..:: ارائه شده توسط وب سايت کیامووی ::.. .:: kiamovie.ir ::.
‫به نَن گفتیم مادرش مُرده ‫و شخصیت مهمی نبوده.
‫حالا چرا همین امروز؟ ‫این زن دنبال چیـه؟
‫می‌خواد حقیقت رو به نَن بگه.
‫اگه بفهمه دوباره ‫یه دروغ بَدتر بهش گفتیم
‫دیگه ما رو نمی‌بخشه.
‫من هم باشم، نمی‌بخشم.
‫اون‌وقت از دستش می‌دیم.
‫اجازه بدید. ممنون.
‫چه کلاه قشنگی.
‫[ بوکانیرها ]
کیامووی سایت رسانه اینترنتی فیلم و سریال تقدیم می کند .:: kiamovie.ir ::.
‫- نمی‌تونم. ‫- گوش کن چی می‌گم، نَن.
‫ما تونستیم جینی رو فراری بدیم.
‫بالاخره موفق شدی.
‫پس تِئو چی؟
‫نمی‌شه تا ابد بهش دروغ بگم.
‫تو کار اشتباهی نکردی.
‫تازه چاره‌ی دیگه‌ای هم نداشتی.
‫تموم شد و رفت.
‫تازه تِئو مهربونـه.
‫خیلی هم دوستت داره.
‫ازت مراقبت می‌کنه.
‫باید باهاش کنار بیای.
‫می‌تونی دیگه؟
‫می‌تونم.
‫حالا برگردیم به مراسم ‫که توش پُر از آدم‌های قشنگـه.
‫یادت نره تو یه قهرمانـی.
‫عروسی‌ت رو ختم به خیر کن.
‫چه خوشگل شدی.
‫خدای من.
‫- نمی‌دونستیم تو... ‫- دعوت‌نامه کم آوردین؟
‫مگه به دستت نرسید؟
‫ما برات فرستادیم.
‫شنیدم نَن خبر داره.
‫بهش چی گفتی؟
‫گفتی من...
‫- مادرجون، تِئو رو ندیدی؟ ‫- عع.
‫نه... فکر کنم ‫اونـه که اونجا وایستاده.
‫احتمالاً خودشـه.
‫پَتی.
‫من رو معرفی نمی‌کنی؟
‫عزیزم، ایشون نِل‌ـه.
‫یادتـه ازش بهت گفتم؟
‫خواهرم، خاله نِل.
‫آها. بله. ‫یادمـه. من...
‫ببخشین. ‫نمی‌دونستم تشریف می‌آرین.
‫خودش هم... ‫هیشکی نمی‌دونست.
‫- شما رو از زمانِ... ‫- کوچیک بودی.
‫خیلی کوچیک بودی.
‫گفتم... یه‌کم با هم حرف بزنیم.
‫آخه نَن باید شوهرش رو پیدا کنه.
‫آها. دیدمش.
‫- اونجاست. ببین. ‫- ممنون.
‫- می‌بینمتون. ‫- باشه.
‫خب دیگه.
‫برو بیرون.
‫با هم حرف داریم.
‫بیرون منتظر باش. ‫می‌آم پیشِت.
‫- مبارک باشه. ‫- ممنون. زنده باشید.
‫با اجازه‌تون.
‫عروسی بدون عروس که نمی‌شه.
‫مهمون‌هات دنبالت می‌گردن.
‫تِئو فکر می‌کنه واقعیـه.
‫- فکر می‌کنه واقعاً قصد ازدواج دارم. ‫- خب داری.
‫نه. ‫فقط می‌خواستم خواهرم رو نجات بدم.
‫آخه این چه کاری بود؟
‫باید حقیقت رو بدونه.
‫فقط لازمـه بدونه ‫که یه زن مهربون و وفادار داره.
‫داریم به پسرت دروغ می‌گیم!
‫- باید بهش بگم. ‫- با هم قرار گذاشتیم.
‫من جینی رو فراری می‌دم
‫و مراقبشـم.
‫و حتی به تِئودور نمی‌گم
‫دیشب کی توی اتاقت بود.
‫در قبالش دو وظیفه داری:
‫هیچی به تِئو نمی‌گی
‫و خوشبختش می‌کنی.
‫باید حرف‌گوش‌کن باشی، آنابِل.
‫تصمیمش با خودمـه.
‫لیزی، نَن رو ندیدی؟
‫همین‌الان اینجا بود.
‫جشن قشنگی دارین.
‫پُر از رقص و نوشیدنیـه.
‫البته خودت که سلطان جشن‌هایـی.
‫بعضی جشن‌هایی که رفتم، ‫واقعاً تعریفی نداشته.
‫نه بابا؟
‫آره به خدا. می‌دونم.
‫به سلامتی.
‫اسمش هِکتور رابینسون‌ـه.
‫جداً؟
‫شهروند نمونه‌ست و عضو پارلمانـه.
‫خط فکش هم جذابـه.
‫می‌رم نَن رو پیدا کنم.
‫با اجازه‌تون. ببخشید.
‫خودمونـیم، بهمون خوش گذشت‌ها.
‫مگه نه؟
‫امروز رو می‌گی؟
‫مثل بقیه‌ی عروسی‌ها فقط شلوغ بود.
‫چه خوب که به بهونه‌ی ‫بیماری‌ت فرار کردیم.
‫خسته شدم.
‫نه، منظورم ۳۰ سال زندگیِ ‫عجیب و مشترک‌مون بود.
‫سه تا بچه بزرگ کردیم.
‫که هیچ‌کدوم به دردت نخوردن.
‫بله، تک‌تک‌شون ناامیدم کردن.
‫ولی باز هم به من‌وتو خوش گذشت.
‫نکنه هوس کردی ‫با هم فعالیت فیزیکی داشته باشیم؟
‫حالا...
‫نه همین‌الان.
‫خطری نیست. بشین.
‫می‌تونی دَووم بیاری، زن؟
‫منظورم دوروبَر ‫اون آمریکایی‌ها و ادا و اطوارهاشونـه.
‫کل زندگی‌م کنار ‫چیزهای پُرزرق‌وبرق بودم
‫که به هیچ دردی نخوردن، ‫ولی راحت باهاشون کنار اومدم.
‫می‌رم دراز بِکشم...
‫قبل‌از این‌که برگردیم ‫به این عروسی کوفتی.
‫بابت پدرت خیلی متأسفـم.
‫من و تو که استاد قایم‌باشکـیم
‫ولی از من یکی قایم نشو.
‫آخه هنوز اول راهـیم.
‫تو که مثل من ‫با اون مشکلات غافل‌گیر نشدی
‫یا با ماجرای مادرم.
‫من یه زندگی با تو می‌خوام.
‫این تازه شروعشـه.
‫البته ماجرای مادرت ضدحالـه.
‫واقعاً ضدحالـه.
‫نمی‌شه کاریش کرد، ولی...
‫ولی هنوز همدیگه رو داریم.
‫حالت خوبـه، عزیزم؟
‫خوبـم. ‫منتظر خواهرم هستم.
‫خاله نِل؟
‫نَن، چیزی شده؟
‫آره.
‫نمی‌دونم چی‌کار کنم...
‫با مَرد اشتباهی ازدواج کردم.
‫خواهر جِرالد عذرخواهی کرد ‫که نتونست بیاد عروسی.
‫احساس می‌کنم باید بهش بگم.
‫نمی‌دونم چرا ‫از سیر تا پیازش رو بهتون گفتم.
‫بعضی‌وقت‌ها آدم باید بریزه بیرون.
‫خوش‌حالـم که بهم اعتماد داری.
‫نیاز داشتم با یه غریبه درددل کنم.
‫البته بلانسبت شما. ‫شما خونواده‌مـین.
‫ولی با هم آشنایی نداریم.
‫مهم‌تر از اون این‌که مادرم نیستین.
‫اگه مادرت بود، چی می‌گفت؟
‫نگران می‌شد و بغلم می‌گرفت.
‫سعی می‌کرد مشکل رو حل کنه، ‫ولی فکر نکنم این یکی حل‌شدنی باشه.
‫خب وقتی مشکل حل نمی‌شه
‫چاره‌ای جز تسلیم‌شدن نداریم.
‫آدم بعضی‌وقت‌ها خودش رو ‫با دادزدن و رقصیدن خالی می‌کنه.
‫یا هر کار دیگه‌ای.
‫و بعدش برمی‌گرده به ادامه‌ی زندگی‌ش.
‫نَن.
‫وقتی یه تصمیم ‫با دلایل موجهی گرفته می‌شه
‫دیگه نباید
‫پشیمون بشی.
‫سعی کن زندگی فعلی‌ت رو ‫به چیزی تبدیل کنی که دوست داری.
‫در ضمن
‫درست نیست من بگم
‫ولی همسر خوشتیپی داری
‫و فکر کنم دوستت هم داره.
‫تو هم دوستش داشتی دیگه؟
‫این‌طور فکر می‌کردم.
‫نَن
‫به نظرت پشیمون می‌شی ‫که خواهرت رو نجات دادی؟
‫معلومـه که نه.
‫پس به نظرم ازدواج با دوک
‫بهترین تصمیمیـه که تا حالا گرفتی.
‫نَن!
‫دنبالت بودم.
‫امشب می‌مونین دیگه؟
‫- نه، من... ‫- اگه برین، مامان من رو می‌کُشه.
‫لطفاً بمونین.
‫سلام.
‫علیک سلام.
‫چه سنگینـه. ‫می‌ذارمش روی زانوم.
‫می‌گه دوست نداره...
‫لیزی، می‌شه من رو ‫به بانو مارابل معرفی کنی؟
‫- حتماً. ‫- ممنون.
‫فکر می‌کردم نمی‌آی.
‫تازگی حواسم سر جاش نبوده.
‫خیلی ازت فاصله گرفته بودم. ‫معذرت می‌خوام.
‫باید یه چیزی بهت بگم.
‫حس خیلی خوبیـه که کنار توام
‫و از این به بعد با همـیم.
‫ازدواج با تو ‫بهترین تصمیم زندگی‌م بوده.
‫جای من کنار توئـه.
‫دخترها کمکم کردن ‫و قبل‌از عروسی، رسوندیمش به کالسکه.
‫حتی نمی‌دونم مقصدش کجاست.
‫کاش زودتر بهم می‌گفتی.
‫منظورم ماجرای سیدون و جینی‌ـه.
‫خودم امروز صبح فهمیدم.
‫باید سریع فراریش می‌دادم.
‫تنهایی نمی‌ترسه؟
‫مطمئنـم جاش امنـه.
‫جای هر دوتون امنـه.
‫بیرون نبودی. ‫فکر کردم رفتی.
‫پس همه‌ش دارم ناامیدت می‌کنم.
‫فکر می‌کردم بَدترین قسمت ‫رازمون اینـه که تو مادرش نیستی.
‫ولی در اصل
‫مسئله مادربودنِ منـه.
‫به ترِیسی گفتم وقتی ‫برگردیم نیویورک، ازش طلاق می‌گیرم.
‫چرا الان؟
‫دیگه نمی‌کِشم.
‫خسته شدی؟ همین؟ ‫حوصله‌ت سر رفته؟
‫- بهم احترام نمی‌ذاره. ‫- این‌که چیز جدیدی نیست.
‫دیگه... الان تصمیمم رو گرفتم.
‫چون حالا دخترت دوک‌بانو شده ‫و آبروت حفظ می‌شه.
‫وقتی با خواهرت هم‌خوابه شد، ‫طلاق نگرفتی. حالا چی شده؟
‫- می‌خوای تنوع بدی؟ ‫- یادت می‌آد؟
‫جینی کوچیک بود...
‫ما آه در بساط نداشتیم ‫و تو بی‌سرپناه بودی.
‫زمانی که من داشتم ‫زحمت می‌کِشیدم و عرق می‌ریختم
‫و یواشکی زیر فشار زندگی گریه می‌کردم
‫تو داشتی خوش می‌گذروندی ‫و مست می‌کردی
‫و بهم می‌خندیدی که چرا همه‌ش ‫نگران خواب‌وخوراک جینی‌ام.
‫همه‌ش تقصیر من بود، آره؟ ‫فقط منِ بی‌حیا این کارها رو کردم.
‫بیشتر از ترِیسی، تو رو مقصر می‌دونم، ‫چون اون یه مَرده.
‫هر روزِ خدا یکی وسوسه‌ش می‌کنه.
‫از اون انتظار داشتم.
‫ولی از خواهرم انتظار نداشتم ‫که باهاش هم‌خوابه بشه.
‫پس چقدر اذیتت کردم.
‫عجب زن هرزه‌ای بودم.
‫نَن هنوز اول زندگی‌شـه.
‫اصلاً به نفعش نیست که الان بفهمه.
‫الان زندگی نَن برات مهم شده؟
‫نه، فقط به ضررتـه که از دستش بدی.
‫خودت بهم سپردیش که مراقبش باشم.
‫تو ازم گرفتیش.
‫خودت تنهاش گذاشتی.
‫سعی کردم برگردم، ولی نذاشتی.
‫هنوز خیلی جَوونـه.
‫هنوز بچه‌ست.
‫وقتی من با شوهرت هم‌خوابه شدم، ‫یه سال از نَن کوچیک‌تر بودم.
‫نَن، وقتی وارد انگلیس شدیم، ‫غریب بودیم
‫ولی حالا دوک‌بانو شدی.
‫به یاد جینی.
‫همه‌چی برام مثل بازی بود.
‫تابستون اون سال
‫توی حال خودم نبودم.
‫همه‌ش منتظر بودم یه بزرگ‌تری بیاد
‫و من رو راهنمایی کنه.
‫تا مراقب خودم باشم.
‫ولی هیشکی نیومد.
‫رابطه‌م با ترِیسی جدی نبود
‫ولی کم‌کم عادت شد.
‫و تو...
‫همیشه من رو از دردسر نجات می‌دادی.
‫اندازه‌ی دو دهه خسته‌ام.
‫وقتی بچه داری، ‫زمانی برای استراحت نمی‌مونه.
‫ولی معناش این نیست ‫که مادر خوبی بودم.
‫قبل‌از دخترهای خودم، ‫یه خواهرکوچولو داشتم.
‫باید ازت مراقبت می‌کردم.
‫می‌دونی چی خوب می‌شه؟
‫این‌که برای عید پاک بیای خونه‌ی ما.
‫همیشه دوست داشتیم ‫دخترها یه خاله داشته باشن.
‫هر موقعیت دیگه‌ای بود، ‫با کمال میل خاله‌شون می‌شدم.
‫حتی اگه دیروز بود.
‫ولی...
‫ولی دیگه دیدمش.
‫باهاش حرف هم زدم.
‫دیدم که...
‫اون...
‫لبخندش مثل خودمـه.
‫عاشق لحظه‌ای شدم که دستش رو
‫روی دستم گذاشت.
‫۱۹ سالـه که دست نَن
‫توی دست‌های تو بوده
‫نه من.
‫۱۹ سال.
‫شاید من خودخواهـم.
‫آره، احتمالاً.
‫اصلاً به همین معروفـم.
‫ولی نمی‌تونم کنارش باشم
‫و هیچی بهش نگم.
‫چیزی بهش نمی‌گم.
‫نگران نباش.
‫می‌دونم دختر سرسختیـه
‫و از پس خودش برمی‌آد.
‫فقط نمی‌تونم تحمل کنم
‫که براش یه آشنای غریبه باشم.
‫صبح به‌خیر، بانو.
‫امروز این لباس براتون انتخاب شده.
‫ببخشین. ‫یعنی الان باید...؟
‫بانو؟
‫بانوی ارشد منتظرتون هستن.
‫چرا دیشب درباره‌ی پدرت بهم نگفتی؟
‫چون خوش‌حال بودی.
‫گفتم بذارم
‫یه روز دیگه هم
‫ندونی که قراره بشی بانو بریتلِسی.
‫هنوز برام قابل‌هضم نیست.
‫مادرم و هونوریا
‫همه‌ی قرض و بدهی‌هاشون رو ‫عملاً به ما سپردن.
‫و ما هم که آه در بساط نداریم...
‫داشتیم از مهلکه دور می‌شدیم‌ها.
‫ولی حالا برگشتیم وسطش.
‫- معذرت می‌خوام. ‫- این‌ها تقصیر تو نیست، دیکی.
‫دست تو که نبوده.
‫تقصیر قضاوت اشتباه پدر منـه
‫و اتفاق بَدی که برای پدر تو افتاد.
‫برای پول‌ها هم...
‫یه نگاهی به ‫حساب‌کتاب‌هامون می‌ندازم.
‫از حساب‌کتاب سر درمی‌آری؟
‫بابام کل زندگی‌ش ‫درحال حساب‌کتاب بود.
‫تنگ‌تر بشه، لطفاً.
‫تنگ‌تر.
‫لباس رو سنگین کنین.
‫اگه باد بزنه و مُچ پا دیده بشه، ‫توجه زیادی جلب می‌کنه.
‫قراره بریم به مراسم رقص ‫بانو هادِستاک با مضمون سیاه و سفید.
‫بزرگ‌ترین جشن فصلـه ‫و اولین مراسم بانوی شما.
‫خبری نشده؟ ‫جینی جاش امنـه؟
‫گفتم که حواسم بهش هست.
‫خیلی عذر می‌خوام.
‫بابت ماجرای دیشب با گای عذر می‌خوام.
‫این اشتباه بزرگ با گوش‌دادن ‫به حرف‌های من جبران می‌شه.
‫خدا رو شکر عقلت کار کرد ‫و به تِئو نگفتی.
‫دیگه نباید سرخود کاری بکنی.
‫تو همسر یه‌نفر هستی.
‫هرکسی می‌تونه یه همسر باشه
‫- ولی تو... ‫- دوک‌بانو هستم.
‫اون هم یه آمریکایی ‫که مرکز توجه همه‌ست.
‫باید سرت پایین باشه
‫و حاشیه درست نکنی.
‫مامان، ببین! ‫خودشونـن!
‫خانم کُنچیتا کلاسون!
‫- وقت به‌خیر، بانو مارابِل. ‫- سلام.
‫عروسی‌تون توی نیویورک ‫مثل داستان‌های عاشقانه بود.
‫کورا یه دفترچه داره و همه‌ی
‫- دسرهای کاناپه‌ی مراسم‌تون رو ثبت کرده. ‫- مادر!
‫- الکی می‌گه. ‫- راست می‌گم.
‫من کورائـم.
‫مِریگان. منظورش کورا مِریگان‌ـه.
‫همون فروشگاه بزرگ مِریگان؟
‫همسرم صاحب اونجاست.
‫من عاشق اون فروشگاهـم.
‫جواهراتش، لباس‌هاش، کلاه‌هاش...
‫لباس‌های زنانه و کفش!
‫وای، باورم نمی‌شه.
‫برای ملاقات کی اومدین لندن؟
‫هرکی قسمت بشه.
‫توی کِشتی گفتیم شاید یه لُرد...
‫بارون، وایس‌کُنت، ‫اِرل، مارکیز یا دوک ببینین؟
‫(دوک: بالاترین مقام اشرافی بعداز شاه و شاهزاده. ‫مارکیز: اشراف‌زاده‌ای که معمولاً به مناطق مرزی حکومت می‌کنه. ‫اِرل: اشراف‌زاده‌ای با رتبه‌ی متوسط و حاکم ناحیه‌ای کوچیک. ‫وایس‌کُنت: رتبه‌ای پایین‌تر از کُنت مثل معاون کُنت. ‫بارون: پایین‌ترین رتبه‌ی اشراف‌زاده‌های رسمی و صاحب مِلک و املاک. ‫لُرد: عنوان عمومی خطاب به هرکدوم از موارد بالا.)
‫ولی فهمیدیم که اسم ما ‫فقط برای نیویورکی‌ها اهمیت داره.
‫برای این جماعت، ‫من فقط دختر یه صاحب فروشگاهـم.
‫و هیچ آشنایی هم توی لندن نداریم.
‫از الان دیگه دارین.
‫خب، حالا همه هستیم.
‫چی شده؟
‫کُنچیتا می‌گه باید با هم حرف بزنیم.
‫هونوریا؟
‫حرفی نداری؟
‫فکر نکنم.
‫سخن هوشمندانه‌ای نداری؟
‫پد...
‫حالت چطوره...
‫پدر؟
‫- خوب نیستم. ‫- آها.
‫- این هم از این. ‫- مشکل‌مون دیگه حل شد.
‫می‌شه بریم؟
‫لطفاً بشین، مادر. ‫لطفاً.
‫کاش جِیمز اینجا بود.
‫یعنی اون می‌دونست چی بگه؟
‫نه بابا، ولی حداقل برام شراب می‌ریخت.
‫عذر می‌خوام.
‫یه جلسه‌ی فوری داشتم.
‫توی مجلس عوام.
‫آها. بله.
‫من و خواهرم فعلاً ‫با خونواده‌ی مارابِل هستیم.
‫می‌خوای بپرسم از دیک...؟
‫نه، نیومدم لُرد مارابِل رو ببینم.
‫توی عروسی خیلی پشیمون شدم ‫که از شما نخواستم با هم برقصیم.
‫نه، نیازی به پشیمونی نیست.
‫البته رقصیدن رو خیلی دوست دارم ‫ولی بیشتر دوست داشتم حرف بزنیم.
‫پس تکلیف مشخص شد.
‫باید حسابی برقصیم و صحبت کنیم.
‫خیلی هم عالی.
‫به مراسم رقص سیاه‌وسفید ‫بانو هادِستاک تشریف می‌آری؟
‫بله.
‫ولی حقیقتاً نمی‌دونم ‫کدوم مجلس رو می‌گی.
‫درستـه.
‫احتمالاً خواهرت در جریان باشه...
‫- خدایا. از آخر دیوونه‌م می‌کنه. ‫- داره چی‌کار می‌کنه؟
‫- بی‌ادبی می‌کنه. ‫- به نظر هیجان‌زده‌ست.
‫- کلاً همین‌طوریـه. ‫- عجب.
‫باید برم دست‌وپاش رو ببندم.
‫بی‌صبرانه منتظر ‫رقص‌مون هستم، اِلیزاب اِمزوُرت.
‫لیزی هستم.
‫- لیزی. ‫- آره.
‫من هم هِکتورم.
‫رابینسون؟
‫هِکتور رابینسون!
‫- واقعاً شرمنده‌ام. ‫- اِشکالی نداره.
‫- به کجا رسیدین؟ ‫- فکر کنم
‫حرف‌های لازم زده شد.
‫اقلام قابل‌فروش‌مون رو بررسی کردم.
‫می‌تونیم عمارت روستا رو بفروشیم.
‫به‌هیچ‌وجه.
‫پس حداقل می‌شه اسب‌ها رو فروخت.
‫اون‌وقت کالسکه‌ها رو خودمون بِکشیم؟
‫پس می‌تونیم نقاشی‌ها رو ‫به مزایده بذاریم...
‫عمراً بذارم.
‫می‌تونیم
‫چند تا مستأجر رو بیرون کنیم؟
‫- مادر! ‫- همین‌طوریش قراره بیرون بندازنمون.
‫همه‌مون رو.
‫تا الان چطوری بدون فروش دَووم آوردین؟
‫آخرین مشکل‌مون رو ‫با یه آمریکایی پول‌دار حل کردیم.
‫پدر، چیزی هست که بخوای...
‫خداحافظت.
‫- ممنون که بهم گوش دادین. ‫- کاری نکردم که.
‫کاش می‌موندین.
‫باید به زندگی‌م برسم.
‫نمی‌ذارم بدون من برگردی به زندگی‌ت.
‫عزیزم، هر خبری از جینی شد، ‫برام نامه بنویس.
‫من می‌رم خونه. شاید بخواد ‫به اونجا خبر برسونه.
‫باشه.
‫هروقت بهم احتیاج داشتی، ‫سریع می‌آم پیشِت.
‫پَتی، داری چی‌کار می‌کنی؟
‫قرار بود تا فردا نریم.
‫تو هروقت دوست داشتی، برو.
‫منظورت چیـه؟ ‫بلیطم دست توئـه‌ها.
‫- ترِیسی. ‫- بله؟
‫ببخش که یه هفته پیش ‫گفتم ازت طلاق می‌خوام.
‫می‌دونم، عزیزم. ‫تو کلاً حواست سر جاش نیست.
‫باید دو دهه‌ی پیش این رو می‌گفتم.
‫بلیط تو می‌شه مال خواهرم.
‫آها. پس دو تایی هم‌دست شدین، آره؟
‫بله، هم‌دست شدیم.
‫خوش‌حال شدم شنیدم.
‫از دوران قدیم هیچ حرفی نزدین.
‫هیچ‌وقت چیزی نگفتین.
‫چند وقت شده؟
‫چند وقت با هم قهر بودین؟
‫نوزده سال.
‫زمان زیادی بی‌خواهر بودی.
‫به خونواده خوش برگشتین، خاله نِل.
‫ببینم چی‌کار می‌کنی‌...
‫بانوی من.
‫هیچی از دوک‌بانو بودن سر درنمی‌آرم.
‫تو هنوز همون نَن هستی.
‫فقط لطفاً این قصر رو هم مال خودت کن
‫و رنگش رو قرمز کن.
‫بهت افتخار می‌کنم.
‫مطمئنـی همه‌چی برداشتی، اِلنور؟
‫به خدمتکارها می‌گم وسایلت رو ‫جمع کنن و یه کالسکه خبر کنن.
‫یه بلیط جدید هم می‌خوای.
‫ازت ممنونـم.
‫تخصص همسرم همینـه که ‫با جامعه‌ی لندن وفق پیدا کنه.
‫تخصص شوهرم هم ‫آشنایی کامل با لُردهاست.
‫بله خب. ‫خودشون هم لُرد هستن.
‫- بله. ‫- درستـه.
‫- دقیقاً. ‫- وای، کورا.
‫فکرش رو می‌کردی اولین حضورت
‫توی مراسم رقص سیاه‌وسفید باشه؟
‫نه واقعاً!
‫به نظرتون من هم ‫مثل شما پایان خوشی دارم؟
‫هم آغاز، هم نقطه‌ی اوج ‫و هم پایانش برات خوش می‌شه.
‫همه‌چی‌تموم می‌شه.
‫خانم مِریگان.
‫- مراحل رو متوجه شدین؟ ‫- تحصیلات، معرفی و یه سرپرست.
‫- و وقتی کورا از راهرو عبور می‌کنه... ‫- دوباره مراحل طی می‌شه.
‫اون‌قدر اضطراب دارم ‫که احتمالاً اون مرحله رو رد کنم.
‫نگران نباش. گازت نمی‌گیرن.
‫[ گای توارت ]
‫طبقه‌ی پایین یه کُت هست
‫که متعلق به گای‌ـه.
‫اون هم به‌اندازه‌ی تو ‫توی این قصر زندگی کرده.
‫چند هفته پیش از اینجا رفت.
‫قبلاً اینجا نبود.
‫پس یه بررسی کلی ‫از تعداد کُت‌هامون داشتی.
‫گزارش کاملش رو برام بفرست.
‫دلش برای کُتش تنگ نمی‌شه؟ ‫چند وقت گذشته؟
‫فقط می‌دونم از اینجا رفته.
‫بعداز جشن سال نو رفت ‫که دور دنیا بچرخه.
‫پس به کُتش نیاز داره.
‫گای مَرد خوش‌پوشیـه.
‫حتماً لباس اضافه داره.
‫حق با توئـه.
‫[ بانو سیدون همچنان مفقود است. آیا مجنون شده یا فوت کرده؟ ]
‫همسرم کجاست؟
‫باید ببینمش.
‫کجاست؟
‫- نمی‌دونم. ‫- دروغ نگو.
‫حق منـه که بدونم کجاست...
‫هیچ حقی در قبال خواهرم نداری.
‫وقتی ببینمش، ازش ‫عذرخواهی می‌کنم که اذیتش کردم.
‫- و بعد... ‫- اذیتش کردی؟
‫کل بدنش کبود شده بود.
‫حالم رو به هم می‌زنی.
‫بالاخره که پیداش می‌کنم.
‫سلامت رو بهش می‌رسونم.
‫[ بانو سیدون همچنان مفقود است. آیا مجنون شده یا فوت کرده؟ ]
‫همسرم عاشق اینجا می‌شه.
‫امیدوارم خوشتون اومده باشه، ‫خانم و آقای توارت.
‫کجاست؟ ‫خواهرم کجاست؟
‫بهت که گفتم.
‫اگه ندونی، جاش امن‌تره.
‫سیدون اومده اینجا.
‫می‌گه می‌خواد پیداش کنه. ‫اگه ندونم کجاست، نمی‌تونم مراقبش باشم.
‫من مراقبشـم.
‫وقتی برگرده خونه چی؟
‫آنابِل.
‫گفتین اگه دوک‌بانو بشم...
‫خواهرت از شوهرش فرار کرده ‫و بچه‌ش رو دزدیده.
‫هیچ‌کس نمی‌تونه اون رو ‫بدون مجازات برگردونه.
‫ولی چون خواهرش دوک‌بانوئـه، ‫دولت دنبالش نمی‌ره.
‫ولی سیدون می‌ره.
‫وقتی هر روز توی روزنامه باشه، ‫فرقی نمی‌کنه کجا قایم بشه.
‫ما روی احتمالات حساب نمی‌کنیم.
‫امشب همه منتظر دوک‌بانو هستن.
‫الان وظیفه‌ت لج‌بازی نیست.
‫باید لباس مشکی‌ت رو بپوشی
‫و بی‌سروصدا پشت شوهرت باشی ‫تا ماجرا تموم بشه.
‫مطمئنـم اخبار جنجالی ‫جای خواهرت رو توی روزنامه می‌گیره.
‫حالا برو مثل یه دوک‌بانو رفتار کن.
‫چش شده؟
‫داره حواس همه رو پرت می‌کنه.
‫جل‌الخالق.
‫[ دوک‌بانوی سرخ‌پوش مراسم را نورانی کرد ]
برای دانلود فیلم های بیشتر به وب سایت کیامووی مراجعه کنید .:: kiamovie.ir ::.