‫- دیر کردی. ‫- طوفان گیرمون انداخت.
‫یه راهی هست که حالت رو بهتر کنه.
‫دکتر باید یه سوراخ ‫ایجاد کنه، تا فشار کم بشه.
‫شما با هیچ نزاکت یا ‫دلسوزی با من رفتار نمی‌کنید،
‫اگه می‌خواید ورودم ‫رو رد کنید... رد کنید.
‫خوش اومدی به آمریکا.
‫- مقصد؟ ‫- در نهایت، بوزمن.
‫مونتانا؟
‫حالا اون رو یه جای دیگه بذار.
‫همه جیب‌برهای ترمینال ‫الان جای مخفیت رو دیدن.
‫هیچ‌جای قسم ازدواجمون ‫نگفته بود که باید توی این
‫جهنم یخ‌زده زندگی کنیم.
‫اگه می‌خوای شوهرم باشی، ‫بیا بوستون شوهرم باش.
‫اینجا خونه منه.
‫دو تا انتخاب داری.
‫یا با من پیاده میای تا ایستگاه قطار
‫یا شانست رو با این ‫کامیون امتحان می‌کنی.
‫اونا خانواده منن.
‫ببین تو برای خانواده‌ت چیکار می‌کنی.
‫الان دنیا، دنیای پولداراست.
‫تنها چیزی که نمی‌تونی
‫از فروشگاه بخری حس سرخوشی خطره.
‫من می‌تونم اون رو با قیمت گزافی بفروشم.
‫ولی این؟ این تازه اولشه.
‫آمریکا غرق در ثروته.
‫همونطور که مردم از ‫یکنواختی روستا فرار می‌کنن
‫و به دنبال فرصت‌های شهر میرن،
‫جیب‌هاشون پر میشه
‫و جایگاه اجتماعیشون بالاتر میره.
‫وسایل مدرن
‫یکنواختی زندگی روزمره رو از بین بردن.
‫دیگه نیازی به بریدن چوب برای گرما نیست.
‫دیگه کسی برده مزرعه و دام نیست.
‫اگه گرما بخوای،
‫بخاری رو روشن می‌کنی.
‫اگه آب بخوای، شیر آب رو باز می‌کنی.
‫آمریکایی‌ها دیگه برای پول درآوردن
‫به دست‌هاشون متکی نیستن.
‫اونا از ذهنشون استفاده می‌کنن،
‫از تخیلشون،
‫و از این راه پولدار میشن.
‫اما...
‫می‌خوان با این پول جدیدشون
‫و این همه وقت آزادشون چیکار کنن؟
‫تو اروپا چیکار می‌کنن؟
‫هوم؟
‫سفر می‌کنن.
‫سفر؟ کجا؟
‫هر جایی که بتونن دنیایی متضاد ‫با دنیای خودشون رو تجربه کنن.
‫مونتانا نقطه مقابل
‫زندگی راحت اونها
‫و دنیای بتنی‌شونه. ‫اینجا وحشیه.
‫اینجا رام نشده‌ست.
‫اوم، نقره منو پولدار کرده،
‫ولی معدن‌ها خالی میشن، ‫قیمت‌ها بالا و پایین میره.
‫فروختن یه تجربه
‫یه منبع بی‌پایانه
‫که ساختنش هیچ هزینه‌ای نداره
‫چون از قبل وجود داره.
‫دعوت‌نامه‌ت
‫یه فرصت سرمایه‌گذاری ‫پیشنهاد داده بود.
‫من فرصت رو می‌بینم،
‫ولی سرمایه‌گذاری رو نه.
‫سرمایه‌گذاری برای آوردن اونها
‫و سرگرم کردنشون وقتی که میان اینجاست.
‫سه مرحله هست که باید همزمان شروع بشن.
‫مرحله اول.
‫بهار گذشته،
‫اولین پرواز بین قاره‌ای
‫از لانگ آیلند حرکت کرد و
‫27 ساعت بعد به سن دیگو رسید.
‫یه قرن پیش،
‫این سفر یه سال طول می‌کشید.
‫پروازها از نیویورک می‌تونن به بوزمن
‫تو کمتر از 12 ساعت برسن، و از شیکاگو
‫تو کمتر از 8 ساعت.
‫دوم...
‫ما ایالت رو تحت فشار ‫می‌ذاریم برای تامین بودجه
‫تا جاده رو از دره پارادایس آسفالت کنن،
‫که خودروها بتونن
‫راحت به پارک برسن.
‫و این...
‫...باعث میشه در تمام سال بیان.
‫این چیه؟
‫این یه تفرجگاه زمستونیه
‫که توش میشه اسکیت روی یخ کرد،
‫سورتمه سواری کرد
‫و اسکی کرد.
‫کی می‌خواد عذاب زمستون رو تحمل کنه
‫تا تو برف تعطیلات بگذرونه؟
‫تا حالا تو ساحل تعطیلات گذروندی، آلن؟
‫البته.
‫چرا؟ چرا این همه راه میری؟
‫دریاچه‌های ما هم ساحل دارن.
‫رودخونه‌هامون هم لب آب دارن.
‫ قابل قیاس نیستن.
‫قابل قیاس نیستن؟ چه فرقی داره؟
‫نمی‌تونم توضیح بدم. ‫وقتی ببینیش، می‌فهمی.
‫هه.
‫این زیرساخت‌های جدید ‫چقدر هزینه برمی‌داره
‫و دنبال چه جور سرمایه‌گذاری‌ای هستی؟
‫ایالت هزینه زیرساخت‌ها رو میده
‫وقتی متقاعدشون کنیم چقدر مالیات
‫نصیب مونتانا میشه.
‫سرمایه‌گذاری ما
‫روی مجتمع تفریحی خواهد بود.
‫من برای هر سهم
‫صد هزار دلار پیشنهاد میدم.
‫من پنج تا برمی‌دارم.
‫- من پنج تا برمی‌دارم. ‫- من چهار تا.
‫چهار تا.
‫اون تفرجگاه وسط یلواستون قرار داره.
‫اون زمین جیک داتونه.
‫وقتشه اون ارتشی که قولشو دادی بسازی.
‫پونزده دقیقه مونده به حرکت ‫قطار 10:55 به مقصد بوستون.
‫پونزده دقیقه مونده
‫به قطار 10:55 به مقصد بوستون.
‫کجاست؟ پول لعنتی کجاست؟
‫نه.
‫فکرشو بکن،
‫می‌تونستیم یکم خوش ‫بگذرونیم. خیلی لاغری.
‫رام کردنت خیلی دردسر داره.
‫ساعت چنده؟
‫11:02.
‫آخرین فراخوان برای بوستون.
‫همه سوار شن!
‫صبر کنید!
‫من بلیط دارم!
‫متأسفم خانم. دیگه نمیشه متوقفش کرد.
‫مگه دیوونه شدی خانم؟
‫تا حالا کسی رو ندیدم اینقدر ‫مشتاق رسیدن به بیلینگز باشه.
‫کوپه‌ت سه واگن عقب‌تره.
‫فکر کردم تنهام.
‫با من شریکی.
‫بیا پایین.
‫چرا لبت باد کرده؟
‫ازم دزدی شده.
‫چی ازت گرفت؟
‫همه چیز رو.
..:: ارائه شده توسط وب سايت کیامووی ::.. .:: kiamovie.ir ::.
‫« 1923 » ‫« قسمت چهارم: سفر از رودخانه‌های آهن »
کیامووی سایت رسانه اینترنتی فیلم و سریال تقدیم می کند .:: kiamovie.ir ::.
‫بهار حواس رو
‫با صبح‌های گرم
‫و جوونه‌های سبز علف تازه
‫و امید به فراوانی تابستون، گول می‌زنه.
‫بعد اون امید رو زیر برف مدفون می‌کنه.
‫این چرخه ادامه پیدا می‌کنه،
‫اراده حیوون و انسان رو امتحان می‌کنه.
‫ضعیف‌ها رو شکار می‌کنه.
‫از شر اونا خلاص میشه،
‫مبادا قوی بشن و بتونن
‫یه فصل دیگه دووم بیارن
‫و ضعفشون رو
‫به نسل بعد منتقل کنن.
‫اون گفت شش اینچ فاصله.
‫درسته. شش اینچ.
‫این چیه؟
‫بهتره ندونی.
‫فکر کنم بهتره زنت بیرون منتظر بمونه.
‫نه، می‌خوام پیشش باشم.
‫مطمئنم می‌خوای.
‫اشکالی نداره. بیرون منتظر بمون.
‫چقدر طول می‌کشه؟
‫نمی‌دونم. تا حالا انجامش ندادم.
‫اوه، چقدر دلگرم‌کننده.
‫آلیس.
‫با من بیا.
‫بیا تسمه‌ها رو ببندیم.
‫محکم و خوب.
‫این تسمه باید درست بالای ابروهاش باشه.
‫حالا، خیلی مهمه که تکون نخوری.
‫با کلروفرم بیهوشت می‌کنم.
‫اینکه چقدر طول می‌کشه ‫برای هر کسی فرق می‌کنه.
‫عمیق نفس بکش.
‫عمیق بازدم کن.
‫دوباره نفس بکش.
‫عمیق بازدم کن.
‫بیهوش شد.
‫بیا فشار بدیم
‫- و به سمتش. ‫- باشه.
‫ سرش باید کاملاً بی‌حرکت بمونه.
‫حالت خوبه؟
‫بریم سراغش.
‫فکر می‌کنم باید بریم کالیفرنیا.
‫شنیدم اونجا قانونی ‫علیه ازدواج ما نیست.
‫اشتباه شنیدی.
‫متأسفانه هیچ جایی از ‫تبعیض در امان نیست.
‫اتفاقی که برای تو اُفتاد فراتر از اینه.
‫به تو آسیب زدن تا به ما آسیب بزنن.
‫تا به ما حمله کنن.
‫و من واقعاً متأسفم که این کار رو کردن.
‫چرا باید این کار رو بکنن ‫تا به شما آسیب بزنن؟
‫طمع.
‫که در اصل موتور محرک تبعیض هم هست.
‫طمع برای چی؟
‫زمین.
‫زمینی که زیر پای توئه.
‫زمینی که زیر پای منه.
‫احتمال اینکه وسط کار به هوش بیاد چقدره؟
‫خب، راهی برای اندازه‌گیریش نیست.
‫چقدر کلروفرم استنشاق کرده،
‫واکنش بدنش
‫- به اون چیه. ‫- آره.
‫ آیا مراکز درد مغزش بر خواب
‫هی! بگیرش!
‫زین، دووم بیا... نگهش دار!
‫- به من نگاه کن، زین. ‫- نگهش دارید.
‫حالت خوبه، مرد.
‫بی‌حرکت بمون. بی‌حرکت بمون.
‫خوب پیش میره.
‫تقریباً تموم شده؟
‫بدترین قسمتش تموم شد.
‫حالا باید اون تسمه رو شل کنی
‫و سرش رو
‫- یکم به چپ بچرخونی. ‫- باشه.
‫فقط یه کم.
‫بذار ببینم.
‫همه اینا رو...
‫...بریزیم توی...
‫آهان
‫خیله خب.
‫متأسفم، زین.
‫ باید حس کنی... داره
‫یه کم از اون فشار رو کم می‌کنه.
‫حسش می‌کنم.
‫خوبه.
‫بسیارخب.
‫باند و گاز استریل.
‫حالا اینطوری دورش بپیچ.
‫آفرین.
‫یه کم بیشتر بده، بیشتر بده...
‫همینه.
‫خیله خب.
‫لحظه حقیقت.
‫بیاین تسمه‌ها رو باز کنیم.
‫سعی کن بشینی.
‫باشه.
‫درد داره؟
‫معلومه که درد داره.
‫یارو یه سوراخ لعنتی تو سرم ایجاد کرده.
‫ببخشید.
‫فکر کنم منظورش اینه که
‫به اندازه قبل درد داره یا نه؟
‫نه.
‫مثل قبل نیست.
‫سرگیجه ندارم. دیگه داغونم نمی‌کنه.
‫فکر می‌کردم دیگه نمی‌تونم راه برم.
‫ممنون.
‫می‌تونه وایسته؟
‫خب، می‌تونه امتحان کنه.
‫ولی چند روز خیلی آروم حرکت کنه.
‫مدتیه که از این عضلات
‫استفاده نکرده.
‫صبر کن...
‫اوه، یواش رئیس.
‫- خوبم. ‫- آروم.
‫خوبم.
‫آروم برو.
‫می‌ریم سراغشون؟
‫برای کاری که با ما کردن؟
‫آره.
‫برای کاری که با همه‌مون کردن.
‫می‌خوام زنم رو ببینم.
‫بیا، کمکت می‌کنم از پله‌ها بری بالا.
‫باید بهت بگم، دکتر،
‫خیلی امیدی نداشتم که جواب بده.
‫منم همین‌طور.
‫هیچ‌وقت باهات پوکر بازی نمی‌کنم.
‫زین بیدار شده و راه میره.
‫باورت میشه؟
‫نه، یه سوراخ تو سرش ایجاد کرد.
‫حالا داره راه میره.
‫وقت آمپولمه؟
‫هنوز نه.
‫پس برو بیرون.
‫لطفاً.
‫عزیزم...
‫من همچین چیزی نیستم.
‫نه برای تو.
‫دیگه نه.
‫برو بیرون.
‫آلیس.
‫فکر کردم از دستت دادم.
‫منم فکر می‌کردم خودم رو از دست دادم.
‫خب، از یه مصیبت خلاص شدیم.
‫آه.
‫و یکی دیگه داره میاد.
‫این زمستون سختیه ‫برای اولین تجربه یه دختر.
‫آره.
‫می‌خواد بره خونه.
‫باهاش حرف زدی؟
‫سعی کردم.
‫بذار من امتحان کنم.
‫نمی‌تونه از این بدتر بشه.
‫هوم. حرفم رو پس می‌گیرم.
‫اگه کسی بتونه اوضاع ‫رو بدتر کنه، اون تویی.
‫به همین دلیله که اینقدر ‫دووم آوردیم، عزیزم.
‫اعتماد خلل‌ناپذیرت به من.
‫برو پی کارت.
‫ترجیح میدم نرم.
‫هر جور راحتی.
‫کی میری؟
‫هشت روز دیگه.
‫آه.
‫زمستون‌ها اینجا سخته.
‫فرقی نمی‌کنه چه سالی باشه.
‫امسال...
‫...زنده موندن سخت بوده.
‫به دلایل مختلف.
‫دیگه دلیلی برای موندن ندارم.
‫شوهرت یه دلیله.
‫بهش حق انتخاب دادم.
‫منو انتخاب نکرد. این ‫مکان رو انتخاب کرد.
‫این انتخاب نیست.
‫حداقل الان نه.
‫نه از دید اون.
‫این مزرعه تحت حمله‌ست.
‫کل روش زندگی ما تحت حمله‌ست.
‫تو قلبش، فکر می‌کنه تو ازش می‌خوای
‫این مبارزه رو رها کنه،
‫خانواده‌ش رو رها کنه.
‫چه درست باشه چه نه، ‫این چیزیه که باور داره.
‫تو فداکاری زیادی کردی که ‫اینجا باشی. همه‌مون کردیم.
‫و تو هم به اندازه بقیه ‫تو این مبارزه سهم داری.
‫ولی عضو این خانواده بودن
‫به این معنی نیست که باید ‫خانواده خودت رو انکار کنی.
‫اگه می‌خوای یه مدت ‫از برف دور باشی، من...
‫...سرزنشت نمی‌کنم.
‫لعنتی، خودمم دوست دارم باهات ‫سوار اون قطار به مقصد بوستون بشم
‫و تا ژوئن برنگردم.
‫امیدوارم برگردی.
‫ولی نه به اندازه‌ای ‫که اون پسر امیدواره.
‫خورشید برای اون از شرق طلوع نمی‌کنه.
‫با تو طلوع می‌کنه.
‫متأسفم عزیزم.
‫بذار ببینم. خودم انجامش میدم.
‫آقای داتون؟
‫بله؟
‫ممنون که درک می‌کنید.
‫ممنون که گوش دادی.
‫درست نیست.
‫نباید اینقدر درد داشته باشه.
‫الان برمی‌گردم.
‫دکتر؟
‫وقت دارید الیزابت رو ببینید؟
‫مشکلی پیش اومده؟
‫عزیزم.
‫حالت خوبه؟
‫از خوب هم بهترم.
‫خب، دکتر؟
‫به نظر میاد خداوند امروز دو معجزه
‫برای این خانواده در نظر گرفته.
‫خب، دومی چیه؟
‫اون بارداره.
‫چ... ولی من...
‫حالش خوبه؟ با واکسن...
‫واکسن هیچ خطری
‫برای بارداری نداره. البته می‌تونه
‫باعث تهوع شدید مادر و گرفتگی عضلات بشه،
‫گاهی خیلی شدید،
‫- مثل حالت ایشون. ‫- بله، ولی دکتر،
‫می‌تونه این یکی رو نگه داره؟
‫میشه امیدوار بود.
‫یکی دو تا دعا هم ضرری نداره.
‫من که حسابی دعا می‌کنم.
‫بارداره.
‫آه.
‫خیلی وقته که خبر خوبی
‫تو این خونه نداشتیم، دکتر.
‫خیلی وقت.
‫اوه...
‫چیه؟
‫بیا اینجا.
‫می‌بینی؟
‫همه چیزی که نیاز داشت یه کم
‫عقل و درک بود،
‫و دوباره شدن مثل دو تا توله سگ.
‫آره، باریکلا.
‫اوه، تو واقعاً روز رو نجات دادی، مگه نه؟
‫- خب، اینطور به نظر میاد. ‫- هوم.
‫خب، می‌ذارم همین‌طور فکر کنی.
‫حداقل برای یه مدت.
‫حسودی نکن عزیزم.
‫معلوم شد
‫من بیشتر از اونی که فکر می‌کنی
‫درباره زن‌ها می‌دونم.
‫جیکوب...
‫و اینو از روی محبت عمیق میگم
‫بی‌خبری کامل تو از ذهن یک زن
‫سنگ بنای ازدواج ماست.
‫بدون اون، من دهه‌ها پیش ترکت کرده بودم.
‫من اصلاً نمی‌فهمم چی میگی.
‫منظورم همینه.
‫اون قراره بچه‌دار بشه!
‫چی گفت؟
‫اون قراره بچه‌دار بشه!
‫اوهوم.
‫ناهار تا یه ساعت دیگه آماده‌ست.
‫شنیدی چی گفتم؟
‫آره، شنیدم چی گفتی!
‫عالیه!
‫عالیه.
‫دنبال کار می‌گردی؟
‫- نه قربان. ‫- ماشینت خراب شده؟
‫ماشین ندارم. کجا میری؟
‫ایستگاه قطار.
‫خیلی از ایستگاه قطار دوری، پسر.
‫از کجا میای؟
‫راه رفتن جرمه؟
‫ولگردی جرمه. مدرک شناسایی داری؟
‫پسر، تو همه جا رو گشتی.
‫- سرباز بودی؟ ‫- یه زمانی.
‫- تو اون کیف چیه؟ ‫- تفنگ.
‫من ردیاب کشورهای ‫مشترک‌المنافع تو آفریقا بودم.
‫و حالا داری تو جاده‌های تگزاس راه میری.
‫- دارم میرم خونه. - ‫ خب، تا جایی که می‌دونم،
‫راهی نیست که بشه از ‫آفریقا تا اینجا پیاده اومد.
‫روی یه کشتی تجاری کار ‫کردم که منو به گالوستون رسوند.
‫از اونجا با ماشین‌های ‫مختلف اومدم اینجا.
‫هوم.
‫وسایلت رو بذار تو. می‌رسونمت.
‫پسر، این یه درخواست نیست.
‫ولگردی تو این شهرستان جرمه.
‫می‌تونم ببرمت زندان ‫یا می‌تونم برسونمت
‫به ایستگاه قطار فورت ورث.
‫بپر عقب.
‫- خونه‌ت کجاست؟ ‫- مونتانا.
‫هوم. اونجا تو معدن کار می‌کنی؟
‫گاوداری می‌کردم.
‫دامدار. کار سختیه.
‫آره، چه کاری سخت نیست؟
‫این ممنوعیت الکل تو شمال مشکل ساز شده؟
‫نمی‌دونم.
‫وقتی من رفتم، ممنوعیتی نبود.
‫جاده آسفالت نبود
‫که کنارش تیر برق باشه.
‫هیچ‌کدوم از چیزایی ‫که الان می‌بینم نبود.
‫جایی که ترک کردم با جایی ‫که دارم برمی‌گردم فرق داره.
‫اینجا هم همه جا مشکل درست کرده.
‫لعنتی، دیروز یه تیراندازی داشتیم
‫وسط جاده شهرستان.
‫وسط جاده کوفتی.
‫کار درستی کردی که از اون ‫کامیون اومدی بیرون، پسر.
‫سوالی که ازت دارم اینه ‫که چرا اصلاً سوارش شدی؟
‫فقط از بیرون باز میشه.
‫می‌دونی، اون پسر ‫ایتالیایی خیلی حرف میزد.
‫ولی دیگه حرف نمی‌زنه.
‫من قاچاقچی‌های زیادی ‫دیدم. تو شبیهشون نیستی،
‫ولی... اینجایی، در حال قاچاق.
‫مشروب من نبود و کامیون هم مال من نیست.
‫تو این قضیه انتخاب زیادی نداشتم.
‫زندگی یه سری انتخابه، ‫چیز دیگه‌ای نیست.
‫مردن به نظر انتخاب خوبی نمی‌اومد.
‫خب، من یه انتخاب دیگه بهت میدم.
‫یا پنج سال بعدی رو تو زندان می‌گذرونی
‫یا این ویسکی رو تحویل میدی.
‫تحویلش بدم؟
‫اوهوم.
‫و بعدش آزادی بری.
‫خب، چرا می‌خوای من این کار رو بکنم؟
‫چون ما هم باهات میایم.
‫چی میگی؟
‫بیا تمومش کنیم.
‫وسایلم رو می‌خوام.
‫وسایلت همین‌جا امنه.
‫اینجا نمیشه.
‫یا وسایلم رو بده یا منو ببر زندان.
‫اینا رو پیش خودت نگه دار.
‫انجمن پرهیزکاری یه ‫فاحشه رو گیر انداخته.
‫اینجا همون جاست.
‫تو اسپنسری؟
‫این یارو کیه؟
‫با ما فرستادنش.
‫لوکا کجاست؟
‫تو ویکو.
‫چرا ویکوئه؟
‫چون اونجا بهش شلیک کردم.
‫جایی نرو.
‫این قطار کجا میره؟
‫تا اقیانوس میره.
‫تو کجا میری؟
‫اونقدر دور نمیرم.
‫باید عوارض بدی.
‫چه عوارضی؟
‫عوارض قطار.
‫غذا داری؟
‫غذا ندارم.
‫پول داری؟
‫پول ندارم.
‫شاید بتونیم یه جور دیگه حلش کنیم.
‫تو اینجوری پرداخت کردی؟
‫گاهی میدی، گاهی می‌گیری.
‫همه باید بپردازن.
‫حتی تو؟
‫من نه.
‫چی تو رو خاص کرده؟
‫من مأمور وصول عوارضم.
‫باشه.
‫نیم اونس سرب چطوره؟
‫قطارها یه جوری آدم رو به خواب می‌برن.
‫مثل یه گهواره بزرگ فولادی.
‫که به این طرف و اون طرف تکون می‌خوره.
‫هیچ‌وقت ندیدم کسی بتونه ‫در برابرش مقاومت کنه.
‫گفتی چند روز.
‫اشتباه کردم.
‫نه بابا.
‫از فقیر بودن خسته نشدی؟
‫چیز دیگه‌ای نمی‌شناسم.
‫هرگز اتاق هتلی مثل این ندیدم.
‫اگه بهت بگم
‫پسرمون می‌تونه بره دانشگاه چی؟
‫هر دانشگاهی که بخواد.
‫و وقتی فارغ‌التحصیل شد،
‫می‌تونه امپراتوری که ‫براش ساختم رو اداره کنه.
‫و تو
‫دیگه هیچ‌وقت مجبور نیستی باغبونی کنی.
‫یا لباس‌هات رو تو سطل بشوری.
‫لازم نیست آشپزی کنی.
‫می‌تونی آشپز داشته باشی.
‫و نوه‌هات می‌تونن تو برف بازی کنن،
‫نه اینکه توش کار کنن،
‫نه اینکه شب‌ها از سرما یخ بزنن.
‫اگه بتونم همه اینا رو بهت بدم چی؟
‫می‌تونی؟
‫می‌تونم.
‫دارم این کار رو می‌کنم.
‫ولی...
‫برای اینکه همه اینا رو بهت بدم،
‫یکی دیگه باید از دستشون بده.
‫یه خانواده دیگه باید بدون اینا سر کنه.
‫من باید ازشون بگیرم.
‫تنها راهی که مردم ‫ثروتمند میشن همینه، بنر.
‫اونا می‌گیرن.
‫به جایی که ازش اومدیم نگاه کن.
‫به قصرهایی که روی پشت ‫والدینمون ساخته شده نگاه کن.
‫اگه بگی اون قصر می‌تونه مال ما باشه
‫ولی باید شاهزاده رو از دیوار پرت کنی...
‫...من میگم...
‫...از ارتفاعی پرتش کن
‫که نتونه برگرده و پسش بگیره.
‫باشه.
‫برات یه قصر می‌دزدم.
‫35 نفر دارم که حاضرن.
‫هنوز با معدنچی‌ها حرف نزدم،
‫فقط با چوپون‌ها.
‫اونا می‌خوان در عوض ‫تابستون‌ها اونجا چرا کنن.
‫برام مهم نیست
‫چی یا کجا چرا می‌کنن.
‫می‌خوای چطوری انجامش بدم؟
‫تو قبلاً یه بار انجامش دادی.
‫فقط موفق نبودی.
‫حالا، از خودت بپرس.
‫چرا موفق نبودی؟
‫اون فرق داشت.
‫اون انتقام بود. من همه ‫چیز رو از دست داده بودم.
‫چیزی برای از دست دادن نداشتم.
‫این دفعه به یه دلیل نیاز داریم.
‫چرا؟
‫برای توضیح دادنش.
‫به کی باید توضیح بدیم؟
‫من مالیات‌های عقب ‫افتاده‌ش رو پرداخت کردم.
‫دوباره این کار رو می‌کنم، ‫و وقتی بهم پس نده،
‫زمین مال من میشه.
‫بذار یه چیزی نشونت بدم.
‫این نقشه شهرستان‌های ‫مونتانا و وایومینگه.
‫هر تکه زمین خصوصی رو مشخص کرده.
‫اینجا رو نگاه کن، مرز رو.
‫دقیقاً همین‌جا،
‫یه شهرستان بدون شهر، بدون ‫زمین خصوصی، ثبت کردن.
‫همه اینجا هنوز متعلق به دولته.
‫یه شهرستانه با جمعیت صفر.
‫خب؟
‫خب...
‫12 هم‌رده تو برای هیئت منصفه درکار نیست. ‫(یعنی محاکمه نمیشه)
‫قاضی‌ای نیست، کلانتری نیست،
‫یعنی...
‫جرمی وجود نداره.
‫برام مهم نیست کجا می‌کشیشون،
‫جنازه‌ها رو اینجا بنداز.
‫خب، باید خودم این مکان رو ببینم.
‫- می‌تونم این نقشه رو ببرم؟ ‫- بفرما.
‫بله عزیزم؟
‫باید یه چیزی نشونت بدم.
‫چی بهت گفتم؟
‫می‌خواستم بازش کنم، ولی
‫همون‌جا بودم، می‌دونی؟
‫با این یکی یه هیولا ساختم.
‫وقتی میری مرز، بنر...
‫لطف می‌کنی
‫اینو هم با خودت ببری؟
‫چی، فقط همون‌جا ولش کنم؟
‫تمرین در نظر بگیرش.
‫می‌تونم اون پتو رو بردارم؟
‫من واقعاً اون یکی رو دوست دارم.
‫چه حیف.
‫متأسفم.
‫فقط باید بری شهر
‫و یکی دیگه برامون پیدا کنی، مگه نه؟
‫در این بین، کار بدی کردی،
‫و تنبیه میشی.
‫برو روی تخت.
‫بذار راه درستش رو بهت نشون بدم.
‫صبرکن. بازم هست.
‫بهتر از پشت گله بریم ‫تا که بی‌افتیم وسطشون.
‫نگاه کن.
‫بریم.
‫چند تا از ته رودخونه بیرون کشیدی؟
‫اوم، هشتاد و سه تا.
‫شمردیشون؟
‫دونستن تعدادشون چیز خوبیه.
‫آره، خب،
‫سخته تو کار دامداری باشی و نشماری.
‫بیاین حرکتشون بدیم، پسرا!
‫حالا چی؟
‫حالا غذا می‌خوریم.
‫واگن غذا تو زمین نمایشگاهه!
‫بالاخره نمردم و چندتا پسر ‫سفید دیدم که اسب سواری بلدن.
‫اینجا کجاست؟
‫اینجا رودئو برگزار می‌کنن.
‫تا حالا رودئو ندیدی؟
‫رودئو چیه؟
‫تقریباً همه کارایی که الان کردیم.
‫با تماشاچی و جایزه نقدی.
‫باید یه چیزی بهت نشون بدم.
‫اینه؟
‫اون فولاد رو
‫روی گردنت حس می‌کنی، شکارچی؟
‫مهم نیست فکر می‌کنی چقدر سریعی.
‫اونقدر سریع نیستی.
‫آه!
برای دانلود فیلم های بیشتر به وب سایت کیامووی مراجعه کنید .:: kiamovie.ir ::.