..:: ارائه شده توسط وب سايت کیامووی ::.. .:: kiamovie.ir ::.
‫- اونجا چه خبره؟ ‫- خونه‌ی رِمی ـه.
‫- کی؟ ‫- رمی آگیلار؟
‫- چی، مشهوری چیزیه؟ ‫- آره، بگی‌نگی.
‫چطور بودم؟
‫- فوق‌العاده بودی. ‫- عالی.
‫- خیلی آروم بودی. ‫- خیلی خوب حرف زدی.
‫جلوی دوربین خیلی خوب ظاهر شدی.
‫زیاد خودنمایی نکردم وقتی گفتم
‫بقیه‌ی فینالیست‌ها «هم‌رده‌هام» هستن؟
‫- نه اصلاً. ‫- نه، لوس نشو.
‫نه واقعاً، اونا هم‌رده‌تن دیگه. هستن.
‫می‌دونم، ولی اون کلمه خیلی زشته.
‫می‌دونید، احساس می‌کنم ‫صرفاً گفتنش باعث می‌شه
‫آدم متکبری به نظر بیام.
‫نکته‌ی خوبی گفتی.
‫- کارمن! ‫- چیه؟ حرفش منطقیه.
‫- نه. ممنون، مامان. ‫- آره، آره.
‫تو متکبر نیستی، باشه؟
‫- هیچ‌ جوره متکبر نیستی. ‫- نه.
‫اون باهوش‌ترین دختر تو مدرسه‌مه.
‫نمره کامل تو کنکور گرفته. ‫همه‌ چی تمومه.
‫شنیدم یه بورسیه‌ی بزرگ از گوگل گرفته.
‫فکر کنم برای همون دارن باهاش مصاحبه می‌کنن.
‫- دختر باحالیه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫فکر کنم تو این چهار سال ‫فقط هشت کلمه باهاش حرف زدم.
‫با کی معاشرت می‌کنه؟
‫راستش، فکر کنم با پدر و مادرش.
‫[زمستان]
‫خب، فکر کنم آماده‌م.
‫باشه، وقتی رسیدی ایستگاه پن پیام بده.
‫آره، و وقتی صحیح و سالم رسیدی خوابگاه استفنی.
‫می‌دونی، تنها گشتن تو شهر ‫ممکنه یه کم گیج‌کننده باشه.
‫آره. یه اسپری فلفل گذاشتم تو کیفت، ‫محض احتیاط.
‫- کجا؟ چی... ‫- عزیزم،
‫فقط می‌خوایم مطمئن شیم حالت خوبه.
‫می‌دونم، ولی فکر کنم ‫به اندازه کافی نیویورک اومدم.
‫- مشکلی پیش نمیاد. ‫- باشه.
‫- بهتره داشته باشی و لازمت نشه، بد میگم؟ ‫- دقیقاً.
‫باشه. دوستتون دارم.
‫ما هم دوستت داریم.
‫تو رمی هستی؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫گفتم خودتی. من...
‫این شاید خیلی عجیب باشه، ولی من...
‫امروز داشتم درباره‌ت حرف می‌زدم.
‫دوستم داشت درباره یه دختر خیلی باهوش می‌گفت
‫که از گوگل جایزه گرفته، و اینکه
‫اون‌طرف خیابون خونشونه یا یه همچین چیزی،
‫بعد روی سکوی قطار دیدمت و گفتم، ‫«وای، چه اتفاق جالبی.»
‫یکم اتفاقی بود، ‫ولی فکر کردم، نمی‌دونم،
‫فکر کردم جالبه، ‫برای همین خواستم سلام کنم.
‫من دنبالت نبودما.
‫- دوستت کیه؟ ‫- پی‌جی.
‫- فیدر؟ ‫- آره. اونجا زندگی می‌کنه...
‫آره، همسایه‌مونه.
‫موادفروشه، نه؟
‫پی‌جی؟ نه.
‫باشه، من ساده نیستم.
‫کل بعدازظهر آدم میاد و می‌ره خونه‌ش.
‫خب آره، یعنی اون...
‫بعضی وقتا علف می‌فروشه، ‫ولی اون ‌جوری فروشنده‌ی مواد نیست.
‫یعنی پسرعموش تو کلرادو زندگی می‌کنه ‫و گاهی چیز می‌فرسته براش
‫بعد اونم به آدمایی که می‌شناسه می‌فروشه.
‫با سود؟
‫باشه... ‫گرفتم چی گفتی.
‫راستی اسمم بارنز ـه.
‫- گفتی بارنز؟ ‫- بارنز هاوثورن.
‫- بارنز هاوثورن؟ ‫- آره، می‌دونم.
‫اسمم آدم رو یاد یه نویسنده‌ی قدیمی خاک‌گرفته می‌ندازه.
‫فکر کنم منظورت ناتانیل هاوثورنه؟
‫من که نمی‌گم خاک‌گرفته بود. خب...
‫می‌دونم از نظر فنی، پیوریتن بوده و اینا،
‫ولی واسه زمان خودش واقعاً جنجالی و جسور بوده.
‫یه جورایی الهام‌بخش مستقیم امرسون و ویتمن بوده،
‫و نمی‌دونم، فکر کنم ‫نویسنده‌های خاک‌گرفته‌تر از اونم هست.
‫آره، آره، درسته.
‫- پی‌جی گفت نابغه‌ای. ‫- نه، من نابغه نیستم.
‫وای!
‫امشب برای کنسرت دیوید برن تو بیکن‌ ردیف جلوام.
‫- جاش خیلی خوبه. ‫- گفتی دیوید برد؟
‫دیوید برن، از گروه تاکینگ هدز.
‫خیلی هیجان دارم.
‫- تاکینگ هدز رو می‌شناسی؟ ‫- نه، تا حالا...
‫- نه، نمی‌شناسم. ‫- واقعاً؟
‫وای خدای من! خدای من.
‫تاکینگ هدز یه گروه نیو ویو از دهه‌ی ۸۰ هستن،
‫و خواننده‌ی اصلی‌شون، دیوید برن، ‫بهترین اجراکننده‌ی دنیاست.
‫خیلی دیوونه‌س.
‫موسیقی‌ای ساختن که واسه ۴۰ سال پیشه،
‫ولی انگار از آینده‌ست.
‫محشره. حتماً باید گوش بدی.
‫آره، تا حالا حتی اسمشونم نشنیده بودم.
‫خودت چی؟
‫- امشب کجا میری؟ ‫- آخر هفته از دانشگاه کلمبیا بازدید می‌کنم.
‫باشه... یعنی می‌خوای ‫واسه سال بعد بری اونجا؟
‫شاید، ولی فعلاً فقط می‌خوام ببینم کجا قبول می‌شم.
‫فکر کنم حسابی نفس‌گیر بشه.
‫- منظورت چیه؟ ‫- خب تو همه‌جا قبول می‌شی دیگه.
‫نه، الزاماً این‌ طوری نیست.
‫- بیخیال. ‫- جدی میگم.
‫نمره‌ی کنکورت عالیه.
‫اون جایزه‌ی گوگلت هست.
‫از آمریکای لاتین هم که هستی.
‫- آمریکای لاتین؟ ‫- آره.
‫آخه... ‫آگیلار واسه آمریکای لاتین نیست مگه؟
‫چرا.
‫ولی نمی‌فهمم چه ربطی داره.
‫- نمی‌فهمی؟ ‫- نه، نمی‌فهمم.
‫نمی‌خواستم بگم مثلاً به امتیاز خاص ‫یا همچین چیزی نیاز داری.
‫می‌دونم که نداری، مشخصه.
‫منظورم این نبود، فقط می‌گم اگه داشتی،
‫اون پیش‌زمینه‌ی خاصت شاید خیلی،
‫ضد هدفت هم نباشه، می‌دونی؟
‫فکر کنم... همون پادکستم رو گوش بدم.
‫واقعاً؟ یعنی دیگه تموم شد؟ ‫حرفمون تموم شد؟
‫اشکال نداره، رفیق.
‫می‌رم یه جای دیگه بشینم.
‫آره، الان تو ایستگاهم.
‫دارم سوار قطار دوم می‌شم.
‫آره، می‌دونم کجا باید برم.
‫ببخشید. ببخشید. هی، رمی!
‫رمی!
‫ببخشید. هنوزم دنبالت نیستما.
‫- باشه. ‫- به خدا. من...
‫واست یه پلی‌لیست درست کردم.
‫- چی می‌گی؟ ‫- آره، یه...
‫یه سری آهنگ از تاکینگ هدز ‫که فکر کردم خوشت میاد.
‫تو اسپاتیفایم عمومیش کردم، که بتونی راحت...
‫می‌دونی، چون فکر کردم...
‫فقط یه بارنز هاوثورن دیگه اونجاست،
‫ولی طرف یه پیرمرده ‫که فقط موزیک کانتری گوش میده
‫و از این چیزا، ‫پس من اون یکی‌ام.
‫باشه.
‫ضمناً رندوم پخش نکن، ترتیبش مهمه.
‫با آهنگای راحت‌تر و معروف‌تر شروع کردم،
‫و پایین‌تر که بری،
‫می‌رسه به آهنگای تجربی‌تر. ‫واسه همین... باحاله.
‫فقط... نمی‌دونم، شاید تو قطار بهش گوش بدی.
‫- آره. ‫- یا نه.
‫- می‌دونی، هیچ اجباری نیست. ‫- باشه.
‫تو دانشگاه کلمبیا برات آرزوی موفقیت می‌کنم.
‫- مرسی. ‫- خوشحال شدم باهات حرف زدم.
‫آره، منم همین‌طور.
‫هی!
‫تو... بهتره قطار شماره ۳ رو سوار شی.
‫چرا؟
‫اگه الان سوار قطار محلی بشی،
‫واسه هر ایستگاه وایمیسته.
‫کلی طول می‌کشه.
‫ولی اگه تا خیابون ۹۲ با اکسپرس بری ‫و بعد سوار قطار محلی بشی.
‫یه نیم ساعتی زودتر می‌رسی.
‫- مطمئنی؟ ‫- خودمم می‌رم همون طرف.
‫نگفتی می‌ری کنسرت؟
‫میرم. ولی اول می‌رم خونه‌ی پسرخاله‌م.
‫تو خیابون ۱۱۹ زندگی می‌کنه، واسه همین...
‫اگه با من سوار خط اکسپرس بشی،
‫خودتو از یه دردسر حسابی نجات دادی.
‫فقط همینو می‌خواستم بگم.
‫بابت قبل معذرت می‌خوام.
‫اشکال نداره. لازم نیست معذرت بخوای.
‫یه کم بی‌ادبانه بود. ‫خودمم حس کردم خیلی بد شدم.
‫آره، شاید یه کم بی‌ملاحظه بودی.
‫آره. منم بدم میاد کسی در موردم پیش‌داوری کنه.
‫معذرت‌خواهیت پذیرفته شد.
‫- آره؟ خیلی خب. ‫- آره.
‫خب، باشه، بذار از اول شروع کنم.
‫می‌دونم قبولیت حتمی نیست، ‫ولی فقط برای تفریح میگم.
‫فرض کنیم همه‌ جا قبول شدی.
‫کجا میری؟
‫- هاروارد. ‫- کسل‌کننده‌ست.
‫باشه، هر چی.
‫شاید انتخاب کلیشه‌ای باشه، ولی...
‫هاروارده دیگه.
‫نه، جدی، دوره‌ها، استادها، منابعش...
‫عالی‌ان.
‫سوابقشون تو فرستادن دانشجوها به
‫دانشکده‌های برجسته حقوق باورنکردنیه.
‫می‌خوای وکیل بشی.
‫آره، از وقتی پنج سالم بود، ‫همیشه هدفم همین بوده.
‫- والدینت وکیلن؟ ‫- آره.
‫مامانم وکیل دعاویه ‫و بابام مشاوره میده.
‫- به کی مشاوره میده؟ ‫- اغلب به وکلا.
‫آره، ولی کارشون تو حوزه‌ی شرکت‌هاست.
‫من... من می‌خوام برم بخش دولتی.
‫یعنی وکالت عمومی و قانون‌گذاری، ‫حقوق کار و اشتغال.
‫هدفم اینه که تا چهل‌سالگی قاضی حوزه بشم.
‫وای، پشمام!
‫- یعنی برق‌آسا جلو رفتن. ‫- عجب بابا.
‫به نظر می‌رسه حساب همه چیو کردی.
‫- تو چی؟ ‫- من چی؟
‫- کجا می‌ری؟ ‫- نمی‌رم.
‫- دانشگاه نمی‌ری؟ ‫- درسته.
‫- ولی درخواست دادی. ‫- نه.
‫حتی اونایی که فکر نمی‌کنن قبول می‌شن ‫درخواست میدن.
‫شرط می‌بندم پی‌جی هم درخواست داده.
‫به نظر میاد درک این موضوع برات سخته.
‫خب، دانشگاه نمی‌ری. ‫برنامه‌ت چیه؟ قراره چی کار کنی؟
‫- یه سال مرخصی می‌گیرم. ‫- که چی بشه؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- قراره تو این یک سال چی کار کنی؟
‫هیچی. کل قضیه همینه.
‫واقعاً؟
‫- آره. ‫- هیچ برنامه‌ای نداری؟
‫نه خب، بهت گفتم ‫برنامه‌م همینه که هیچ کاری نکنم.
‫پس شاید بشه گفت ‫که یه برنامه‌ی خیلی حساب‌شده دارم.
‫هیچ ‌کی اینو نمی‌گه.
‫باشه، ولی حالا که دانشگاه نمی‌ری،
‫باید کاری بکنی که رزومه‌ت جوندار باشه،
‫یا حداقل یه تجربه‌ی واقعی کاری ‫تو دنیای واقعی پیدا کنی.
‫- یعنی مثلاً یه شغل. ‫- آره، دقیقاً یه شغل.
‫- به نظرم سخت میاد. ‫- نه، داری یه کاری می‌کنی دیگه.
‫ببخشید. واقعاً به من ربطی نداره،
‫ولی در عین حال دارم خودم رو قاطی می‌کنم.
‫- موسیقی چی؟ ‫- منظورت چیه؟
‫حس می‌کنم...
‫نمی‌دونم، خیلی بهش علاقه داری.
‫شاید بتونی یه جایی کارآموزی کنی ‫مثلاً تو یه شرکت ضبط،
‫- یا یه کمپانی تولید موسیقی. ‫- می‌فهمم. شاید.
‫آره، می‌تونه خوب باشه. ‫من فقط می‌گم انتخاب‌هایی داری.
‫- آره، باشه... بهش فکر می‌کنم. ‫- واقعا فکر کن.
‫- می‌تونی... ‫- تو نمی‌فهمی.
‫نه، آزادی هر کاری دلت بخواد بکنی.
‫مثلاً می‌تونی بری نپال انگلیسی درس بدی،
‫یا تو آمازون درخت بکاری،
‫یا لاک‌پشت‌های دریایی تو کاستاریکا رو نجات بدی.
‫- لاک‌پشت‌های دریایی؟ ‫- آره.
‫تازه یه مستند راجبش دیدم، ‫تو مطب دندون‌پزشک بودم،
‫- و اونا... ‫- صبر کن. دندون‌پزشکت تلویزیون داره؟
‫آره، همونایی که به سقف وصله.
‫- آره، باشه. ‫- بیخیال. بحث این نبود...
‫تو مستنده نشون ‌دادن که هر کسی می‌تونه بره
‫و با اون داوطلبا زندگی کنه و کار کنه،
‫با هم تخم لاک‌پشتا رو نگه می‌دارن
‫و بعد رهاشون می‌کنن توی دریا...
‫واقعاً تجربه‌ی خاصیه.
‫شاید خودت باید یه سال مرخصی بگیری.
‫نه بابا.
‫- چرا که نه؟ ‫- من باید برم دانشگاه.
‫- یعنی چی که... ‫- کی گفته حتماً باید دانشگاه بری؟ یه سال مرخصی بگیر.
‫- گرفتم چی کار کردی. ‫- منم مثل تو می‌تونم مشاوره بدم.
‫- حرفم همینه. ‫- آره.
‫- بازخوردت رو شنیدم. ‫- باشه.
‫آره.
‫من دیگه برم.
‫فکر کنم این یعنی...
‫خداحافظی.
‫چه غم‌انگیز.
‫- به امید دیدار. ‫- خدافظ.
‫هی. رمی، هی!
‫بیا با هم قرار بذاریم.
‫ببخشید، چی گفتی؟
‫من... من داشتم... داشتم...
‫فقط می‌خواستم بگم، ‫می‌خوای با من قرار بذاری؟
‫نمی‌شنوم چی میگی.
‫هی، مراقب باش.
‫لعنتی! هی! هی! حالت خوبه؟
‫آره، خوبم. ‫اصلاً... زیاد هم بد نیست.
‫می‌دونی که مجبور نیستی بمونی، درسته؟
‫مشکلی ندارم.
‫- پس کنسرتت چی؟ ‫- یه اجرای افتتاحیه داره، پس...
‫خب، قرار چی شد؟
‫احساس می‌کنم یه چیزی بین‌مون هست، می‌دونی؟
‫خوبه که... خوبه که ادامه‌ش بدیم.
‫می‌تونیم بریم کنسرت ببینیم.
‫یا مثلاً بریم سینما یا سوشی بزنیم.
‫سوشی؟
‫- آره، یه رستوران سوشی خیلی خفن می‌شناسم. ‫- نه.
‫- سوشی دوست نداری؟ ‫- نه، عاشق سوشیم.
‫- خب، عالیه. ‫- بارنز.
‫چی؟
‫ما قرار نمی‌ذاریم.
‫- چرا؟ ‫- من...
‫چی بگم. به نظرم واضحه.
‫واسه ماریجواناست؟ ‫چون من اصلاً ماریجوانا نمی‌کشم.
‫هر چقدر هم که این‌طوری به نظر بیاد.
‫من اونجوری نیستم که... علف می‌کشم...
‫من اون مدلی نیستم که... صبح پا شم بکشم.
‫به ماریجوانا ربط نداره.
‫- پس چیه؟ ‫- ببین الان کجاییم.
‫فکر می‌کنی تقصیر منه؟ ‫تقصیر من نیست.
‫- آخه چطور؟ ‫- چی، می‌خوای من...
‫باشه، اول اومدی توی قطار کنارم نشستی.
‫اینقدر حرف زدی سرمو خوردی،
‫بعد برام پلی‌لیست ساختی،
‫بعد راجب قطار اکسپرس حرف زدی، و...
‫می‌خواستم وقتت تلف نشه...
‫آره ولی حرفی که دارم می‌گم رو
‫اصلاً نمی‌فهمی. من...
‫فقط...
‫الان کلی چیز مهم تو زندگیم هست که...
‫واسه همشون خیلی زحمت کشیدم، ‫و نمی‌خوام همه‌شو
‫به‌خاطر یه بچه خوشگل تو قطار از دست بدم.
‫«بچه خوشگل؟»
‫- منو بچه خوشگل صدا کرد! ‫- دقیقاً داری حرفم رو ثابت می‌کنی.
‫آگیلار، رمی.
‫- تو رو میگه. ‫- آره. آره.
‫من...
‫برات آرزوی موفقیت می‌کنم، بارنز.
‫دست میدی. آخ.
‫فقط یه قرار؟
‫- می‌تونست خیلی باحال باشه. ‫- ببخشید. نمی‌تونم.
‫تو اون آدمی نیستی ‫که الان بخوام وارد زندگیم بشه.
‫به خودت نگیری.
‫چرا باید همچین چیزی رو به خودم بگیرم؟
‫رمی آگیلار!
‫- بیا. ‫- واسه خودت باشه.
‫- ولی مال توئه. ‫- نمی‌خوامش.
‫باشه، خب، ببخشید.
‫آره... برات آرزوی بهترین‌ها رو دارم.
‫- موفق باشی. ‫- تو هم همین‌طور.
‫موفق باشی با... بخیه‌هات.
‫چطوریایی؟
‫[بهــــار]
‫[نجات لاک‌پشت‌های کاستاریکا]
‫[دانشگاه هاروارد - مشروعیت سیاسی و مقاومت]
‫- عزیزم؟ ‫- یه دقیقه وقت داری؟ ‫[دانشگاه هاروارد - مشروعیت سیاسی و مقاومت]
‫- عزیزم؟ ‫- یه دقیقه وقت داری؟
‫آره، چی شده؟
‫ما همین الان داشتیم نگاه می‌کردیم.
‫آره، این درس مقدماتی برای دانشجوی سال اول ‫راجب مشروعیت سیاسی و مقاومته.
‫به نظر میاد درس باحالی باشه.
‫شنیدم پروفسور آنگر خیلی خوبه.
‫آره.
‫کار دیگه‌ای هم دارید یا...؟
‫آره، راستش. می‌خواستیم امشب ‫باهات صحبت کنیم.
‫- باشه. ‫- می‌دونیم که جشن فارغ التخصیلی یه‌سری...
‫- انتظارات به همراه داره. ‫- فشار به همراه داره.
‫- آره. ‫- برای دخترا.
‫عه، چیزه...
‫فکر نمی‌کنم لازم باشه که...
‫- فکر کنم... اوضاع خوبه. ‫- نه، ما درباره‌ی همه چی حرف می‌زنیم.
‫- آره، سکس هم نباید فرقی داشته باشه. ‫- دقیقاً.
‫خب، نمی‌دونم... ‫فکر کنم می‌دونم چی می‌خواید بگید،
‫پس بی‌خیالش بشیم.
‫عزیزم، من و بابات کاملاً بهت اعتماد داریم.
‫فقط می‌خواستیم بدونی.
‫آره، ممنون. من کاملاً خوبم.
‫ما واقعاً لوکاس رو دوست داریم.
‫خب هر کاری که بخوای با بدنت بکنی،
‫مطمئنیم که مسئولانه عمل می‌کنی.
‫نه، شماها...
‫من و لوکاس فقط دوستیم. همچین چیزی... ‫ما هیچ وقت...
‫عزیزم، دوستی خودش می‌تونه یه محرک قوی باشه.
‫اولین باره همچین چیزی می‌شنوم.
‫من و مادرت اولش فقط دوست بودیم.
‫- آره. ‫- بابا!
‫فکر کنم همه چی رو گفتیم. بسته دیگه. ‫باشه... خیلی خب.
‫فقط بدون
‫اگه نظرت عوض شد، ما همیشه اینجاییم.
‫با کلی تجربه.
‫- آره، البته با همدیگه، طبیعتاً. ‫- بابا!
‫- باشه. ‫- باشه.
‫خوبه. گفتگوی خوبی بود.
‫- فقط واسه احتیاطه. باشه، فقط... ‫- مامان!
‫هی، می‌خواستم بپرسم... ‫میشه امشب ماشین رو قرض بگیرم؟
‫- کجا می‌خوای بری؟ ‫- با اریکا می‌رم جشن فارغ‌التحصیلی.
‫- اریکا موریس رو یادته؟ ‫- چطور میشه فراموشش کرد؟
‫اونقدرام بد نیست.
‫تا حالا دست‌کم چهار بار دیدمش،
‫و حتی یه بارم نتونست اسممو به خاطر بیاره.
‫- حتی یه بار. سم صدام کرد. ‫- خب راست می‌گه، یه کم شبیه سم هستی.
‫نمی‌دونم. آره، یه کم زیادی مغروره، حق با توئه.
‫لطفاً بگو که دوباره باهاش نیستی.
‫خدای من، نه. ‫راستش اونقدرا هم ازش خوشم نمیاد.
‫پس چرا باهاش میری جشن؟
‫نمی‌دونم. یه جورایی...
‫یه جور لطفه، می‌دونی؟
‫دوست‌پسرش تازه ولش کرده،
‫و خجالت می‌کشه تنها بره، ‫واسه همین گفتم... اشکال نداره!
‫- خب، خیلی جوانمردی که این کار رو کردی. ‫- آره. من آدم جوانمردی‌ام دیگه.
‫آره، بهت طعنه زدم. شوخی کردم.
‫- خب، لبخند بزنید. ‫- جشن!
‫راستی آقا، پیراهنتون محشره. خیلی باحاله.
‫- ممنون. ‫- آره، حالا یکی دیگه بگیریم؟
‫یک، دو...
‫بفرما.
‫- عالی بود. ‫- ایول.
‫- دوستت دارم. ‫- آره، حتما اینو یادت بمونه.
‫- خوش بگذره. ‫- نه خیلی زیاد، ولی خوش بگذره.
‫- خب، فعلاً. ‫- خب بچه‌ها، خدافظ.
‫- خدافظ! ‫- خدافظ.
‫- راستی مرسی که باهام اومدی. ‫- مشکلی نیست.
‫والدینت محشرن.
‫آره، خیلی عجیبن.
‫ایولا.
‫وای، نه، ببخشید. عوق!
‫یه حسی بهم می‌گفت که ازم خوشت میاد.
‫واسه همین یه اتاق توی خونه‌ی کنار دریاچه ‫رزرو کردم.
‫- اتاق؟ ‫- برای بعد از مهمونی.
‫از ۱۲ تا ۱۲:۳۰ گرفتم.
‫صبر کن! لطفاً بگو که شوخی می‌کنی.
‫لوکاس، قرارمون این بود که فقط دوست باشیم.
‫نصف کسایی که امشب با هم میان همین قرارو داشتن،
‫ولی همشون قراره با هم بخوابن.
‫- من باهات نمی‌خوابم. ‫- چی؟
‫آره، نه امشب، نه هیچ‌وقت دیگه.
‫چقدر از خودراضی‌ هستی.
‫- چه خبرا؟ ‫- پی‌جی!
‫پی‌جی.
‫- سلام، همسایه. ‫- سلام.
‫- وای، خیلی خوشگل شدی. ‫- معلومه.
‫یا... ممنون.
‫- تو هم خوشگل شدی. ‫- مرسی.
‫اومدم پیشت چون... ‫می‌خواستم بدونم شاید...
‫شاید...
‫احیاناً چیزی داری...
‫- چی می‌خوای؟ ‫- مثلاً...
‫مثلاً، اگه... فقط یکی یا...
‫رمی... رمی آگیلار، ‫اومدی پیشم مواد بگیری؟
‫اینقدر داد نزن بابا.
‫- سلام، بچه‌ها! ‫- سلام، آقای پی!
‫ببخشید بابت مقاله. ‫هفته بعد جبران می‌کنم.
‫بهتره جبران کنی. ‫می‌دونم لاکراس بلدی.
‫فکر کنم برم برقصم.
‫- مهمون من. ‫- نه.
‫- حالشو ببر. ‫- ممنون.
‫- هی، هی، هی. ‫- سلام.
‫- خیلی خوشگل شدی. ‫- وای، مرسی.
‫تا حالا سوار جیپ شدی؟ ‫یه سؤال همینجوریه.
‫من یکی خیلی خوب دارم.
‫باید یه بار سوارش بشی.
‫- باشه. ‫- آره؟
‫- آره. ‫- شاید. باشه.
‫- بعداً می‌بینمت. ‫- باشه.
‫- آره، فعلاً. ‫- باشه.
‫رمی؟
‫- سلام! ‫- سلام، اشلی.
‫خیلی باحاله که اومدی.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫فقط...
‫فکر نمی‌کردم از این جور چیزا خوشت بیاد، ‫واسه همین...
‫آره، واقعاً هم خوشم نمیاد.
‫- لباست خوشگله. ‫- ممنون.
‫آره، در واقع خودم طراحیش کردم، پس...
‫چه خفن. آره. قشنگه واقعاً.
‫عاشق این آهنگم.
‫تو کجا اینجا کجا.
‫آره، خودت کجا اینجا کجا.
‫- احسنت. ‫- خیلی عجیبه.
‫خوش می‌گذره؟
‫- ظاهراً که این‌ جوریه. ‫- واقعاً؟ به نظرت دارم خوش می‌گذرونم؟
‫آره، همراهم شب خوبی برام رقم زده.
‫- این پسره‌س؟ ‫- آره.
‫فهمیدم یه کم دختر‌بازه.
‫آره، یه جنتلمن حسابی!
‫تو چی؟ چرا تو محله‌ی ما پیدات شده؟
‫در واقع با... اریکا موریس اومدم.
‫- اریکا موریس؟ ‫- دوستش نداری؟
‫نه، فقط اینکه... خیلی خوشگله، خوش به حالت.
‫آره، این‌جوری نیست واقعاً.
‫فقط در حقش لطف کردم... نه که بخوام...
‫لحظه آخری دنبال یه همراه بود...
‫آها، چون با دوست‌پسرش به‌هم زده.
‫- دقیقاً. ‫- آره، کانر فریسک.
‫شنیدم یه کله‌خر واقعیه.
‫- کانر فریسک. ‫- هوم؟
‫- کانر فریسک. ‫- مستی مگه؟
‫- تو با اریکا اومدی؟ ‫- وای رفیق...
‫من رفیقت نیستم.
‫اگه حتی دستت به اریکا بخوره، ‫می‌زنم صورتت رو فلج می‌کنم.
‫- فکر نکنم بشه همچین کاری کرد. ‫- نه دست، نه رقص.
‫حتی نمی‌خوام نگاهش کنی. افتاد؟
‫- بگو. ‫- افتاد.
‫- حواسم بهت هست، هاوثورن. ‫- مرسی، کانر.
‫روبراهی؟
‫آره، فکر کنم قولنج گردنم رو شکست!
‫وای خدای من، بارنز، خیلی ببخشید.
‫باورم نمیشه کانر این کار رو کرد.
‫- اشکالی نداره. ‫- راجب من چیزی نگفت؟
‫- چی؟ ‫- از لباسم چیزی گفت؟
‫فقط بگو چی گفت!
‫در واقع گفت که دور و برت نچرخم.
‫وای، جدی؟ دیگه چی؟
‫مثلاً نپرسید حالم چطوره
‫یا اینکه امشب قراره کجام باشم؟
‫فکر نکنم، نه.
‫خب، اگه برگشت بهش بگو
‫من خونه کیلی‌ام تو لانگ برنچ، باشه؟
‫ممنون، بارنز. بهترینـی.
‫آره، منم از دیدنت خوشحال شدم، اریکا.
‫دختر خوبیه.
‫دارم فکر می‌کنم شاید کل این قضیه یه نقشه بوده
‫که حسادت دوست‌پسر سابقش رو برانگیزه.
‫اصلاً از کجا می‌شناسیش؟
‫خب...قبلاً... مهم نیست.
‫مال خیلی وقت پیش بوده.
‫شنیدی چی پخش می‌کنن؟
‫آهنگ «به آتش کشیدن خونه.»
‫- به پلی‌لیستم گوش دادی؟ ‫- آره.
‫خب، خودت گفتی گوش بدم.
‫- آره، فکر نمی‌کردم... ‫- آره، به ترتیب گوش دادم.
‫بعدش دیوونه‌ش شدم،
‫رفتم سراغ همه‌ی آهنگ‌هاشون،
‫و برای هفته‌ها غرقش شدم،
‫تا اینکه فهمیدم یه فیلم کنسرت دارن،
‫همونی که اولش فقط خودش با بوم‌باکسه،
‫بعد کم‌کم با هر آهنگ یه نوازنده اضافه می‌شه،
‫- تا آخرش که می‌شن بیست نفر؟ ‫- اون فیلمه «حرف حساب نزن» ـه.
‫- آره، حرف حساب بزن. ‫- بهترین فیلم تاریخه.
‫تا حالا چیزی مثل اون ندیده بودم.
‫واقعاً دلم می‌خواست ‫اون کنسرت بیکن که رفتی، منم بودم.
‫چون لیست آهنگات دیوونه‌کننده بود.
‫- بهترین اجرای زنده‌ای بود که تا حالا دیدم. ‫- خیلی حسودیم می‌شه.
‫- عجب! ‫- واقعاً که، پسر!
‫باشه.
‫باید برقصیم.
‫انگاری.
‫- گرسنه‌ت نیست؟ ‫- چی؟
‫- گرسنه‌ت نیست؟ ‫- چرا می‌پرسی؟
‫یه رستوران سوشی سراغ دارم. ‫زیاد از اینجا دور نیست.
‫یه جورایی یه دخمه‌ست، ولی خیلی خفنه.
‫می‌خوای همین الان بزنیم بیرون؟
‫دقیقاً، دارم همینو می‌گم.
‫تا جایی که یادمه، عاشق سوشی‌ای.
‫احساس می‌کنم قصد نداری ‫بیخیال ایده‌ی قرار سوشی بشی.
‫نه، نمیشم.
‫باشه.
‫ماشین قشنگیه.
‫مال مامانمه. ‫فکر کنم ماشینش رو بیشتر از من دوست داره.
‫بهش حق میدم.
‫چیزی نیست.
‫بهم اعتماد کن.
‫باشه، ولی اگه کشته شم، پدر و مادرم می‌کشنَت!
‫فهمیدم.
‫- خوش اومدید! ‫- شب بخیر، کنجی.
‫- خیلی حال و هوای «جیرو رویای سوشی می‌بیند» داره. ‫- آره.
‫گفتم که درست و حسابیه.
‫شب بخیر، دوست من.
‫ممنون، از طرف منم همین‌طور.
‫همون همیشگی؟
‫حساسیت غذایی نداری؟
‫- نه، تا جایی که می‌دونم نه. ‫- باشه. اُوماکاسه!
‫اُوماکاسه! الساعه!
‫مامانم پزشک ارتش بود،
‫برای همین تا حدود یازده سالگی
‫تو پایگاه توری تو ژاپن بودیم.
‫- آها، فهمیدم. ‫- آره.
‫باباتم ارتشی بود؟
‫هیچ‌وقت سایه بابا بالا سرم نبود، ولی...
‫ممنون.
‫- هاروارد چی شد؟ ‫- قبول شدم.
‫عجب، شاخ در آوردم!
‫آره، فکر کنم مامان و بابام می‌خوان ‫کل خونه رو قرمز کنن.
‫حتماً خیلی بهت افتخار می‌کنن.
‫- هنوزم می‌خوای یه سال مرخصی بگیری؟ ‫- دارم به گزینه‌هام فکر می‌کنم.
‫راجب برنامه محافظت از لاک‌پشتا تحقیق کردم.
‫- خب، نتیجه‌اش؟ ‫- خیلی باحاله.
‫- حق با تو بود. ‫- آره، می‌دونم. باید اقدام کنی!
‫نمی‌دونم. فکر نکنم قبولم کنن.
‫چرا که نه؟ ‫براشون معدل و این چیزا مهم نیست...
‫نمی‌خوام بگم معدلت بده‌ها.
‫- نه، بده. ‫- فقط کلی گفتم...
‫- منظورم تو نیستی، تو رو نگفتم. ‫- من فقط...
‫و تا ۱۵ ژوئن برای ثبت‌نام فرصت داری،
‫پس هنوز وقت داری.
‫چطوری اینا رو می‌دونی؟
‫از خبرنامه‌شون.
‫باید بری.
‫- جدی می‌گم. ‫- شاید برم.
‫- معرکه بود. ‫- گفتم که.
‫برگردیم جشن؟
‫راستش، حسش نیست.
‫می‌خوای بریم یه جای دیگه؟
‫باشه.
‫صبر کن، صبر کن...
‫- الان کجاییم؟ ‫- خونه‌م.
‫- نه. ‫- نه؟
‫ببخشید اگه باعث شدم اشتباه برداشت کنی،
‫- ولی اصلاً همچین قصدی نداشتم. ‫- نه نه، اون ‌جوری نیست.
‫- منظورم این نبود... ‫- فقط یه بار باهات بیرون بودم.
‫- خب، دو بار. ‫- چی؟
‫یه بار امشب، یه بار تو قطار.
‫- آره، ولی قبلاً یه بار. ‫- یعنی جمعاً دو بار.
‫گیرت انداختم.
‫بیا بریم.
‫زود باش! بیا دیگه!
‫- کسی خونه‌ نیست؟ ‫- مامانم شیفت شب داره.
‫می‌خوای اتاقم رو ببینی؟
‫اینم اتاقم.
‫- باحاله. ‫- می‌خوای چیزی بخوری؟
‫- نه، ممنون. ‫- فقط آب و آب‌پرتقال دارم.
‫اینا چیه؟
‫- این گل‌ها مال منه. ‫- یه جور سرگرمیه؟
‫نمی‌دونم.
‫تو مجتمع‌مون تو ژاپن یه پیرمردی بود.
‫وقتی مامانم سر کار بود، می‌رفتم پیشش.
‫کلی گل و درخت بونسای داشت ‫که خودش پرورش می‌داد.
‫یعنی مثل آقای میاگی گل‌آرا؟
‫آره، یه چیزی تو همون مایه‌ها.
‫آره ولی... نمی‌دونم. علاقه‌مند شدم، ‫بعد که مهاجرت کردیم،
‫یه سری گیاه یواشکی با خودم از گمرک رد کردم.
‫این یکی اینجا، گل کوه راکیه.
‫مال کلرادو ـه.
‫خیلی سخت پیدا می‌شه. ‫پسرعموی پی‌جی برام آورد.
‫باحاله.
‫گیاه‌ها به موسیقی خیلی حساسن.
‫آره، می‌دونستم.
‫یه مستندی هست که توش توضیح می‌دن
‫که گیاهان چطور انرژی اطرافشون رو جذب می‌کنن.
‫برای همین با تکنیک تایم‌لپس ازشون فیلم گرفتن
‫و صداهای مختلفی براشون پخش کردن،
‫مثل بتهوون، صدای گریه‌ی بچه،
‫بوق قطار، ‫صدای شکستن شیشه، همه جور صدایی.
‫و می‌شد واکنش گیاه‌ها رو تو فیلم دید.
‫واقعاً قشنگ بود.
‫- تو زیاد مستند می‌بینی، نه؟ ‫- آره.
‫شومینه رو هم روشن کردی؟
‫خب...
‫- بیا بکشیم. ‫- ماریجوانا؟
‫آره، ماریجوانا. چی فکر کردی؟
‫- نمی‌فهمم جدی می‌گی یا نه. ‫- چرا باید شوخی کنم؟
‫شوخی ندارم.
‫- اگه نمی‌خوای اشکالی نداره ولی... ‫- نه...
‫- من ندارم. ‫- نه، من دارم.
‫پی‌جی بهم داد.
‫نکن.
‫وای خدای من. نه.
‫نمی‌خوام درباره‌ش صحبت کنیم. ‫مال من نیست.
‫خب، واسه من آوردن. ‫یعنی من می‌تونم ازش استفاده کنم.
‫- بیا. ‫- فندک داری؟
‫راستش نه. ‫امیدم به تو بود.
‫خب...
‫درست حدس زدی.
‫آهسته پیش برو.
‫- بار اول ممکنه یه کم... ‫- بار اولم نیست.
‫بار دوممه.
‫عجب.
‫آره. اولین بار دو هفته پیش
‫تو اردوی مناظره دانشگاه بود.
‫- رِمی آگیلار، عملی؟ ‫- مسخره‌بازی در نیار.
‫عذر می‌خوام.
‫من بودم نمی‌کردم...
‫خوبی؟ باشه، صبر کن.
‫ببخشید.
‫بیا. وای، وای، وای!
‫داره اینجا جون میده.
‫ببخشید. ‫حالت خوبه؟
‫اوهوم.
‫- لازمه به کسی زنگ بزنم؟ ‫- نه، خوبم.
‫می‌تونم یه چیزی بهت بگم؟
‫حتما.
‫من... یه جورایی فقط رفتم...
‫که یه قرار فداکارانه برای پرام باشم
‫چون امیدوار بودم که تو اونجا باشی.
‫نظرت راجع بهش چیه؟
‫- می‌دونستم که یه تعقیب‌کننده‌ای. ‫- این تعقیب‌کننده‌ بودنه؟
‫فکر کنم بیشتر به جذابیت می‌خوره.
‫آره، باشه، پس مایل به تعقیب‌کننده.
‫خیله‌خب.
‫اگه همچین حسی داشتی، ‫چرا سعی نکردی زودتر باهام ارتباط بگیری؟
‫خب... انگار یادمه تو گفتی
‫من آدمی نیستم که الان بخوای ‫وارد زندگیت کنی.
‫اون رو یادته؟
‫خدایا، من چقدر احمقم.
‫مایل به احمق.
‫کامل خوب شده.
‫جاش به سختی دیده میشه.
‫ته نقشه‌‌ت چیه؟
‫ته نقشه‌م؟ ‫امم.
‫می‌دونی که... هیچی نمی‌تونه...
‫بین ما اتفاق بیفته، می‌دونی؟
‫باشه.
‫حالا چرا؟
‫چون پاییز میرم دانشگاه.
‫چهار ماه دیگه. درسته.
‫- خوبه. ‫- منظورم رو می‌فهمی.
‫این که می‌خوای کل تابستون رو ‫با من بگذرونی؟
‫نمی‌فهمم.
‫اگه به مراسم پرام نمی‌رفتم چی می‌شد؟
‫اگه تو هیچ‌وقت به پرام نمی‌رفتی...
‫خب احتمالا بیشتر وقتم رو ‫روی پشت‌بوم پی‌جی می‌گذروندم.
‫فکر کنم اگه بیشتر از این بمونم،
‫پدر و مادرم گزارش مفقودی می‌کنن.
‫امم.
‫دوست دختر من، خرابکار لیگ آیوی.
‫- واقعا داره خونه‌تون رو عنابی رنگ می‌کنه؟ ‫- ظاهرا آره.
‫شاید باید کمکش کنیم.
‫پسر، چهارم جولایه. ‫من خونه رنگ نمی‌زنم.
‫میرم دریاچه تا حسابی مست کنم، درسته؟
‫آره. اون خیلی باحال‌تر به نظر می‌رسه.
‫هی. تموم این سال‌ها، اون طرف خیابونت ‫زندگی می‌کردم.
‫فکر می‌کردم تو یه بچه خرخون از خودراضی هستی.
‫من فکر می‌کردم تو یه فروشنده مواد بی‌سوادی.
‫- می‌دونستم با هم جور می‌شین، ها؟ ‫- باشه، باشه.
‫اهل رابطه سه تایی نیستم.
‫هی، بچه جون!
‫راه بیفت برو، باشه؟ ‫اینجا که زمین بازی نیست!
‫گه نخور، پی‌جی!
‫عیب نداره. نه. مشکلی نیست. ‫فقط سلام من رو به خواهرت برسون، باشه؟
‫وای!
‫- شوخیت گرفته؟ ‫- واو.
‫- اون قهرمان منه. ‫- الان مورد آزار قرار گرفتم.
‫دیگه برای من بسه. ‫ماشین پارتی ساعت 2 راه میفته.
‫خیله‌خب.
‫هی!
‫اونو بذار برای دریاچه. ‫نه.
‫تا یه ساعت دیگه نمیریم.
‫آره، شب طولانی‌ای در پیش داریم.
‫بابات درست اونجاست. ‫دارم سعی می‌کنم تاثیر خوب بذارم.
‫چطور پیش میره؟
‫قابل قبوله.
‫از اینجا واقعا می‌تونی توی اتاقم رو ببینی.
‫اه، می‌دونم.
‫- این چیه؟ ‫- درخواست ویزامه.
‫پس، الان می‌تونیم به پدر و مادرت بگیم؟
‫چند بار درباره‌ی این مسئله حرف زدیم؟
‫خب، وقتی به پدر و مادرم می‌گیم که می‌خوام دانشگاه رو عقب بندازم
‫که بتونم با تو برم ‫لاک‌پشت‌های دریایی رو نجات بدم...
‫اوضاع خیلی بد می‌شه.
‫- شاید برامون خوشحال بشن. ‫- آره، نمی‌دونم. شاید.
‫می‌دونی، شاید تو رو به تیکه‌های کوچیک تبدیل کنن
‫و ازت به عنوان ‫کود برای چمن استفاده کنن.
‫- برای پسر قبلی همین اتفاق افتاد؟ ‫- آره، چند تای قبلی.
‫واسه همینه چمن انقدر سبزه.
‫- عینک آفتابی. ‫- فکر کنم اونا رو دستکم گرفتی.
‫واقعا داریم دوستای خیلی خوبی می‌شیم، می‌دونستی؟
‫- نه. ‫- به پدرت پیام می‌دادم.
‫دیشب داشتیم واسه هم ‫ویدیو‌های خیلی محبوب یوتیوب رو می‌فرستادیم.
‫خیلی عجیبه. ‫نمی‌تونم عینک آفتابیم رو پیدا کنم.
‫- می‌تونم یه چیزی بهت بگم؟ ‫- آره.
‫روی سرته.
‫ممنون.
‫پدر و مادرت عاشق منن، جدی میگم.
‫دیوونه‌کننده‌ست. ‫انگار شیفته‌م شدن.
‫آره، البته، الان دوستت دارن، ‫ولی فکر می‌کنن موقتی هستی.
‫چرا باید فکر کنن که موقتیم؟
‫چون تو رو به عنوان یه پسر خوب،
‫و یه ذره شیطون می‌بینن ‫که با دختر بی‌نقص، لیگ آیویشون
‫یه رابطه زودگذر تابستونی داره.
‫- پس، من فقط یه زودگذرم؟ ‫- نه.
‫- من زودگذرم؟ ‫- نه.
‫نه، دارم میگم از دید اونا اینجوریه، ‫الان که همه‌چی خوبه.
‫آره، شاید حق با تو باشه. ‫شاید بهشون بگیم.
‫بهشون باور دارم.
‫- این یه شوخیه، درسته؟ ‫- نه.
‫- واقعیه. داره اتفاق میفته. ‫- لاک‌پشت‌های دریایی؟
‫داریم درباره اون چیزای سبز و گردی حرف می‌زنیم ‫که توی اقیانوس شنا می‌کنن.
‫- اون لاک‌پشت‌های دریایی؟ ‫- درسته.
‫داشتم با دخترم حرف می‌زدم.
‫- بابا. ‫- عزیزم، بیخیال.
‫آدمای دیگه‌ای نیستن که ‫بتونن از لاک‌پشت‌ها مراقبت کنن؟
‫آره، شاید بتونیم یکی دیگه رو بفرستیم، ‫می‌دونی، به عنوان یه جایگزین.
‫اون وقت کل هدف از بین میره. ‫شما‌ها منظور من رو نمی‌فهمین.
‫عزیزم، تو از هاروارد پذیرش گرفتی.
‫نمی‌تونی به خاطر لاک‌پشت‌ها ‫اون رو دور بندازی.
‫چیزی رو دور نمیندازه.
‫- این هیچ ربطی به تو نداره. ‫- هیچ ربطی به تو نداره.
‫- بابا. ‫- رمی، هاروارده.
‫- تو میری. بحث تمومه. ‫- ببینید، فقط یه سال مرخصیه.
‫وقتی برگرده می‌تونه دوباره ثبت‌نام کنه.
‫اوه!
‫- دوباره ثبت‌نام کنه؟ ‫- می‌تونه دوباره ثبت‌نام کنه؟
‫همم.
‫فقط دوباره ثبت‌نام کنه؟ ‫فکر کردی اونجا کجاست، پسر؟
‫- هاروارده. ‫- هی!
‫آروم باشید، خب؟ فقط برای یه ساله. ‫عزیزم، از همینجا شروع می‌شه.
‫- بارنز تو رو به این کار مجبور کرده؟ ‫- نه.
‫- بارنز من رو به هیچ کاری مجبور نمی‌کنه. ‫- ولی پیشنهاد اون بوده، درسته؟
‫نه، من سال‌ها پیش راجع به این پروژه شنیدم،
‫و از اون موقع داشتم بهش فکر می‌کردم.
‫آها. بهت گفته که اینو بگی، ها؟
‫نه! انقدر سعی نکنین بندازینش گردن اون.
‫بسه. باشه؟ ‫این تصمیم منه.
‫- این چیزیه که من می‌خوام-- ‫- رمی، ما سعی داریم ازت محافظت کنیم.
‫این وظیفه‌ی ماست، ‫که ازت در برابر دور انداختن آینده‌ت محافظت کنیم،
‫اونم برای چی؟
‫یه هدف مسخره؟
‫دیگه تصمیمم رو گرفتم. من میرم.
‫اول، کاستاریکاست، درسته؟
‫بعد استرالیا، و بعدش می‌بینی که
‫داری توی فرودگاه بانکوک به جرم قاچاق دستگیر می‌شی
‫و عمرت رو توی زندون تایلند می‌گذرونی.
‫- قاچاق؟ ‫- اصلا به این قضیه فکر کردی؟
‫چیزی که الان گفتی کاملا بی‌ربطه.
‫هیچ‌وقت به این اشاره نکرده بودی.
‫ما هیچ‌وقت درباره‌ش--
‫بابا!
‫- وایسا! داری چیک-- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- دارم چیکار می‌کنم؟
‫دارم یه چیز با ارزش رو ‫بدون هیچ دلیل موجهی نابود می‌کنم.
‫- آره، داری مثل بچه‌ها رفتار می‌کنی. ‫- دقیقا.
‫این حرف رو دختر کوچولویی می‌زنه ‫که می‌خواد آینده‌ش توی هاروارد رو
‫با بازی کردن با لاک‌پشت‌ها عوض کنه!
‫شماها دیوونه‌اید.
‫- فکر کردی کجا داری میری؟ ‫- دارم میرم دریاچه!
‫هیچ جا نمیری. ‫توی خونه می‌مونی.
‫باشه.
‫- اوه! ‫- رمی آگیلار...
‫چهارم جولای مبارک.
‫آره.
‫- بریم! بریم! ‫- سوار شید، بازنده‌ها!
‫اشلی.
‫اوضاع چطوره، پسر؟
‫- بهتر از این نمی‌شه. ‫-آماده‌این، بچه‌ها؟
‫همه‌چی برداشتین؟ ‫خیله‌خب.
‫- چقدر حال میده، نه؟ ‫- آره، خیلی.
‫بزن بریم، عزیزم!
‫هوو!
‫داشتم می‌گفتم، پسر، این یارو یه خونه‌ی هاسیندای خفن داره.
‫- خیلی خوبه. ‫- چرا همش این رو میگی؟
‫اسپانیایی دبیرستانه، رفیق.
‫- حواست به جاده باشه! هی! ‫- بیخیال.
‫خب، یکم شیک بیار.
‫دستات خیلی حس خوبی دارن.
‫اون دکه آتیش‌بازیه؟
‫همم. یکم پاستیل خرسی می‌خوای؟
‫- عاشق این آشغالام. ‫- یه پاستیل خرسی برمی‌دارم.
‫- خیلی خوبه. ‫- خب، تو و پی‌جی، ها؟
‫- آره؟ ‫- آره.
‫چه باحال.
‫بعضی وقتا، غیرمنتظره‌ترین آدما بهترین‌ها هستن...
‫- می‌دونی؟ ‫- آره، می‌دونم.
‫اه، لعنتی. آبیا دارن تموم می‌شن.
‫پر صداترین و خطرناک‌ترین ‫چیزی که دارین چیه،
‫چون یکی از اونا می‌خوایم.
‫بکنش دوازده تا.
‫امیدوارم بهش پول بدی، ‫چون قانون کار کودک داریم.
‫چون-- وایسا، دوازده تا، چقدر خطر--
‫- یعنی، اونا چیکار... چیکار می‌کنن-- ‫- اونا رو می‌برم، رفیق.
‫باید یکم فشفشه بگیریم؟
‫- هی، فشفشه گرفتین؟ ‫- کلاه قشنگیه.
‫این خونه خیلی خوبه.
‫خب، اتاق خواب اصلی ممنوعه.
‫توی دستشویی مهمون شماره دو نداریم، ‫و پست توی شبکه‌ی اجتماعی هم ممنوعه،
‫چون پدر و مادرم فکر می‌کنن من لب دریام.
‫- هی. ‫- باشه؟
‫بیرون برای مارگاریتا و ترامپولین.
‫- آره، منظره رو ببینید. ‫- هی، هی.
‫بله؟
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره، خوبم.
‫- باشه. ‫- چرا؟
‫بابت پدر و مادرت متاسفم. ‫- باید به حرفت گوش می‌دادم.
‫نه، فکر کنم حق با تو بود، می‌دونی؟
‫بهتره که یه بار برای همیشه تموم شه.
‫- مطمئنی؟ ‫- اوهوم.
‫- چون اون خیلی، شدید بود. ‫- می‌دونم.
‫کاملا مطمئنم بابام همیشه ‫از چینی‌های مادربزرگم متنفر بود.
‫ولش کن. بیا بریم! ‫یه ترامپولین اون بیرونه.
‫از هفت سالگی ترامپولین ندیدم!
‫- داشتم مارگاریتا رو می‌ریختم، پسر. ‫- خب، بیا دیگه.
‫572,899.
‫- چرنده. داری مزخرف میگی. ‫- کاملا جدی‌ام.
‫- اگه دوست داری می‌تونی چک کنی. ‫- چکش کن.
‫- خیله‌خب. ‫- یه دروغگوئه.
‫دارم بهت میگم. ‫این حرکت مهمونی منه.
‫- یه مدته دارم انجامش میدم. ‫- درست میگه.
‫- آره، یکی دیگه. ‫- بذار یکی دیگه بدم.
‫- باشه، بده. ‫- خب.
‫جذر 1500.
‫ضربدر 8227.
‫3512,9.
‫- چی؟ ‫- آره!
‫- تو دیگه کی هستی؟ ‫همه تشویق کنن! آره! آره!
‫کی نوشیدنی خنک می‌خواد؟
‫بفرمایید!
‫- هیدراته بمون. ‫- باشه.
‫هستم.
‫فقط دارم میگم شاید باید ‫یکم آروم‌تر پیش بری.
‫فقط دارم میگم، شاید باید یکم شل کنی.
‫داریم خوش می‌گذرونیم.
‫یکم می‌خوای؟
‫هر چی.
‫- همه‌چی خوبه؟ ‫- آره، ام.
‫آره، نمی‌دونم. ‫ما... امروز به والدینش گفتیم
‫که پاییز داریم میریم سفر، پس...
‫- رمی نمیره دانشگاه؟ ‫- میره، فقط امسال نه.
‫آه...
‫واو.
‫چرا انقدر عجیبه؟
‫این همون دختریه که از کلاس پنجم
‫- آماده دانشگاه رفتن بود، می‌دونی؟ ‫- می‌دونم.
‫شریل لیمو تموم کرده، ‫پس من یه سر میرم تا مغازه.
‫شما چیزی می‌خواید؟
‫اوه! می‌شه یکم برام پاستیل خرسی بگیری؟
‫- پاستیل خرسی. ‫- ممنون.
‫چیه؟
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- میرم لیمو بگیرم.
‫- تموم کردیم. ‫- لیمو؟
‫بدون لیمو نمی‌تونی مارگاریتا بخوری.
‫داشتی می‌خوردی و می‌کشیدی.
‫- به زور دو تا پک زدم. ‫- و سه تا مارگاریتا.
‫داری نوشیدنی‌هام رو می‌شمری؟
‫- چیه؟ ‫- نباید رانندگی کنی.
‫بسه. نه. هی.
‫- حدود ده دقیقه دیگه برمی‌گردم. ‫- باشه، پس باهات میام.
‫- نه، چون احتیاجی به یه پرستار ندارم. ‫- راستش، فکر می‌کنم داری.
‫خب، اگه می‌خواستم کل روز ‫با پدر و مادرم باشم،
‫- همون خونه می‌موندم. ‫- الان اصلا کی هستی؟
‫واقعا؟
‫من دختریم که برای اولین بار توی زندگیش
‫هر کوفتی که می‌خواد رو انجام میده.
‫برو. ‫برو رانندگی کن و لیمو بخر.
‫- لعنتی. ‫- ماشین رو نگه دار!
‫رمی!
‫خدای من، رمی!
‫رمی!
‫- امکان نداره! ‫- بهت گفتم توی مسیر ورودی پارک نکن!
‫خدای من.
‫اوه!
‫- باحاله. فوق‌العاده‌ست. ‫- هی، هی، ازش فیلم نگیر.
‫- داداش، امکان نداره. ‫- ازش فیلم نگیر، پسر.
‫- من جدی-- ‫- هی، چه مرگته؟
‫جیپم!
‫- جدی میگی؟ ‫- خیلی متاسفم، باشه؟ خیلی متاسفم.
‫هی، رمی!
‫- کجا میری؟ ‫- بسه!
‫- چی بسه؟ کجا میری؟ ‫- تنهام بذار!
‫حالت خوبه؟
‫اون دیوونگی بود. داری مثل دیوونه‌ها رفتار می‌کنی.
‫بهت گفتم که وقتش نیست بهشون بگیم!
‫- چی؟ ‫- تو گوش نکردی!
‫به حرفم گوش نکردی، ‫و حالا ببین چی شد!
‫درباره‌ی چی داری حرف می‌زنی؟
‫- اون چطور تقصیر منه؟ ‫- چون-- من...
‫هیچ‌وقت نباید سوار اون قطار لعنتی می‌شدم!
‫- باشه. باشه. اشکال نداره. ‫- من هیچ‌وقت-- بسه، بسه، بسه!
‫داره! داره!
‫و الان ماشین پی‌جی رو داغون کردم،
‫و اون پسره وید داشت ‫کل ماجرا رو لایو می‌گرفت!
‫نمی‌گرفت. مشکلی نیست، باشه؟ ‫کسی آسیب ندید. تو خوبی.
‫- فقط آروم باش. ‫- تو نمی‌فهمی! نمی‌فهمی!
‫من... من یه آینده دارم!
‫این الان یعنی چی؟
‫توی زندگیم کارایی دارم که می‌خوام انجام بدم!
‫- چیزایی که اهمیت دارن! ‫- و من ندارم؟
‫فکر می‌کردم قرار بود آینده‌مون با هم باشه.
‫آره، برای منم همین بود.
‫یعنی چی که، «بود»؟ ‫چی داری میگی؟
‫می‌دونی، شاید نمی‌خواستم به پدر و مادرم درباره...
‫کاستاریکا بگم چون، ته دلم، ‫همیشه می‌دونستم که این اتفاق میفته.
‫پاییز میرم هاروارد.
‫- باشه، باشه، تو مستی. ‫- مست نیستم!
‫نمی‌تونی همین‌طوری به خاطر یه روز بد
‫- برنامه‌هامون رو بهم بزنی. ‫- خب، فقط یه روز نیست.
‫- باشه،‌ اون-- اون... ‫- چیه؟
‫همه‌... همه‌چیزه!
‫می‌دونی... می‌دونی چیه؟
‫انگار سه ماه گذشته زندگیم رو توی خواب راه رفتم،
‫و اشتباه برداشت نکن،
‫قشنگ و فوق‌العاده و شگفت‌انگیز بوده،
‫و با هیچی توی دنیا عوضش نمی‌کنم، ولی من...
‫من نمی‌تونم... ‫نمی‌تونم این‌طوری ادامه بدم.
‫تمومه.
‫داری باهام بهم می‌زنی؟
‫قرار نبود هیچ‌وقت جدی بشه.
‫باشه، ولی بعضی‌وقتا، ‫جدی شدن آروم اتفاق میفته.
‫این یکی از اون وقتا نیست.
‫نظرت چیه؟
‫- روث بیدر جذاب؟ ‫- نامناسبه؟
‫فکر نکنم.
‫منظورم اینه که حس می‌کنم آربی‌جی ‫خوشحال می‌شد اگه با افتخار کردن
‫به بدنت، میراثش رو گرامی می‌داشتی.
‫آره، درسته؟
‫- شاید باید یکم لبه دامنم رو بالا ببرم؟ ‫- آره، باید ببری. فکر خوبیه.
‫- مطمئنی نمی‌خوای بیای مهمونی؟ ‫- می‌تونی سوتومایور جذاب باشی.
‫ممنون، ولی من... باید درس بخونم.
‫چون بقیه روزهای هفته ‫کافی نیستن؟
‫من هر روز هفته درس نمی‌خونم.
‫میان‌ترم نزدیکه.
‫- سه هفته دیگه. ‫- دقیقا.
‫- پسر ابرو دار اونجاست. ‫- کی؟
‫همون پسری که توی تجمع هفته‌ی قبل ‫باهاش لاس می‌زدی.
‫اون قد بلنده که ابروهاش مثل اسکار آیزاکه.
‫نه، باهاش لاس نمی‌زدم.
‫حدود یک ساعت باهاش حرف زدی، و ‫همه‌ش می‌خندیدی.
‫واقعا بامزه بود. ‫چیزای خیلی جالب و
‫خنده‌داری راجع به گرمایش زمین می‌گفت.
‫اونا... شامل طوفان گرمسیری ‫توی شلوارت می‌شد؟
‫- تو چندشی. ‫- چندش ولی درست.
‫اه، لعنتی. باید برم سر کار.
‫چی؟
‫میرم استراحت. ‫ده دقیقه دیگه برمی‌گردم.
‫سفارش برای دین؟
‫آره، یه لحظه.
‫الو؟ غذای من اونجاست؟
‫آره، صبر کن. ‫وسط یه کاری هستم.
‫داری اینستاگرام نگاه می‌کنی.
‫آره.
‫آره، ببخشید، نمی‌دونم. فقط...
‫نمی‌دونم. یه جورایی دارم با خودم کلنجار میرم ‫که به دوست‌پسر سابقم پیام بدم یا نه.
‫- این کارو نکن. ‫- چرا نه؟
‫اون توی فن‌وی پارکه،
‫رفته بیرون، داره زندگیشو می‌کنه، خوش می‌گذرونه.
‫بیخیال شده.
‫چرا فرض می‌کنی داره خوش می‌گذرونه؟
‫- لبخندش. ‫- اون لبخند نیست.
‫- نامحسوسه، ولی اون... ‫- ناراحته.
‫یه جورایی توی چشم‌هاش هست.
‫توی چشم‌هاش؟
‫آره، اون... ‫واو، خیلی خوشگله.
‫ببخشید.
‫- باید بیخیالش بشی. ‫- آره، خب، باشه.
‫- بهش پیام نده. ‫- آره، نمیدم.
‫خوبه.
‫نمی‌دونم. ‫یه همچین چیزی.
‫دقیقا. ‫باحاله.
‫اه، خدای من. دارم از حال میرم، ‫خب بعد از ناهار ادامه بدیم.
‫- کاسه ماکرو کدو حلواییت رو آوردم. ‫- ممنون.
‫- این کباب مرغ بدون برنج. ‫- ممنون، رفیق.
‫اون-- یادم نیست چی سفارش دادی، ‫ولی اونجاست.
‫- و اینم سالاد کلم آسیاییت... ‫- عالیه، ممنون.
‫...با کلم بروکسل.
‫هی، بچه جون.
‫نظرت چی بود؟
‫- نظرم درباره... چی... ‫- آهنگ جدید.
‫- خوبه. ‫- خوبه.
‫- ازش متنفر بودی. ‫- نه.
‫بهش گفتی «خوبه».
‫«خوبه» مثل صدای زنگ مرگ ‫برای بازخورده.
‫فقط فراموش کن که پرسیدم.
‫واقعا متاسفم. من...
‫سث بهم گفت در مورد اون چیزا ‫با استعدادها حرف نزنم
‫چون گفت همیشه نتیجه عکس میده
‫و دستیارها نباید نظر بدن،
‫و می‌دونی، حتی یه تعریف خیلی خوب باشه،
‫شاید هنرمند اونجوری برداشتش نکنه،
‫می‌دونی، پس بهتره فقط خفه شم.
‫سث آدم باهوشیه.
‫حالا غیر رسمی بگم، واقعا خوشم اومد.
‫فکر کردم اون خیلی روح‌نواز بود و...
‫یه جورایی آشنا به نظر می‌رسید، ولی در عین حال،
‫نمی‌دونم، خیلی تازه و اورجیناله، می‌دونی؟
‫مطمئنا کل روز توی سرم می‌مونه، پس...
‫- ممنون. ‫- آره.
‫بی‌صبرانه منتظرم نسخه‌ی کاملش رو بشنوم. ‫ببخشید، یه پیام اومد.
‫تو حالت خوبه؟
‫هی؟
‫- پسر؟ داری جلوم سکته می‌کنی؟ ‫- ها؟
‫تو خوبی؟ رمی کیه؟
‫یه دختره.
‫اوه.
‫فهمیدم.
‫- از بین همه‌ی دانشگاه‌ها... ‫- باید میومدی توی دانشگاه من.
‫ببخشید دیر کردم. ‫کاملا گم شدم.
‫پسر، اینجا مثل... ‫یه هزارتوئه.
‫آره، اون معماری گرجیه.
‫- بین‌المللیه. ‫- البته، معلومه.
‫- یه بغل چطوره؟ ‫- آره، ببخشید.
‫عالی به نظرمی‌رسی.
‫ممنون.
‫تو هم همین‌طور.
‫یه دکه قهوه اون طرف، توی محوطه هست.
‫به نظر خوب میاد.
‫ممنون.
‫خب... تو واقعا دنبال تور اون بند موسیقی افتادی؟
‫وای!
‫رمی آگیلار، داری توی فضای مجازی ‫من رو می‌پایی؟
‫نه!
‫باشه. ‫نه.
‫- جالبه. ‫- اصلا نمی‌دونم چرا اون...
‫نه، منظورم اینه که عکسات بعضی‌وقتا... ‫اتفاقی بالا میاد.
‫- درسته. ‫- آره، من... بهش نمیگم پاییدن.
‫مایل به پاییدن.
‫خب؟
‫ام.
‫نه، دنبالشون نیفتادم. ‫در واقع براشون کار می‌کنم.
‫یا درواقع، برای شرکت ضبط کار می‌کنم.
‫- یه شرکت ضبط؟ ‫- آره.
‫خیلی باحاله.
‫مثل یه لیبل کوچیک مستقله،
‫و من دستیار یکی از معاون‌های رئیس هستم،
‫خب منو با این گروه توی اولین ‫تور تک‌نفره‌شون هماهنگ کرده.
‫خیلی عالیه.
‫قراره جیمی آیووین یا دیوید گفن بعدی باشی.
‫آره. نه، کاملا.
‫من... کل روز دارم ناهار افراد رو میبرم
‫و اتوبوس تور رو می‌شورم.
‫- خیلی پرزرق و برقه. ‫- آره، عاشقشی.
‫هی، پی‌جی چطوره؟
‫خوبه.
‫- اون... هنوز با اشلیه. ‫- واقعا؟
‫اوهوم.
‫- انتظار این یکی رو نداشتم. ‫- آره، فکر نکنم هیچ‌کس داشت.
‫هاو و کارمن چی؟ ‫خوبن؟
‫غیر از اینکه خوشحالن ‫که دیگه توی زندگیت نیستم؟
‫همچین چیزی نمیگم.
‫هوم.
‫یعنی، آره، ماه اول خوشحال بودن، و...
‫بعدش نمی‌دونم.
‫فکر کنم یه جورایی دیدن که ‫تابستون داشتم رد می‌دادم،
‫و بعد... آگوست، پدرم تهدید می‌کرد که به تو پیام میده.
‫- باور کردنش برام سخته. ‫- حقیقت داره.
‫می‌دونی، پدر و مادرم خیلی عجیبن، ‫ولی فقط می‌خوان که خوشحال باشم.
‫واقعا رد دادی؟
‫تو با من بهم زدی.
‫آره، ولی باعث نمیشه راحت‌تر باشه.
‫می‌دونی، هر روز تو رو می‌دیدم،
‫و بعد دیگه حتی حرف هم نمی‌زدیم.
‫انگار... تو بهترین دوستم بود، و بعد یهو رفتی.
‫آره.
‫خب، برای منم داغون بود.
‫بیشتر در مورد هاروارد بگو.
‫آه.
‫- خیله‌خب. ‫- آره.
‫حقیقت رو می‌خوای؟
‫آره، حقیقت رو درباره تجربه‌ی هاروارد می‌خوام.
‫اون طاقت‌فرساترین،
‫سخت‌ترین تجربه‌ایه که توی کل زندگیم داشتم
‫و عاشقشم.
‫کلاس‌ها... جالبن، آدما.
‫هم اتاقیم... هم اتاقیم یه دختر خیلی باحال ‫از لس‌آنجلسه.
‫بدن یه مدل لباس زیر ‫و مغز بابی فیشر رو داره.
‫- تا حالا همچین چیزی ندیده بودم. ‫- یه کراش کوچولو روش داری؟
‫قطعا، ولی به صورت... دوستانه.
‫- دوستانه؟ ‫- آره.
‫پسر، این یعنی چی؟
‫همه قراره توی دانشگاه عاشق هم‌اتاقیشون بشن،
‫و می‌دونی، تجربه کنن یا هرچی.
‫نه، هنوز پسر دوست دارم،
‫اگه منظورت همین بود.
‫به من مربوط نیست. ‫اوم، خب، اشکار نداره چون...
‫خب، اگه بخوام هنوز صادق باشم، راستش...
‫- خب، اینجا جاییه که زندگی می‌کنم. ‫- خیلی... خیلی دانشگاهیه.
‫آره. ما طبقه‌ی بالاییم ‫پس منظره‌ی خوبی داریم از... یه چیزی.
‫شک ندارم.
‫هم‌اتاقیم داره یه مهمونی ‫قبل از مهمونی هالووین می‌گیره.
‫می‌خوای بیای؟
‫ام.
‫فکر کنم باید... باید برم.
‫خب، گروه امشب زودتر اجرا داره. ‫اه، البته.
‫مشکلی نیست.
‫فکر می‌کردم خیلی عجیب باشه،
‫اینکه امروز ببینمت...
‫ولی من... خوشحالم که می‌تونیم ‫همین‌طوری دوست باشیم.
‫آره. منم همین‌طور.
‫می‌دونی منظورم چیه؟
‫خب، حس می‌کنم تصمیم درستی گرفتیم.
‫خیلی برات خوشحالم. ‫معلومه که تو...
‫توی زندگیت دقیقا همونجایی هستی که باید باشی، و...
‫اوضاع برای منم خوب پیش میره، و...
‫حس می‌کنم یه جورایی همه‌چی بهتر از قبل شده.
‫آره.
‫کاملا.
‫باشه، خب، باید برم.
‫باشه.
‫خیله‌خب.
‫خداحافظ، رمی.
‫خداحافظ، بارنز.
‫پس، گند زدی.
‫گند نزدم.
‫پس چرا بهش نگفتی چه حسی داری؟
‫چون دقیقا نمی‌دونم چه حسی دارم.
‫فکر کردم گفتی عاشقشی.
‫خب من از کجا بدونم؟
‫می‌دونی، من... ماه‌ها باهاش حرف نزدم،
‫و شاید فقط دیدن دوباره‌ش ‫باعث شد جا بخورم.
‫و حق با اونه.
‫می‌دونی، جدا از هم خیلی خوب بودیم، مخصوصا اون. ‫اون...
‫شاید بدون من اوضاعش بهتر باشه؟
‫همبستگی دال بر علیت نیست.
‫- در این مورد درست میگه. ‫- آره.
‫- چی؟ ‫فقط چون بدون تو پیشرفت کرده،
‫به این معنی نیست که ‫با تو پیشرفت نمی‌کنه.
‫کافیه. این یه دادگاه نمایشی نیست. زندگی منه.
‫بدین‌وسیله تو رو محکوم می‌کنه به بلند شدن از جات
‫و گفتن اینکه عاشق بارنزی ‫قبل از اینکه شهر رو ترک کنه.
‫- نمی‌تونم. ‫- چرا نه؟ چی واسه از دست دادن داری؟
‫غرورم. عزت‌نفسم.
‫آخرین ذره وقاری که برام مونده.
‫کاش کسی رو اونقدر دوست داشتم ‫که بخوام دوباره به دستش بیارم.
‫لعنتی.
‫- می‌تونم کمکتون کنم؟ ‫- آره، باید برم اون تو،
‫چون من... دارم با گروه مصاحبه می‌کنم.
‫- اطلاعات مطبوعاتی. ‫- آره، آره، حتما.
‫اون کارت دانشجوییته. ‫درسته.
‫چون دارم برای نشریه کریمسون ‫گزارش تهیه می‌کنم.
‫استیسی لندرگف گزارشگر کریمسونه.
‫نه. راستش، اخراج شد. ‫آره، سرقت ادبی.
‫- اون از نقد‌های کنسرت سرقت ادبی کرده؟ ‫- آره، از طرف اون حرکت وحشتناکی بود.
‫خب، پس چرا اینجاست؟
‫خب، باشه، من برای نشریه نیستم.
‫- فقط-- ‫- نه بابا.
‫هی، برگرد اینجا!
‫بارنز! باید باهات حرف بزنم.
‫- یه قدم دیگه برندار-- ‫- اون با منه.
‫- تو دیگه کی هستی؟ ‫- من... برای گروه کار می‌کنم.
‫- اون مهمون منه. مشکلی نیست. ‫- باشه، پسر.
‫ببخشید.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫- گند زدم، بدجور. یعنی، من-- ‫- هی، هی، هی، هی.
‫چه خبره؟
‫بهم زدن با تو احمقانه‌ترین تصمیم بود ‫که تا حالا گرفتم.
‫خیلی دلم برات تنگ شده.
‫و می‌دونم... می‌دونم که ‫واقعا جدا از هم خوبیم،
‫که درسته، حالا هرچی. ‫همبستگی دال بر علیت نیست.
‫می‌دونی چیه؟
‫نمی‌دونم چرا توی تابستون باهات بهم زدم.
‫می‌دونی، من... من دستپاچه شده بودم.
‫دستپاچه شده بودم، و ترسیدم،
‫و گذاشتم جلوی دیدم رو بگیره، و من...
‫من... من یه چیز خیلی عالی رو خراب کردم، و...
‫یک روز هم نیست که ‫از اون تصمیم پشیمون نباشم.
‫ولی تو... تو خوشحالی.
‫آره، ولی وقتی با تو بودم خوشحال‌تر بودم.
‫می‌دونی؟
‫و متاسفم. می‌دونم که ‫الان وقت خیلی بدیه،
‫چون داری با این گروه ‫میری دور دنیا سفر کنی،
‫و این عالیه. ‫فوق‌العاده‌ست.
‫واقعا اون رو برات می‌خوام، ولی حس می‌کنم،
‫بارنز، می‌دونم... ‫می‌دونم که این می‌تونه جواب بده.
‫می‌دونی، من-- من...
‫چند هفته مرخصی می‌گیرم یا یه ترم ‫یا سال رو جا میندازم.
‫نمی‌دونم. نمی‌دونم. ‫اون مهم نیست.
‫بعدا حلش می‌کنیم. چیزی...
‫می‌خوام این جواب بده.
‫می‌دونی، واقعا دوستت دارم، بارنز.
‫و واقعا، واقعا می‌خوام باهات باشم.
‫اون چیزی که گفتم رو جدی گفتم.
‫ما به عنوان دوست بهتریم.
‫- واقعا متاسفم. ‫- اشکال نداره.
‫اشکال نداره. ‫یعنی، من به... به تصمیمت احترام میذارم.
‫می‌خوای...
‫می‌خوای بمونی و برنامه رو ببینی، یا...
‫نه... فکر کنم خوبم.
‫یکی از بهترین اجراهایی بود که ‫توی این مدت طولانی داشتیم.
‫می‌دونم.
‫و خیلی وقته توی اون شهر نبودم.
‫عاشق شهرهای دانشگاهیم.
‫هی.
‫- سلام. ‫- چطور پیش رفت؟
‫خودش بود، درسته؟ ‫توی اجرا؟
‫آره. شما دیدینش؟
‫- پشت‌صحنه رو بهم ریخت. ‫- خیلی متاسفم.
‫حرکت خوبی بود، کارتت رو نشون دادی.
‫- هر بار جواب میده. ‫- واقعا اینطوری نیست.
‫چی؟ فکر کردم اون خودشه.
‫خب، اینو نگفتم. ‫با چشمات گفتیش.
‫خب، بهمون بگو چی شد. ‫الان اوضاعتون چطوره؟
‫- دوباره برگشتین پیش هم؟ ‫- نه، نه...
‫نه. ما... ‫ما برنگشتیم با هم.
‫- لعنتی. پس، اون علاقه‌ای نداشت؟ ‫- نه، اون... اون... داره.
‫- داشت. ‫- پس، مشکل چیه؟
‫ام.
‫خب، نمی‌دونم، من--
‫توی تابستون... ‫من رو ول کرد.
‫و واقعا ناراحت بودم ‫که همه‌ی برنامه‌هام رو بهم ریخت،
‫ولی بعد امروز توی هاروارد بهش سر زدم، ‫و دیدمش که، می‌دونی،
‫خیلی خوشحال بود و یه زندگی کامل براش شکل گرفته بود،
‫و فقط حس کردم
‫من... من نمی‌خواستم اون رو ازش بگیرم، می‌دونی؟
‫و واقعا می‌خوام باهاش باشم، ولی فقط، خب...
‫حس می‌کنم دیگه خیلی دیره.
‫خب-- خب، همه‌ی اینا رو بهش گفتی؟
‫نه.
‫من... بهش گفتم به عنوان دوست اوضاعمون بهتره.
‫پسر، جدی؟
‫خب، آره، اون...
‫اون پشت‌صحنه رو بهم ریخت، ‫و داشت گریه می‌کرد،
‫و... و بهم گفت یه اشتباه بزرگ کرده،
‫و اینکه می‌خواد دوباره با هم باشیم، ‫و درستش کنیم، حتی، می‌دونی،
‫مهم نیست چقدر سخت باشه،
‫چون ما همدیگه رو دوست داریم...
‫و فقط همین مهمه.
‫راستش واقعا قشنگ بود.
‫من یه احمقم؟
‫آره. ‫آره
‫آره.
‫- اوه، خدای من، آره. ‫- لعنتی.
‫سه، دو، یک...
برای دانلود فیلم های بیشتر به وب سایت کیامووی مراجعه کنید .:: kiamovie.ir ::.