کیامووی سایت رسانه اینترنتی فیلم و سریال تقدیم می کند .:: kiamovie.ir ::.
‫اُلی، ایدا,
‫مامان داره میاد,
‫زود باش، این طرف,
..:: ارائه شده توسط وب سايت کیامووی ::.. .:: kiamovie.ir ::.
‫دخترها!
‫مامان!
‫رُز!
‫مامان کجایی؟
‫مامان جون!
‫کمک‌مون کن! مامان!
‫«نفست را حبس کن»
..:: ارائه شده توسط وب سايت کیامووی ::.. .:: kiamovie.ir ::.
‫[اوکلاهوما، پندهندل - 1933]
‫پروردگارا، از تو می‌خواهیم ‫که طوفان را دور نگه ‌داری,
‫گرد و غبار را بخوابان,
‫بابت شغلی که برای هنری مهیا کردی ‫از تو سپاسگزاریم,
‫حافظ مسافران باش,
‫هنری را به سلامت تا پایان سفرش برسان,
‫بگذار به اندازه کافی درآمد داشته باشد ‫تا خانه‌مان را تمام کند,
‫بذر بیفشان,
‫کمکم کن,
‫به من کمک کن تا موهبت‌هایی را که به من داده‌ای ببینم، ‫نه چیزهایی را که از من گرفته‌ای,
‫کمکم کن که رُز و اُلی را صحیح و سالم نگه دارم,
‫نگذار مثل سایر بچه‌ها مریض شوند,
‫رُز، یه کم کاه بریز پایین، عزیزم,
‫فقط یه کم,
‫باید صرفه‌جویی کنیم,
‫مرا کبود کن، خونم را بریز،
‫اگر این گونه می‌توانم ‫از یک تار موی سرشان محافظت کنم,
‫لطفاً ایدا رو از جانب من ببوس,
‫به او قول بده که من با امیال شیطانیم
‫مبارزه می‌کنم تا دوبار بتوانیم با هم باشیم,
‫[ایدا جون بلوم]
‫همه‌مون,
‫[وفات: سوم ژوئن 1928]
‫[تا آمدنت به خواب می‌روم]
‫اونو یادته؟
‫و وقتی امشب بیدار می‌مانم، ‫نگرانی را از قلبم دور کن,
‫با خوابی آرام مرا پاداش ده,
‫آمین,
‫از بابات خواستم اینو تعمیر کنه,
‫ولی وقت نکرد,
‫به نظرت فیلادلفیا هم میره؟
‫نه، خیلی سمت شرقه,
‫من می‌خوام برم,
‫می‌خوام ببینم چه شکلیه,
‫شاید تابستون بعدی رفتیم,
‫اگه بذرها جوونه بزنن,
‫در رو پشت سرم قفل کن,
‫وقتی می‌خونم انگشتم رو دنبال کن، باشه؟
‫«مردِ خاکستری همسر زیبا
‫و پنج فرزندش را در اتاق خواب حبس کرد، ‫سپس خاکه زغال‌ها را جمع کرد,
‫قصد داشت آن شش فرشته را بسوزاند، ‫ولی سرنوشت یک قربانی دیگر نیز در ذهن داشت,
‫با زبانه کشیدن شعله‌ها،
‫مردِ خاکستری فهمید که پیراهنش آتش گرفته,
‫راه فراری نبود,
‫شعله‌ها وی را در برگرفتند,
‫اکنون در میان طوفان گرد و غبار، ‫خاکسترهای مرد خاکستری در هوا می‌وزند,
‫در تاریکی شب قدم بر می‌دارد,
‫اگر ماسک به صورت نداشته باشید، ‫خاکسترش را تنفس می‌کنید،
‫و وی مجبورتان می‌کند ‫که کارهای وحشتناکی انجام دهید,»
‫در قفله؟ بذارش پشت در!
‫نه, نمی‌تونیم پشت در بذاریمش,
‫چرا؟
‫چون
‫اون
‫می‌تونه مثل گرد و غبار پراکنده بشه
‫و از لای درز پنجره‌ها بیاد تو،
‫و ممکنه تنفسش کنیم,
‫همین اتفاق برای مامان افتاده,
‫تنفسش کرده,
‫نه,
‫مامان به‌خاطر ایدا
‫ناراحت و پریشون بود،
‫و نمی‌خوابید,
‫می‌تونید باهام بیاید,
‫نمی‌خوام تو چادر بمونن، ‫که همین یه چیزم که داریم از دست بدیم,
‫و دخترمون رو اونجا نمی‌ذارم,
‫تک و تنها,
‫دختر,,,
‫هنری چطور هفته پیش عازم شد؟
‫- خب,,, ‫- آره؟
‫همراه چند نفر دیگه رفت,
‫آخرین مرد ایستاده,
‫- وای، شرمنده, ‫- اشکال نداره,
‫نمی‌رسم تمیز کنم,
‫کل شب این طور بوده,
‫همون سرماخوردگیه که شیوع پیدا کرده؟
‫اولش سرماخوردگی ساده بود، ‫ولی بدتر شد,
‫دکتر کاکس میگه ذات‌الریه‌س,
‫واگیردار نیست,
‫دکتر میگه به‌خاطر گرد و غبار زیاده,
‫یعنی باید چی کارش کنیم؟
‫مثل نبرده,
‫توماس ناخوش‌احوال بوده,
‫خب، باید ببرنش پیش اون دعانویس تو گایمن,
‫ورم مفاصل انگشت‌های یه پیرمرده رو شفا داد,
‫استخون‌هاش صحیح و سالم شدن,
‫خوب شد دخترها رو آوردی، مارگارت,
‫چطور؟
‫به گمونم نشنیدی چه بلایی سر خانواده کالاباش اومده,
‫باباهه گفت در قفل بوده,
‫ولی یه ولگرد وارد خونه شده,
‫کابینت غذاها رو غارت کرده,
‫دیدن نون خشک‌های روی بچه رو می‌خورده,
‫نه، بردی، نون خشک‌ها رو خورده بوده,
‫به بچه زل زده بوده,
‫حتماً خیلی گرسنه بوده,
‫گرسنگی دلیل نمیشه اون جور به بچه زل بزنه,
‫فقط زل زده,
‫و قطعاً کاری که بعدش کرده رو توجیه نمی‌کنه,
‫دست و پای باباهه رو بسته
‫و مجبورش کرده کشتن زن و بچه‌هاش رو تماشا کنه,
‫مثل خوک دل و روده‌شون رو کشیده بیرون,
‫همین جوریش به کارای خونه نمی‌رسم،
‫چطور باید حواسم به این آدمای شرور باشه؟
‫گوش به زنگ و آماده باش,
‫همیشه,
‫طرف رو گرفتن؟
‫همون ولگرده,
‫نه، هنوز که نه,
‫و با عقل جور در نمیاد,
‫کسی رفتنش رو ندیده,
‫انگار دود شده رفته تو هوا,
‫یا پیغمبر,
‫وای خدا,
‫امروز نرید,
‫سعی می‌کنم,
‫خیلی باد میاد, ‫حتماً قراره طوفان بشه,
‫همیشه هوا طوفانیه,
‫ولی آدما تو این طوفان می‌میرن، ‫و با این درشکه در معرضش هستید، استر,
‫بدون حفاظ,
‫فقط حواست باشه ‫توماس و جیکوب بیرون نرن,
‫تر و تمیز باشن, ‫درز و شکاف‌های خونه رو بگیر,
‫بازم گرد و خاک میاد تو,
‫عجیب‌ترین جاها خاک گرفته,
‫دیشب خواب دیدم,,,
‫یکسره سرفه می‌کرد,
‫منم یه دستمال برداشتم ‫و فرو کردم تو دهنش,
‫چندین بار,
‫ببخشید,
‫باید پسرهام رو از اینجا ببرم,
‫آروم باش, آروم,
‫دخترها، ریسمان رو بگیرید ‫وگرنه تو گرد و خاک گم می‌شید,
‫اُلی کجاست؟
‫نمی‌بینمش,
‫بابام رو می‌خوام,
‫می‌دونم,
‫اصلاً کجا رفته؟
‫- داره پل می‌سازه, ‫- آره,
‫یه فکری دارم,
‫یه خط
‫برای هر روزی که بابا نیست,
‫از چی ترسیدی؟
‫اون مرد,,,
‫که بیرونه,
‫کدوم مرد؟
‫همین جا بمونید,
‫مامان، نرو بیرون,
‫مرد خاکستری؟
‫با این کتاب ترسوندیش، رُز,
‫مگه نگفتم بندازش دور؟
‫چرا,
‫این باید جلوی گرد و خاک رو بگیره، خب؟
‫اون مرد چی؟
‫ولگردی که ناپدید شده,
‫کسی بیرون خونه نیست,
‫می‌فهمی؟
‫این داستان,,,
‫واقعی نیست,
‫چرا,
‫مثل یه رویا
‫در طول روز,
‫اینو می‌برم,
‫میشه درباره‌ی گندم حرف بزنی؟
همون سال اول که کاشتیم‌شون، حسابی رشد کردن،
‫وقتی باد می‌وزید، ‫مثل دریا موج می‌زدن,
‫و یه روز بین گندم‌های بلند ‫قایم موشک بازی کردیم,
‫زود باش,
‫بجنب,
‫بین‌ گندم‌ها قایم می‌شدین، ‫و من نمی‌دیدم‌تون,
‫ولی همیشه صدای خنده‌هاتوت رو می‌شنیدم,
‫یه روز بی‌نقص بود,
‫شب بخیر,
‫مامان، پاشو!
‫چیه؟ چی شده؟
‫اُلی راست می‌گفت, یکی بیرونه,
‫می‌بینی؟
‫همین جا صبر کنید,
‫جیکوب ـه,
‫پسر استر,
‫حتماً درشکه تو طوفان چپ کرده,
‫استر کجاست؟
‫نمی‌دونم,
‫توماس تنها زیر درشکه قایم شده بود،
‫اونقدر ترسیده بود که به زور کشیدمش بیرون,
‫احتمالاً وقتی رفته دنبال جیکوب بگرده ‫اونجا گذاشتتش,
‫مشیت الهی رو می‌بینید,
‫روزی‌دهنده داناییه,
‫فقط باید ایمانت رو حفظ کنی,
‫ایمان به اینکه برای جیکوب حکمت و نقشه داشته,
‫نقشه‌ای که از درک و فهم ما خیلی مهم‌تره,
‫به گمونم بعضی چیزا از کنترل ما خارجه,
‫بعضیی چیزا نیست,
‫نمیشه همه چی رو واگذار کرد به خدا،
‫که حکمت خداوند بوده وگرنه می‌میرن,
‫همگی اینجا دفن می‌شیم,
‫به نظر من که این خودبزرگ‌بینی ـه,
‫بهتر از خاک کردن بچه‌هامونه,
‫سعی کردم از اینجا برم,
‫تو طوفان,
‫نمی‌تونم وضع هوا رو عوض کنم، مارگارت,
‫نمی‌تونم بارونیش کنم,
‫چه خاکی تو سرم بریزم؟
‫جارو بکشی بد نیست,
‫سر و مر و گنده‌س,
‫خون‌دماغ شد,
‫بند نمی‌اومد,
‫هوا خشکه,
‫به گمونم علتش همینه,
‫گمان می‌کنید؟
‫بعد از جریان اُلی و ایدا، من,,,
‫نگرانم,
‫ایدا هم خون‌دماغ می‌شد,
‫استر گفت گرد و خاک باعث بیماری توماس شده,
‫هوا,
‫ماسک فروشی دارم,
‫ممکنه موثر باشه,
‫قرص خواب که می‌خورید؟
‫خب، یه توصیه بهتون بکنم؟
‫تا حد امکان درزها رو بپوشونید و ماسک بزنید,
‫آروم باشید,
‫مامان، بیداری؟
‫ما نباید تو اتاق شما بخوابیم,
‫فقط به اندازه‌ی پوشوندن ‫درز و سوراخ‌های یه اتاق پارچه دارم,
‫اگه باز اون طور بشی چی؟ ‫اگه دوباره بیخواب بشی؟
‫متوجه نیستی که گرد و خاک ‫از تمام سوراخ‌ها میاد تو؟
‫واسه همین پسرعمه‌ت توماس مریضه ‫و واسه همین خون دماغ شدی,
‫می‌خوام از اینجا برم, ‫برم پیش بابا,
‫وقتی بابات پول بیشتر بفرسته ‫با قطار بعدی می‌ریم,
‫قول میدم,
‫کسی نامه نداشته؟
‫وقتی نامه‌ی بعدی هنری برسه ‫از اینجا می‌ریم,
‫به گمونم خبر نداری, ‫خدمات پستی متوقف شده,
‫اونقدر شن و ماسه تلنبار شده ‫که یه قطار تو وودوارد از ریل خارج شده,
‫تمام مسافرها کشته شدن ‫جز یه الاغ که تو واگن باربری بوده,
‫به نظر میاد حالا حالا پیش خودمونی,
‫عجب,
‫خبری از اون ولگرد نیست؟
‫خب، الان همه فکر می‌کنن شاید کار پدره بوده,
‫بچه‌هاش رو کشته ‫و داستان ولگرد رو سرهم کرده,
‫همسایه‌مون گفت قبل این اتفاق ‫رفتارش عجیب بوده،
‫کلاً یه مرد متفاوت بوده,
‫بهش فکر کنید,
‫کسی اومدن و رفتن ولگرد رو ندیده,
‫لباس خوابت رو بپوش، عزیزم,
‫- مگه نگفتم در رو ببند؟ ‫- بستم,
‫اون گاو زنده نگه‌مون داشته,
‫داره از گرسنگی تلف میشه ‫و ممکن بود بلایی چیزی سرش بیاد,
‫- ممکن بود بمیره, ‫- من بستم,
‫خب، باید محکم‌تر می‌بستی, چیه؟
‫مرد خاکستری گاو رو بیرون کرده,
‫بس کن,
‫مرد خاکستری نداریم، فهمیدی؟
‫برو کارات رو تموم کن,
‫رُز,
‫یه کم کاه بریز پایین، باشه؟
‫ببخشید حرفمون شد ولی,,,
‫رُز!
‫تو انبار کی رو دیدی؟
‫بهت گفتم که مرد خاکستری,
‫فکر کردم گفتی واقعی نیست,
‫دلیل نمیشه کسی اون بیرون,,,
‫همین جا بمونید,
‫بیا بیرون وگرنه به خدا قسم ‫کل انبار رو به آتیش می‌کشم,
‫گفتم پایین بمونید,
‫می‌ترسیم,
‫برید عقب، دخترها,
‫تو کی هستی؟
‫برادر والِس گریدی هستم,
‫آزارم به کسی نمی‌رسه، خانم,
‫فقط یه سرپناه لازم داشتم,
‫هنری گفت شما یه انبار دارید,
‫هنری؟
‫مگه کتش رو نمی‌بینید تنمه؟
‫کُشتیش؟
‫معلومه که نه، خانم, من مرد خدام,
‫در مسیرم به غرب برای کار توقف کردم
‫و برادر هنری اینو بهم داد،
‫و ازم خواست به شما سر بزنم,
‫چرا در نزدی؟
‫به محض سرپا شدن ‫قصد داشتم همین کار رو بکنم، خانم,
‫به‌خاطر پای چلاقم تو طوفان گیر کردم,
‫گفتم خیلی ناخوش‌احوالم,
‫نمی‌خواستم دخترها، و شما رو بترسونم,
‫رُز هستی، درسته؟
‫و شما هم مارگارت هستید,
‫آخه هنری بهم می‌گفت,
‫با تعطیلی قطارها، پست خیلی کُند پیش میره,
‫باید بری, همین حالا,
‫می‌تونم خرجم رو بدم, ‫این روزها مردم به کلام خداوند نیازمندن,
‫- مردم به بارون نیاز دارن, ‫- با دعا کردن بارون میاد، خانم,
‫برو بیرون! برو!
‫فقط اینکه گاوتون داره از گرسنگی تلف میشه، ‫که یعنی شما قراره به این سرنوشت دچار بشید,
‫درست میگم؟
‫شیرش خشک شده, ‫می‌تونم دوباره سرپاش کنم,
‫- باشه, چیزی نیست, چیزی نیست, ‫- وای، عزیزم,
‫خوبی,
‫مامان، کمک,
‫نفس بکش, نفس بکش,
‫جلو نیا,
‫- خانم می‌تونم کمک کنم,,, ‫- مامان,
‫ولی باید لمسش کنم,
‫چرا؟
‫دستان من
‫شفابخشه, حقیقت رو میگم,
‫حتی اگه باور نکنید، چه ضرری داره؟
‫مارگارت,
‫مامان، کمکم کن!
‫ولش کن,
‫ولش کن!
‫چی کارش کردی؟
‫مامان,
‫خونریزی بند اومد,
‫من میرم, میرم,
‫باید استراحت کنم,
‫گفتی می‌تونی کاری کنی ‫که گاومون شیر بده,
‫چطوری؟
‫علف‌های هرز به سرعت آب رو جذب می‌کنن, ‫خوراک زیادی تولید می‌کنن,
‫با این می‌خوابم ‫و بلدم چطور ازش استفاده کنم,
‫فهمیدی؟
‫اگه بذارم اینجا بمونی مردم حرف در میارن,
‫می‌تونم یه مدت آفتابی نشم,
‫تو انبار می‌مونم,
‫شفام داد؟
‫نمی‌دونم,
‫رُز!
‫ازت متنفرم، مارگارت,
‫چه دستان هنرمندی داری,
‫خونه‌ی رویاهامونه,
‫این هفته نیومدی کلیسا، مارگارت,
‫نگرانت شدیم,
‫مامان، توماسه اومده,
‫استر کجاست؟ ‫چطور تنهایی اومده اینجا؟
‫طفلکی
‫بردی، برو دنبال کلانتر,
‫خیلی غم‌انگیزه,
‫مراقبش نیست، مارگارت,
‫شاید چون داغداره این طوره
‫یا یه مشکل جدّی‌تر داره,
‫استر, مارگارت هستم,
‫استر؟
‫یادته وقتی ایدا فوت کرد؟
‫واسه یه مدت طولانی فکر می‌کردم ‫ممکنه برم پیشش,
‫ولی باید به فکر اون یکی بچه‌ت باشی,
‫صحت و سلامتش,
‫یه مرد,,, مراقبشه,
‫یا خواب دیدم؟
‫یه کم آب بخور,
‫یه جرعه,
‫چند وقته اینجا دراز کشیدی؟
‫وضعش خرابه,
‫مطمئنی؟
‫دوست داشتم توماس رو ببرم، ‫ولی نمی‌تونیم شکمش رو سیر کنیم,
‫همراهم بیا، توماس, آره,
‫مارگارت,
‫ممنون, ممنون که بهم سر زدی,
‫چیزی نیست, باید از خودت مراقبت کنی,
‫جه خبره؟
‫فقط برای یه مدت کوتاه، استر,
‫چی واسه یه مدت کوتاه؟
‫تا وقتی سرپا بشی,
‫می‌بریدش؟ کجا می‌بریدش؟
‫من نمی‌ذارم,,, هی, ‫به لحظه صبر کنید,
‫اون پسر منه, ‫تنها چیزیه که برام مونده,
‫می‌دونی، با من هیچ فرقی نداری, ‫می‌دونی؟
‫با من هیچ فرقی نداری, ‫همیشه فکر می‌کردی فرق داشتی,
‫درست مثل منی، می‌شنوی؟
‫نشونت میدم چه حسی داره,
‫منو ببین, دقیقاً مثل منی,
‫منو می‌بینی؟
‫مثل من میشی, حالا می‌بینی, ‫تاسف می‌خوری,
‫بچه‌م رو ازم نگیر,
‫«هر زمان که در سختی‌های گوناگون ‫قرار می‌گیری شادی‌هایت را بشمار،
‫بدان که با آزمایش ایمانت صبور خواهی شد,»
‫جمله قشنگی بود,
‫مال خودته؟
‫مادرم می‌گفت,
‫به‌خاطر مادرت کشیش شدی؟
‫یه دلیلش اون بود,
‫بابام موعظه‌گر بود, ‫بهم گفت موهبت داری,
‫تمام خواهرام دارن, چهارتا خواهر دارم,
‫الان کجان؟
‫دو تاشون تگزاس هستن، ‫و وقتی به عنوان مبلغ مذهبی رفته بودم سفر
‫بقیه‌شون رو مخملک از پای در آورد,
‫اُلی هم مخملک گرفت, و ایدا,
‫وقتی قرنطینه شده بودن، ‫ایدا مدام اسم منو صدا می‌زد,
‫اونقدر به دری که باعث جدایی‌مون شد ‫چنگ انداختم که ناخن‌هام کَنده شدن,
‫جدایی موقت بار سنگینی ‫تو زندگی مادی‌مون حساب میشه,
‫ولی تجدید دیدارمون تا ابد به طول می‌انجامد,
‫اعتقاد داری؟
‫مجبورم,
‫چاره‌ای ندارم,
‫دخترات خوش‌شانس که تو مادرشونی,
‫این طور فکر نمی‌کنی؟
‫بعد از ایدا، اصلاً خواب به چشمم نمی‌اومد,
‫و یه کاراهایی می‌کردم,
‫امروز نامه نداریم, ‫ولی نامه‌رسان گفت قراره گرد و خاک بشه,
‫خدای بزرگ، سپاسگزارم,
‫بابتِ مهربانی خانواده بلـوم ‫از تو سپاسگزارم,
‫تو ما را از طریق برادر هنری آشنا کردی و ‫حالا، من تا ابد سپاسگزارم,
‫بابتِ سلامتی روزافزون رُز ‫از تو سپاسگزارم؛
‫و درخواست می‌کنیم که اُلی کوچولو را ‫در دامان عشق و محبتِ خود قرار دهی,
‫به‌یادِ یکی از آیه‌هایی افتادم ‫که پدرم بهم یاد داده بود,
‫« نه از گناه خودش بود و نه از والدینش،
‫علت آنست که خدا می‌خواهد قدرت شفابخش ‫خود را اکنون از طریق او نشان دهد, »
‫بابت این غذا سپاسگزاریم,
‫و منم به‌خاطر این سپاسگزارم,
‫امروز اومد؟
‫بابایی فرستاده؟
‫- عزیزم نامه‌ی,,, ‫- یعنی چی نوشته؟
‫بس‌کن!
‫- رُز! ‫- آخه خب,,,
‫هی,,,
‫«دخترانِ عزیزم,,,
‫اولین آرزوی من اینه که بتونید,,,
‫بخونید,
‫بتونید دست‌خط خرچنگ‌قورباغه‌ای ‫من رو بخونید,
‫آرزوی دومم اینه که وقتی این علف‌ها ‫به دست‌تون می‌رسن،
‫همچنان سبز و درخشان باشند,
‫وقتی که داشتم می‌چیدم‌شون،
‫در درخشـان‌ترین حالتِ خودشون بودن,
‫ادامه‌ی نامه مخصوصِ مادرتونه عزیزای دلم,
‫بده‌ش بیاد,
‫چی پچ‌پچ می‌کنین؟
‫رُز، همین حالا,
‫از دخترم فاصله بگیر,
‫از نظرم اصلاً فکر خوبی نیست,
‫تو کی هستی؟
‫رُز، نامه رو با صدای بلند بخون,
‫«مارگارت، من خوبم, ‫اما کت‌ام رو دزدیدن,
‫همراه نامه، پول و آب‌نبات‌هایی ‫که برای دخترها خریده بودم,
‫یه کشیش اومد این‌جا و ‫درخواست کرد که شب رو بمونه,
‫روز بعد، هم‌اتاقی‌ام رفت ناهار بخوره ‫و برگرده اما هیچ خبری ازش نشد,
‫وقتی که پیداش کردم، سرش مثل یه تخم‌مرغ ‫شکسته شده بود و خبری از چکمه‌هاش نبود,
‫کسی هم از اون کشیش خبر نداره, ‫انگار که یهو دود شد رفت توی هوا,»
‫من نمی‌خوام اذیت‌تون کنم,
‫- پول‌ها کجاست؟ ‫- خرج شدن,
‫پول‌های تو کجـان؟
‫خرج شدن, دخترم رو ول کن,
‫قبوله, به شرطی که ‫اون نامه رو بهم بدی,
‫بهتره عجله نکنیم,
‫ببینیم نظرِ کلانتر چیه!
‫اگه من نبودم از گُشنگی تلف می‌شدین,
‫اگه نبودی، اولین نامه‌ی همسرم ‫به دستمون می‌رسید,
‫می‌تونستیم از این‌جا بریم,
‫«همیشه مهمان‌‌نواز باشید، زیرا بعضی‌ها
‫با چنین كاری، بی‌آنكه خود ‫بدانند، از فرشتگان پذیرایی كردند»
‫- فرشتـه؟ ‫- من دخترت رو نجات دادم, مگه نه؟
‫دوست داشتی خوب نمی‌شد؟
‫همونطوری می‌موند!
‫نجات‌ش دادی؟ تو یه حق‌بازِ دروغ‌گویی!
‫اون پدر کشیش‌ات هم ‫مثل خودت حقه‌باز بود؟
‫پدرم اگر این‌جا بود از شما ‫خیلی خوشش می‌اومد,
‫گورت رو گم کن!
‫منم اگه جاتون بودم می‌ترسیدم,,,
‫این‌جا تنهایـد و کسی رو ندارید,
‫نمی‌دونید کِی کسی میاد پیش‌تون ‫و بهتون سر می‌زنه,
‫چندتا قفل و ریسمان,,,
‫نمی‌تونه جلویِ من رو بگیره,
‫نمی‌تونه جلوی «مرد خاکستری» رو بگیره,
‫بزودی می‌بینم‌تون,
‫مامانی؟
‫اُلی؟
‫تو بودی حرف زدی؟
‫این‌جا چیکار می‌کنی استر؟
‫تو هم به سرنوشت من دچار می‌شی,
‫خودت می‌بینی,
‫خاکسترش رو تنفس می‌کنی و مجبورت می‌کنه ‫کارهای وحشتناکی انجام بدی,
‫مامان؟ مامان؟ مامان؟
‫تا صبح این بیرون بودی؟
‫[ مرد خاکستری ] ‫[ از هر درزی میاد تو؛ خاکسترش رو تنفس می‌کنی ‫و مجبورت می‌کنه کارهای وحشتناکی انجام بدی ]
‫مارگارت,
‫نمی‌شه جلوش رو گرفت!
‫مامان! نجات‌مون بده!
‫مامان؟ مامانی؟ مامان؟
‫در رو باز کنید! ‫خواهش می‌کنم در رو باز کن,
‫- مامان! ‫- اون داخلـه اتاقه؟
‫نجات‌مون بده,
‫مامانی!
‫برین بیرون, زود باشین,
‫چراغ از دست‌ت افتاد؟
‫نه, کار والس‌ـه,
‫چطوری این‌کارو می‌کنه؟
‫تمامِ شب بیدار بودم,
‫همه‌ی درها هنوز قفل‌ان,
‫شاید اصلاً از در نمیاد داخل,,,
‫منظورت چیه مامان؟
‫باید زیر در رو می‌پوشوندم,
‫اما مامان؛ مردِ خاکستری ‫فقط یه قصه‌ست, خودت گفتی,
‫من اون کتاب رو دادم به والس,
‫ولی اون تو رو درمان کرد,
‫درسته؟
‫درحالی که تمامی درها قفل بودن و من ‫داشتم نگهبانی می‌دادم، وارد خونه‌مون شد,
‫اون دقیقاً همین رو می‌خواد!
‫برو پیشِ خواهرت,
‫با یه پارچه زیر در رو بپوشون ‫و بیرون نیاین!
‫سلام,
‫می‌بینم که حالت خوب شده,
‫این‌جا چیکار می‌کنی؟
‫اومدم معذرت خواهی کنم مارگارت,
‫افکاری که توی ذهنم می‌گذشت ‫و حرف‌هایی بهت زدم, واقعاً متاسفم,
‫ما یه خانواده‌ایم,
‫می‌شه همه‌چی رو فراموش کنیم ‫و از نو شروع کنیم؟ دلم براتون تنگ شده,
‫دلم برای دخترها تنگ شده و,,,
‫خب، می‌دونی,,,
‫مردم یکم نگران شدن,
‫مدتی می‌شه که اصلاً تو رو ندیدن,
‫با همچین نور کَمی خیلی سخته,,,
‫اما نفس کشیدن خیلی راحت‌تره,
‫از نظرم خیلی خوب می‌شه ‫اگه بیشتر برین بیرون,
‫آدم وقتی تنهاست بیشتر از هر ‫زمانی با خودش فکر و خیال می‌کنه,
‫بد نیست یکم از این‌جا فاصله بگیری ‫و به‌خودت استراحت بدی,
‫می‌دونی، منم جدیداً بیشتر می‌رم بیرون,
‫یه کشیش داره کمکم می‌کنه ‫تا حالم بهتر بشه و راهم رو پیدا کنم,
‫چندباری رفتم پیش توماس,,,
‫مارگارت؟
‫می‌تونی با مهمونی رقصِ امشب شروع کنی,
‫اصلاً حس خوبی نداره که مردم دائم ‫پشت سرت حرف بزنن, از من بشنو,
‫بهتره بهشون نشون بدی حالت خوبه,
‫حق با توئه,
‫باید بیشتر بریم بیرون,
‫آره,
‫واقعاً داریم می‌ریم مهمونی رقص؟
‫استر گفت مردم روستا نگران‌مون شدن، پس,,,
‫می‌ریم که نشون بدیم حالمون ‫خوبه و برمی‌گردیم,
‫خب حتماً کلانتر بـل هم اون‌جاست,
‫می‌تونیم قضیه والس رو براش تعریف کنیم،
‫این‌که اخیراً چه اتفاق‌هایی افتاده,,,
‫بدونِ نامه‌ی پدرتون,,,
‫اگه کلانتر به‌چیزی شک کنه,,,
‫شما دوتا رو از من جدا می‌کنه, ‫قول بده در این‌باره هیچ حرفی نمی‌زنی,
‫خیلی قشنگه!
چون دختر خوشگلی ‫مثل تو پوشیدتـش,
‫بیرون نری‌ها,
‫ما که خوبیم خداروشکر, شما چی؟
‫رُز؟
‫نمی‌تونم نفس بکشم,
‫مامان؟
‫مامان، مامان! بس کن!
‫چت شده؟
‫داشتی گریه می‌کردی, خفه می‌شدی ‫نمی‌تونستی نفس بکشی,
‫نه، داشتم می‌خندیدم,
‫پاره شده,
‫فکر کنم نریم بهتره,
‫بدون اون لباس هم خیلی خوشگلی!
‫موضوع فقط لباس نیست,
‫داری چیکار,,,
‫بس کن!
‫چیزی نیست رُز,
‫بابایی بزودی میاد خونه ‫و همه‌چی رو درست می‌کنیم,
‫تا اون موقع، باید به مردم نشون بدیم ‫اوضاع روبه‌راهه و هیچ مشکلی نیست,
‫مارگارت، خداروشکر حالتون خیلی خوبه!
‫بله خیلی بهتریم, ممنونم,
‫با اجازه,
‫- آره، دقیقاً, ‫- مارگارت!
‫دوست داری یکم برقصیم؟
‫با کمال میل,
‫خب، اوضاع چطوره؟
‫یه مشکل کوچیک پیش اومد، ‫اما الان همه‌‌چی خوبه
‫خداروشکر, ‫این روزها خوب استراحت می‌کنی؟
‫چرا؟
‫رُز حرفی زده؟
‫منظورت چیـه؟
‫هیچی, اخیراً همه‌ش کابوس می‌بینه,
‫- مارگارت؟ ‫- چیـه؟
‫تو,,,
‫خدای من,
‫یه خراشِ کوچیکه,,,
‫پامه، چیز خاصی نیست,
‫لطفاً ادامه بدید,
‫ببخشید, عذر می‌خوام,
‫با این یارو چیکار می‌کنی؟
‫ریورنـد شاو رو می‌گی؟
‫ببخشید,
‫نمی‌خواستم دخترها مهمونی ‫رقص رو از دست بدن؛
‫اما این زخم باعث شده سرگیجه بگیرم,
‫مارگارت!
‫چرا بعداً یه‌سر نمیای پیش درمان‌گری که بهت گفتم؟
‫درمان‌گر؟
‫آره,
‫منظورت والس‌ـه,
‫نه,
‫اسمش «اورت لی»ـه,
‫واقعاً آدم خوبیه, ‫من رو سر عقل آورد,
‫حتی تو کارهای خونه بهم کمک می‌کنه ‫و این رو برام گرفته,
‫برام مهم نیست اسمش چیه,,,
‫این همون مردیه که توی اتاق زیرشیروانی ‫ما قایم شده بود؛ آقای کلانتر,
‫اون ما رو تهدید کرد,
‫مارگارت،
‫این غیرممکنه,
‫تو یه قاتل رو توی خونه‌ت راه دادی!
‫هنری برام نامه فرستاد, ‫این درمان‌گری که می‌گی یکی از هم‌اتاقی‌های,,,
‫نه,,,اون داره راست می‌گه,
‫منم دیدمش, ‫تهدید کرد که دوباره میاد سراغ‌مون,
‫دیدین؟
‫اون اهلِ این دنیا نیست,
‫اون,,,
‫یواشکی میاد توی خونه‌مون، ‫شب‌ها وسایل رو جابه‌جا می‌کنه،
‫می‌خواد به دخترها آسیب بزنه,
‫از درهای قفل و پنجره‌های بسته عبور می‌کنه,
‫مثل خاکستر توی هوا معلق می‌شه,
‫- از هر درزی که پیدا کنه، میاد تو, ‫- مامان کافیه, خواهش می‌کنم,
‫خاکسترش رو تنفس می‌کنی,
‫و مجبورت می‌کنه کارهای وحشتناکی انجام بدی,
‫الان دارن پشت‌م حرف می‌زنن,
‫با خودشون می‌گن من,,,
‫من,,,
‫اما منم گفتم که دیدمش,
‫اصلاً مهم نیست,
با اون وضعیت داغون من حرفمون رو باور نمی‌کنن,
‫مامان؟
‫مامان!
‫کار کی بود؟
‫خودت,
‫کِی؟
رفت توی جلدم؟
‫اشکالی نداره,
‫صبرکن, صبرکن,
‫تو هم شنیدیش درسته؟
‫آره,
‫شاید یکی اومده می‌خواد حال‌مون رو بپرسه!
‫ماسک‌هاتون رو بزنید, به محض این‌که رفتم ‫بیرون زیر در رو با یه تیکه پارچه بپوشون,
‫مارگارت!
‫والس!
‫مارگارت,
‫من این‌جام مارگارت,
‫مارگارت,
‫من این‌جام مارگارت,
‫تو هم به سرنوشت من دچار می‌شی,
‫مارگارت!
‫- من این‌جام مارگارت, ‫- مارگارت,
‫مردم دارن پشت سرت,,,
‫حرف می‌زنن,
‫مامان!
‫چی شده؟ والس بود؟
‫آره اما غیب‌ش زد,
یعنی چی؟
‫درست مثل کتاب,
‫اون توی هواست رُز,
‫ممکنه هرجایی باشه!
‫برو داخل, همین الان,
‫مامان؟
‫والس؟
‫ایدا، من رو ببخش,
‫من رو ببخش,
‫خواهش می‌کنم بذار بیام داخل,
‫خواهش می‌کنم,
‫- مامان؟ ‫- ببخشید,
‫ببخشید!
‫مامان؟
‫خوابیدی!
‫خودتی!
‫باز هم داری توی خواب راه می‌ری,
‫منم!
‫رُز,
‫مامان! منم, بیدار شو,
‫- شلیک نکن, منم رُز, ‫- شلیک نکن, منم رُز,
‫- دخترت, ‫- دخترت,
‫شلیک نکن,
‫- اسلحه رو بنداز زمین, ‫- اسلحه رو بنداز زمین,
‫- مامان، من خیلی می‌ترسم, ‫- مامان، من خیلی می‌ترسم,
‫- باید به حرفم گوش کنی, ‫- باید به حرفم گوش کنی,
‫- بیدار شو, ‫- بیدار شو,
‫تو رُز نیستی!
‫مامان!
‫مامان! مامان! مامان!
‫- مامان,,, ‫- مامان,,,
‫رُز، این بیرون چیکار می‌کنی؟
‫مردِ خاکستری هیچ‌کاری با ما نداره,
‫از چی صحبت می‌کنی؟
‫کار خودته!
‫دوباره داری توی خواب راه می‌ری!
‫خودت صندلی‌ها رو جابه‌جا کردی ‫و تخت رو آتیش زدی,
‫به هیچ عنوان درمورد این موضوعِ ‫توی خواب راه رفتن حرفی نزن,
‫به هیچکس چیزی نگو!
‫مامان، چرا اینطوری می‌کنی؟
‫چرا؟
‫تا ازتون محافظت کنم,
‫اگه اینطوریه باید همون ‫اول از این‌جا می‌رفتیم,
‫- من فقط می‌خواستم همه‌مون کنار هم باشیم, ‫- مامان,,,
‫تو، من,,,
‫و خواهرهات,
‫ایدا مُرده!
‫واقعاً نمی‌فهمی؟
‫شما دخترهای من هستین,
‫تکه‌هایی از وجودِ من,
‫- تکه‌زخم‌هایی که هیچوقت خوب نمی‌شن, ‫- مامان، داری می‌ترسونی‌م,
‫درد تو، درد منـه,
‫من الان توی اون قبرم,,,
‫زیر اون خاک، کنارِ خواهرت، ‫دارم خفه می‌شم,
‫و دست به هر کاری می‌زنم،
‫هرکاری می‌کنم تا از هم جدا نشیم،
‫تا همه‌مون کنارِ هم باشیم,
‫رُز,
‫اُلی!
بس کن!
‫اون مامان نیست!
‫مرد خاکستری رفته توی جلدش,
‫داری دروغ می‌گی!
‫عمه استر؟
‫دیگه خیلی دیـره!
‫هیچ راهِ فراری نیست رُز,
‫ولش کن!
‫مامان!
‫هیچ والسی درکار نیست,
‫تو عمه استر رو کُشتی!
‫داری خواهرت رو اذیت می‌کنی رُز!
‫ولش کن,
‫کمک!
‫می‌خوان ببرن‌تون!
‫خواهش می‌کنم, ‫می‌خوان شما رو از این‌جا ببرن,
‫سلام عزیزدلم,
‫مامانی کجاست؟
‫رُز، حالت خوبه؟
‫مامان حالش خوب نیست,
‫رُز,,,
‫خیلی‌خب,,,
‫بیرون منتظر باشین,
‫نگران نباش,
‫فقط می‌خوایم یکم صحبت کنیم, باشه؟
‫نمی‌دونم این دختر چش شده,,,
‫به‌خاطر گرگ‌هاست,,,
‫ازش استفاده کردی؟
‫می‌دونی که همیشه این دور و ورـن,,,
‫استر نیومد پیش‌تون؟
‫گفت قراره بیاد بهتون سر بزنه,
‫امیدوارم توی طوفان گم نشده باشه,
‫مارگارت، دخترها ترسیده به‌نظر میان,
‫شاید فقط کلافه شدن,
‫احتمالاً با خودم ببرم‌شون,
‫تا وقتی که هنری برگرده,,,
‫هی، آروم باش,,,
‫هی، هی، هی
‫هی، هی,,,
‫مارگارت، چند روز بیشتر نیست ‫فقط چند روزـه!
‫تو کارـت عالی بود, کارـت حرف نداشت,
‫همین‌جا بمون,
‫اون‌جا رو نگاه نکن,
‫من رو اعدام می‌کنن رُز,
‫اما یه راهی هست,,,
‫یه راهی که همه‌مون ‫بتونیم پیش هم بمونیم,
‫دیدار دوباره‌ای که تا ابد ادامه خواهد داشت,
‫مثل هر شب دیگه‌ای می‌خوابیم،
‫اما این‌بار طولانی‌تر,
‫خواهش می‌کنم، نه,
‫عزیزم، نگو نه,
‫چاره دیگه‌ای نداریم,
‫عادیه که بترسی,,,
‫چیزی نیست, بیا این‌جا,
‫بیا ببینم,
‫واقعاً متاسفم,,,
‫بابت همه‌چی متاسفم رُز,
‫می‌دونی که چقدر شما دو تا رو دوست دارم,
‫من واقعاً خسته شدم مامان,
‫بیا همه‌مون بریم پیشِ ایدا,
‫می‌شه اول داستانِ گندم‌ها ‫رو برام تعریف کنی؟
‫آره,
‫همون سالِ اول، حسابی رشد کردن,
‫اونقدری قد کشیده بودن که ‫تا سینه‌ی آدم می‌رسید,
‫وقتی باد می‌وزید، گندم‌ها مثل دریا موج می‌زدن,
‫و ما ساعت‌ها توی مزرعه بازی می‌کردیم,
‫همه‌مون با هم,
‫می‌شه قرص‌ها رو با هلو ‫قاطی کنیم و بخوریم؟
‫فکر خیلی خوبیه!
‫اُلی!
‫مامان!
‫سعی کردم جلوش رو بگیرم، ‫اما ترسید و فرار کرد,
‫نباید جایی بره!
‫نکنه یه‌وقت غرق بشه!
‫خواهش می‌کنم,
‫کجاست؟
‫ببخشید,
جهت تماشاي فيلم هاي جديد و بروز به پيج اينستاگرام ما مراجعه نماييد .:: kia__movie ::.
‫- چیه؟ ‫- چمن!
جهت تماشاي فيلم هاي جديد و بروز به پيج اينستاگرام ما مراجعه نماييد .:: kia__movie ::.