‫ممنونم نیویورک.
‫خیلی افتخار می‌کنم که امشب به عنوان ‫شهردار دارم باهاتون حرف می‌زنم.
‫این شهر داغونه.
‫یه حس ناامنی...
‫...انگار هر لحظه،
‫ممکنه همه چی بترکه.
‫«آنچه گذشت»
‫پلیس نیویورک. تکون نخور.
‫یادتونه که گفتم کار انجام میدم؟
‫خب، الان اینجام که انجام بدم.
‫یه پلیس نیویورک مرده.
‫و هر وقت این اتفاق می‌افته، ‫یه ماشین بزرگ روشن میشه
‫تا بفهمه چی اشتباه پیش رفته. ‫و هر کی پلیس رو کشته رو مجازات کنه.
‫و یه کم درباره هکتور برام تحقیق کن. ‫یه چیزی جور در نمیاد.
‫آقای آیالا، با بله یا خیر جواب بدین. ‫آیا شما یاغی ببر سفید هستین؟
‫اعتراض دارم آقای قاضی!
‫نظم رو رعایت کنین!
‫این یاغی‌ها قهرمان نیستن.
‫در مورد پروندۀ ‫«مدعی‌العموم دربرابر هکتور آیالا»
‫از نظر هیئت منصفه، متهم بی‌گناهه.
..:: ارائه شده توسط وب سايت کیامووی ::.. .:: kiamovie.ir ::.
کیامووی سایت رسانه اینترنتی فیلم و سریال تقدیم می کند .:: kiamovie.ir ::.
‫- بابت موکلت متاسفم مرداک. ‫- آره، منم همینطور.
‫پس یه گلوله 9 میلی‌متری به شقیقه‌ش زدن.
‫به سبک اعدام. ‫بدون خطا. دیگه چی؟
‫سمت راست یکم خراشیدگی داره.
‫مخروطی شدن جای ورود گلوله به سمت بیرون. ‫زخم خروجی دچار پارگی پوست
‫- و شکستگی جمجمه شده. ‫- گلوله چی؟
‫پیدا نشده. سریع و مس‌اندودشده. ‫فکر می‌کنم دست‌ساز بوده.
‫از فاصلۀ نزدیک با یه گلوله کشتنش ‫و کسی پوکه رو پیدا نکرده؟
‫هی. اگه توی جسد نباشه، مشکل من نیست.
‫چطوری وارد اینجا شدی؟
‫می‌خوام داییم هکتور آیالا رو ببینم.
‫- تو نباید اینجا باشی. ‫- چیزی نیست آنجلا،
‫- حق با اونه. ‫- از زندان درآوردیش.
‫چقدر به دردش خورد، مگه نه؟
‫می‌خوام داییم رو ببینم. ‫می‌خوام ببینم باهاش چیکار کردن.
‫نمی‌خوای، باور کن.
‫بهتره هکتور رو اونطوری که بود به یاد بیاری.
‫بیا. بیا بریم.
‫اونا کشتنش، مگه نه؟
‫پلیس‌ها.
‫ما... ما که نمی‌دونیم. ‫این رو نمی‌دونیم آنجلا.
‫بیخیال. تو یه وکیلی.
‫احمق نیستی. ‫اون خودش رو درگیر یه ماجرایی کرد.
‫بدون نقابش وارد یه مبارزه شد.
‫پلیس‌های عوضی فاسد بودن. ‫تو از زندان درآوردیش.
‫اونام یه گلوله تو سرش خالی کردن.
‫واسه دو دوتا چهارتا کردن ‫نیاز نیست ریاضیت خوب باشه. می‌دونی دیگه؟
‫می‌دونم.
‫- متاسفم. ‫- ازشون متنفرم آقای مرداک.
‫از این شهر متنفرم. ‫هیچکس هیچکاری نمی‌کنه
‫و هیچکس قرار نیست کاری بکنه،
‫چون اون فقط هکتور از هایتس بود ‫و اون مادرجنده‌ها پلیسن.
‫انصاف نیست. انصاف نیست.
‫می‌دونم، می‌دونم. چیزی نیست.
‫چیزی نیست. اینجا رو ببین. ‫گوش کن. به من گوش کن.
‫باید ایمان داشته باشی ‫که یه نفر قاتلش رو پیدا می‌کنه. باشه؟
‫باید ایمان داشته باشیم. متوجهی؟
‫بیا بغلم.
«کینگ‌پین»
‫«تحریک شده»
«دردویل: تولد دوباره» «قسمت چهارم: این است فرجام ستمکار»
‫- لعنتی! ‫- اوپس.
‫بفرمایین.
‫- ممنون. ‫- خواهش.
‫- هی! ‫- هی!
‫شات آوردم!
‫نمی‌تونم بی‌بی. باید برم.
‫نه، بیخیال! فیسک داره زیادی ازت کار می‌کشه. ‫این که از هشت صبح...
‫در واقع هفت. ‫پس، باید برم.
‫هی، منظورم دقیقا همینه.
‫هر شغل عادی‌ای، ‫می‌تونستیم چندتا شات دیگه بزنیم،
‫بریم مکان توی خیابون 23م، ‫تو قطار بخوابیم،
‫یه دوش بگیریم، بریم سر کار ‫و دوباره همین کارها رو از اول تکرار کنیم.
‫این دیگه چجور فعالیت روزانه عادی‌ایه؟ ‫اصلا راه نداره.
‫اونوقت کار کردن واسه فیسک عادیه؟
‫چی بگم؟ عاشق یاروام.
‫وای خدا!
‫نه جدی میگم. مثلا امروز بعد از ظهر،
‫قراره با کلین‌گرین هالرز جلسه داشته باشیم.
‫یه شرکت فناوری جدیده ‫که یه ایدۀ بازیافت خفن داره.
‫اوه، بازیافت. می‌تونه خفن باشه.
‫حرف نداره. ‫می‌تونه واقعا خروجی زباله رو کاهش بده.
‫باشه، ولی مشکل این نیست که...
‫می‌دونم می‌خوای بگی توافق‌های جمعی، ولی نه.
‫قراره از بندرها شروع کنیم. ‫صلاحیت متقارن. مبتکرانه‌ست.
‫اگه دیگه قرار نیست مشروب بخوریم، ‫میشه حداقل بریم غذا بخوریم؟
‫- صد درصد. آره. معلومه. ‫- نه. من باید برم.
‫- یالا. می‌ریم غذا بخوریم. ‫- بیا بریم.
‫من...
‫دارم از گشنگی می‌میرم.
‫اووه، واقعا هوس کیک ذرت کردم.
‫- نه، نه. ‫- نه، سریع می‌خوریم می‌ریم.
‫نمی‌تونم، انقدر بهم عذاب وجدان ندین.
‫خیلی خب. باشه.
‫بیا واسه کاپیتان پلنت یه تاکسی بگیریم. ‫(قهرمانی که با بلایای زیست‌محیطی سر و کار داشت)
‫کشتی استتن آیلند.
‫- خیلی خب. خداحافظ بابابزرگ. ‫- حله.
‫نه، کار من نبوده رفیق.
‫«پلیس نیویورک»
‫تافی کره‌ای می‌خوای ‫یا کارامل با بادوم‌زمینی؟
‫تافی کره‌ای؟
‫- تافی واسه شما. ‫- نمیشه اون رو بخورین.
‫هی، ویلکاکس. این بسته‌ها مدرک جرمن؟
‫نه. بقیه بسته‌ها مدرک جرم بودن. ‫پول اینا رو دادم.
‫- هی جدی میگم. به چاقالو چیزی نده. ‫- خیلی خب. بلند شو ببینم. بیا بریم.
‫- ولم... پا شدم بابا. لعنتی. ‫- یالا.
‫- آماده‌ای؟ بیا بریم. ‫- خیلی خب. خیلی خب. خیلی خب.
‫تمامی واحدها...
‫تماس دریافتی از کیرستن.
‫تماس دریافتی از کیرسـ...
‫- سلام. ‫- هی. سلام، حالت چطوره؟
‫شنیدم خواهرزاده هکتور اومده بود سردخونه.
‫آره. خیلی سخت بود.
‫- اون جسد رو... ‫- نه. هیچ بچه‌ای نباید همچین چیزی ببینه.
‫خیلی خب ببین، می‌دونم زمان بدیه،
‫- اما نیاز دارم امروز بری مرکز شهر. ‫- متوجهم.
‫آره.
‫- دنبال یه شریک دیگه می‌گردیم. ‫- نه. گردش مالیمون خیلی پایینه.
‫خب، دارم رو اونم کار می‌کنم. ‫با چندتا بانک قرار ملاقات گذاشتم.
‫هرچی می‌خوای دربارۀ دفاتر حقوقی بزرگ بگو،
‫اما نیاز نیست هیچوقت نگران مشکلات مالی باشی.
‫اما از این یکی خوشت میاد. ‫لروی بردفورد از لیست پرونده‌های شهر.
‫من غرق پروندۀ مدیسونم ‫و این ماه بهشون یه پروندۀ رایگان بدهکاریم.
‫می‌تونی توی بازداشتگاه به دیدنش بری؟
‫- گفتی رایگان خرم کردی. ‫- ممنون.
‫فکر کردم بهتره روی چیزی که
‫باید برملا بشه وقت بذاریم.
‫تا وقتی سراغ اون نریم، ‫نمی‌تونیم پیشرفت کنیم.
‫- آدام... ‫- ترجیح میدم سراغش نریم.
‫متوجهم.
‫اما تاکید می‌کنم که ناراحتی رو به جون بخرین
‫و برای حتی یه لحظه هم که شده، ‫دربارۀ رابطۀ نامشروع صحبت کنیم.
‫این احمقانه‌ست. یه اصطلاح مسخره.
‫مهمونی شام که نبوده. ‫خیانت بوده.
‫تو رفته بودی. نمی‌دونستم کی برمی‌گردی ‫یا اصلا برمی‌گردی یا نه.
‫می‌دونستی. من رو می‌شناسی، ‫می‌دونستی که دور نمی‌مونم.
‫تو ول کردی رفتی. ‫خیانت به این میگن.
‫- خودت می‌دونی چرا... ‫- بیاید بذاریم ونسا یکم صحبت کنه.
‫دربارۀ آدام بهم بگو.
‫- دنبال جزئیاتین؟ ‫- نه.
‫درباره‌ت کنجکاوم.
‫چه احساسی داشتی. چرا اون؟
‫بخاطر دستاش بود.
‫دستاش‌ طراحی‌های
‫- زیبایی خلق می‌کردن. یعنی، فقط... ‫- میشه نکنیم؟
‫انگار تو حراج اساسیۀ منزل، ‫نقاشی پال کله پیدا کنی. اون... ‫(پال کله: نقاش سوییسی)
‫اون بخشی از دنیای شوهرم نبود.
‫اونوقت این چه دنیاییه؟ سیاسیت؟
‫کسب و کار.
‫که اینطور.
‫آیا قبلا هم توی زندگی زناشویی‌تون ‫خیانت رخ داده بود؟
‫مطلقا نه. هیچوقت.
‫تو ول کردی رفتی.
‫حس این رو داشت که ‫نیمی از وجودم رو با خودت بردی.
‫این باعث شد چیزی درونت برانگیخته بشه ونسا؟
‫پدرم...
‫تو کار نساجی بود.
‫بعضی وقت‌ها چند هفته می‌رفت سفر.
‫مست می‌کرد.
‫قمار می‌کرد.
‫رفتارش مثل خوره افتاده بود به جون مادرم.
‫مادرم رو در هم شکست.
‫بخاطر همین هیچوقت ‫برای مادرم احترام قائل نبودم.
‫نیاز داشتم حس سرزندگی بهم دست بده. ‫نه که حس کنم له شدم.
‫وقتی رفتی، بهم آسیب زدی.
‫هیچوقت بهم نگفتی.
‫دلیلی نداشتم بگم.
‫حدس می‌زنم می‌خواین از این موضوع رد بشیم.
‫- به رابطۀ نامشروعت پایان دادی؟ ‫- فرصتش پیش نیومد.
‫چرا؟ اتفاقی افتاد؟
‫ویلسون، با این مرد رو در رو شدی؟
‫بله.
‫گفت و گویی داشتیم.
‫چجور گفت و گویی؟
‫یه گفت و گوی روشن‌ساز.
‫- می‌خوای دقیق‌تر بگی؟ ‫- نه.
‫اوه... ‫پس قضیه از این قراره.
‫اینجا داریم ظاهرسازی می‌کنیم.
‫من تو رو می‌شناسم، ‫روش‌هات مستقیم‌تر از این حرفان.
‫نه. بودن، ولی دیگه نه. ‫فقط صحبت کردیم.
‫همین. ‫از خودم سوءنیتی نشون ندادم.
‫بهش گفتم چه حسی به تو دارم.
‫به زندگی مشترکمون.
‫و بهش گفتم...
‫...که درک یه زندگی پرمفهوم
‫بدون ونسا برام خیلی سخته.
‫و الان آدام کجاست؟
‫نمی‌دونم.
‫می‌خوام برگردم به اولین سوالی ‫که موقع پذیرش ازتون پرسیدم.
‫«اینجاییم که یه زندگی مشترک رو از بین ببریم ‫یا کاری کنیم دووم بیاره؟»
‫می‌خوام بهش فکر کنین.
‫قبل از جلسۀ بعدیمون ‫واقعا بهش فکر کنین.
‫این رو به جفتتون میگم، ‫بدون بخشش
‫نمیشه واقعا التیام پیدا کرد.
‫بخشش، نه تنها بالاترین سطح عشقه،
‫بلکه تنها راه جلو رفتن هم هست.
‫امروز کارتون خوب بود.
‫اگه براتون اشکالی نداره، می‌خوام یه لحظه ‫با ونسا تنها صحبت کنم.
‫فقط خودمون دوتا.
‫مشکلی پیش اومده دکتر گلن؟
‫مطمئن نیستم.
‫بر اساس طبیعت صحبت‌های امروزمون، ‫موظف دونستم که ازتون بپرسم...
‫فکر می‌کنین پیش همسرتون در امانین؟
‫اوه... فکر می‌کنین...
‫چه مهربون.
‫شوهر من قادر به انجام کارهای خیلی خیلی زیادیه، ‫که بعضی‌هاشون افراطی‌ان.
‫اما صدمه زدن به من جزوشون نیست.
‫شهردار فیسک. شاید آدم خوبی باشه ‫ولی لقمۀ بزرگتر از دهنش برداشته.
‫یاغی‌ها، عاشقشونم. ‫باید خیلی وقت پیش یاغی می‌داشتیم.
‫اونا تنها کسایی‌ان که می‌تونن ‫مشکلات نیویورک رو حل کنن.
‫کاش منم می‌تونستم یه یاغی باشم، ‫اونوقت منم کار انجام می‌دادم.
‫لروی بردفورد؟ لروی بردفورد داریم؟
‫اینجا رو نگاه. ‫کوره به من افتاده.
‫بیا بریم.
‫عدالت کور رو دریابید.
‫آقای بردفورد، اسم من متیو مرداکه. ‫من قراره وکیل شما باشم.
‫خوش به حالم.
‫اگه درست متوجه شده باشم، به شما ‫اتهام خرده‌دزدی زدن که بزهکاری سطح الفه.
‫شکایتی که علیه‌تون ثبت شده ادعا می‌کنه ‫که شما تقریبا پنج بسته
‫- فیدل فدل از یه بقالی دزدیدین. ‫- خب، من ندزدیدم.
‫- آم... باشه. ‫- گفتم که من چیزی ندزدیدم!
‫متوجهم. قضیه اینه که، ‫بقالی‌ای که که دزدی ظاهرا درش اتفاق افتاده،
‫سیستم نظارتی داره، ‫که شامل کلی دوربینه.
‫اونا فیلمی که توش شما رو در حال دزدی وسایل
‫نشون میده به دادستانی ارائه کردن.
‫در ضمن، صندوقدار مغازه هم ‫حاضره شهادت بده
‫که به چشم شاهد تمام ماجرا بوده
‫و نگهبان مغازه هم شهادت میده ‫که وقتی دستگیرتون کرد،
‫شما چندتا بسته پاپکورن کاراملی فیدل فدل ‫پیش خودتون داشتین.
‫در نهایت هم پلیس تایید می‌کنه
‫که چندتا بسته پاپکورن کاراملی ‫بیرون مغازه پیدا کردن.
‫ببین، من هفتۀ پیش پول اونا رو داده بودم.
‫متاسفانه، همچین چیزی ممکن نیست آقای بردفورد.
‫اصولا آدم روزی که خرید می‌کنه ‫پولش رو پرداخت می‌کنه.
‫پس دارن دروغ میگن.
‫می‌شنوی چی میگم؟
‫آم...
‫تازه‌شم، دیدم که پلیس‌ها ‫خودشون دوتا بسته‌ش رو خوردن.
‫این رو که واقعا دلم می‌خواد باور کنم.
‫پس چرا خودشون رو واسه دزدی دستگیر نمی‌کنن؟
‫شاید باید می‌کردن.
‫پیچیدگی اون ماجرا به کنار، ‫ما الان اینجاییم چون شما رو دستگیر کردن.
‫شاید کار یه اسکرال بوده؟
‫نه.
‫و مشکل بزرگتری که داریم سابقۀ کیفریته.
‫چرا شماها همش پای اون رو وسط می‌کشین؟
‫کاری که قبلا کردم هیچ ربطی به این نداره.
‫درسته، اما وقتی یه قاضی ‫سابقه‌ای مثل سابقۀ تو رو می‌بینه،
‫20، 25 صفحه متشکل از جرایم، مواد مخدر، ‫ورود غیرمجاز، تکدی‌گری، خرده‌دزدی،
‫تازه چهارتا پروندۀ جدا که ‫تو دادگاه حاضر نشدی
‫و مجبور شدن حکم بازداشت صادر کنن.
‫من باید برم خونه رفیق.
‫همونطور که گفتم، من زندان نمیرم.
‫اگه تصمیم بگیری که دعوی انجام بدی، ‫با مدرک ویدیویی،
‫سابقۀ کیفریت، ‫تاریخچۀ حکم‌های بازداشتت،
‫قاضی قطعا قرار وثیقه می‌ذاره. ‫که یعنی تا وقتی وثیقه نذاری...
‫به نظرت من پول دارم؟
‫تا وقتی تموم بشه میفتی زندان.
‫پس سعی داری بگی چیکار کنم؟
‫- اعتراف کنم؟ از اون وکیل‌هایی که میگی اعتراف کنن؟ ‫- اگه قرداد پیش از...
‫نه. نه!
‫ببین رفیق، اگه حتی به این فکر کنی ‫که بهم بگی اعتراف کنم...
‫بهتره بری اون بیرون و آزادی مشروطم رو بگیری.
‫سعی دارم بهت بفهمون لروی.
‫بذار واضح بگم، ‫آزادی مشروط جزو گزینه‌ها نیست.
‫پس نمی‌خوام.
‫دفعه قبل که بخاطر دزدی دستگیر شدی،
‫- 30 روز حبس برات بریدن. ‫- اوهوم.
‫که یعنی دفتر دادستانی قطع به یقین
‫چیزی بیشتر از 30 روز پیشنهاد میده.
‫- 30 روز مثل آزادی مشروطه؟ ‫- نه، 30 روز ببرن، 20 روزی میری داخل.
‫- پس نمی‌خوامش. ‫- که در این صورت باید...
‫ببین، نمی‌خوام دیگه ‫این «در این صورت» کسشر رو بشنوم.
‫این پروندۀ منه و من می‌خوام برم خونه.
‫- می‌شنوی چی میگم آقا کوره؟ ‫- بلند و واضح.
‫پس برو اون بیرون و کارت رو انجام بده ‫و آزادی مشروط من رو بگیر.
‫- باشه، بذار ببینم چیکار می‌تونم بکنم. ‫- ببینی؟
‫می‌بینی، این خیلی بامزه‌ست، ‫چون تو هیچ کسشری نمی‌بینی!
‫من این کار رو نمی‌کنم...
‫- ببخشید. ‫- پروندۀ کیه مرداک؟
‫صبح بخیر سوفیا. ‫مطمئنم امروز زیبا به نظر می‌رسی.
‫آم، 8357، بردفورد.
‫اوه... آره.
‫از بقالی چندتا پاپکورن کاراملی دزدیده.
‫آره، خودشه.
‫انگار دفعه قبلی 30 روز براش بریده بودیم، ‫پس 35 روز چطوره؟
‫خب، یارو دنبال آزادی مشروطه.
‫منم دنبال آقای بی‌نقصم.
‫- احیانا تو همون آقای بی‌نقص نیستی؟ ‫- شاید برای آزادی مشروط باشم.
‫یا چطور به موکلت یادآوری کنی که ‫کل نکتۀ قرار منع...
‫یه فلسفۀ کیفری کاملا بی‌اعتباره، اما باشه.
‫...اینه که وقتی به ارتکاب جرم ادامه میدی، ‫حکم‌ها زیادتر میشن، کم نمیشن.
‫درضمن، قرار منع جواب میده.
‫- سابقۀ کیفریش خلاف این رو ثابت می‌کنه. ‫- شاید به اندازۀ کافی سخت‌گیری نکردیم.
‫یا شاید کل این تفکر ‫متکی بر این نظریه‌ست که
‫مردم بعدش به عواقب کارهاشون فکر کنن،
‫که بهت اطمینان میدم،
‫بعد از پنج دقیقه وقت گذروندن با آقای بردفورد، ‫متوجه شدم پشیمون نیست.
‫می‌تونم بخاطر ورود غیر مجاز ‫پنج روز خدمات اجتماعی جریمه بدم؟
‫آره. خب، آم، ‫اگه... اگه از قرار منع خوشت نمیاد،
‫ممنوعیت چطوره؟ بیا برای 35 روز ‫از خونه در اومدنش رو ممنوع کنیم.
‫بیخیال سوفیا، واقعا می‌خوای ‫سر چندتا پاپکورن کاراملی دزدی
‫تو «روز تبار لتونیایی» ‫به من نکته ثابت کنی؟
‫از کجا می‌دونی من لتونیایی‌ام؟
‫مطمئنم یواشکی ‫یه تیکه کیک عسلی برای صبحونه آوردی.
‫- واو. ‫- از مهارت‌های نابیناهاست.
‫- هممم. ‫- می‌دونی. حواس تقویت شده و اینا.
‫هممم. تصور می‌کنم که دلم بخواد ‫یکم بیشتر در این باره بدونم.
‫درضمن، با اسمی مثل اوزولا...
‫خب، با توجه به آگاهی فرهنگیت
‫و دماغ واقعا تحسین‌برانگیزت،
‫برای موکلت 20 روز می‌برم.
‫هممم.
‫واقعا گیر داده به آزادی مشروط.
‫بهش یادآوری کردی که آخرین باری که
‫واقعا آزادی مشروط گرفت، ‫طبق شمارش من،
‫- 11 پرونده قبلتر بوده... ‫- آره.
‫فقط دوماه طول کشید تا افسر ناظرش ‫اون رو بخاطر غیبت به زندان برگردوند؟
‫چی بگم؟ ‫طرف سلیقۀ خاصی داره.
‫آره، خب منم همینطور.
‫خب، این 20 روز چطوره؟
‫که منهای امروز 15 روز میره داخل. ‫واقعا داری میگی
‫از دیدگاه فلسفی،
‫دو هفته زندان جایگزین آزادی مشروطه؟
‫فقط تو از این کارها می‌کنی مرداک. ‫تو دادگاه جرایم کیفری دربارۀ فلسفه بحث می‌کنی.
‫خودت شروع کردی. و الان که سر موضوعیم، ‫بهتر نیست به این اشاره کنم
‫که اسم جرمی که باهاش سر و کار داریم ‫«خرده‌دزدی»ئه؟
‫که از کلمۀ فرانسوی «پتی» گرفته شده. ‫که یعنی...
‫خیلی خب، فقط یه بار، ‫آخرین پیشنهادمه.
‫- آقای بردفورد می‌تونه 10 رو زندان بمونه. ‫- ایول!
‫ممنون.
‫- ببین، می‌دونستم به رستگاری اعتقاد داری. ‫- نه، ندارم. ندارم.
‫- اما واقعا امیدوارم ممنونت باشه. ‫- ممنون.
‫چی؟ نه.
‫چی؟
‫کی؟
‫نه، نه، اون یارو یه احمقه. نه، نه، فقط خودت. ‫فقط خودت ساعت 6 اونجا باش.
‫افسر پاول؟ ‫حس کردم صدات رو شناختم.
‫لعنتی، من باید قطع کنم.
‫وکیل مرداک. جالبه که مدام
‫- اینطوری به هم برمی‌خوریم. ‫- آره. مگه نه؟
‫امروز داری کار خدا رو انجام میدی؟
‫آره.
‫هی، نمی‌تونستی بذاری نقطه ضعفت ‫آزادانه بچرخه، مگه نه؟
‫- چی؟ ‫- یا نمی‌دونم، شایدم غرور بوده.
‫آیالا باعث شد جلوۀ بدی پیدا کنی، مگه نه؟
‫در واقع، ‫رک و راست آبروت رو برد
‫و نمی‌تونستی بذاری تو پلیس نیویورک آبروت بره. ‫واسه همین این کار رو کردی؟
‫روز خوبی داشته باشی جناب وکیل.
‫اون خانواده داشت.
‫آینده داشت. ‫و تو اینا رو ازش گرفتی.
‫تو نمی‌تونی این نشان رو ببینی جناب وکیل ‫چون که کوری،
‫اما پدربزرگم این نشان رو داشت،
‫پدرم این نشان رو داشت، ‫برادرم این نشان رو داره،
‫چهارتا از پسرعموهام این نشان رو دارن،
‫همه‌شون کله‌خرن اما پلیس‌های خوبی‌ان.
‫واسه همین، من با افتخار این نشان رو ‫حمل می‌کنم جناب وکیل.
‫و من هیچی دربارۀ اتفاقی که ‫برای هکتور آیالا افتاد نمی‌دونم.
‫اما یه چیزی هست که می‌دونم.
‫وکیلی که به یه افسر پلیس حمله می‌کنه؟
‫که مانع تحقیقاتی که در جریانه میشه؟
‫چیزی نیست که کانون وکلای دادگستری ‫دست کم بگیره.
‫- اگه متوجه منظورم بشی. ‫- همم.
‫در ضمن چندتا دیگه از همکارهای تحریک‌پذیرم
‫- توی نیروی پلیس هم هستن. ‫- آه، درسته.
‫فقط اینکه... باید بیشتر از اونایی که ‫دفعه قبل آورده بودی، با خودت بیاری، مگه نه؟
‫خیلی خب. می‌بینمت جناب وکیل.
‫شهر نیویورک.
‫بزرگ‌ترین شهر دنیا.
‫قلب سرمایه‌گذاری، نشریات...
‫دیپلماسی بین‌المللی.
‫ولی به نظرم یه چیزی رو ‫توی این مسیر از دست دادیم.
‫صنعت.
‫غرور قشر کارگر.
‫اگه بگم رد هوک چه واژه‌هایی به ذهن‌تون میاد؟
‫- قبر. ‫- فرسودگی.
‫آخه کثیف هم هست.
‫بله. این بندر مایه‌ی آبروریزی این شهره.
‫یه مدتی هست که اینطوره.
‫به نظرم می‌تونیم بهتر عمل کنیم.
‫منظورم یه بازسازی ساختاری کامله.
‫- این شدنی نیست. ‫- یه دگرگونی کامل.
‫من به مردم این شهر گفتم که قوی وارد میشم،
‫دقیقاً هم همین کار رو می‌خوام بکنم.
‫زنده باد آقا.
‫دنیل، می‌خوام ترتیب ‫یه مصاحبه‌ی مطبوعاتی رو بدی.
‫می‌خوام بلافاصله این پیام رو بدم.
‫جسارتاً...
‫نمی‌تونید یه چیزی رو تصمیم بگیرید ‫و با حرف به واقعیت تبدیلش کنید.
‫بعد چرا شیلا؟
‫اینجا شهرداریه. این کارها یه روندی دارن.
‫آره، روند انجام کارها.
‫من خیلی اهل بوروکراسی‌های بیخودی نیستم.
‫می‌دونم شما به روش متفاوتی عادت دارید،
‫ولی این کار اینطوری پیش نمیره.
‫این کارها وقت می‌خوان، صبر می‌خوان.
‫نظر تو چیه دنیل؟
‫اون توی جایگاهی نیست که نظر بده.
‫به علاوه، یه گروه خلافکار ‫دیروز داشتن 15 متری اینجا تیراندازی می‌کردن.
‫امسال این سومین باره. ‫خشونت مردم رو مضطرب می‌کنه.
‫این هدف بلند پروازانه‌ایه. هدف ارزشمندیه،
‫نمیگم نباید این کار رو بکنیم، ‫من فقط میگم باید کوچیک‌تر شروع کنیم.
‫این می‌تونه شعار کمپین بعدی‌مون باشه.
‫به نظرم حرفت اینه که ‫طرح من شانس موفقیت کمی داره،
‫اما غیرممکن نیست.
‫داری مشکلات رو برام شرح میدی.
‫من راه حل می‌خوام.
‫از کجا شروع کنیم؟
‫به نظرم باید یه تحقیقی ‫راجع به امکان‌سنجیش بکنیم.
‫بررسی زمین، مجوز ساختمون، قوانین مناطق.
‫تاثیرات محیط زیستی. مسائیل ترافیکی.
‫شورای شهر می‌خواد بدونه که ‫این پروژه می‌تونه موفق بشه.
‫بله، بیا این بررسی‌ها رو شروع کنیم.
‫بدون تایید شورای شهر ‫نمی‌تونیم این کار رو بکنیم.
‫- پس تایید شورا رو... ‫- نه.
‫نمی‌تونیم تاییدشون رو بگیریم مگه این که...
‫از وکیل عمومی بخوایم ‫که درخواست‌مون رو ثبت کنه.
‫- این قدم اوله؟ ‫- بله آقا.
‫بیاید قدم اول رو برداریم.
‫بله آقا.
‫در عین حال آقا، امروز برنامه‌مون کاملاً پره.
‫از روزهای شلوغ خوشم میاد. در خدمتم.
‫- ممنونم آقای شهردار. ‫- بله.
‫منم عملاً می‌خواستم همین حرف‌های تو رو بزنم، ‫واسه همین...
‫یه چیزی رو درست میگه.
‫اتفاقی که داره اینجا میفته ‫از چیزی که فکر می‌کنید مشکل‌ساز تره.
‫رئیس‌های دیگه انقدر خرابی به بار میارن،
‫تا یا یکی‌شون محکوم بشه یا همه‌شون بمیرن.
‫- خبرهای خیلی خوبی دارم. ‫- اون عفو مشروط رو برام گرفتی.
‫نخیر. برات ده روز گرفتم، ‫که هفت روزش رو می‌گذرونی، به جز امروز،
‫آخر هفته روز کاری به حساب نمیاد ‫و جمعه آزاد میشی.
‫- این چطور خبر خیلی خوبیه؟ ‫- بیخیال لروی،
‫کمترین چیزی که توی ده‌تا پرونده‌ی قبلیت داشتی ‫بیست روز بوده.
‫هرچیزی زیر 30 روز شانس آوردی، ‫ده روز معجزه‌ست.
‫ببین، گفتم عفو مشروط ‫و جدی هم گفتم عفو مشروط!
‫تو اون وسایل رو برداشتی لروی.
‫اینجا عفو مشروطی در کار نیست ‫این بهترین چیزیه که گیرت میاد.
‫پس بگو ببینم، چطور الان اونجایی نیست ‫که باید بگی تشکر می‌کنم جناب وکیل؟
‫خب، الان داری می‌اندازیم توی زندان ‫بعد من باید ازت تشکر کنم؟
‫واقعاً متوجه نیستی، مگه نه؟
‫این داستان گه هیچوقت تموم نمیشه.
‫این سیستم کل عمرم فقط بگام داده.
‫سری قبل 30 روز برام بریدن، ‫می‌دونی چی شد؟
‫به جلسه‌ی بهزیستیم نرسیدم ‫و مزایام رو قطع کردن.
‫این که بخوای با کوپن غذا زندگی کنی ‫به قدر کافی بد هست، ولی وقتی قطعش کنن،
‫پسر یه عمر طول می‌کشه تا به حالت عادی برگرده.
‫بعدش باید هرچی توی سوپرمارکت‌ها ‫دور ریختن رو بخوری،
‫واسه پول خورد التماس کنی،
‫که غذا بخری.
‫بعد هم آره، فقط یه بار...
‫دلم یه دسر می‌خواد.
‫یه چیزی که انقدر بدمزه نباشه. ‫یه چیزی که واقعاً خوشمزه‌ست.
‫خب، چرا پاپ‌کورن کاراملی دزدیدم؟
‫اون لعنتی رو دوستش دارم و واقعاً خوشمزه‌ست.
‫واسه این کارم هم حاضرن ‫پنج برابر مبلغی رو که...
‫حاضرن واسه سیر کردن شکمم بدن رو پرداخت کنن ‫که زندانیم کنن.
‫بعد اومدی اینجا و میگی شانس آوردم؟
‫که باید تشکر کنم؟
‫درست میگی.
‫به هر حال مهم نیست.
‫یک، دو، سه...
‫♪ ما این شهر رو می‌سازیم ♪
‫♪ ما این شهر رو با راک اند رول ساختیم ♪
‫♪ این شهر رو ساختیم ♪
‫♪ ما این شهر رو با راک اند رول ساختیم... ♪
‫♪ مارکونی مامبا می‌زنه، رادیو گوش کن ♪
‫♪ یادت نمیاد؟ ♪
‫♪ ما این شهر رو ساختیم... ♪
‫یه چیزی رو باید بهت نشون بدم.
‫♪ ما این شهر رو با راک اند رول ساختیم... ♪
‫- خانم، باید این رو ببینی. ‫- بگو دیگه دنیل. چی شده؟
‫♪ ما این شهر رو ساختیم، ما این شهر رو ساختیم ♪
‫♪ ما این شهر رو ساختیم... ♪
‫کار من بود. من گند زدم.
‫- این کار تو بوده؟ ‫- یه اشتباه بود.
‫- رفتم بیرون و بعد... ‫- می‌دونی چیه؟
‫نمی‌خوام بشنوم.
‫فقط با برنامه‌ریزها تماس بگیر و بهشون بگو ‫جلسه رو از برنامه حذف کنن. همین الان.
‫- ببخشید. ‫- گفتم همین الان دنیل.
‫بله خانم. فهمیدم.
‫♪ ما این شهر رو ساختیم... ♪
‫- حالا ما چطوری درستش کنیم؟ ‫- مایی وجود نداره.
‫من قبل از تو و فیسک اینجا بودم،
‫بعد از این که هردوتون هم نباشید ‫من هنوز اینجام.
‫حلش می‌کنم، فهمیدی؟
‫تو فقط باید دهنت رو ببندی.
‫♪ ما این شهر رو ساختیم، ما این شهر رو ساختیم ♪
‫♪ ما این شهر رو... ♪
‫♪ با راک اند رول ساختیم ♪
‫واقعاً فوق‌العاده بود.
‫خیلی بچه‌ها با استعدادن.
‫ممنونم آقای شهردار. ‫بعد از این برنامه...
‫نه، نه، نه. نه همین... همین کافیه.
‫خیلی با استعدادید و دوباره بگم...
‫شما فوق‌العاده بودید و...
‫به قول معروف: شهر همیشه بیداره.
‫همه چیز برای جلسه‌ی کلین‌گرین هالرز آماده‌ست؟
‫راستش آقا مجبور شدیم از برنامه حذفش کنیم.
‫- یه مشکل کوچیک پیش اومده. ‫- چی شده؟
‫دارن بهتون میگن دشمن اتحادیه کارگری،
‫واسه همین اون جلسه رو از برنامه حذف کردیم.
‫می‌تنیم به زودی بی‌سر و صدا ‫یه جایی برگزارش کنیم.
‫یه نفر خرابکاری کرده.
‫همیشه خبرها لو میرن.
‫تا وقتی من شهردارم نه.
‫یه جلسه با حضور همه می‌خوام. همین الان!
‫من کجام؟
‫اینجا مرکز فرهنگی لتونیه.
‫توی تقویم‌تون هست. روز میراث لتونی؟
‫چرا باید میراث لتونی واسه من مهم باشه؟
‫براتون مهمه چون حوزه‌ی انتخاباتی مهمیه.
‫شما با 16امتیاز اختلاف پیروز شدید،
‫که واقعاً توی کویینز مهم بود.
‫حالش رو ندارم.
‫آقای شهردار احتراماً، این کار همینه.
‫خانم‌ها آقایان و مهمانان محترم...
‫معرفی می‌کنم، شهردار شهر نیویورک، ویلسون فیسک.
‫شهردار زباله؟ همین؟
‫این نهایت توان‌تونه؟
‫همه‌تون اینجایید که کمکم کنید ‫وعده‌هام رو عملی کنم.
‫وعده‌هایی که به مردم دادم رو! ‫یه سری وعده‌ی ساده!
‫می‌فهمم این خبر از کدوم‌تون درز کرده.
‫می‌فهمم!
‫من بودم آقا. من خرابکاری کردم.
‫لعنت بهش.
‫کاملاً اشتباه کردم. ‫کل این داستان تقصیر منه.
‫همه برن بیرون! بیرون!
‫تو بمون! همینجا.
‫شیلا، گفتم برو بیرون.
‫ایشون نیروی منه آقا. ‫هرکاری کرده مقصرش منم.
‫باشه، قبوله. هرطور راحتی. ‫تو هم می‌تونی باهاش غرق بشی.
‫من... می‌خوام عذرخواهی کنم، ‫نمی‌خواستم این کار رو بکنم.
‫می‌دونم که این حرف‌ها درستش نمی‌کنه. ‫می‌دونم هیچی درستش نمی‌کنه.
‫ولی تا ساعت 4:30 یا حتی 5 رفته بودم یه کلاب،
‫چندتا هم... ببینید، خیلی نوشیدنی خورده بودم،
‫تکیلا بود و اگه بخوام کاملاً راستش رو بگم...
‫- یه ذره کتامین هم مصرف کردم. ‫- احتمالاً بهتره ساکت شی.
‫مست و احمق بودم و نمی‌خواستم ‫این کار رو بکنم، ولی کردم،
‫بعد هم می‌دونم قابل بخشش نیست، ‫درخواست بخشش هم نکردم،
‫چون... خودم هم نمی‌تونم خودم رو ببخشم...
‫آخه... مسئله اینه درست می‌گید.
‫من لیاقت این کار رو ندارم. هرگز نداشتم.
‫پس حق دارید اخراجم کنید یا مجازاتم کنید ‫یا هرکاری که می‌خواید بکنید.
‫منم فقط... می‌خوام بگم که ‫من کاملاً وفادارم،
‫تا همیشه هم قدردان این فرصت هستم،
‫تا آخر عمرم هم به خاطر این که چقدر ناجور ‫گند زدم بهش پشیمونم.
‫من... شما رو باور دارم.
‫تا همیشه رای من به شماست ‫و هر اتفاقی هم که برام بیفته،
‫از دور هرکاری از دستم بربیاد انجام میدم،
‫تا از شما و شهردار بودن‌تون حمایت کنم.
‫آره، من... نمی‌خوام اخراجت کنم.
‫همین الان وسایلم رو جمع می‌کنم آقا.
‫گفتم نمی‌خوام اخراجت کنم.
‫تو رو هم همینطور شیلا.
‫من تجربه‌ام زیاده و بذار اینطور بگم...
‫می‌دونم چقدر نمیشه روی آدما حساب کرد.
‫من فهمیدم که وفاداری و شهامت...
‫دوتا ویژگی‌ان که...
‫خب...
‫راحت تکرار نمیشن.
‫آقا، من لیاقت این رو ندارم که...
‫دنیل، فقط خفه شو.
‫می‌خوای بحث کنی که از کار بذارمت کنار؟
‫نه.
‫نمی‌خوام.
‫عذر می‌خوام آقا.
‫به موقع‌اش مرد بهتری میشی.
‫این به کنار، اگه یه بار دیگه همچین کاری بکنی،
‫میشه آخرین کاری که توی عمرت می‌کنی.
‫متوجه هستی؟
‫بله آقا.
‫کاملاً روشنه.
‫دیگه هرگز این اتفاق نمیفته.
‫برداشت دوم.
‫شهردار فیسک رو اصلاً نمی‌بینید.
‫هر هفته انگار درگیر یه رسوایی جدیده.
‫آخه، ببین زباله‌ها چطوری شدن.
‫بعد این همه زباله‌ی توی خیابون رو ببین آخه.
‫چطور باید به کسی اعتماد کنیم که ‫این همه وعده داده که...
‫واقعاً هوامون رو داشته باشه؟
‫- پرتابه؟ ‫- پیدا نشده.
‫با سلاح نه میلی‌متری به سرش شلیک کردن. ‫به سبک اعدام.
‫یه شلیک از فاصله‌ی خیلی کم بعد هیچکس ‫پوکه‌اش رو پیدا نکرده؟
‫سلام؟
‫خدایا.
‫می‌دونم اینجایی...
‫منم! منم!
‫فرانک! فرانک! فرانک!
‫منم. متیو.
‫خدا لعنتش کنه.
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- حالت چطوره؟ خوبی؟
‫درجه یکم.
‫- چی می‌خوای؟ ‫- به یکی از موکل‌هام شلیک شده فرانک.
‫حدس بزن لوگوی کی رو روی پوکه‌اش پیدا کردم؟
‫اوه، محض رضای خدا.
‫یه سری طرفدار مسخره، ها؟
‫آره، خیلی‌هاشون هم پلیسن.
‫- این قضیه چه ربطی به من داره؟ ‫- آره.
‫هیچ ربطی بهت نداره، درسته. من چقدر خنگم.
‫- چه خونه‌ی قشنگی داری. ‫- هوم. ممنونم.
‫ولی یه پیشنهاد، می‌تونی اینا رو به کار بگیری،
‫که یه خدمتی بکنن.
‫آره. یه خدمتی بکنن، ها؟
‫تو داری خدمت می‌کنی قرمزپوش؟
‫خدمت کردی؟
‫با یه لباس هالووین توی شهر می‌چرخی،
‫آدم بدا رو گوشمالی میدی.
‫هی، به خاطر خدماتت ممنونم!
‫منظورم اینه که می‌تونی به مردم کمک کنی، ‫می‌تونی جون‌شون رو نجات بدی.
‫من... این کار رو کردم.
‫من توی میدون جنگ بودم قرمزپوش.
‫ببین به کجا رسیدم.
‫اوه ببخشید. متوجه نشدم که ‫تو توی این ماجرا قربانی محسوب میشی.
‫من کل عمرم این واژه‌ی بی‌خایه رو ‫به زبون نیاوردم،
‫تو این حرف رو نذار توی دهن من، فهمیدی؟
‫بسیار خب، پس بهم بگو داستان چیه رفیق.
‫داری اینجا چیکار می‌کنی، ‫هر روز و هر روز...
‫- فقط قایم میشی؟ ‫- من از هیچی قایم نشدم!
‫- اومدی اینجا، منم همینجام. ‫- طرح قتل بعدیت رو می‌ریزی؟
‫- دقیقاً همینطوره. ‫- عالیه. چطور پیش میره؟
‫تو می‌خوای توی خیابون باشی، راحت باش!
‫ولی من وقت این قهرمان‌بازی‌های ‫بچگانه‌ی تو رو ندارم!
‫- روشنه؟ ‫- آره. کاملاً روشنه.
‫- حتماً؟ ‫- ببخشید وقتت رو تلف کردم.
‫آره.
‫- بهت میگم من چی فکر می‌کنم قرمزپوش. ‫- بگو. بهم بگو چی فکر می‌کنی.
‫فکر نمی‌کنم اومدی اینجا که ازم کمک بخوای.
‫ببین، به نظرم می‌خوای اجازه بگیری.
‫می‌خوای بری سراغ یه نفر، ها؟ ‫می‌خوای بهش صدمه بزنی.
‫شاید یه ذره ترسیده باشی. ‫یه ذره از معناش ترسیدی.
‫برداشت جالبی بود. خوشم اومد.
‫ولی آره، نه ببخشید رفیق. ‫خیلی از این یکی فاصله دارم.
‫آره، همه‌اش مزخرف میگی وکیل. ‫همه‌اش مزخرف میگی.
‫- تو گناهکاری. ‫- ببخشید؟
‫آره، اون حس گناه، اون شرمساری، ‫اینا خونه‌ی منن قرمزپوش.
‫می‌تونم توی تو هم ببینمش، ‫می‌تونم بوش رو حس کنم. از سر و روت می‌باره.
‫یه روز دیگه برمی‌گردم فرانک،
‫شاید وقت مناسب‌تری باشه.
‫اومدی این مزخرفات رو ‫در مورد نجات جون آدما میگی.
‫جون دوست خودت چی شد؟ نجاتش دادی؟
‫از دستش دادی، مگه نه قرمزپوش؟
‫- مسئله اون نیست. ‫- پس اسمش رو بیار.
‫مسئله اون نیست. مسئله اون نیست.
‫محض رضای خدا، اسمش رو بیار.
‫اسمش رو بیار ترسو، اسمش رو بیار!
‫مسئله اون نیست؟
‫از خودت متنفری، فکرش مثل خوره افتاده به جونت،
‫به خاطر این که هیچ کاری ‫نتونستی براش بکنی، پس...
‫اوه، اوه.
‫خدا لعنتش کنه. خدا لعنتت کنه.
‫ببخشید، عذر می‌خوام.
‫واسه چی عذرخواهی می‌کنی؟
‫اولین کاریه که صادقانه کردی قرمزپوش.
‫- مسئله اون نیست. ‫- نه.
‫باشه؟
‫مسئله فقط خودشه.
‫باهات حرف می‌زنه، مگه نه؟
‫صداش رو می‌شنوی.
‫می‌شنوی مگه نه؟
‫هروقت حرکت نمی‌کنم ‫هنوز صدای پسر کوچولوم رو می‌شنوم.
‫می‌بینمش.
‫صداش رو هم می‌شنوم.
‫میگه: برو سراغ‌شون بابایی.
‫برو سراغ تک تک‌شون.
‫به خاطر همین این کار رو می‌کنم.
‫به خاطر همین هم توی وجود تو هم می‌بینمش. ‫به خاطر همین توی وجودت می‌بینمش،
‫به خاطر این که می‌دونی که هیچ کاری نکردی،
‫و فکرش مثل خوره افتاده به جونت،
‫فکرش انقدر میفته به جونت، ‫انقدر میفته به جونت...
‫هیچ راه فراری ازش نداری، می‌فهمی؟
‫پیداش کردم.
‫محض رضای خدا.
‫کاری رو کردم که باید می‌کردم.
‫بعد هم گذاشتم سیستم بقیه‌اش رو حل کنه...
‫تو و اون سیستم...
‫تو و اون سیستم لعنتیت!
‫محض رضای خدا!
‫خب حالا چی؟ بولزآی هر روز توی هلفدونی...
‫غذاش رو می‌خوره، همون هوایی رو ‫نفس می‌کشه که تو می‌کشی.
‫- حس خوبی نسبت به این داری؟ ‫- اون زندگی داره!
‫فاگی خودمون چطور؟ اون زندگی داره؟
‫فاگی...
‫اون...
‫مهربون‌ترین و صادق‌ترین آدمی بود که دیدم.
‫آدم‌هایی مثل من و تو هم...
‫می‌تونیم یه عمر کار کنیم و هرگز ‫به پای شرافت اون نرسیم.
‫خداحافظ فرانک.
‫خب، وقتی دکتر گلن خواست...
‫پرسید پیش من احساس امنیت می‌کنی یا نه.
‫حدس زدم.
‫یه روانشناس به فکر این رو می‌پرسه.
‫من هم بهش گفتم که می‌کنم.
‫دروغ هم نگفتم.
‫خب خوشحالم که این حس رو داری.
‫دارم.
‫ولی ویلسون...
‫باید این حس رو داشته باشم؟
‫وقتی بچه بودم،
‫با نگاه کردن به پدرم یاد گرفتم.
‫که چطور با یه مرد دست بدم.
‫که از کجا بفهمم که یه کسی ‫می‌خواد گولم بزنه.
‫قدرت قانع کردن رو یاد گرفتم.
‫که چطور روی ذهن آدما تاثیر بذارم...
‫یا بدن‌شون رو خورد کنم.
‫ولی بخشش...
‫این بخشی از وجود اون نبود.
‫نه، دارم تلاش می‌کنم.
‫دلم می‌خواد شرایط مثل قبل بشه.
‫متوجه هستم که شاید امکانش نباشه.
‫آدما عوض میشن.
‫من اون زنی که موقع رفتنت بودم نیستم.
‫نه، نیستی، مگه نه؟
‫از اون موقع فوق‌العاده‌تر شدی.
‫اگه انقدر خوب نمی‌شناختمت، ‫فکر می‌کردم می‌خوای ازم فاصله بگیری.
‫خیلی عذر می‌خوام.
‫مجبور شدم برم یه جلسه‌ی دیگه.
‫لازم نیست عذرخواهی کنی.
‫واقعاً؟
‫شاید یه کوچولو.
‫بامزه‌ست که چطور...
‫وقتی اینجا نمی‌مونم نگرانت نمیشم.
‫وقتی یه شبی رو دیرتر میای خونم ‫ذهنم حسابی درگیر میشه.
‫آخه: اگه افتاده باشه جلوی مترو چی؟
‫- اگه یه نفر دزدیده باشتش چی. ‫- بدزدنم؟
‫شاید به حرکت هایملیش نیاز داشته باشه،
‫و هیچکس نباشه که براش انجام بده.
‫- من توی حرکت هایملیش محشرم. ‫- واقعاً؟
‫- اوهوم. ‫- خب متاسفم،
‫یعنی، متاسف نیستم، ‫می‌دونی که متاسف هستم. حالا هرچی. فقط...
‫به نظرم امروز یکی از اون روزهاست.
‫ثابت شد که موکلم بی‌گناهه ‫و با این حال مُرد و واسه هیچکس مهم نیست.
‫می‌دونم، از این بابت متاسفم مت.
‫یکی دیگه از موکل‌هام توی رایکرز زندانی شده ‫چون یه بسته پاپ‌کورن کاراملی دزدیده.
‫به نظر یه کمی زیاده‌روی میاد.
‫تا حالا شده حس کنی که انگار...
‫داری یه سنگ رو از صخره می‌بری بالا،
‫کلی هم آدم اون طرفش دارن هلش میدن؟
‫روز تو چطور بود؟
‫می‌دونی...
‫یه سری روان‌رنجور و افسرده‌ی معمولی...
‫به علاوه‌ی یه زوج نسبتاً غیرمعمولی ‫که به مشکل خوردن؟
‫هیچ‌کدومش رو هم نمی‌تونی بهم بگی.
‫خب می‌دونی، ‫می‌تونم هرچی می‌خوای بدونی رو بهت بگم.
‫واقعاً؟
‫فقط باید بعدش بکشمت.
‫می‌دنی، خیلی به این که وارد ‫یه آپارتمان خالی بشم عادت کرده بودم.
‫حالا چی؟
‫حالا نمی‌تونم تصور کنم یه روز اینجا نباشی.
‫جواب خوبی بود.
‫خواهش می‌کنم آقای فیسک.
‫شهردار فیسک.
‫شنیده بودم که بخشش بالاترین حالت عشقه.
‫نمی‌دونم...
‫باهاش موافقی آدام؟
‫خواهش می‌کنم... فیسک!
‫خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم!
‫بذار بیام بیرون!
برای دانلود فیلم های بیشتر به وب سایت کیامووی مراجعه کنید .:: kiamovie.ir ::.