..:: ارائه شده توسط وب سايت کیامووی ::.. .:: kiamovie.ir ::.
‫«نگهبان محله»
‫هرجا دوست داری بشین، عزیزم.
‫من سایمن‌ـم.
‫برای مصاحبه شغلی اومدم.
‫باشه.
‫به مدیر خبر میدم که اومدی.
‫همینجا منتظر بمون.
‫ممنونم.
‫خب، سایمن.
‫امیدوار بودم که، آم، ‫یه چیزی رو برام توضیح بدی.
‫اینجا نوشتی که
‫آخرین شغلت برای ده سال پیشه.
‫بله.
‫و از اون موقع دیگه هیچی؟
‫نه.
‫درس می‌خوندی؟
‫آم... نه.
‫می‌تونم بپرسم چرا همچین فاصله‌ای ‫توی وضعیت اشتغالت هست؟
‫آم...
‫یه سری مشکلات پزشکی داشتم.
‫توی بیمارستان بودم.
‫اوه، متوجهم.
‫مسئله اینه، سایمن.
‫واقعاً مشتاق بودیم...
‫خب، اینم از این.
‫تنها 30 ثانیه تا جملۀ «ممنونم که ‫اومدی» فاصله داریم.
‫«حالا برو به درک، پسرۀ دیوونه».
‫چه حسی داره بدونی که ‫حتی نمی‌تونی
‫منوی غذا بدی دست افراد پیر و سالخورده؟
‫شاید بتونی برای مشتری‌ها ‫آواز بخونی؟
‫دوست داری آواز بخونی، مگه نه؟
‫آره، معلومه که دوست داری.
‫یه دختر کوچولویی که ‫دوست داره آواز بخونه.
‫دست از سرم بردار.
‫اوه، فکر کردی چون رفتی ‫سراغ چندتا قرص جدید،
‫می‌تونی از دستم راحت بشی؟
‫می‌دونی که فقط یه راه وجود داره ‫تا از دستم خلاص بشی.
‫حتی اونو هم نتونستی ‫درست انجامش بدی.
‫حالتون خوبه، آقای مک‌نالی؟
‫ایده‌های بی‌رنگ امشب نمی‌خوابند! ‫اشاره به جمله معروف ایده‌های بی‌رنگِ سبز با خشم می‌خوابند ‫از نوم چامسکی، زبان‌شناس معروفی که نمونه‌ای از یک جمله ‫با ساختار صحیح اما فاقد معنا رو مطرح کرد
‫آم، مطمئنی حالت خوبه؟
‫بله. بله! مشکلی نیست.
‫خب، ممنونم که اومدی.
‫اینو نگه می‌داریم و من،
‫بهت خبر میدم.
‫«حراست دانشگاه»
‫دیرمن، عجب غافلگیری‌ای.
‫مگه نباید یه مامور حراست
‫همیشه توی غذاخوری باشه؟
‫دیرمن، چند دفعه باید بهت بگم؟
‫تو دیگه اینجا کار نمی‌کنی.
‫این تعرض‌ـه، آقا.
‫این یارو چیزی پاشید توی چشم‌هام.
‫به بچه اسپری زدی؟
‫دیرمن، با چی بهش اسپری زدی؟
‫چیزی که برداشتی رو بده.
‫نمی‌دونم چی داری میگی.
‫معلومه که می‌دونی.
‫حراست دانشگاه.
‫صحیح.
‫خب، واسه کلاس دیرم شده. ‫پس اگه موردی هست
‫که باید برام مهم باشه، ‫بهم بگو.
‫باشه.
‫اوه! اوه!
‫اوه، خدای من!
‫ضدعفونی‌کنندۀ دست؟
‫کوله‌پشتیش پر از کیک فنجانی و پیراشکیه.
‫هر چیزی که دست کجش ‫می‌تونست برداره.
‫ضدعفونی‌کنندۀ دست رو پاشیدی ‫توی صورت این بچه؟
‫اسپری فلفل منو ازم گرفتی، ‫پس باید یه چیزی سرهم می‌کردم.
‫چشم‌هام داره می‌سوزه، آقا.
‫بیخیال.
‫- اینقدر غر نزن. ‫- خدایا!
‫دستش رو باز کن.
‫حالا!
‫کندرا!
‫چشم‌شویه اضطراری رو از ‫جعبه کمک‌های اولیه بیار.
‫این بچه رو ببر دستشویی و ‫کمکش کن که چشم‌هاشو بشوره.
‫به پلیس‌ خبر نمیدی؟
‫اگه قراره پلیس خبر کنم، ‫واسه توئه.
‫قفل‌هایی که برای دوچرخه‌های گشت حراست
‫سفارش دادی رو دیدم.
‫- خب که چی؟ ‫- لوله‌ای هستند.
‫خب؟
‫خدایا خودت ظهور کن.
‫نمی‌دونی چقدر راحت میشه ‫قفل‌های لوله‌ای رو باز کرد؟
‫آخه این دوچرخه‌ها بخش زیادی از
‫بودجه امسال حراستمون رو شامل میشن.
‫این دیگه بودجه حراستمون نیست، دیرمن.
‫بودجه حراست منه.
‫تو هم که این‌طوری از ‫دارایی‌ها محافظت می‌کنی،
‫با خریدن قفل‌هایی که ‫هر بچه 9 ساله‌ای می‌تونه
‫با خودکار بیک زیر 10 ثانیه ‫بازشون کنه؟
‫لعنت بهش.
‫از وقتی من رفتم، ‫کی حواسش به همه چیزه؟
‫من! من حواسم به همه چیزه.
‫می‌دونی، دیرمن،
‫دو نوع آدم ناموفق توی دنیا داریم.
‫اون‌هایی که قبلاً یه کسی بودند ‫و اون‌هایی که هرگز کسی نبودند.
‫تو هرگز کسی نبودی.
‫منم اهمیتی به نظرات ‫هرگز کسی نبوده‌ها نمیدم.
‫فکر کنم به نفع همه هست
‫اگه تا یه مدت اینجا نیایی.
‫«مخصوص حراست دانشگاه»
‫«غیر کارمند در محل مخصوص کارمندها پارک کرده» ‫«جریمه: 50 دلار»
‫عجیب‌الخلقه.
‫اوه، قناری. ‫وقت مصاحبه‌ شده؟
‫رفتم اونجا.
‫چی؟
‫چطوری رفتی؟
‫می‌دونی، همون‌طوری که ‫تا قبل اینکه برگردم اینجا،
‫می‌رفتم بیرون.
‫اتوبوس سوار شدم.
‫خب، با ماشین می‌رسوندمت.
‫خواب بودی.
‫آره، ولی خب، ‫می‌رسوندمت.
‫اشکال نداره. اشکال نداره.
‫عادت دارم که خودم ‫کارهامو انجام بدم.
‫خب، چطوری پیش رفت؟
‫«تسهیلات رهن»
‫کی بود؟
‫یه بازاریاب تلفنی.
‫چطوری بود؟ ‫حس خوبی داری؟
‫مگه... ظهر کلاس داری، درسته؟
‫اوه، لعنتی!
‫امتحان بافت‌شناسی دارم.
‫اه.
‫آم، هی، داشتم فکر می‌کردم ‫که شاید شنبه بتونیم
‫یه سر بریم دولی؟
‫شب کارائوکه، ‫بعد از اینکه کارم تموم شد.
‫خوش بگذرونیم.
‫نه، ممنون.
‫دیگه اهل این چیزها نیستم.
‫اهلش نیستی؟
‫قبلاً وقتی آواز می‌خوندی، ‫همه به وجد می‌اومدند.
‫چه اتفاقی برای اون بچه افتاد ‫که وقتی می‌خواستند تعطیل کنند،
‫مجبور بودم بیارمش بیرون چون ‫هنوز می‌خواست بخونه؟
‫نمی‌دونم. کاش می‌دونستم.
‫هی، سایمن. ‫حالا می‌تونی بیایی داخل.
‫میشه یه کاری برای ‫گرفتگی عضلانی بکنیم؟
‫کاش می‌تونستیم، ‫ولی حرکت‌پریشی دیررس
‫متاسفانه برای بیمارهایی که ‫ریسپریدون و لوکساپین مصرف می‌کنند،
‫خیلی رایج هست.
‫می‌تونم یه داروی دیگه ‫برات تجویز کنم
‫ولی هر داروی دیگه‌ای که بهت دادیم،
‫اینقدر موثر نبوده.
‫نشانه‌های بیماریت چطوره؟
‫چیزی نیست که بخوام بگم.
‫خبری از سالاد کلمه یا توهم نیست؟
‫نه.
‫می‌دونم قبلاً اشاره کردی که
‫بعضی‌وقت‌ها حس می‌کنی ‫یکی داره
‫از زیر تخت یا از توی کمد ‫تو رو نگاه می‌کنه.
‫اون چطوره؟
‫خوبم. دیگه خبری ازش نیست.
‫کاملاً؟
‫آره.
‫وقتی دارم باهات صحبت می‌کنم، ‫بهم نگاه کن!
‫آخ!
‫نمی‌خوام عصبی بشم.
‫نمی‌خوام.
‫فقط می‌خوام که قدردان باشی
‫چون من منصفانه برخورد می‌کنم.
‫قبل از من کجا بودی؟ ‫جواب بده، خوشگله.
‫بهت غذا می‌دیم. ‫لباس می‌دیم.
‫گرم نگه می‌داریمت.
‫ذره‌ای قدردانی و تشکر می‌بینیم؟
‫داری چی‌کار می‌کنی؟ هان؟!
‫جندۀ حرومی!
‫اوه، خدایا. ‫قضیه جدیه.
‫شاهزاده صبح تجزیه میشه.
‫خوبه که نمی‌تونی حتی
‫یه جمله رو درست بگی.
‫برو خونه، کودن وراج.
‫چی شده؟
‫دوباره توهم زدی؟
‫یک، دو، سه.
‫حالا دارند فرار می‌کنند،
‫و این یعنی وقتشه که همونجا ‫خشکت بزنه و وایسی،
‫درست مثل وقتی که ‫فک خواهرت رو شکوندم.
‫اون‌موقع نتونستی کاری بکنی، ‫حالا هم کاری نمی‌کنی.
3-1-4.
5-1-N 3-1-4. 5-1...
‫چه غلطی داری می‌کنی؟
‫سلام، سایمن‌ـم.
‫آره، می‌دونم کی هستی.
‫همون روانی‌ای هستی که ‫خونه بغلی زندگی می‌کنه.
‫آره، نه، من روانی نیستم.
‫مریضم.
‫به مار راستم. شیرفهم شدی؟
‫همونی نیستی که وسط جاده ‫مشت زدی توی صورت دوتا پلیس
‫و تا دو روز بعدش،
‫اینجا پر از خبرنگار شده بود؟
‫می‌دونی همچین کاری ‫چه اثری روی
‫ارزش املاک این محله می‌ذاره؟
‫معذرت می‌خوام.
‫اون موقع واقعاً... ‫به همچین چیزی فکر نکردم.
‫نه، معلومه که نکردی.
‫الان مگه نباید سرکار
‫توی یه کارخونه بیسکوئیت باشی؟
‫آره، ولی منو بیرون کردند.
‫اوه، خوبه.
‫پول مالیاتم داره به خوبی خرج میشه.
‫آقا، سواری می‌خوام.
‫ببخشید؟
‫ظاهرم به راننده تاکسی می‌خوره؟
‫نه، نه. ‫ببینید، این مهمه.
‫یه... یه دختره رو دیدم ‫که... داشت...
‫داشت کتک می‌خورد.
‫- منم... ‫- خیلی‌خب.
‫تا زنگ پلیس نزدم، ‫ده ثانیه وقت داری
‫- تا از جلوی خونه‌ام بری... ‫- نه.
‫وگرنه تو رو می‌برند همونجایی که ‫بهش تعلق داری.
‫صبر کنید، نه، نه، آقا! ‫یه دختره رو دیدم که داشتند می‌زدنش
‫و فکر کنم ممکنه دزدیده باشنش
‫و باید برم کلانتری.
‫و اتوبوس‌ها، اون‌ها امروز دیگه ‫اون سمت نمیرن.
‫خواهش می‌کنم، آقا!
‫می‌دونم که صدامو می‌شنوید. ‫آقا؟!
‫حسابی خسته به نظر میایی
‫و فقط شش‌تا خیابون دیگه مونده.
‫خسته نیستم.
‫معلومه که هستی ‫و خوب می‌دونی وقتی خسته‌ای،
‫چه اتفاقی می‌افته.
‫فکر کردی می‌تونی ‫با اون پاهای ضعیفت،
‫سر و روان داغونت ‫و قهرمان‌بازی مسخره‌ات
‫شش‌تا خیابون دیگه بری؟
‫هی، دستت چطوره؟
‫فکر کردی تو قراره نجاتش بدی؟
‫فکر کردی من اجازه میدم؟
‫تو مرد نیستی. ‫یه دختر کوچولوی احمقی
‫که دوست داره آواز بخونه. ‫رگ خوابت دست منه.
‫اینو یادت باشه.
‫پسرک از چرخیدن آسیب می‌بیند.
‫اومدم که یه مورد گروگان‌گیری رو ‫گزارش کنم.
‫موی روشن داشت که ‫تا روی شونه‌هاش اومده بود.
‫حدوداً 19-20 ساله بود. ‫رنگ‌پریده.
‫آها. اون مَرده چطور؟
‫آم، آره، یه لباس یقه‌ اسکی پوشیده بود
‫و یه ژاکت چرمی
‫قد متوسط و آم، لاغر.
‫و ویژگی‌های ظاهری؟
‫چشم‌ها، مو، چروک صورت، ‫علامتی چیزی؟
‫نتونستم... چهره‌اش رو ‫به خوبی ببینم.
‫باشه، و گفتی که ‫پلاکش رو برداشتی؟
‫بله، بله.
5-1-N 3-1-4.
‫خیلی‌خب، بررسی‌اش می‌کنیم.
‫ببینیم نتیجه چی میشه. ‫ممنون که گزارش دادی.
‫اگه سوالی داشتیم، ‫باهات تماس می‌گیریم.
‫سایمن، تاریخ تولدت کیه؟
‫30 آوریل 1992. برای چی؟ ‫«10 اردیبهشت 1371»
‫برای گزارش.
‫بازم ممنون که اومدی.
‫«رفتار خلاف نظم عمومی» ‫«مظنون بازداشتی»
‫«زخم‌های وارده به خود»
‫«از بیماری روانی رنج می‌برد»
‫«بستری شدن اجباری»
‫می‌دونی که دنبالش نمی‌گردند
‫چون وجودیت خارجی نداره.
‫می‌دونند که تو یه دیوونۀ روانی‌ای
‫و اعماق وجودت، خودت هم ‫اینو می‌دونی، مگه نه؟
‫اوه، این خیلی خوبه.
‫دختر کوچولویی که هنوز ‫از لولوی توی کمد
‫و جن زیر تخت‌خوابش می‌ترسه.
‫واقعاً فکر کردی که اون پلیسه ‫یه کلمه از حرفی که
‫به زبون آوردی رو ‫حتی واسه یه لحظه، باور کرد؟
‫گلاور.
‫سلام. پیداش کردید؟ ‫حالش خوبه؟
‫شما؟
‫سایمن مک‌نالی‌ـم.
‫کمی قبل... راجع به اون خانم
‫که توی... تقاطع چهار و پنج
‫توی دردسر افتاده بود، صحبت کردیم.
‫اوه، آره، آره. ‫هنوز شانسی نداشتیم.
‫متأسفانه.
‫ولی من که بهتون...
‫من بهتون شماره پلاک رو دادم.
‫خب، شماره پلاکی که دادی،
‫به اسم کسی بود که امروز صبح ‫توی شهر کُلدواتر
‫جلوشو گرفتند.
‫حدوداً 480 کیلومتر شمالِ اینجاست.
‫نمی‌تونسته سوار ماشینی بوده باشه ‫که تو دیدی.
‫نه. نه، وقتی داشتم از دکتر برمی‌گشتم،
‫یه زن رو توی مسیر خونه دیدم که
‫به زور پرتش کردند توی وَن سفید.
‫خدایا، فهمیدی که من توی ‫بیمارستان بستری بودم، مگه نه؟
‫دلیلش همینه.
‫فهمیدی که بستری بودم.
‫حالا، حالا قراره بهم بگی که ‫گیج شدم، درسته؟
‫قصد ندارم ناراحتت کنم. ‫فقط اینکه...
‫فقط اینکه چی؟ ‫فقط اینکه چی؟
‫فقط چون یه مدت توی بیمارستان
‫بستری بودم، ‫یعنی نمی‌تونم چیزی رو ببینم
‫که مطمئنم دیدمش؟!
‫سایمن، اینجا چیزی نیست
‫که حرفت رو ثابت کنه.
‫حتی مردی که میگی دیدی رو ‫نمی‌تونی توصیف کنی.
‫می‌خوام کمکت کنم.
‫فقط یه چیز بیشتر می...
‫چی؟ چیه؟
‫چیه؟ موثق؟
‫یه چیز موثق‌تر می‌خوای ‫چون حرف من،
‫حرف من به اندازۀ کافی ‫موثق نیست، درسته؟
‫اگه چیز دیگه‌ای یادت اومد.
‫بهت گفتم که.
‫همچنین پلاک خونی
‫روی دیواره‌های رگ نگران‌کننده‌ست
‫و کلسترولت هم خیلی بده.
‫صدات قطع و وصل میشه. ‫واضح‌تر بگو.
‫صدای من قطع و وصل نمیشه، آقا.
‫چی؟
‫«کلینیک آر-دبلیو-اِل»
‫صدای من...
‫دکتر ولنتینو می‌خواست مطمئن بشه
‫داروی رامیپریل رو مصرف می‌کنید.
‫به صورت منظم.
‫همچنین باید نوبت دومی
‫برای معاینه پروستات شما تعیین کنیم.
‫می‌تونیم زمانش رو مشخص کنیم؟
‫می‌دونی، با اینکه مشتاق این هستم که
‫یه پنجۀ دراز بره توی باسنم ‫و اونو وارسی کنه،
‫متاسفانه وقت خالی ندارم.
‫آقای دیرمن.
‫رئیس دیرمن.
‫رئیس دیرمن، اگه تغییراتی
‫به سبک زندگی‌تون ندید، ‫خطرات زیادی ممکنه
‫شما رو تهدید کنه.
‫ممنونم از تماستون. ‫ممنون.
‫خیلی‌خب، نظرت چیه؟
‫«بعداً دوباره بپرس»
‫می‌دونی چیه؟ ‫این کمکی نمی‌کنه.
«چی‌کار می‌کنید؟» «ادامه دادن / تسلیم شدن»
«لطفاً برای ادامه بازی، پول رو واریز کنید»
‫خدایا. ‫دندون روی جیگر بذار تا بیام.
‫اوه، خدای من.
‫نباید دوباره تکرار بشه.
‫تو خونۀ بغلی زندگی می‌کنی، شل‌مغز.
‫اون‌ها... اون‌ها دنبالش نمی‌گردند.
‫کی؟
‫دختره، همونی که دیدم ‫پرتش کردند توی یه ون.
‫اون‌ها... اون‌ها دنبالش نمی‌گردند.
‫منم خب، من می‌دونم ‫که یه جایی توی دردسره.
‫می‌دونی چیه؟ ‫یه فکری دارم.
‫چرا نمیری سراغ اون یکی همسایه‌؟
‫شاید اون‌ها به حرفت اهمیت بدن.
‫ولی وایسید، وایسید، وایسید.
‫مگه... شما مگه...
‫یه پلیسی چیزی نبودید؟
‫همون یه چیزی.
‫خیلی‌خب.
‫تا نظرم عوض نشده، بیا.
‫واقعاً؟
‫ممنونم.
‫فعلاً برو بشین.
‫آروم باش. ‫یه لیوان قهوه برات میارم.
‫سگ‌ها دارند بیمارهای جذامی رو می‌خورند.
‫چی گفتی؟
‫هیچی... شرمنده.
‫یه لحظه.
‫بعضی‌وقت‌ها که... هیجان‌زده‌ام،
‫حرف زدنم... قاطی می‌کنه.
‫توی روان‌شناسی بهش میگن سالاد کلمه.
‫که اینطور.
‫منظورم این بود که،
‫فکر نمی‌کنند که من ‫شاهد قابل اتکایی باشم.
‫می‌دونم که همچین فکری دارند.
‫بهشون پلاک اون ون رو دادم
‫و وقتی بررسیش کردند، ‫گفتند که... اون نبوده...
‫شاید اشتباه حفظ کردیش.
‫داری میگی تصور کردم؟
‫- نه، نمیگم. ‫- توهم نزدم.
‫توهم نبود!
‫لعنتی! توهم نبود!
‫هی، هی.
‫روی اعصاب من نرو، شل‌مغز،
‫وگرنه شوتت می‌کنم بری ماه و برگردی.
‫شیرفهم شدی؟
‫آره، متأسفم.
‫خیلی‌خب، دنبالم بیا.
‫خب. حداقل 50تا سایت مختلف
‫توی اینترنت وجود داره که ‫شماره پلاک رو بهش میدی
‫و اسم و آدرس صاحبش رو ‫برات پیدا می‌کنه.
‫پلاکش چیه؟
‫ولی پلیسه گفت که خودش نبوده.
‫- شماره پلاک رو بگو، لطفاً. ‫- چشم.
5... 5-1-N 3-1-4.
‫ببین، مشکل پلیس‌ها همینه.
‫فقط همین یه پلاک رو جستجو کردند.
‫توی فضای سه‌بُعدی فکر نمی‌کنند.
‫مثلاً، حرف الف و ب رو داری ‫که یه خط مستقیم وصلشون کرده.
‫باشه.
‫حالا، اگه تغییرش بدیم به...
S-1-N 3-1-4، ممکنه خودش باشه؟
‫- آره. ‫- ممکنه خودش باشه؟
‫آره، فکر کنم. ‫به گمونم، آره.
‫و اگه اینو به این تغییر بدیم، چی؟
‫این جواب میده؟
‫آره.
‫آره، ون در حال حرکت بود.
‫اوهوم.
‫با چیزی که من دارم می‌بینم، ‫پنج یا شش احتمال
‫وجود داره که به ‫شماره پلاک مرموزت برسی.
‫پس حرفمو باور می‌کنی؟
‫خب، نه. ‫من که همچین حرفی نزدم.
‫حالا، من... ببین...
‫من الان برات درستش می‌کنم.
‫تو رو راهنمایی می‌کنم که ‫چی‌کار کنی.
‫اگه خوش‌شانس باشیم، ‫چندتا اسم و آدرس گیرمون میاد.
‫بعد از اون، دوست من، ‫خودتی و خودت.
‫اگه حرفامو باور نداری ‫چرا داری بهم کمک می‌کنی؟
‫چون ورق بازی کردنم افتضاحه.
‫باشه... ای بابا.
‫صبر کن.
‫۰-۴-۰-۲...
‫باید اینو بدونم.
‫«دسترسی به گزارش»
‫لعنتی. ‫«پرداخت معتبر نیست. از شیوه‌ی پرداختی دیگری استفاده کنید»
‫چی شده؟
‫می‌ریم سراغ نقشه‌ی دوم.
‫این یه گاوصندوقه؟
‫خیلی هوشمندانه‌ست، نه؟
‫همه ساعت‌های وندرتون این ‫ویژگی کوچولوی باحالو دارن.
‫بیا بریم.
‫شماره ۲۴.
‫این شماره‌ی ماست.
‫بذار من انجامش بدم.
‫کارمندا به تهدیدهای نیروی انتظامی ‫احترام می‌ذارن
‫خودمم این‌جوریم.
‫سلام، خانم.
‫اسم من اِد دیرمنه.
‫من مدیر حراست و نظارت دانشگاه هستم،
‫و ایشون دستیارمه.
‫سایمن مک... مک‌نالی.
‫آقای مک‌نالی.
‫چطور می‌تونم بهتون کمک کنم، آقا؟
‫ما تو دانشگاه یه سری ‫مشکلات خرابکاری داریم.
‫دوربین‌های امنیتیمون ‫چند تا پلاک ماشین رو گرفتن
‫از ماشینایی که فکر می‌کنیم درگیرن.
‫می‌خواستم بدونم می‌تونین لطف کنین
‫و این پلاک‌ها رو برامون چک کنید
‫و به تحقیقاتمون کمک کنید.
‫آقا، من اجازه ندارم این‌جور اطلاعات رو
‫به یه نگهبان حراست بدم.
‫خب، من یه نگهبان حراست کوفتی نیستم.
‫من نگهبان حراست نیستم.
‫من مدیر ارشد عملیاتی حراست و نظارت
‫تو دانشگاهم، و دارم به شما ‫اجازه می‌دم
‫اسمایی که با این پلاک‌ها ‫مرتبطن رو بهم بدید.
‫به چیزی بیشتر از این نیاز دارم، آقا.
‫می‌تونم یه چیزی ازتون بپرسم؟
‫رئیس‌تون چی فکر می‌کنه؟
‫این خیلی خوب داره پیش می‌ره.
‫آوردن این گاگول به اینجا که ‫بهت کمک کنه نقشه‌ی فوق‌العاده‌ای بود.
‫وقت نداریم.
‫وقت این کارا رو نداریم. ‫اون به کمکمون نیاز داره...
‫باشه.
‫ای وای.
‫اون به کمکمون نیاز داره.
‫نمی‌دونم الان برای دوست دخترت
‫داره چه اتفاقی می‌افته.
‫همه اون چیزایی که ممکنه
‫برای یه دختر خوشگلی مثل اون اتفاق ‫بیفته، ولی جات بودم نگرانش نمی‌شدم.
‫احتمالاً تا حالا مرده.
‫خانم، خانم!
‫ببخشید. ببخشید.
‫نه، نه، نه، ما دنبال یه ‫دختریم که تو دردسره
‫ممکنه ربوده شده باشه.
‫- باید بهمون کمک کنید. ‫- همین الان به پلیس زنگ بزن.
‫نه! لعنت بهت! می‌فهمی چی میگم؟
‫ببخشید. ببخشید.
‫ببین، پلیس دنبال اون نمی‌گرده.
‫مک‌نالی.
‫پلیسا دنبالش نمی‌گردن.
‫- مک‌نالی. ‫- چی دو طرف داره؟
‫چی دو طرف داره؟ ‫کوه...
‫- خودتو جمع کن. ‫- چون...
‫هی، هی، هی.
‫اگه دستگیر بشیم، ‫کی قراره اون دختره رو پیدا کنه؟
‫درست میگم؟
‫خیلی خب.
‫اونو از اینجا می‌برم، باشه؟
‫بیا.
‫ببخشید.
‫بهتر شد.
‫ولی باید یه کار دیگه هم ‫باشه که بتونیم بکنیم، درسته؟
‫مثل چی؟
‫داری چیو نگاه می‌کنی؟
‫نمی‌دونم.
‫صدای تقش رو دوست دارم.
‫ببین، داری منو می‌ترسونی.
‫باشه.
‫پس تو یه نگهبان بودی؟
‫وقتی کوچیک‌تر بودم دلم ‫می‌خواست نگهبان بشم.
‫- من... یونیفرما رو دوست داشتم. ‫- من یه نگهبان کوفتی نبودم.
‫من یه نگهبان کوفتی نبودم. ‫و می‌دونی چیه؟
‫بهت اعتماد ندارم که از یه ‫دکه‌ی لیمونادفروشی محافظت کنی.
‫چطوره که بهم نشون بدی
‫اون چیزی که فکر می‌کنی دیدی ‫رو کجا دیدی.
‫باشه.
‫لیز، اون یارو کسخل پلاکیه که اینجا بود،
‫اسمش مک‌نالی نبود؟
‫آره. چرا؟
‫چون یه مدیر اداره‌ی راهنمایی توی ‫خیابون پنجم هست
‫که می‌گه یه پیرمرد و یه دیوونه‌ای اومدن
‫و سعی کردن ازش بخوان ‫یه سری شماره پلاک رو چک کنه
‫و یکیشون تو لابی قاطی کرد.
‫حدس بزن اسمش چی بود؟
‫این دختر چی تنش بود؟
‫دامن کوتاه، آرایش.
‫چی؟
‫دامن کوتاه، آرایش.
‫فکر می‌کنی یه کارگر جنسی بوده؟
‫نمی‌دونم کجا کار می‌کنه.
‫ای خدا. ولش کن.
‫فراموشش کن.
‫چی؟ چی؟!
‫کجا داریم می‌ریم؟
‫می‌ریم یه دختر پیدا کنیم.
‫مرده بهم گفت،
‫«می‌تونم بعد از کارمون پولتو بدم.»
‫اسکل گیر آوردی؟
‫مجبورش کردم پول رو بده و اون عوضی
‫دو تا پنج دلاری و یه سکه پنج سنتی داشت.
‫باورم نمیشه. فکر کرده با کی طرفه؟
‫یه تازه‌کار؟
‫همه‌شون مال خودت، اسپایس.
‫خیلی خب، این بار
‫فکر کنم ممکنه یه کم بهتر پیش بره
‫اگه فکر کنه ما پلیسیم.
‫می‌خوای وانمود کنیم پلیسیم؟
‫خب، من می‌خوام باهام همراهی کنی.
‫باشه؟
‫باشه.
‫سلام. من ستوان میتچم هستم.
‫تو اداره پلیس کار می‌کنم. ‫این همکارمه.
‫ما پلیسیم.
‫دست بردار، این آزار و اذیت حساب میشه.
‫نه، ما نمی‌خوایم بهت گیر الکی بدیم.
‫فقط می‌خوایم یه گفتگوی ‫مختصری داشته باشیم.
‫دارم کار می‌کنم.
‫و من نمی‌خوام جلوی کارت رو بگیرم.
‫سیگار می‌خوای؟ بفرما.
‫ما دنبال یه دختر می‌گردیم.
‫کی؟
‫اسمی نداریم.
‫اون... این‌قدر قدش بود. ‫بلنده، لاغره، بلونده،
‫شاید ۱۸، ۲۰ ساله‌ست.
‫آخرین بار تو یه کوچه تو مرکز شهر دیده شده.
‫چش شده؟
‫خب، اونم نمی‌دونیم.
‫کتک خورده، پرت شده تو عقب یه ون.
‫برای همین می‌خوایم پیداش کنیم.
‫مطمئن بشیم حالش خوبه.
‫نمی‌دونم داری درباره کی حرف می‌زنی.
‫نه، البته که نه.
‫یه لطف کوچولو بهم می‌کنی؟
‫فقط برای یه ثانیه عینکت رو بردار.
‫دوباره بهم بگو.
‫من نمی‌دونم داری درباره کی حرف می‌زنی.
‫خیلی خب.
‫ممنون وقت گذاشتی. ‫اینا رو نگه دار.
‫سایمن.
‫اون راست می‌گه.
‫هیچی نمی‌دونه.
‫از کجا می‌تونی بفهمی؟
‫پلک زد.
‫لعنتی!
‫نه. زود باش. زود باش!
‫اون توهمه؟
‫نه، اون یه توهم کیری نیست.
‫مطمئنی؟
‫درا رو قفل کن! درا رو قفل کن.
‫تو درا رو باز کردی!
‫دست از زدن دکمه‌ها بردار! ‫درا رو باز کردی.
‫لعنتی! وای خدا!
‫اذیتش نکن.
‫هی، بیا در مورد این حرف بزنیم.
‫چیزایی که می‌خونن رو تمرین می‌کنه.
‫چیزایی که می‌خونن رو... تمرین می‌کنه.
‫خیلی خب. هی.
‫آروم باش.
‫مشکلی برامون پیش نمیاد.
‫بذار حدس بزنم. قضیه بدهی پوکر ‫ویدئویی منه؟
‫خفه شو.
‫می‌تونم بهتون کمک کنم؟
‫ببین، ما فقط دنبال یه دختر می‌گردیم.
‫فکر کردیم شاید تو این منطقه کار می‌کنه.
‫عجب! این چه کاریه؟!
‫این یه ضربه تمرینی بود.
‫می‌خوای بدونی ضربه‌ی بعدیش به کجاست؟
‫- نه! ‫- ماشینمو داغون نکن.
‫ببین، این دختر ممکنه تو دردسر افتاده باشه.
‫فامیلشید؟
‫نه دقیقاً.
‫پس، چرا براتون مهمه؟
‫چون که.
‫چون که چی؟
‫آره، چون که.
‫قضیه اینه، هیچ‌کس تو این خیابون
‫بدون اجازه من کار نمی‌کنه.
‫پس هر کی که دنبالشید
‫هیچ ربطی به من یا کسایی ‫که برام کار می‌کنن نداره.
‫و اگه شما احمقا می‌خواین ‫وانمود کنید پلیسید،
‫برید جای دیگه این کارو بکنید. باشه؟
‫حالت خوبه؟
‫خوبه.
‫رسید خسارت‌ها رو برات می‌فرستم.
‫صبر کن، چی؟
‫من این کارو با ماشین نکردم.
‫نه، راست می‌گی. تو نکردی.
‫کار اون گوریل کوفتی بود.
‫می‌دونی چیه؟
‫ولش کن.
‫وقت بازی تمومه. می‌رم خونه.
‫نه، صبر کن. گفتی ‫کمکم می‌کنی شروع کنم.
‫گفتی بهم کمک می‌کنی.
‫می‌دونی چیه؟
‫ما حتی نمی‌دونیم این آدمایی
‫که دنبالشونیم وجود دارن یا نه.
‫فکر کردم حرفمو باور داری.
‫هیچ‌وقت اینو نگفتم.
‫می‌دونی چرا هیچ‌وقت اینو نگفتم؟
‫چون حرفتو باور ندارم. لعنت به این وضع.
‫دارم می‌رم خونه.
‫اگه می‌خوای باهام بیای، سوار شو.
‫وگرنه، زندگی خوبی داشته باشی، سایمون.
‫فکرشو می‌کردم.
‫چطور می‌خوای پیداش کنی؟
‫چرا برات مهمه؟
‫میشه لطفا بلندتر حرف بزنی؟
‫مشکل شنوایی داری؟
‫نه، من مشکل شنوایی ندارم، روان‌پریش.
‫فکر کنم مشکل شنوایی داری.
‫نه، ندارم.
‫ببین، فکر کنم تنها راهش اینه که بیشتر
‫درباره پلاک‌ها بدونیم.
‫اینو می‌دونم.
‫آره، ولی می‌دونی چطور باید این کارو کرد؟
‫دیرمن، کدوم بخش از ‫اینکه یه مدت اینجا نیا رو
‫نفهمیدی؟
‫فقط پنج دقیقه وقت بده.
‫من پنج دقیقه وقت ندارم.
‫وسط آموزشم.
‫دو دقیقه.
‫چی باعث می‌شه فکر کنی
‫بخوام دو دقیقه باهات حرف بزنم؟
‫خب...
‫چون اگه این کارو نکنی،
‫فکر کنم می‌تونم
‫به میچ و موری زنگ بزنم.
‫آره.
‫و چرا میچ و موری
‫باید بخوان باهات حرف بزنن؟
‫شاید باورت نشه،
‫ولی فکر کنم خیلی علاقه‌مند باشن بدونن
‫که سرپرست جدیدشون ‫عادت داره زیردستای جوونشو
‫تو کافه‌تریا بعد از ساعت کاری ‫به شکل ناجوری بمالونه.
‫فرض می‌کنم شواهد
‫ این فعالیت‌های ادعایی رو داری.
‫اگه نداشتم اینجا بودم؟
‫داری بلوف می‌زنی.
‫واقعاً؟
‫چی می‌خوای؟
‫هنوز اون دوست پلیست رو داری
‫که تو بخش ترافیک کار می‌کنه؟
‫شاید. چرا؟
‫اسم و آدرس این ‫شماره پلاک‌ها رو لازم دارم.
‫یادت میاد روز اول که اینجا شروع کردم
‫چی بهم یاد دادی؟
‫اینکه چطور دروغگو رو تشخیص بدم؟
‫آره، همیشه می‌گفتی ‫دروغگوها یا زیادی پلک می‌زنن
‫یا اصلاً پلک نمی‌زنن.
‫هیچ حد وسطی وجود نداره، ‫و اینجوری می‌دونم
‫تو هیچ مدرکی در مورد چیزی نداری، اِد.
‫فراموش کردی پلک بزنی.
‫باشه، به یه شرط این کارو برات می‌کنم.
‫باشه.
‫هیچ‌وقت دیگه اینجا نیا.
‫اگه ببینمت، اینو ورود غیرقانونی
‫در نظر می‌گیرم و میدم بگیرنت.
‫بیخیال.
‫یا قبول کن یا معامله‌مون نمیشه.
‫این مسخره‌ست.
‫باشه. باشه.
‫قبوله.
‫اینو بگو.
‫من دیگه اینجا برنمی‌گردم.
‫از این خوشم اومد.
‫«مخصوص حراست دانشگاه»
‫اون چیه؟
‫این یه هدیه بازنشستگیه. بیا.
‫- گرفتیش. ‫- آره.
‫حالا فقط باید بررسی‌شون کنیم.
‫ما؟
‫ولی فکر کردم فقط قراره اسم‌ها رو بهم بدی.
‫کمک منو می‌خوای یا نه؟
‫آره، می‌خوام.
‫عالیه.
‫بریم ناهار بخوریم و این ‫موضوع رو بررسی کنیم.
‫من گرسنه نیستم.
‫مشکلی نیست. می‌تونی غذا ‫خوردن منو نگاه کنی.
‫تصمیم گرفتید؟
‫چیزی گفتی؟
‫می‌دونی چی می‌خوای؟
‫خب، شرمنده، عزیزم.
‫بخاطر صدای این ‫پنکه‌ها نشنیدم چی گفتی.
‫پنکه‌های سقفی خاموشن.
‫ تو خفه شو.
‫و آره، تصمیم گرفتم.
‫دو تا فلپ جک، یه نوشابه‌ی بزرگ،
‫و یه میلک‌شیک شکلاتی بزرگ
‫با یه عالمه خامه خیلی غلیظ می‌خوام.
‫خیلی ممنون. چیزی می‌خوای؟
‫نه، ممنون.
‫هی، ببخشید.
‫من این کارت رو دارم.
‫اگه دو تا شام بگیرم،
‫معنیش اینه یه پانچ اضافی می‌گیرم؟
‫چون اگه یه پانچ اضافی بگیرم، ‫دفعه بعدی که بیام،
‫یه شام مجانی می‌گیرم.
‫فکر نکنم.
‫فکر نمی‌کنی این‌طور باشه، یا نمی‌دونی؟
‫می‌رم به مدیر بگم.
‫باشه.
‫بعضیا با درآمد ثابت زندگی می‌کنن، خانم.
‫مردم دیگه نمی‌خوان ‫کارشونو انجام بدن، مگه نه؟
‫خیلی خب.
‫ببین، از بین پنج تا احتمال
‫فقط سه‌تاش تو این منطقه‌ست، درسته؟
‫و هیچ‌کدوم برای به یه ون ثبت نشدن،
‫یعنی احتمالاً درست حدس زدیم.
‫اون ون پلاک‌های دزدی داره.
‫منطقی به نظر میاد که یکی از اینا
‫پلاکش گم شده باشه.
‫آره.
‫- آره. ‫- آره.
‫آره.
‫باشه، من تسلیمم.
‫چی داره اذیتت می‌کنه، خل و چل؟
‫اون آدما که بهم زل زده بودن رو یادته؟
‫توی اداره‌ی راهنمایی بهم می‌خندیدن؟
‫اون خانم مدیر فکر کرد من رقت‌انگیزم.
‫اینو می‌دونی، درسته؟
‫خیلی تابلو بود.
‫فاز تیمارستانیا رو برمی‌داری.
‫مردم همچین فکری می‌کنن.
‫من یه اسم دارم.
‫اون خل و چل نیست.
‫تیمارستانی...
‫یا عقب‌مونده نیست.
‫سایمنه. سای‌من.
‫آره.
‫سایمنه.
‫خیلی خب، این آدرس
‫اولین اسم تو لیسته.
‫ببین، سایمن.
‫برای اینکه یه شانسی ‫برای موفقیت داشته باشیم،
‫باید حرف زدنتو تا حد ممکن کم کنی.
‫و سایمن، باید تو چشم آدما نگاه کنی.
‫چطور؟
‫منظورت چیه؟
‫نمی‌دونم، انجامش بده دیگه.
‫چقدر می‌تونه سخت باشه؟ بیا.
‫بیا امتحان کنیم. رو من امتحان کن.
‫مستقیم تو چشمم نگاه کن.
‫پشمام.
‫واقعاً نمی‌تونی، نه؟
‫خیلی خب. چطوره این کارو بکنیم.
‫وقتی به یکی نگاه می‌کنی،
‫هر بار یک ثانیه‌ست، درسته؟
‫پس، بهش نگاه کن، تا یک ‫بشمر، بعد نگاهتو ببر جای دیگه.
‫دفعه بعدی که بهش نگاه می‌کنی، تا دو بشمر،
‫و ثانیه‌ها رو اضافه کن.
‫باشه؟ خوبه؟
‫آره، باشه.
‫حله.
‫خیلی خب، بیا تمرین کنیم.
‫تو چشمام نگاه کن.
‫یه ثانیه، فقط همینو باید انجام بدی.
‫- الان؟ ‫- آره، همین الان.
‫یه ثانیه.
‫سایمن، نمی‌تونی ‫یه ثانیه رو بلند بگی.
‫- باشه. ‫- باید تو سرت بمونه.
‫می‌دونم.
‫باشه، یه بار دیگه.
‫اوه، آره، خیلی طبیعی بود.
‫تو از پس این بر میای. ‫بیا این کارو بکنیم، باشه؟
‫باشه.
‫سلام، من ستوان میتچم هستم.
‫این همکارمه، کارآگاه داگلاس.
‫داریم یه آدم‌ربایی احتمالی ‫رو بررسی می‌کنیم.
‫می‌خواستیم ببینیم می‌تونیم ‫یه نگاهی به یه خودرو بندازیم
‫که به‌عنوان تویوتا هایلندر ‫۲۰۰۴ به اسم شما ثبت شده؟
‫ماه‌هاست که اون هایلندر دست من نیست.
‫داغون شد.
‫می‌دونی چی به سرش اومده؟
‫آخرین باری که دیدمش، ‫هر چی ازش مونده بود رو
‫به اوراقی می‌بردن.
‫می‌دونی به کدوم اوراقی بردنش؟
‫اوه، آره.
‫یه جایی این دور و بر یه رسید دارم.
‫عجب.
‫وای، تو به چشمای یه نفر نگاه کردی
‫بدون اینکه مثل یه بچه‌ی هفت ساله ‫غرق در افکارت بشی.
‫می‌خوای بخاطر این یه مدال برات بسازیم؟
‫چرا همیشه اون آهنگ رو زمزمه می‌کنی؟
‫همیشه داره پخش می‌شه...
‫اونجا.
‫بعضی وقتا بلندتر از بقیه‌ست.
‫چه حسی داره؟
‫منظورم...
‫شنیدن چیزایی که وجود ندارنه.
‫نمی‌خوام درباره این حرف بزنم.
‫منم نمی‌خوام با ماشینم
‫که تازه یه قاتل جاکش ‫داغونش کرده رانندگی کنم.
‫ولی چاره‌ای ندارم.
‫تو نمی‌فهمی.
‫سایمن، ببین می‌فهمم یا نه.
‫هی، داری چه‌کار می‌کنی؟
‫بهت نشون می‌دم چه جوریه.
‫خیلی خب. به اندازه‌ی کافی بلند شد، مک‌نالی.
‫هی، دیگه به اندازه کافی بلنده.
‫سایمن، فهمیدم!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫چطور می‌تونم بهتون کمک کنم؟
‫خب، ما دنبال بقایای اون ماشینیم.
‫آره، آوردمش اینجا، اما...
‫نمی‌دونم کجای اوراقیه.
‫باشه.
‫اشکالی نداره اگه یه کم بگردیم؟
‫آره. بفرما.
‫عالیه. ممنون.
‫همون پشته.
‫وقتی اون قشقرقو راه انداخت چی گفت؟
‫گفت یه دختری نیاز به کمک داره، ‫چون... چی گفت؟
‫اوم... چون پلیسا دنبالش نمی‌گشتن.
‫دوست دارم اگه بشه ویدیو رو بگیرم.
‫پام پدرمو در آورده.
‫چقدر دیگه باید بگردیم؟
‫صبر کن.
‫اون یه هایلندر نیست؟
‫شماره‌ها مطابقت دارن.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫این همون ماشینیه ‫که اون یارو توی ون
‫پلاک‌هاشو دزدیده، درسته؟
‫دقیقاً همون چیزیه که ازش می‌ترسیدم، بچه.
‫منظورت چیه؟
‫منظورم اینه که هیچ راهی برای ردیابی
‫کسی که این پلاک‌ها رو دزدیده نیست.
‫چی؟
‫چرا چیزی نگفتی؟
‫چرا قبل‌تر چیزی نگفتی؟
‫خب، راستش فکر نمی‌کردم ‫تا اینجاش پیش بریم.
‫خودشه. اد، خودشه.
‫داری کدوم گوری می‌ری؟
‫بیا، باید کمک کنیم!
‫ما داریم میایم...
‫صبر کن، صبر کن!
‫خاموشش کن! ‫خاموشش کن! خاموشش کن!
‫اِد! اِد، اون اینجاست.
‫اون اینجاست. صداشو شنیدم.
‫- سایمن. ‫- آهای.
‫هی، هی، هی، هی.
‫- هیچ‌کس اونجا نیست. ‫- هی، نه. اِد، اون اینجاست.
‫- صداشو شنیدم. همین‌جاست. ‫- هیچ‌کس اینجا نیست!
‫اون اینجاست، اِد!
‫سایمن. هی، به من نگاه کن. به من نگاه کن.
‫الان دیگه می‌دونی، نه؟
‫می‌دونی هیچ‌وقت پیداش نمی‌کنی.
‫اون هیچ شانسی نداشت.
‫اونم وقتی تو دنبالشی.
‫بابا همیشه درست می‌گه، مگه نه؟
‫اینو بگو.
‫حق با توئه.
‫بابا همیشه درست می‌گه.
‫داری با کی حرف می‌زنی؟
‫- چی شده؟ ‫- هیچی.
‫- مطمئنی؟ ‫- من خوبم، پیرمرد.
‫شرمنده، رفیق.
‫مشکلی نیست، داداش.
‫من تو اینترنت گشتم،
‫و این شهر یه سرویسی داره ‫برای کمک به آدمایی مثل تو
‫که کار پیدا کنن.
‫شاید بتونی یه نگاهی ‫به وب‌سایتشون بندازی.
‫آدمایی مثل من؟
‫ما به درآمد نیاز داریم، قناری.
‫من فقط شب‌ها می‌تونم ‫تو آرایشگاه کار کنم
‫توی این ترم، و کل درآمدم ‫صرف این میشه.
‫خودم یه کار پیدا می‌کنم.
‫حداقل یه نگاهی به سایت میندازی؟
‫چه‌کار کردی؟
‫قابلتو نداشت.
‫منظورم، یکی باید اینو درست می‌کرد.
‫یه دلیلی داشت که درستش نکردم.
‫و اون دلیل چیه؟
‫- این چیه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫اینجا خیلی خالی بود.
‫گفتم یه کاری کنم بیشتر ‫به تو بخوره.
‫سایمن، ببین، ما اینجا به زور ‫داریم دووم میاریم،
‫و می‌دونی که بابا موقع مرگش ‫هیچ اهمیتی بهمون نداد.
‫و نمی‌دونم ما قراره چه‌کار کنیم.
‫اگه حکم تخلیه برامون ‫بیاد قراره چه‌کار کنیم؟
‫نمی‌دونم.
‫می‌تونی دوباره فرار کنی.
‫آها، می‌دونی چیه؟
‫اون‌وقت پولی که دولت برای ‫من بهت می‌ده رو از دست می‌دی.
‫فکر می‌کنی من به خاطر ۲۰۰ دلاری ‫که ماهیانه می‌گیرم ازت مراقبت می‌کنم؟
‫فکر کنم اگه واقعاً برات مهم بودم،
‫منو با اون عوضی تنها نمی‌ذاشتی.
‫من ۱۶ سالم بود.
‫۱۶ سالم بود، بچه بودم.
‫باید چه‌کار می‌کردم؟
‫کون لقش. ولش کن.
‫«مخصوص حراست دانشگاه»
‫الان دارم می‌رم سر کار.
‫شب بخیر.
‫چرا دنبال منی؟
‫می‌دونم پلیس نیستی.
‫پس چرا دنبال منی؟
‫می‌دونم اون دختر پیش توئه.
‫مردک آشغال.
‫کی باهاته؟
‫بگو کیه، تا سریع کارتو تموم کنم.
‫«جواب مشخص نیست. بعدا تلاش کن.»
‫دهنتو گاییدم!
‫اه!
‫ نمی‌خوای منو بکشی.
‫واقعا؟ چرا نمی‌خوام بکشمت؟
‫چون اگه من بمیرم، اون دخترم می‌میره.
‫من همدستایی دارم.
‫فکر می‌کنی اگه چند ساعت بگذره
‫و از من خبری نشه چه‌کار می‌کنن؟
‫داری دروغ می‌گی. داری دروغ می‌گی.
‫حتی ممکنه فکر کنن پلیسا منو گرفتن.
‫اونا کسایی نیستن که شاهد باقی بذارن.
‫خیلی خب. اِد؟
‫خب، ببین اینجا چی داریم.
‫این اتفاقی بود.
‫آره، اتفاقی بود.
‫تو اتفاقی با یه تفنگ ساچمه‌ای ‫کله‌شو ترکوندی.
‫اون می‌خواست اد رو بکشه.
‫اون دختره رو گرفته بود.
‫چی بیشتر تو رو می‌ترسونه؟ ‫اینکه بدونی باقی عمرت رو
‫تو یه اتاق بدون پنجره می‌گذرونی
‫یا اینکه بدونی
‫دقیقاً همون‌قدر خطرناکی که همه می‌گن؟
‫با آذرخش آتشین حمله کن.
‫هی، هی، هی، هی.
‫تکون نخور. تکون نخور. تکون نخور.
‫بچه. خیلی متاسفم.
‫خفه شو.
‫خیلی خب.
‫ببخشید. ببخشید.
‫همین‌جا بمون.
‫اِد، کلیدات کجان؟
‫ای خدا.
‫لعنتی.
‫ما یه کد ۱۰۳۶ داریم،
‫به آدرس پلاک ۳۰۸۱۳، ‫خیابون مارچتی گزارش شده.
‫یه واحدی پاسخ بده.
‫من می‌رم، عزیزم. خداحافظ.
‫دی، شاهکار کردی.
‫می‌تونی یه کاری برای این صورت بکنی؟
‫بس کن. تو خیلی خوشگلی.
‫اون کیه؟
‫نمیدونم. بذار برم چک کنم.
‫زود برمی‌گردم که حساب کنم.
‫اوه، باشه.
‫آره، آره، دارم میام.
‫وای خدا. چی شده؟
‫خدای من، خوبی؟
‫بذارش زمین.
‫خیلی خب. این خون توئه؟
‫آسیب دیدی؟
‫بهش حمله شده.
‫چرا اونو آوردی اینجا؟
‫اون داشت خونریزی می‌کرد.
‫داره خونریزی می‌کنه و ‫من نتونستم جلوشو بگیرم
‫و تو نزدیک‌ترین کسی بودی ‫که می‌تونست کمک کنه.
‫من باید چه گهی بخورم؟
‫موهاشو فر کنم؟
‫نه، تو پرستاری.
‫نه، نیستم. هنوز نیستم.
‫اون به دکتر نیاز داره، نه یه ‫دانشجوی سال سوم پرستاری.
‫میشه فقط یه نگاهی بهش بندازی؟
‫- یه نگاهی بهش بنداز. ‫- وای.
‫وای. باشه.
‫فقط اینجاست؟
‫- آره. ‫- خیلی خب.
‫جای دیگه‌ای هست؟
‫سرم.
‫اون حوله رو بده. ‫یه حوله بده.
‫باشه. خیلی خب.
‫می‌خوام روش فشار بیارم، ‫باشه؟
‫دی‌دی، اون پشت همه چی رو به راهه؟
‫بیا اینجا.
‫صبر کن، من چه‌کار کنم؟
‫فقط دستتو بذار روش. ‫فشار بده.
‫تا وقتی برگردم ساکت باش.
‫باشه.
‫طاقت بیار.
‫- همه‌چیز رو به راهه؟ ‫- آره، آره.
‫اون پشت چه خبره؟
‫همه چی خوبه.
‫ولی فکر کردم صدای جیغ یه مردی رو شنیدم.
‫اوه آره، فقط یه اپیلاسیون اضطراری بود.
‫فقط همین. حسابت میشه ۱۱۰ دلار.
‫اه...
‫اینو بگیر.
‫ام...
‫نگران باقی‌مونده‌ش نباش.
‫اینجا چه خبره؟
‫مثل قبله.
‫ولش کن. می‌تونی ولش کنی.
‫خیلی خب، قضیه اینه.
‫این یه بریدگی عمیقه، پس ‫خود به خود لخته نمی‌شه.
‫هر چقدر هم روش فشار وارد کنیم.
‫باید بخیه‌ش کنیم.
‫پس قبلاً این کارو کردی؟
‫نه، هیچ‌وقت. ولی تو شش ماه گذشته
‫تو اورژانس کنار پرستارا بودم، ‫دیدم چطور انجامش می‌دن.
‫عالیه.
‫آقای دیرمن، این قراره درد داشته باشه.
‫می‌دونی کیه؟
‫کارت شناسایی و کیف پول نداره.
‫تشخیصش سخته.
‫صاحب خونه نیست.
‫آره، همسایه‌هایی که تماس گرفتن می‌گن خونه
‫مال اِد دیرمنه، نگهبان حراست بازنشسته.
‫دیدنش که بعد از صدای شلیک با ‫مک‌نالی از صحنه فرار کرده.
‫شناساییش یکم طول می‌کشه.
‫دهنی براش باقی نمونده که ‫از دندونش دی‌ان‌ای بگیریم.
‫آره، یه اعلان جستجو ‫برای یه کراون ویکتوریای نقره‌ای بذار
‫شماره پلاک.
‫اکو، مری، ویکتور، دو، چهار، نه.
‫مظنون اول، مک‌نالی. سایمن.
‫حالش خوب می‌شه.
‫ضربه‌ی مغزی خفیف داشته، ‫ولی خونریزی رو بند آوردیم.
‫ممنون، دی.
‫بیا اینجا.
‫اون چیه؟
‫اوم، مردی که به ادی حمله کرد، ‫اینو همراهش داشت.
‫قناری، باید اونو ببری پیش پلیس.
‫و باید همه‌چیزایی که ‫به من گفتی رو به اونا بگی.
‫اونا حرفمو باور نمی‌کنن.
‫منظورم، اونا حتی باور نمی‌کنن ‫دختری در کار باشه.
‫حالا باور می‌کنن.
‫نه، نه.
‫تا وقتی اونا بفهمن، اون دیگه مرده.
‫قناری، خواهش می‌کنم.
‫بذار پلیسا اینو حل کنن.
‫حق با اونه.
‫چی؟
‫متأسفم، بچه.
‫وقتی اومدی ازم کمک بخوای،
‫باید تو رو منصرف می‌کردم.
‫نباید مثل اون کاراگاه‌های لعنتی
‫درگیر این قضیه می‌شدم.
‫نه. نه.
‫نغ زدنو تموم کن و ‫یه نگاهی به این بنداز.
‫فکر نکنم نای این کارو داشته باشم، بچه.
‫پس می‌خوای بذاری دختره بمیره؟
‫اون گفت همدست‌هاش طی ‫چند ساعت اون دخترو می‌کشن.
‫ما نمی‌دونیم همدستی وجود داره یا نه.
‫ممکنه خالی بسته باشه.
‫شایدم این‌طور نبوده.
‫قناری؟
‫شماها اینو شنیدید؟
‫پلیسا اومدن. چه‌کار کنم؟
‫هیچی. فقط همین‌جا بمون.
‫احتمالاً تو رو ندیدن.
‫خانم، ما شما رو دیدیم.
‫لطفاً در رو باز کنید.
‫باید برم اونجا.
‫معطلشون کن.
‫عمرا.
‫معطلشون کن. فقط دو دقیقه.
‫مگه نه، اد؟
‫معطلشون کن.
‫قناری، این کارو نکن.
‫اون تماس چشمی واقعاً خوب بود.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫گوشی کوفتی رو بده من.
‫باشه.
‫می‌تونم بهتون کمک کنم؟
‫شما دی‌دی مک‌نالی هستید؟
‫بله.
‫می‌تونیم ‫وارد ساختمون بشیم، خانم؟
‫حکم دارید؟
‫سایمن مک‌نالی برادرتونه، درسته؟
‫همدستا.
‫ببینیم چی میشه.
‫ممنون که با اوراقی ‫خودروی کرت تماس گرفتید.
‫اگه این پیام رو در ساعت ‫کاری معمولی می‌شنوید،
‫ما نمی‌تونیم بیایم پای تلفن.
‫حرومزاده.
‫لطفاً پیغام بذارید، ‫به‌زودی باهاتون تماس می‌گیریم.
‫- باید بریم. ‫- فعلا.
‫می‌تونی راه بری؟
‫حالا برادر داشتن جرم شده؟
‫وقتی برادرت به خاطر یه قتل احتمالی
‫در یکی دو کیلومتر اون‌طرف‌تر تحت تعقیبه، ‫و ما دلیلی داریم که باور کنیم
‫شما ممکنه مخفیش کرده باشین آره.
‫و اون دلیل چیه؟
‫ما یه شکایت از یه مشتری سالنتون گرفتیم
‫که ادعا می‌کنه دستای خونی شما رو دیده.
‫خانم بلیتزر؟
‫خب، اون اشتباه کرده. اون رنگ مو بوده.
‫پس وقتی دلیل موجه داریم ‫نیازی به حکم نداریم.
‫این آخرین فرصتته.
‫اون در رو باز کن وگرنه ‫ما خودمون بازش می‌کنیم.
‫دیدین؟ کسی نیست.
‫رنگ موئه.
‫ممنون.
‫هر کدوم ۱.۲۵ دلار.
‫وای نه. کارت اتوبوسم همرام نیست.
‫نمی‌دونم کیف پولم کجاست.
‫اگه نمی‌تونی پول بدی، پیاده شو.
‫اِد.
‫من اینو دارم.
‫کاملاً مهر شده.
‫می‌تونی یه وعده غذای مجانی بگیری.
‫با اون غذا یه میلک‌شیک هم می‌گیرم؟
‫معلومه. می‌تونی یه میلک‌شیک مجانی بگیری.
‫- معلومه. ‫- بشینید.
‫میلک‌شیک.
‫سلام. ما رو یادته؟
‫شماها پلیس واقعی نیستید.
‫ولی این یه تفنگ واقعیه.
‫آره، خوشبختانه من اونو پر نگه نمی‌دارم.
‫حالا می‌خوای چه‌کار کنی، عمو؟
‫بداهه عمل می‌کنم.
‫خوب بود.
‫دوستت اینو همراهش داشت.
‫می‌دونی کیو میگم، همونی ‫که در مورد ما باهاش تماس گرفتی
‫همونی که دیشب سعی کرد منو بکشه.
‫من هیچی درباره کسی که بخواد
‫تو رو بکشه نمی‌دونم، پیری.
‫داره دروغ میگه.
‫دروغگوها یادشون میره پلک بزنن.
‫اگه می‌تونی ثابتش کن.
‫پلیس.
‫سنگ یه ظرفه.
‫سایمن، آروم باش.
‫- وای خدا! ‫- آروم باش!
‫داری دری وری میگی.
‫آروم بگو. تو می‌تونی.
‫اون...
‫یه ساعت وندرتنه.
‫- اِد؟ ‫- هوم؟
‫خودشه.
‫سایمن، داری چه‌کار می‌کنی؟
‫سایمن؟
‫من تو رو می‌شناسم.
‫این یعنی چی؟
‫نمی‌دونم این یعنی چی. ‫من تو رو نمی‌شناسم.
‫نه، نه، صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫بگو کجاست.
‫این عقب مونده رو بگیر.
‫هی، هی، سایمن. هی، آروم باش.
‫تو این‌جوری نیستی، رفیق.
‫آروم باش، آروم باش سایمن. ‫آروم بگیر.
‫فکر نمی‌کردم جراتشو ‫داشته باشی تا آخرش بری.
‫ولی من اینو دارم.
‫چی؟! اه!
‫در صورت اسپری شدن در چشم، فوراً بشویید
‫وگرنه ممکن است آسیب جدی رخ دهد؟
‫نظرت چیه، کرت؟
‫فکر می‌کنی منظورشون ‫از فوری چقدر زوده؟
‫لعنتی! نمی‌تونم چشمامو باز کنم.
‫ببین، می‌تونم بدوم
‫و برات یه سطل آب یخ بیارم ‫و چشماتو بشوریم،
‫یا می‌تونیم فقط بشینیم ‫و ببینیم آسیبش
‫چقدر جدیه.
‫باشه، باشه!
‫من تو اینترنت باهاش آشنا شدم.
‫اون دخترا رو اینجا میاره که بفروشه.
‫بفروشه؟
‫قاچاق انسان.
‫اونا دخترا رو به زور وارد روسپی‌گری می‌کنن،
‫یا اونا رو می‌فروشن که برده بشن.
‫جوابشو بدیم؟
‫و چی بگیم؟ «ببخشید.
‫الان نمی‌تونه بیاد پای تلفن
‫چون نصف سرش ترکیده.»
‫بذار تو بی‌خبری بمونه.
‫شاید یه کم واسمون وقت بخره.
‫خیلی خب.
‫اون تو نبودی که زنگ زدی.
‫فقط دو تا شماره تو این گوشیه.
‫پس، اون تماس دیگه...
‫همدست دیگه‌ش بود؟
‫نمی‌دونم، با هیچ‌کس دیگه حرف نزدم.
‫نه، قسم می‌خورم! قسم می‌خورم.
‫ببین، اون خیلی شکاک بود.
‫هیچی بهم نگفت.
‫چرا گذرنامه‌‌ها رو نگه می‌داری؟
‫که دخترا فرار نکنن.
‫باهاشون اونا رو اذیت می‌کنه.
‫فکر می‌کنن قراره گذرنامه‌هاشونو پس بگیرن.
‫چند روز پیش در مورد یه دختری بهم گفت،
‫که دستشو خوند و سعی کرد فرار کنه.
‫گفت مجبور شده
‫اونو یه درس عبرتی بکنه برای بقیه.
‫این چیزیه که دیدی، سایمن.
‫این دختریه که دیدی.
‫اون سعی می‌کرد از این آشغالا فرار کنه.
‫اِد، انبردست رو پس بده.
‫هی. من فقط یه واسطه‌‌م.
‫ببین، من فقط گذرنامه‌ها رو نگه می‌دارم
‫و کارهای کوچیک براش انجام می‌دم، ‫مثل پلاک‌های ون.
‫باید بیشتر تلاش کنی
‫اگه می‌خوای چشماتو بشوری.
‫باشه.
‫من پلاک‌های ون رو
‫به یه خونه توی شهر بردم.
‫آدرسش چیه؟
‫اگه بهت بگم،
‫باید قول بدی منو باز کنی ‫و به پلیسا زنگ نزنی.
‫باشه؟
‫نظرت چیه، سایمن؟
‫نمی‌دونم.
‫باشه؟
‫باشه، قبوله.
‫پلاک ۵۰۰۱ فرازو.
‫ولی من داخل اونجا نرفتم.
‫فقط پلاکو روی ایوون گذاشتم.
‫خوبه.
‫صبر کن. داری به کی زنگ می‌زنی؟
‫اداره پلیس هوموی؟
‫بله، کارآگاه گلاور، لطفاً.
‫تو قول دادی.
‫داداش، من پلک نزدم.
‫چیزی هست؟
‫یه عالمه خون، یه کم استفراغ.
‫منطقیه.
‫خواهر مک‌نالی می‌گه یارو ‫یه ضربه مغزی خفیف
‫و یه بریدگی عمیق داشته.
‫خیلی خب. پس اونا ماشین رو نبردن،
‫چون احتمالاً می‌دونستن ‫ما دنبالش می‌گردیم.
‫پس کجا رفتن؟
‫و چطور اونجا رسیدن؟
‫الو.
‫شوخیت گرفته.
‫دارم میام.
‫می‌تونم هر دوشون رو توصیف کنم.
‫اونو اومدن و از من دزدی کردن.
‫چرا باید این کارو بکنن، آقا؟
‫اینا مال من نیستن.
‫نه، آقا، قطعاً مال تو نیستن.
‫حالا چه‌کار کنیم؟ در بزنیم؟
‫آره، با این شروع می‌کنیم.
‫نمی‌تونی نجاتش بدی.
‫نمی‌ذارم نجاتش بدی.
‫بابات دوباره داره باهات حرف می‌زنه؟
‫آخرین فرصتته، آشغال کله.
‫برگرد و گورتو گم کن.
‫حالا بریدگی چاقو رو واضح می‌بینم!
‫حتی نمی‌تونی حرف بزنی،
‫پسره‌ی عقب‌مونده.
‫حتی از پس درست کردن ‫یه فنجون قهوه هم بر نمیای.
‫تو فقط یه بچه‌‌‌ی داغونی،
‫که خیال می‌کنه چیزایی دیده ‫که هیچ‌وقت واقعی نبودن.
‫سایمن؟
‫هی، هی!
‫به صداش گوش کن.
‫فقط به صداش گوش کن.
‫این چیزا واقعی نیست.
‫این صدای تق واقعیه. ‫صدای تق واقعیه.
‫رفت؟
‫خوبه. بیا.
‫این مال توئه.
‫برای دفعه بعدی که اوضاع خراب شد.
‫پلیس! در رو باز کن!
‫نمی‌تونی فرار کنی.
‫نیروی ضربت اینجا رو محاصره کرده.
‫خودتو دختره رو تسلیم کن.
‫کسی آسیب نمی‌بینه.
‫آخرین فرصتته.
‫خیلی خب، این کارو می‌کنیم.
‫باید بریم داخل، باشه؟
‫پس باید آماده باشی.
‫اگه این درو باز کردی ‫و کینگ‌کنگ، یه آدم فضایی
‫یا زن ۵۰ فوتی رو دیدی، آماده باش.
‫پشمام. این هیچ‌وقت جواب نمی‌داد.
‫نه، نگران نباش. تیر نداره.
‫یادت میاد؟ و من ضدعفونی‌کننده ‫دستم رو گم کردم.
‫توی خونه‌ی درستی هستیم؟
‫شنیدی؟
‫چی؟
‫هیچی. هیچی.
‫سایمن.
‫بله؟
‫بیا یه نگاه به این بنداز.
‫چهار تا اسم، همه‌شون زنای جوونن.
‫مثل یه فرم درخواسته.
‫واقعا اون صدا رو نشنیدی؟
‫من هیچی نمی‌شنوم.
‫از طبقه بالا اومد.
‫ کسی اونجاست؟
‫ بیا بیرون. ما مسلحیم.
‫دیگه تمومه؟ دیر رسیدیم.
‫همدستش رفته.
‫دختره رفته.
‫شرمنده‌م، بچه‌.
‫ولی...
‫ما خیلی تلاش کردیم.
‫چطوره قضیه رو تموم کنیم؟
‫آره. آره.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫قبلاً آواز می‌خوندم.
‫خیلی وقت پیش.
‫خواهرم هنوز بهم می‌گه قناری.
‫- این دیگه چی بود؟ ‫- یعنی چی.
‫اون مامانش بود؟
‫از کدوم گوری اومد؟
‫این اون همدسته بود؟
‫ما همه اتاقا رو چک کردیم.
‫مامانش بوده؟
‫بیا.
‫ای حرومزاده.
‫لوله‌ایه.
‫ها؟
‫قفل لوله‌ایه.
‫این یعنی چی؟
‫یعنی یه خودکار لازم دارم.
‫یه خودکار.
‫نه، خودکار تو نه.
‫من یه خودکار بیک لازم دارم. ‫یه خودکار پلاستیکی.
‫باشه، باشه.
‫بیا. این خوبه؟
‫عالیه. عالیه.
‫آنیا.
‫ما دنبالت بودیم.
‫ایست. دستا بالا.
‫بیاین بیرون. خیلی آروم.
‫همه اینا برای ماست؟
‫باعث افتخارمه.
‫خواهرت تو ایستگاه منتظرته.
‫حالت خوبه؟
‫کارت خوب بود.
برای دانلود فیلم های بیشتر به وب سایت کیامووی مراجعه کنید .:: kiamovie.ir ::.
‫«نگهبان محله»