؟
‫پنج تا هستن.
‫لیزا گفت 11 تا بود، ‫منهای دو تا مال امروز، درسته؟
‫من، اِ، فکر کردم یه چک بکنم.
‫نصف غذا هم رفته.
‫حتی آدامس لعنتی رو هم برداشتن.
‫- از کی؟ ‫- از صبح.
‫مطمئنی؟
‫و اصلا چرا تعجب کردی؟
‫یه مشت غریبه رو سوار هواپیما می‌کنی
‫و یکی دوتاشون تصمیم می‌گیرن گرسنه نمونن
‫یا تشنه و بقیه به جهنم.
‫الان کار زیادی از دستمون برنمیاد.
‫می‌تونیم دفعه بعد رو براشون سخت‌تر کنیم.
‫درسته.
‫- خوبه. ‫- آره.
‫وقتی چاره‌ای نیست.
‫خیلی طولانی جلوشون رو نمی‌گیره، ولی...
‫اونا؟
‫شاید من باشم.
‫خودت گفتی. با یه مشت غریبه گیر افتادی.
‫پس، چی باعث میشه من کسی باشم ‫که می‌خوای بهش اعتماد کنی؟
‫غریزه.
‫باید به یکی اعتماد کنم، زک، و...
‫الان، حداقل شانس با توئه.
‫من همیشه با شانس کار می‌کنم.
‫چرا حقیقت رو بهم نمیگی، زک؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- کارت.
‫من با آدمایی که تو بیمه ‫کار می‌کنن آشنا شدم.
‫- هیچ کدومشون مثل تو نیستن. ‫- آهان.
‫- اینو به عنوان یه تعریف تلقی می‌کنم. ‫- نه.
‫بیشتر یه اتهامه.
‫و وقتی مسافرت نیستی چیکار می‌کنی؟
‫چرا همه باید خودشون رو با کارشون تعریف کنن؟
‫خودت شروع کردی.
‫من عکاسم.
‫چرا باید بیشتر از اینکه تو باور کنی
‫من تو بیمه کار می‌کنم یا کوین یه...
‫خب، دکتر بود، باورت کنم؟
‫بهت نشون می‌دم.
‫اینا مهاجرایی هستن که دارن به آمریکا میرن.
‫اکثرشون هیچوقت به اونجا نمی‌رسن.
‫کارتل‌ها یه طرف، امنیت مرزی یه طرف دیگه.
‫قاچاقچی‌ها دارن ازشون دزدی می‌کنن.
‫و همه اینا فقط به خاطر اینکه ناامیدن.
‫- می‌تونم؟ ‫- آره، حتماً.
‫- من برای اونا کار می‌کنم. ‫- هوم.
‫- اینا فوق‌العاده‌ان. ‫- ممنون.
‫معنیش این نیست که تو گرفتیشون.
‫وای! همیشه اینجوری یه تعریف رو خراب می‌کنی؟
‫حق با توئه. متاسفم.
‫پس چرا داشتی به سمت هوستون می‌رفتی؟
‫دیدن دوستام. نیاز به استراحت داشتم.
‫- و چرا آیرو آلوکس؟ ‫- ارزون بود.
‫به طرز باورنکردنی ‫برای یه هواپیمای 11 نفره ارزون بود.
‫تقریباً مثل یه جت شخصی. تو چطور؟
‫من چطور؟
‫نیم دوجین خط هوایی ‫از گواتمالا سیتی پرواز دارن.
‫این فقط یه تصادفه ‫که این یکی رو انتخاب کردی؟
‫آره. فقط شانس منه.
‫من... من اونی رو انتخاب کردم که سقوط کرد.
‫- خورشید داره غروب می‌کنه. ‫- وقتشه یه حرکتی بکنیم.
‫بریم آب پیدا کنیم.
‫هی!
‫فکر می‌کنی خوردنیه؟
‫من که اینطور نمی‌گم.
‫این آمانيتا بيسپورجيراست، ‫یه قارچ بازیدیومیست،
‫و خیلی سریع می‌کشتت.
‫درسته.
‫بهشون فرشته‌های سیاه می‌گن.
‫صبحونه هم پرید.
‫باید با اونا می‌رفتی.
‫و تو رو جا بذارم؟
‫کجا می‌ری؟
‫نمی‌تونیم همینجا بشینیم. بیا بریم.
‫اوه!
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫آب.
‫درسته.
‫هی، بچه‌ها! آب!
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫هی، آب، آبه،
‫و من خیلی بدتر از اینا رو هم دیدم.
‫هی، وایستا!
‫وایستا! این استخر شنا نیست.
‫این یه سِنوتِه.
‫اصلاً نمی‌دونم یعنی چی.
‫یه سیستم غار زیرآبیه.
‫این فقط گلوگاهشه. ممکنه کیلومترها ‫زیر زمین ادامه داشته باشه.
‫خب که چی؟
‫هر چیزی ممکنه تو این آب زندگی کنه.
‫آره. می‌خوای چک کنی امنه؟
‫پیس! هی.
‫هی، هی، هی! یو! چه کوفتیه؟!
‫آه، این دیگه چه کوفتیه؟
‫پیرانا.
‫تو مکزیک پیرانا وجود نداره.
‫شاید باراکودا باشه. ‫سال پیش تو کوزومل یه حمله شد.
‫- یه توریست دستش رو از دست داد. ‫- اوه، مرد، کفشم رو خورد.
‫- بهتر از پاته. ‫- خدایا.
‫اون چی بود؟
‫- هر دوتاشون رو گرفتی! ‫- آره، گرفتم.
‫تا حالا میمون خوردی؟
‫اولین بار برای هر چیزیه.
‫از کی از خزنده ها می‌ترسیدی؟
‫نه.
‫این رو از کجا آوردی؟
‫تو انبار بار بود.
‫لوازم ورزشی.
‫شکار هم یه ورزشه.
‫همین کار رو تو گواتمالا می‌کردی؟
‫- شکار چی؟ ‫- گوزن.
‫- گوسفند کوهی. ‫- این کار رو برای تفریح می‌کنی؟
‫معلومه.
‫چه سرگرمی دلگرم‌کننده‌ای. ‫اگه تکون می‌خوره، بزنش.
‫شرط می‌بندم یه دیوار ‫پر از جایزه تو خونه داری.
‫درسته؟ شاید حتی کل خونه.
‫آره، می‌خوای به ما پوزخند بزنی،
‫شاید یادت بره ‫ما کسایی هستیم که اسلحه داریم.
‫- داری تهدیدم می‌کنی؟ ‫- نه.
‫ولی ما شلیک نکنیم، تو غذا نمی‌خوری.
‫پس اگه نمی‌خوای گرسنه بمونی،
‫شاید باید حواست به حرفات باشه.
‫- میمون کبابی. ‫- آب پیدا کردیم.
‫آب آشامیدنی؟
‫آره، آره، عالی میشه،
‫می‌دونی، وقتی باکتری‌هاش رو از بین ببریم.
‫و البته، باید بدون اینکه ‫دست‌هامون جویده بشه،
‫آب رو بکشیم بیرون.
‫ولی می‌تونیم بخوریمش.
‫آره.
‫اون یارو خیلی لیبراله.
‫عالیه!
‫به نظر میاد کار رو راه بندازه.
‫آره، خیلی خوب کار می‌کنه.
‫جنگل رو خوب می‌شناسی، ها؟
‫جاییه که کار می‌کنم.
‫غذا حاضره.
‫هوم.
‫می‌خوای کراوات بزنی؟
‫بفرمایید.
‫خب، نمی‌گم خوشمزه به نظر میاد.
‫شکایت می‌کنی؟
‫فقط می‌گم خوشمزه اولین کلمه‌ای نیست
‫که به ذهنم میرسه.
‫خب، بوی خوبی میده.
‫تو سسش چی هست؟
‫اِ، گوجه از بلادی مری.
‫اِرم، پیاز از سالاد.
‫و، اِ، سبزی و پنیر.
‫لیزا، عزیزم، من اینو با چی بخورم؟
‫خب، اونجا قاشق هست.
‫- من... من نمی‌تونم... ‫- باید بخوری.
‫باید قوتت رو حفظ کنی.
‫فقط چشمات رو ببند ‫و وانمود کن استیک ریب‌آیه.
‫نمی‌خوای، من می‌خورمش.
‫چندش‌آوره.
‫بازم باید بخوری.
‫کارلوس، تو اون تو چی داری؟
‫- فقط چیزا. مهم نیست. ‫- واقعا؟
‫یادمه رفتی تو آتیش تا اونو بگیری.
‫خب، به تو ربطی نداره.
‫به نظرم الان کار همه به همه ربط داره.
‫این.
‫- این چیه؟ ‫- ماسکشه.
‫همونیه که لوچادورها می‌پوشن،
‫تا هویتشون رو مخفی کنن.
‫نه، نه. برای مخفی کردن نیست. متوجه نمی‌شی.
‫تو زندگی عادی، من هیچی نیستم.
‫ولی وقتی اینو می‌پوشم، راپیدو هستم.
‫و همه منو می‌شناسن.
‫ماسک هویت من رو مخفی نمی‌کنه.
‫ماسک هویت منه.
‫از دست دادن این، از دست دادن زندگی منه.
‫چرا داشتی به هوستون می‌رفتی؟
‫برای ملاقات با دشمنم، فرماندار.
‫آخرین باری که همدیگه رو دیدیم، تقلب کرد.
‫با حرکتی به اسم پاور بمب منو شکست داد.
‫پس دو روز دیگه دوباره همدیگه رو می‌بینیم،
‫و این بار ماسک در مقابل ماسکه.
‫اون اینو از من نمی‌گیره.
‫دو روز دیگه؟
‫فکر می‌کنی تا اون موقع به هوستون می‌رسی؟
‫حالت خوبه؟
‫حس خوبی ندارم.
‫هوم. شاید زیاد خوردی.
‫آه...
‫شاید میمون به من نساخته.
‫هوم.
‫فکر نکنم میمون به هیچ کدوممون ساخته باشه.
‫- بیا، آب می‌خوای؟ ‫- آره.
‫آروم بخور.
‫فکر کردم آب نامحدود داریم.
‫آره، ولی نمی‌خوام خودت رو مریض کنی.
‫می‌تونم یه جرعه بخورم؟
‫باشه، بسه دیگه.
‫این رسماً یه جرعه بود.
‫آره. آره، منم. کی دیگه؟
‫وای خدا! کمکم کنید! خدایا!
‫وای خدا، تراویس. کمک، کمک!
‫کمک! یکی کمک کنه!
‫وای خدا!
‫چی شده؟
‫تراویسه. اینجوری از خواب بیدار شد.
‫- تراویس؟ ‫- تراویس!
‫- وای خدا! ‫- کوین. کوین!
‫- من میارمش. ‫- تراویس.
‫بیا تراویس. دیشب داروهاش رو خورد؟
‫عجب سوالی می‌پرسی. نه، ‫ولی این ربطی به قلبش نداره.
‫این یه چیز دیگه‌ست.
‫کوین. کوین.
‫کوین، تراویسه. باید بیای.
‫- تراویس. ‫- وای خدا! عزیزم!
‫کوین!
‫- بیا! ‫- این یه چیز دیگه‌ست.
‫- بیا تراویس. ‫- بذار ببینمش.
‫وای خدا!
‫- اینجوری از خواب بیدار شد؟ ‫- آره.
‫- خب، دیشب مریض بود؟ ‫- اِ... اِ...
‫بعد از غذا حالش بد بود.
‫مسموم شده!
‫- نه. ‫- تقصیر اون گوشته.
‫ولی همه‌مون خوردیم، امی. ‫همه‌مون یه چیز خوردیم.
‫- من نخوردم. ‫- چش شده؟
‫- می‌تونی کمکش کنی؟ ‫- فشار خونش پایینه،
‫آریتمی بطنی، تشنج.
‫علائم کلاسیک مسمومیت غذایی.
‫- بهت گفتم. ‫- چیکار می‌تونی بکنی؟
‫باید بالا بیاره.
‫این آشغال رو از بدنش خارج کنید. ‫یه داروی تهوع‌آور می‌خوام! مثل نمک!
‫بسته‌های نمک تو هواپیما هست.
‫من میارمشون.
‫- بجنب! ‫- بیچاره تراویس.
‫تراویس؟
‫وای خدا! وای خدا، نفس نمی‌کشه!
‫- تراویس، تراویس، عزیزم! ‫- بجنب!
‫بجنب تراویس! بجنب مرد!
‫بجنب!
‫بجنب مرد!
‫اوه، تراویس، بجنب!
‫- کجاست؟ ‫- نتونستم بیارمش. متاسفم.
‫قفل بود.
‫- بجنب! بجنب! ‫- بجنب تراویس!
‫خیلی دیره.
‫رفت. متاسفم. هیچ...
‫هیچ کاری از دستم برنمی‌اومد.
‫لعنتی.
‫یکی محفظه انبار رو سیم‌کشی کرده.
‫مهم نیست. کمکی نمی‌کرد.
‫هی، تقصیر تو نیست.
‫تقصیر کی بود؟
‫- مسمومیت غذایی بود. ‫- اوه، اینو به من نگو.
‫مسمومیت بود، درسته، ‫ولی نه اون چیزی که فکر می‌کنی.
‫یه چیزی تو غذای اون بود
‫و عمداً اونجا گذاشته شده بود.
‫فرشته‌های سیاه.
‫همون چیزیه که به اون قارچ‌ها می‌گفتی.
‫گفتی قاتل‌ان. گفتی سمی‌ان.
‫همون جایی که بودن رهاشون کردم. ‫بهشون دست نزدم.
‫خب، یکی دست زده.
‫یکی برشون داشته.
‫وگرنه چه جوری اتفاقی که افتاد رو توضیح می‌دی؟
‫توی غذا بودن؟
‫می‌دونم اینجا چه خبره.
‫یکی از شماها فهمیده، مگه نه؟
‫هرچی تعدادمون کمتر باشه،
‫شانس بیشتری برای زنده موندن دارین.
‫تو تراویس رو کشتی.
‫اول از همه داروهاش رو دزدیدی
‫و بعد یه سری از اون ‫قارچ‌ها رو توی غذاش ریختی.
‫همه‌اش رو برنامه‌ریزی کردی...
‫و بعد درست جلوی چشم همه ما این کار رو کردی.
‫این دیوونه‌گیه.
‫و اونم اولین نفر نبود، درسته؟
‫اوکتاویو. خلبان.
‫- اوه، اول اونو کشتی. ‫- لیزا، اینجوری فکر نکن.
‫نمی‌دونی چی داری میگی. کوین، بهش بگو.
‫لیزا، خودت بهمون گفتی.
‫شش ماه پیش آنوریسم داشت.
‫بعدش... شوک سقوط.
‫خودش رو اینجا پیدا کرد. ‫36 ساعت گذشته.
‫اگه مسمومیت غذایی نیست، ‫احتمالا سکته قلبی کرده.
‫به نظرت اون شبیه سکته قلبی بود؟
‫نمی‌دونم، ولی می‌دونم اوکتاویو
‫از عوارض بعد از عمل،
‫خونریزی داخلی، مُرد. حتما همین بوده.
‫- درسته. ‫- اصلا اینطور نبود.
‫اوه، به تراویس گفتم.
‫اوه، حتما یکی حرف‌های ما رو شنیده
‫و شاید دیده که اون براشون خطرناکه.
‫من تو یه آسایشگاه کار می‌کردم. ‫هر دومون کار می‌کردیم.
‫و یه زن تو تختش توسط پسرش کشته شد.
‫خانم جیانانجلی. اوه.
‫اوه، اون همیشه درد می‌کشید
‫و پسرش دیگه نمی‌تونست تحمل کنه.
‫اون کشتش. و دکترا می‌دونستن.
‫دکترهای واقعی، نه مثل تو.
‫و اونا بهمون گفتن و نشونمون دادن
‫تا بدونیم
‫اگه یه بار دیگه همچین چیزی دیدیم، ‫چه اتفاقی افتاده.
‫خونریزی تو چشم‌ها و پوست دور سر.
‫مرد، اون خفه شده بود،
‫درست مثل اوکتاویو.
‫چرا... چرا کسی بخواد همچین کاری بکنه؟
‫اوه، بهش نگاه کن.
‫ببین باهاش چیکار کردین.
‫سی ساله با هم بودیم و...
‫یکی از شماها... یکی از شماها...
‫این کار رو باهاش کرد.
‫اوه، تراویس.
‫اوه. اوه، عزیزم.
‫اوه، نازنینم!
‫سونیا.
‫- حالت خوبه؟ ‫- نه.
‫گند زدیم.
‫کوین چی گفت که می‌خواست؟ ‫یه داروی تهوع‌آور. نمک.
‫شاید اگه می‌تونست یکم نمک به تراویس برسونه،
‫اونوقت می‌شد نجاتش داد.
‫خیلی دیر شده بود. ‫اون در هر صورت داشت می‌مرد.
‫این رو نمی‌تونی بدونی.
‫فکر می‌کنی چی تراویس رو کشت؟
‫واقعا باور می‌کنی کسی عمدا مسمومش کرده؟
‫اصلا چجوری این کار رو می‌کردن؟
‫اون سکته قلبی نبود.
‫سونیا، اون استرس داشت. اضافه وزن داشت.
‫- و اون گوشت... ‫- اوه، خیلی بد بود.
‫این باعث نشد که دو پرس نخوره.
‫- بازم باید بخوری. ‫- غذای امی رو خورد.
‫یعنی هدف اصلی امی بوده؟
‫فکر نمی‌کنم مهم باشه زک. ‫فکر می‌کنم همه‌مون هدفیم.
‫آه! اصلا منطقی نیست.
‫به لطف تو آب داریم و می‌تونیم شکار کنیم.
‫پس چه دلیل دیگه‌ای می‌تونه داشته باشه؟
‫نمی‌دونم.
‫غذا.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫اِ، این مال اوکتاویوئه.
‫- خب، دنبال چی می‌گردی؟ ‫- خب، شنیدی چی گفت.
‫- کی؟ ‫- لیزا. فکر می‌کنی کی؟
‫اینجوری با من حرف نزن. منم ترسیدم.
‫ببین، متاسفم امی.
‫اگه اوکتاویو کشته شده، داشتم فکر می‌کردم
‫شاید یه چیزی اینجا باشه ‫که بهمون بگه چرا کشته شده.
‫آه، همه‌اشون اسپانیایی‌ان.
‫- فکر کردم اسپانیایی بلدی. ‫- آره، یه کم، ولی...
‫همه‌اشون خیلی معمولی به نظر می‌رسن.
‫خیلی به دوست دخترش ‫کوردلیا پیام داده. ایناهاش.
‫خیلی با هم خوشحال به نظر می‌رسن.
‫ولی این چیزیه که باید ببینی.
‫کوردلیا
‫
‫کوردلیا، عشق من،
‫منم، اوکتاویو.
‫نمی‌دونم کجام.
‫سعی کردم یه فرودگاه پیدا کنم، ‫ولی هیچی نیست.
‫دارم دور خودم می‌چرخم. سوخت زیادی ندارم.
‫فکر نکنم بتونم دووم بیارم.
‫حتی اگه فرود بیام، ‫مرده‌ام. همه‌مون مرده‌ایم.
‫نمی‌ذارن زنده بمونیم.
‫باید فرار کنی و قایم بشی. می‌فهمی؟
‫شاید تو هم تو دردسر باشی.
‫می‌تونم ببینم؟
‫صبر کن. این رو قبل از سقوط ضبط کرده؟
‫گفت می‌میره و حالا مرده.
‫خب، تو سقوط آسیب دیده بود.
‫خونریزی داخلی یا شوک بود.
‫باور می‌کنی؟
‫ "نمی‌ذارن زنده بمونیم."
‫ "شاید تو هم تو خطر باشی."
‫اول اون، حالا هم تراویس.
‫لیزا درست می‌گفت.
‫یکی از ما یه قاتل عوضیه.
‫خب، نفر بعدی کیه؟
برای دانلود فیلم های بیشتر به وب سایت کیامووی مراجعه کنید .:: kiamovie.ir ::.