..:: ارائه شده توسط وب سايت کیامووی ::.. .:: kiamovie.ir ::.
‫این مرد دوباره متولد شده
‫و اسمش رو گذاشتند «اژدها»
‫باید اژدهای دوباره ‌متولدشده رو پیدا کنید و ‫دنیا رو برای پیروی از اون آماده کنین
‫حقیقت داره، مگه نه؟ حرفی که ‫ راجع‌به مردهای احضارکننده‌ی قدرت می‌زنن
‫ ‫که آخر سر اونقدر دیوونه میشن که ‫هرکی که تا به حال دوست داشتن ‫رو می‏کشن
‫حقیقت داره
‫ما ارباب تاریکی رو شکست ندادیم، ‫بلکه قوی‌ترین معاونش رو آزاد کردیم
‫بهشون بگو که اینجا مُردم
‫اون لنفیره، خطرناک‌ترینِ طردشدگان
‫دختر شب، دوباره برمی‌خیزد
‫و وقتی که به «آخرین نبرد» رفتیم،
‫تو بزرگ‌ترین سلاح‌ تو انبار اسلحه‌مون خواهی بود
‫همچین قدرتی نباید در اختیار کسی قرار بگیره
‫یا چیزی که هستی رو قبول می‌کنی یا ‫ازش می‌ترسی
‫مشخص نیست وقتی به اونجا رسیدم ‫بتونم احضار قدرت کنم یا نه
‫عزیزم، ۲۰ ساله که این بار رو ‫روی دوش تو گذاشتم
‫توی این ماجرا دیگه تنها نیستی، خواهر
‫بریم
‫مورین دامودرد، اگه تابحال دوستـم داشتی ‫این کار رو نکن
‫بهت دستور میدم که دروازه رو ببندی
‫وقتی آمرلین غیب‌ش می‌زنه ‫نگهبان ارشد برج رو اداره می‌کنه
‫خبر داری که اگه آمرلین شکست بخوره؛ ‫تو هم همراه‌ش به قهقرا می‌ری؟
‫ ‫به نظرت جوریه که انگار ‫از قدرتِ عدم‌اختیار درش استفاده شده؟
‫این یعنی یکی از افرادی که ‫توی برج مستقره، ‫پیرو ارباب تاریکیـه.
‫لیاندرین سدای. ‫چه ربطی به ایشون داره؟
‫پیرو ارباب تاریکیـه
‫اما این یعنی...
‫آژاهای سیاه. بنابراین ‫ خطر بزرگی خواهران‌مون رو تهدید می‌کنه.
‫ایشامیل آزادمون کرد
‫موگدین
‫تو و ایشامیل همیشه خیلی به اژدها نزدیک بودید
‫بقیه‌مون همچین نقطه‌ضعفی نداریم
‫ ‫دیگه مالِ ماست. ‫ ‫هر پنج‌تاشـون مالِ مان.
‫وقتش رسیده، مادر
‫مشکلی واسش پیش نمیاد
‫امروز ربطی به اون نداره
‫آمرلین درخواست دادن که یه نشست ‫توی تالار برگزار شه
‫شما رو هم به صحن فرا خوندن
‫چندتا مسئله هم هست که خودم مایلم ‫توی تالار مطرح کنم
‫ما کنارتون می‌مونیم خواهر، ‫مهم نیست اتهامات‌تون چی باشن
‫کجا داریم میریم؟ ‫و اصلاً واسه چی؟
‫همیشه برای بدترین اتفاقات آماده باشید، خواهرانم
‫اینطوری تموم غافلگیری‌هاتون ‫خوشایند خواهند بود
‫اگه دست بقیه هم با لیاندرین تو یه کاسه باشه چی؟
بذار کنارت وایسیم
‫می‌دونی که مردها بدون دلیل موجه ‫نمی‌تونن وارد تالار بشن
‫مادر درِ اونجا رو فقط به روی ‫اعضای شورا باز گذاشته
‫برای خواهران سرخ هم نقشه داره
‫آماده‌ی آماده‌ایم آیوان. همم؟
‫مادر دستور دادن که فقط اعضای تالار و...
‫آژاهای سرخ تو این نشست شرکت کنن
‫تموم اعضای شورا حق دارن ‫توی تالار صحبت کنن
‫طبق رسم و رسوم، ‫حضور فقط ۱۱ عضو شورا لازمه
‫لیاندرین سدای امروز نماینده‌ی خواهران سرخ ‫خواهد بود اما شما حرف‌هاش رو نمی‌شنوید
‫به‌پا خیزید، ‫بانو دارن تشریف میارن
‫ناظر مهر و موم‌ها، ‫شعله‌ی تار والون،
‫آمیرلین سیت
‫لیاندرین سدای، می‌دونید که چرا امروز ‫شما رو به اینجا فرا خوندم؟
‫چون می‌خواید صدام رو خفه کنید
‫برکسی پنهون نیست که ‫من هیچوقت چاپلوسی شما رو نکردم
‫و راستش رو بخواید، ‫از این کارم خوشحالم،
‫با توجه به چیزی که الان درمورد شما می‌دونم
‫مادر، بنده شما رو متهم به ‫شکوندن قوانین و رسوم برج می‌کنم
‫ادامه بده فرزندم، پاسخت رو میدم
‫آی‌سدای‌ها قادر به دروغ‌گویی نیستن
‫یک ماه پیش، مادر ۱۳تا از خواهران رو ‫به کایریان فرا خواندند،
‫اون هم به دلایل نامشخصی
‫توی آشوبی که در ادامه‌ی اون ماجرا اتفاق افتاد و ‫شهر آتش گرفت،
‫مشخص شد که مادر ‫با مورین سدای ملاقات کردن،
‫کسی که از برج تبعید شده و همچنین
‫مرد جوانی که می‌تونست احضار قدرت کنه
‫رند آل‌ثور، که توی فالم خودش رو ‫اژدهای دوباره‌ متولد‌شده معرفی کرد
‫مادر با اون ملاقات کرده
‫مردی که
‫این برج موظفه غُل و زنجیرش کنه
‫مادر خودخواسته بهش اجازه داد که فرار کنه
‫اگه بتونی مدرکی برای این اتهامات ارائه کنی،
‫تالار چاره‌ای نداره جز این که ‫قدرتم رو محدود کنه،
‫برام مجازات تعیین کنه یا حتی ‫عَزلم کنه
‫اما من چیزی رو می‌دونم که ‫بیشتر زنان این تالار ازش خبر ندارن...
‫که تو، لیاندرین گیراله، ‫می‌تونی «سه سوگند» رو زیر پا بذاری
‫تو با تاریکی پیوند وفاداری بستی
‫تو پیروی ارباب تاریکی هستی
‫خب، این مزخرفـه
‫می‌بینید که برای خفه کردن صدای من ‫چه کارها که نمی‌کنه؟
‫هیچ مدرکی نداری
‫تالار، ناینیو ال‌میرا را ‫به صحن فرا می‌خواند...
‫...کسی که لیاندرین او را دزدید و ‫به شانچن‌ها فروخت
‫خب...
‫زورم رو زدم
‫به چه جراتی دربرابر خواهرانت توی تالار ‫اعمال قدرت می‌کنی؟
‫تو به همه‌ی ما خیانت کردی
‫و اکنون محاکمه میشی و ‫قدرتت ازت سلب میشه و
‫قبل از این که بمیری...
‫...تمام اعضای آژای سیاه رو تسلیم می‌کنی
‫حق با توئـه!
‫همین کار رو می‌کنم!
‫همین حالا بهم بپیوندید!
‫- آلانا! داریم میایم! ‫- آلانا!
‫- داریم میایم!
‫برید کنار! ‫از صحن دور شید
‫نمی‌تونید از ما رد شید
‫می‌خوای آی‌سدات کشته بشه احمق؟
‫برید کنار!
‫تو تالار چه‌خبره؟ ‫باید به آمرلین کمک کنیم
‫داریم می‌کنیم
‫اون سمت دیوار، خزانه‌ی سیزدهم قرار داره
‫فکر می‌کردم اینجا اصلاً وجود نداره
‫اون تو، قدرتمندترین سانگریل و ‫ترانگریال‌هامون قرار داره
‫تنهایی نمی‌تونم مراقب این‌ها باشم
‫اینجا تعداد کمی هستن که می‌تونیم بهشون اعتماد کنیم
‫از سر راه برید کنار! ‫بجنبید!
‫نور رو شکر. ‫جین.
‫- چزمال ‫- کمک‌مون کن بریم داخل
‫نه
‫نگهبان‌هاتون رو کشتم، ‫خودتون رو هم می‌کشم
‫آره، می‌تونم حسش کنم. ‫می‌تونم مردن‌شون رو حس کنم.
‫چقدر خوبـه
‫اون... اون هم آژای سیاهـه
‫مادر ازمون خواسته که از این اشیاء محافظت کنیم
‫به هرقیمتی شده و فرقی هم نمی‌کنه که ‫کی یا چی بیاد سراغ‌شون
‫وای ورین، بالاخره
‫بالاخره دیگه مجبور نیستم به مزخرفاتت گوش کنم
‫بهم متصل شید
‫بجنبید، خودتون رو برسونید اسکله
‫چطور ممکنه این همه آدم ‫با تاریکی پیوند وفاداری بسته باشن؟
‫پیداشون کنید!
‫پخش شید. ‫نباید بذاریم شهر رو ترک کنن.
‫ادلیاز...
‫تو کی هستی؟
‫آوردیش؟
‫به همراه هرچیزی که می‌تونستم با خودم بیارم
‫زنده از این شهر بیرون نمیری
‫آلانا علامت داد. ‫دمِ دروازه‌ی جنوبیـه.
‫زانو بزن مادر
از ‫الان دیگه تحت کنترل لیاندرینی
‫باید به بقیه هم علامت بدیم. ‫بریم.
‫آلانا!
‫ماکسیم...
‫آیوان... نمی‌تونم... ‫نمی‌تونم حسش کنم
‫نه... نه...
‫نه، نه. ‫نه!
‫نمی‌تونم نگهش دارم! ‫داره طلسم رو می‌شکونه
‫مهم نیست لیاندرین چی می‌خواد. ‫باید کارش رو تموم کنیم.
‫چطور تونست...
‫نتونست. ‫هنوز سپر روشـه.
‫ناینیو...
‫ناینیو
‫ناینیو. ‫بلند شو.
‫آره
‫«چـــرخ زمــان» ‫ " فصل سوم - قسمت اول "
کیامووی سایت رسانه اینترنتی فیلم و سریال تقدیم می کند .:: kiamovie.ir ::.
‫کاش توی اون تالار کنارت بودیم
‫من و الین
‫اگه حلقه رو نداشته باشیم چی میشه؟
‫از دست این قانونای مسخره‌ی برج... ‫می‌تونستیم مواظبت باشیم
‫دیگه هیچ‌جوره نمیشه مواظب بود
‫تا الان داشتیم از طردشدگان فرار می‌کردیم
‫حالا هم آژاهای سیاه
‫کسی هم نمی‌دونه چندنفرن
‫خب الان باید چی‌کار کنیم؟
‫مورین گفته که من باید برم تیـِِر
‫چرا تیـِِر؟
‫یکی از قدرتمندترین سانگریل‌ها اونجاست
‫توی یه دروازه به اسم صخره‌ی تیـِِر
‫یه شمشیره، به اسم کلندور
‫اون شمشیر درواقع یه شمشیر نیست
‫اوم، می‌گفتی
‫خب اون شمشیر چی‌کار می‌کنه؟ ‫طردشدگان رو می‌کشه؟
ارباب تاریکی رو شکست میده؟
‫خودت که می‌دونی پیشگویی‌ها چطوری‌ان. ‫هیچی واضح و مشخص نیست.
‫نمیشه بریم جایی که ‫کسی چیزی از اژدها نشنیده باشه؟
‫کجا؟
‫همین الانش هم اینجا توی تار والون، ‫مردم دارن درمورد اتفاقات فالم حرف می‌زنن
‫با این که اون‌طرفِ کره‌ی زمینـه
‫هرجا که میریم، باید... ‫با همدیگه بریم
‫باهمدیگه
‫مورین گفته بریم پیشش
‫این شهر دیگه در امان نیست. ‫کاملاً‌ واضحـه.
‫دلم می‌خواست ازتون بخوام اینجا بمونید
‫اما می‌دونم هرکاری که دل‌تون بخواد می‌کنید
‫فقط لطفاً بدونید کسی که ‫کفش‌تون رو برق می‌اندازه
‫اطلاعات‌تون ‌رو به ماهی‌فروش ساوث‌هاربر لو میده ‫که
اون هم یواشکی به صاحبِ مهمون‌خونه‌ی ‫«آپ‌ریور ران» میگه،
‫که اون هم یه زنه که گزارش ‫تک‌تکِ غریبه‌های مشکوک رو
‫یه راست می‌ذاره کف دست آژاهای سرخ
‫موهاتون رو بپوشونید و ‫سلاح‌هاتون رو مخفی کنید
‫اگه خبر اژدها به اینجا هم رسیده
‫مطمئن باشید که اول از همه ‫به آی‌سدای رسیده
‫بعد از اتفاقی هم که امروز افتاد، ‫هیچ‌کدوم‌تون نباید به آی‌سدای نزدیک شید
‫اول صبح راه می‌افتیم سمت تیـِِر
‫کجا داری میری؟
‫توی شهر
‫حالا چرا همیشه می‌خواد دم صبح راه بی‌افته؟
‫مگه چی میشه اول یه صبحونه‌ی مفصل بزنیم؟
‫لویال، خیلی دوست دارم ‫درموردش با هم گپ بزنیم اما
یک ماه تمامه که سوار کشتی بودم و
‫و باید یه هوایی به سرم بخوره. خب؟
‫رند؟ پرین؟ ‫شما هم میاید؟
‫بیخیال! ‫آخرین خوش‌گذرونی‌مونه دیگه.
‫به‌نظرتون احتمال موفقیتم چقدره؟
‫موفقیت توی چی؟
‫زدن مخِ دخترای آییلی
‫اونا ازت متنفرن مت
‫بسـه
‫خواهش می‌کنم. ‫شما همینجا بمونید.
‫ماموریت ما محاظت از توئـه، رند آل‌ثور
‫وظیفه‌مون اینـه که کاراکارنِ احتمالی آینده رو ‫سالم به سرزمین سه‌گانه برسونیم
‫پس به‌عنوان کاراکارن‌تون، ‫دستور میدم اینجا بمونید
‫الان صاحب این عنوان نیستی
‫حق هم نداری به ما دستور بدی
‫هنوز به آزمون روئیدین نرسیدی
‫ببین، من اصلاً نمی‌دونم آزمون روئیدین چی هست
‫چون باهام حرف نمی‌زنی
‫و الان هم یه ماهی گذاشته
‫فقط زُل می‌زنی و چشمات رو می‌بری بالا
‫پس بهم بگو
‫داشتم می‌سنجیدم که چه‌جور مردی هستی
‫صدها هزار نفر از مردم‌مون
‫منتظر رسیدن کاراکارنن
‫وقتی به این فکر می‌کنم که ‫ممکنه تو باشی...
‫حالا خونت، صورت یا موهات ...هرشکلی که می‌خواد باشه
‫می‌بینم که هیچ حسی به ما نداری
‫جون به جونت کنن، غربی‌ای
‫وقتی پیش رندم...
‫انگار برگشتیم خونه و ‫هیچی عوض نشده اما...
‫همه‌چیز عوض شده
‫وقتی...
‫وقتی بهم دست می‌زنه... ‫نمی‌تونم...
‫اون میاد توی ذهنم
‫- رنا؟ ‫- تلاش می‌کنم فراموشش کنم
‫و فکر می‌کنم حالم خوبـه اما...
‫هرشب...
‫...تو خواب‌هام می‌بینمش
‫خب جوناس، رفیق، ‫می‌خوای یکم چونه‌م رو بدم بالاتر؟
‫مثلاً اینطوری... یا یکم زانوم رو خم کنم، ‫اینطوری؟
‫بگو که شوخیت گرفته
‫خیلی‌خب، شاید این رو ندونی
‫چون آخه سر اژدهاییت همیشه تو کون اژدهایی خودتـه اما
‫من کسی‌ام که تو شیپور والری دمیده
‫وایسا ببینم. ‫تو بودی؟
‫- مت کوثن؟ از دو رود؟ ‫- بله، خودم هستم
‫مت کوثن. شیپورچی. ‫قهرمان دوران.
‫اونقدری آبجو توی دنیا نیست که ‫بتونم بخورم و این رو هضم کنم
‫این هم از این
‫یه گوسفندکُن ساده، ‫آهنگر آشفته و
‫یه قمارباز شدیداً خوشتیپ
‫خب، تو این اوضاع که همه‌چیز کاملاً عادیـه، ‫می‌بینم که تو و اگوین...
‫- یهو اوضاع مثل قبل شد، آره؟ ‫- خیلی درموردش حرف نزدیم
‫- یه ماهی گذشته ‫- آره خب، درمورد چی می‌خواید حرف بزنید؟
‫این که تاحالا دختر دیگه‌ای رو نبوسیده،
‫پس دیگه ادا بازی نداره،
‫همه‌چی کاملاً تابلوئـه
‫وایسا ببینم. این دیگه چیـه؟
‫دختر دیگه‌ای رو بوس کردی؟ ‫بیشتر از یه دختر؟
‫- کی؟ ‫- آوی‌یندا که نبوده
‫نه. تنها کسایی که اون بهشون لبخند می‌زنه، ‫الین و
‫- پرین هستن ‫- نه. رابطه‌مون اونطوری نیست
‫ولی می‌تونه باشه
‫خب، دیگه کی می‌مونه؟ ‫بِین؟ چیاد؟
‫بِین و چیاد با هم؟
‫موفق باشی
‫یه هفته داشتم مقدمه می‌چیدم
‫یه کاری دست خودت میدی‌ها، می‌دونستی؟
‫وای، من که از خدامـه
‫به سلامتی سه‌تا رفیق پشت‌کوهی
‫باشد که... در آغوش هزارن زن مو حنایی ‫به آرامش برسیم
‫اوم...
‫گندش بزنن، دوباره به اون زبون حرف زدم؟
‫درهرصورت، به‌سلامتی
‫چیزی نیست رفیق
‫فکر نکن می‌ذاریم قسر در بری‌ها
‫یه زن توی کایریان بود
‫یه مهمون‌خونه‌دار به اسم سلین
‫- سلین! ‫- سلین!
‫خب پس. بزرگ‌تر بود؟ ‫خوشگل بود؟
‫تو دور بعدی میگم
‫آژاهای سیاه قدرتمندترین سلاح‌هامون رو دزدیدن
‫هنوز نمی‌دونیم کجا رفتن یا ‫تعدادشون بیشتره یا نه
‫ظاهراً حالا که اژدها خودش رو معرفی کرده
داریم به آخرین نبرد نزدیک‌ و نزدیک‌تر میشیم
‫به گمونم اینجا پیش خودتـه
‫هیچ قصدی ندارم که بذارم ‫رند آل‌ثور نزدیک به آی‌سدای بشه
‫هنوز فکر می‌کنی مهمـه که چه قصدی داشته باشی؟
‫قبل از این که ‫رند خودش رو معرفی کنه، تحت حفاظت و کنترل تو بود
‫اما حالا مجبوری ازش دست بکشی و ‫به تصمیماتش اعتماد کنی
‫شما هم دیگه زیادی پیشرفتش رو ‫دستِ بالا گرفتید
‫امروز زنی به من حمله کرد که ‫از همون بچگیش حواسم بهش بود
‫بی‌چون و چرا به نائومی اعتماد داشتم
‫حالا هم ذهن باهوش خواهرم داغون شده چون
‫مطمئن بودم که یکی رو کامل می‌شناسم
‫اما اینطور نبود
‫و می‌دونم که تو هم به اژدهای دوباره متولد‌شده‫ اعتماد داری، مورین
‫اما حتماً این سوال رو از خودت بپرس، ‫می‌تونی به رند آل‌ثور اعتماد کنی؟
‫کاری که تو می‌کنی رو من نمی‌تونستم بکنم
‫چشم مردم به توئـه، ‫ازت می‌پرسن چی تو آینده در انتظارمونـه
‫خیلی خوب انجامش میدی
‫واقعاً؟
‫خیلی خودت رو دست کم می‌گیری
‫تویی که خودت رو دست کم می‌گیری
‫نه، نه، نه. من رهبر نیستم. ‫جنمش رو ندارم.
شما دارینش
‫حتی مت. ‫هرجا بره میرم دنبالش.
‫حتی اگه تو یه بشکه‌ی شراب غرق بشه، اما
‫می‌تونه قانعم کنه که تصمیم درستی بوده
‫ببین...
‫من نمی‌دونم چرخ چی رو برامون میاره اما
‫می‌دونم که تو تصمیم درست رو می‌گیری
‫داری میری؟
‫خیلی‌خب
‫این جیگر رو نگاه کنید
‫اونقدرا هم بد نیست، مگه نه؟
‫دارم به این فکر می‌کنم که ‫یه چندتا مینیاتور هم بدم بسازن،
‫مثلاً یه چندتا سوغاتی کوچیک واسه تمومِ ‫ زن‌هایی که متاسفانه دل‌شون رو می‌شکونم
‫انگار قضیه جدیـه
‫چی شده؟
‫هیچی. یالا... ‫نوبت توئـه
‫چیشده؟
‫حتی از منبع قدرت هم استفاده نکردی
‫به این معنی نیست که آماده نیستم
‫خودت هم خوب می‌دونی که ‫اون قرار نیست بره تیـِِر
‫تعجب می‌کنم که می‌خوای همچین کاری کنه
‫حتی بدون کلندور هم تونست ایشامیل رو بکشه
‫ایشی فقط یه آقای محترم ‫با رویاهای بزرگ بود
‫اون یکی برگزیدگان هم اصلاً براشون مهم نیست که ‫رند به تاریکی بپیونده یا
‫چرخ رو بشکونه. ‫فقط می‌خوان که اون بمیره.
‫خبر خوبیـه. ‫یعنی هنوز پیداش نکردن.
‫خیالت راحت، پیداش می‌کنن
‫تا وقتی هم که کلندور دستش نباشه، ‫ممکنه حمله کنن
‫اما من می‌شناسم‌شون
‫رند رو هم می‌شناسم
‫قسمت‌های تاریکی که دلت می‌خواست‌ ‫می‌تونستی نادیده‌شون بگیری
‫بهم گفته که توی خواب‌هاش، ‫از فالم تا اینجا دنبالش بودی
‫که تو هم داری مثل من ترغیبش می‌کنی که
‫بره تیـِِر. ‫واسه گرفتن کلندور.
‫به‌گمونم یکی از دلایلی که ‫نمی‌خواد بره همینـه
‫نه. دلیل این که نمی‌خواد بره، ‫دوستاییـه که داره
‫اونا می‌خوان همون پسربچه بمونه، ‫نه مردی که باید بشه
‫و همونطور که من، بقیه‌ی برگزیدگان رو می‌شناسم، ‫تو هم این بچه‌ها رو می‌شناسی
‫می‌دونی که چی بهشون آسیب می‌زنه، ‫چی باعث میشه اون رو ترک کنن
‫فکر کردی بهشون آسیب می‌زنم تا ‫وادارش کنم کاری رو بکنه که ما می‌خوایم؟
‫آره
‫راستش رو بخوای، ‫فقط همین یه چیزتـه که دوست دارم
‫- نمیشه بهش اعتماد کرد ‫- معلومـه که نمیشه
‫اما تو این قضیه که ‫نمی‌خواد بقیه رند رو پیدا کنن، می‌تونیم بهش اعتماد کنیم
‫خب، فعلاً رو شاید
‫اما رند توی فالم، ‫یکی از طردشدگان رو کشته
‫اونا خیر سرشون نامیرا بودن
‫اونقدری باهوش هست که نگران باشه ‫ممکنه یه روزی این بلا رو سر خودش بیاره
‫اون شش‌نفر هم...
‫اون‌قدری که اونا می‌ترسه، ‫تاحالا از ایشامیل نترسیده بود
‫یه حسی هم بهم میگه که ‫اصلاً ازش خوش‌شون نمیاد
‫بهشون خیانت کرده، مورین. ‫به ما هم خیانت می‌کنه.
‫فردا شاید. ‫اما امروز نه.
‫فکر نکنم امشب همچین کاری کنه
‫تو برو برج و ‫شمشیر مالکیریت رو بیار
‫اگه اشتباه می‌کردم، می‌کشیمش
‫همینجوری میگم،
‫- آوی‌یندا فقط با تو حرف می‌زنه ‫- چرت نگو
‫از بقیه‌‌مون بدش میاد. ‫مخصوصاً رند.
‫بدش نمیاد
‫اون آییلیـه. ‫فرهنگ‌شون اینطوریـه که...
‫اوه، مطمئنم خیلی با فرهنگ‌شون آشنایی داری
‫مادر
‫اگه قصد ندارین که
‫اتحاد صدساله‌ی بین آندور و ‫برج رو به‌خطر بندازید،
‫انتظار دارم که فردا ‫لباس‌های سفید کارآموزی‌تون رو بپوشید
‫برو، تا فرصت داری ‫از آزادی‌ای که برات مونده لذت ببر
‫تا ما هم یه گپ و گفت سه‌نفره داشته باشیم
‫رند بهمون گفت که می‌خواستی چی‌کارش کنی
‫من برنمی‌گردم به برجت
‫نمی‌تونم تصمیماتی که قبلاً گرفتم رو برگردونم
‫حتی اگه تاحدودی هم پشیمون باشم
‫اما حالا که آژاهای سیاه به برج حمله کردن
‫دنیامون عوض شده
‫می‌تونم بگم که آخرین نبرد در راهـه
‫طردشدگان بین‌مون هستن، ‫نور بهتون نیاز داره
‫اما این رو از قبل می‌دونستید
‫حقیقت اینـه که، حالا که اژدها ‫بزرگ‌ترین سلاح‌مون دربرابر تاریکیـه،
‫به‌زودی تبدیل به خطر بزرگ‌تری ‫برای خودش و نزدیکانش میشه
‫چون هرچی بیشتر احضار قدرت کنه، دیوونه‌تر میشن
‫و شما مجبورید شاهد این اتفاق باشید
‫شاهد متلاشی شدن و ‫پوسیدن عشق‌تون به همدیگه
‫به‌خاطر نامهربونیِ این چرخِ گردون باشید
‫و وقتی اون روز برسه،
‫قدردان چیزهایی که توی برج یاد گرفتید، ‫خواهید بود
‫ما هم قدردانِ داشتن قدرت شما ‫برای متوقف کردنش خواهیم بود
‫من همچین کاری نمی‌کنم
‫اگه بدون «حلقه‌ی خزندهی اعظم» ‫از شهر بری
‫دیگه هیچوقت اجازه نداری برگردی
‫هرپیشنهادی هم که آی‌سدای برای تو ‫یا اون داشته باشه، منقضی میشه
‫نه، اون لازم نداره. ‫من حلقه رو دارم.
‫اما قدرت این رو نداری که ازش دفاع کنی
‫حق با اونـه
‫- اگوین... ‫- ما به اندازه‌ی کافی قوی نیستیم
‫نه هنوز
‫نه برای روبرو شدن با طردشدگان ‫و یا آژاهای سیاه
‫فقط به یه شرط برمی‌گردم به برجت
‫می‌خوام از «منحنی‌ها» رد شم
‫امروز
‫هرچی که سر راهت اومد، ‫فقط باید با درایتت باهاش رو در رو شی
‫درون منحنی‌ها، حتی قدرت واحد هم ‫در اختیار نداری
‫و به محض این که شروع کردی، ‫باید ادامه بدی
‫استوار باش. ‫راه برگشت فقط یه بار ظاهر میشه.
‫آلویارین، لیانا
‫به من بپیوندید، خواهرانم
‫خبر اگوین به گوشم رسید
‫اون هم مثل تو قویـه
‫درد منحنی‌ها، دربرابر رنجی که کشیده ‫هیچی نیستن
‫قضیه فقط چیزی نیست که اونجا می‌بینه...
‫خاطراتیـه که از اونجا باهاش می‌مونه
‫که اگه اون اتفاقات می‌افتاد، چی میشد؟
‫ما اونجا خوشحال بودیم؟
‫لازم نیست بهم دروغ بگی
‫آره
‫و نه
‫النور عالی بود
‫یه‌سری از خاطرات پاک شدن اما... ‫این رو مطمئنم
‫اما جفت‌مون بیخیال چیزی شدیم که ‫واقعاً می‌خواستیم
‫این رو هم مطمئنم
‫با موندن پیش رند هم ‫دوباره داری همین کار رو می‌کنی؟
‫این یکی باید بره به تیـِِر
‫این یکی رو هم فقط ملکه مورگس باید ببینه
‫تموم این مدت داشتی من رو می‌پاییدی؟
‫به درد کاراکارن نمی‌خوردم
‫این شهر غربی هم اصلاً جای امنی نیست
‫می‌تونم مراقب خودم باشم
‫می‌خوای برم؟
‫اگه بخوای می‌تونی این رو بگیری
‫می‌خوام واسه آخرین شب آزادیم ‫یه چیزی درست کنم
‫شاید در حد «اوسکای» نباشه اما ‫همه تلاشم رو می‌کنم
‫منظورم... ‫واسه یه غربیـه
‫مراقب باش، الین از خاندان ترکند
‫قیافت که شبیه آییلی‌ها هست، ‫یهو دیدی اشتباه گرفتنت‌ها
‫آوی‌یندا
‫رند به قدرت داشتن عادت نداره
‫سخت می‌تونه با فرمانده بودن کنار بیاد
‫اما وظایف و مسئولیت‌‌هاش در قبال مردم‌تون رو یاد می‌گیره
‫«صخره‌ی تیـِِر تا زمانی که
‫کلندور در دست اژدها باشد، ‫سقوط نخواهد کرد»
‫صخره‌ی تیـِِر تا زمانی که
‫- افراد اژدها بیایند، سقوط نخواهد کرد» ‫- «افراد اژدها بیایند»
‫این افراد اژدها دیگه کی‌ان؟
‫متاسفانه این اطلاعات ‫خیلی وقته که گم شدن
‫ممکنه یه ارتش باشن. ‫ارتش من.
‫صخره‌ی تِیر یه دروازه‌ست، درسته؟
‫به‌شدت ازش محافظت میشه. ‫غیرقابل‌نفوذه.
‫خب، اینجا گفته که بنا بر قانون تایرن
‫هرکسی که صخره‌ی تیِــر را فتح کند، ‫حاکم برحق کشور می‌شود
‫- پس این یعنی... ‫- اولین کشوری میشه که فتح می‌کنی
‫اما نه آخریش
‫ببخشید سازنده. ‫میشه تنهایی با رند صحبت کنم؟
‫اوهوم
‫به یه زن نجیب‌زاده‌ی تایرنی که ‫دوست مامانمـه نامه نوشتم
تیـِِر یه شهر خیلی سیاسیـه برای همین ‫حمایتش از تو ضروریـه
‫چرا باید از اژدهایی که شهرش رو ‫تصاحب می‌کنه و
‫قدرتمندترین سلاحش رو می‌گیره، ‫حمایت کنه؟
‫خب، انتقال قدرت مسالمت‌آمیز ‫همیشه نسبت به ویرانی ارجحیت داره
‫درهرصورت شکست می‌خورن
‫رند، داشتن قدرت یعنی اگه تصمیمی بگیری که
‫به سود یه سری‌ها باشه، ‫قطعاً به ضرر بقیه‌ست
‫این یه حقیقت درمورد حکمرانیـه
‫هم این و هم این که بدونی به کی اعتماد کنی
‫آره. تو خیلی ساده جلوه‌ش میدی
‫ساده نیست
‫اما می‌تونی با این شروع کنی که ‫با آویه‌یندا دشمنی نکنی
‫خیلی واضح گفت که دوست داره ‫کاراکارن هرکسی باشه جز من
‫و با این‌حال اینجاست
‫تو یه ارتش وفادار لازم داری
‫و کی از آییلی‌ها بهتر؟
‫اگه کاری کنی که بهت باور داشته باشن،
‫تا ته دنیا دنبالت میان
‫از جمله تیـِِر
‫مطمئنی نمی‌تونم راضیت کنم که ‫فردا باهامون بیای؟
‫و شستن ظرف‌ها و ‫تِی‌کشیدن زمین رو ول کنم؟
‫آندور تا ابد دوستِ اژدهای دوباره متولد‌شده می‌مونه
‫من هم همینطور
‫مطمئنی عقلش رو از دست داده؟
‫دیوونه شده
‫پرین و مت رو کشت. ‫با چشمای خودم دیدم.
‫رند!
‫بالاخره به چیزی که می‌خواستی رسیدی
‫آمرلین سیت
‫درست سر وقت اومدی، برای انجام کاری که ‫ خیلی خیلی وقت پیش باید می‌‌کردی
‫بهم تعظیم کنید!
‫مادر، دستور می‌دید چی‌کار کنیم؟
‫سرجاتون وایسید خواهران
‫تعظیم کنید!
‫کارت خوب بود، فرزندم
‫«روی دامنه‌ی کوهِ اژدها ‫بچه‌ای متولد می‌شود»
‫پیش‌گویی‌ها رو خوندی
‫خیلی تناقض توش هست، مورین
‫خیلی چیزها مشخص نیست
‫میگن لویس ترین کسی بوده که ‫کلندور رو داخل صخره‌ی تیـِِر گذاشته
‫اما فقط اژدهای دوباره متولد شده ‫می‌تونه دوباره درش بیاره
به شرط این که احضارکننده‌ی مَرد دیگه‌ای اول درش نیاره
‫۳۰۰۰ ساله که کسی درش نیاورده
‫طردشدگان آزاد نبودن
‫اگه می‌تونستن، پس چرا تا الان نکردن؟
‫شاید منتظر من وایسادن تا برم سراغش
‫- شاید دارم راهی یه تله میشم ‫- پس می‌خوای چی‌کار کنی؟
‫می‌خوای صبر کنی؟
‫می‌خوای اینجا بمونی؟
‫نه
‫نه؟ پس دلت می‌خواد کجا بری رند؟
‫- جایی که دلم واقعاً می‌خواد برم رو بگم؟ ‫- آره. دلت واقعاً می‌خواد کجا بری؟
‫خونه
‫- خونه؟ دو رود؟ ‫- آره. آره. مردم اونجا قابل‌اعتمادن
‫اون‌وقت ارتش کشاورزهات جلوی موجودات ارباب تاریکی چی‌کار ‌‌کنن؟
‫وقتی دو رودت به قرمزی خون شد، ‫چی‌کار می‌کنی؟
‫وقتی که آب‌ها پر از جسدهای بادکرده‌ی
‫خونوادت و دوستات شدن؟
‫رند، تو بچه نیستی. ‫تو اژدهای دوباره متولد‌شده‌ای.
‫تو نمی‌تونی به خونه برگردی. ‫نه الان و نه هیچوقت.
‫دیگه نمی‌تونی بهم بگی چی‌کار کنم
‫تو اگوین ال وایر هستی. ‫پذیرفته‌شده‌ی برج سفید.
‫اکنون به ما تعلق داری
‫کجا داری میری؟
‫حلقه که دستمه. ‫پذیرفته‌ هم شدم.
‫یعنی نمی‌تونی اینجا نگهم داری
‫تو در قبال برج و رهبرت مسئولیت داری
‫این برج داره از درون و بیرون ‫خودش رو نابود می‌کنه
‫مسئولیت من در قبال نوره، نه تو
‫این شمشیر جدیده
‫خیلی قدیمیـه
‫شمشیر پادشاهان مالکیره
‫برای پدرم بوده و ‫اون هم از پدرش بهش رسیده
‫هیچوقت ازش استفاده نکردی
‫هیچوقت خودم رو لایقش نمی‌دونستم
‫من پادشاه نیستم
اینجا هم نسبت به مالکیر، بیشتر برای من مثل خونه می‌مونه
‫اما الان ازش استفاده می‌کنی
‫نه‌ به‌خاطر این که لایقش باشم...
‫به‌خاطر این که ضعیفم
‫به‌خاطر این که بهش نیاز دارم
‫چرا؟
‫طردشدگان فقط سراغ رند نمیان
‫سراغ همه‌مون میان
‫و طولی هم نمی‌کشه
‫بیا
‫این شمشیر، مزین به قدرتـه
‫با خود قدرت واحد ساخته شده
‫مثل شمشیر ماهی‌خوار نشان رند
‫که ایشامیل رو کشت
‫یکی دیگه!
‫چطوری اینقدر خوردی و ‫هنوز زنده‌ای؟
‫امشب آخرین خوش‌گذرونی‌ایـه که قراره تا ‫چندین ماه دیگه داشته باشم، شایدم چندین سال
‫- ممنون ‫- پس یه بار دیگه
‫به سلامتی دوتا دیدن چشمامون و ‫یکی موندن خودمون
‫این آبجویی که درست کردی ‫یکم چیز می‌خواد... شما چی بهش میگید؟
‫آره، مزه می‌خواد
‫- اوه ‫- خب، خب
‫گشت‌زنی چطور بود خانما؟
‫با کسی آشنا نشدین؟ ‫کسی رو نکشتین؟
‫باید تشنه باشین
‫آویه‌یندا کجاس؟
‫ما... ما می‌خواستیم یه بازی جدید شروع کنیم
‫می‌خوای یه بازی آییلی بکنیم؟
‫اسمشم هست،‌ «بوسه‌ی دوشیزه»
‫- مت. نه ‫- آره... آره، بهش می‌خوره بازی‌ای باشه که
‫واجبه بازیش کنیم
‫وایسید قلم و کاغذم رو آماده کنم
‫هی، هی
‫اوم
‫اوم. چی‌کار دارید می‌کنید؟
‫حالا بوس می‌کنیم
‫اگه خوب باشه، نیزه‌ها برمی‌گردن عقب
‫- اگه هم بد باشه... ‫- اوه
‫تو هم می‌تونی بازی کنی
‫فکر می‌کردم این بالا پیدات کنم
‫همیشه رو عرشه‌ی کشتی می‌خوابیدی
‫تموم این مدت حواست بهم بود؟
‫اینجا همونجاس که فردا میری؟
‫چه شکلیـه؟
‫بدون اگوین و ناینیو...
‫سوت و کوره
‫آویه‌یندا، من...
‫بالاخره
‫اگوین سدای
‫منحنی‌ها چطور بود؟
‫نباید به کسی بگم
‫حداقل می‌تونی بگی خوب بود یا بد
‫خب...
‫وحشتناک بود
‫یادت میره چی واقعیـه
‫چی مهمـه
‫من هم اونجا بودم، مگه نه؟
‫نه، نه... ‫خودِ خودت نبودی
‫پس اژدها بود
‫بهت آسیب زدم؟
‫من ازت نمی‌ترسم رند
‫تا آخرش باهاتم
‫ببخشید
‫بیا بخوابیم
‫می‌خوام امتحانش کنم
‫اوه
‫چه بلایی سرت اومده؟
‫این رو میگی؟
‫یه مرد متشخص هیچوقت تعریف نمی‌کنه
‫نمی‌تونی این رو نادیده بگیری
‫یا من رو
‫یهویی یاد گرفتی به زبان باستانی حرف بزنی
‫ذهنت هی از اینجا می‌پره به اونجا. ‫خوابت نمی‌بره.
‫و اون شیپور کوفتی...
‫عین بچه‌ها دودستی چسبیدی بهش
‫بعضی‌وقتا تشخیص فرق بینِ
‫دارو و سمی که پیشتـه خیلی سختـه
‫فرقش مقدار مصرفش و دانایی بیماره
‫خیلی خوب بود
‫قبلاً فرزانه‌ی پیر این رو بهمون می‌گفت
‫معمولاً قبل از این که من رو با جارو ‫از کلبه‌ش بیرون کنه، این رو می‌گفت
‫بعد از مرگ اون، ‫من فرزانه‌ی تو شدم مت
‫هنوز هم فرزانه‌تم
‫راستش رو بهم بگو
‫از وقتی که اون شیپور رو زدم، ‫این خاطرات اومده تو سرم
‫و انگار دارن با سرعت چندصد کیلومتر بر ساعت ‫توی مغزم رژه میرن
‫و واسه همینـه که خوابم نمی‌بره
‫چون هروقت که ساکت میشه، ‫صدای، صدای...
‫چشمات رو ببند
‫ببندشون
‫چی می‌شنوی؟
‫جنگ
‫درد... مردم دارن جیغ و داد می‌کنن
‫و دارن می‌میرن، چندین و چندین بار
‫بعضی‌هاشون به زبون ما حرف می‌زنن اما...
‫اما بیشترش به زبان باستانیـه
‫واقعیـه؟
‫واقعی بود. ‫فکر کنم.
‫خیلی وقت پیش
‫کمکم... کمکم می‌کنی ناینیو؟
‫آره
‫نمی‌دونم چطوری... اما تلاشم رو می‌کنم
‫ممنون
‫تعظیم کنید!
‫تو هم اینا رو می‌بینی؟
‫چیا رو؟
‫نه
‫منم!
‫رند!
‫بس کن، منم!
‫اگوین، فرار کن!
‫پرین؟
‫پرین! نه!
‫مت، یه چیزی شده
‫مت!
‫کمک!
‫رند!
‫مت!
‫رند! از آینه‌ها میان!
‫مت!
‫لن! لن!
‫لن!
‫رند! ولش کن
‫رند!
‫ولش کن!
‫رند!
‫لن!
‫- نه! ‫- ناینیو! ناینیو!
‫چه بلایی سرش اومد؟ ‫چی شد؟
‫چرا؟
‫نه
‫اگوین
‫پیدامون کردن، مگه نه؟
‫طردشدگان پیدامون کردن
‫یکم زیاده‌روی کردی
‫تبر، آینه‌، پاسور...
‫- نقش خودم رو خیلی خوب بازی کردم ‫- قرار نبود کسی آسیب ببینه
‫چیزی نبود که با یه ذره طلسم شفا درست نشه
‫خودت می‌خواستی قانع‌کننده باشه
‫نزدیک بود ناینیو رو بکشی
‫بهش دست هم نزدم
‫۱۱ بار چاقو خورد
‫- کی زد؟ ‫- یه قاتل
‫با چشمای خاکستری. ‫انگشتای سیاه.
‫بدون این که کسی ببینتش ‫از وسط مسافرخونه رد شد
‫مرد خاکستری...
‫فقط یه طردشده هست که ‫می‌تونه خلق‌شون کنه
‫همین حالا رند رو از شهر خارج کنید
‫به‌خاطر من این اتفاق افتاد
‫طردشدگان خیلی زود دوباره بهمون حمله می‌کنن
‫باید همین حالا برم
‫من نمی‌تونم باهات بیام
‫نتونستم احضار قدرت کنم. ‫نه توی فالم و نه اینجا.
‫ناینیو...
‫می‌دونستم باید برگردم برج. ‫فقط نمی‌دونستم چطوری باید بهت بگم.
‫اما تا یاد نگیرم کنترلش کنم، نمی‌تونم ‫ مواظب خودم باشم یا کنار تو مبارزه کنم.
‫اوم، من می‌مونم
پیش نای
‫اگه اشکالی نداشته باشه
‫چون اگه یکی بتونه حالم رو خوب کنه... ‫سرم رو...
‫اونه
‫تو میری خونه
‫- ببخشید ‫- نه، نگو
‫این مسیریه که من باید طی کنم، نه تو
‫باز هم همدیگه رو می‌بینیم
‫تو هم توی برج می‌مونی
‫گفتم که، من هیچ‌جا نمیرم
‫اونا دست از سرم برنمی‌دارن
‫بذار زورشون رو بزنن
‫همه‌چیز واسه سفرت به خونه حاضره
‫پس بریم تا هوا تاریک نشده
‫ما هم باهات میایم
‫تو جونم رو نجات دادی سازنده
‫بهت مدیونم
‫منم هرجا اون بره میرم
‫ببخشید
‫نگو
‫دفعه‌ی پیش، تصمیم من بود که ‫از پیشت برم
‫انگار این‌دفعه منصفانه‌ست که ‫نوبت تو باشه
که تصمیم درست رو بگیری
‫این حلقه‌ی مادرمـه
‫حلقه‌ای که خیلی از زنان قدرتمندِ ‫تاریخ مالکیری دست‌شون کردن
‫هیچ زن دیگه‌ای رو ‫به‌ اندازه‌ی ملکه‌م نمی‌خوام، ناینیو
‫توی هر دنیایی که زندگی کنیم
‫بیا، اینم برای این که خواهرام ‫فراموش نکنن چه شکلی بودم
‫هیچیت شبیهش نیست
‫- آره، اصلاً حقم رو ادا نمی‌کنه ‫- آره، بیا ببینم
‫دلم براتون تنگ میشه
‫به امید این که دوباره راه‌مون بهم بخوره، الین ترکند
‫امیدوارم
‫ممنون
‫یادت نره که کی هستی، رند آل‌ثور
‫مهم هم نیست تبدیل به چه کسی بشی
‫تاحالا دقت کرده بودین که برج سفید...
‫- مثل یه چیز گنده... ‫- برو اونور
‫فکر می‌کردم با پرین بری
‫یا الین
‫تو کاراکارنی، ‫چه خوشم بیاد، چه نیاد
‫مسئولیت من در قبال توئـه و ‫مسئولیت تو در قبال مردمتـه
‫سریع‌ترین کشتی رو از مدیر اسکله اجاره کردم
‫اگه باد یاری‌مون کنه، ‫یه هفته دیگه می‌رسیم تیـِِر
‫نمیریم تیـِِر
‫طردشدگان دست از سرت برنمی‌دارن
‫تو تیـِِر، با کلندور...
‫میریم جایی که طردشدگان یا ‫هیچ بنی‌بشر دیگه‌ای
‫حتی فکرش هم نرسه اونجا بیاد دنبالم
‫جایی که می‌تونم ارتشی که می‌خوام رو ‫برای مبارزه با تاریکی پیدا کنم
‫ میریم صحرای آییل
‫لطیف لطیف از میانِ سایه‌ها
‫من کاری رو کردم که ارباب‌ ازم خواسته بود
‫- من کاری رو... ‫- چقدر صداش حال‌بهم‌زنـه
‫من... من کاری رو کردم که ‫ارباب‌ ازم خواسته بود
‫می‌دونی اگه سوگند تاریکی‌مون رو ‫زیر پا بذاریم، چه اتفاقی می‌افته دیگه؟
‫- من کاری رو کردم که ارباب‌... ‫- لطفاً حرف نزن
‫روح‌مون رو از دست میدیم. ‫مرگ واقعی.
‫اما اگه خودت بخوای، ‫تبدیل به چیز دیگه‌ای میشی
‫نه روشن و نه تاریک. ‫یه چیزی تو مایه‌های خاکستری.
‫دلت می‌خواد خاکستری باشی، جایچیم؟
‫جایچیم؟
‫نه، دلم نمی‌خواد...
‫این خونتـه. ‫دارم منجمدش می‌کنم.
‫بس کن! ‫تو رو قسم به نور، بس کن!
‫می‌خوای خاکستری باشی، جایچیم؟
‫نه!
‫بس کن
‫خواهش می‌کنم. ‫نمی‌خوام خاکستری باشم.
‫فقط یه بار دیگه می‌پرسم
‫می‌خوای خاکستری باشی، جایچیم؟
‫آره! آره!
‫فقط خواهش می‌کنم... بس کن
‫جایچیم
‫الان دیگه مال منی
‫یکی هست که باید واسم پیداش کنی
‫رهبری کردن یعنی این که بدونی از کجا اومدی
‫هرقدم رو به جلو، ‫یعنی یک قدم بازگشت به گذشته
‫دنیا درحال عوض شدنـه
‫کی می‌دونه که تاریکی ‫تا چندمتری عمق اینجا ریشه کرده؟
‫شما میشید سگ‌های شکاری من،
‫آژاهای سیاه و تموم اشیا‌ء قدرتمندی که ‫دزدیدن رو شکار می‌کنید
‫اون دستبند رو لازم دارم
‫دور گردن اژدهای دوباره زاده‌شده قلاده می‌اندازیم
‫فکر نمی‌کردم پایه‌ی این کارها باشی
‫فکر کنم همه پایه‌های این کارهان
‫اگه برج سفید دربرابر راند آل‌ثور زانو نزنه،
‫توی آخرین نبرد شکست می‌خوره
‫اومدم تا ازش محافظت کنم
‫من هم همینطور
‫طردشدگان فقط سراغ رند نمیان
‫سراغ همه‌مون میان
‫ورود به دنیای رویا، ‫یعنی خطر کردن
‫- اینجا خونه‌ی منه ‫- برای من امن نیست، دیگه نیست
‫این یه گروه مهاجم نیست. ‫یه ارتشـه.
‫- آماده ‫- کماندارها
‫پرتاب کنید!
‫دوستش داری؟
‫خشونت تا وقتی که کسی نگه «کافیه» ‫به پایان نمی‌رسه
ما با سیاست‌ و پیش‌گویی‌ ‫توی مبارزه‌ها پیروز نمیشیم
‫با ارتشـه که پیروز میشیم
‫مردم ما منتظر رسیدن کاراکارن هستن
‫وقتی به این فکر می‌کنم که ‫ممکنه تو باشی...
‫من برای این کار متولد شدم
‫اگه کاری کنی که بهت باور داشته باشن،
‫تا ته دنیا دنبالت میان
‫من تا ابد اینجا نمی‌مونم
‫فرصتی برای شکست خوردن نداری
برای دانلود فیلم های بیشتر به وب سایت کیامووی مراجعه کنید .:: kiamovie.ir ::.