‫هـــم؟
‫مگه «افسانه‌‌ی مرگ»...
‫قرار بود شاد باشه؟
‫خب، حلاهرچی.
‫معلومه که نیست!
‫این پرنده مرموز...
‫واــــی، چقدر خوردم. ‫از فردا رژیم می‌‌گیرم دیگه.
‫بی‌‌فایده‌‌ست.
‫هرجا که برم...
‫بی‌‌فایده‌‌ست.
‫هرکاری بکنم...
‫بی‌‌فایده‌‌ست.
‫همه‌‌ش سروکله‌‌ش پیدا می‌‌شه.
‫بی‌‌فایده‌‌ست.
‫‌‌بی‌‌فایده‌‌ست.
‫اون پرنده ایکبیری جدی جدی ‫رفته رو مخم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت کیامووی ::.. .:: kiamovie.ir ::.
‫قسمت هشتم: اعتراف
‫بازم مطمئنم اونُ یه جا ‫دیگه‌‌م دیدم.
‫ناتسوکو سان!
‫چیزی پیدا کردی؟
‫اون پرنده‌‌ی سخن‌‌گو شاید ‫مثل شما باشه.
‫ها؟
‫همه اهالی این شهر از نُه پادشاهی ‫اینجا جمع شدن.
‫اما اون پرنده اهل هیچکدوم از ‫نُه پادشاهی نیست.
‫پس شاید از پادشاهی حقیقت اومده باشه. ‫مثل شما.
‫درضمن، این پرنده تو دوجا ‫اخیراً دیده شده.
‫اولی در اطراف خود شما، ‫ناتسوکو سان.
‫و اون یکی...
‫واو، چه پرنده خوشگلی.
‫از گُل خوشت می‌‌آد؟
‫ناچ چان، گرفتمش!
‫دیگه تلاش برای فرار، «بی‌‌فایده‌‌ست».
‫خب تو کی هستی؟ ‫از کُجا اومدی؟
‫هدفت چی‌‌ـه؟
‫سوال کردن بی‌‌فایده‌‌ست.
‫صحیح... ‫جاستیس!
‫حله، هروقت بگی آماده‌‌ست.
‫دِستِنی، برو به بچه‌‌ها بگو امروز ‫مرغ پلو داریم.
‫وای، چه شود.
‫سنسی، چیکار می‌‌کنی؟
‫منم می‌‌خوام آشپزی کنم.
‫منم.
‫بریو اون‌‌ور، اینجا خطرناکه.
‫عه.
‫ما بازی می‌‌خوایم.
‫بنظر جاستیس سنسی ‫خیلی محبوبن.
‫خـ خفه شو.
‫من دستشویی دارم. ‫هـــه؟!
‫ها؟ نه نه اونجا نه، از این‌‌ور!
‫جاس چان، زودباش از این طرف.
‫جاس چان؟
‫دستنی یه دوشیزه زیباروـه.
‫اون تپه عضله، دستنی نیست.
‫چی؟ ولی دستنیِ الان که خیلی خوبه.
‫هی! پسش بده!
‫دستنی این‌‌ـه!
‫او، این...
‫کامِتارو ‫سوریاما
‫هـــه؟
‫این امضای کارگردان ‫سوریاما نیست؟
‫تو کارگردان کامتارو سوریاما هستی؟
‫اگه باشم چی؟
‫شوخی می‌‌کنی!
‫کارگردان؟ کارگردان چی؟
‫اون کسیِ که «افسانه‌‌ی مرگ» رو ساخته. ‫نابغه دنیای انیمه!
‫من طرفدارتم، لطفا باهام دست بده!
‫آ آم، من تمام کارهاتونُ دیدم و ‫هربار چشمام از شوق ‌‌می‌‌درخشه.
‫مـ می‌‌شه بنویسید «تقدیم به هیروسه ‫ناتسوکو سان»؟
‫سان نداریم.
‫خیلی ازتون ممنونم. ‫این دیگه میراث خانوادگی‌‌ـه.
‫من همه‌‌ی قدم‌‌هاتُ دنبال کردم، حتی رفتم استودیوی ‫کونان چون شما اونجا کار می‌‌کردید.
‫هنوزم باورم نمی‌‌شه اینطوری ‫ملاقات‌‌ـتون کردم.
‫وایسا...
‫تو مُردی، مگه نه؟
‫آگهی ترحیم‌‌ـتُ دیدم!
‫آم، ولی فکر کنم خودمم مُردم... ‫پس این واقعاً تناسخ‌‌ـه.
‫ولی چرا پرنده شدی؟
‫من مُردم و به بال رسیدم.
‫ها؟ پس اینطوری کار می‌‌کنه؟
‫تو وقتی مُردی به چی رسیدی؟
‫مـ من به چی رسیدم...؟ ‫فکر کنم این.
‫نخیر، این داخل دنیای ‫واقعی هست.
‫تو به هیچی نرسیدی.
‫فکر کنم پادشاهیِ واقعیت ‫حقیقت داشته باشه.
‫این پِگباری بود که من استفاده می‌‌کردم!
‫جدی، جان من؟!
‫هـ هی، داری چیکار می‌‌کنی؟
‫می‌‌خوام از قدرت اون وسیله استفاده کنی ‫تا افسانه‌‌ی مرگُ نجات بدی؟
‫ها؟
‫حتی اگه بخوای بازنویسی‌‌ـش کنی... ‫نه، بخوای درست‌‌ـشون کنی، بی‌‌فایده‌‌ست.
‫من! افسانه‌‌س مرگ رو بازنویسی کنم؟
‫ا اصلا همچین کاری نمی‌‌کنم!
‫افسانه‌‌ی مرگ مثل انجیل من می‌‌مونه!
‫از زمانی که تو تئاتر دیدمش ‫مُریدش بودم.
‫من از اونجا شروع کردم.
‫پس چرا خلاهارو می‌‌کشی؟
‫خب، شاید چون به ما حمله می‌‌کنن...
‫جدا از اون، می‌‌شه انقدر حرف‌‌های منُ زمان‌‌بندی نکنی؟
‫از زمانی که تو پیدات شده، ‫طول عمر فیلم بیشتر شده.
‫اصلا می‌‌دونی چندین صحنه رو اشک ‫ریزون مجبور شدم حذف کنم.
‫هــه! راجع به این صحنه‌‌ها ‫بیشتر بهم بگو.
‫بی‌‌فایده‌‌ست، جمع کن برگرد ‫به حقیقت.
‫ها، چطور می‌‌تونم برگردم؟ الان می‌‌شه؟
‫من از کجا بدونم، خودت برو پیداش کن.
‫عـــــه!
‫مهم نیست چقدر تقلا کنی، پایان این ‫فیلم از قبل تعیین شده‌‌ست.
‫سرنوشت لوک الانش هم آغاز کرده.
‫هرچقدر می‌‌خوای تلاش کن، ‫بی‌‌فایده‌‌ست.
‫آه، یه لحظه!
‫صبر کن!!
‫ناتسوکو سان، منظورش از سرنوشت ‫لوک چی بود؟
‫به سلامتی!
‫خب می‌‌خواستی در مورد چی حرف بزنی؟
‫آه، چیزه...
‫حقیقتش راجع به من نیست، ‫برای دوستِ دوستم‌‌ـه.
‫هــه، دوست دوستت؟
‫اره.
‫ما از وقتی به دنیا اومدیم باهم بودیم، ‫تو دوستان دیگری هم داری لوک؟
‫بیخیال اصلاً.
‫عه بیا بیا فقط شوخی کردم، ‫بیا حرف بزنیم...
‫ایا این دوست دوستت برات ‫دردسر درست کرده؟
‫می‌‌توی همه‌‌ـشُ بهم بگی.
‫خب این دوست دوستم...
‫خب؟
‫ظاهراً عاشق یکی شده.
‫ها؟!
‫اون تاحالا همچین حسی نداشته.
‫پس نمی‌‌دونه باید چیکار کنه.
‫اصلا نمی‌‌تونه تمرکز کنه.
‫تا چه مرحله پیش رفتید؟
‫منظورت چی‌‌ـه؟
‫باهم قرار می‌‌ذارید؟
‫نـ نه خنگه، اینطوری نیست.
‫آه، خداروشکر.
‫من ازدواج مدنظرمه.
‫برای اینجور چیزها، فکر کنم باید ‫طبق اداب و رسوم جلو بریم.
‫منظورم این‌‌ـه، دوست دوستم ‫اینطوری فکر می‌‌کنه.
‫نخیر، نخیر، نخیر، نخیر، ‫محاله!
‫جدی؟
‫البته که نمی‌‌شه.
‫آخه شاید طرف مقابل بهش بر بخوره.
‫هنوز بهشون نگفتی چه حسی داری مگه نه؟
‫اگه یهو بگی باهام ازدواج کن، ‫بهشون بر می‌‌خوره.
‫احساسم رو؟
‫آی، از دست این عشق!
‫آدمُ از داخل جوون می‌‌کنه!
‫که احساسات؟
‫لـ لـ لوک! و واسیا!
‫خب، تو چطور؟
‫اگه تو هم گره‌‌های عشقی داری ‫می‌‌تونم به من بگی.
‫شیرین عسل‌‌های من. ‫و وایسا لوک!
‫پس همه چیز از قبل نوشته شده ها؟
یعنی بعد از این کلش ‫اتفاق می‌‌افته؟
‫توی فیلم، اون هربار که دوستانشُ از دست می‌‌داد، ‫بیشتر و بیشتر تو تاریکی غرق می‌‌شد.
‫ولی یونیو نمرد.
‫دستنی هم که نمرد.
‫فکر نکنم با این اوضاع، لوک ‫تهش به اونجا برسه.
‫ولی اگه قرار باشه اونجوری که کارگردان گفت ‫پیش بره، یعنی آخرش...
‫واقعیت... می‌‌تونم برگردم؟ چطوری؟
‫ناتسوکو!
‫لوک؟
‫چی‌‌ـه؟
‫من عاشقتم...
‫من...
‫تورو دوست دارم.
‫دوست دارم.
‫ها؟
‫برای ‫ناتسوکو‫ هیروسه ‫کامتارو ‫سوریاما
‫عه! یعنی چی اصلاً؟
‫لوک شخصیت انیمه‌‌ایی‌‌ـه که از بچگی ‫نگاه‌‌ـش می‌‌کردم.
‫اما لوک اینجا واقعی‌‌ـه. ‫غذا می‌‌پزه، می‌‌جنگه و زنده‌‌ست.
‫نه صبر کن، من مُردم. ‫شاید این واقعی نیست؟
‫این داستان فیلمِ «افسانه‌‌ی مرگ»‌‌ـه.
کیامووی .:: kiamovie.ir ::.
‫ناتسوکو.
‫دوست دارم.
‫از اونجایی که تناسخ پیدا کردم، ‫یعنی مُردم؟
‫دوست دارم.
‫من زنده‌‌م؟ ‫این واقعیت‌‌ـه؟
‫اگه این واقعی‌‌ـه، پس لوک فقط یه مُشت ‫خط روی کاغذـه.
‫یادمه خونده بودم کارگردان سوریاما از مداد سه بعدی استفاده می‌‌کرد. ‫شایدم اونم با مداد سه بعدی کشیده...
‫نه، الان وقت فکر کردن ‫به اون نیست.
‫دوست دارم!
‫این خطوط طراحی شده با مداد سه بعدی ‫یا دو بعدی هی تکرار می‌‌کنه:
‫دوست دارم.
‫آم، خـ، بـ...
‫دوست دارم.
‫دوست دارم!
‫گمان کنم این همون سرنوشت لوک‌‌ـه ‫که پرنده هه گفت.
‫بنظرم که خودشه!
‫تمومش کن!
‫دوست دارم.
‫درسته.
‫باید کارهای صدا گذاری رو آماده کنم.
‫ناتسوکو؟
‫دین دین دین، الو؟ هیروسه ناتسوکوام.
‫صبر کن چی شده؟
‫بله درسته، نه آگهی بیشتر نیاز نداره.
‫دیگه فیلر هم نداریم، نمی‌‌خوام ‫ذهنم مشغول باشه.
‫ناتسوکو...
‫کار بدی انجام دادم؟
‫ولی من فقط احساسمُ به ‫ناتسوکو گفتم.
‫گانگار، باید چیکار کنم؟
‫کی فکرشُ می‌‌کرد یه روز نصیحت عاشقانه ‫از اون بگیری؟
‫جاستیس.
‫مطمئنم گانگار انقدر شوکه شده که الانِ ‫دوباره زنده شه.
‫خـ خفه شو!
‫خب چه‌‌خبر از ناتسوکو؟
‫چی؟
‫هربار که می‌‌بینیش بهش می‌‌گی؟
‫خب، واکنشی نشون نمی‌‌ده، حدس می‌‌زنم ‫یه جارو اشتباه کردم.
‫اره، الان حالش ازت به هم می‌‌خوره.
‫چی؟
‫هوی چت شد؟
‫باید برم ازش خواهش کنم ‫ازم متنفر نباشه!
‫هوی هوی، یه‌‌خورده صبر کن.
‫روی باسن محترمت بشین.
‫گوش کن، بچه که نیستی، نمی‌‌تونی مدام ‫احساساتُ بهش القا کنی.
‫اینطوری فقط فراریش می‌‌دی.
‫پس، باید چیکار کنم؟
‫وقتی به من گفتم، در مورد ‫دوست دوستش بود...
‫پس چرا با جاستیس انقدر صادقه؟
‫اول، ازش بخواه باهات بیاد سر قرار.
‫قرار؟
‫آفرین، باید ببریش یه جایی که معمولاً ‫هیچکدوم‌‌ـتون نمی‌‌رید.
‫جایی که معمولاً نمی‌‌ریم؟
‫مثلاً یه رستوران نُقلی.
‫یا یه پیک‌‌نیک عاشقانه شبانه، ‫با یه منظره توپ، چطوره؟
‫ببرش جایی که تاحالا نرفته ولی ‫دلش بخواد بره.
‫جایی که دلش بخواد بره؟
‫راستی، چرا اصلاً از یونیو نمی‌‌پرسی؟
‫امکان نداره بتونم از یونیو بپرسم.
‫ولی مگه شما بهترین دوستای هم نیستین؟
‫ما از زمانی که بدنیا اومدیم ‫باهم بودیم.
‫من برای مثل خانواده‌‌ست.
‫هیچ‌‌وقت خودم خانواده نداشتم، ‫پس مطمئن نیستم،
‫ولی یه‌‌جورایی می‌‌دونم اون خانواده ‌‌مه.
‫نمی‌‌تونم مسائل عشقیمُ ‫به خانواده‌‌م بگم.
‫آه، لوک.
‫آه راستی، اگه درست یادم باشه ناتسوکو ‫می‌‌خواست بره اونجا...
‫کُجا؟
‫ناتسوکو، اونجایی؟
‫می‌‌خوای بریم چشمه‌‌های آب گرم؟
‫یکم از اینجا دروه ولی... ‫اگه تو دلت بخواد...
‫چرا باهم دیگه نریم؟
‫چشمه آب گرم؟
‫واو.
‫یه چشمه آب گرم واقعی‌‌ـه.
‫کی فکرشُ می‌‌کرد داخل افسانه‌‌ی مرگ ‫چشمه‌‌ی آب گرم پیدا بشه؟
‫نگران نباش، من میرم اون سمتی.
‫ناتسوکو!
‫هیولا این‌‌جاست؟
‫تو حالت خوبه؟
‫نمی‌‌دونستم این اطراف ‫چشمه آب گرم هست.
‫گانگار درست‌‌ـشون کرد.
‫عه؟
‫کاپیتان یهو دلشم حموم ‫کردن خواست...
‫گانگار هم گفت: اینجا باید چشمه آب گرم باشه. ‫و با یه مشت دردستش کرد.
‫اره خب، اون گانگاره، پادشاه صخره‌‌ها ‫و کنترل گر گدازه.
‫نمی‌‌دونستم می‌‌شناسیش.
‫بله که می‌‌شناسم، ‫من فن دوآتیشه نُه سربازم.
‫فن؟
‫یعنی، من عاشق نُه سربازم.
‫عشق...
‫پس گانگار این هارو درست کرده؟
‫آفرین گانگار!
‫ادمیرال مافورک؟
‫درسته.
‫خوب بلدی‌‌ـشون.
‫مگه نه؟ من همیشه خودمُ جای اونا تصور می‌‌کردم. ‫هرکسی نمی‌‌تونست تشخیص‌‌ـشون بده.
‫وقتی تازه فیلم اکران شده بود، ‫کلی خرت‌‌وپرت براش تولید کردن.
‫کل عیدی هام رو صرف خریدشون کردم.
‫می‌‌گم، می‌‌دونی بین نُه سرباز کی ‫از همه محبوب تره؟
‫خب معلومه که من!
‫نوچ نوچ، یونیوـه.
‫طراحی‌‌ـش خیلی قوی بود.
‫تو نگاه اول قابل تحسین به‌‌نظر می‌‌آد، ‫برای همین‌‌ـه بین بچه‌‌ها محبوب می‌‌شه.
‫تو دوسش داری، ناتسوکو؟
‫اینطوری نیست که ازش خوشم نیاد،
‫ولی بین نُه سرباز بیشتر از همه...
‫تو رو دوست دارم.
‫الان نباید به فکر این باشم که وقت خوبی ‫برای گفتن اون نیست؟
‫آ آره.
‫این پادشاهی حقیقت که تو ازش اومدی، ‫چجور جایی‌‌ـه؟
‫ها؟
‫من فکر نمی‌‌کردم جز نُه پادشاهی ‫جایی دیگه‌‌ایی هم باشه.
‫دوست دارم جایی رو که تو ازش ‫اومدیُ ببینم.
‫اون زخم.
‫اون فقط یه طراحی با مداد ‫سه بعدی نیست.
‫برای لوک این جهان واقعی‌‌ـه.
‫چم شده؟ چرا قلبم انقدر تند می‌‌تپه؟
‫شاید گرما رو بدنم تاثیر گذاشته، ‫باید زود از آب برم بیرون.
‫هــــه؟
‫عه، لوک؟!
‫خلاـه!
‫ها؟
‫تو همچین جایی؟
‫داره به سمت شهر می‌‌ره.
‫باید چیکار کنیم؟
‫همین‌‌جا بمون، ناتسوکو.
‫لوک؟
‫هنوز نفهمیده ما اینجا هستیم.
‫اگه تنها باشه، از پسش برمی‌‌آم.
‫لوک!
‫ناتسوکو!
‫چی؟
‫ناتسوکو! تو خوبی؟
‫اون اشعه‌‌ها... ‫دقیقا مثل اونایی بود که من طراحی کردم.
‫چی؟
‫چشمه آب گرم؟
‫حرومی، اون چشمه آب گرم محل ‫قرار اول من و ناتسوکو بود!
‫قـ قرار! چی داری می‌‌گی؟
‫خودشه خلا سان!
‫خلا سان؟
‫بیا ببینم، از اینجا اومدنت ‫پشیمونت می‌‌‌‌کنم.
اوکی، قطعاً یه تغییری این وسط رخ داده...
‫لـ لوک!
‫اوضاع بده!
‫بِکش، باید طراحی کنی ناتسوکو.
‫لعنت!
‫ناتسوکو، بخاطر اشعه‌‌ها نمی‌‌تونم ‫جلوتر برم!
‫می‌‌تونی یه‌‌جوری دفاع‌‌ـشون کنی؟
‫دفاع کنم؟
‫خودشه!
‫حریف تو منم!
‫تموم شد؟
‫آخراشه!
‫این سمتی.
‫ناتسوکو!
‫هــــم، این دیگه چی‌‌ـه؟
‫انگار که من...
‫تمومه!
‫جنگ‌‌جوی هوشمند، ایکوداس.
‫اون خلا...
‫بین ساطح کردن هر اشعه ‫یکم توقف می‌‌کنه.
‫ناتسوکو، این ربات چطوری حرکت می‌‌کنه؟
‫سه قدرم راه می‌‌ره بعدش می‌‌پره.
‫هنوز سرپاست!
‫این احساسات...
‫دیگه چی هستن؟
‫هیروسه ناتسوکو!
‫عاشقتم!
‫جانم...
برای دانلود فیلم های بیشتر به وب سایت کیامووی مراجعه کنید .:: kiamovie.ir ::.
‫قسمت نهم: قهرمان