..:: ارائه شده توسط وب سايت کیامووی ::.. .:: kiamovie.ir ::.
« بازیگر »
‫ای شیطون
‫آره، چه‌جورم
‫- بیا اینجا ببینم ‫- دارم میام
‫جدی؟ ‫تو...
‫مرد خیلی خیلی بدجنسی هستی
‫تلاشم همینـه
‫عزیزم!
‫هی. ببخشید
‫من الان...
‫راه می‌افتم میرم
‫نه،‌ نه، نه! ‫نه!
‫امشب، در سریال «قلبی خاموش»
‫پاول کول در دنیایی چشم باز می‌کنه که
‫هیچ‌چیزی سر جاش نیست
‫دنیایی که همه دیالوگ‌هاشون رو بلدن و
‫تنها چیزی که واقعیـه، خونه‌ست
‫پاول؟
‫- پاول؟ ‫- پاول؟
‫درستـه
‫اسم من مِیـه
‫من دکتر کرافت هستم
‫اونقدری هشیار هستی که به ‫چندتا سوال جواب بدی؟
‫- سرم ‫- اسمت رو بگو لطفاً
‫- اوم، پاول ‫- شغل‌؟
‫من... یادم نمیاد
‫- شما بازیگرید ‫- چی؟
‫اوهوم. گروه بازیگرهاتون از شهر رفتن
‫اما شما موقع اجرای روز شنبه توی سالن پالاس
‫اینجا بودید
‫شما بازیگرید
‫بازیگر؟
‫درمورد حادثه‌ای که براتون اتفاق افتاده، ‫به کی اطلاع بدیم؟
‫کدوم حادثه؟
‫مچت رو گرفتن، مگه نه؟
‫حادثه این بود
‫مچم رو گرفتن؟ کی؟
‫تو کی هستی؟
‫انگار حافظه‌ی بلندمدتش رو پاک از دست داده
‫اما درمورد حافظه‌ی کوتاه‌مدتش چیزی نمی‌دونم
‫مدت فراموشی غیرقابل‌پیش‌بینـه
‫ممکنه یه چندهفته‌ای طول بکشـه، ‫شایدم بیشتر
‫ببینیم چی میشه
‫بازیگر؟
‫تعریف کن پاول
‫نیویورک رو نمی‌دونم اما
‫زِنا توی اوهایو غیرقانونیـه
‫قرارمون اینـه
‫با اتوبوس بعدی از شهر خارج میشی
‫اگه یه بار دیگه ببینمت،
‫زندونیت می‌کنم و ‫کلیدش رو هم می‌اندازم دور
‫فهمیدی؟
‫اوهوم
‫بعد از ظهرتون بخیر
‫قیمت بلیط نیویورک سیتی چقدره؟
‫۳۳ دلار، ‫یه طرفه
‫با ۷ دلار تا کجای شرق می‌تونم برم؟
‫اوم...
‫اِملی
‫که میشه ۳ دلار و ۹۷ سنت
‫بعدش هم جفوردز
‫- میشه ۵ دلار و ۶۴ سنت ‫- همین عالیـه
‫جفوردز عالیـه
‫اولین باره که دارید میرید جفوردز؟
‫این همه راه از نیویورک اومدی که
‫فقط با زن یه مرد دیگه بخوابی
‫از خودت خجالت نمی‌کشی پاول؟
‫خب، من توی یه اتاق هتل توی...
‫اینجا دیگه کدوم گوریـه؟
‫پاول ادوین کول
‫خیابان گروو، پلاک ۱۲۵. ‫نیویورک، نیویورک
‫گندش بزنن...
‫خیابان گروو، پلاک ۱۲۵
‫۱۲۵...
‫حالا چجوری خودم رو برسونم خونه؟
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫بله. این بوی بد از کجا میاد؟
‫بوی دباغ‌خونه‌ست
‫فکر کردی نیویورکی‌ها
‫کفشای لوفرشون رو از کجا میارن؟
‫چه کمکی می‌تونم بهتون بکنم قربان؟
‫بلیط نیویورک چقدره؟
‫۳۰ دلار و ۴۱ سنت
‫ممنون
‫میشه بهم بگید که این اطراف
‫- کجا می‌تونم کار پیدا کنم؟ ‫- برو دنبال همین بوی گند
‫تاحالا توی دباغ‌خونه کار کردی؟
‫نه تا جایی که اطلاع دارم
‫اوه
‫آم، نه
‫کارگر بدون مهارت
‫اوه، من بازیگرم
‫احتمال داره توی قسمت باربری ‫کارگر بگیریم
‫در اصل فقط باید گونی جابجا کنی
‫چیزی نیست که یه بازیگر ‫نتونه از پسش بربیاد
‫دارم میارم. ‫دارم میارم
‫بجنبین بچه‌ها. ‫بجنبین
‫هی، راسته که میگن تا جمعه‌ حقوق نمیدن؟
‫متاسفانه
‫گوش کن، من تازه اومدم به این شهر و...
‫راستش بدتر از این نمیشه اما
‫من یه قرون هم پول ندارم
‫حتی واسه غذا خوردن
‫ای وای، رفیق. ‫نمی‌دونم والا...
‫گرودی بلمن اونجاس
بعضی‌وقتا پول قرض میده که باید ۴ قسطه پسش بدی
‫می‌تونم ۲۰ دلار بهت بدم
‫می‌کنمش ۲۴ تا. ‫ساعتت رو بده بهم.
‫واسه چی؟
‫اگه پول می‌خوای ‫باید یه چیزی گرو بذاری
‫فکر نکنم بتونم بیشتر از ۲۰ دلار ‫واسه این بدم
‫سگ خورد
‫ممنون
‫چه عجیب، اون آقاهه که توی ماهـه ‫مهربون به‌نظر میاد
‫گالی، من میرم بالا تا ‫یه سری بهش بزنم
‫خدایا، اصلاً کسی توی ماه نیست
‫فقط سنگ و سوراخ هست
‫وای، چقدر خستم
‫یالا رفیق، فیلم تموم شده
‫همم
‫هی
‫ای وروجک‌های شیطون
‫هنوز سه هفته به هالووین مونده
‫ببخشید خانم
‫اومدی اتاق اجاره کنی؟
‫هفته‌ای ۹ دلاره
‫اما اگه یکم بیشتر بدی، ‫واست صبحونه و ناهار هم
‫درست می‌کنم
‫البته به‌جز ساعت ۱۱ تا ۱۲
‫چون اون موقع «قلبی خاموش» پخش میشه
‫اوه
‫یعنی چقدر میشه؟
‫در مجموع ۱۲ دلار
‫خیلی هم... عالی
‫چمدونی چیزی ندارید؟
‫نه، به گمونم میشه گفت که ‫سبک سفر می‌کنم
‫خیلی‌خب. ‫خب، راستش...
‫می‌تونی لباس‌های بابی رو قرض بگیری
‫راستش، انگار اندازه‌هاتون یکیـه
‫- ممنونم ‫- خواهش می‌کنم
‫تنهاتون می‌ذارم که مستقر بشید
‫خیلی‌خب
‫« هرروز به‌جز یک‌شنبه‌ها ‫توی دباغ‌خونه کار می‌کنی »
‫« نیویورک، نیویورک سیتی، ‫خیابان گروو، پلاک ۱۲۵ »
‫نیک. نیکی.
‫پاولی و نیکی
‫تا قبل کریسمس خونه باش، نیکی
‫قسم می‌خورم
‫بعدی
‫پهلوون، چیزی یادت نرفته؟
‫هردفعه باید همین روال رو طی کنیم؟
‫طی چهار روز و ‫هردفعه هم ۱۰ دلار،‌ یادت رفته؟
‫درست میگی، ‫درست میگی
‫اسم کیف پول به گوشت خورده؟
‫من... حتماً‌ گمش کردم. ‫ببخشید.
‫وایسا. ساعتت پیش منـه.
‫ساعت من؟
‫آره، دیگه تسویه کردی
‫بیا بریم
‫من همیشه کسی رو که بدهیش رو صاف می‌کنه، ‫یه دور شراب مهمون می‌کنم
‫♪ یه گربه‌ی از حال رفته هست که ‫اسمش فرانکشتاینـه ♪
‫♪ یه خونه‌ی خیلی بزرگ داره و
‫♪ قد رفیقش هم ۲ متره ♪
‫♪ حالا هم برید کنار، ‫خوشگلا و رفقای من ♪
‫♪ چون امشب همون شبیـه که هیولا... ♪
‫خیلی‌خب
‫- اسمش اِدناس ‫- کی؟
‫همین دلقکه
‫باید بری باهاش حرف بزنی پاولی
‫دختر خیلی خوبیـه
‫راه بیفت. ‫باهاش حرف بزن.
‫یالا دیگه! ‫چیزی رو که از دست نمیدی
‫این چندوقته فیلم خوبی ندیدی؟
‫جانم؟
‫توی سینما دیدمت. ‫یادت رفته؟
‫فقط ما اونجا بودیم
‫درستـه، درستـه
‫تازه اومدی به این شهر، درستـه؟
‫آره، یه چندهفته‌ای میشه
‫شایدم بیشتر
‫وقتی داره بهت خوش می‌گذره، ‫زمان عین برق و باد می‌گذره
‫- اسم من ادناس ‫- منم پاولم
‫می‌خوای بشینی؟
‫♪ عاشق اون هیولام ♪
‫اهلِ... رقصیدن هستی؟
با آهنگای با ریتم تند نه
‫شاید بعداً یه آهنگ آروم‌تر گذاشتن
‫شاید
‫تو بازیگری،‌ درستـه؟
‫توی جفوردز خبرها زود پخش میشه
‫قبلاً بودم...
‫توی نیویورک بازیگری می‌کنم
‫تو هم... تو هم بازیگری؟
‫من؟ نه
‫نه، من اصلاً نمی‌تونم بازیگر باشم
‫معلومـه که می‌تونی
‫قطعاً اون چیزه رو داری...
‫خب، ظاهرت خیلی تئاتریـه
‫همون لحظه‌ی اول متوجه شدم
‫خب، لباس دلقک پوشیدم
‫چه جالب! حالا که می‌بینم... ‫آره انگار
‫حالا بدون شوخی... ‫چرا این رو پوشیدی؟
‫مگه توی نیویورک هالووین ندارین؟
‫هالووین شده؟
‫آخه فقط تویی که لباس مخصوص پوشیدی
‫یعنی می‌خوای بهم بگی که ‫مردای اینجا همیشه این شکلی‌ان؟
‫پس تو واقعاً‌ بازیگری،‌ آره؟
‫بازیگر جدی
‫آره به گمونم
‫- بیشتر تئاتر کار می‌کنم... ‫- من عاشق تئاترم
‫قبلاً واسه‌ تئاترها نامه می‌نوشتم و ‫درخواست برنامه می‌کردم تا
‫وانمود کنم که قبلاً حضوری دیدم‌شون
‫آخه زنده‌ست
‫همه‌چیز درست روبروی آدم اتفاق می‌افته
‫درست روبروی آدم
‫حالا یه بازیگر نیویورکی ‫توی جفوردز چی‌کار می‌کنه؟
‫اون شهر گنده دلت رو زده؟
‫نه، من دارم... ‫درمورد یه نقشی تحقیق می‌کنم
‫جداً؟‌ چه‌جور نقشی؟
‫اوه، درمورد کسیـه که... ‫حافظه‌ش رو از دست داده و
‫گم شده و می‌خواد برگرده خونه
‫- واسه چی لازمـه برگرده خونه؟ ‫- منظورت چیه؟
‫خب، اگه یادش نمیاد که ‫کی بوده
‫چرا از اول شروع نمی‌کنه و ‫آدم جدیدی نمیشه؟
‫من اگه بودم همچین کاری می‌کردم
‫یعنی همینطوری بی‌خبر بمونه؟
‫بهش نمی‌خوره پایان خیلی خوشی داشته باشه
‫مردم همش درمورد پایان‌های خوش حرف می زنن
‫به‌نظر من شروع فیلم‌ها خیلی شادتره
‫چون هنوز کلِ فیلم مونده
‫شنیدی میگن آخر زندگی ‫همه‌چیز دوباره برامون پخش میشه؟
‫- اوهوم ‫- از جلوی چشمات رد میشن
‫این که کی بودی، ‫چه کارهایی کردی
‫انگار داری فیلم می‌بینی و
‫بین تماشاگرها گیر کردی
‫و نمی‌تونی هیچیش رو تغییر بدی
‫اما این یارو یه شانس دیگه داره
‫از کجا می‌دونی که تا الان خیلی دیر نشده؟
‫شاید همین الان داری اون فیلم رو تماشا می‌کنی
‫آخ!
‫اینطوری می‌فهمی واقعیـه یا نه
‫جداً؟
‫باید این رو یادم بمونه
‫اینجا خونه‌ی منـه
‫نمی‌دونم بگم که چقدر از ‫آشنایی باهات خوشحال شدم ادنا
‫اگه فقط واسه تحقیق درمورد یه نقش اینجایی،
‫به گمونم زودی هم میری
‫شایدم به نصیحت تو گوش کردم. ‫از اول شروع کردم و یه آدم جدید شدم
‫فکر نمی‌کنم شهر کوچیکی مثل جفوردز ‫چیزای جالبی
‫در مقایسه با نیویورک داشته باشه
‫ستاره‌هاش که بیشتره
‫اوه، تاحالا اینطوری بهش نگاه نکرده بودم
‫یهو حس کردم که
‫شاید دیگه هیچوقت نبینمت
‫اگه دلت خواست، می‌تونی فردا ‫دوباره من رو ببینی
‫بعد از کار
‫سه یک دو، لارک
‫خیابون لارک، پلاک ۳۱۲
‫لـ-ا-ر-ک
‫- مثل پرنده‌ی لارک؟ ‫- مثل پرنده‌ی لارک
‫هی، قسمت قشنگی بود
‫هیچی مثل یه صحنه‌ی رمانتیک کوچیک، ‫نمی‌تونه غم و غصه‌هات رو بشوره و ببره
‫نگاه کن خانم مالوی، ‫یه قسمت دیگه هم داره پخش میشه
‫باید ماراتون باشه
‫خب، مگه تو با ادنا قرار نداری؟
‫امشب، در سریال «قلبی خاموش»
‫اوه، راست میگی. ‫بهتره دیگه راه بیفتم.
‫اوهوم
‫انگار این اواخر زیاد همدیگه رو دیدین
‫دارید می‌شمارید؟
‫همینطوری میگم. ‫راستش ادنا دختر خوبیـه.
‫از اون دخترهاس که یه مرد ‫می‌تونه باهاش زندگی تشکیل بده
‫هروقت این ژاکت رو می‌پوشی ‫خیلی خوشتیپ میشی
‫تا دیروقت بیرون نمونی‌ها. ‫نگران میشم.
‫چشم
‫داره فراموش می‌کنه که فراموشی گرفته؟
‫شاید تا ابد گم شده
‫شاید چیز خوبیـه که گم شده
‫اینجا توی راکفلر پلازا
‫مردم در آستانه‌ی کریسمس دور هم جمع شدن تا
‫نورافشانی درخت عظیم‌الجثه‌ی ‫کریسمس رو تماشا کنند
‫درختی به طول ۲۰ متر...
‫نیویورک خیلی... ‫خیلی زیبا به‌نظر میاد
‫- خنده‌داره که تو این رو میگی ‫- جداً؟
‫آخه خودت از اونجا اومدی
‫آره
‫آره، آخه یه چندوقتی گذشته. ‫آدم هم فراموش می‌کنه.
‫چندوقت شده؟
‫حس می‌کنم یه عمر شده
‫تاحالا به برگشتن فکر کردی؟
‫خب، چیـه که اینجا نگهت داشته؟
‫اینجا و کنار تو بودن
‫حس و حال عجیبی داره
‫من...
‫خیلی خوشحالم که باهات آشنا شدم پاول
‫منم همینطور
‫اشکالی نداره
‫وقت دارم
‫اشکالی نداره چراغا رو خاموش کنیم؟
‫این دیگه چیه؟
‫اوه، تو یکی از برنامه‌هام پیدات کردم
‫می‌خواستم ازت بخوام که ‫واسم امضاش کنی
‫اما اول...
‫ساعت چنده؟
‫نمی‌دونم
‫داره دیر میشه. ‫بهتره دیگه راه بیفتم.
‫اوه
‫اشکالی نداره این رو بهم قرض بدی؟
‫نه
‫ببخشید که با این عجله دارم میرم اما...
‫اگه دیر برگردم خانم مالوی نگران میشه
‫اشکالی نداره. ‫وقت داریم.
‫« نیویورک، نیویورک سیتی، ‫خیابان گروو، پلاک ۱۲۵ »
‫تا قبل کریسمس خونه باش
‫« ادنا، خیابون لارک، پلاک ۳۱۲ »
‫ادنا. ‫ادنا.
‫چرا؟ چرا حالا؟
‫نمی‌دونم. ‫فقط می‌دونم که باید برم.
‫یعنی چی که نمی‌دونی؟ ‫داری بامزه‌بازی در میاری؟
‫نه، من یه مشکلی دارم ادنا
‫من نمی‌دونم کی‌‌ام یا این که... ‫یادم رفته
‫من این آدم نیستم
‫خب؟ من یه نفر دیگم. ‫یکی که نمی‌شناسمش.
‫و می‌ترسم اگه الان نرم، ‫دیگه هیچوقت نفهمم
‫چی داری میگی؟
‫اصلاً یعنی چی؟
‫نمی‌دونم
‫فقط می‌دونم باید برم نیویورک
‫کلی نوشته دارم. ‫واسه پول بلیط پس‌انداز کردم.
‫پس‌انداز؟ ‫تموم این مدت داشتی پس‌انداز می‌کردی؟
‫نه، نه، منظورم این نبود. ‫من یادم رفته.
‫هیچی از زندگی‌ای که قبل از اینجا داشتم رو
‫یادم نمیاد
‫احمقانـ...
‫می‌تونی باهام بیای
‫بیا
‫باهام بیا
‫خواهش می‌کنم
‫دیگه چیا رو فراموش کردی؟
‫از کجا می‌دونی که زن و بچه‌هات
‫توی نیویورک منتظرت نیستن؟
‫واقعاً شرمندم ادنا
‫به اطلاع‌تان می‌رسانیم که
‫با تاخیرهای طولانی‌تری نسبت به روزهای عادی مواجه هستیم
‫اوم، خیابون گروو، پلاک ۱۲۵ لطفاً
‫خیابون گروو؟ ‫محله‌ی ویلج دیگه؟
‫- فقط آدرس خیابون گروو، پلاک ۱۲۵ رو دارم ‫- همون ویلجـه
« پاول ای کول »
‫- اوه،‌ سلام ‫- سلام
‫بنی! ‫بنی، یکی اومده اینجا!
‫پاول؟
‫اینجا چه غلطی می‌کنی رفیق؟
‫ببخشید، فکر می‌کردم اینجا خونه‌‌ی منـه
‫بامزگیت گل کرده؟ ‫می‌دونم اینجا خونه‌ی خراب‌شدتـه
‫من داف آوردم خونه
‫اینجا...
‫فکر می‌کردم گفتی اینجا خونه‌‌ی توئـه بنی
‫نه. اصلاً می‌دونی چیه؟ ‫باید می‌فهمیدم
‫من عزیزِ تو نیستم! ‫من عزیز تو نیستم! نه!
‫کول رو یه کاریش می‌کنم، خب؟
‫همه‌تون یه مشت خوک کثیفید!
‫هی، چه مرگت شده رفیق؟
‫تاحالا اسم تلفن به گوشت خورده؟
‫فکر نمی‌کردم لازم باشه
‫هی، تقصیر من ننداز
‫قرار نبود به این زودی برگردی
‫خب...
‫ببین، حداقل یه کاری کن...
‫پنج دقیقه بهم وقت بده، خب؟
‫- من کجا برم؟ ‫- نمی‌دونم. برو قهوه بگیر
‫پیاده‌روی کن. ‫فقط پنج‌دقیقه. اگه زنگ می‌زدی
‫اصلاً نمی‌آوردمش اینجا، خب؟
‫- پنج دقیقه ‫- هی، رفیق
‫فقط پنج‌دقیقه‌ی کوفتی پاول
‫هی!
‫خفه‌خون بگیر!
‫هی، هی، هی، هی. ‫چه گهی می‌خوری بابا؟
‫هی، باید بری
‫خب یه دقیقه دندون به جیگر بذار. ‫۲۵ دلار بهت داده بودم
‫عزیزم
‫تاحالا اینقدر توی زندگیم خجالت نکشیده بودم
‫یه چیزی رو می‌دونستی پاولی؟
‫خیلی آشغالی
‫همیشه هم آشغال بودی
‫به خونه خوش‌برگشتی
‫پاولی
‫هوف
‫همم
‫« ادنا، خیابون لارک، پلاک ۳۱۲ »
‫نیکی
‫فکر می‌کردم گمت کردم رفیق
‫هی، خیلی از دیدنت خوشحال شدم
‫خوبی داداش؟
‫خب دیگه. ‫حالت خوبه؟
‫ببخشید
‫چه بلایی سرت اومده داداش؟
اصلاً نمی‌دونم از کجا شروع کنم
‫با یه آبجو شروع می‌کنیم، خوبه؟
‫بشین
‫شنیدم بنی رو با تیپا بیرون کردی
‫چی؟ نه، نه
‫اگه نظر من برو بخوای، ‫حق اون حرومزاده‌ی مفت‌خور
‫خیلی کمتر از این بود
‫همم
‫راستی، آهنگم رو گوش کردی؟
‫عه، آره، آره. ‫گوش کردم.
‫می‌خوای پسش بگیری؟
‫نه، مال خودتـه رفیق. ‫خودم دادمش بهت.
‫اوه، راست میگی. ‫راست میگی.
‫الان... الان بذارمش؟
‫فقط می‌خواستم نظرت رو ‫درموردش بدونم، همین
‫عالی بود داداش. ‫عاشقش شدم
‫اگه فرصت نکردی گوش بدی
‫عصبانی نمیشم داداش
‫یه بلایی سرم اومده
‫دوباره سوزاک گرفتی؟
‫چی؟ نه. ‫دوباره؟
‫سر به سرت می‌ذارم. ‫چیشده؟
‫بیخیال، خودت که می‌دونی می‌تونی ‫همه‌چی رو واسم تعریف کنی پاولس
‫قضیه حافظمـه
‫همه‌چی رو یادم میره
‫مثلاً حتی اسم کوفتیم هم یادم میره
‫خب چیشده؟
‫نمی‌دونم داداش. ‫یه جور حادثه بوده
‫یه‌جایی گیر افتاده بودم
‫تو یه شهر کوچیک، توی اوهایو
‫اوهایو؟ عجب کابوسی
‫گفتم اگه برگردم نیویورک
‫همه‌چیز برمی‌گرده اما برنگشته
‫- اومدم اینجا و... ‫- هی. من رو که یادت اومد
‫معلومـه که تو رو یادم اومد اما
دیگه ‫هیچ چیز یادم نیست
‫بس کن تو رو خدا، ‫اینقدر نگران نباش
‫می‌بریمت پیش دکتر. ‫اون درمونت می‌کنه
‫این جور مشکلات راحت حل میشن
‫چیزی که مهمـه اینـه که ‫تو من رو داری، خب؟
‫هیشکی هم اندازه‌ی من تو رو نمی‌شناسه. ‫اگه هم من می‌شناسمت که قطعاً همینطوره،
‫نمی‌ذارم اوقات خوش توی «پونی» رو از دست بدی
‫یالا پاولی. ‫کریسمسه‌ها.
‫به خودت بیا
‫خب دیگه،‌ خب دیگه
‫- ردیفی؟ ‫- آره
‫داداش خودمی. ‫بیا بریم
‫همه اومدن رفیق
‫چقدر شلوغـه
‫بایدم باشه، پاولی. ‫ناسلامتی می‌کده‌ست
‫- ببینید کی اینجاس ‫- هی!
‫ببینید کی رو آوردم
‫سلام، من پاولم
‫هنوزم گوله‌ی نمکی پاولی
‫کدوم گوری بودی رفیق؟
‫معلوم نیست؟ ‫مشخصـه که
‫اروپایی جایی بوده که ‫اون سیبیل رو گذاشته
‫- انگار فرانسه بوده ‫- شایدم اسپانیا
‫یالا. بشین رفیق
‫راحت باش. ‫بیا دیگه
‫- خیلی‌خب ‫- کتت رو در بیار
‫پاولی، می‌دونی اون روز کی رو دیدم که
‫- یاد تو افتادم؟ ‫- کی رو دیدی؟
‫تو رو خدا قربان، ‫میشه لطفاً ۲ پنی بهم بدید؟
‫تو رو خدا یه شیلینگ بهم بدید
‫- اداش رو در بیار ‫- آره
‫- اداش رو در بیار ‫- همونطوری که درمی‌آوردی
‫- درمی‌آوردم؟ ‫- بیخیال، یادت که نرفته
‫همون ولگرده دیگه، یادتـه؟
‫همون بی‌خانمانه که تو سنت‌مارکس بود. ‫اداش رو در می‌آوردی.
‫واسه پول خُرد التماس می‌کردی. ‫تهِ خنده بود.
‫واسه‌چی... واسه‌چی خنده‌دار بود؟
‫چی؟ شوخی خودت بود
‫خندیدن در شأنت نیست؟
‫داداش، نظرت چیه بری یه چندتا آبجو واسه‌مون بگیری؟
‫باشه، حتماً
‫کسی چیز دیگه‌ای نمی‌خواد؟
‫اگه خودت پایه‌ای یکی هم واسه من بیار
‫سه‌ لیوان آبجو لطفاً
‫سلام غریبه...
‫به دختر تنهایی که
‫دوست‌پسرش یادش رفته کریسمس رو ‫ بهش تبریک بگه،‌ سیگار میدی؟
‫باید برگردم پیش دوستام. ‫کریسمس مبارک
‫اوه، دمت‌گرم رفیق
‫داشتم بهش می‌گفتم که اینقدر سوال‌پیچت نکنه
‫- ممنون پاولی ‫- خواهش می‌کنم
‫- بچه‌ها، موقتیـه ‫- آره، حتماً
‫- به‌سلامتی ‫- به‌سلامتی
‫به‌سلامتی
‫شاید یادت نیاد ولی ‫۱۰۰ دلار بهم بدهکاری
‫آره، به منم ۱۰۰۰ دلار بدهکاری. ‫یادت نیست
‫- ببخشید، ببخشید ‫- باور کن
‫شوخی کردم
‫نمی‌خواد. ‫ترک کردم
‫اون دوست‌دخترتـه داداش
‫ریتا
‫اشکالی نداره. ‫باهاش حرف می‌زنم
‫نه، نه، نه. ‫دوست‌دختر منـه
‫- مطمئنی؟ ‫- آره
‫وایسا!
‫لطفاً وایسا!
‫دستت رو بکش عوضی!
‫پاول؟
‫زده به سرت؟
‫ریتا، نه. من فقط...
‫وایسا ریتا. ‫آره، آره، زده به سرم
‫- منظورت چیه؟ ‫- ببین، من معذرت می‌خوام
‫تو رو یادم نمیاد
‫- آره، واقعاً زده به سرت ‫- نه، جدی میگم
‫- یه بلایی سرم اومده ‫- نه بابا؟
‫خب اگه من رو یادت نمیاد ‫واسه چی افتادی دنبالم؟
‫فکر می‌کردم یه نفر دیگه‌ای
‫تو چت شده پاولی؟
‫می‌دونم به‌جز من دوست‌دخترای دیگه‌ای داشتی
‫اما حداقل دروغگوی بهتری بودی
‫زودی خوب شو، خب؟
‫پاول
‫الو. بله؟
‫یعنی ممکنـه؟ ‫واقعاً خودشـه؟
‫« اگه فقط تو خواب ببینم که ‫واسه کریسمس خونه باشم »
‫روزبخیر قربان
‫پاول کولِ یکی‌یه‌دونه
‫بالاخره با حضورش مفتخرمون کرده؟
‫البته
‫کدوم گوری بودی عزیزم؟
‫لندن، پاریس
‫من رو که می‌شناسی، ‫اینا رو قاتی می‌کنم
‫صبر کن! ‫باید رو در رو ازت بشنوم
‫اول صبح، دفترم. ‫قهوه‌ هم مهمون من، خب؟
‫حتماً اما میشه یه یادآوری بکنی که ‫کجا بود؟
‫وای عزیزم، ‫دیگه هیچ امیدی بهت نیست
‫خیابون ۴۵م غربی، طبقه‌ی دهم، پلاک ۱۰۶
‫یه دقیقه هم معطلم نکن
‫« هلن آرندت » ‫« مدیربرنامه‌ی هنرمندان تئاتر »
‫روح اومده؟
‫نه، متاسفانه فقط منم
‫بیا اینجا ببینم خوشگله
‫خدایا، چه بلایی سرت اومده؟
‫باید تقریباً ۲۰ کیلو وزن کم کرده باشی
‫راستش یه جورایی بهت میاد. ‫لاغر اندام مثل وودی استرود.
‫خب، بشین، بشین، عزیزم! ‫خواهش می‌کنم.
‫خب چه اتفاقی افتاد، عزیزم؟
‫دوست‌هات توی نیویورک رو فراموش کردی؟
‫چطور می‌تونم فراموش کنم؟
‫ببین، نیازی به خجالت کشیدن نیست
‫- می‌دونم چه اتفاقی افتاد، عزیزم ‫- واقعاً؟
‫گربا زنگ زد. بهم گفت عاشق شدی
‫ولی می‌خوام از زبونِ خودت بشنوم
‫من با یه نفر آشنا شدم، ‫یه دخترِ خیلی خوب.
‫تا جایی که شنیدم یه دخترِ متأهل خیلی خوب
‫- متأهل؟ ‫- شنیدم شوهرش
‫دل خوشی از این قضیه نداشت
‫شنیدم تو رو فرستاده ‫سوئیتِ لوکس بیمارستان عمومی
‫ولی باید زنگ می‌زدی، می‌دونی، ‫خیلی نگرانت شده بودم.
‫و بعد دیشب نیک بهم زنگ زد
‫و بهم گفت که یه جور مشکل حافظه پیدا کردی؟
‫نه، نه
‫فقط خاطراتم یکم مبهم هستن. ‫همین. رفع میشه.
‫خب، بهتره رفع شه
‫بازیگری که نتونه دیالوگ‌هاش رو ‫به یاد بیاره به چه درد می‌خوره؟
رفع میشه
‫بهم گفتن موقته
‫- این چیه؟ ‫- فقط یه مبلغ ناچیزه
‫که کمکت کنه دوباره سر پا شی
‫مرسی، ولی وضعم خوبه. واقعاً...
‫می‌خوام برگردم سرِ کارم
‫و برمی‌گردی، تا جایی که به من مربوط باشه
‫این رو یه پیش‌پرداخت بدون
‫می‌دونم که می‌تونی پسش بدی
‫مرسی، ولی واقعاً نیازی ندارم
‫باشه، ولی می‌خوام دکترم ‫یه نگاهی بهت بندازه،
‫پس یه وقت ازش می‌گیرم ‫و تو برو پیشش، قبوله؟
‫قبوله
‫خب، هنوز هیچکدوم از خانم‌هات رو ندیدی؟
‫نه، نه. خانمی ندیدم
‫- خوبی؟ ‫- آره، آره
‫خیلی خب. سرگیجه نداری ‫و مردمک‌هات گشاد نشدن
‫نه، خوب به نظر میای. ‫یکم راه برو ببینم.
‫مستقیم راه برو. مستقیم راه برو
‫دست‌هات رو باز کن. ‫وودی استرود!
‫سلام
‫لباس نپوشیدی؟
‫بجنب، داداش. دیرمون شده
‫دیرمون شده؟
‫شب سال نوئه
‫آهان، درسته، آره. ‫فقط یه لحظه بهم فرصت بده.
‫این رکورد منه؟
‫واقعاً؟ عالیه
‫هی، نیکی، می‌تونم یه سؤالی ازت بپرسم؟
‫هر چیزی، پاولی
‫از من چی یادت میاد؟
‫منظورت چیه؟
‫می‌دونی، یعنی یه چیز شخصی از قدیم
‫آهنگ جاز خوب دوست داری
‫آره، ولی دیگه چی؟ مثلاً...
‫من چجور آدمی هستم؟
‫خدایا، پاول، از کجا باید بدونم؟
‫تو دوستمی
‫آره. من دوستتم، آره. ‫دوست دخترت که نیستم.
‫واقعاً؟
‫نمی‌تونی هیچی در مورد آدمی که هستم بهم بگی،
‫به جز این که از جاز خوشم میاد؟
‫بیخیال، داداش. بیا بریم مهمونی
‫گروه موسیقی منتظرمه. ‫تازه هیلی هم هست.
‫ببین، فکر نکنم برای مهمونی آماده باشم
‫از چی حرف می‌زنی؟
‫هیچی، شرمنده
‫ببین، چطوره قبلش یکم آماده‌ات کنیم؟
‫- باشه ‫- خیلی خب
‫کی مهمونی رو گرفته؟
‫مردی که توی بار بود
‫یالا، کریسمس. با هِد هم‌وزنه
‫- فرد ‫- آفرین
‫پاولی، اونا رفقات هستن
‫آروم باش، فقط خودت باش
‫تو همون پسری هستی که ‫فراموشی گرفته، درسته؟
‫آره، درسته
‫شرمنده. حتماً اسمت رو یادم رفته
‫برام عجیب نیست
‫من با بیلی لومیس هستم. ‫اون رو یادت میاد؟
‫فکر نکنم یادم بیاد
‫اون پسره که اونجاست
‫سعی داره مُخ میزبان‌مون رو بزنه
‫پس واقعاً فراموشی داری؟
‫آره، آره. واقعاً فراموشی دارم
‫- ضربه به سر رو امتحان کردی؟ ‫- چی؟
‫می‌دونی، مثل توی فیلم‌ها. ‫با ضربه‌ی اول فراموشی می‌گیری.
‫با ضربه‌ی دوم کل حافظه‌ات برمی‌گرده
‫درسته
‫نه، خب من یه چیزهایی رو یادم میاد، پس...
‫پس واقعاً اونقدر بد نیست؟
‫مثلاً اگه اسمم رو بهت بگم، ‫یادت می‌مونه، درسته؟
‫برای یه مدت
‫خب، اگه کارِ به یاد موندنی‌تری انجام بدم چی؟
‫مثلاً تمام لباس‌هام رو در بیارم
‫یا مشروبم رو بریزم روی سرت؟
‫یا خونه رو آتیش بزنم؟
‫آره، خب،
‫احتمالاً مدتِ بیشتری ‫این رو یادم بمونه
‫خب، من جودی فیتزگیبنز هستم. فهمیدی؟
‫پس بگو
‫عه، جودی فیتزگیبنز
‫نکن
‫ببین چی میگی. می‌ترسی، مگه نه؟
‫فقط دارم سر به سرت میذارم
‫می‌دونی، یه جورایی خوش‌شانسی
‫این که می‌تونی یه چیزهایی رو فراموش کنی
‫چیزهای زیادی هستن که ‫ترجیح میدم فراموش کنم
‫- نپرس ‫- نمی‌پرسم
‫- من باید... ‫- هنوز اسمم رو یادته؟
‫عه...
‫فیتز...
‫گیبنز، فیتزگیبنز
‫و؟
‫- این رو یادت می‌مونه پدرسگ! ‫- صبر کن، صبر کن!
‫باشه، باشه! صبر کن، صبر کن!
‫چه خبره، مرد؟
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫لعنتی
‫تو فکر کردی کی هستی؟
‫تازگی‌ها سردرد نداشتی؟
‫نه
‫مشکل در خواب چی؟
‫نه
‫من... گاهی اوقات خواب‌های بد می‌بینم،
‫ولی وقتی بیدار میشم ‫اونا رو یادم نمیاد
‫می‌خوام نارکو آنالیز رو روت امتحان کنم
‫اگه فکر می‌کنید ممکنه کمک کنه
‫شاید حافظه‌ات رو یکم باز کنه
‫حداقل به طور موقت
‫می‌دونی، من نمی‌تونم بگم
‫هیچکس نمی‌تونه بگه ‫وضعیتت بهتر میشه یا نه، پاول
‫یا اگه بهتر شد، کِی
‫پس فکر می‌کنی شاید هیچوقت بهتر نشم؟
‫خب، ببخشید که مجبورم این رو بهت بگم،
‫ولی این یه امکانه
‫باید یه چیزی باشه
‫این حکمِ مرگ نیست، پاول
‫تو یه مرد محکوم نیستی
‫خب، شاید بتونی از نو شروع کنی، ‫یه چیز دیگه باشی.
‫- اینم یه دیدگاهه ‫- ولی من بازیگرم
‫این هویتِ منه
‫هویتی که باید داشته باشم
‫دیگه چیکار می‌تونم بکنم؟
‫حالا دراز بکش
‫بذار ببینیم سرم نارکو می‌تونه ‫جواب‌هایی بهمون بده
‫این رو به دستت وصل می‌کنیم،
‫و بعدش چند دقیقه‌ای میرم
‫وقتی سرم اثر می‌کنه
‫آروم باش. برو بریم
‫- من برمی‌گردم ‫- خیلی خب
‫صدام رو می‌شنوی، پاول؟
‫بله
‫میشه لطفاً اسم کاملت رو بگی؟
‫پاول کول
‫پاول ادوین کول
‫چه اتفاقی برات افتاده، پاول؟
‫نمی‌دونم
‫بیا بیشتر به عقب برگردیم
‫بهم بگو از پدر و مادرت چی یادت میاد؟
‫خاکسپاری
‫جوری که تابوت زیر نور آفتاب می‌درخشید
‫تو خواب‌های بد می‌بینی، ‫مگه نه، پاول؟
‫آره
‫اونا در مورد چی هستن؟
‫من توی تاریکی هستم
‫تنهام
‫مطمئنی هیچکس دیگه اونجا نیست؟
‫ادنا؟
‫گاهی ادنا
‫از ادنا برام بگو
‫اون چیکار می‌کنه؟
‫اون دنبالم می‌گرده
‫ادنا!
‫چیزی نیست. فقط سعی کن آروم باشی
‫چرا نمی‌تونه تو رو ببینه، پاول؟
‫ادنا!
‫تو چجور مردی هستی، پاول؟
‫- الو؟ ‫- یه کار برات پیدا کردم، عزیزم
‫- فردا! ‫- واقعاً؟
‫- یه کارِ بازیگری؟ ‫- البته
‫تو بازیگری دیگه، مگه نه؟
‫البته
‫خب، بعد از تمام هزینه‌ای که برات کردم ‫بهتره باشی
‫حالا، هربی رابط اصلی توئه. ‫هربی رو یادته؟
‫هربی؟ فکر نکنم یادم باشه
‫کوتاه، قد ۱.۷۰، عینکی
‫حتی تو هم می‌تونی این رو به یاد بیاری، ‫درسته، عزیزم؟
‫البته، البته
‫ببین، یه نقشِ ساده‌ست
‫ولی نقشِ مهمی هم هست
‫این اولین گام برگشتته
‫از پسش برمیام
‫می‌دونم که برمیای
‫من وقتی یه ستاره رو می‌بینم ‫تشخیص میدم
‫« کارِ بازیگری! » ‫« تئاتر خیابانی استارلایت » ‫« ساعت ۷ صبح »
‫« ادنا » ‫« خیابان لارک، پلاک ۲۱۳ »
‫« پخش زنده »
‫یه ربع از برنامه عقبیم
‫بازیگرم کجاست؟
‫خیلی خب، ریست! ‫همه برگردید سر جاتون!
‫هی! با اون یکی رو به کشتن میدی!
‫کسایی که استخدام می‌کنیم،
‫اصلاً قابل قبول نیست، باشه؟
‫ما کلی پول در میاریم
‫عزیزم!
‫هربی
‫الان وقت گپ زدن نیست
‫- بیا مستقیم بریم توی اتاق گریم، باشه؟ ‫- باشه
‫باید قبل از ناهار ازت استفاده کنیم
‫- آماده میشی؟ ‫- آره
‫خیلی خب، بیا بریم
‫یالا
‫سریع، عزیزم. سریع لطفاً، سریع
‫یالا
‫اینجاست
‫پاول، خیلی وقته ندیدمت
‫بعداً باهم صحبت می‌کنیم، ‫باشه، عزیزم؟
‫- فعلاً ‫- باشه
‫خیلی خب. تو کی هستی؟
‫من پاول کول هستم
‫پاول کول. کی؟ نه، نه
‫توی نمایش. توی نمایش لعنتی کی هستی؟
‫کسی بهم نگفته
‫خب، لعنتی
‫چطور انتظار دارن گریمت کنم ‫وقتی نمی‌دونم کی هستی؟
‫اینجا بمون
‫خیلی خب
‫تو یه مرد محکوم هستی
‫این یه جور شوخیه؟
‫فکر می‌کنی برای شوخی وقت دارم؟
‫مشکلی داری؟
‫چیه، دیوونه‌ای؟
‫نه، فقط یه جور اتفاق تصادفیه
‫الان حرف نزن. ‫باید صورتت رو گریم کنم.
‫یه دقیقه! محض رضای خدا
‫تمومه
‫اگه خواستن دست‌هات ‫هم گریم بشن، برگرد
‫اگه هیچی نگفتن. تو هم هیچی نگو
‫یالا، برو کنار. باید بریم!
‫اگه بعد از ظهر چرت نزنم،
‫خیلی بدخلق میشم. ‫اگه بدخلق بشم، خوشحال نیستم.
‫باید چرت بزنم. ‫باید شارژ بشم، عزیزم.
‫خواهش می‌کنم!
‫وای، فوق‌العاده شدی. ‫بیا بریم!
‫سریع، کارن! کارن!
‫- این کیه؟ ‫- مرد محکوم
‫از کت شلوارش خوشم نمیاد. ‫زیادی روشنه.
‫مرد محکوم باید تیره‌تر و تاریک‌تر باشه
‫آدم با کت شلوارِ راه راه محکوم نمیشه
‫- هاروی! ‫- بله؟
‫یه کت شلوار تیره‌تر تنِ این یارو کن، باشه!
‫- اسمت چیه؟ ‫- من پاول کول هستم
‫خب، پاول کول، ‫به کارن نگو من این رو گفتم،
‫ولی به نظرم کت شلوار راه راه، ‫رنگِ پریده،
و روشنش در واقع تضاد زیبایی ‫با تیرگی مرد محکوم داره
‫اگه نظر من رو بخوای، ‫که می‌دونم هیچکس نمی‌خواد،
‫ولی من واسه این کار حقوق می‌گیرم
‫فقط یه ایده‌ست که من شخصاً داشتم
‫اگه دستِ من بود، ‫که البته نیست.
‫خیلی خب
‫پاول کول، مرد محکوم رو آوردم
دستیارهای لعنتی رو آوردی؟
‫- کت شلوارها کجان؟ ‫- چی؟
‫منظورش لباس‌هاست
‫چرا نگفت لباس‌ها؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫اونا بهم گفتن کت شلوار تیره‌تر لازم دارم
‫لباست رو در بیار. ‫اونجا منتظر بمون.
‫بهترین کت شلواری بود ‫که تونستم پیدا کنم، عزیزم
‫کت شلوار راه راه رو ترجیح میدم، ‫ولی کارن خوشحال میشه.
‫هی، می‌دونی دیالوگم چیه؟
‫نمی‌دونم... کارن باید بدونه
‫خیلی بهتر شد
‫کت شلوار بدی برای مُردن نیست، ‫درسته، هاروی؟
‫درسته
‫ببخشید. می‌تونید بهم بگید دیالوگم چیه؟
‫هیس. باهام بیا
‫فکر کنم وقتی به دیالوگ برسن
‫از درونت بهت الهام میشه
‫فکر نکنم بشه
‫عالیه. هر وقت آماده بودیم ‫صدات می‌کنیم
‫شاید یکم طول بکشه ‫پس گریمت رو خراب نکن
‫- باشه، عزیزم؟ ‫- تهش نفهمیدم دیالوگم چیه
‫هاروی!
‫سلام، بچه‌ها
‫خیلی خب، بچه‌ها
‫می‌تونید برید استراحت و ناهار بخورید ‫ولی رأس ساعت ۱:۳۰ برگردید
‫یه ثانیه هم دیر نکنید، باشه؟
‫پاول، یه وقت دیگه صحبت می‌کنیم
‫کدوم گوری بودی؟
‫یالا! نوبتِ توئه!
‫- صبر کن، صبر کن ‫- لحظه‌ی حقیقت
‫الان؟ صبر کن، دیالوگم رو می‌دونی؟
‫هیچکس دیالوگ رو بهم نگفته
‫شخصیت از درونت میاد
‫آره، همین رو گفتی. تضاد
‫آره، دقیقاً
‫نوبتِ توئه!
‫تو کی هستی؟ مرد محکوم؟
‫آره
‫آره، خوبه. خیلی خب. اینجا بشین
‫خودشه. اونجا بشین
‫خیلی خب
‫مرد محکوم، سرنخت ‫حلق‌آویز شدن تا زمانیه که بمیری
‫نه، نه، این نیست. این...
‫این سرنخ سخنرانی توئه
‫اولین سرنخت اینه که ‫زندانی برمی‌خیزد، باشه؟
‫بنابراین بلند میشی، ‫رو به قاضی می‌ایستی،
‫قاضی حکم رو اعلام می‌کنه و غیره
‫و بعدش سرنخت حلق‌آویز شدن ‫تا زمانیه که بمیری
‫نباید حلق‌آویز شدن تا زمان مرگ باشه؟
‫آماتورهای لعنتی. خیلی خب،
‫بکنیدش «تا زمانِ مرگ»، حله؟ ‫فهمیدی؟
‫آره؟ خوبه. خیلی خب، باشه
‫و بعدش شما دو نفر، ‫بیاید این طرف.
‫خب هر کدوم یه دستش رو می‌گیرید
‫اون رو از صندلی‌اش بلند می‌کنید،
‫و بعد محکم نگهش می‌دارید
‫می‌کشیدش این طرف
‫و بعد اینجا، ‫می‌بینید این صلیب کجاست؟
‫اینجا متوقف می‌شید ‫و تو از دستشون...
‫ول کن، ول کن، ول کن
‫تو از دستشون در میری ‫و به قاضی حمله‌ور میشی
‫و بعدش دیالوگت رو داد می‌زنی، ‫با صدای بلند داد می‌زنی، باشه؟
‫گرفتی؟
‫- نه، نگرفتم ‫- چی؟
‫هنوز نمی‌دونم دیالوگم چیه
‫لعنت بر شیطون. ‫هربی! هربی!
‫- بله، عزیزم؟ ‫- اون دیالوگش رو نمی‌دونه
‫باشه، دیالوگ، خیلی خب. ‫اینجا نوشتمش.
‫و دیالوگت... پاول، پاول...
‫دیالوگت اینه: «من نمی‌خوام بمیرم»
‫- فهمیدی؟ ‫- من نمی‌خوام بمیرم
‫ساده‌ست
‫ساده‌ست، درسته. ‫با صدای بلند داد بزن، خب؟
‫درسته
‫وقتی این کارو کردی،
‫اونا دوباره می‌گیرنت،
‫و میارنت اینجا و به سرعت می‌برنت بیرون
‫آسونه
‫خیلی خب، خوبه. ‫فکر کنم همینه، دوستان.
‫آماده؟ خیلی خب
‫وکیل، قاضی، تماشاگرها، مرد محکوم
‫همه آماده. سؤال یا مشکلی نیست؟
‫خوبه، خیلی خب. ‫بیاید یه اجرای تمرینی داشته باشیم.
‫من نمی‌خوام بمیرم. ‫من نمی‌خوام بمیرم.
‫من نمی‌خوام بمیرم
‫دادگاه در حال برگزاریه
‫من نمی‌خوام بمیرم
‫جناب قاضی، اگه اجازه بدید ‫موکلم می‌خواد گزارش رو بخونه
‫خانواده لایق غرامته، جناب قاضی
‫موکلم به شدت پشیمونه
‫من نمی‌خوام بمیرم. ‫من نمی‌خوام بمیرم.
‫من نمی‌خوام بمیرم
‫من نمی‌خوام بمیرم. ‫من نمی‌خوام بمیرم.
‫صبر کنید. همه دست نگه دارید
‫- چیه، عزیزم؟ ‫- اون به دوربین نگاه می‌کنه
‫چی؟
‫دوربین روی اونه. ‫مستقیم بهش نگاه می‌کنه.
‫محض رضای خدا. ‫گوش کن، این یه اجرای تمرینیه.
‫هنوز داریم بازیگری می‌کنیم، درسته؟
‫داور قراره حکم رو اعلام کنه
‫به قاضی نگاه کن. قاضی
‫- شرمنده ‫- فهمیدی؟
‫آره. شرمنده
‫خیلی خب. بیاید از جایی که بودیم ادامه بدیم
‫جرج، هر وقت آماده بودی
‫زندانی برمی‌خیزد
‫بدین وسیله شما رو محکوم می‌کنم
‫به حلق‌آویز شدن تا زمان مرگ
‫کات، کات، کات، کات. ‫کجا میری؟
‫بهت گفتم همونجا وایسی.
‫ضربدر محل رو مشخص می‌کنه، خب؟ ‫اینجا.
‫- ندیدمش ‫- ولی الان می‌بینیش، آره؟
‫- الان می‌بینیش، یه ضربدر بزرگ و قشنگ؟ ‫- آره
‫خیلی خب. خوبه
‫می‌دونی این پخش زنده‌ی تلویزیونیه، درسته؟
‫یعنی توی دو میلیون خونه پخش میشه
‫آره. متوجهم
‫خیلی خب، مطمئنی متوجه شدی؟ ‫واقعاً مطمئنی؟
‫خیلی خب، چون قراره بریم روی آنتن
‫ظرف... خدایا، خیلی خب. ‫بجنبید، دوستان.
‫مستقر شید. همه سرِ جاشون قرار بگیرن
‫پخش زنده شروع میشه با شماره‌ی
‫پنج، چهار، سه، دو، یک!
‫دادگاه در حال برگزاریه
‫جناب قاضی، اگه اجازه بدید، ‫موکلم می‌خواد
‫- یه اظهاریه‌ی کوتاه ارائه کنه... ‫- جناب قاضی،
‫خانواده لایق غرامت ‫در ازای این جرائم شنیعه
‫جناب قاضی، موکلم پشیمانی چشمگیری نشون داده
‫وکیل مدافع صحبت دیگه‌ای نداره
‫دادگاه به حکم خود رسیده
‫زندانی برمی‌خیزد
‫بدین وسیله شما رو محکوم می‌کنم
‫به حلق‌آویز شدن تا زمان مرگ
‫چیزی رو که از دست دادم، ‫هرگز نمی‌تونم پس بگیرم.
‫من نمی‌خوام بمیرم. ‫من نمی‌خوام بمیرم.
‫من نمی‌خوام بمیرم! ‫من نمی‌خوام بمیرم!
‫من نمی‌خوام بمیرم!
‫ول کنید! ولم کنید!
‫من نمی‌خوام بمیرم! ‫من نمی‌خوام بمیرم.
‫من نمی‌خوام بمیرم.
‫من فقط می‌خوام برم خونه
‫تبلیغات، تبلیغات! ‫این یه شوخیه؟
‫- نه، نه ‫- این یه شوخی بی‌مزه‌ست؟
‫پاشو، پاشو
‫نشئه‌ای چیزی هستی؟
‫- فقط مریضم ‫- البته که مریضی
‫شرمنده، دیگه تکرار نمیشه
‫می‌دونم تکرار نمیشه
‫بهم اعتماد کن، عزیزم. ‫می‌دونم دیگه تکرار نمیشه.
‫خیلی خب، تموم شد، عزیزم. ‫چکِ دستمزدت برات پست میشه.
‫و یه لطفی بهم بکن، باشه؟
‫نفست رو حبس کن تا بیاد!
‫- سلام، هلن ‫- جری لوئیس هستم
‫ببخشید، نمی‌دونم چه اتفاقی افتاد
‫من به خاطر گندی که زدی ‫توی موقعیتِ خیلی ناجوری هستم...
‫آره، می‌دونم. می‌دونم که هستی
‫و معذرت می‌خوام. ‫هلن، هلن.
‫چیه؟
‫اسم شهری رو که با شرکت رفته بودم یادته؟
‫- آخرین شهر؟ ‫- نمی‌دونم
‫- هرویل ‫- مطمئنی؟
‫البته که مطمئنم، ‫محض رضای خدا!
‫عالیه، عالیه. ممنون
‫- موفق باشی ‫- و هلن
‫هرویل
‫ببخشید، خانم. ‫من راهم رو گُم کردم.
‫میشه لطفاً بهم بگید ‫خیابون لارک کجاست؟
‫تقریباً ۴۰۰ متر به اون سمت
‫سرِ ششم بپیچ به چپ. ‫خیابون لارک سمت راستته.
‫عالیه. مرسی
‫سلام، ادنا خونه‌ست؟
‫اینجا ادنایی نیست
‫از اینجا رفته؟
‫توی ۱۲ سالی که من اینجا زندگی می‌کنم نه
‫یه...
‫یه خیابون لارک دیگه توی این شهر هست؟
‫چرا باید توی یه شهر ‫دوتا خیابون لارک باشه؟
‫خب، پس اون باید اینجا باشه
‫باز چیه؟
‫عه، دباغ‌خونه. ‫چطور برم دباغ‌خونه؟
‫چی؟
‫دباغ‌خونه
‫کارخونه‌ی تولید چرم دیگه، دباغ‌خونه
‫اینجا دباغ‌خونه‌ای نیست
‫حالا دست از سرم بردار
‫- پس کجاست؟ ‫- چیکار می‌کنی؟
‫- اون سرِ شهره؟ ‫- چیکار می‌کنی؟
‫قبلاً بهت گفتم، ‫اینجا هیچ دباغ‌خونه‌ای نیست.
‫ولی این ممکن نیست...
‫صبر کن
‫باز کن! می‌دونم اون داخله!
‫ادنا!
‫من نمی‌خوام بمیرم
‫من نمی‌خوام بمیرم. ‫من نمی‌خوام بمیرم!
‫چی شده؟
‫توی نیویورک زن‌های متأهل تموم شدن؟
‫- من رو می‌شناسی؟ ‫- چطور می‌تونم فراموشت کنم، پاول؟
‫یه سلول زندان برات نگه داشتم
برای روزی که به این طرف برگشتی
‫این همون مرده، سرکار
‫هی!
‫همونجا وایسا، پاول!
‫هی! فکر کردی داری کجا میری؟
‫تو خیلی رو داری
‫شما هم من رو می‌شناسی؟
‫البته که می‌شناسمت
‫تو همون مردی هستی که کارآگاه ‫پاییز گذشته از شهر فراری داد
‫نباید به اینجا برمی‌گشتی
‫شرمنده. یه حادثه‌ای برام پیش اومده...
‫اتفاقات رو خوب یادم نمیاد
‫خب، اون گفت اگه دوباره اینجا پیدات بشه،
‫میندازتت زندان
‫شما دوتا اونجا نشسته بودید ‫و منتظر اتوبوس بودید
اتوبوس به کجا؟
‫من کجا رفتم؟ ‫یه شهر با یه دباغ‌خونه بود.
‫کدوم شهر، خواهش می‌کنم؟
‫من از کجا باید بدونم؟
‫می‌دونی من چندتا بلیت می‌فروشم، مرد جوان؟
‫- ولی من رو یادت میاد؟ ‫- البته که تو رو یادمه
‫هر روز کسی رو نمی‌بینم ‫که از شهر فراری داده میشه
ولی پس چرا؟
‫نمی‌دونم توی چجور دردسری افتادی، مرد جوان،
‫ولی فکر کنم بهتره از اینجا بری
‫خدایا، خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم
‫آروم باش. آروم
‫فقط آروم و راحت حرفت رو بزن
‫من می‌خوام...
‫من شهری رو می‌خوام ‫که نزدیک اینجاست و دباغ‌خونه داره
‫و اتوبوس‌ها بهش میرن
‫« ادنا » ‫« خیابان لارک، پلاک ۳۱۲ »
‫ببخشید، خانم
‫می‌تونید بهم بگید این شهر ‫یه خیابون لارک داره؟
‫لطفاً ظاهرم رو ببخشید
‫یه حادثه‌ی کوچیک برام اتفاق افتاد
‫خیابون لارک، مثل همون پرنده؟
‫فقط مستقیم برو تا به اوک برسی
‫بپیچ به چپ. ‫لارک سه بلوک پایین‌تره.
‫خیلی ممنون
برای دانلود فیلم های بیشتر به وب سایت کیامووی مراجعه کنید .:: kiamovie.ir ::.