‫« آنچه در خاندان داوود گذشت »
‫امروز دخترم رو به یکی ‫از پسرات پیشکش می‌کنم.
‫- نمی‌تونی این کار رو بکنی. ‫- این زندگی منه، داوود.
‫آخرین چیزی که نیاز داریم اینه ‫که تو دنبال یه پسر چوپون بیفتی.
‫اگه من عضوی از خانواده بشم، ‫خونریزی‌ای در کار نخواهد بود.
‫حق نداری یه کلمه حرف بزنی.
‫تو «مادر غول‌ها» هستی.
‫- چی می‌خوای بهشون پیشنهاد بدی؟ ‫- انتقام.
‫شیر رو بکش.
‫خاندان‌های ما به هم نمی‌پیوندن.
‫شائول، بیا فردا صبح در موردش حرف بزنیم.
‫سعی نکن آرومم کنی، زن!
‫از خونه‌م برو بیرون!
‫همه چیز از روزهای شورش بزرگ شروع شد.
‫وقتی فرشته‌های آسمون ‫به دنبال تخت ابدی بودن،
‫اونا سر به طغیان برداشتن، اما ‫شکست خوردن و بیرون انداخته شدن.
‫این فرشته‌ها به زمین افتادن.
‫یا خدا بیرونشون کرده بود یا مأمور ‫شده بودن که مراقب پسران آدم باشن.
‫واقعاً معلوم نیست.
‫بعضی‌ها میگن افسانه‌ست، ‫بعضی‌ها میگن واقعیته.
‫داستانی که نسل به نسل منتقل شده.
‫از انسان‌ها دخترانی ‫زیبا و دلربا به دنیا اومدن
‫که تصویر خدا رو داشتن.
‫بعضی از فرشته‌ها اونا رو ‫دیدن و پر از میل و هوس شدن.
‫و رهبرشون، سمیازا، به بقیه گفت،
‫«بیاین از بین دختران ‫انسان‌ها زن انتخاب کنیم،
‫و برای خودمون بچه بیاریم.»
‫و همینطور هم شد.
‫و از این اتحاد، چیزی غیر ‫از پسران آدم به وجود اومد.
‫غول‌هایی که از یه اتحاد ‫ممنوعه به دنیا اومدن.
‫مردانی نامدار و با توانایی‌های ‫عظیم، که مثل خدایان بین ما راه می‌رن.
‫اما خدا فرشته‌ها رو به ‫خاطر گناهشون مجازات کرد...
‫و اونا رو به تاریکی ابدی تبعید کرد،
‫تا دیگه هرگز روی زمین راه نرن.
‫تنها چیزی که باقی موند، ‫نتیجه‌ی شورششون بود،
‫که انسان‌ها ازش می‌ترسیدن ‫و دنبالش می‌کردن.
‫اونا شما هستین، بچه‌های من.
‫شما آخرین بازماندگان نفیلیم هستین.
‫اگه همه چیزی که میگی درسته...
‫پس چرا ما هنوز تو این غار قایم شدیم؟
‫[شهر گاث] ‫[سرزمین فلسطین]
‫این دفعه چیه، آخیش؟ خسته شدم ‫از اینکه مدام منو احضار می‌کنی
‫فقط برای اینکه با داستان‌های ‫خیالی و افسانه‌ای سرگرمم کنی.
‫اونا واقعی‌ان. من دیدمشون.
‫من به پدرت اعتماد داشتم، ‫و به تو هم اعتماد دارم.
‫اینو می‌دونی.
‫اما پنج ارتش فقط زمانی متحد میشن
‫که بتونن این قدرت عظیم ‫رو با چشم خودشون ببینن.
‫نه افسانه، نه اسطوره.
‫صدا رو می‌شنوی؟
‫می‌خوای قدرت منو ببینی.
‫الان میاد دم در و جلوی پام زانو می‌زنه.
‫چند هفته گذشته. فکر کردم نمیای.
‫اگه به خاطر پسرم نبود، نمی‌اومدم.
‫لطفاً اجازه بده خدمتکارام ‫ازت پذیرایی کنن.
‫هر چی می‌خوای.
‫بزرگوار، یه چیز ‫جالب دارم که باید ببینی.
‫به بقیه پادشاه‌ها بگو ‫تو دره ایلاه جمع بشن
‫من با ارتشم و غول‌هام ‫اونجا بهتون ملحق میشم.
‫وقتش رسیده.
‫« خاندان داوود » ‫« قسمت ششم: غول‌های برخاسته »
..:: ارائه شده توسط وب سايت کیامووی ::.. .:: kiamovie.ir ::.
‫میخال.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫سعی دارم آینده‌ای رو ‫ببینم که قابل دیدن نیست.
‫حرف زدنت شبیه جادوگر مادر شده.
‫بعضی وقت‌ها این قصر خیلی احساس...
‫اوم.
‫خیلی وقت‌ها خودمو می‌دیدم که رو ‫دیوارها نشستم و به افق خیره شدم،
‫فقط به امید اینکه برادرمون ‫ایشبعل رو یه بار دیگه ببینم،
‫ولی، اوم، هم اونو از دست دادم، هم خودمو.
‫متأسفم که پدر جلوی ازدواجت رو گرفت.
‫اوم، نه.
‫وظیفه ما اینه که خدمتکارهای ‫وفادار پادشاه باشیم،
‫مهم نیست چقدر رفتارش متناقض باشه.
‫خوشبختی و اراده آزاد ‫چیزی جز یه توهم نیست.
‫و بعد تو هستی.
‫ملاقات‌های مخفیانه کوچیکت.
‫تو قصر کمتر از بیماری ‫پدر در موردش حرف می‌زنن.
‫داری عاشق میشی؟
‫هوم؟
‫نه.
‫بودم.
‫بودم. و... و الان... الان سردرگمم.
‫- قلب پاک و معصومت. ‫- اوه، در مقایسه با قلب بدبین تو.
‫از جواب دادن فرار نکن.
‫چرا دو دلی؟
‫مادر چیزهایی بهم گفت که نمی‌دونستم، ‫و حالا یه جنبه دیگه ازش رو می‌بینم.
‫اون یه رعیته، و هیچوقت ‫اجازه نمیدن باهاش ازدواج کنی.
‫بالاخره یاد می‌گیری.
‫ما نردبونی هستیم که مردها ازش ‫بالا میرن تا به جاه‌طلبی‌هاشون برسن،
‫و هر چه زودتر قبولش کنی...
‫...قدم‌هاشون کمتر دردناک میشه.
‫خدا یه موهبت بزرگ بهت داده.
‫ممنونم پادشاه من.
‫بهت حسودیم میشه.
‫زندگی‌ای که تو خونه‌ات داری، سادگیش.
‫مراقبت از گله‌ت، مزرعه.
‫دلم براش تنگ شده.
‫شما تو مزرعه بزرگ شدین؟
‫من پادشاه به دنیا نیومدم. پادشاه شدم.
‫مثل تو، من هم از حیوونا مراقبت می‌کردم.
‫تو مورد من، الاغ‌ها.
‫موجودات لجبازی هستن، ‫خیلی بیشتر از گوسفندها.
‫ولی خب، فکر کنم تمرین خوبی ‫بود برای رهبری کردن مردها.
‫پس میگین مردها مثل الاغ‌ها هستن.
‫بعضی وقت‌ها بدتر.
‫از چوپونی تا پادشاهی.
‫همه چیز ممکنه.
‫می‌تونی هر چیزی بشی، مهم ‫نیست از کجا شروع کردی.
‫و اجازه نده حرف‌های هیچکس ‫سرنوشتت رو ازت بگیره.
‫مال خودته.
‫سفت بچسبش.
‫اوه. یه دیدار. چه عالی.
‫من اینجا نبودم.
‫اگه ملکه بفهمه...
‫ما رازهای همدیگه رو ‫نگه می‌داریم، مثل همیشه.
‫حالا می‌تونی بری.
‫نترس، روبن.
‫کزیا چیزهای خیلی ‫خوبی درباره‌ت بهم گفته.
‫اینکه چقدر باهوشی، چقدر خوب گوش میدی،
‫و اینکه یه شب پیش پادشاه بودی.
‫یه شب خاص.
‫تو میدون جنگ، وقتی یه ‫مرد اومد پیش پادشاه. هوم؟
‫- سموئیل؟ ‫- آره. سموئیل. چی گفت؟
‫- آخرش می‌کشیشون؟ ‫- هان؟
‫حیوونا رو. قربونیشون می‌کنی؟
‫من پیامبر نیستم، روبن.
‫پس چرا اذیتشون می‌کنی؟
‫چرا؟
‫چون می‌تونم ازشون یاد بگیرم.
‫چیزایی تو وجودشون ‫هست که می‌خوام بدونم.
‫تا حالا از نزدیک قلب دیدی؟
‫هوم؟
‫نه؟ دوست داری ببینی؟
‫پس بهم بگو چی شنیدی، در عوض،
‫چیزای خیلی زیادی اینجا بهت نشون میدم.
‫صداشون بلند بود، و پادشاه گریه کرد.
‫و بعد خدا جایگزینش کرد به عنوان پادشاه.
‫خداوند پادشاهی رو ازت گرفت.
‫ اون یه... مس...
‫- تدهین شده؟ ‫- تدهین شده.
‫ممنون، روبن.
‫فلزکاری اولین بار توسط ‫خدایان به انسان آموزش داده شد،
‫و در پایان آخرین عصر بزرگ، ‫اسرار هنرهای عرفانی از بین رفت.
‫همینطور خیلی از عناصر ‫ارزشمند دیگه که لازم بود.
‫برنز. فلز.
‫و اراده برای ساختنش.
‫زره کامل.
‫الهی. ساخته شده توسط ‫بهترین آهنگر میسنی.
‫هیچی مثلش نیست.
‫آره.
‫این خوبه.
‫هی، نگاه کن.
‫می‌خوای بجنگی؟
‫هان؟ شما دو تا می‌خواین بازی کنین؟
‫نگران نباش. بهش آسیب نمی‌زنن.
‫نمی‌تونم همینو درباره اون بگم.
‫کی می‌خواد بجنگه؟
‫ها؟ [فریاد می‌زند] بیا!
‫کجا میرین؟ برگردین!
‫با من متحد شو. تو پیروزیم کمکم کن.
‫تو و پسرات مثل پادشاه‌ها ‫زندگی خواهید کرد.
‫پادشاه‌ها؟
‫اونا همین الانشم خدا هستن.
‫تو مهره‌ها رو روی نقشه جابجا می‌کنی.
‫سر اینکه زمین کی مال کیه، کدوم ‫خدا قدرتمندتره بحث و دعوا می‌کنی.
‫انگار واقعاً کنترل هر کدومشو داری.
‫خب، به پیشنهادم چی میگی؟ ‫با هم می‌تونیم انتقام بگیریم.
‫بذار جالوت پادشاهشون رو ‫بکشه، مردمش رو برده کنه.
‫وقتی این پیروزی به دست بیاد، غنیمت ‫برای همه‌مون به اندازه کافی هست.
‫انتقام چیزیه که از وقتی ‫یادم میاد آرزوش رو داشتم.
‫پس، اینم پیشنهاد من در جواب.
‫پسرام با یه شرط باهات متحد میشن.
‫بگو.
‫تخت سلطنتت.
‫نمی‌فهمم.
‫چرا پسرای من باید جلوی پای ‫هر مردی زانو بزنن؟ حتی تو.
‫این مردها هستن که باید ‫جلوی خدایان زانو بزنن.
‫وقتی پیروزی به دست بیاد، این جالوت ‫خواهد بود که بر این سرزمین حکومت می‌کنه.
‫همه‌ش.
‫الان دستمو ببوس و قسم ‫بخور که اینطور خواهد شد.
‫نه.
‫پس هیچ غولی نخواهی داشت.
‫و بدون اونا هیچ پیروزی‌ای نخواهی داشت.
‫ولی مراقب باش، آخیش.
‫وقتی غول‌ها رو بیدار کردی، ‫به ندرت دوباره می‌خوابن.
‫جاسوس‌های ما تو فلسطین ‫میگن یه چیزی در جریانه.
‫نیروها اینجا و اینجا جمع میشن.
‫یه جور توافق بین حداقل ‫دو تا از ملت‌هاشون.
‫- نمی‌دونیم برای چه هدفی. ‫- نشونه‌های بد همه جا دورمونه.
‫حدس می‌زنم پادشاه ‫آخیش پشت این قضیه‌ست.
‫اون جاه‌طلبه، انتقام‌جوئه.
‫ولی تا حالا ناآزموده ‫بوده و پشتیبانی نداشته.
‫فکر می‌کردم سال‌ها پیش ‫تهدیدش رو خنثی کردیم.
‫پدرش رو آره، ولی از وقتی آخیش از ‫مخفیگاهش بیرون اومد و تخت رو پس گرفت،
‫جسورتر شدن.
‫به خاطر چی؟
‫خبر بیماریت پخش شده، پدر.
‫شاید فکر می‌کنن فرصتی پیش اومده.
‫که منو شکست بدن؟ چند بار ‫باید یه سگ رو بزنی تا بخوابه؟
‫شاید باید بهشون یادآوری ‫کنیم ، قبل از اینکه...
‫نه، نه. من... ببخشید ‫پادشاه من. عاقلانه نیست.
‫باید دفاعمون رو تقویت کنیم،
‫و... و صبر کنیم ببینیم چی پیش میاد...
‫«صبر کنیم»؟
‫از کی تا حالا از حمله به دشمن می‌ترسی؟
‫ما کل ارتش عمالقه رو نابود کردیم،
‫با وجود اینکه سلاح‌های ‫بهتر و تعداد بیشتری داشتن.
‫ما با پشتیبانی خدا پیروز شدیم.
‫با خدا.
‫پدر.
‫- حالت خوبه؟ ‫- به خوبی همیشه.
‫حمله به روستای مرزی...
‫دیگه درباره غول‌ها با من حرف نزن.
‫پدر، نمی‌تونی نادیده‌ش بگیری.
‫نشونه‌هایی وجود داشت.
‫می‌خوای به خاطر یه اثر دست از ترس بلرزم؟
‫فکر می‌کردم تو قهرمان ‫مردم مایی، نه یه بچه ترسو!
‫ضعف دورم رو گرفته. اونا و تو!
‫هیچکس نمی‌تونه منو از تختم پایین بکشه.
‫نه آدریل، نه آخیش، و نه تو!
‫پدر.
‫بذار بیان. بذار همشون بیان!
‫بهشون نشون میدم قدرت ‫یه پادشاه واقعی چیه.
‫تک تکشون رو تیکه تیکه می‌کنم.
‫میخال.
‫چرا بهم نگفتی واقعاً کی هستی؟
‫مادرم بهم گفت تو از قبیله ‫و خانواده‌ت طرد شدی.
‫این چیزی رو تو نظرم ‫درباره‌ت عوض نمی‌کنه،
‫ولی فکر می‌کردم با هم صادق بودیم.
‫راستش می‌ترسم.
‫وقتی مردم می‌فهمن واقعاً ‫کی هستم... فرار می‌کنن،
‫و از دستشون میدم.
‫الان قراره تو رو از دست بدم؟
‫داوود.
‫برادرم یه راهی بهم پیشنهاد داد که ‫بدون دیده شدن از قصر برم بیرون.
‫می‌تونی با من بیای.
‫مثل یه داستان خیالی قشنگ به نظر میاد.
‫بذار بهت نشون بدم بیرون از ‫این دیوارها چطور می‌تونی باشی،
‫بدون اینکه سرنوشت سلطنتی ‫روی دوشت سنگینی کنه.
‫آزادی.
‫یه زندگی ساده، حتی اگه ‫فقط برای یه لحظه باشه.
‫وقتی مادرم ببینه غیبم زده، ‫ارتش پادشاه رو می‌فرسته دنبالم.
‫- تو یه فراری می‌شی. ‫- پس می‌تونیم دورتر بریم.
‫جایی که هیچوقت نتونن پیدامون کنن.
‫داوود...
‫بین خواسته و وظیفه فرق هست.
‫آینده من دست خودم نیست که تصمیم بگیرم.
‫این فقط وقتی درسته که ‫خودت باورش داشته باشی.
‫اینا دو تا چیزن که کاملاً حقیقت دارن...
‫من عاشقتم...
‫- چی؟ ‫- و ما هیچوقت نمی‌تونیم با هم باشیم.
‫هیچوقت.
‫میخال.
‫بذار صد نفر ببرم، تو دره ‫غافلگیرشون کنم، هر دوشون رو بکشم.
‫خیلی بیشتر از اینا لازم داری.
‫وایسا!
‫- سرورم. صلح. ‫- همونجا بمون.
‫دوئگ. چی می‌خوای؟
‫من فقط خدمتگزار قدرتم.
‫شاید یه راه دیگه باشه ‫که به خواسته‌ت برسی.
‫سموئیل؟
‫سموئیل!
‫داره بدتر میشه.
‫این تو مرز تاریک دانش منه، و خطر داره.
‫چقدر جدیه؟
‫یا یه روزنه به بیماریش باز می‌کنه،
‫و راهی برای خروج ازش، یا...
‫فقط انجامش بده. اون... ‫اون به خودش آسیب می‌زنه.
‫محکم نگهش دارین.
‫برای چی؟
‫باید ازش خون بگیرم.
‫میخال.
‫داوود، تو قسمت سلطنتی چیکار می‌کنی؟
‫- من... ‫- آه، دنبال اون می‌گردی، مگه نه؟
‫- عقلت رو از دست دادی؟ همینه. ‫- داری چیکار می‌کنی؟
‫- همین الان برمی‌گردی خونه. ‫- چیکار می‌کنی؟ ولم کن.
‫الیاب، این چه وضعیه؟
‫شاهزاده من.
‫وقتشه برادرم قصر رو ترک کنه.
‫بس کن. همین الان.
‫نوازنده در خدمت پدر منه.
‫پادشاه تصمیم می‌گیره کی بره.
‫برادر من تمام عمرش ‫نحسی برای خانواده‌مون بوده.
‫دعا کن برای خانواده شما نحسی نیاره.
‫از زبانش به ذهنش.
‫نشونم بده.
‫چیه؟ چی می‌بینی؟
‫یه شیر...
‫...و یه مرد.
‫هر دو یکی.
‫یه اسم. یه اسم بهم بده.
‫یه چیز دیگه.
‫یه انرژی. یه حضور.
‫یه اسم.
‫آره، بذار ببینمت...
‫همین الان تمومش کن.
‫- چیکار کردی؟ ‫- همه‌مون رو از این نجات دادم.
‫طبق قانون، حتی یه ملکه ‫هم می‌تونه کشته بشه...
‫- به من نگو قانون چیه. ‫- خدا بر این خانه حکومت می‌کنه.
‫خدا این خونه رو رها کرده.
‫این راهش نیست.
‫تو.
‫تو باعث همه اینا شدی.
‫تا وقتی می‌تونی برو.
‫به اندازه کافی دیدم که اینو بدونم.
‫تو هیچوقت پادشاه نمیشی. هیچوقت.
‫مرگ داره میاد.
‫مادر موقع اومدنتون کم حرف زد.
‫فقط غرغرهایی درباره خیانت انسان‌ها.
‫خب، من ازشون خوشم اومد.
‫میل به زنده موندنت باید از همه ‫چیز مهم‌تر باشه. به حرفام گوش کن.
‫آخیش بهمون یه آینده ‫پیشنهاد داد و تو ردش کردی؟
‫اون بهتون بردگی پیشنهاد داد.
‫ولی مگه این همون چیزی ‫نیست که اینجا با تو داریم؟
‫من همه وجودم رو فدا کردم تا ‫از شما مراقبت و محافظت کنم.
‫متأسفم، مادر.
‫من فقط مشتاق یه زندگی بیرون از این غارم.
‫خب، می‌تونم بخشی از ‫چیزی که می‌خواین رو بهتون بدم.
‫این مکان دیگه امن نیست.
‫اگه آخیش و مردمش تونستن اینجا ‫پیدامون کنن، کی دیگه ممکنه بتونه؟
‫باید دنبال یه خونه جدید بگردیم.
‫جایی که دوباره قایم بشیم.
‫جایی که از خودمون محافظت کنیم.
‫حداقل تا وقتی که بتونم راهی پیدا ‫کنم تا چیزی رو که لایقشین بهتون بدم.
‫یه شب دیگه اینجا می‌مونین، و هر ‫چی لازم داریم جمع می‌کنیم، و میریم.
‫یه زندگی جدید نمی‌تونه شروع ‫بشه مگه اینکه زندگی قدیمی بمیره.
‫انگشتات. داره خون میاد.
‫چنگت رو بذار زمین. بذار بهشون رسیدگی کنم.
‫ساعت‌هاست داری می‌زنی.
‫هنوز می‌تونم بزنم.
‫نه. بذارش زمین.
‫هر چقدر هم که موسیقیت آرومم ‫می‌کنه، نمی‌تونم بذارم بهت آسیب بزنه.
‫من...
‫چیزی از اتفاقات اون شب یادم نمیاد.
‫فقط تیکه‌هایی یادمه.
‫می‌ترسم تنها کسی که ‫مقصر همه این اتفاقاته منم.
‫سموئیل به دلایلی که نمی‌تونم ‫درک کنم یکی دیگه رو تدهین کرده.
‫ندونستن اینکه کیه، ‫روز به روز عذابم میده.
‫هر لذتی رو ازم می‌گیره.
‫یه پادشاه اغلب با انتخاب‌های ‫سختی روبرو میشه.
‫وقتی جای منو بگیری،
‫این برای تو هم مثل من صدق می‌کنه، پسرم.
‫یوناتان.
‫خیلی متأسفم، پادشاه ‫من. نتونستم ذهنتون رو آروم کنم.
‫فکر کنم وقتشه که برم.
‫آروم بگیرین. حتماً باید داد بزنین که بخونین؟
‫سنگ‌ها رو میندازین رو سرمون.
‫نمی‌تونیم یه شراب خوب ‫رو حروم کنیم، مادر.
‫پس بذار یه نوش بگیم.
‫به سلامتی قدرتمندترین پسرهایی ‫که یه مادر می‌تونه داشته باشه.
‫یه روز، دنیا جلوتون سر خم می‌کنه...
‫و اونجوری که لایقشین ‫بهتون احترام میذاره.
‫ایما.
‫ایما، ایما، ایما، ایما، ایما.
‫تموم شد.
‫چند تا مشک دیگه مونده.
‫من میرم بیارمشون.
‫به سلامتی ایما.
‫- به سلامتی ایما. ‫- ایما!
‫اورپا.
‫کی هستی؟
‫سلام از طرف اسرائیل و خاندان شائول.
‫جالوت!
‫حالا برام جیغ بکش.
‫ایما!
‫کی این کارو کرد؟
‫خاندان شائول...
‫انتقامم رو بگیر.
‫نه! نه!
‫نه.
‫نه!
‫جایی میری؟
‫چیزی ندزدیدی، مگه نه؟
‫باید برم.
‫می‌ترسم بیشتر از اینکه ‫راه حل باشم، مشکل باشم.
‫ملکه هم موافق بود.
‫نمی‌تونم اینجا کار خوبی انجام بدم.
‫درسته.
‫موسیقیت فقط به نظر می‌رسید سقوط ‫پدرم رو کُند کرده، نه اینکه متوقفش کنه.
‫موسیقی درمان دردش نیست.
‫ظاهراً جادو هم نیست.
‫داوود.
‫قبل از اینکه بری...
‫- میخال چی؟ هوم؟ ‫- منظورت چیه؟
‫چی... قلبت می‌خواد اون چی بدونه؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫بهم بگو... ‫و من به میخال میگم.
‫هوم؟
‫می‌دونم که آینده‌هامون یکی نیست.
‫مسیرهای متفاوتی داریم.
‫ولی این مانع عاشق شدنم نشد.
‫واقعاً و کاملاً.
‫آره، البته.
‫خداحافظ، داوود.
‫خداحافظ، شاهدخت.
‫تازه شنیدم.
‫راه دیگه‌ای نیست، ابنیر.
‫- باید یه کاری بکنم. ‫- سموئیل مخفی شده.
‫تو نوب پیداش نمی‌کنی.
‫به اندازه کافی می‌شناسمش.
‫فقط یه جا هست که می‌تونه پناه بگیره.
‫مراقب باش.
‫تو هم همینطور، ابنیر.
‫[کوه سینا]
‫پدر.
‫پدر!
‫پدر، عقب‌نشینی کن!
‫سموئیل! سموئیل، منم یوناتان.
‫- چی؟ ‫- یوناتانم!
‫یوناتان؟
‫- یوناتان؟ ‫- آره!
‫یوناتان. چرا زودتر نگفتی؟
‫آسیب دیدی؟
‫هنوز قدرتت رو از دست ندادی.
‫نه، من زور پیرمردی دارم، هان؟
‫و یه چوب خیلی خوب دارم.
‫هیلا.
‫اینو بخور. کمک می‌کنه آروم بشی.
‫خوشحالم بعد این همه سال می‌بینمت.
‫چه مرد جوون قوی‌ای شدی.
‫و تو همچنان میزبان مهربونی هستی.
‫کاش می‌تونستم همینو درباره شوهرت بگم.
‫بارهای سنگینی رو دوشش هست.
‫باید سر یکی خالیشون کنه.
‫هوم.
‫الان چه اتفاقی برام افتاد؟
‫هوم؟ نمی‌فهمم چی دیدم.
‫به مرور زمان می‌فهمی.
‫بگو ببینم، چطور پیدام کردی؟
‫فکر کردم فقط یه کوه مقدس‌تر از نوب هست.
‫- دقیقاً. ‫- سینا.
‫کوه آتش.
‫اینجا قدرت زیادی می‌گیرم.
‫حکمت عظیمی.
‫با این حال...
‫نیازی به وحی ندارم تا بفهمم چرا اومدی.
‫روزهای گذشته رو یادته، سموئیل؟
‫جنگیدن کنار پدرم.
‫و آموزش دادن به من وقتی بچه بودم.
‫هوم.
‫این خاطرات هر روز تو ذهنم سیل می‌شن.
‫قلبم رو می‌شکنن.
‫پس چرا این نفرین هنوز باقیه؟
‫یوناتان، تنها نفرین، ‫بی‌میلی پدرت به رها کردن
‫چیزیه که دیگه مال اون نیست. هوم؟
‫بگو ببینم،
‫اولین فرمانی که موسی اینجا داد چی بود،
‫درست روی همین کوه؟
‫«خدایان دیگری غیر از من نداشته باش.»
‫آه. و با این حال،
‫پدرت خودش رو تبدیل به یه خدا کرده.
‫و به خاطر همین عذاب می‌کشه.
‫تو می‌تونی برش گردونی.
‫- من همچین قدرتی ندارم. ‫- داری.
‫تو سموئیلی.
‫تو اسرائیل رو رهبری کردی. ‫تو... همه مردها ازت می‌ترسن.
‫- نه. ‫- همونطور که باید بترسن.
‫نه، یوناتان.
‫من برای پدرت التماس کردم،
‫برای خاندانت.
‫هیچی عوض نمیشه.
‫بعضی اشتباهات رو نمیشه جبران کرد.
‫و رؤیاهایی که ‫موقع بالا رفتن از کوه دیدم...
‫به حقیقت می‌پیوندن؟
‫حقیقتی توشون هست.
‫ولی نمی‌تونم بگم حتماً ‫اتفاق می‌افتن یا نه.
‫هی.
‫یوناتان.
‫هیچ کدوم از اینا تقصیر تو نیست.
‫خوبی زیادی تو وجودت هست.
‫اگه اینو باور داری، پس بهم بگو.
‫یکی دیگه رو تدهین کردی؟
‫اول باید بپرسم، تو در خدمت کی هستی؟
‫خدا. بالاتر از همه.
‫بله، کردم.
‫به عنوان پادشاه؟
‫پادشاهی که سلطنتش پایانی نخواهد داشت.
‫اگه جای تو بودم، موقع ‫برگشت از دره بزرگ رد می‌شدم.
‫تاریکی بزرگی می‌بینم.
‫نه.
‫شائول.
‫نه!
‫شائول.
‫اون پسره کجاست؟
‫نو... نوازنده.
‫رفته.
‫بهش نیاز دارم.
‫چطور گذاشتی بره؟
‫نیاز دارم برام بنوازه.
‫می‌دونم. می‌دونم.
‫یکی دیگه پیدا می‌کنیم. قول میدم.
‫دوباره داری از دستم در میری، عزیزم؟
‫- سعی می‌کنم. ‫- خوبه.
‫وقت داری.
‫مطمئنم.
‫حالا، بیا.
‫اینو بخور.
‫می‌کشمتون!
‫عبرانی‌ها! خاندان شائول!
‫سابا، کاه بیشتری بیار.
‫دارم میام، آوا، همین الان.
‫بفرما.
‫اینم از این.
‫آوا، نگاه کن.
‫داوود.
‫داوود!
‫آوا.
‫داوود!
‫پسرم!
‫فلسطینی‌ها جمع شدن... ‫...تو کوه ایلاه.
‫قبلاً خبرش رو شنیدیم.
‫چند تا دیدی؟
‫مثل شن‌های ساحل کوه رو پوشوندن.
‫- تا حالا همچین ارتشی ندیده بودم. ‫- غول‌ها هم بینشون راه می‌رن؟
‫ نمی‌تونم با اطمینان بگم.
‫قبیله‌ها رو احضار کنید.
‫همشون رو.
‫پادشاه من.
‫با هم کاری رو می‌کنیم که همیشه کردیم.
‫می‌جنگیم!
‫صبر کنین.
‫بذار با پادشاهشون بجنگم.
‫بذار همشون رو بکشم.
‫ و به نام تو،
‫بهشون نشون میدم خدایان واقعی کیا هستن.
برای دانلود فیلم های بیشتر به وب سایت کیامووی مراجعه کنید .:: kiamovie.ir ::.